Slechte moeder
vrijdag 23 juli 2010 om 12:14
Kunnen de nuchtere dames hier mij even helpen relativeren?
Ik voel me even een enorm slechte moeder. Heb net mijn zoontje van acht weekjes met een tante meegegeven. Ik ben op.
Vanaf het begin is ons zoontje al een slecht slapertje. Is veel wakker. In het begin sliep hij in zijn eigen co-sleeper wiegje, maar sinds de regeldagen (bv) met zes weken is het bal: hij wil dit ook niet meer. Het is elke nacht een strijd geworden om hem terug in de co te krijgen. Bovendien is hij om de anderhalf uur/ twee uur wakker.
Tussen ons in laten slapen wil ik niet meer. Ten eerste is hij dan ook onrustig, en ten tweede slaap ik dan sowieso ook gewoon niet.
Overdag slaapt hij ook slecht en weinig. Hij groeit echter wel als een tierelier dus denk niet dat het aan de voeding ligt.
Kortom: ik leef al weken op een paar uur slaap en kan ze overdag ook niet inhalen. Man heeft enorm drukke baan en is veel weg. Naaste familie: niet aanwezig.
Ik blijf tegenover hem rustig en kalm, kleine kan er ook allemaal niets aan doen. Dat realiseer ik me terdege. Maar ik ga elke nacht tegemoet met angst dat ikzelf ook wéér geen slaap krijg...
Heb dus bij een lieve tante aan de bel getrokken dat ik niet meer kan. Die is net met flesjes afgekolfde melk en kind vertrokken.
Dat laatste trok ik ook bijna niet, het druist tegen mijn gevoel in hem mee te geven.
Heb net het CB gebeld, volgens hen ligt het ook niet aan de voeding maar ben ik in een vicieuze cirkel van onrust terechtgekomen en projecteer dit op hem. Ze komen straks een inbakerdoek brengen. Inderdaad is mijn ventje erg onrustig en druk, maaien met armpjes en beentjes.
Hoop zo dat dit de oplossing is. Maar voel me nu een beetje tekortgeschoten. Het is dus mijn schuld dat mijn kind ook moe is .
Is dit herkenbaar mensen?
En nu ga ik even slapen...
Ik voel me even een enorm slechte moeder. Heb net mijn zoontje van acht weekjes met een tante meegegeven. Ik ben op.
Vanaf het begin is ons zoontje al een slecht slapertje. Is veel wakker. In het begin sliep hij in zijn eigen co-sleeper wiegje, maar sinds de regeldagen (bv) met zes weken is het bal: hij wil dit ook niet meer. Het is elke nacht een strijd geworden om hem terug in de co te krijgen. Bovendien is hij om de anderhalf uur/ twee uur wakker.
Tussen ons in laten slapen wil ik niet meer. Ten eerste is hij dan ook onrustig, en ten tweede slaap ik dan sowieso ook gewoon niet.
Overdag slaapt hij ook slecht en weinig. Hij groeit echter wel als een tierelier dus denk niet dat het aan de voeding ligt.
Kortom: ik leef al weken op een paar uur slaap en kan ze overdag ook niet inhalen. Man heeft enorm drukke baan en is veel weg. Naaste familie: niet aanwezig.
Ik blijf tegenover hem rustig en kalm, kleine kan er ook allemaal niets aan doen. Dat realiseer ik me terdege. Maar ik ga elke nacht tegemoet met angst dat ikzelf ook wéér geen slaap krijg...
Heb dus bij een lieve tante aan de bel getrokken dat ik niet meer kan. Die is net met flesjes afgekolfde melk en kind vertrokken.
Dat laatste trok ik ook bijna niet, het druist tegen mijn gevoel in hem mee te geven.
Heb net het CB gebeld, volgens hen ligt het ook niet aan de voeding maar ben ik in een vicieuze cirkel van onrust terechtgekomen en projecteer dit op hem. Ze komen straks een inbakerdoek brengen. Inderdaad is mijn ventje erg onrustig en druk, maaien met armpjes en beentjes.
Hoop zo dat dit de oplossing is. Maar voel me nu een beetje tekortgeschoten. Het is dus mijn schuld dat mijn kind ook moe is .
Is dit herkenbaar mensen?
En nu ga ik even slapen...
maandag 26 juli 2010 om 10:14
Mijn dochter wilde ook niet graag in slaap vallen, vooral overdag niet. Dingen die bij ons hielpen in die eerste maanden:
-inbakeren
-op pink laten sabbelen bij het in slaap vallen (speentje spuugde ze uit, maar ze wilde wel zuigen)
-overdag in de draagdoek
-ik durf het bijna niet te zeggen, maar na een maand sliep ze door van 23.00 tot 6.00, na drie maanden echter stopte ze daarmee en werd ze meerdere keren 's nachts wakker van de honger. Kennelijk voldeed mijn borstvoeding niet meer voor de nacht, ik produceerde 's avonds ook aanzienlijk minder dan overdag (aangetoond bij het kolven). Na een paar weken hebben we besloten 's avonds na de borstvoeding een flesje te geven, die dronk ze leeg alsof ze werkelijk uitgehongerd was en vanaf de eerste nacht sliep ze weer lekker door. Tot tien maanden ben ik doorgegaan met borstvoeding overdag en een extra flesje 's avonds (vanaf acht maanden was ik borstvoeding aan het afbouwen). Bij ons werkte het dus heel goed, je zou deze combi kunnen proberen. Dan heb je de voordelen van borstvoeding en hopelijk ook het voordeel van een avondflesje. Gelukkig vond mijn baby het flesje meteen heerlijk, er zijn ook baby's die er niets van moeten weten.
-inbakeren
-op pink laten sabbelen bij het in slaap vallen (speentje spuugde ze uit, maar ze wilde wel zuigen)
-overdag in de draagdoek
-ik durf het bijna niet te zeggen, maar na een maand sliep ze door van 23.00 tot 6.00, na drie maanden echter stopte ze daarmee en werd ze meerdere keren 's nachts wakker van de honger. Kennelijk voldeed mijn borstvoeding niet meer voor de nacht, ik produceerde 's avonds ook aanzienlijk minder dan overdag (aangetoond bij het kolven). Na een paar weken hebben we besloten 's avonds na de borstvoeding een flesje te geven, die dronk ze leeg alsof ze werkelijk uitgehongerd was en vanaf de eerste nacht sliep ze weer lekker door. Tot tien maanden ben ik doorgegaan met borstvoeding overdag en een extra flesje 's avonds (vanaf acht maanden was ik borstvoeding aan het afbouwen). Bij ons werkte het dus heel goed, je zou deze combi kunnen proberen. Dan heb je de voordelen van borstvoeding en hopelijk ook het voordeel van een avondflesje. Gelukkig vond mijn baby het flesje meteen heerlijk, er zijn ook baby's die er niets van moeten weten.
maandag 26 juli 2010 om 17:17
quote:boysmum74 schreef op 24 juli 2010 @ 20:33:
Toen mijn oudste net geboren was in het ziekenhuis,was ik zo moe,dat ik aan de verpleegkundige vroeg of hij bij hun kon slapen, omdat hij huilde,en ik daardoor niet kon slapen, dat is pas ontaard!
Vind het nu bijna 6 jaar later nog zielig.
Nou dat vind ik niet hoor, dat je ontaard bent. Als je in het ziekenhuis ligt, kan je er op deze manier van "profiteren".
Ik heb een bevalling van 22 uur gehad en al die tijd niet kunnen slapen. Ik had dus al een enorm slechte start qua slapen met de kleine, ik heb dat tekort nooit in kunnen halen en het werd alleen maar erger die weken daarna.
Dus juist goed, moeders die dit doen als ze toch in het ziekenhuis met de kleine liggen...
Toen mijn oudste net geboren was in het ziekenhuis,was ik zo moe,dat ik aan de verpleegkundige vroeg of hij bij hun kon slapen, omdat hij huilde,en ik daardoor niet kon slapen, dat is pas ontaard!
Vind het nu bijna 6 jaar later nog zielig.
Nou dat vind ik niet hoor, dat je ontaard bent. Als je in het ziekenhuis ligt, kan je er op deze manier van "profiteren".
Ik heb een bevalling van 22 uur gehad en al die tijd niet kunnen slapen. Ik had dus al een enorm slechte start qua slapen met de kleine, ik heb dat tekort nooit in kunnen halen en het werd alleen maar erger die weken daarna.
Dus juist goed, moeders die dit doen als ze toch in het ziekenhuis met de kleine liggen...
maandag 26 juli 2010 om 17:19
quote:svb43508 schreef op 26 juli 2010 @ 17:17:
[...]
Nou dat vind ik niet hoor, dat je ontaard bent. Als je in het ziekenhuis ligt, kan je er op deze manier van "profiteren".
Ik heb een bevalling van 22 uur gehad en al die tijd niet kunnen slapen. Ik had dus al een enorm slechte start qua slapen met de kleine, ik heb dat tekort nooit in kunnen halen en het werd alleen maar erger die weken daarna.
Dus juist goed, moeders die dit doen als ze toch in het ziekenhuis met de kleine liggen...Sterker nog, toen mijn kleine en ik in het ziekenhuis lagen heeft de verpleegster dochterlief op een gegeven moment meegenomen, omdat ze de hele nacht huilde en ik nog geen oog dicht had gedaan. Zo heb ik toch even twee uur kunnen slapen die nacht!
[...]
Nou dat vind ik niet hoor, dat je ontaard bent. Als je in het ziekenhuis ligt, kan je er op deze manier van "profiteren".
Ik heb een bevalling van 22 uur gehad en al die tijd niet kunnen slapen. Ik had dus al een enorm slechte start qua slapen met de kleine, ik heb dat tekort nooit in kunnen halen en het werd alleen maar erger die weken daarna.
Dus juist goed, moeders die dit doen als ze toch in het ziekenhuis met de kleine liggen...Sterker nog, toen mijn kleine en ik in het ziekenhuis lagen heeft de verpleegster dochterlief op een gegeven moment meegenomen, omdat ze de hele nacht huilde en ik nog geen oog dicht had gedaan. Zo heb ik toch even twee uur kunnen slapen die nacht!
maandag 26 juli 2010 om 17:26
quote:Nova78 schreef op 24 juli 2010 @ 21:12:
Heb je het idee waarom hij zo weinig slaapt? Krampjes? Slaapt hij in de wandelwagen/auto wel goed? Is hij onrustig op bepaalde tijden? Schrijf het anders eens op, om inzicht te krijgen of je er een patroon in kunt ontdekken. Huilt hij ook veel of is hij alleen onrustig?
De kleine slaapt overdag weinig en tot een paar weken terug, 's nachts redelijk goed (af en toe een beetje spoken). Totdat de zesweken grens bereikt werd en meneer 's nachts ook amper nog sliep. Van donderdag op vrijdag was dat ook 's nachts maar drie kwartier en daarna zeker twee uur wakker. Er moest wat veranderen.
Inmiddels is mij een hoop duidelijk geworden. Ik heb zijn vermoeidheidssignalen niet op tijd gezien. Daardoor gingen we steeds vaker over zijn grens hierin heen en raakte hij dodelijk vermoeid. In plaats van te slapen werd hij steeds drukker en huileriger. Ik op mijn beurt werd steeds banger voor de nachten, of ik nou wéér nihil aan slaap zou krijgen en was ook doodmoe door het slepen met mijn uk de gehele dag.
Het bakeren gaf het keerpunt. Nog steeds is meneer slecht in slaap te krijgen overdag, ik zie de vermoeidheidstekenen nog steeds niet. Nu leg ik hem maar "op de klok" in bed, een baby van zijn leeftijd is gemiddeld een uur, uur en een kwartier wakker. Dus gaat hij rond deze tijd ingebakerd naar bed. Ik moet zeggen ,het is vaak nog ff janken of hij ligt een hele tijd wakker in bed. 's Nachts slaapt hij tot nu toe heel erg goed! Vannacht sliep hij 4 uur en een kwartier achter elkaar door. Erg fijn!
Het kan zijn dat hij nog even moet wennen aan het overdag nu echt slapen, of dat hij overdag gewoon niet zoveel slaap nodig heeft. Maar ik waak ervoor dat hij niet weer over de grens gaat!
De tip van het opschrijven is een goed idee. De wandelwagen is helaas geen geruststeller voor hem, hij kan erin slapen maar evengoed zet hij het ook hierin een half uur op het huilen.
Erg veel huilt hij niet, het is meer de onrust in hem.
Heb je het idee waarom hij zo weinig slaapt? Krampjes? Slaapt hij in de wandelwagen/auto wel goed? Is hij onrustig op bepaalde tijden? Schrijf het anders eens op, om inzicht te krijgen of je er een patroon in kunt ontdekken. Huilt hij ook veel of is hij alleen onrustig?
De kleine slaapt overdag weinig en tot een paar weken terug, 's nachts redelijk goed (af en toe een beetje spoken). Totdat de zesweken grens bereikt werd en meneer 's nachts ook amper nog sliep. Van donderdag op vrijdag was dat ook 's nachts maar drie kwartier en daarna zeker twee uur wakker. Er moest wat veranderen.
Inmiddels is mij een hoop duidelijk geworden. Ik heb zijn vermoeidheidssignalen niet op tijd gezien. Daardoor gingen we steeds vaker over zijn grens hierin heen en raakte hij dodelijk vermoeid. In plaats van te slapen werd hij steeds drukker en huileriger. Ik op mijn beurt werd steeds banger voor de nachten, of ik nou wéér nihil aan slaap zou krijgen en was ook doodmoe door het slepen met mijn uk de gehele dag.
Het bakeren gaf het keerpunt. Nog steeds is meneer slecht in slaap te krijgen overdag, ik zie de vermoeidheidstekenen nog steeds niet. Nu leg ik hem maar "op de klok" in bed, een baby van zijn leeftijd is gemiddeld een uur, uur en een kwartier wakker. Dus gaat hij rond deze tijd ingebakerd naar bed. Ik moet zeggen ,het is vaak nog ff janken of hij ligt een hele tijd wakker in bed. 's Nachts slaapt hij tot nu toe heel erg goed! Vannacht sliep hij 4 uur en een kwartier achter elkaar door. Erg fijn!
Het kan zijn dat hij nog even moet wennen aan het overdag nu echt slapen, of dat hij overdag gewoon niet zoveel slaap nodig heeft. Maar ik waak ervoor dat hij niet weer over de grens gaat!
De tip van het opschrijven is een goed idee. De wandelwagen is helaas geen geruststeller voor hem, hij kan erin slapen maar evengoed zet hij het ook hierin een half uur op het huilen.
Erg veel huilt hij niet, het is meer de onrust in hem.
dinsdag 27 juli 2010 om 16:01
Wat is je verhaal herkenbaar. Ik had een totaal overprikkeld kind. Dochter sliep op een gegeven moment alleen in haar bed. Ik ben erg veel thuis geweest in die tijd. Toen ze wat ouder was bleef ze gewoon wakker: wilde absoluut niets missen.
Nu is ze 4 en een kind wat weinig slaap nodig heeft. Dat is wel ooit makkelijk, maar soms ook erg lastig.
Succes!
Nu is ze 4 en een kind wat weinig slaap nodig heeft. Dat is wel ooit makkelijk, maar soms ook erg lastig.
Succes!