Geld & Recht
alle pijlers
Vriend met geldproblemen
woensdag 21 juli 2010 om 22:32
Hoi,
Mijn vriend heeft een paar jaar geleden veel problemen gehad met geld.
Hij heeft met verschillende incasso bureaus te maken gehad door schulden.
Het begon 2 jaar geleden toen we op vakantie waren in het buitenland. Hij kon ineens geen geld opnemen. Hij dacht namelijk dat hij in het buitenland ook rood kon staan. Ik ben hier heel boos over geweest, de helft van onze vakantie kwam op mij aan, want ik moest alles financieren.
Eenmaal thuis kwam ik erachter dat hij een schuld had van ¤1000,-. Dat had hij mij niet verteld, daarom kon hij dus geen geld opnemen op vakantie.
Vanaf die tijd heeft geld altijd een probleem gespeeld. Hij had nergens geld voor, want hij moest zijn schuld afbetalen. Heel goed natuurlijk, maar het beïnvloedt alles en ik moest ook veel betalen.
Op een gegeven moment konden we wel op vakantie vorig jaar. Hij zei ook dat hij er genoeg geld voor had. Eenmaal op de helft van onze vakantie bleek dat hij te weinig salaris had gekregen van zijn uitzendbureau. Of het nou aan hem lag, of aan zijn bureau, ik weet het niet. Ik heb daar mijn twijfels over. Ik baalde er in iedergeval heel erg van. Dit was tenslotte de tweede vakantie waar ik opdraaide voor de kosten.
Ik ben trouwens helemaal niet gierig hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar als je de laatste twee jaar voor heel veel opdraaid, dat jij altijd degene bent die zijn portemonnee moet pakken, of moet horen dat de andere geen geld heeft, frustreert dat op een gegeven moment.
Tussendoor kreeg hij ook weleens rekeningen die hij niet betaalde. Daar kwam dan weer een bedrag over heen en zo werd het weer doorgezet naar Incasso. Was het ineens een paar honderd euro geworden, alleen omdat hij te laks was om het te betalen.
Op een gegeven moment ging het financieel weer goed met hem.
Hij genoot meer van zichzelf, voelde zich vrijer, en dat vond ik heel fijn voor hem. Ik merkte dat ook heel erg aan hem. Hij is ook een type dat als hij geld heeft, hij het met mensen wil delen. Even een bioscoopje, cadeautje, uit eten. Heel lief.
Maar een paar maanden geleden ging het weer mis.
Hij vertelde me dat hij bepaalde schulden had bij IBG en nog wat andere dingen. Wat het precies was weet ik ook eigenlijk niet.
Je snapt dat dit een ongelooflijke domper was. Ik dacht dat hij er inmiddels wel van had geleerd. Hij heeft met zijn broer alles uitgerekend en bleek een bedrag te zijn van ongeveer 1000 euro. En dat moest binnen een paar weken betaald worden. Een hoop gestress. Hij zou beginnen met afbetalen en had met zijn broer een schema gemaakt.
Ik heb op dat moment gezegd dat het me een beetje teveel werd al dat geld gedoe, en dat ik er eigenlijk alleen wat van wilde horen als het niet goed ging, dat ik dan misschien kon helpen. Dit respecteerde hij.
Op een gegeven moment ging het niet goed, hij haalde het niet om binnen dat termijn te betalen. Ik was het zoooooo zat. Het kwam echt mijn keel uit. Aldoor praten over geld-geld-geld-geld. Ik kon het niet meer, ik wilde dat het voorbij was.
Ik heb zelf geen gat in mijn hand, nooit geld problemen gehad, ben vrij verstandig en spaar veel, daarom staat dit hele gedoe me ook best tegen. Ik snap het gewoon niet. Waarom is het zo moeilijk?
Ik heb toen gezegd dat ik alles zou overmaken. Dan waren we van het hele gedoe af, en kon hij mij rustig afbetalen zonder stress.
Hij vond het heel moeilijk, juist omdat hij mij hier niet in wilde betrekken, maar heeft het toch aangenomen.
In totaal ging dit om een bedrag van iets meer dan ¤1600,- begin mei. De helft van mijn spaarrekening. Maar ik deed het graag voor hem! Ik had het idee dat we dan een soort van schone lei konden beginnen.
Hij zou mij elke week 200,- euro overmaken (hij krijgt elke week loon) zodat we binnen 8 weken klaar waren.
Ik heb hem gezegd dat ik er eigenlijk niet echt iets meer over wilde horen, alleen als het niet lukte met overmaken. We hebben afgesproken dat we geheel open zijn hierover, en dat we gewoon kunnen overleggen als hij een keer iets minder overmaakt, of als het kan 2 in 1 keer. In overleg is alles mogelijk!
De weken daarna kreeg ik geen overboeking. Maar ik had zoiets van, ik begin er gewoon niet over, dat is aan hem.
Weken daarna ben ik er toch maar eens over begonnen. Biechtte hij op dat hij ineens een rekening had gekregen van een of andere instantie, van een paar jaar geleden, hij wist dat niet meer, had ook geen idee wat het was, maar doordat hij het in die tijd niet meteen had betaald was het bedrag opgelopen tot ¤500,-.
Ik was zó teleurgesteld. We hadden afgesproken dat hij mij op de hoogte zou houden als het niet goed ging, in overleg was alles mogelijk, maar hij deed het niet. Hij wist dit al 1,5 week.
Ik heb hem geholpen, verdorie al het geld overgemaakt en hij nam niet eens de moeite om het me te vertellen.
Ik snap achteraf heus wel dat het voor hem moeilijk was om te vertellen, maar ik voelde me lichtelijk gepasseerd, enigzins met kleine letters 'gebruikt'.
Best wel even ruzie gehad daarom.
Op dat moment dacht ik echt: waar gáát dit eigenlijk om! Wat is dit nou! Deze geld situatie staat zó tussen ons in. Het beïnvloedt echt onze relatie.
Na lang praten hebben we weer afspraken gemaakt.
Openheid! Eerlijkheid! Praat met me! Als het overmaken niet lukt, zeg het dan, wees er open over, want ik vind het ook niet leuk om er de hele tijd naar te vragen, ik wil hem liever niet controleren, dat heb ik de afgelopen 2 jaar genoeg gedaan en ik wil ophouden met moederen. Hij moet zijn eigen verantwoording nemen en zijn eigen zaakjes regelen.
Conclusie, hij zou nog 2 weken nodig hebben om die rekening van ¤500,- af te betalen, en zou mij dan beginnen met betalen.
In de week dat hij mij zou betalen, heb ik niks ontvangen op mijn rekening. Toen IK er weer naar vroeg, bleek dat hij geen loon had ontvangen, was iets mis gegaan met loon uitbetalen via zijn uitzendbureau.
Die week daarop zou hij dubbel
e loon krijgen, en mij betalen! Dat was dus vorige week. Ik heb niks ontvangen.
Ik heb er dinsdag naar gevraagd, gisteren dus. Vorige week donderdag was hij met vrienden uitgeweest, was brak en ik had hem die zaterdag opgehaald van zijn huis, en in de haast/moe/brakheid is hij zijn pas vergeten waarmee je moet overmaken via internet.
Ik heb hem daarmee geconfronteerd. Ik snap best dat hij moe was, en dat hij het was vergeten mee te nemen. Maar aan de andere kant snap ik het ook niet! Als je iemand zoveel geld schuldig bent, je vriendin, dan ben je daar toch elke dag mee bezig en wil je het zo snel mogelijk achter de rug hebben, zodat je je vrijer voelt en je niet aldoor schuldig hoeft te voelen bij elke uitgave?
Hij werd een beetje boos dat ik hem daar zo mee confronteerde, maar ik vond niet dat hij daar recht toe had. Hij komt zijn afspraken toch niet na? Hij vond het vervelend dat ik er zo 'boos' om werd ineens. Maar voor mijn gevoel bracht ik het gewoon heel normaal.
Ik had gewoon zoiets van: Ik moet er maar weer over beginnen, want hij doet het niet. Hij moet zijn verantwoordelijkheid nemen, zijn afspraken nakomen!
Ik heb gezegd dat hij deze week wel voor 2 keer kan overmaken, omdat hij vorige week niet heeft betaald. We hebben het er verder niet over gehad, en hij heeft het gisteravond overgemaakt. Morgen even kijken of het erop staat.
Maar ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet....
Ik heb het begin mei voor hem overgemaakt en hij heeft het nu pas overgemaakt voor 1 week (misschien 2)
Hij is zo laks geweest de laatste tijd en ik vind het zo jammer om er aldoor om te vragen.
Ik hoop dat het nu echt goed gaat met nakomen van afspraken en dat hij het elke week weer overmaakt.
Maar als hij het niet doet, wat moet ik er dan mee?
Aan de ene kant, dit staat zo tussen ons in! Ik baal er vreselijk van! Ik ben zo begripvol en behulpzaam geweest, maar wanneer is het nou eens genoeg en wordt hij een echte vent en neemt hij zijn verantwoordelijkheid?
Ik heb het er gisteren met een vriendin over gehad en die zegt eigenlijk dat ik al veel te veel heb gedaan. Wanneer is het genoeg?! Het komt ondankbaar over hoe hij nu handeld en hij had geen enkel recht om boos te zijn omdat ik er dinsdag over begon.
Eigenlijk is het ook nog eens sneu. Hij is nog zo jong en heeft al zoveel schulden gehad, geen opleiding, zoveel problemen met geld. Bijna bij de rechter gestaan VLAK voor onze vakantie naar het buitenland vorig jaar, omdat hij rekeningen niet had betaald. Dan kom je daar net voor de vakantie even achter, net als je denkt dat het goed gaat.
Wanneer maakt hij nou wat van zijn toekomst, onze toekomst. Hij moet er toch ook wat aan doen?
Ik wil niet om deze reden onze relatie beëindigen, want begrijp me niet verkeerd: hoe negatief ik nu ook over hem praat, verder is het een geweldige sociale lieve jongen, met een groot hart, hij heeft alles voor me over. We hebben een geweldige relatie, alleen financieel is het een ramp. Ik ben juist het tegenovergestelde, kan goed met geld omgaan en daarom botst het heel erg.
Ik heb dus geen zin in reacties als: ga bij hem weg, je bent nog veel te jong hiervoor. Daar kom ik niet voor.
Ik vraag me alleen af of jullie nog bruikbare tips hebben, of ervaringen, want ik weet het niet meer.
Heel erg bedankt,
ook voor de moeite om mijn verhaal te lezen. Waardeer ik heel erg
Liefs,
Zonneschijn.
Mijn vriend heeft een paar jaar geleden veel problemen gehad met geld.
Hij heeft met verschillende incasso bureaus te maken gehad door schulden.
Het begon 2 jaar geleden toen we op vakantie waren in het buitenland. Hij kon ineens geen geld opnemen. Hij dacht namelijk dat hij in het buitenland ook rood kon staan. Ik ben hier heel boos over geweest, de helft van onze vakantie kwam op mij aan, want ik moest alles financieren.
Eenmaal thuis kwam ik erachter dat hij een schuld had van ¤1000,-. Dat had hij mij niet verteld, daarom kon hij dus geen geld opnemen op vakantie.
Vanaf die tijd heeft geld altijd een probleem gespeeld. Hij had nergens geld voor, want hij moest zijn schuld afbetalen. Heel goed natuurlijk, maar het beïnvloedt alles en ik moest ook veel betalen.
Op een gegeven moment konden we wel op vakantie vorig jaar. Hij zei ook dat hij er genoeg geld voor had. Eenmaal op de helft van onze vakantie bleek dat hij te weinig salaris had gekregen van zijn uitzendbureau. Of het nou aan hem lag, of aan zijn bureau, ik weet het niet. Ik heb daar mijn twijfels over. Ik baalde er in iedergeval heel erg van. Dit was tenslotte de tweede vakantie waar ik opdraaide voor de kosten.
Ik ben trouwens helemaal niet gierig hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar als je de laatste twee jaar voor heel veel opdraaid, dat jij altijd degene bent die zijn portemonnee moet pakken, of moet horen dat de andere geen geld heeft, frustreert dat op een gegeven moment.
Tussendoor kreeg hij ook weleens rekeningen die hij niet betaalde. Daar kwam dan weer een bedrag over heen en zo werd het weer doorgezet naar Incasso. Was het ineens een paar honderd euro geworden, alleen omdat hij te laks was om het te betalen.
Op een gegeven moment ging het financieel weer goed met hem.
Hij genoot meer van zichzelf, voelde zich vrijer, en dat vond ik heel fijn voor hem. Ik merkte dat ook heel erg aan hem. Hij is ook een type dat als hij geld heeft, hij het met mensen wil delen. Even een bioscoopje, cadeautje, uit eten. Heel lief.
Maar een paar maanden geleden ging het weer mis.
Hij vertelde me dat hij bepaalde schulden had bij IBG en nog wat andere dingen. Wat het precies was weet ik ook eigenlijk niet.
Je snapt dat dit een ongelooflijke domper was. Ik dacht dat hij er inmiddels wel van had geleerd. Hij heeft met zijn broer alles uitgerekend en bleek een bedrag te zijn van ongeveer 1000 euro. En dat moest binnen een paar weken betaald worden. Een hoop gestress. Hij zou beginnen met afbetalen en had met zijn broer een schema gemaakt.
Ik heb op dat moment gezegd dat het me een beetje teveel werd al dat geld gedoe, en dat ik er eigenlijk alleen wat van wilde horen als het niet goed ging, dat ik dan misschien kon helpen. Dit respecteerde hij.
Op een gegeven moment ging het niet goed, hij haalde het niet om binnen dat termijn te betalen. Ik was het zoooooo zat. Het kwam echt mijn keel uit. Aldoor praten over geld-geld-geld-geld. Ik kon het niet meer, ik wilde dat het voorbij was.
Ik heb zelf geen gat in mijn hand, nooit geld problemen gehad, ben vrij verstandig en spaar veel, daarom staat dit hele gedoe me ook best tegen. Ik snap het gewoon niet. Waarom is het zo moeilijk?
Ik heb toen gezegd dat ik alles zou overmaken. Dan waren we van het hele gedoe af, en kon hij mij rustig afbetalen zonder stress.
Hij vond het heel moeilijk, juist omdat hij mij hier niet in wilde betrekken, maar heeft het toch aangenomen.
In totaal ging dit om een bedrag van iets meer dan ¤1600,- begin mei. De helft van mijn spaarrekening. Maar ik deed het graag voor hem! Ik had het idee dat we dan een soort van schone lei konden beginnen.
Hij zou mij elke week 200,- euro overmaken (hij krijgt elke week loon) zodat we binnen 8 weken klaar waren.
Ik heb hem gezegd dat ik er eigenlijk niet echt iets meer over wilde horen, alleen als het niet lukte met overmaken. We hebben afgesproken dat we geheel open zijn hierover, en dat we gewoon kunnen overleggen als hij een keer iets minder overmaakt, of als het kan 2 in 1 keer. In overleg is alles mogelijk!
De weken daarna kreeg ik geen overboeking. Maar ik had zoiets van, ik begin er gewoon niet over, dat is aan hem.
Weken daarna ben ik er toch maar eens over begonnen. Biechtte hij op dat hij ineens een rekening had gekregen van een of andere instantie, van een paar jaar geleden, hij wist dat niet meer, had ook geen idee wat het was, maar doordat hij het in die tijd niet meteen had betaald was het bedrag opgelopen tot ¤500,-.
Ik was zó teleurgesteld. We hadden afgesproken dat hij mij op de hoogte zou houden als het niet goed ging, in overleg was alles mogelijk, maar hij deed het niet. Hij wist dit al 1,5 week.
Ik heb hem geholpen, verdorie al het geld overgemaakt en hij nam niet eens de moeite om het me te vertellen.
Ik snap achteraf heus wel dat het voor hem moeilijk was om te vertellen, maar ik voelde me lichtelijk gepasseerd, enigzins met kleine letters 'gebruikt'.
Best wel even ruzie gehad daarom.
Op dat moment dacht ik echt: waar gáát dit eigenlijk om! Wat is dit nou! Deze geld situatie staat zó tussen ons in. Het beïnvloedt echt onze relatie.
Na lang praten hebben we weer afspraken gemaakt.
Openheid! Eerlijkheid! Praat met me! Als het overmaken niet lukt, zeg het dan, wees er open over, want ik vind het ook niet leuk om er de hele tijd naar te vragen, ik wil hem liever niet controleren, dat heb ik de afgelopen 2 jaar genoeg gedaan en ik wil ophouden met moederen. Hij moet zijn eigen verantwoording nemen en zijn eigen zaakjes regelen.
Conclusie, hij zou nog 2 weken nodig hebben om die rekening van ¤500,- af te betalen, en zou mij dan beginnen met betalen.
In de week dat hij mij zou betalen, heb ik niks ontvangen op mijn rekening. Toen IK er weer naar vroeg, bleek dat hij geen loon had ontvangen, was iets mis gegaan met loon uitbetalen via zijn uitzendbureau.
Die week daarop zou hij dubbel
e loon krijgen, en mij betalen! Dat was dus vorige week. Ik heb niks ontvangen.
Ik heb er dinsdag naar gevraagd, gisteren dus. Vorige week donderdag was hij met vrienden uitgeweest, was brak en ik had hem die zaterdag opgehaald van zijn huis, en in de haast/moe/brakheid is hij zijn pas vergeten waarmee je moet overmaken via internet.
Ik heb hem daarmee geconfronteerd. Ik snap best dat hij moe was, en dat hij het was vergeten mee te nemen. Maar aan de andere kant snap ik het ook niet! Als je iemand zoveel geld schuldig bent, je vriendin, dan ben je daar toch elke dag mee bezig en wil je het zo snel mogelijk achter de rug hebben, zodat je je vrijer voelt en je niet aldoor schuldig hoeft te voelen bij elke uitgave?
Hij werd een beetje boos dat ik hem daar zo mee confronteerde, maar ik vond niet dat hij daar recht toe had. Hij komt zijn afspraken toch niet na? Hij vond het vervelend dat ik er zo 'boos' om werd ineens. Maar voor mijn gevoel bracht ik het gewoon heel normaal.
Ik had gewoon zoiets van: Ik moet er maar weer over beginnen, want hij doet het niet. Hij moet zijn verantwoordelijkheid nemen, zijn afspraken nakomen!
Ik heb gezegd dat hij deze week wel voor 2 keer kan overmaken, omdat hij vorige week niet heeft betaald. We hebben het er verder niet over gehad, en hij heeft het gisteravond overgemaakt. Morgen even kijken of het erop staat.
Maar ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet....
Ik heb het begin mei voor hem overgemaakt en hij heeft het nu pas overgemaakt voor 1 week (misschien 2)
Hij is zo laks geweest de laatste tijd en ik vind het zo jammer om er aldoor om te vragen.
Ik hoop dat het nu echt goed gaat met nakomen van afspraken en dat hij het elke week weer overmaakt.
Maar als hij het niet doet, wat moet ik er dan mee?
Aan de ene kant, dit staat zo tussen ons in! Ik baal er vreselijk van! Ik ben zo begripvol en behulpzaam geweest, maar wanneer is het nou eens genoeg en wordt hij een echte vent en neemt hij zijn verantwoordelijkheid?
Ik heb het er gisteren met een vriendin over gehad en die zegt eigenlijk dat ik al veel te veel heb gedaan. Wanneer is het genoeg?! Het komt ondankbaar over hoe hij nu handeld en hij had geen enkel recht om boos te zijn omdat ik er dinsdag over begon.
Eigenlijk is het ook nog eens sneu. Hij is nog zo jong en heeft al zoveel schulden gehad, geen opleiding, zoveel problemen met geld. Bijna bij de rechter gestaan VLAK voor onze vakantie naar het buitenland vorig jaar, omdat hij rekeningen niet had betaald. Dan kom je daar net voor de vakantie even achter, net als je denkt dat het goed gaat.
Wanneer maakt hij nou wat van zijn toekomst, onze toekomst. Hij moet er toch ook wat aan doen?
Ik wil niet om deze reden onze relatie beëindigen, want begrijp me niet verkeerd: hoe negatief ik nu ook over hem praat, verder is het een geweldige sociale lieve jongen, met een groot hart, hij heeft alles voor me over. We hebben een geweldige relatie, alleen financieel is het een ramp. Ik ben juist het tegenovergestelde, kan goed met geld omgaan en daarom botst het heel erg.
Ik heb dus geen zin in reacties als: ga bij hem weg, je bent nog veel te jong hiervoor. Daar kom ik niet voor.
Ik vraag me alleen af of jullie nog bruikbare tips hebben, of ervaringen, want ik weet het niet meer.
Heel erg bedankt,
ook voor de moeite om mijn verhaal te lezen. Waardeer ik heel erg
Liefs,
Zonneschijn.
vrijdag 23 juli 2010 om 17:58
Sterkte meid en laat je niet nog een keer in de maling nemen. Bedenk goed dat het niet normaal is dat je negatief zenuwachtig moet gaan zitten wachten op de komst van je bloedeigen vriend.
Een mening is als een erectie. Je hebt er zo een, maar dan moet je hem nog staande zien te houden. Anders wordt het al snel slap gelul...
vrijdag 23 juli 2010 om 23:23
vrijdag 23 juli 2010 om 23:32
quote:nlies schreef op 23 juli 2010 @ 23:23:
Volgens mijn glazen bol wordt dit een gesprek waarbij een kant vertelt wat er fout is, de andere kant schuldbewust kijkt (en het bij kijken laat) en er niets gebeurt verder als TO geen korte metten maakt.Mijn glazen bol voorspelt dat vriend beterschap belooft, dat TO hem een tweede kans geeft, dat hij dan 1 betaling doet en daarna weer in zijn ouder gedrag vervalt. Maar ik denk tegelijk dat TO zich niet schuldig moet voelen over die tweede kans en dat hier heel blij mag komen vertellen en ons niet hoeft te overtuigen dat hij deze keer echt-echt-echt gaat veranderen. Zij mag daar nog één keer in geloven, dat maakt de break-up over twee weken namelijk makkelijker omdat ze dan definitief weet dat hij nooit zal veranderen.
Volgens mijn glazen bol wordt dit een gesprek waarbij een kant vertelt wat er fout is, de andere kant schuldbewust kijkt (en het bij kijken laat) en er niets gebeurt verder als TO geen korte metten maakt.Mijn glazen bol voorspelt dat vriend beterschap belooft, dat TO hem een tweede kans geeft, dat hij dan 1 betaling doet en daarna weer in zijn ouder gedrag vervalt. Maar ik denk tegelijk dat TO zich niet schuldig moet voelen over die tweede kans en dat hier heel blij mag komen vertellen en ons niet hoeft te overtuigen dat hij deze keer echt-echt-echt gaat veranderen. Zij mag daar nog één keer in geloven, dat maakt de break-up over twee weken namelijk makkelijker omdat ze dan definitief weet dat hij nooit zal veranderen.
haley wijzigde dit bericht op 23-07-2010 23:33
Reden: typo
Reden: typo
% gewijzigd
vrijdag 23 juli 2010 om 23:40
quote:zonneschijn10 schreef op 23 juli 2010 @ 14:22:
[...]
Lach me maar uit. Ik snap het wel. Dat droom-idee van mij klinkt ook naïef. Als onze relatie zo doorgaat is die droom ook niet realistisch.
Wel jammer dat je je zo sarcastisch opstelt, komt niet echt leuk over voor mij.Je bent nu al een jankerdhuilie. Wat verwacht je? Dat we allemaal medelijden met je hebben? Jij bent je eigen leven..... jij kiest voor deze situatie. Je zegt zelf ergens dat je niet bij hem weg wil. Dan zijn we snel uitgekletst he....
Ik ben erg benieuwd naar het gesprek, ik hoop dat ik het fout heb.
[...]
Lach me maar uit. Ik snap het wel. Dat droom-idee van mij klinkt ook naïef. Als onze relatie zo doorgaat is die droom ook niet realistisch.
Wel jammer dat je je zo sarcastisch opstelt, komt niet echt leuk over voor mij.Je bent nu al een jankerdhuilie. Wat verwacht je? Dat we allemaal medelijden met je hebben? Jij bent je eigen leven..... jij kiest voor deze situatie. Je zegt zelf ergens dat je niet bij hem weg wil. Dan zijn we snel uitgekletst he....
Ik ben erg benieuwd naar het gesprek, ik hoop dat ik het fout heb.
zaterdag 24 juli 2010 om 03:15
quote:zonneschijn10 schreef op 23 juli 2010 @ 16:45:
Jep. Ja.. je hebt wel een punt.Ik heb zelf 2 dochters,en ik kan je vertellen dat ze heel goed de afspraken wisten,ook met het even afmelden van tevoren ,voor ik eten kookte , ruim van te voren afbellen voor mijn moeder kookt,ze hebben zich 2 maal niet aan de afspraak gehouden vanaf de 3e keer stond er geen bord meer klaar voor hun, waarom zou ik voor hun koken als ik niet zeker wist dat ze thuis kwamen, was wel gek voor hun om te ontdekken dat moeders geen bord eten meer opzij had gezet, tsja had je maar ruim van te voren moeten bellen he.
Jep. Ja.. je hebt wel een punt.Ik heb zelf 2 dochters,en ik kan je vertellen dat ze heel goed de afspraken wisten,ook met het even afmelden van tevoren ,voor ik eten kookte , ruim van te voren afbellen voor mijn moeder kookt,ze hebben zich 2 maal niet aan de afspraak gehouden vanaf de 3e keer stond er geen bord meer klaar voor hun, waarom zou ik voor hun koken als ik niet zeker wist dat ze thuis kwamen, was wel gek voor hun om te ontdekken dat moeders geen bord eten meer opzij had gezet, tsja had je maar ruim van te voren moeten bellen he.
zaterdag 24 juli 2010 om 03:19
quote:zonneschijn10 schreef op 23 juli 2010 @ 16:45:
Jep. Ja.. je hebt wel een punt.Ik heb zelf 2 dochters,en ik kan je vertellen dat ze heel goed de afspraken wisten,ook met dat ze even ruim van te voren afmelden van ,voor ik eten kookte ,ze hebben zich 2 maal niet aan de afspraak gehouden vanaf de 3e keer stond er geen bord meer klaar voor hun, waarom zou ik voor hun koken als ik niet zeker wist dat ze thuis kwamen, was wel gek voor hun om te ontdekken dat moeders geen bord eten meer opzij had gezet, tsja had je maar ruim van te voren moeten bellen he.,dat heet loslaten en volwassen worden.
Jep. Ja.. je hebt wel een punt.Ik heb zelf 2 dochters,en ik kan je vertellen dat ze heel goed de afspraken wisten,ook met dat ze even ruim van te voren afmelden van ,voor ik eten kookte ,ze hebben zich 2 maal niet aan de afspraak gehouden vanaf de 3e keer stond er geen bord meer klaar voor hun, waarom zou ik voor hun koken als ik niet zeker wist dat ze thuis kwamen, was wel gek voor hun om te ontdekken dat moeders geen bord eten meer opzij had gezet, tsja had je maar ruim van te voren moeten bellen he.,dat heet loslaten en volwassen worden.
zaterdag 24 juli 2010 om 06:56
quote:ronniemitchel schreef op 24 juli 2010 @ 03:19:
[...]
Ik heb zelf 2 dochters,en ik kan je vertellen dat ze heel goed de afspraken wisten,ook met dat ze even ruim van te voren afmelden van ,voor ik eten kookte ,ze hebben zich 2 maal niet aan de afspraak gehouden vanaf de 3e keer stond er geen bord meer klaar voor hun, waarom zou ik voor hun koken als ik niet zeker wist dat ze thuis kwamen, was wel gek voor hun om te ontdekken dat moeders geen bord eten meer opzij had gezet, tsja had je maar ruim van te voren moeten bellen he.,dat heet loslaten en volwassen worden.
Hahaha zo deed mijn moeder dat vroegah ook en dan ging ik naar mijn oma en dan kreeg ik daar wel iets te eten want die vond het ziehielig...
Achteraf had mijn moeder natuurlijk gewoon gelijk dat dan weer wel..
[...]
Ik heb zelf 2 dochters,en ik kan je vertellen dat ze heel goed de afspraken wisten,ook met dat ze even ruim van te voren afmelden van ,voor ik eten kookte ,ze hebben zich 2 maal niet aan de afspraak gehouden vanaf de 3e keer stond er geen bord meer klaar voor hun, waarom zou ik voor hun koken als ik niet zeker wist dat ze thuis kwamen, was wel gek voor hun om te ontdekken dat moeders geen bord eten meer opzij had gezet, tsja had je maar ruim van te voren moeten bellen he.,dat heet loslaten en volwassen worden.
Hahaha zo deed mijn moeder dat vroegah ook en dan ging ik naar mijn oma en dan kreeg ik daar wel iets te eten want die vond het ziehielig...
Achteraf had mijn moeder natuurlijk gewoon gelijk dat dan weer wel..
zaterdag 24 juli 2010 om 11:20
quote:JJ80 schreef op 23 juli 2010 @ 23:40:
[...]
Je bent nu al een jankerdhuilie. Wat verwacht je? Dat we allemaal medelijden met je hebben? Jij bent je eigen leven..... jij kiest voor deze situatie. Je zegt zelf ergens dat je niet bij hem weg wil. Dan zijn we snel uitgekletst he....
Ik ben erg benieuwd naar het gesprek, ik hoop dat ik het fout heb.
En dan zeggen mensen dat ik een arrogante houding heb.
Ik hoef ook geen medelijden. Daar heb ik nooit om gevraagd, maar een beetje respect van sommige mensen is toch niet teveel gevraagd. Je mag best je mening geven, maar ik vind dit een beetje ver gaan.
[...]
Je bent nu al een jankerdhuilie. Wat verwacht je? Dat we allemaal medelijden met je hebben? Jij bent je eigen leven..... jij kiest voor deze situatie. Je zegt zelf ergens dat je niet bij hem weg wil. Dan zijn we snel uitgekletst he....
Ik ben erg benieuwd naar het gesprek, ik hoop dat ik het fout heb.
En dan zeggen mensen dat ik een arrogante houding heb.
Ik hoef ook geen medelijden. Daar heb ik nooit om gevraagd, maar een beetje respect van sommige mensen is toch niet teveel gevraagd. Je mag best je mening geven, maar ik vind dit een beetje ver gaan.
zaterdag 24 juli 2010 om 11:29
quote:JJ80 schreef op 23 juli 2010 @ 23:40:
[...]
Je bent nu al een jankerdhuilie. Wat verwacht je? Dat we allemaal medelijden met je hebben? Jij bent je eigen leven..... jij kiest voor deze situatie. Je zegt zelf ergens dat je niet bij hem weg wil. Dan zijn we snel uitgekletst he....
Ik ben erg benieuwd naar het gesprek, ik hoop dat ik het fout heb.TO gedraagt zich in deze discussie m.i. een stuk volwassener dan jij. Dat maakt haar in mijn ogen geen huilie en het zegt meer over jou dan over haar dat jij het nodig vind op deze manier te reageren.
[...]
Je bent nu al een jankerdhuilie. Wat verwacht je? Dat we allemaal medelijden met je hebben? Jij bent je eigen leven..... jij kiest voor deze situatie. Je zegt zelf ergens dat je niet bij hem weg wil. Dan zijn we snel uitgekletst he....
Ik ben erg benieuwd naar het gesprek, ik hoop dat ik het fout heb.TO gedraagt zich in deze discussie m.i. een stuk volwassener dan jij. Dat maakt haar in mijn ogen geen huilie en het zegt meer over jou dan over haar dat jij het nodig vind op deze manier te reageren.
zaterdag 24 juli 2010 om 13:15
Gistermiddag heb ik het een en ander op papier gezet.
Hij kwam hier gisteravond. Ik heb haast meteen gezegd dat we moesten praten. Daar schrok hij heel erg van. Oprecht. Hij vroeg aldoor wat er aan de hand was etc etc.
De sfeer tussen ons was verder wel goed, ik was niet zenuwachtig meer en vond het fijn dat hij er was, hij heeft heel aandachtig geluisterd.
Ben meteen begonnen met het feit dat ik geen toekomst met hem zie. En daar schrok hij heel erg van, hij werd meteen emotioneel. Ik vond dat ik dat gewoon meteen moest zeggen, zodat dat er meteen inhakte en dat ik meteen heel serieus was.
Ik heb er wel achteraan gezegd dat ik geen toekomst met hem zie, als hij op deze manier verder gaat het met leiden van zijn leven.
Ik heb een hele harde brief geschreven met alle feiten, consequenties van zijn gedrag en niks achterwege gelaten, en hij heeft mij geheel gelijk gegeven.
Hij is erg geschrokken, maar we hebben verder echt heel erg goed gepraat en hij vond het ook heel fijn dat ik dit allemaal uitgesproken heb .
We zijn verder om de tafel gaan zitten en hebben zijn financiële gedeelte bekeken.
We doen 150 euro per week, automatische incasso. We halen vanmiddag dat apparaatje op waar je mee kunt internet bankieren en dan gaan we samen achter de computer zitten om het te regelen.
Verder heeft hij al zijn administratie eerder al met zijn broer doorgenomen, en hebben hun samen achter alles aangebeld, dus er zijn verder geen schulden. Die laatste schuld van 500,- was van IBG. En dat klopt ook wel, daar had hij mij wel over geïnformeerd toen hij die brief had gegeven, maar hij had mij eerder gewoon niet op de hoogte gebracht wanneer hij het moest overmaken.
Hij wil in februari instromen met studeren. De reden waarom hij niet eerder is gaan studeren is de angst, maar ook omdat hij nu zekerheid had van zijn baan, dus ook zekerheid had van een inkomen, dus zijn rekeningen kon betalen.
Hij gaat mij terugbetalen, sparen voor een opleiding, zodat hij in februari kan beginnen. Dit óók omdat er momenteel geen werkplakken zijn voor zijn studie, want hij wil BBL doen. De meeste werkplekken zijn allang vergeven, omdat het nieuwe schooljaar bijna weer begint, en daar moet je gewoon op tijd bij zijn.
In februari zijn weer vacatures.
Verder opnieuw duidelijke afspraken gemaakt over zijn lakse houding, studie dus, dat hij niks meer moet achterhouden en niet meer moet liegen. Als hij dit wel doet, weet hij duidelijk de consequenties.
En dan ga ik ook echt bij hem weg als het misgaat. Hoe erg ik dat ook vind, maar dan moet ik gewoon realistisch zijn voor mezelf, en mijn eigen toekomst.
Verder gewoon erg goed gepraat. Veel gehuild, maar ook boos geworden. Het gesprek klinkt nu misschien heel soft, maar zoiets kun je niet overbrengen via internet. Ons gesprek was echt heel heftig, intens, en we waren heel open tegen elkaar.
Het is nu niet zo dat ik alles op zijn woord geloof. Ik moet natuurlijk wel afwachten hoe het verder gaat en hem ZIEN veranderen en het ook willen.
Ik heb zijn geld trouwens ook binnen.
Heel erg bedankt voor jullie adviezen en hulp.
Ik houd jullie op de hoogte.
Hij kwam hier gisteravond. Ik heb haast meteen gezegd dat we moesten praten. Daar schrok hij heel erg van. Oprecht. Hij vroeg aldoor wat er aan de hand was etc etc.
De sfeer tussen ons was verder wel goed, ik was niet zenuwachtig meer en vond het fijn dat hij er was, hij heeft heel aandachtig geluisterd.
Ben meteen begonnen met het feit dat ik geen toekomst met hem zie. En daar schrok hij heel erg van, hij werd meteen emotioneel. Ik vond dat ik dat gewoon meteen moest zeggen, zodat dat er meteen inhakte en dat ik meteen heel serieus was.
Ik heb er wel achteraan gezegd dat ik geen toekomst met hem zie, als hij op deze manier verder gaat het met leiden van zijn leven.
Ik heb een hele harde brief geschreven met alle feiten, consequenties van zijn gedrag en niks achterwege gelaten, en hij heeft mij geheel gelijk gegeven.
Hij is erg geschrokken, maar we hebben verder echt heel erg goed gepraat en hij vond het ook heel fijn dat ik dit allemaal uitgesproken heb .
We zijn verder om de tafel gaan zitten en hebben zijn financiële gedeelte bekeken.
We doen 150 euro per week, automatische incasso. We halen vanmiddag dat apparaatje op waar je mee kunt internet bankieren en dan gaan we samen achter de computer zitten om het te regelen.
Verder heeft hij al zijn administratie eerder al met zijn broer doorgenomen, en hebben hun samen achter alles aangebeld, dus er zijn verder geen schulden. Die laatste schuld van 500,- was van IBG. En dat klopt ook wel, daar had hij mij wel over geïnformeerd toen hij die brief had gegeven, maar hij had mij eerder gewoon niet op de hoogte gebracht wanneer hij het moest overmaken.
Hij wil in februari instromen met studeren. De reden waarom hij niet eerder is gaan studeren is de angst, maar ook omdat hij nu zekerheid had van zijn baan, dus ook zekerheid had van een inkomen, dus zijn rekeningen kon betalen.
Hij gaat mij terugbetalen, sparen voor een opleiding, zodat hij in februari kan beginnen. Dit óók omdat er momenteel geen werkplakken zijn voor zijn studie, want hij wil BBL doen. De meeste werkplekken zijn allang vergeven, omdat het nieuwe schooljaar bijna weer begint, en daar moet je gewoon op tijd bij zijn.
In februari zijn weer vacatures.
Verder opnieuw duidelijke afspraken gemaakt over zijn lakse houding, studie dus, dat hij niks meer moet achterhouden en niet meer moet liegen. Als hij dit wel doet, weet hij duidelijk de consequenties.
En dan ga ik ook echt bij hem weg als het misgaat. Hoe erg ik dat ook vind, maar dan moet ik gewoon realistisch zijn voor mezelf, en mijn eigen toekomst.
Verder gewoon erg goed gepraat. Veel gehuild, maar ook boos geworden. Het gesprek klinkt nu misschien heel soft, maar zoiets kun je niet overbrengen via internet. Ons gesprek was echt heel heftig, intens, en we waren heel open tegen elkaar.
Het is nu niet zo dat ik alles op zijn woord geloof. Ik moet natuurlijk wel afwachten hoe het verder gaat en hem ZIEN veranderen en het ook willen.
Ik heb zijn geld trouwens ook binnen.
Heel erg bedankt voor jullie adviezen en hulp.
Ik houd jullie op de hoogte.
zaterdag 24 juli 2010 om 13:21