ben zo verdrietig...

Ja ik vind het ook belachelijk dat je weg bent gegaan op zo'n belangrijk moment voor hem!



Zoek hulp voor je egoïsme en jaloezie en probeer je relatie te redden als je zoveel van hem houdt!

quote:fashionchicky schreef op 25 juli 2010 @ 10:50:

Pfff wat een puinhoop...

Het is weer een week goed gegaan tussen ons en nu alweer het punt bereikt dat we niet weten hoe we verder moeten/kunnen met elkaar..

Ik word er zo verdrietig van!!

Gisteravond en vannacht op stap geweest in de tent van mijn vriend (begon met een feestje vanaf 19:00 u) en zijn flink door gegaan tot een uur of 02:30 uur vannacht..

Ik had wel wat alcohol gehad maar niet echt veel, voelde me alleen dood en doodmoe worden rond 2 uur..

Rond die tijd ging het nieuwe gedeelte open van zijn zaak (heeft hij aantal weken keihard aan gewerkt om te realiseren) en zijn we daar naar toe gegaan met zijn allen (vrienden & ik).

Ik had het nog niet gezien en het zag er geweldig uit, iedereen ging uit zijn dak en de muziek was te gek..

Vriend stond te genieten naast de dj's en te kijken naar al het dansende publiek..

Ik zag een gelukzaligheid op zijn gezicht die ik echt nog nooit eerder had gezien (ok mss eens aan het begin van onze verliefde periode) en ik weet hoe belachelijk dit moet klinken...; ik trok het niet meer, ik was ineens zo verdrietig over onze moeizame relatie terwijl we zoveel van elkaar houden, ineens trof het me daar keihard op de dansvloer...

Ik heb niets gezegd, mijn spuillen gepakt en ben weggegaan zonder iemand gedag te zeggen..

Zelfs in de auto gestapt (dom!) en intens verdrietig naar huis gegaan...

Vanochtend werd ik om 07:30 uur wakker, nog geen vriend thuis..Gelijk voelde ik me weer verdrietig, dacht weer dingen als; hij wil niet naar huis om bij mij te zijn maar gaat liever lekker door op de zaak...

Om 08:00 uur bel ik hem op, kon het niet meer uithouden en hoor zijn telefoon beneden gaan!

Ik ren dus naar beneden en zie hem daar echt verdwaasd op de bank zitten.. Compleet in de war kiikt hij me aan..

De schrik slaat me om het hart en ik vraag meteen wat er aan de hand is? Hij was dus even in slaap gevallen op de bank en werd wakker door de telefoon..

Dat doet hij anders echt nooit, hij komt altijd meteen naar boven maar ik vermoed dat ie weer behoorlijk gedronken heeft, vandaar ook de wazige blik..

Hij is woest dat ik zo ben weggegaan zonder iets te zeggen vannacht (terwijl hij me niet eens gebeld heeft o.i.d.) en dat ik het mooie moment niet met hem wilde delen daar in het nieuwe gedeelte..

Ik stond een paar mtr bij hem vandaan te dansen en ik heb constant naar hem gekeken maar ben idd niet naar hem toe gelopen om te zeggen wat ik ervan vond..

Daar baal ik nu enorm van maar ik had het natuurlijk sowieso wel gezegd, alleen dus niet op dat moment..

Ik wil graag betrokken zijn maar door mijn onzekerheid zeg ik dit soort dingen dan weer niet..

Dan zie ik hem staan en denk ik, hij geniet prima zonder mij, hij zit vast niet te wachten op mij..

En ja, dan is daar ook weer die steek jaloezie dat hij dat gelukzalige gevoel wel van zijn werk krijgt maar niet van ons..

Ik weet niet meer hoe we nu verder moeten, het lijkt echt niet meer te kunnen hoe graag we ook willen en hoeveel we ook van elkaar houden... We blijven elkaar teleurstellen...

Maar ik wil niet zonder hem, ook al hebben we steeds die ruzies, ik hou zo vreselijk veel van hem... Alleen hij vindt dat het niet meer verder kan zo... Ben zo verdrietig....





En dat vind je zelf niet vreemd? Dat je vriend een aantal weken met iets heel intensief bezig is,en jij het nog niet gezien hebt?klinkt niet echt alsof je interesse toont in hem...



Heel kinderachtig,en drank is geen excuus...

Mag ik even eerlijk tegen je zijn? Ik vind dit een behoorlijk egoïstische actie van je. Gisteren was voor jouw vriend een heel belangrijk moment in zijn leven en jij trok dat niet omdat hij even geen aandacht had voor jou.



Dit staat toch even helemaal los van jou? Dat hij even geen aandacht voor je had heeft helemaal niets met jou te maken!



Als je van hem houdt moet je dit soort dingen dus NOOIT doen! ( en ook niet meer met drank op in de auto stappen...)

dom om met alcohol achter het stuur te kruipen en dom om zijn moment op jezelf te betrekken.

Je ziet het pas voor het eerst op het moment dat je daar samen met een gezelschap binnenwandelt?? Lekker betrokken. Plus dat spullen pakken en weglopen, daar is echt geen excuus voor. Denk je dat je daar iemand gelukkig mee maakt?

"We blijven elkaar teleurstellen"? Hoe stelt hij jou dan teleur precies?

Ik ben het helemaal eens met de gegeven reacties, inderdaad behoorlijk egoïstisch. En het is zo jammer dat je dit moment ook niet meer kan goedmaken

Ik vind de reacties wat kort door de bocht, want TO geeft aan dat hun relatie altijd zo moeizaam verloopt.

Lijkt me dat daar de onzekerheid in zit en niet in het feit dat to haar vriend zijn geluk niet gunt.

quote:fashionchicky schreef op 25 juli 2010 @ 10:50:

(...)

En ja, dan is daar ook weer die steek jaloezie dat hij dat gelukzalige gevoel wel van zijn werk krijgt maar niet van ons..

Ik weet niet meer hoe we nu verder moeten, het lijkt echt niet meer te kunnen hoe graag we ook willen en hoeveel we ook van elkaar houden... We blijven elkaar teleurstellen...

Maar ik wil niet zonder hem, ook al hebben we steeds die ruzies, ik hou zo vreselijk veel van hem... Alleen hij vindt dat het niet meer verder kan zo... Ben zo verdrietig....



Zo gek is dat, aan je verhaal te lezen, niet... Bij het lezen van jouw stuk spat de gelukzaligheid nou eenmaal ook niet van het scherm af.



Waarom ben je zo onzeker, waarom ben je niet bij hem gebleven, bij de start van een (nieuw deel van de) zaak waar hij zoveel energie in heeft gestoken? Waarom durf je niet alles tegen hem te zeggen?



Ik vind het niet raar dat je vriend boos op je is en teleurgesteld. Wat stelt een relatie voor als je elkaar op een zo belangrijk moment in de steek laat?

quote:fashionchicky schreef op 25 juli 2010 @ 10:59:

Ik vraag me af of er meer mensen zijn die weten hoe het voelt als het werk van je man/vriend altijd voorrang heeft op de relatie, dat je elkaar alleen nog op bed tegenkomt en verder niet..

Misschien begrijp je dan dat je niet altijd meer interesse kunt opbrengen?Ja, dat snap ik wel. Maar dit was wel net een te bijzonder moment, zeker omdat je kon zien dat hij er zo gelukkig van werd. Of is dat het pijnpunt, dat je het gevoel hebt dat er andere dingen dan jullie relatie hem gelukkiger maken?

quote:fashionchicky schreef op 25 juli 2010 @ 10:59:

.....Wij moeten het ook maar doen met de informatie die je geeft in je openingspost. Dat kunnen wij natuurlijk niet ruiken. Heb je het daar al met hem over gehad dan?

quote:fashionchicky schreef op 25 juli 2010 @ 10:59:

.....





Ja dat weet ik,mijn ex werkte 100 uur per week,ook nog s'nachts,en daarom is het ook mijn ex...

Hij wist niet eens hoe oud zijn kinderen waren................

Maar dat is geen excuus om,als je zoals je zelf zegt hem niet kwijt wilt,geen interesse in zijn passie te tonen....

Vind je echt heel heel erg egoistisch overkomen...

Waarom had jij het nog niet gezien? Ben je in al die weken niet één keer langs geweest om te gaan kijken dan? En dan vannacht op zo'n moment weglopen? Ik snap dat je vriend kwaad is ja.

quote:ikjexx schreef op 25 juli 2010 @ 11:02:

[...]





Wij moeten het ook maar doen met de informatie die je geeft in je openingspost. Dat kunnen wij natuurlijk niet ruiken. Heb je het daar al met hem over gehad dan?Ze geeft toch aaan dat de relatie moeizaam verloopt. Denk dat beiden daar "schuld" aan hebben.

Fashionchicky, wat ik vooral lees is dat je met drank op gereden hebt, en ik generaliseer niet graag mensen, maar voor "zulk soort" mensen heb ik totaal geen respect, echt nada. Als je je eigen leven naar de kloten wil helpen, en een speciale avond van je vriend verpest, dat is lullig. Maar nog veel lulliger vind ik dat je mijn prachtige 20 jarige dochter vannacht dood had kunnen rijden, of de zoon of dochter van iemand anders. Als je jezelf niet in de hand kan houden met drinken, dan moet je lekker met een kratje bier op de hei gaan zitten, ver weg van andere mensen, zonder auto in je bereik. Doei

als een relatie structureel zo moeilijk verloopt, moet je er mee kappen. daar wordt niemand gelukkig van. snap wel ups & downs, maar wat doe je jezelf in godsnaam aan?



houden van is gewoon niet genoeg.

quote:Haley schreef op 25 juli 2010 @ 11:04:

Waarom had jij het nog niet gezien? Ben je in al die weken niet één keer langs geweest om te gaan kijken dan? En dan vannacht op zo'n moment weglopen? Ik snap dat je vriend kwaad is ja.Je loopt natuurlijk niet weg op zo'n moment als alles koek en ei is.

quote:fashionchicky schreef op 25 juli 2010 @ 11:03:

[...]Denk je dat ik op dat moment ermee bezig was om iemand gelukkig te maken??Nee, dat denk ik niet bepaald. Vandaar mijn reactie.

Marielle, fashionchicky heeft hier al eerder een topic over geopend.





@fashionchicky, nee je was op dat moment weer eens alleen met jezelf bezig. Laat je relatie lekker voor wat het is, laat hem lekker met z'n passie bezig zijn. En zoek een man die elke avond om uiterlijk 18.00 thuis is, past denk ik beter bij je...

De tent staat vol. Iedereen geniet. Je geliefde straalt van trots. Dit is waar hij zo hard voor gewerkt heeft.

Jij stapt op hem af en omhelst hem. Je fluistert in zijn oor "Lieverd, ik ben zo trots op je! De zaak ziet er zo mooi uit en iedereen is onder de indruk! Dit heb je zo goed gedaan." Hij kijkt je aan, met die blik die je eerder zag. "Dank je wel schat. Het betekent zo veel voor me, dat jij trots op me bent."

Dan kust hij je en pakt je stevig vast. Dit samen delen met jou, maakt het nog mooier.



Zo had het ook kunnen gaan...

Stap uit je slachtoffer en ik ben zielig rol en geef jezelf een flinke schop onder je hol.



Als je vind dat je normaal te kort gekomen bent had je dat toen moeten aangeven. Nu heeft hij een van z`n belangrijkste momenten en daarin had je hem gewoon moeten steunen en supporten...



En als je vriend een eigen zaak heeft dan weet je dat dat veel tijd kost... als je daar niet tegen kan dan moet je iemand zoeken die in loondienst is en die niet betrokken is bij zijn werk