Relaties
alle pijlers
Man met alcoholprobleem
vrijdag 9 juli 2010 om 09:51
Hallo ,
Net een nieuw account aangemaakt ik ben bang voor herkenning.
Zoals mijn titel al zegt ik heb een relatie met een man met een alcoholprobleem. Hij is uit eigen beweging hulp gaan zoeken. Ik zie mijn man veranderen voor het eerst in jaren , nu constateer ik bij mezelf dat mijn vertrouwen in hem zo goed als weg is, en ik vraag mij af of dit ooit te herstellen is. Hij werkt hard aan zichzelf en het lukt mij maar moeilijk optimistisch te zijn. Is hier iemand die hier ervaring mee heeft? Hoe hiermee om te gaan? Ik hou veel van mijn man tegelijkertijd wil ik niet oud worden met een alcoholist. Allemaal erg dubbel. Zoals al die jaren alles om hem draaide ( zijn alcoholprobleem) zo draait nu nog steeds alles om hem, zijn alcoholprobleem, zijn gevecht , zijn herstel enzovoort. Dit is de kern van mijn probleem, ik kan niet geloven dat dit ooit gaat veranderen. We hebben samen 2 kinderen.
Ik hoop hier ervaringsdeskundigen te treffen van mensen met partners die in een herstelprogramma zijn gestapt.
Net een nieuw account aangemaakt ik ben bang voor herkenning.
Zoals mijn titel al zegt ik heb een relatie met een man met een alcoholprobleem. Hij is uit eigen beweging hulp gaan zoeken. Ik zie mijn man veranderen voor het eerst in jaren , nu constateer ik bij mezelf dat mijn vertrouwen in hem zo goed als weg is, en ik vraag mij af of dit ooit te herstellen is. Hij werkt hard aan zichzelf en het lukt mij maar moeilijk optimistisch te zijn. Is hier iemand die hier ervaring mee heeft? Hoe hiermee om te gaan? Ik hou veel van mijn man tegelijkertijd wil ik niet oud worden met een alcoholist. Allemaal erg dubbel. Zoals al die jaren alles om hem draaide ( zijn alcoholprobleem) zo draait nu nog steeds alles om hem, zijn alcoholprobleem, zijn gevecht , zijn herstel enzovoort. Dit is de kern van mijn probleem, ik kan niet geloven dat dit ooit gaat veranderen. We hebben samen 2 kinderen.
Ik hoop hier ervaringsdeskundigen te treffen van mensen met partners die in een herstelprogramma zijn gestapt.
donderdag 22 juli 2010 om 14:51
donderdag 22 juli 2010 om 19:56
Hier ook iemand met een ex-verslaafde partner.
Mijn man gebruikt inmiddels alweer een hele tijd niet, maar zal altijd verslaafd blijven want hij heeft de 'ziekte van verslaving'.
Dat is onze visie, die ondersteunt wordt door de kliniek waar hij zich een paar jaar terug in op heeft laten nemen.
Ik ben niet bang voor een terugval. Ik weet wel, en hij ook, dat het altijd mogelijk is. Ik kan daar gewoonweg niet bij stilstaan, want dan heb ik geen leven, geen vertrouwen en veel zorgen en dat is voor mij -en hem- niet voldoende kwaliteit van leven.
Vandaag is hij clean, en dat is wat telt.
Ik heb een hele andere man teruggekregen. Een hele mooie man, een ontzettend sterke man waar ik zo trots op ben!
Wat in het begin moeilijk was, en nu nog steeds is: onze levens zijn verder uit elkaar komen te liggen. Ga ik graag naar feestjes (en drink ik daar ook alcohol)... dat kan ik niet meer met hem delen.
Hij is alcoholist dus kan nooit meer drinken (1 te veel, 10 te weinig). Ik mis het socialisen met anderen, ik mis mijn man daar in. Wij kiezen bewust activiteiten die we samen kunnen doen, maar er is heel veel veranderd en soms vind ik het saai.
Ik denk er soms aan om naar een Alanon groep te gaan, heb ook al info opgezocht, maar vind de drempel zo hoog.
Mijn man gebruikt inmiddels alweer een hele tijd niet, maar zal altijd verslaafd blijven want hij heeft de 'ziekte van verslaving'.
Dat is onze visie, die ondersteunt wordt door de kliniek waar hij zich een paar jaar terug in op heeft laten nemen.
Ik ben niet bang voor een terugval. Ik weet wel, en hij ook, dat het altijd mogelijk is. Ik kan daar gewoonweg niet bij stilstaan, want dan heb ik geen leven, geen vertrouwen en veel zorgen en dat is voor mij -en hem- niet voldoende kwaliteit van leven.
Vandaag is hij clean, en dat is wat telt.
Ik heb een hele andere man teruggekregen. Een hele mooie man, een ontzettend sterke man waar ik zo trots op ben!
Wat in het begin moeilijk was, en nu nog steeds is: onze levens zijn verder uit elkaar komen te liggen. Ga ik graag naar feestjes (en drink ik daar ook alcohol)... dat kan ik niet meer met hem delen.
Hij is alcoholist dus kan nooit meer drinken (1 te veel, 10 te weinig). Ik mis het socialisen met anderen, ik mis mijn man daar in. Wij kiezen bewust activiteiten die we samen kunnen doen, maar er is heel veel veranderd en soms vind ik het saai.
Ik denk er soms aan om naar een Alanon groep te gaan, heb ook al info opgezocht, maar vind de drempel zo hoog.
donderdag 22 juli 2010 om 19:57
Hier ook iemand met een ex-verslaafde partner.
Mijn man gebruikt inmiddels alweer een hele tijd niet, maar zal altijd verslaafd blijven want hij heeft de 'ziekte van verslaving'.
Dat is onze visie, die ondersteunt wordt door de kliniek waar hij zich een paar jaar terug in op heeft laten nemen.
Ik ben niet bang voor een terugval. Ik weet wel, en hij ook, dat het altijd mogelijk is. Ik kan daar gewoonweg niet bij stilstaan, want dan heb ik geen leven, geen vertrouwen en veel zorgen en dat is voor mij -en hem- niet voldoende kwaliteit van leven.
Vandaag is hij clean, en dat is wat telt.
Ik heb een hele andere man teruggekregen. Een hele mooie man, een ontzettend sterke man waar ik zo trots op ben!
Wat in het begin moeilijk was, en nu nog steeds is: onze levens zijn verder uit elkaar komen te liggen. Ga ik graag naar feestjes (en drink ik daar ook alcohol)... dat kan ik niet meer met hem delen.
Hij is alcoholist dus kan nooit meer drinken (1 te veel, 10 te weinig).
Ik denk er soms aan om naar een Alanon groep te gaan, heb ook al info opgezocht, maar vind de drempel zo hoog.
Ik ga nu even lezen wat jij allemaal geschreven hebt TO, want in mijn enthousiasme heb ik eerst mijn eigen ervaring opgeschreven...
Mijn man gebruikt inmiddels alweer een hele tijd niet, maar zal altijd verslaafd blijven want hij heeft de 'ziekte van verslaving'.
Dat is onze visie, die ondersteunt wordt door de kliniek waar hij zich een paar jaar terug in op heeft laten nemen.
Ik ben niet bang voor een terugval. Ik weet wel, en hij ook, dat het altijd mogelijk is. Ik kan daar gewoonweg niet bij stilstaan, want dan heb ik geen leven, geen vertrouwen en veel zorgen en dat is voor mij -en hem- niet voldoende kwaliteit van leven.
Vandaag is hij clean, en dat is wat telt.
Ik heb een hele andere man teruggekregen. Een hele mooie man, een ontzettend sterke man waar ik zo trots op ben!
Wat in het begin moeilijk was, en nu nog steeds is: onze levens zijn verder uit elkaar komen te liggen. Ga ik graag naar feestjes (en drink ik daar ook alcohol)... dat kan ik niet meer met hem delen.
Hij is alcoholist dus kan nooit meer drinken (1 te veel, 10 te weinig).
Ik denk er soms aan om naar een Alanon groep te gaan, heb ook al info opgezocht, maar vind de drempel zo hoog.
Ik ga nu even lezen wat jij allemaal geschreven hebt TO, want in mijn enthousiasme heb ik eerst mijn eigen ervaring opgeschreven...
donderdag 22 juli 2010 om 20:01
[quote]Kaasjeschaaf schreef op 09 juli 2010 @ 09:51:
zo draait nu nog steeds alles om hem, zijn alcoholprobleem, zijn gevecht , zijn herstel enzovoort.
Zeer herkenbaar! Geloof me... dat gaat wel veranderen.Nu staat zijn herstel helemaal bovenaan, en dat moet ook (kan ook niet anders)... ik heb hier ook last van gehad. Voelde me alleen staan, dacht 'heee, ik ben er ook nog hoor', etc. Kunnen jullie er samen over praten?
Wij hebben de afspraak dat hij niet constant over zijn herstel praat en dat ik de grens aangeef als het voor mij te veel overheerst. Dat gaat erg goed.
zo draait nu nog steeds alles om hem, zijn alcoholprobleem, zijn gevecht , zijn herstel enzovoort.
Zeer herkenbaar! Geloof me... dat gaat wel veranderen.Nu staat zijn herstel helemaal bovenaan, en dat moet ook (kan ook niet anders)... ik heb hier ook last van gehad. Voelde me alleen staan, dacht 'heee, ik ben er ook nog hoor', etc. Kunnen jullie er samen over praten?
Wij hebben de afspraak dat hij niet constant over zijn herstel praat en dat ik de grens aangeef als het voor mij te veel overheerst. Dat gaat erg goed.
donderdag 22 juli 2010 om 20:03
Ik heb alleen de eerste pagina gelezen, maar ik snap heel goed dat nu hij eindelijk doet wat jij wil: in behandeling gaan, raar voelt. Wat wordt jouw doel dan? Je vertrouwen in hem heeft al ontzettend gelden onder zijn verslaving, maar je kon er toen nog wat mee, namelijk hopen dat hij in behandeling ging. Nu hij dat doet en niet ala minute de ideale droompartner is geworden, maar midden in het proces zit... is dan wel even slikken. Hoe onrealistisch je hoop misschien ook was, dat dat snle alles op zou lossen. Want ook naast alcoholisme is iemand een persoon met leuke en midner leuke eigenschappen.
Hopelijk komt hij er leuk uit en kan hij het vertrouwen in jullie relatie herstellen. Maar als jij het niet trekt, kies dan voor jezelf, als jij je niet meer gelukkig ziet worden met deze man door het verleden, kan ik me dat heel goed voorstellen. er is zoveel kapot gegaan....
Hopelijk komt hij er leuk uit en kan hij het vertrouwen in jullie relatie herstellen. Maar als jij het niet trekt, kies dan voor jezelf, als jij je niet meer gelukkig ziet worden met deze man door het verleden, kan ik me dat heel goed voorstellen. er is zoveel kapot gegaan....
donderdag 22 juli 2010 om 20:08
[quote]voelmeslecht schreef op 09 juli 2010 @ 13:04:
[...]
Heb 2001 bij de AA gezeten voor mijn alcoholprobleem
en heb nooit meer een druppel gedronken.
Mijn problemen concentreerden zich voornamelijk rond de
weekenden.
Mocht je vragen hebben, stel ze gerust.
Overigens is alcoholisme een ziekte met maar een medicijn
NOOIT MEER EEN DRUPPEL!![/quote]
Juist! Jeetje, wat een herkenning. Oei, wat moeilijk dat je man denkt dat hij sociaal kan drinken. Dat kan nl. niet (klinkt nogal belerend, maar het kan gewoon echt niet). Ik wil op zich wel emailadressen met je uitwisselen.
... ik heb dit even gewijzigd, want vind de info die ik geschreven had toch iets te persoonlijk....
[...]
Heb 2001 bij de AA gezeten voor mijn alcoholprobleem
en heb nooit meer een druppel gedronken.
Mijn problemen concentreerden zich voornamelijk rond de
weekenden.
Mocht je vragen hebben, stel ze gerust.
Overigens is alcoholisme een ziekte met maar een medicijn
NOOIT MEER EEN DRUPPEL!![/quote]
Juist! Jeetje, wat een herkenning. Oei, wat moeilijk dat je man denkt dat hij sociaal kan drinken. Dat kan nl. niet (klinkt nogal belerend, maar het kan gewoon echt niet). Ik wil op zich wel emailadressen met je uitwisselen.
... ik heb dit even gewijzigd, want vind de info die ik geschreven had toch iets te persoonlijk....
donderdag 22 juli 2010 om 20:14
Kaasschaaf, nu ik er over nadenk... mijn vertrouwen is er nooit voor 100%:
als hij boodschappen heeft gedaan kijk ik vaak in een reflex op de kassabon om te kijken of er geen drank bij staat. Laatst moest hij blazen (alcoholcontrole) en schoot het door mijn hoofd 'je zaaaaal toch niet he...'. Ik spreek dit allemaal direct tegen hem uit en hij begrijpt mijn reacties. Hij weet ook dat hij er zelf voor heeft gezorgd dat ik zo reageer door zijn vroegere gedrag en vindt het niet erg. Hij begrijpt dat hij het me niet kwalijk kan nemen. Soms lachen we er samen zelfs over en maken we er een grapje van.
als hij boodschappen heeft gedaan kijk ik vaak in een reflex op de kassabon om te kijken of er geen drank bij staat. Laatst moest hij blazen (alcoholcontrole) en schoot het door mijn hoofd 'je zaaaaal toch niet he...'. Ik spreek dit allemaal direct tegen hem uit en hij begrijpt mijn reacties. Hij weet ook dat hij er zelf voor heeft gezorgd dat ik zo reageer door zijn vroegere gedrag en vindt het niet erg. Hij begrijpt dat hij het me niet kwalijk kan nemen. Soms lachen we er samen zelfs over en maken we er een grapje van.
donderdag 22 juli 2010 om 20:17
donderdag 22 juli 2010 om 21:20
Ddi ik ben bang dat mijn man zelf geen interesse voor heeft, wat je zegt over internationale counselors...Dat kost een boel geld denk ik ? Mijn man ziet zichzelf ook niet als een 'ernstig geval'.
Vertrouwen , is toch belangrijk dat dat er is? Hoe hou jij het vol ? Leef jij samen met je man ? Ik controleer hem niet op dat soort zaken zoals de kassabon wat jij omschrijft, ik kan mij wel voorstellen dat je dat doet.
Ik leef niet samen met mijn man, misschien dat dat anders is en ik dan wel zou controleren, ik weet het niet . Ik ben daarvoor te druk met mijn eigen leven. Het lijkt mij wel wat om te mailen, om herkenning te vinden en ervaringen uit te wisselen. Alanon is voor mij ook ver van mijn bed show, ik weet niet waar ik de tijd vandaan moet halen daaraan deel te nemen Dat hij zichzelf als middelpunt ziet kunnen wij bespreken maar gaat erg moeizaam. Ergens denk ik dat hij nooit zal vatten wat hij doet. En ergens denk ik dat ik dit niet voor de rest van mijn leven wil. Denk jij nooit eens dat er iets beters voor je is dan dat? Feestjes is mijn man dol op ik heb hem nog nooit horen zeggen ik ga niet want ik wil niet drinken. Maar mijn man drinkt natuurlijk nog steeds dus dat is al anders.
Domnaiefmutsje, ik heb gelukkig veel goede vrienden waar ik bij terecht kan alleen is er niemand die ervaring hiermee heeft .
Wintermuts, ik mis niet mijn doel, een relatie is nooit een doel voor mij geweest, ik mis het vertrouwen. Wij hadden eerst een relatie , wat geen doel was, maar een fijn samen zijn , een gezin, enzovoorts. Het hopen had ik ook al tijden lang opzij gezet, met de kinderen leef ik al geruime tijd zonder mijn man. Na de geboorte van ons 2e kind begon hij te drinken, daarop is hij weggegaan, ik wilde niet in 1 huis wonen met een drinkende vader. Wij zijn ons eigen leven gaan leiden vanaf dat moment. Ik weet niet of het vertrouwen ooit te herstellen is.
Vertrouwen , is toch belangrijk dat dat er is? Hoe hou jij het vol ? Leef jij samen met je man ? Ik controleer hem niet op dat soort zaken zoals de kassabon wat jij omschrijft, ik kan mij wel voorstellen dat je dat doet.
Ik leef niet samen met mijn man, misschien dat dat anders is en ik dan wel zou controleren, ik weet het niet . Ik ben daarvoor te druk met mijn eigen leven. Het lijkt mij wel wat om te mailen, om herkenning te vinden en ervaringen uit te wisselen. Alanon is voor mij ook ver van mijn bed show, ik weet niet waar ik de tijd vandaan moet halen daaraan deel te nemen Dat hij zichzelf als middelpunt ziet kunnen wij bespreken maar gaat erg moeizaam. Ergens denk ik dat hij nooit zal vatten wat hij doet. En ergens denk ik dat ik dit niet voor de rest van mijn leven wil. Denk jij nooit eens dat er iets beters voor je is dan dat? Feestjes is mijn man dol op ik heb hem nog nooit horen zeggen ik ga niet want ik wil niet drinken. Maar mijn man drinkt natuurlijk nog steeds dus dat is al anders.
Domnaiefmutsje, ik heb gelukkig veel goede vrienden waar ik bij terecht kan alleen is er niemand die ervaring hiermee heeft .
Wintermuts, ik mis niet mijn doel, een relatie is nooit een doel voor mij geweest, ik mis het vertrouwen. Wij hadden eerst een relatie , wat geen doel was, maar een fijn samen zijn , een gezin, enzovoorts. Het hopen had ik ook al tijden lang opzij gezet, met de kinderen leef ik al geruime tijd zonder mijn man. Na de geboorte van ons 2e kind begon hij te drinken, daarop is hij weggegaan, ik wilde niet in 1 huis wonen met een drinkende vader. Wij zijn ons eigen leven gaan leiden vanaf dat moment. Ik weet niet of het vertrouwen ooit te herstellen is.
donderdag 22 juli 2010 om 22:20
[quote]Kaasjeschaaf schreef op 22 juli 2010 @ 21:20:
Ddi ik ben bang dat mijn man zelf geen interesse voor heeft, wat je zegt over internationale counselors...Dat kost een boel geld denk ik ?
Dat kost heel veel geld. Voor hem was er echter geen keuze meer toen hij besefte dat hij ziek was. Of hij ging er aan onder door op den duur, of hij zocht goeie hulp. Dan is geld erg relatief (wij hebben het gewoon 'normaal' qua financiën echt niet heel breed ofzo...), en ook al heeft het ons veel geld gekost... het is het het echt helemaal waard geweest. Daarmee wil ik niet zeggen dat er in NDL helemaal geen goeie hulp is, - er komen goeie counselors bij en de kwaliteit vd verslavingszorg is groeiende- maar hij heeft deze ervaring opgedaan en het is gewoon helemaal super goed bevallen.
Hoe hou jij het vol ? Leef jij samen met je man ?
Ja, wij wonen samen. Voor mij is het geen kwestie van 'volhouden': ik heb er zo'n leuke man voor teruggekregen. Echt, hij is zo onwijs veranderd. We hebben nu gesprekken over gevoelens, etc. die we vroeger nooit hebben gehad. We leren elkaar op een ander manier weer kennen.
Ik leef niet samen met mijn man, misschien dat dat anders is en ik dan wel zou controleren, ik weet het niet . Ik ben daarvoor te druk met mijn eigen leven.
Ik ben ook heel druk met mijn eigen leven. Mijn werk, mijn eigen vriendenkring, etc... het is niet zo dat ik veel tijd steek in het controleren of dat ik er dagelijks mee bezig ben (sterker nog: er zijn dagen dat ik een soort van 'vergeet' dat hij verslaafd is).. Het is iets dat gebeurd zonder dat ik me er op het moment zelf bewust van ben..
Het lijkt mij wel wat om te mailen, om herkenning te vinden en ervaringen uit te wisselen.
Ik zal via Viva een uitnodiging aan je sturen. Het lijkt mij fijn.
Alanon is voor mij ook ver van mijn bed show, ik weet niet waar ik de tijd vandaan moet halen daaraan deel te nemen
Ja, dat heb ik ook. Denk je van jezelf ook dat je dat niet nodig hebt? Ik wel. Terwijl ik het wel fijn vind om er hier over te kunnen schrijven, zeker omdat ik geen mensen ken die in een soortgelijke situatie zitten.
Dat hij zichzelf als middelpunt ziet kunnen wij bespreken maar gaat erg moeizaam. Ergens denk ik dat hij nooit zal vatten wat hij doet. En ergens denk ik dat ik dit niet voor de rest van mijn leven wil.
Lijkt me heel moeilijk. Heb jij steun aan de hulpverlening die hij krijgt? Bekijken zij de situatie ook van jouw kant? Vraag je je ook af waarom je op zo'n type man bent gevallen (had ik wel).
Denk jij nooit eens dat er iets beters voor je is dan dat?
Nee, ik wil echt geen andere man qua relatie in mijn leven.
Groetjes,
Didi
Ps: heb je even gequote... vind ik zo onpersoonlijk staan eigenlijk, maar is wel heel handig
Ddi ik ben bang dat mijn man zelf geen interesse voor heeft, wat je zegt over internationale counselors...Dat kost een boel geld denk ik ?
Dat kost heel veel geld. Voor hem was er echter geen keuze meer toen hij besefte dat hij ziek was. Of hij ging er aan onder door op den duur, of hij zocht goeie hulp. Dan is geld erg relatief (wij hebben het gewoon 'normaal' qua financiën echt niet heel breed ofzo...), en ook al heeft het ons veel geld gekost... het is het het echt helemaal waard geweest. Daarmee wil ik niet zeggen dat er in NDL helemaal geen goeie hulp is, - er komen goeie counselors bij en de kwaliteit vd verslavingszorg is groeiende- maar hij heeft deze ervaring opgedaan en het is gewoon helemaal super goed bevallen.
Hoe hou jij het vol ? Leef jij samen met je man ?
Ja, wij wonen samen. Voor mij is het geen kwestie van 'volhouden': ik heb er zo'n leuke man voor teruggekregen. Echt, hij is zo onwijs veranderd. We hebben nu gesprekken over gevoelens, etc. die we vroeger nooit hebben gehad. We leren elkaar op een ander manier weer kennen.
Ik leef niet samen met mijn man, misschien dat dat anders is en ik dan wel zou controleren, ik weet het niet . Ik ben daarvoor te druk met mijn eigen leven.
Ik ben ook heel druk met mijn eigen leven. Mijn werk, mijn eigen vriendenkring, etc... het is niet zo dat ik veel tijd steek in het controleren of dat ik er dagelijks mee bezig ben (sterker nog: er zijn dagen dat ik een soort van 'vergeet' dat hij verslaafd is).. Het is iets dat gebeurd zonder dat ik me er op het moment zelf bewust van ben..
Het lijkt mij wel wat om te mailen, om herkenning te vinden en ervaringen uit te wisselen.
Ik zal via Viva een uitnodiging aan je sturen. Het lijkt mij fijn.
Alanon is voor mij ook ver van mijn bed show, ik weet niet waar ik de tijd vandaan moet halen daaraan deel te nemen
Ja, dat heb ik ook. Denk je van jezelf ook dat je dat niet nodig hebt? Ik wel. Terwijl ik het wel fijn vind om er hier over te kunnen schrijven, zeker omdat ik geen mensen ken die in een soortgelijke situatie zitten.
Dat hij zichzelf als middelpunt ziet kunnen wij bespreken maar gaat erg moeizaam. Ergens denk ik dat hij nooit zal vatten wat hij doet. En ergens denk ik dat ik dit niet voor de rest van mijn leven wil.
Lijkt me heel moeilijk. Heb jij steun aan de hulpverlening die hij krijgt? Bekijken zij de situatie ook van jouw kant? Vraag je je ook af waarom je op zo'n type man bent gevallen (had ik wel).
Denk jij nooit eens dat er iets beters voor je is dan dat?
Nee, ik wil echt geen andere man qua relatie in mijn leven.
Groetjes,
Didi
Ps: heb je even gequote... vind ik zo onpersoonlijk staan eigenlijk, maar is wel heel handig
vrijdag 23 juli 2010 om 00:00
Ddi, dank je wel voor je uitgebreide reactie. Over het geld voor de counselors, dat heeft mijn man niet. Hij heeft namelijk geldproblemen door zijn drinken. En ik heb het er niet voor over leningen aan te gaan voor zijn drankprobleem het is voor mij al zwaar genoeg rond te moeten komen. Mijn prioriteiten liggen dus ook niet bij hem financieel helpen. Jij zegt dat je niet bewust bent van zijn drankprobleem en daar niet mee bezig bent hoe komt het dan dat je zijn kassabon controleert? Is geen aanval hoor, ik vraag me alleen af hoe dat rijmt met elkaar.....Hoe je dan onbewust iemands kassabon controleert , ik heb dat nooit gedaan bij iemand ik vraag me af wat daarachter zit.
Ik heb zeker wel behoefte aan evraringsdeskundigen, zoals bij Alanon natuurlijk zullen zijn, anderzijds heb ik aversie t.o.v. daar tijd in te steken, hoe zie jij dat ? Ik weet nog niet of ik wel met mijn man verder wil, dat is in jouw situatie anders. Ik ben al zo lang alleen met onze kinderen. Ik heb geen steun aan de hulpverlening die hij krijgt, ik heb daar geen contact mee. Ik mag al blij zijn als ik van hem te horen krijg wanneer zijn volgende afspraak is. Of zij dan de situatie van mijn kant bekijken , geen idee, ik vermoed van niet. Ik vraag me zeker wel af waarom ik op deze man gevallen ben het antwoord weet ik ook.
Ik heb zeker wel behoefte aan evraringsdeskundigen, zoals bij Alanon natuurlijk zullen zijn, anderzijds heb ik aversie t.o.v. daar tijd in te steken, hoe zie jij dat ? Ik weet nog niet of ik wel met mijn man verder wil, dat is in jouw situatie anders. Ik ben al zo lang alleen met onze kinderen. Ik heb geen steun aan de hulpverlening die hij krijgt, ik heb daar geen contact mee. Ik mag al blij zijn als ik van hem te horen krijg wanneer zijn volgende afspraak is. Of zij dan de situatie van mijn kant bekijken , geen idee, ik vermoed van niet. Ik vraag me zeker wel af waarom ik op deze man gevallen ben het antwoord weet ik ook.
vrijdag 23 juli 2010 om 00:26
Chameleon, dank je wel ook voor je reactie. Mijn man heeft geen interesse in buitenlandse verslavingszorg. Hij is niet een heel erg enrstig geval namelijk , zoals hij zelf zegt. Ik weet dat verslaafden creatief met de waarheid omgaan en dat weet ik helemaal van mijn man. Ik weet natuurlijk niet hoe de verslavingszorg te werk gaat, of het normaal is om de partner in te lichten of niet. Ik heb daar geen ervaring mee en ga dus nu alleen uit van de verhalen van mijn man. Het valt allemaal best mee bij hem is wat ik hoor en dat verbaasd mij ontzettend. Goedgelovig ben ik nooit geweest dus ook niet in deze situatie. Hij blijft erbij dat het heel goed gaat ook met het minderen in drinken maar ik weet dat dat niet zo is.
vrijdag 23 juli 2010 om 00:36
vrijdag 23 juli 2010 om 00:40
quote:Kaasjeschaaf schreef op 22 juli 2010 @ 13:18:
girlie22, de instelling waar mijn man komt is een bekende instelling met goede naam, daarom begrijp ik de aanpak ook niet en ik had ook zelf iets anders verwacht.
Maar het is je man die zegt dat hij nog steeds mag drinken toch? Ik ken echt geen 1 instelling die dat beleid hanteert. Dus misschien spelt je man je maar wat op je mouw. Wat maar zo zou kunnen aangezien hij verslaafd is
Jij vind mijn man niet gemotiveerd klinken? Ik weet niet goed wat er van te denken, hij is erg positief over zijn minderen, maar heeft het nooit over stoppen. Wat moet ik daarvan denken? Het enige wat hij zegt over stoppen is dat hij niet wil stoppen maar minder wil drinken, helemaal niets drinken vind hij niets.
Kenmerkend voor een alcoholist. Hij denkt dat hij kan minderen, maar binnen de kortste keren drinkt hij weer meer. Er is maar 1 manier en dat is droogstaan. Ik denk dat hij het niet zo nauw neemt
Ik weet niet op dit moment of ik vertrouwen in hem wil hebben, dat is mijn grootste probleem. Hoe ik wil dat mijn leven eruit ziet, is geen issue , mijn leven ziet er uit zoals ik wil dat het eruit ziet, maar mijn man wil daar nu een groter aandeel in hebben. Hij wil dat ik hem een kans geef. Wij leven al jaren gescheiden van mijn man . Nu denk ik daarom na over hem daarin passen, wil ik dat, of niet. Waar doe ik goed aan enzovoorts, mijn leven is goed zoals het nu is, de kinderen weten waar zij aan toe zijn en ik ook, en hoe gaat dat eruit zien als hun vader weer bij ons terug komt ?
girlie22, de instelling waar mijn man komt is een bekende instelling met goede naam, daarom begrijp ik de aanpak ook niet en ik had ook zelf iets anders verwacht.
Maar het is je man die zegt dat hij nog steeds mag drinken toch? Ik ken echt geen 1 instelling die dat beleid hanteert. Dus misschien spelt je man je maar wat op je mouw. Wat maar zo zou kunnen aangezien hij verslaafd is
Jij vind mijn man niet gemotiveerd klinken? Ik weet niet goed wat er van te denken, hij is erg positief over zijn minderen, maar heeft het nooit over stoppen. Wat moet ik daarvan denken? Het enige wat hij zegt over stoppen is dat hij niet wil stoppen maar minder wil drinken, helemaal niets drinken vind hij niets.
Kenmerkend voor een alcoholist. Hij denkt dat hij kan minderen, maar binnen de kortste keren drinkt hij weer meer. Er is maar 1 manier en dat is droogstaan. Ik denk dat hij het niet zo nauw neemt
Ik weet niet op dit moment of ik vertrouwen in hem wil hebben, dat is mijn grootste probleem. Hoe ik wil dat mijn leven eruit ziet, is geen issue , mijn leven ziet er uit zoals ik wil dat het eruit ziet, maar mijn man wil daar nu een groter aandeel in hebben. Hij wil dat ik hem een kans geef. Wij leven al jaren gescheiden van mijn man . Nu denk ik daarom na over hem daarin passen, wil ik dat, of niet. Waar doe ik goed aan enzovoorts, mijn leven is goed zoals het nu is, de kinderen weten waar zij aan toe zijn en ik ook, en hoe gaat dat eruit zien als hun vader weer bij ons terug komt ?
vrijdag 23 juli 2010 om 00:43
quote:Kaasjeschaaf schreef op 23 juli 2010 @ 00:26:
Chameleon, dank je wel ook voor je reactie. Mijn man heeft geen interesse in buitenlandse verslavingszorg. Hij is niet een heel erg enrstig geval namelijk , zoals hij zelf zegt. Ik weet dat verslaafden creatief met de waarheid omgaan en dat weet ik helemaal van mijn man. Ik weet natuurlijk niet hoe de verslavingszorg te werk gaat, of het normaal is om de partner in te lichten of niet. Ik heb daar geen ervaring mee en ga dus nu alleen uit van de verhalen van mijn man. Het valt allemaal best mee bij hem is wat ik hoor en dat verbaasd mij ontzettend. Goedgelovig ben ik nooit geweest dus ook niet in deze situatie. Hij blijft erbij dat het heel goed gaat ook met het minderen in drinken maar ik weet dat dat niet zo is.Een alcoholverslaving is een familieprobleem. Natuurlijk moet je je er tegenaan bemoeien, als jij nog verder wilt met deze man, want eerlijk gezegd heb ik er een hard hoofd in
Chameleon, dank je wel ook voor je reactie. Mijn man heeft geen interesse in buitenlandse verslavingszorg. Hij is niet een heel erg enrstig geval namelijk , zoals hij zelf zegt. Ik weet dat verslaafden creatief met de waarheid omgaan en dat weet ik helemaal van mijn man. Ik weet natuurlijk niet hoe de verslavingszorg te werk gaat, of het normaal is om de partner in te lichten of niet. Ik heb daar geen ervaring mee en ga dus nu alleen uit van de verhalen van mijn man. Het valt allemaal best mee bij hem is wat ik hoor en dat verbaasd mij ontzettend. Goedgelovig ben ik nooit geweest dus ook niet in deze situatie. Hij blijft erbij dat het heel goed gaat ook met het minderen in drinken maar ik weet dat dat niet zo is.Een alcoholverslaving is een familieprobleem. Natuurlijk moet je je er tegenaan bemoeien, als jij nog verder wilt met deze man, want eerlijk gezegd heb ik er een hard hoofd in
vrijdag 23 juli 2010 om 00:48
Meds een hard hoofd heb ik er jaren in daarom leven wij al jaren gescheiden. Ik heb eerlijk gezegd geen zin mij er 'tegenaan te bemoeien' ik ben al druk genoeg in mijn eigen leven. Uit ervaring weet ik ook dat het geen zin heeft. Verder ook eens met traincha.
Meds ik geloofde hem wel in eerste instantie aangaande zijn minder drinken later dacht ik welke instelling voert dat beleid. Door jouw post ben ik nu helemaal in alle staten van wantrouwen.
Meds ik geloofde hem wel in eerste instantie aangaande zijn minder drinken later dacht ik welke instelling voert dat beleid. Door jouw post ben ik nu helemaal in alle staten van wantrouwen.
vrijdag 23 juli 2010 om 00:53
Ik begrijp dat je nog wel getrouwd bent en kinderen hebt? Probeer voor jezelf en je kids hulp te krijgen. Het is zoooo enorm schadelijk voor kinderen om een ouder te hebben die verslaafd is. Alles wat je nu nog kan investeren in therapie en hulp kan ze op latere leeftijd helpen. En voor wat je man betreft laat hem los. Hij maakt zichzelf kapot en sleurt het gezin in zijn vrije val mee. Je beperkt de schade voor jezelf en je kids door je helemaal los te maken. Geen contact (het hoognodige) en geen gezamelijkheid meer, ook geen verantwoordelijkheid meer nemen voor zijn gedrag. Het is een grote slappe egoist
vrijdag 23 juli 2010 om 09:19
De financiele situatie van mijn man is slecht, mijn financiele situatie is gelukkig goed. Ik heb altijd gewerkt en in staat voor mij zelf en de kinderen te zorgen. Mijn man is vaak gewisseld van werkgever.
De kinderen krijgen hulp meds , ik ook, dit is als moeder alleen niet op te vangen. Ik hoop dat ik daarmee schade beperk voor als ze ouder zijn maar alles voorkomen lukt niet. Egoistisch is hij zeker dat geld voor elke verslaafde is mijn idee, ik geloof niet dat er verslaafden zijn die ooit in staat zijn hun gezin / familie / partner voorop te zetten. Als mijn man iets doet voor mij of voor de kinderen dan is dat om ons niet te verliezen, zo laat hij zien hard te werken. Dat is het verschil met een niet-verslaafde ouder, die neemt verantwoording en zorgt omdat dat al vanzelf in de persoon aanwezig is . Bij mijn man lijkt altijd wel de gedachte te zitten : als ik laat zien dat ik hard werk ( minder drinken, zorgtaken uitvoeren enzovoorts) krijg ik mijn vrouw weer terug. Ik zorg niet voor mijn kinderen om mijn man voor mij te winnen, ik zorg voor mijn kinderen omdat dat mijn taak als ouder is en ik van mijn kinderen houd.
Wij zijn nog wel steeds getrouwd maar leven al jaren apart van elkaar.
De kinderen krijgen hulp meds , ik ook, dit is als moeder alleen niet op te vangen. Ik hoop dat ik daarmee schade beperk voor als ze ouder zijn maar alles voorkomen lukt niet. Egoistisch is hij zeker dat geld voor elke verslaafde is mijn idee, ik geloof niet dat er verslaafden zijn die ooit in staat zijn hun gezin / familie / partner voorop te zetten. Als mijn man iets doet voor mij of voor de kinderen dan is dat om ons niet te verliezen, zo laat hij zien hard te werken. Dat is het verschil met een niet-verslaafde ouder, die neemt verantwoording en zorgt omdat dat al vanzelf in de persoon aanwezig is . Bij mijn man lijkt altijd wel de gedachte te zitten : als ik laat zien dat ik hard werk ( minder drinken, zorgtaken uitvoeren enzovoorts) krijg ik mijn vrouw weer terug. Ik zorg niet voor mijn kinderen om mijn man voor mij te winnen, ik zorg voor mijn kinderen omdat dat mijn taak als ouder is en ik van mijn kinderen houd.
Wij zijn nog wel steeds getrouwd maar leven al jaren apart van elkaar.
