Werk & Studie
alle pijlers
Kinderwens en werkeloos...
woensdag 21 juli 2010 om 21:03
Sinds kort ben ik op zoek naar een nieuwe baan. Ik merk in sollicitatiegesprekken dat 'de andere kant van de tafel' even slikt als ze horen dat ik één kindje heb. Het enthousiasme neemt direct af. Want, zie je ze denken, er komt vast nog een tweede en het is zo'n gedoe met zwangerschapsverlof en dergelijke. Ik heb het idee dat ik door mijn situatie niet aantrekkelijk ben om in dienst te nemen.
Eén ding klopt absoluut: ik wil nog een tweede kindje. Ik heb nu de neiging om dat uit te stellen. Immers, ik wil liever eerst vaste grond aan de voeten. Aan de andere kant: hoe lang moet je bij een werkgever werken voordat je met goed fatsoen 'blij nieuws' gaat brengen? En wat is een vaste baan tegenwoordig waard?
Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben of die me tips kunnen geven?
Eén ding klopt absoluut: ik wil nog een tweede kindje. Ik heb nu de neiging om dat uit te stellen. Immers, ik wil liever eerst vaste grond aan de voeten. Aan de andere kant: hoe lang moet je bij een werkgever werken voordat je met goed fatsoen 'blij nieuws' gaat brengen? En wat is een vaste baan tegenwoordig waard?
Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben of die me tips kunnen geven?
woensdag 21 juli 2010 om 21:13
Iets meer dan een jaar geleden was ik ook op zoek naar een nieuwe baan (mijn contract zou in september aflopen). Wij wilden ook een tweede kindje en besloten om er toch gewoon voor te gaan. Het heeft bijna een jaar geduurd voordat ik zwanger was van mijn oudste en met dat in ons hoofd wilden we het niet uitstellen tot ik ergens weer een vast contract had o.i.d.
Drie keer raden:
- maandag tweede gesprek
- dinsdag positieve test
- woensdag telefoon dat ik aangenomen was
Ik had nog na het tweede gesprek gedacht 'ik hoop niet dat ik nu zwanger ben', en jawel...... Ik ben in mei aangenomen en zou in september pas beginnen, dus niets vertellen tot ik aan het werk zou gaan was geen optie (toen was ik al 20 weken). Uiteindelijk heb ik er voor gekozen om ze te bellen toen ik een goede echo had gehad, met elf weken. Eerst een kwartier naar de telefoon gekeken, toen diep adem gehaald en gebeld. En ze reageerden heel goed, het was echt geen probleem. Ze wisten dat ik al een kindje van anderhalf had, dus ze zullen een tweede in de nabije toekomst wel ingecalculeerd hebben. Alleen was het nu wel erg snel, ik ging vier maanden na mijn eerste dag al weer met verlof.
Kortom, als ze je graag willen hebben, hoeft het geen probleem te zijn.
Drie keer raden:
- maandag tweede gesprek
- dinsdag positieve test
- woensdag telefoon dat ik aangenomen was
Ik had nog na het tweede gesprek gedacht 'ik hoop niet dat ik nu zwanger ben', en jawel...... Ik ben in mei aangenomen en zou in september pas beginnen, dus niets vertellen tot ik aan het werk zou gaan was geen optie (toen was ik al 20 weken). Uiteindelijk heb ik er voor gekozen om ze te bellen toen ik een goede echo had gehad, met elf weken. Eerst een kwartier naar de telefoon gekeken, toen diep adem gehaald en gebeld. En ze reageerden heel goed, het was echt geen probleem. Ze wisten dat ik al een kindje van anderhalf had, dus ze zullen een tweede in de nabije toekomst wel ingecalculeerd hebben. Alleen was het nu wel erg snel, ik ging vier maanden na mijn eerste dag al weer met verlof.
Kortom, als ze je graag willen hebben, hoeft het geen probleem te zijn.
woensdag 21 juli 2010 om 21:21
Hoi Olijfje,
Tijdens je sollicitatie mag niet gevraagd worden naar een eventuele zwangerschap of kinderwens. Natuurlijk wordt dat soms wel gedaan of op verhulde wijze gevraagd.
Wat je kunt doen is op het moment dat ter sprake komt dat je een kindje hebt, er lachend aan toevoegen: "En dat is druk genoeg voor mij" of: "ons gezinnetje is compleet, daarom ben ik nu op zoek naar een (nieuwe) baan". Dan krijg je misschien de opmerking: Jaaa, dat zeggen ze allemaal (heb ik weleens meegemaakt) en dan zeg ik: Tja, dat blijft een probleem met vrouwen he? Haha!
Als je dan het eerste jaar zwanger wordt (Werkgever: Hee, je wou toch geen kinderen? Jij: Nee, dit kwam totaal onverwacht...), heb je kans dat je contract niet verlengd wordt. Dan sta je na een jaar weer op de stoep (maar niet tijdens je zwangerschapsverlof, dat moeten ze doorbetalen). Dan kun je genieten van je kindje en ga je op zoek naar een nieuwe baan en herhaalt dit tafereel zich (ik heb nu twee kinderen, het is nu echt compleet).
Je kunt ook kijken of je na een jaar een vast contract krijgt. Misschien dat je het waard vindt om je wens een jaar uit te stellen, dan kun je daarna onbezorgd zwanger worden.
Er zullen hier vast vrouwen zijn die dit niet 'eerlijk' vinden, maar degenen die niet 'eerlijk' zijn, zijn die werkgevers. Tuurlijk is het goedkoper als je geen werknemers hebt die met zwangerschapverlof gaan. De keerzijde is dat jóuw kinderen er later voor zorgen dat onze maatschappij blijft draaien en dat jij een baan nodig hebt om die kinderen te kunnen onderhouden.
En als een werkgever dat niet snapt en zich niet aan de regels wil houden (hij is bij wet verboden te vragen naar jouw zwangerschapswensen), mag jij hem of haar best een zetje in de goede richting geven!
Tijdens je sollicitatie mag niet gevraagd worden naar een eventuele zwangerschap of kinderwens. Natuurlijk wordt dat soms wel gedaan of op verhulde wijze gevraagd.
Wat je kunt doen is op het moment dat ter sprake komt dat je een kindje hebt, er lachend aan toevoegen: "En dat is druk genoeg voor mij" of: "ons gezinnetje is compleet, daarom ben ik nu op zoek naar een (nieuwe) baan". Dan krijg je misschien de opmerking: Jaaa, dat zeggen ze allemaal (heb ik weleens meegemaakt) en dan zeg ik: Tja, dat blijft een probleem met vrouwen he? Haha!
Als je dan het eerste jaar zwanger wordt (Werkgever: Hee, je wou toch geen kinderen? Jij: Nee, dit kwam totaal onverwacht...), heb je kans dat je contract niet verlengd wordt. Dan sta je na een jaar weer op de stoep (maar niet tijdens je zwangerschapsverlof, dat moeten ze doorbetalen). Dan kun je genieten van je kindje en ga je op zoek naar een nieuwe baan en herhaalt dit tafereel zich (ik heb nu twee kinderen, het is nu echt compleet).
Je kunt ook kijken of je na een jaar een vast contract krijgt. Misschien dat je het waard vindt om je wens een jaar uit te stellen, dan kun je daarna onbezorgd zwanger worden.
Er zullen hier vast vrouwen zijn die dit niet 'eerlijk' vinden, maar degenen die niet 'eerlijk' zijn, zijn die werkgevers. Tuurlijk is het goedkoper als je geen werknemers hebt die met zwangerschapverlof gaan. De keerzijde is dat jóuw kinderen er later voor zorgen dat onze maatschappij blijft draaien en dat jij een baan nodig hebt om die kinderen te kunnen onderhouden.
En als een werkgever dat niet snapt en zich niet aan de regels wil houden (hij is bij wet verboden te vragen naar jouw zwangerschapswensen), mag jij hem of haar best een zetje in de goede richting geven!
Occam's razor
woensdag 21 juli 2010 om 21:58
quote:esmee1975 schreef op 21 juli 2010 @ 21:39:
Ik heb in mijn proeftijd verteld dat ik zwanger was (omdat ik dat wel zo eerlijk vond). Mijn baas wist het eerder dan de familie dus . Geen probleem, ik mocht gewoon blijven.
Fijn dat je baas het geen probleem vond, maar ik snap niet wat hier 'wel zo eerlijk' aan is. Het enige wat je geriskeerd hebt is dat je je baas een makkelijke uitweg hebt gegeven. Er is niks vreemds aan om je zwangerschap éérst aan je familie te vertellen en dan aan je baas. Dat is dus ná die 12e week over het algemeen, dus niemand zal het gek vinden dat je het tot die tijd niet rondbazuint.
(Stel je voor dat je het je baas bij 6 weken vertelt, hij ontslaat je 'omdat je niet binnen het team past' en een week later krijg je een miskraam...)
Ik heb in mijn proeftijd verteld dat ik zwanger was (omdat ik dat wel zo eerlijk vond). Mijn baas wist het eerder dan de familie dus . Geen probleem, ik mocht gewoon blijven.
Fijn dat je baas het geen probleem vond, maar ik snap niet wat hier 'wel zo eerlijk' aan is. Het enige wat je geriskeerd hebt is dat je je baas een makkelijke uitweg hebt gegeven. Er is niks vreemds aan om je zwangerschap éérst aan je familie te vertellen en dan aan je baas. Dat is dus ná die 12e week over het algemeen, dus niemand zal het gek vinden dat je het tot die tijd niet rondbazuint.
(Stel je voor dat je het je baas bij 6 weken vertelt, hij ontslaat je 'omdat je niet binnen het team past' en een week later krijg je een miskraam...)
Occam's razor
woensdag 21 juli 2010 om 22:01
woensdag 21 juli 2010 om 22:06
woensdag 21 juli 2010 om 22:08
quote:Debora schreef op 21 juli 2010 @ 22:06:
Brennn, werken er dan alleen maar gecastreerde mannen in die organisatie waar jij gesolliciteerd hebt?
Mannen mogen tegenwoordig ook gewoon zorgverlof opnemen, dus daarmee hebben die koudwatervrees-werknemers ook geen zekerheid meer...Zorgverlof is onvergelijkbaar met zwangerschapsverlof.
Brennn, werken er dan alleen maar gecastreerde mannen in die organisatie waar jij gesolliciteerd hebt?
Mannen mogen tegenwoordig ook gewoon zorgverlof opnemen, dus daarmee hebben die koudwatervrees-werknemers ook geen zekerheid meer...Zorgverlof is onvergelijkbaar met zwangerschapsverlof.
woensdag 21 juli 2010 om 22:19
Overigens, als iemand vraagt wat mijn toekomstplannen zijn, zou ik daar alleen werkinhoudelijk op ingaan.
Weet je dames, we laten ons veel teveel verleiden door wat we denken wat anderen willen horen. Je moet je laten verleiden tot vertellen wat jij kwijt wilt en niet meer. (En met onze intuitie weten we dondersgoed dat die werkgever wil horen of je soms probeert zwanger te worden, maar die werkgever weet netzogoed dat ie dat niet mag vragen, dus praat ie er maar een beetje omheen en moet jij zeker niet zijn kaarten spelen, maar de jouwe)
-Wat zijn je toekomstplannen?: Het lijkt me fantastisch om uiteindelijk een leidinggevende functie in dit bedrijf te bereiken!
-Waar zie jij jezelf op persoonlijk vlak over vijf jaar?: Tegen die tijd heb ik hopelijk een aantal vaardigheden in deze baan verworven zoals leidinggeven/communicatie-dingetje/planning/noemnogeenswat, waardoor ik op persoonlijk vlak ook geschikt zal zijn voor die leidinggevende baan
-Heb je kinderen?: Ja, we hebben een compleet gezinnetje met een zoon/een dochter/een tweeling/twaalf bloedjes van kinderen
-Heb je een zwangerschapswens? (Foei werkgever, dat mag u helemaal niet vragen!): Dat speelt op dit moment totaal niet! (Maar als ik vannacht met mijn lekkere man in bed ligt, kan dat natuurlijk anders zijn)
-Hoe kijk je aan tegen kinderen? (Zeg, gaan we het nog over de functie hebben, want koetjes en kalfjes bespreek ik wel als ik mn handtekening onder dat vaste contract heb gezet en we elkaar tegenkomen bij de koffieautomaat): Wie houdt er niet van kinderen? Mijn gezinnetje is inmiddels compleet/ maar voorlopig speelt dit totaal niet in mijn leven.
-Wij nemen geen vrouwen aan met een werkende baarmoeder, hoe zit dat bij u?: Freak! Ik ga wel ergens anders werk zoeken. Je hoort nog van mijn advocaat...
Weet je dames, we laten ons veel teveel verleiden door wat we denken wat anderen willen horen. Je moet je laten verleiden tot vertellen wat jij kwijt wilt en niet meer. (En met onze intuitie weten we dondersgoed dat die werkgever wil horen of je soms probeert zwanger te worden, maar die werkgever weet netzogoed dat ie dat niet mag vragen, dus praat ie er maar een beetje omheen en moet jij zeker niet zijn kaarten spelen, maar de jouwe)
-Wat zijn je toekomstplannen?: Het lijkt me fantastisch om uiteindelijk een leidinggevende functie in dit bedrijf te bereiken!
-Waar zie jij jezelf op persoonlijk vlak over vijf jaar?: Tegen die tijd heb ik hopelijk een aantal vaardigheden in deze baan verworven zoals leidinggeven/communicatie-dingetje/planning/noemnogeenswat, waardoor ik op persoonlijk vlak ook geschikt zal zijn voor die leidinggevende baan
-Heb je kinderen?: Ja, we hebben een compleet gezinnetje met een zoon/een dochter/een tweeling/twaalf bloedjes van kinderen
-Heb je een zwangerschapswens? (Foei werkgever, dat mag u helemaal niet vragen!): Dat speelt op dit moment totaal niet! (Maar als ik vannacht met mijn lekkere man in bed ligt, kan dat natuurlijk anders zijn)
-Hoe kijk je aan tegen kinderen? (Zeg, gaan we het nog over de functie hebben, want koetjes en kalfjes bespreek ik wel als ik mn handtekening onder dat vaste contract heb gezet en we elkaar tegenkomen bij de koffieautomaat): Wie houdt er niet van kinderen? Mijn gezinnetje is inmiddels compleet/ maar voorlopig speelt dit totaal niet in mijn leven.
-Wij nemen geen vrouwen aan met een werkende baarmoeder, hoe zit dat bij u?: Freak! Ik ga wel ergens anders werk zoeken. Je hoort nog van mijn advocaat...
Occam's razor
woensdag 21 juli 2010 om 22:19
quote:Debora schreef op 21 juli 2010 @ 21:21:
Hoi Olijfje,
Tijdens je sollicitatie mag niet gevraagd worden naar een eventuele zwangerschap of kinderwens. Natuurlijk wordt dat soms wel gedaan of op verhulde wijze gevraagd.
Wat je kunt doen is op het moment dat ter sprake komt dat je een kindje hebt, er lachend aan toevoegen: "En dat is druk genoeg voor mij" of: "ons gezinnetje is compleet, daarom ben ik nu op zoek naar een (nieuwe) baan". Dan krijg je misschien de opmerking: Jaaa, dat zeggen ze allemaal (heb ik weleens meegemaakt) en dan zeg ik: Tja, dat blijft een probleem met vrouwen he? Haha!
Als je dan het eerste jaar zwanger wordt (Werkgever: Hee, je wou toch geen kinderen? Jij: Nee, dit kwam totaal onverwacht...), heb je kans dat je contract niet verlengd wordt. Dan sta je na een jaar weer op de stoep (maar niet tijdens je zwangerschapsverlof, dat moeten ze doorbetalen). Dan kun je genieten van je kindje en ga je op zoek naar een nieuwe baan en herhaalt dit tafereel zich (ik heb nu twee kinderen, het is nu echt compleet).
Je kunt ook kijken of je na een jaar een vast contract krijgt. Misschien dat je het waard vindt om je wens een jaar uit te stellen, dan kun je daarna onbezorgd zwanger worden.
Er zullen hier vast vrouwen zijn die dit niet 'eerlijk' vinden, maar degenen die niet 'eerlijk' zijn, zijn die werkgevers. Tuurlijk is het goedkoper als je geen werknemers hebt die met zwangerschapverlof gaan. De keerzijde is dat jóuw kinderen er later voor zorgen dat onze maatschappij blijft draaien en dat jij een baan nodig hebt om die kinderen te kunnen onderhouden.
En als een werkgever dat niet snapt en zich niet aan de regels wil houden (hij is bij wet verboden te vragen naar jouw zwangerschapswensen), mag jij hem of haar best een zetje in de goede richting geven!ja, liegen, dat maakt tenminste blijvende indruk.
Hoi Olijfje,
Tijdens je sollicitatie mag niet gevraagd worden naar een eventuele zwangerschap of kinderwens. Natuurlijk wordt dat soms wel gedaan of op verhulde wijze gevraagd.
Wat je kunt doen is op het moment dat ter sprake komt dat je een kindje hebt, er lachend aan toevoegen: "En dat is druk genoeg voor mij" of: "ons gezinnetje is compleet, daarom ben ik nu op zoek naar een (nieuwe) baan". Dan krijg je misschien de opmerking: Jaaa, dat zeggen ze allemaal (heb ik weleens meegemaakt) en dan zeg ik: Tja, dat blijft een probleem met vrouwen he? Haha!
Als je dan het eerste jaar zwanger wordt (Werkgever: Hee, je wou toch geen kinderen? Jij: Nee, dit kwam totaal onverwacht...), heb je kans dat je contract niet verlengd wordt. Dan sta je na een jaar weer op de stoep (maar niet tijdens je zwangerschapsverlof, dat moeten ze doorbetalen). Dan kun je genieten van je kindje en ga je op zoek naar een nieuwe baan en herhaalt dit tafereel zich (ik heb nu twee kinderen, het is nu echt compleet).
Je kunt ook kijken of je na een jaar een vast contract krijgt. Misschien dat je het waard vindt om je wens een jaar uit te stellen, dan kun je daarna onbezorgd zwanger worden.
Er zullen hier vast vrouwen zijn die dit niet 'eerlijk' vinden, maar degenen die niet 'eerlijk' zijn, zijn die werkgevers. Tuurlijk is het goedkoper als je geen werknemers hebt die met zwangerschapverlof gaan. De keerzijde is dat jóuw kinderen er later voor zorgen dat onze maatschappij blijft draaien en dat jij een baan nodig hebt om die kinderen te kunnen onderhouden.
En als een werkgever dat niet snapt en zich niet aan de regels wil houden (hij is bij wet verboden te vragen naar jouw zwangerschapswensen), mag jij hem of haar best een zetje in de goede richting geven!ja, liegen, dat maakt tenminste blijvende indruk.
woensdag 21 juli 2010 om 22:33
quote:rider schreef op 21 juli 2010 @ 22:19:
[...]
ja, liegen, dat maakt tenminste blijvende indruk.
Ja, roepen dat ze er niet op hoeven te rekenen dat je de komende tijd vol inzetbaar bent, levert je een baan op.
Mensen die denken dat eerlijkheid ten alle tijde het grootste goed is, komen niet ver. We liegen wat af op een dag. Sterker nog, als je nooit zou liegen, heb je waarschijnlijk een psychiatrische stoornis. Stel je voor, jij komt het kantoor van je mogelijk toekomstige baas binnen, die stelt zich voor en begint om het ijs te breken met een brede, trotse glimlach een praatje over dat hij net zijn kantoor heeft laten herinrichten volgens de laatste trends. Jij vindt de vloerbedekking aardslelijk en de kleur van zijn bureau vloekt verschrikkelijk met het retro psychedelische bloemetjesbehang. Dan zeg je toch ook: Wow! Indrukwekkend!
Is dat liegen? Welnee, je bent onder de indruk. Alleen niet positief (Overigens zullen velen onder ons meteen de keuze van het behang bejubelen en de prachtige kleur van het tapijt prijzen, dat is toch ook liegen?)
Als jouw toekomstige werkgever jou niet wil aannemen omdat je mogelijk zwanger zou kunnen worden, omdat je een vrouw bent, dan is dat in mijn ogen gewoon discriminatie. Dat kun je nooit bewijzen, dus zul je creatief moeten zijn.
Je hoeft niet te roepen dat je NOOIT kinderen wilt, je kunt wel zeggen dat het op dit moment niet speelt. En dat daar in de toekomst verandering in komt, dat zien we dan wel weer.
[...]
ja, liegen, dat maakt tenminste blijvende indruk.
Ja, roepen dat ze er niet op hoeven te rekenen dat je de komende tijd vol inzetbaar bent, levert je een baan op.
Mensen die denken dat eerlijkheid ten alle tijde het grootste goed is, komen niet ver. We liegen wat af op een dag. Sterker nog, als je nooit zou liegen, heb je waarschijnlijk een psychiatrische stoornis. Stel je voor, jij komt het kantoor van je mogelijk toekomstige baas binnen, die stelt zich voor en begint om het ijs te breken met een brede, trotse glimlach een praatje over dat hij net zijn kantoor heeft laten herinrichten volgens de laatste trends. Jij vindt de vloerbedekking aardslelijk en de kleur van zijn bureau vloekt verschrikkelijk met het retro psychedelische bloemetjesbehang. Dan zeg je toch ook: Wow! Indrukwekkend!
Is dat liegen? Welnee, je bent onder de indruk. Alleen niet positief (Overigens zullen velen onder ons meteen de keuze van het behang bejubelen en de prachtige kleur van het tapijt prijzen, dat is toch ook liegen?)
Als jouw toekomstige werkgever jou niet wil aannemen omdat je mogelijk zwanger zou kunnen worden, omdat je een vrouw bent, dan is dat in mijn ogen gewoon discriminatie. Dat kun je nooit bewijzen, dus zul je creatief moeten zijn.
Je hoeft niet te roepen dat je NOOIT kinderen wilt, je kunt wel zeggen dat het op dit moment niet speelt. En dat daar in de toekomst verandering in komt, dat zien we dan wel weer.
Occam's razor
woensdag 21 juli 2010 om 22:42
quote:Debora schreef op 21 juli 2010 @ 21:21:
Er zullen hier vast vrouwen zijn die dit niet 'eerlijk' vinden, maar degenen die niet 'eerlijk' zijn, zijn die werkgevers. Tuurlijk is het goedkoper als je geen werknemers hebt die met zwangerschapverlof gaan. De keerzijde is dat jóuw kinderen er later voor zorgen dat onze maatschappij blijft draaien en dat jij een baan nodig hebt om die kinderen te kunnen onderhouden.
En als een werkgever dat niet snapt en zich niet aan de regels wil houden (hij is bij wet verboden te vragen naar jouw zwangerschapswensen), mag jij hem of haar best een zetje in de goede richting geven!
Wat een achterdocht naar de werkgever toe. Misschien denkt hij/zij verder/niet aan het geld maar is het werktechnisch niet goed mogelijk/wenselijk om iemand voor 4 maanden te vervangen, of de vervanger goed in te werken voor die korte periode.
(En ja, nu gaat er natuurlijk geroepen worden dat iemand ook langere tijd ziek kan worden en dat het UWV toch het verlof betaalt etc.)
Er zullen hier vast vrouwen zijn die dit niet 'eerlijk' vinden, maar degenen die niet 'eerlijk' zijn, zijn die werkgevers. Tuurlijk is het goedkoper als je geen werknemers hebt die met zwangerschapverlof gaan. De keerzijde is dat jóuw kinderen er later voor zorgen dat onze maatschappij blijft draaien en dat jij een baan nodig hebt om die kinderen te kunnen onderhouden.
En als een werkgever dat niet snapt en zich niet aan de regels wil houden (hij is bij wet verboden te vragen naar jouw zwangerschapswensen), mag jij hem of haar best een zetje in de goede richting geven!
Wat een achterdocht naar de werkgever toe. Misschien denkt hij/zij verder/niet aan het geld maar is het werktechnisch niet goed mogelijk/wenselijk om iemand voor 4 maanden te vervangen, of de vervanger goed in te werken voor die korte periode.
(En ja, nu gaat er natuurlijk geroepen worden dat iemand ook langere tijd ziek kan worden en dat het UWV toch het verlof betaalt etc.)
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 21 juli 2010 om 22:57
quote:himalaya schreef op 21 juli 2010 @ 22:42:
[...]
Wat een achterdocht naar de werkgever toe. Misschien denkt hij/zij verder/niet aan het geld maar is het werktechnisch niet goed mogelijk/wenselijk om iemand voor 4 maanden te vervangen, of de vervanger goed in te werken voor die korte periode.
(En ja, nu gaat er natuurlijk geroepen worden dat iemand ook langere tijd ziek kan worden en dat het UWV toch het verlof betaalt etc.)
Dat is geen achterdocht, TS zegt zelf dat ze het idee heeft dat ze telkens wordt afgewezen omdat ze kinderen zou kunnen gaan krijgen. Wat jij nu doet is zelf in gaan vullen wat die werkgever misschien wel niet allemaal denkt. Als die werkgever werktechisch geen vervanger kan regelen (kun je me daar overigens een voorbeeld van geven, want dat lijkt me stug), dan zet ie dat maar in de functie-omschrijving, of dan zegt ie maar: Zeg sollicitant, denk je dat je gedurende het komende jaar voltijds beschikbaar bent voor het werk, want NIEMAND ANDERS kan dit werk doen dan jij.
Dan kun je bij jezelf te rade gaan of het dan wel zin heeft voor een dergelijke baan te solliciteren, maar nogmaals, ik ben heel benieuwd wat voor functie dat is...
Je bent wel een heel domme werkgever als je om zo'n probleem gaat heendraaien met: Ben je van plan zwanger te worden? (En ben je van plan binnen de proeftijd te stoppen? En rijd je op een motor? Doe je gevaarlijke sporten waardoor je uit kan vallen? Doe je aan parachutespringen? Gebruik je drugs? Drink je meer dan 2 glazen alcohol op een dag? Hoe vaak heb je je bij je vorige baan ziekgemeld? Etc etc etc)
[...]
Wat een achterdocht naar de werkgever toe. Misschien denkt hij/zij verder/niet aan het geld maar is het werktechnisch niet goed mogelijk/wenselijk om iemand voor 4 maanden te vervangen, of de vervanger goed in te werken voor die korte periode.
(En ja, nu gaat er natuurlijk geroepen worden dat iemand ook langere tijd ziek kan worden en dat het UWV toch het verlof betaalt etc.)
Dat is geen achterdocht, TS zegt zelf dat ze het idee heeft dat ze telkens wordt afgewezen omdat ze kinderen zou kunnen gaan krijgen. Wat jij nu doet is zelf in gaan vullen wat die werkgever misschien wel niet allemaal denkt. Als die werkgever werktechisch geen vervanger kan regelen (kun je me daar overigens een voorbeeld van geven, want dat lijkt me stug), dan zet ie dat maar in de functie-omschrijving, of dan zegt ie maar: Zeg sollicitant, denk je dat je gedurende het komende jaar voltijds beschikbaar bent voor het werk, want NIEMAND ANDERS kan dit werk doen dan jij.
Dan kun je bij jezelf te rade gaan of het dan wel zin heeft voor een dergelijke baan te solliciteren, maar nogmaals, ik ben heel benieuwd wat voor functie dat is...
Je bent wel een heel domme werkgever als je om zo'n probleem gaat heendraaien met: Ben je van plan zwanger te worden? (En ben je van plan binnen de proeftijd te stoppen? En rijd je op een motor? Doe je gevaarlijke sporten waardoor je uit kan vallen? Doe je aan parachutespringen? Gebruik je drugs? Drink je meer dan 2 glazen alcohol op een dag? Hoe vaak heb je je bij je vorige baan ziekgemeld? Etc etc etc)
Occam's razor
donderdag 22 juli 2010 om 07:33
quote:wuiles schreef op 21 juli 2010 @ 22:08:
[...]
Zorgverlof is onvergelijkbaar met zwangerschapsverlof.Dat is in mijn ogen ook meteen het hele probleem. Als het verlof voor vaders na het krijgen van een kind was even lang was als voor moeders, dan zou al dit gezeik over vrouwen aannemen niet bestaan.
[...]
Zorgverlof is onvergelijkbaar met zwangerschapsverlof.Dat is in mijn ogen ook meteen het hele probleem. Als het verlof voor vaders na het krijgen van een kind was even lang was als voor moeders, dan zou al dit gezeik over vrouwen aannemen niet bestaan.
donderdag 22 juli 2010 om 07:41
quote:himalaya schreef op 21 juli 2010 @ 22:42:
[...]
Wat een achterdocht naar de werkgever toe. Misschien denkt hij/zij verder/niet aan het geld maar is het werktechnisch niet goed mogelijk/wenselijk om iemand voor 4 maanden te vervangen, of de vervanger goed in te werken voor die korte periode.
(En ja, nu gaat er natuurlijk geroepen worden dat iemand ook langere tijd ziek kan worden en dat het UWV toch het verlof betaalt etc.)
Wat de redenen ook zijn, het blijft verboden.
Mijn eigen ouders hebben een eigen bedrijf waarin oa. lichamelijk werk verricht wordt, vooral toen dat nog klein was zou een zwangerschapsverlof een behoorlijke wissel trekken op het bedrijf. Ik snap dat best en ik snap ook wel dat mensen dan besluiten geen risico te lopen (al blijft het discriminatie), maar vragen naar de kinderwens vind ik gewoon een stap te ver. Als iemand zelf bang is dat ze afgewezen zal worden terwijl ze geen kinderen wil kan ze het zelf ter sprake brengen, een werkgever hoeft dat niet te doen vind ik. Ik zou het best choquerend vinden als me dat gevraagd zou worden en zou er niet zo rechttoe rechtaan op antwoorden maar eerder net als Debora (dat speelt nu niet / daar ben ik helemaal niet mee bezig).
[...]
Wat een achterdocht naar de werkgever toe. Misschien denkt hij/zij verder/niet aan het geld maar is het werktechnisch niet goed mogelijk/wenselijk om iemand voor 4 maanden te vervangen, of de vervanger goed in te werken voor die korte periode.
(En ja, nu gaat er natuurlijk geroepen worden dat iemand ook langere tijd ziek kan worden en dat het UWV toch het verlof betaalt etc.)
Wat de redenen ook zijn, het blijft verboden.
Mijn eigen ouders hebben een eigen bedrijf waarin oa. lichamelijk werk verricht wordt, vooral toen dat nog klein was zou een zwangerschapsverlof een behoorlijke wissel trekken op het bedrijf. Ik snap dat best en ik snap ook wel dat mensen dan besluiten geen risico te lopen (al blijft het discriminatie), maar vragen naar de kinderwens vind ik gewoon een stap te ver. Als iemand zelf bang is dat ze afgewezen zal worden terwijl ze geen kinderen wil kan ze het zelf ter sprake brengen, een werkgever hoeft dat niet te doen vind ik. Ik zou het best choquerend vinden als me dat gevraagd zou worden en zou er niet zo rechttoe rechtaan op antwoorden maar eerder net als Debora (dat speelt nu niet / daar ben ik helemaal niet mee bezig).
donderdag 22 juli 2010 om 07:53
quote:Debora schreef op 21 juli 2010 @ 22:57:
(kun je me daar overigens een voorbeeld van geven, want dat lijkt me stug), (...)
Dan kun je bij jezelf te rade gaan of het dan wel zin heeft voor een dergelijke baan te solliciteren, maar nogmaals, ik ben heel benieuwd wat voor functie dat is...
Stel je bent bv. verpleegster in een particuliere thuiszorg organisatie met 2 eigenaars (die bv. zelf ook verplegers zijn) en 2 werknemers. Na een paar maanden al mag je de werkvloer niet meer op omdat je niet mag tillen / niet kan werken met potentieel agressieve patiënten. Je gaat uiteraard nog niet met verlof, maar je werk kan niet gedaan worden. Dat moet dus door je andere collega en bazen opgevangen worden, maar die hebben daar geen tijd voor want daarom hebben ze nou juist een vacature uitgezet, het werk groeit ze boven de pet. Dan moeten ze dus nóg iemand aannemen en jou tijdelijk bv. kantoortaken laten doen. Je hebt dan dubbele kosten, moet twee keer iemand inwerken, enzovoort. En dan heb ik het alleen nog over het geval dat je na je bevalling fulltime terugkomt, en we weten allemaal dat de meerderheid van de Nederlandse vrouwen daar geen zin in heeft.
Zo kan ik wel meer dingen verzinnen zoals pikeur of groom, veearts, brandweermanvrouw, al het uitvoerende werk in de bouw, röntgenassistent, aerobicsdocent (buikspieruurtje ), soldaat in het leger, politieagent, beveiliger / bewaker, aspergesteker, aardbeiplukker, enzovoort.
Ik denk trouwens dat het alleen een probleem is als het bedrijf klein is en het werk specialistisch, als het bedrijf groot is (zoals een ziekenhuis) kan er wat makkelijker geschoven worden met taken denk ik, en als je aerobicsdocent bent kan je wellicht ook Personal Trainer worden en de PT kan jouw buikspieruurtje overnemen.
(kun je me daar overigens een voorbeeld van geven, want dat lijkt me stug), (...)
Dan kun je bij jezelf te rade gaan of het dan wel zin heeft voor een dergelijke baan te solliciteren, maar nogmaals, ik ben heel benieuwd wat voor functie dat is...
Stel je bent bv. verpleegster in een particuliere thuiszorg organisatie met 2 eigenaars (die bv. zelf ook verplegers zijn) en 2 werknemers. Na een paar maanden al mag je de werkvloer niet meer op omdat je niet mag tillen / niet kan werken met potentieel agressieve patiënten. Je gaat uiteraard nog niet met verlof, maar je werk kan niet gedaan worden. Dat moet dus door je andere collega en bazen opgevangen worden, maar die hebben daar geen tijd voor want daarom hebben ze nou juist een vacature uitgezet, het werk groeit ze boven de pet. Dan moeten ze dus nóg iemand aannemen en jou tijdelijk bv. kantoortaken laten doen. Je hebt dan dubbele kosten, moet twee keer iemand inwerken, enzovoort. En dan heb ik het alleen nog over het geval dat je na je bevalling fulltime terugkomt, en we weten allemaal dat de meerderheid van de Nederlandse vrouwen daar geen zin in heeft.
Zo kan ik wel meer dingen verzinnen zoals pikeur of groom, veearts, brandweermanvrouw, al het uitvoerende werk in de bouw, röntgenassistent, aerobicsdocent (buikspieruurtje ), soldaat in het leger, politieagent, beveiliger / bewaker, aspergesteker, aardbeiplukker, enzovoort.
Ik denk trouwens dat het alleen een probleem is als het bedrijf klein is en het werk specialistisch, als het bedrijf groot is (zoals een ziekenhuis) kan er wat makkelijker geschoven worden met taken denk ik, en als je aerobicsdocent bent kan je wellicht ook Personal Trainer worden en de PT kan jouw buikspieruurtje overnemen.
donderdag 22 juli 2010 om 08:21
Hallo,
Ik heb laatst een sollicitatiegesprek gehad en in zo'n gesprek merk je dat ze de vraag eigenlijk willen stellen, maar wettelijk niet mogen.
Ik heb toen zelf aangegeven dat ik kinderen wil. Juist om te weten wat de reactie zou zijn van de werkgever.
Als antwoord kreeg ik dat ze het me van harte gunt en ik kreeg de baan!
Ik heb laatst een sollicitatiegesprek gehad en in zo'n gesprek merk je dat ze de vraag eigenlijk willen stellen, maar wettelijk niet mogen.
Ik heb toen zelf aangegeven dat ik kinderen wil. Juist om te weten wat de reactie zou zijn van de werkgever.
Als antwoord kreeg ik dat ze het me van harte gunt en ik kreeg de baan!
donderdag 22 juli 2010 om 09:06
De adviezen van Debora gaan opmerkelijk vaak uit van een soort vijandige relatie tussen werkgever en werknemer. Volgens het principe: je krijgt wat je geeft, lijkt me dat als je haar adviezen volgt, je niet vervolgens moet komen zeiken als je terug krijgt wat je in de werkgever-werknemer relatie hebt gestoken.
vrijdag 23 juli 2010 om 00:07
Ik denk dat veel mensen een werkgever-werknemer relatie zien als een (potentiele) vriendschapsrelatie, terwijl het gewoon een zakelijke relatie is die je uiteraard op vriendelijke manier onderhoudt.
Overigens komt dat advies niet zozeer van mezelf, maar heb ik dit geleerd tijdens meerdere sollicitatietrainingen.
Overigens komt dat advies niet zozeer van mezelf, maar heb ik dit geleerd tijdens meerdere sollicitatietrainingen.
Occam's razor
vrijdag 23 juli 2010 om 00:20
Ik heb in mijn (officiële) sollicitatiegesprekken echt werkelijk waar nog nooit de vraag gekregen of ik ooit aan kinderen wilde beginnen (of iets daaromtrent).
Ik heb wel ooit een gesprek gehad tussen neus en lippen door met een manager, die daar wel naar vroeg. Had ik geen problemen mee toen, omdat het 1. niet speelde en 2. omdat ik niets te verliezen had. Had niet gesolliciteerd op die functie, mijn tijdelijke baantje zou op houden te bestaan (was uitzendkracht) en op een andere afdeling konden ze wel mensen gebruiken...
Maar bij échte sollicitatiegesprekken heb ik die vraag nooit gehad (of ik was er zo niet mee bezig dat ik die vraag niet als zodanig heb opgevat... Zit me nou trouwens net te bedenken dat ik bij de officiële sollicitatiegesprekken eigenlijk altijd voornamelijk met vrouwen heb gesproken, zaten wel mannen bij, maar merendeel vrouw.... misschien dat dat het verschil maakt? Het gesprek tussen neus en lippen was met een man )
Ik heb wel ooit een gesprek gehad tussen neus en lippen door met een manager, die daar wel naar vroeg. Had ik geen problemen mee toen, omdat het 1. niet speelde en 2. omdat ik niets te verliezen had. Had niet gesolliciteerd op die functie, mijn tijdelijke baantje zou op houden te bestaan (was uitzendkracht) en op een andere afdeling konden ze wel mensen gebruiken...
Maar bij échte sollicitatiegesprekken heb ik die vraag nooit gehad (of ik was er zo niet mee bezig dat ik die vraag niet als zodanig heb opgevat... Zit me nou trouwens net te bedenken dat ik bij de officiële sollicitatiegesprekken eigenlijk altijd voornamelijk met vrouwen heb gesproken, zaten wel mannen bij, maar merendeel vrouw.... misschien dat dat het verschil maakt? Het gesprek tussen neus en lippen was met een man )
vrijdag 23 juli 2010 om 00:23
quote:Yraatje schreef op 23 juli 2010 @ 00:20:
Ik heb in mijn (officiële) sollicitatiegesprekken echt werkelijk waar nog nooit de vraag gekregen of ik ooit aan kinderen wilde beginnen (of iets daaromtrent).
Ik wel. Meerdere keren zelfs. Nu moet ik ook zeggen dat ik een nogal...laten we zeggen...conservatieve branche werkzaam was
Ik heb in mijn (officiële) sollicitatiegesprekken echt werkelijk waar nog nooit de vraag gekregen of ik ooit aan kinderen wilde beginnen (of iets daaromtrent).
Ik wel. Meerdere keren zelfs. Nu moet ik ook zeggen dat ik een nogal...laten we zeggen...conservatieve branche werkzaam was
