Geld & Recht
alle pijlers
Vriend met geldproblemen
woensdag 21 juli 2010 om 22:32
Hoi,
Mijn vriend heeft een paar jaar geleden veel problemen gehad met geld.
Hij heeft met verschillende incasso bureaus te maken gehad door schulden.
Het begon 2 jaar geleden toen we op vakantie waren in het buitenland. Hij kon ineens geen geld opnemen. Hij dacht namelijk dat hij in het buitenland ook rood kon staan. Ik ben hier heel boos over geweest, de helft van onze vakantie kwam op mij aan, want ik moest alles financieren.
Eenmaal thuis kwam ik erachter dat hij een schuld had van ¤1000,-. Dat had hij mij niet verteld, daarom kon hij dus geen geld opnemen op vakantie.
Vanaf die tijd heeft geld altijd een probleem gespeeld. Hij had nergens geld voor, want hij moest zijn schuld afbetalen. Heel goed natuurlijk, maar het beïnvloedt alles en ik moest ook veel betalen.
Op een gegeven moment konden we wel op vakantie vorig jaar. Hij zei ook dat hij er genoeg geld voor had. Eenmaal op de helft van onze vakantie bleek dat hij te weinig salaris had gekregen van zijn uitzendbureau. Of het nou aan hem lag, of aan zijn bureau, ik weet het niet. Ik heb daar mijn twijfels over. Ik baalde er in iedergeval heel erg van. Dit was tenslotte de tweede vakantie waar ik opdraaide voor de kosten.
Ik ben trouwens helemaal niet gierig hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar als je de laatste twee jaar voor heel veel opdraaid, dat jij altijd degene bent die zijn portemonnee moet pakken, of moet horen dat de andere geen geld heeft, frustreert dat op een gegeven moment.
Tussendoor kreeg hij ook weleens rekeningen die hij niet betaalde. Daar kwam dan weer een bedrag over heen en zo werd het weer doorgezet naar Incasso. Was het ineens een paar honderd euro geworden, alleen omdat hij te laks was om het te betalen.
Op een gegeven moment ging het financieel weer goed met hem.
Hij genoot meer van zichzelf, voelde zich vrijer, en dat vond ik heel fijn voor hem. Ik merkte dat ook heel erg aan hem. Hij is ook een type dat als hij geld heeft, hij het met mensen wil delen. Even een bioscoopje, cadeautje, uit eten. Heel lief.
Maar een paar maanden geleden ging het weer mis.
Hij vertelde me dat hij bepaalde schulden had bij IBG en nog wat andere dingen. Wat het precies was weet ik ook eigenlijk niet.
Je snapt dat dit een ongelooflijke domper was. Ik dacht dat hij er inmiddels wel van had geleerd. Hij heeft met zijn broer alles uitgerekend en bleek een bedrag te zijn van ongeveer 1000 euro. En dat moest binnen een paar weken betaald worden. Een hoop gestress. Hij zou beginnen met afbetalen en had met zijn broer een schema gemaakt.
Ik heb op dat moment gezegd dat het me een beetje teveel werd al dat geld gedoe, en dat ik er eigenlijk alleen wat van wilde horen als het niet goed ging, dat ik dan misschien kon helpen. Dit respecteerde hij.
Op een gegeven moment ging het niet goed, hij haalde het niet om binnen dat termijn te betalen. Ik was het zoooooo zat. Het kwam echt mijn keel uit. Aldoor praten over geld-geld-geld-geld. Ik kon het niet meer, ik wilde dat het voorbij was.
Ik heb zelf geen gat in mijn hand, nooit geld problemen gehad, ben vrij verstandig en spaar veel, daarom staat dit hele gedoe me ook best tegen. Ik snap het gewoon niet. Waarom is het zo moeilijk?
Ik heb toen gezegd dat ik alles zou overmaken. Dan waren we van het hele gedoe af, en kon hij mij rustig afbetalen zonder stress.
Hij vond het heel moeilijk, juist omdat hij mij hier niet in wilde betrekken, maar heeft het toch aangenomen.
In totaal ging dit om een bedrag van iets meer dan ¤1600,- begin mei. De helft van mijn spaarrekening. Maar ik deed het graag voor hem! Ik had het idee dat we dan een soort van schone lei konden beginnen.
Hij zou mij elke week 200,- euro overmaken (hij krijgt elke week loon) zodat we binnen 8 weken klaar waren.
Ik heb hem gezegd dat ik er eigenlijk niet echt iets meer over wilde horen, alleen als het niet lukte met overmaken. We hebben afgesproken dat we geheel open zijn hierover, en dat we gewoon kunnen overleggen als hij een keer iets minder overmaakt, of als het kan 2 in 1 keer. In overleg is alles mogelijk!
De weken daarna kreeg ik geen overboeking. Maar ik had zoiets van, ik begin er gewoon niet over, dat is aan hem.
Weken daarna ben ik er toch maar eens over begonnen. Biechtte hij op dat hij ineens een rekening had gekregen van een of andere instantie, van een paar jaar geleden, hij wist dat niet meer, had ook geen idee wat het was, maar doordat hij het in die tijd niet meteen had betaald was het bedrag opgelopen tot ¤500,-.
Ik was zó teleurgesteld. We hadden afgesproken dat hij mij op de hoogte zou houden als het niet goed ging, in overleg was alles mogelijk, maar hij deed het niet. Hij wist dit al 1,5 week.
Ik heb hem geholpen, verdorie al het geld overgemaakt en hij nam niet eens de moeite om het me te vertellen.
Ik snap achteraf heus wel dat het voor hem moeilijk was om te vertellen, maar ik voelde me lichtelijk gepasseerd, enigzins met kleine letters 'gebruikt'.
Best wel even ruzie gehad daarom.
Op dat moment dacht ik echt: waar gáát dit eigenlijk om! Wat is dit nou! Deze geld situatie staat zó tussen ons in. Het beïnvloedt echt onze relatie.
Na lang praten hebben we weer afspraken gemaakt.
Openheid! Eerlijkheid! Praat met me! Als het overmaken niet lukt, zeg het dan, wees er open over, want ik vind het ook niet leuk om er de hele tijd naar te vragen, ik wil hem liever niet controleren, dat heb ik de afgelopen 2 jaar genoeg gedaan en ik wil ophouden met moederen. Hij moet zijn eigen verantwoording nemen en zijn eigen zaakjes regelen.
Conclusie, hij zou nog 2 weken nodig hebben om die rekening van ¤500,- af te betalen, en zou mij dan beginnen met betalen.
In de week dat hij mij zou betalen, heb ik niks ontvangen op mijn rekening. Toen IK er weer naar vroeg, bleek dat hij geen loon had ontvangen, was iets mis gegaan met loon uitbetalen via zijn uitzendbureau.
Die week daarop zou hij dubbel
e loon krijgen, en mij betalen! Dat was dus vorige week. Ik heb niks ontvangen.
Ik heb er dinsdag naar gevraagd, gisteren dus. Vorige week donderdag was hij met vrienden uitgeweest, was brak en ik had hem die zaterdag opgehaald van zijn huis, en in de haast/moe/brakheid is hij zijn pas vergeten waarmee je moet overmaken via internet.
Ik heb hem daarmee geconfronteerd. Ik snap best dat hij moe was, en dat hij het was vergeten mee te nemen. Maar aan de andere kant snap ik het ook niet! Als je iemand zoveel geld schuldig bent, je vriendin, dan ben je daar toch elke dag mee bezig en wil je het zo snel mogelijk achter de rug hebben, zodat je je vrijer voelt en je niet aldoor schuldig hoeft te voelen bij elke uitgave?
Hij werd een beetje boos dat ik hem daar zo mee confronteerde, maar ik vond niet dat hij daar recht toe had. Hij komt zijn afspraken toch niet na? Hij vond het vervelend dat ik er zo 'boos' om werd ineens. Maar voor mijn gevoel bracht ik het gewoon heel normaal.
Ik had gewoon zoiets van: Ik moet er maar weer over beginnen, want hij doet het niet. Hij moet zijn verantwoordelijkheid nemen, zijn afspraken nakomen!
Ik heb gezegd dat hij deze week wel voor 2 keer kan overmaken, omdat hij vorige week niet heeft betaald. We hebben het er verder niet over gehad, en hij heeft het gisteravond overgemaakt. Morgen even kijken of het erop staat.
Maar ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet....
Ik heb het begin mei voor hem overgemaakt en hij heeft het nu pas overgemaakt voor 1 week (misschien 2)
Hij is zo laks geweest de laatste tijd en ik vind het zo jammer om er aldoor om te vragen.
Ik hoop dat het nu echt goed gaat met nakomen van afspraken en dat hij het elke week weer overmaakt.
Maar als hij het niet doet, wat moet ik er dan mee?
Aan de ene kant, dit staat zo tussen ons in! Ik baal er vreselijk van! Ik ben zo begripvol en behulpzaam geweest, maar wanneer is het nou eens genoeg en wordt hij een echte vent en neemt hij zijn verantwoordelijkheid?
Ik heb het er gisteren met een vriendin over gehad en die zegt eigenlijk dat ik al veel te veel heb gedaan. Wanneer is het genoeg?! Het komt ondankbaar over hoe hij nu handeld en hij had geen enkel recht om boos te zijn omdat ik er dinsdag over begon.
Eigenlijk is het ook nog eens sneu. Hij is nog zo jong en heeft al zoveel schulden gehad, geen opleiding, zoveel problemen met geld. Bijna bij de rechter gestaan VLAK voor onze vakantie naar het buitenland vorig jaar, omdat hij rekeningen niet had betaald. Dan kom je daar net voor de vakantie even achter, net als je denkt dat het goed gaat.
Wanneer maakt hij nou wat van zijn toekomst, onze toekomst. Hij moet er toch ook wat aan doen?
Ik wil niet om deze reden onze relatie beëindigen, want begrijp me niet verkeerd: hoe negatief ik nu ook over hem praat, verder is het een geweldige sociale lieve jongen, met een groot hart, hij heeft alles voor me over. We hebben een geweldige relatie, alleen financieel is het een ramp. Ik ben juist het tegenovergestelde, kan goed met geld omgaan en daarom botst het heel erg.
Ik heb dus geen zin in reacties als: ga bij hem weg, je bent nog veel te jong hiervoor. Daar kom ik niet voor.
Ik vraag me alleen af of jullie nog bruikbare tips hebben, of ervaringen, want ik weet het niet meer.
Heel erg bedankt,
ook voor de moeite om mijn verhaal te lezen. Waardeer ik heel erg
Liefs,
Zonneschijn.
Mijn vriend heeft een paar jaar geleden veel problemen gehad met geld.
Hij heeft met verschillende incasso bureaus te maken gehad door schulden.
Het begon 2 jaar geleden toen we op vakantie waren in het buitenland. Hij kon ineens geen geld opnemen. Hij dacht namelijk dat hij in het buitenland ook rood kon staan. Ik ben hier heel boos over geweest, de helft van onze vakantie kwam op mij aan, want ik moest alles financieren.
Eenmaal thuis kwam ik erachter dat hij een schuld had van ¤1000,-. Dat had hij mij niet verteld, daarom kon hij dus geen geld opnemen op vakantie.
Vanaf die tijd heeft geld altijd een probleem gespeeld. Hij had nergens geld voor, want hij moest zijn schuld afbetalen. Heel goed natuurlijk, maar het beïnvloedt alles en ik moest ook veel betalen.
Op een gegeven moment konden we wel op vakantie vorig jaar. Hij zei ook dat hij er genoeg geld voor had. Eenmaal op de helft van onze vakantie bleek dat hij te weinig salaris had gekregen van zijn uitzendbureau. Of het nou aan hem lag, of aan zijn bureau, ik weet het niet. Ik heb daar mijn twijfels over. Ik baalde er in iedergeval heel erg van. Dit was tenslotte de tweede vakantie waar ik opdraaide voor de kosten.
Ik ben trouwens helemaal niet gierig hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar als je de laatste twee jaar voor heel veel opdraaid, dat jij altijd degene bent die zijn portemonnee moet pakken, of moet horen dat de andere geen geld heeft, frustreert dat op een gegeven moment.
Tussendoor kreeg hij ook weleens rekeningen die hij niet betaalde. Daar kwam dan weer een bedrag over heen en zo werd het weer doorgezet naar Incasso. Was het ineens een paar honderd euro geworden, alleen omdat hij te laks was om het te betalen.
Op een gegeven moment ging het financieel weer goed met hem.
Hij genoot meer van zichzelf, voelde zich vrijer, en dat vond ik heel fijn voor hem. Ik merkte dat ook heel erg aan hem. Hij is ook een type dat als hij geld heeft, hij het met mensen wil delen. Even een bioscoopje, cadeautje, uit eten. Heel lief.
Maar een paar maanden geleden ging het weer mis.
Hij vertelde me dat hij bepaalde schulden had bij IBG en nog wat andere dingen. Wat het precies was weet ik ook eigenlijk niet.
Je snapt dat dit een ongelooflijke domper was. Ik dacht dat hij er inmiddels wel van had geleerd. Hij heeft met zijn broer alles uitgerekend en bleek een bedrag te zijn van ongeveer 1000 euro. En dat moest binnen een paar weken betaald worden. Een hoop gestress. Hij zou beginnen met afbetalen en had met zijn broer een schema gemaakt.
Ik heb op dat moment gezegd dat het me een beetje teveel werd al dat geld gedoe, en dat ik er eigenlijk alleen wat van wilde horen als het niet goed ging, dat ik dan misschien kon helpen. Dit respecteerde hij.
Op een gegeven moment ging het niet goed, hij haalde het niet om binnen dat termijn te betalen. Ik was het zoooooo zat. Het kwam echt mijn keel uit. Aldoor praten over geld-geld-geld-geld. Ik kon het niet meer, ik wilde dat het voorbij was.
Ik heb zelf geen gat in mijn hand, nooit geld problemen gehad, ben vrij verstandig en spaar veel, daarom staat dit hele gedoe me ook best tegen. Ik snap het gewoon niet. Waarom is het zo moeilijk?
Ik heb toen gezegd dat ik alles zou overmaken. Dan waren we van het hele gedoe af, en kon hij mij rustig afbetalen zonder stress.
Hij vond het heel moeilijk, juist omdat hij mij hier niet in wilde betrekken, maar heeft het toch aangenomen.
In totaal ging dit om een bedrag van iets meer dan ¤1600,- begin mei. De helft van mijn spaarrekening. Maar ik deed het graag voor hem! Ik had het idee dat we dan een soort van schone lei konden beginnen.
Hij zou mij elke week 200,- euro overmaken (hij krijgt elke week loon) zodat we binnen 8 weken klaar waren.
Ik heb hem gezegd dat ik er eigenlijk niet echt iets meer over wilde horen, alleen als het niet lukte met overmaken. We hebben afgesproken dat we geheel open zijn hierover, en dat we gewoon kunnen overleggen als hij een keer iets minder overmaakt, of als het kan 2 in 1 keer. In overleg is alles mogelijk!
De weken daarna kreeg ik geen overboeking. Maar ik had zoiets van, ik begin er gewoon niet over, dat is aan hem.
Weken daarna ben ik er toch maar eens over begonnen. Biechtte hij op dat hij ineens een rekening had gekregen van een of andere instantie, van een paar jaar geleden, hij wist dat niet meer, had ook geen idee wat het was, maar doordat hij het in die tijd niet meteen had betaald was het bedrag opgelopen tot ¤500,-.
Ik was zó teleurgesteld. We hadden afgesproken dat hij mij op de hoogte zou houden als het niet goed ging, in overleg was alles mogelijk, maar hij deed het niet. Hij wist dit al 1,5 week.
Ik heb hem geholpen, verdorie al het geld overgemaakt en hij nam niet eens de moeite om het me te vertellen.
Ik snap achteraf heus wel dat het voor hem moeilijk was om te vertellen, maar ik voelde me lichtelijk gepasseerd, enigzins met kleine letters 'gebruikt'.
Best wel even ruzie gehad daarom.
Op dat moment dacht ik echt: waar gáát dit eigenlijk om! Wat is dit nou! Deze geld situatie staat zó tussen ons in. Het beïnvloedt echt onze relatie.
Na lang praten hebben we weer afspraken gemaakt.
Openheid! Eerlijkheid! Praat met me! Als het overmaken niet lukt, zeg het dan, wees er open over, want ik vind het ook niet leuk om er de hele tijd naar te vragen, ik wil hem liever niet controleren, dat heb ik de afgelopen 2 jaar genoeg gedaan en ik wil ophouden met moederen. Hij moet zijn eigen verantwoording nemen en zijn eigen zaakjes regelen.
Conclusie, hij zou nog 2 weken nodig hebben om die rekening van ¤500,- af te betalen, en zou mij dan beginnen met betalen.
In de week dat hij mij zou betalen, heb ik niks ontvangen op mijn rekening. Toen IK er weer naar vroeg, bleek dat hij geen loon had ontvangen, was iets mis gegaan met loon uitbetalen via zijn uitzendbureau.
Die week daarop zou hij dubbel
e loon krijgen, en mij betalen! Dat was dus vorige week. Ik heb niks ontvangen.
Ik heb er dinsdag naar gevraagd, gisteren dus. Vorige week donderdag was hij met vrienden uitgeweest, was brak en ik had hem die zaterdag opgehaald van zijn huis, en in de haast/moe/brakheid is hij zijn pas vergeten waarmee je moet overmaken via internet.
Ik heb hem daarmee geconfronteerd. Ik snap best dat hij moe was, en dat hij het was vergeten mee te nemen. Maar aan de andere kant snap ik het ook niet! Als je iemand zoveel geld schuldig bent, je vriendin, dan ben je daar toch elke dag mee bezig en wil je het zo snel mogelijk achter de rug hebben, zodat je je vrijer voelt en je niet aldoor schuldig hoeft te voelen bij elke uitgave?
Hij werd een beetje boos dat ik hem daar zo mee confronteerde, maar ik vond niet dat hij daar recht toe had. Hij komt zijn afspraken toch niet na? Hij vond het vervelend dat ik er zo 'boos' om werd ineens. Maar voor mijn gevoel bracht ik het gewoon heel normaal.
Ik had gewoon zoiets van: Ik moet er maar weer over beginnen, want hij doet het niet. Hij moet zijn verantwoordelijkheid nemen, zijn afspraken nakomen!
Ik heb gezegd dat hij deze week wel voor 2 keer kan overmaken, omdat hij vorige week niet heeft betaald. We hebben het er verder niet over gehad, en hij heeft het gisteravond overgemaakt. Morgen even kijken of het erop staat.
Maar ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet....
Ik heb het begin mei voor hem overgemaakt en hij heeft het nu pas overgemaakt voor 1 week (misschien 2)
Hij is zo laks geweest de laatste tijd en ik vind het zo jammer om er aldoor om te vragen.
Ik hoop dat het nu echt goed gaat met nakomen van afspraken en dat hij het elke week weer overmaakt.
Maar als hij het niet doet, wat moet ik er dan mee?
Aan de ene kant, dit staat zo tussen ons in! Ik baal er vreselijk van! Ik ben zo begripvol en behulpzaam geweest, maar wanneer is het nou eens genoeg en wordt hij een echte vent en neemt hij zijn verantwoordelijkheid?
Ik heb het er gisteren met een vriendin over gehad en die zegt eigenlijk dat ik al veel te veel heb gedaan. Wanneer is het genoeg?! Het komt ondankbaar over hoe hij nu handeld en hij had geen enkel recht om boos te zijn omdat ik er dinsdag over begon.
Eigenlijk is het ook nog eens sneu. Hij is nog zo jong en heeft al zoveel schulden gehad, geen opleiding, zoveel problemen met geld. Bijna bij de rechter gestaan VLAK voor onze vakantie naar het buitenland vorig jaar, omdat hij rekeningen niet had betaald. Dan kom je daar net voor de vakantie even achter, net als je denkt dat het goed gaat.
Wanneer maakt hij nou wat van zijn toekomst, onze toekomst. Hij moet er toch ook wat aan doen?
Ik wil niet om deze reden onze relatie beëindigen, want begrijp me niet verkeerd: hoe negatief ik nu ook over hem praat, verder is het een geweldige sociale lieve jongen, met een groot hart, hij heeft alles voor me over. We hebben een geweldige relatie, alleen financieel is het een ramp. Ik ben juist het tegenovergestelde, kan goed met geld omgaan en daarom botst het heel erg.
Ik heb dus geen zin in reacties als: ga bij hem weg, je bent nog veel te jong hiervoor. Daar kom ik niet voor.
Ik vraag me alleen af of jullie nog bruikbare tips hebben, of ervaringen, want ik weet het niet meer.
Heel erg bedankt,
ook voor de moeite om mijn verhaal te lezen. Waardeer ik heel erg
Liefs,
Zonneschijn.
donderdag 22 juli 2010 om 01:00
donderdag 22 juli 2010 om 01:09
We hebben al eerder heftige gesprekken gehad. Ik ben niet zo soft als ik nu overkom. Maar oke, wel te soft.
Dus daar ga ik vrijdag verandering in brengen.. We moeten gewoon heel open zijn, goed communiceren, ik moet mijn kop ook niet in het zand steken, het hoge woord moet eruit. We moeten dingen concreet op papier hebben staan en oplossingen voor vanaf nu zoeken.
Ik weet nog niet hoe ik dat ga doen. Maar daar ga ik morgen even goed voor zitten.... desnoods schrijf ik alles in een brief en lees die voor, zodat ik het helder voor mezelf op papier heb...
Lijkt me goed toch?
edit: ik ga nu mijn bed opzoeken. Morgen is weer een dag.
Ik wil iedereen heel erg bedanken voor de reacties tot nu toe. Het heeft me echt geholpen. Bedankt, slaap lekker en tot morgen
Dus daar ga ik vrijdag verandering in brengen.. We moeten gewoon heel open zijn, goed communiceren, ik moet mijn kop ook niet in het zand steken, het hoge woord moet eruit. We moeten dingen concreet op papier hebben staan en oplossingen voor vanaf nu zoeken.
Ik weet nog niet hoe ik dat ga doen. Maar daar ga ik morgen even goed voor zitten.... desnoods schrijf ik alles in een brief en lees die voor, zodat ik het helder voor mezelf op papier heb...
Lijkt me goed toch?
edit: ik ga nu mijn bed opzoeken. Morgen is weer een dag.
Ik wil iedereen heel erg bedanken voor de reacties tot nu toe. Het heeft me echt geholpen. Bedankt, slaap lekker en tot morgen
donderdag 22 juli 2010 om 05:59
Ik verwacht dat je vriend nog veel meer schulden heeft dan waar jij vanaf weet. Ik ben ben bang dat de enige mogelijkheid is om je geld terug te krijgen zorgen dat jij zijn financien gaat beheren. Dus laat hem zijn bankpas en codes bij jouw inleveren evenals alle papieren. Bij hem weg gaan lijkt me nogal ver gaan en waarschijnlijk zie je je geld danhelemaal nooit meer terug.
donderdag 22 juli 2010 om 08:34
Ben ik weer.
Ik heb alles bijgelezen, ook de eerdere reacties van jou PixiePink. Sorry als het overkomt dat ik niks doe met jouw adviezen, terwijl het juist heel fijn is dat je meedenkt, maar gisteren kwamen er zo veel reacties. Ik heb mijn best gedaan om veel te reageren.
Ik moet vandaag de hele dag werken, ik zal vanavond een update geven, en iedereen zoveel mogelijk zijn vragen te beantwoorden.
Nog een dingetje, hij zou mij 200 per wéék aflossen. Dat was de afspraak. Niet 200 per maand. Hij krijgt elke week iets van 240 per week loon.
Ik ga gauw aan het werk! Tot vanavond en alvast bedankt weer!!!
Ik heb alles bijgelezen, ook de eerdere reacties van jou PixiePink. Sorry als het overkomt dat ik niks doe met jouw adviezen, terwijl het juist heel fijn is dat je meedenkt, maar gisteren kwamen er zo veel reacties. Ik heb mijn best gedaan om veel te reageren.
Ik moet vandaag de hele dag werken, ik zal vanavond een update geven, en iedereen zoveel mogelijk zijn vragen te beantwoorden.
Nog een dingetje, hij zou mij 200 per wéék aflossen. Dat was de afspraak. Niet 200 per maand. Hij krijgt elke week iets van 240 per week loon.
Ik ga gauw aan het werk! Tot vanavond en alvast bedankt weer!!!
donderdag 22 juli 2010 om 08:49
Ik vind het zo negatief om meteen te stellen dat deze jongen nooit zal veranderen. Kom op, hij is geen 50? Volgens mij is het nog een jonge knul die te laks is.
Ik ben financieel ook geen wonder en vulde het ene gat ook met het ander, nu probeer ik bewuster met geld om te gaan, dat is echt wel aan te leren!
TO: ik zou voor het gesprek van morgen met je vriend idd de veelgenoemde schuldverklaring maken en laten ondertekenen. Ook zou ik hem vragen om hulp te zoeken met een budgetcoach. Hulpverlening via Maatschappelijk Werk hebben vaak flinke wachtlijsten, maar er zijn genoeg andere budgetcoaches te vinden op google.
Vraag hem hier serieus mee aan de slag te gaan en meld daarbij dat als hij dit niet doet, jij de brui eraan geeft. Mocht hij dit dus niet willen doen, dan weet je wat hij voor je voelt!
Ik ben financieel ook geen wonder en vulde het ene gat ook met het ander, nu probeer ik bewuster met geld om te gaan, dat is echt wel aan te leren!
TO: ik zou voor het gesprek van morgen met je vriend idd de veelgenoemde schuldverklaring maken en laten ondertekenen. Ook zou ik hem vragen om hulp te zoeken met een budgetcoach. Hulpverlening via Maatschappelijk Werk hebben vaak flinke wachtlijsten, maar er zijn genoeg andere budgetcoaches te vinden op google.
Vraag hem hier serieus mee aan de slag te gaan en meld daarbij dat als hij dit niet doet, jij de brui eraan geeft. Mocht hij dit dus niet willen doen, dan weet je wat hij voor je voelt!
donderdag 22 juli 2010 om 09:24
Meid, ik heb alleen de 1e pagina gelezen (even geen tijd voor, doe ik straks nog even) dus misschien mosterd.
Al mijn alarmbellen gaan rinkelen.. echt alle.
Ik heb er in mijn omgeving mee te maken gehad met meerdere personen, jarenlang en het zijn precies dezelfde smoezen en precies hetzelfde verhaal. (hoe vaak ik niet heb gehoord mijn geld is niet gestort, ze (wie 'ze' dan zijn verschilt per situatie ) hebben een fout gemaakt, nee dit is echt alles, ik ben nu bij met betalen. Als er dan geld was werd het ook gul uitgeven alsof er verder geen care in the world was. En zolang ik er niets over zei zei de ander ook niets. En dat liegen he... Struisvogelpolitiek.
Geloof me dit is een manier van leven, een verslaving, een coopingstechniek.
Zolang die persoon zelf niet heel graag wil, zal er niets veranderen. Zelf heb ik ook maatschappelijk werk/schuld hulp/enzenz ingeschakeld en met die mensen erheen gegaan, steun en hulp geboden.
Maar geloof me, het werkt niet, net als een junk is het dingen zeggen en doen om jou tevreden te stellen.
Al mijn alarmbellen gaan rinkelen.. echt alle.
Ik heb er in mijn omgeving mee te maken gehad met meerdere personen, jarenlang en het zijn precies dezelfde smoezen en precies hetzelfde verhaal. (hoe vaak ik niet heb gehoord mijn geld is niet gestort, ze (wie 'ze' dan zijn verschilt per situatie ) hebben een fout gemaakt, nee dit is echt alles, ik ben nu bij met betalen. Als er dan geld was werd het ook gul uitgeven alsof er verder geen care in the world was. En zolang ik er niets over zei zei de ander ook niets. En dat liegen he... Struisvogelpolitiek.
Geloof me dit is een manier van leven, een verslaving, een coopingstechniek.
Zolang die persoon zelf niet heel graag wil, zal er niets veranderen. Zelf heb ik ook maatschappelijk werk/schuld hulp/enzenz ingeschakeld en met die mensen erheen gegaan, steun en hulp geboden.
Maar geloof me, het werkt niet, net als een junk is het dingen zeggen en doen om jou tevreden te stellen.
donderdag 22 juli 2010 om 09:40
Ik heb niet alle reacties gelezen, maar ik heb zelf 9 jaar een relatie gehad met een lieve jongen die achteraf een gokverslaving bleek te hebben. Ik ben daar na 8 jaar pas achter gekomen, hij was heel berekenend zodat gezamenlijke dingen konden worden betaald.
Maar net als jij draaide ik altijd op voor vakanties, heeft hij over ontzettend veel dingen gelogen en in mijn te naieve reactie dat we het samen wel zouden overwinnen heb ik al mijn spaargeld ingezet om de gaten te dichten, etc. Uiteindelijk heeft hij het uitgemaakt, heb ik z'n ouders ingelicht en is hij naar de "afkick" gegaan.
Maar te lang over mij......wat ik wil zeggen. Pas op dat hij je uiteindelijk niet 'gebruikt'. Het is heel lastig om ineens goed met geld om te kunnen gaan, als je dat nog nooit goed hebt gekund.....heb je niet te hoge verwachtingen. En pas op dat je niet verder op in de relatie met lege handen staat, omdat je hebt geprobeerd om 'samen' zijn problemen op te lossen.
Klinkt misschien hard, maar laat hem dit zelf oplossen. Hoe leuk hij verder is en hoe goed jullie relatie is.....vroeg of laat komt het financiele aspect (dat ook erg belangrijk is) toch echt tussen jullie in te staan.
Heel veel succes! Hopelijk kies je voor jezelf.
Maar net als jij draaide ik altijd op voor vakanties, heeft hij over ontzettend veel dingen gelogen en in mijn te naieve reactie dat we het samen wel zouden overwinnen heb ik al mijn spaargeld ingezet om de gaten te dichten, etc. Uiteindelijk heeft hij het uitgemaakt, heb ik z'n ouders ingelicht en is hij naar de "afkick" gegaan.
Maar te lang over mij......wat ik wil zeggen. Pas op dat hij je uiteindelijk niet 'gebruikt'. Het is heel lastig om ineens goed met geld om te kunnen gaan, als je dat nog nooit goed hebt gekund.....heb je niet te hoge verwachtingen. En pas op dat je niet verder op in de relatie met lege handen staat, omdat je hebt geprobeerd om 'samen' zijn problemen op te lossen.
Klinkt misschien hard, maar laat hem dit zelf oplossen. Hoe leuk hij verder is en hoe goed jullie relatie is.....vroeg of laat komt het financiele aspect (dat ook erg belangrijk is) toch echt tussen jullie in te staan.
Heel veel succes! Hopelijk kies je voor jezelf.
donderdag 22 juli 2010 om 10:01
Bijgelezen en ik zie alleen maar meer reden om mijn vorige post te laten staan. Het is echt precies hetzelfde... had ik al gezegd precies hetzelfde?
Deze mensen zullen het nooit leren omdat er tot nu toe altijd een oplossing is gekomen, vroeger of later. En daar vertrouwen ze op.
Zijn financien beheren vind ik wel het slechtste om te doen, hij moet het zelf gaan leren (als hij dat eventueel wil.)
Je wil niet bij hem weg? Tsja..... moeilijk wat moet ik dan zeggen? Ik vraag me wel af of je zo wil leven, zoals ik al zei: zolang hij niet wil en het niet inziet zal hij niet veranderen. Niet, nooit, en nee... ook niet voor jou want hij houdt toch van je, hij wil toch ook een goed leven samen? De softe aanpak werkt niet. Ik denk dat je er harder in moet worden.
Met wat ik om me heen heb gezien... zeg ik toch... ga alsjeblieft bij hem weg, richt je op je eigen leven, vertel het je ouders in ieder geval.
Deze mensen zullen het nooit leren omdat er tot nu toe altijd een oplossing is gekomen, vroeger of later. En daar vertrouwen ze op.
Zijn financien beheren vind ik wel het slechtste om te doen, hij moet het zelf gaan leren (als hij dat eventueel wil.)
Je wil niet bij hem weg? Tsja..... moeilijk wat moet ik dan zeggen? Ik vraag me wel af of je zo wil leven, zoals ik al zei: zolang hij niet wil en het niet inziet zal hij niet veranderen. Niet, nooit, en nee... ook niet voor jou want hij houdt toch van je, hij wil toch ook een goed leven samen? De softe aanpak werkt niet. Ik denk dat je er harder in moet worden.
Met wat ik om me heen heb gezien... zeg ik toch... ga alsjeblieft bij hem weg, richt je op je eigen leven, vertel het je ouders in ieder geval.
donderdag 22 juli 2010 om 12:56
Als hij maar 240 euro per week verdiend, is het dan wel realisties om af te spreken dat hij 200 euro per week terug betaald?
Waar woond hij? nog steeds bij zijn ouders? als dat zo is vind ik het wel een beetje vreemd dat zijn ouders hun handen ervan af hebben getrokken want dan nemen ze ook weer enorme risico's mbt deurwaardes ed. Dus waarom doen hun verder niets (en dan heb ik het niet over geld geven/lenen) Hoe oud is hij eigenlijk?
Misschien ook weer de broer hierbij betrekken en kijken of hij nog ideeen heeft over hoe het verder moet (behalve geld blijven geven/lenen).
succes hiermee. Ik zal het echt niet kunnen, dit is in mijn ogen echt not done en een veel ste belangrijk punt in een relatie om hiermee door te blijven sukkelen.
Waar woond hij? nog steeds bij zijn ouders? als dat zo is vind ik het wel een beetje vreemd dat zijn ouders hun handen ervan af hebben getrokken want dan nemen ze ook weer enorme risico's mbt deurwaardes ed. Dus waarom doen hun verder niets (en dan heb ik het niet over geld geven/lenen) Hoe oud is hij eigenlijk?
Misschien ook weer de broer hierbij betrekken en kijken of hij nog ideeen heeft over hoe het verder moet (behalve geld blijven geven/lenen).
succes hiermee. Ik zal het echt niet kunnen, dit is in mijn ogen echt not done en een veel ste belangrijk punt in een relatie om hiermee door te blijven sukkelen.
donderdag 22 juli 2010 om 21:14
Hai, daar ben ik weer.
De vraag waar ik op zou antwoorden die me meteen te binnen schiet: waar is hij nog meer laks in?
Ehm. Voorbeeld, hij werkte bij een winkel en had nog bedrijfskleding wat hij moest inleveren nadat hij ontslagen was. Dit heeft hij niet ingeleverd. Brief na brief gekregen van zijn oude werkplek, en hij reageerde er niet op. Vergeten langs te gaan, vergeten, oh oeps niet aan gedacht. Terwijl de werkkleren gewoon in zijn kast lagen.
Hij kreeg ineens een boete van (ik geloof) ¤50,-. Heeft hij niet betaald, boete liep op, en op een gegeven moment is het geloof ik naar incasso gegaan.
Een boete in de trein voor reizen zonder kaartje (pinpas weigert af en toe, dat heb ik ook vaak genoeg sinds ik een nieuwe pas heb) en omdat hij naar zijn werk moest is hij zonder kaartje ingestapt. En is betrapt! Kreeg een boete van ongeveer ¤30,- maar betaalde niet. Doorgeschoven naar Incasso.
Hij had nog kleding van een kennis. Die had hem al een paar keer gesmst en gebeld of hij het terug mocht. Hij reageerde hier simpelweg niet op, of wimpelde het een beetje af. Die jongen is doorgegaan met smsen etc en pas na een paar maanden heeft hij het teruggebracht.
Als hij bij mij eet, laat hij zijn ouders niet weten dat hij mij is, terwijl zijn ouders op hem rekenen na het werk en een bordje eten voor hem achterhouden. Als ik hem hierop 'wijs' zegt ie jajajaja, belt wel, of belt niet.
Zijn ouders zijn opgehouden met eten achterhouden.
Hij heeft paar jaar geleden een opleiding gedaan. Op een gegeven moment kreeg hij een grote studie achterstand en is gestopt met zijn opleiding. Hij was 2 jaar bezig, en moest nog 1 jaar.
Hij is met een andere opleiding begonnen, maar dat was toch niet zijn ding, kan gebeuren, weet je alleen als je het probeert.
Hij heeft toen voor zijn studie wel een Mac laptop aangeschaft. Geld geleend van zijn ouders (¤1000,-) maar nu nog niet afbetaald.
Hij is er al een tijd achter dat hij toch weer de opleiding wil doen die hij de 1e keer deed, omdat het werk wat je ermee kan doen zijn droom is, zijn passie.
Maar hij is nog niet begonnen. Zijn broer, schoonzus en ik hebben hem geprobeerd te stimuleren, en erachter te komen wat de reden is waarom hij nog niet is begonnen.
Hij vindt het lastig om weer een aan een studie te beginnen, hij is bang dat hij faalt en wil zichzelf en anderen niet teleurstellen. (zijn zijn eigen woorden)
Hij werkt nu sinds hij gestopt is met studeren bij een callcenter. Heeft bij verschillende callcenters gewerkt.
Hij heeft een contract van 40 uur in de week. Echt meer kan hij dus niet werken.
Maar hij heeft geen opleiding en daar krijgt hij ook naar betaald. Volgens mij krijgt hij ongeveer 7 euro per uur en verdiend ongeveer 960 per maand.
Ik heb een opleiding, werk maar 25 uur in de week, maar verdien iets meer dan 1000euro per maand. Veel verschil!
Hij blijft nu al een tijd hangen in het callcenter, terwijl hij het niet eens heel leuk vindt. Misschien vindt hij het veiliger..
Op zichzelf wonen wil hij niet echt, heeft hij geen behoefte aan, als hij uit huis gaat wil hij graag met mij samen wonen zegt hij.
Maar hij heeft het sinds een tijdje wel over dat hij graag uit huis wil en een opleiding wil beginnen. Maar het blijft bij erover praten. Hij wil er ook niet echt over praten, raakt een beetje geïrriteerde als ik erover begin.
Ik wil niet met hem samenwonen. Ik wil eerst zien dat hij zichzelf kan redden en zijn eigen zaakjes regelt en verantwoordelijk leert te zijn.
Verder weet ik even niet wat ik moet typen... ik wacht de reacties wel even af. Bedankt voor het lezen!
Edit: Verder heeft hij zelf voorgesteld om 200euro per week af te lossen, hij had een heel plan gemaakt dat hij elke week 200euro aflost en het binnen zoveel weken afbetaald heeft zodat we nog samen een weekje op vakantie kunnen etc etc etc etc.
De vraag waar ik op zou antwoorden die me meteen te binnen schiet: waar is hij nog meer laks in?
Ehm. Voorbeeld, hij werkte bij een winkel en had nog bedrijfskleding wat hij moest inleveren nadat hij ontslagen was. Dit heeft hij niet ingeleverd. Brief na brief gekregen van zijn oude werkplek, en hij reageerde er niet op. Vergeten langs te gaan, vergeten, oh oeps niet aan gedacht. Terwijl de werkkleren gewoon in zijn kast lagen.
Hij kreeg ineens een boete van (ik geloof) ¤50,-. Heeft hij niet betaald, boete liep op, en op een gegeven moment is het geloof ik naar incasso gegaan.
Een boete in de trein voor reizen zonder kaartje (pinpas weigert af en toe, dat heb ik ook vaak genoeg sinds ik een nieuwe pas heb) en omdat hij naar zijn werk moest is hij zonder kaartje ingestapt. En is betrapt! Kreeg een boete van ongeveer ¤30,- maar betaalde niet. Doorgeschoven naar Incasso.
Hij had nog kleding van een kennis. Die had hem al een paar keer gesmst en gebeld of hij het terug mocht. Hij reageerde hier simpelweg niet op, of wimpelde het een beetje af. Die jongen is doorgegaan met smsen etc en pas na een paar maanden heeft hij het teruggebracht.
Als hij bij mij eet, laat hij zijn ouders niet weten dat hij mij is, terwijl zijn ouders op hem rekenen na het werk en een bordje eten voor hem achterhouden. Als ik hem hierop 'wijs' zegt ie jajajaja, belt wel, of belt niet.
Zijn ouders zijn opgehouden met eten achterhouden.
Hij heeft paar jaar geleden een opleiding gedaan. Op een gegeven moment kreeg hij een grote studie achterstand en is gestopt met zijn opleiding. Hij was 2 jaar bezig, en moest nog 1 jaar.
Hij is met een andere opleiding begonnen, maar dat was toch niet zijn ding, kan gebeuren, weet je alleen als je het probeert.
Hij heeft toen voor zijn studie wel een Mac laptop aangeschaft. Geld geleend van zijn ouders (¤1000,-) maar nu nog niet afbetaald.
Hij is er al een tijd achter dat hij toch weer de opleiding wil doen die hij de 1e keer deed, omdat het werk wat je ermee kan doen zijn droom is, zijn passie.
Maar hij is nog niet begonnen. Zijn broer, schoonzus en ik hebben hem geprobeerd te stimuleren, en erachter te komen wat de reden is waarom hij nog niet is begonnen.
Hij vindt het lastig om weer een aan een studie te beginnen, hij is bang dat hij faalt en wil zichzelf en anderen niet teleurstellen. (zijn zijn eigen woorden)
Hij werkt nu sinds hij gestopt is met studeren bij een callcenter. Heeft bij verschillende callcenters gewerkt.
Hij heeft een contract van 40 uur in de week. Echt meer kan hij dus niet werken.
Maar hij heeft geen opleiding en daar krijgt hij ook naar betaald. Volgens mij krijgt hij ongeveer 7 euro per uur en verdiend ongeveer 960 per maand.
Ik heb een opleiding, werk maar 25 uur in de week, maar verdien iets meer dan 1000euro per maand. Veel verschil!
Hij blijft nu al een tijd hangen in het callcenter, terwijl hij het niet eens heel leuk vindt. Misschien vindt hij het veiliger..
Op zichzelf wonen wil hij niet echt, heeft hij geen behoefte aan, als hij uit huis gaat wil hij graag met mij samen wonen zegt hij.
Maar hij heeft het sinds een tijdje wel over dat hij graag uit huis wil en een opleiding wil beginnen. Maar het blijft bij erover praten. Hij wil er ook niet echt over praten, raakt een beetje geïrriteerde als ik erover begin.
Ik wil niet met hem samenwonen. Ik wil eerst zien dat hij zichzelf kan redden en zijn eigen zaakjes regelt en verantwoordelijk leert te zijn.
Verder weet ik even niet wat ik moet typen... ik wacht de reacties wel even af. Bedankt voor het lezen!
Edit: Verder heeft hij zelf voorgesteld om 200euro per week af te lossen, hij had een heel plan gemaakt dat hij elke week 200euro aflost en het binnen zoveel weken afbetaald heeft zodat we nog samen een weekje op vakantie kunnen etc etc etc etc.
donderdag 22 juli 2010 om 22:00
Klinkt mij erg LUI, LAKS in de oren iemand die alles geen reet interesseert. Zo is een vriend van mijn vriend ook. Opleiding 10 jaar over doen, 30 jaar oud, nog steeds geen huis, geen opleiding, bijbaantje dat amper geld binnen brengt. Ik zie jouw vriend zo ook die kant uit gaan.
Wat maakt hem wel leuk? Waardoor je ervoor kiest om bij hem te blijven? Of ben je bang om alleen te zijn?
Wil je hem de rest van zijn leven aan het handje blijven houden? Heeft hij al gedacht al schuldhulpverlening?
Wat maakt hem wel leuk? Waardoor je ervoor kiest om bij hem te blijven? Of ben je bang om alleen te zijn?
Wil je hem de rest van zijn leven aan het handje blijven houden? Heeft hij al gedacht al schuldhulpverlening?
donderdag 22 juli 2010 om 22:13
Wat me het meeste zorgen maakt, is dat hij zo laks is over het algemeen. Ik snap dat niet zo goed.
Wat wel leuk aan hem is. Genoeg om op te noemen.
Als we het financiele plaatje en de laksheid even helemaal vergeten!!
Ik heb hem leren kennen via onze studie (zijn eerste) We hadden meteen een klik. We zijn allebei spontaan en konden meteen erg goed met elkaar praten, lol maken, kletsen. Vanaf die tijd veel tijd met elkaar doorgebracht. We waren handen op één buik.
Na een jaar kregen we een relatie.
Ik heb het vrij zwaar gehad jaren geleden gezien mijn thuissituatie, en daar heeft hij mij ontzettend in gesteund. Nu nog steeds. Hij weet alles van mij, respecteert dat en steunt me!
Ik kan altijd bij hem terecht. We hebben dezelfde lol, we zijn allebei gek op kinderen. Hij heeft neefjes en nichtjes en als je die samen ziet smelt je.
Het klinkt nu vast heel cliché en kinderlijk, maar onze liefde klopt. Onze liefde match, onze liefde is echt. Het is niet alleen mijn liefde, maar mijn vriend.
Hij heeft alles voor me over, hij houdt zóveel van mij, en dat laat hij elke keer zien als we samen zijn. Echt waar, het is verder zo'n lieve jongen.
Ik zie echt een toekomst samen met hem, samen op reis naar het buitenland, samen hopelijk kinderen krijgen, dat is echt onze toekomst.
Daarom doet me dit ook zo'n pijn. Ik ben hard bezig met mezelf, woon net een paar maanden op mezelf, zelfstandig wonen was ik echt aan toe, zelf verantwoordelijkheid nemen, ik werk, ik spaar, ik werk aan mijn toekomst, ik wil samen aan onze toekomst werken, maar hij heeft nog niks bereikt en dat vind ik lastig..
Wat wel leuk aan hem is. Genoeg om op te noemen.
Als we het financiele plaatje en de laksheid even helemaal vergeten!!
Ik heb hem leren kennen via onze studie (zijn eerste) We hadden meteen een klik. We zijn allebei spontaan en konden meteen erg goed met elkaar praten, lol maken, kletsen. Vanaf die tijd veel tijd met elkaar doorgebracht. We waren handen op één buik.
Na een jaar kregen we een relatie.
Ik heb het vrij zwaar gehad jaren geleden gezien mijn thuissituatie, en daar heeft hij mij ontzettend in gesteund. Nu nog steeds. Hij weet alles van mij, respecteert dat en steunt me!
Ik kan altijd bij hem terecht. We hebben dezelfde lol, we zijn allebei gek op kinderen. Hij heeft neefjes en nichtjes en als je die samen ziet smelt je.
Het klinkt nu vast heel cliché en kinderlijk, maar onze liefde klopt. Onze liefde match, onze liefde is echt. Het is niet alleen mijn liefde, maar mijn vriend.
Hij heeft alles voor me over, hij houdt zóveel van mij, en dat laat hij elke keer zien als we samen zijn. Echt waar, het is verder zo'n lieve jongen.
Ik zie echt een toekomst samen met hem, samen op reis naar het buitenland, samen hopelijk kinderen krijgen, dat is echt onze toekomst.
Daarom doet me dit ook zo'n pijn. Ik ben hard bezig met mezelf, woon net een paar maanden op mezelf, zelfstandig wonen was ik echt aan toe, zelf verantwoordelijkheid nemen, ik werk, ik spaar, ik werk aan mijn toekomst, ik wil samen aan onze toekomst werken, maar hij heeft nog niks bereikt en dat vind ik lastig..
donderdag 22 juli 2010 om 22:16
Aaaaah, als ik dit zo lees, heeft hij ECHT een harde schop onder zijn kont nodig. Maar ik kan hem niet dwingen om te gaan studeren, om geld te sparen, om naar een budgetcoach te gaan, hij moet het zelf willen!
Ik ben al bezig met een brief die ik morgen wil voorlezen (geheugensteun voor mezelf, vind ik wel prettig) maar ik vind het lastig om het onder woorden te brengen.
Ik ben al bezig met een brief die ik morgen wil voorlezen (geheugensteun voor mezelf, vind ik wel prettig) maar ik vind het lastig om het onder woorden te brengen.
donderdag 22 juli 2010 om 23:51
Ik ga morgenavond een gesprek met hem aan. Ik gooi mijn gevoel eruit en vertel wat ik van de hele situatie vind en waar ik totaal niet blij mee ben.
Ik ben er echt helemaal zat van. En dat ga ik hem ook écht duidelijk maken, dat dit niet zo verder kan, dat ik dat niet trek.
Ik wil sowieso dat we samen achter de computer gaan zitten en regelen dat er automatisch een vast bedrag van zijn rekening overgemaakt wordt naar de mijne.
Hij kan hoog en laag springen, of boos worden, maar dit is sowieso wat er gaat gebeuren. Als hij dit nou níét wil, ben ik er klaar mee en stop ik ermee, hoe moeilijk het ook is en ook al wil ik het NIET. Ik maak mezelf hier dan niet gelukkig mee.
Daarnaast gaan we echt goed praten over hoe het nu verder moet. Hoe ziet hij een toekomst verder? Wat wil hij nu gaan doen? Hoe pakken we dit samen aan?
Ik moet hier harder in zijn en ik wil morgen echt een punt maken.
Ik ben er echt helemaal zat van. En dat ga ik hem ook écht duidelijk maken, dat dit niet zo verder kan, dat ik dat niet trek.
Ik wil sowieso dat we samen achter de computer gaan zitten en regelen dat er automatisch een vast bedrag van zijn rekening overgemaakt wordt naar de mijne.
Hij kan hoog en laag springen, of boos worden, maar dit is sowieso wat er gaat gebeuren. Als hij dit nou níét wil, ben ik er klaar mee en stop ik ermee, hoe moeilijk het ook is en ook al wil ik het NIET. Ik maak mezelf hier dan niet gelukkig mee.
Daarnaast gaan we echt goed praten over hoe het nu verder moet. Hoe ziet hij een toekomst verder? Wat wil hij nu gaan doen? Hoe pakken we dit samen aan?
Ik moet hier harder in zijn en ik wil morgen echt een punt maken.
vrijdag 23 juli 2010 om 00:00
