Relaties
alle pijlers
Ik wil hem helpen
zondag 18 juli 2010 om 16:04
Hallo,
Ik heb nog niet zo lang een relatie met mijn huidige vriend. Hij heeft in zijn vorige relatie nare dingen mee gemaakt, waar hij mij nog niet over willen vertellen. Dat vind ik best moeilijk, want ik heb zo'n vermoeden dat het gaat om iets behoorlijk ernstigs. Ik denk aan huiselijk geweld (waarbij hij slachtoffer was). Hij heeft dat indirect bevestigd. Ik weet dat het door omstandigheden kwam, en dat het niet langer dan een aantal maanden geduurd heeft. Mijn vriend heeft me belooft het eens te vertellen, maar ik heb moeite met wachten. Ik vind het allemaal heel heftig. Het doet mij pijn dat iemand hem pijn heeft gedaan. Dus wil ik het liefste alles nu weten. Ik vroeg mij af of één van jullie ervaring heeft met een partner die zoiets traumatisch heeft meegemaakt? Hij heeft het nog nooit aan iemand verteld en ik denk daarom ook niet dat hij het verwerkt heeft. Ik zou graag willen weten hoe ik hem zoveel mogelijk kan helpen bij het verwerken, zonder zijn psycholoog te worden. Wat kan ik het beste doen?
Ik heb nog niet zo lang een relatie met mijn huidige vriend. Hij heeft in zijn vorige relatie nare dingen mee gemaakt, waar hij mij nog niet over willen vertellen. Dat vind ik best moeilijk, want ik heb zo'n vermoeden dat het gaat om iets behoorlijk ernstigs. Ik denk aan huiselijk geweld (waarbij hij slachtoffer was). Hij heeft dat indirect bevestigd. Ik weet dat het door omstandigheden kwam, en dat het niet langer dan een aantal maanden geduurd heeft. Mijn vriend heeft me belooft het eens te vertellen, maar ik heb moeite met wachten. Ik vind het allemaal heel heftig. Het doet mij pijn dat iemand hem pijn heeft gedaan. Dus wil ik het liefste alles nu weten. Ik vroeg mij af of één van jullie ervaring heeft met een partner die zoiets traumatisch heeft meegemaakt? Hij heeft het nog nooit aan iemand verteld en ik denk daarom ook niet dat hij het verwerkt heeft. Ik zou graag willen weten hoe ik hem zoveel mogelijk kan helpen bij het verwerken, zonder zijn psycholoog te worden. Wat kan ik het beste doen?
zondag 18 juli 2010 om 16:19
Met alle respect maar wat voor verschrikkelijks zou hem kunnen zijn overkomen dat hij er nu nog een trauma van heeft? Volgens mij zal het niet al te lang duren voordat hem het beste lijkt om even wat meer afstand van elkaar te nemen, zodat hij zijn verleden kan verwerken. Kort gezegd: emotioneel niet beschikbaar.
Dit bedoel ik niet vervelend, gewoon een virtueel onderbuikgevoel wat ik heb .
Dit bedoel ik niet vervelend, gewoon een virtueel onderbuikgevoel wat ik heb .
zondag 18 juli 2010 om 16:25
zondag 18 juli 2010 om 16:28
zondag 18 juli 2010 om 16:29
quote:paloma schreef op 18 juli 2010 @ 16:19:
Met alle respect maar wat voor verschrikkelijks zou hem kunnen zijn overkomen dat hij er nu nog een trauma van heeft? Volgens mij zal het niet al te lang duren voordat hem het beste lijkt om even wat meer afstand van elkaar te nemen, zodat hij zijn verleden kan verwerken. Kort gezegd: emotioneel niet beschikbaar.
Dit bedoel ik niet vervelend, gewoon een virtueel onderbuikgevoel wat ik heb .Eens. Doet me ook denken aan een ex-vriendje van me. Die had ook zo'n lulverhaal (moeilijk verleden, ex, bladiebla, ik kan me nu niet binden, bladiebla, verwerken, bladiebla, ik wil eerlijk zijn etc etc)
Met alle respect maar wat voor verschrikkelijks zou hem kunnen zijn overkomen dat hij er nu nog een trauma van heeft? Volgens mij zal het niet al te lang duren voordat hem het beste lijkt om even wat meer afstand van elkaar te nemen, zodat hij zijn verleden kan verwerken. Kort gezegd: emotioneel niet beschikbaar.
Dit bedoel ik niet vervelend, gewoon een virtueel onderbuikgevoel wat ik heb .Eens. Doet me ook denken aan een ex-vriendje van me. Die had ook zo'n lulverhaal (moeilijk verleden, ex, bladiebla, ik kan me nu niet binden, bladiebla, verwerken, bladiebla, ik wil eerlijk zijn etc etc)
zondag 18 juli 2010 om 16:33
zondag 18 juli 2010 om 16:36
zondag 18 juli 2010 om 16:38
quote:Courage schreef op 18 juli 2010 @ 16:35:
Hmm. Tja, mijn man vertelde mij inderdaad ook niet van te voren dat hij getraumatiseerd was nee.
Maar goed.
Jij kan niets voor hem doen. Niet gaan invullen, niet gaan gissen.
Blijf in het heden.
Bij trauma's zou EMDR als therapie kunnen helpen. Je zou hem hier eenmalig van op de hoogte kunnen stellen (het bestaan ervan) en dan verder niet peuteren of op terug komen. Terug naar het heden. Want daar is hij als het goed is ook als hij met jou is. Daar heb je helemaal gelijk in, het heden is belangrijk. Zal eens kijken wat EMDR is.. Maar ben wel voorzichtig met tips geven. In ieder geval bedankt
Hmm. Tja, mijn man vertelde mij inderdaad ook niet van te voren dat hij getraumatiseerd was nee.
Maar goed.
Jij kan niets voor hem doen. Niet gaan invullen, niet gaan gissen.
Blijf in het heden.
Bij trauma's zou EMDR als therapie kunnen helpen. Je zou hem hier eenmalig van op de hoogte kunnen stellen (het bestaan ervan) en dan verder niet peuteren of op terug komen. Terug naar het heden. Want daar is hij als het goed is ook als hij met jou is. Daar heb je helemaal gelijk in, het heden is belangrijk. Zal eens kijken wat EMDR is.. Maar ben wel voorzichtig met tips geven. In ieder geval bedankt
zondag 18 juli 2010 om 16:47
quote:Balance19 schreef op 18 juli 2010 @ 16:04:
Wat kan ik het beste doen?Afstand houden, hem de ruimte geven die hij nodig heeft en het initiatief bij hem laten liggen. En als je merkt dat hij vastloopt, eens voorzichtig opperen dat het misschien een goed idee is om het hier eens met een professionele derde over te hebben. Hij dus. Niet jij, niet jullie, maar hij.
Het is zijn trauma. Het beste, en in mijn ogen het enige juiste, wat jij kunt doen is houden van hem zoals hij is. En dat betekent: met trauma, dat netjes bij hem blijft liggen. Omdat jij het bij hem láát liggen. Eigen je geen dingen van hem toe, sta hooguit naast hem, zodat hij een arm om zich heen kan krijgen op het moment dat hij dat nodig heeft.
Wat kan ik het beste doen?Afstand houden, hem de ruimte geven die hij nodig heeft en het initiatief bij hem laten liggen. En als je merkt dat hij vastloopt, eens voorzichtig opperen dat het misschien een goed idee is om het hier eens met een professionele derde over te hebben. Hij dus. Niet jij, niet jullie, maar hij.
Het is zijn trauma. Het beste, en in mijn ogen het enige juiste, wat jij kunt doen is houden van hem zoals hij is. En dat betekent: met trauma, dat netjes bij hem blijft liggen. Omdat jij het bij hem láát liggen. Eigen je geen dingen van hem toe, sta hooguit naast hem, zodat hij een arm om zich heen kan krijgen op het moment dat hij dat nodig heeft.
zondag 18 juli 2010 om 16:51
Voor zijn door jou gediagnostiseerde minderwaardigheidscomplex geldt overigens hetzelfde: koester hém. Zoals hij is dus. Niet omdat je zo'n medelijden hebt, maar omdat je van hem houdt. Zoals hij is dus. Dat heeft geen labels, analyses en (wellicht overtrokken) interpretaties nodig, toch? Van hem houden zoals hij is? Zo ís hij immers. Het doet voor nu en voor jullie niet ter zake hoe het kwam dat hij nu zo is, of er een etiket op past of dat hij er ooit vanaf komt of niet. Dit is hij en je houdt er van of niet. Als niet, ga dan niet aan hem peuteren omdat jij het niet trekt zoals hij is. Dat zal hem alleen maar in zijn minderwaardigheidsgevoel bevestigen namelijk.
zondag 18 juli 2010 om 16:55
Ik vind net als anderen hier dat je wel erg aan het gissen en vissen bent.
Als je respect voor hem hebt, dan laat je hem weten dat hij bij je terecht kan maar dring niet verder aan. Je bent zijn partner, niet zijn psycholoog.
Maar ja een man met een minderwaardigheidsgevoel... dat was voor mij 1x en nooit weer. Ik verloor mezelf in de relatie.
Als je respect voor hem hebt, dan laat je hem weten dat hij bij je terecht kan maar dring niet verder aan. Je bent zijn partner, niet zijn psycholoog.
Maar ja een man met een minderwaardigheidsgevoel... dat was voor mij 1x en nooit weer. Ik verloor mezelf in de relatie.
zondag 18 juli 2010 om 17:01
quote:wereldmeid schreef op 18 juli 2010 @ 16:55:
Ik vind net als anderen hier dat je wel erg aan het gissen en vissen bent.
Als je respect voor hem hebt, dan laat je hem weten dat hij bij je terecht kan maar dring niet verder aan. Je bent zijn partner, niet zijn psycholoog.
Maar ja een man met een minderwaardigheidsgevoel... dat was voor mij 1x en nooit weer. Ik verloor mezelf in de relatie.Ik vis ook inderdaad wel veel; dat realiseer ik me. Maar ik zie nu ook wel in dat dat eerder tegenwerkt dan dat het helpt voor hem. Het is alleen best lastig om het niet over te willen nemen als je ziet dat iemand pijn heeft. Maar goed: dat zal ik in dit geval wel moeten.
Ik vind net als anderen hier dat je wel erg aan het gissen en vissen bent.
Als je respect voor hem hebt, dan laat je hem weten dat hij bij je terecht kan maar dring niet verder aan. Je bent zijn partner, niet zijn psycholoog.
Maar ja een man met een minderwaardigheidsgevoel... dat was voor mij 1x en nooit weer. Ik verloor mezelf in de relatie.Ik vis ook inderdaad wel veel; dat realiseer ik me. Maar ik zie nu ook wel in dat dat eerder tegenwerkt dan dat het helpt voor hem. Het is alleen best lastig om het niet over te willen nemen als je ziet dat iemand pijn heeft. Maar goed: dat zal ik in dit geval wel moeten.
zondag 18 juli 2010 om 17:02
quote:qwertuu schreef op 18 juli 2010 @ 16:51:
Voor zijn door jou gediagnostiseerde minderwaardigheidscomplex geldt overigens hetzelfde: koester hém. Zoals hij is dus. Niet omdat je zo'n medelijden hebt, maar omdat je van hem houdt. Zoals hij is dus. Dat heeft geen labels, analyses en (wellicht overtrokken) interpretaties nodig, toch? Van hem houden zoals hij is? Zo ís hij immers. Het doet voor nu en voor jullie niet ter zake hoe het kwam dat hij nu zo is, of er een etiket op past of dat hij er ooit vanaf komt of niet. Dit is hij en je houdt er van of niet. Als niet, ga dan niet aan hem peuteren omdat jij het niet trekt zoals hij is. Dat zal hem alleen maar in zijn minderwaardigheidsgevoel bevestigen namelijk.Je hebt helemaal gelijk! En ik hou ook van hem zoals hij nu is. Dat zit verder ook helemaal goed. Het is meer een acceptatieprobleempje van mij denk ik
. Bedankt voor je wijze woorden!
Voor zijn door jou gediagnostiseerde minderwaardigheidscomplex geldt overigens hetzelfde: koester hém. Zoals hij is dus. Niet omdat je zo'n medelijden hebt, maar omdat je van hem houdt. Zoals hij is dus. Dat heeft geen labels, analyses en (wellicht overtrokken) interpretaties nodig, toch? Van hem houden zoals hij is? Zo ís hij immers. Het doet voor nu en voor jullie niet ter zake hoe het kwam dat hij nu zo is, of er een etiket op past of dat hij er ooit vanaf komt of niet. Dit is hij en je houdt er van of niet. Als niet, ga dan niet aan hem peuteren omdat jij het niet trekt zoals hij is. Dat zal hem alleen maar in zijn minderwaardigheidsgevoel bevestigen namelijk.Je hebt helemaal gelijk! En ik hou ook van hem zoals hij nu is. Dat zit verder ook helemaal goed. Het is meer een acceptatieprobleempje van mij denk ik
. Bedankt voor je wijze woorden!
zondag 18 juli 2010 om 19:52
quote:qwertuu schreef op 18 juli 2010 @ 16:51:
Voor zijn door jou gediagnostiseerde minderwaardigheidscomplex geldt overigens hetzelfde: koester hém. Zoals hij is dus. Niet omdat je zo'n medelijden hebt, maar omdat je van hem houdt. Zoals hij is dus. Dat heeft geen labels, analyses en (wellicht overtrokken) interpretaties nodig, toch? Van hem houden zoals hij is? Zo ís hij immers. Het doet voor nu en voor jullie niet ter zake hoe het kwam dat hij nu zo is, of er een etiket op past of dat hij er ooit vanaf komt of niet. Dit is hij en je houdt er van of niet. Als niet, ga dan niet aan hem peuteren omdat jij het niet trekt zoals hij is. Dat zal hem alleen maar in zijn minderwaardigheidsgevoel bevestigen namelijk.
Ik kon het niet beter vertellen denk ik
Maar denk er precies zo over
Hij komt dan vanzelf wel met zijn verhaal, en helemaal als hij weet dat jij er wel bent voor hem.
Voor zijn door jou gediagnostiseerde minderwaardigheidscomplex geldt overigens hetzelfde: koester hém. Zoals hij is dus. Niet omdat je zo'n medelijden hebt, maar omdat je van hem houdt. Zoals hij is dus. Dat heeft geen labels, analyses en (wellicht overtrokken) interpretaties nodig, toch? Van hem houden zoals hij is? Zo ís hij immers. Het doet voor nu en voor jullie niet ter zake hoe het kwam dat hij nu zo is, of er een etiket op past of dat hij er ooit vanaf komt of niet. Dit is hij en je houdt er van of niet. Als niet, ga dan niet aan hem peuteren omdat jij het niet trekt zoals hij is. Dat zal hem alleen maar in zijn minderwaardigheidsgevoel bevestigen namelijk.
Ik kon het niet beter vertellen denk ik
Maar denk er precies zo over
Hij komt dan vanzelf wel met zijn verhaal, en helemaal als hij weet dat jij er wel bent voor hem.
zondag 18 juli 2010 om 19:53
