Kinderen
alle pijlers
Slechte moeder
vrijdag 23 juli 2010 om 12:14
Kunnen de nuchtere dames hier mij even helpen relativeren?
Ik voel me even een enorm slechte moeder. Heb net mijn zoontje van acht weekjes met een tante meegegeven. Ik ben op.
Vanaf het begin is ons zoontje al een slecht slapertje. Is veel wakker. In het begin sliep hij in zijn eigen co-sleeper wiegje, maar sinds de regeldagen (bv) met zes weken is het bal: hij wil dit ook niet meer. Het is elke nacht een strijd geworden om hem terug in de co te krijgen. Bovendien is hij om de anderhalf uur/ twee uur wakker.
Tussen ons in laten slapen wil ik niet meer. Ten eerste is hij dan ook onrustig, en ten tweede slaap ik dan sowieso ook gewoon niet.
Overdag slaapt hij ook slecht en weinig. Hij groeit echter wel als een tierelier dus denk niet dat het aan de voeding ligt.
Kortom: ik leef al weken op een paar uur slaap en kan ze overdag ook niet inhalen. Man heeft enorm drukke baan en is veel weg. Naaste familie: niet aanwezig.
Ik blijf tegenover hem rustig en kalm, kleine kan er ook allemaal niets aan doen. Dat realiseer ik me terdege. Maar ik ga elke nacht tegemoet met angst dat ikzelf ook wéér geen slaap krijg...
Heb dus bij een lieve tante aan de bel getrokken dat ik niet meer kan. Die is net met flesjes afgekolfde melk en kind vertrokken.
Dat laatste trok ik ook bijna niet, het druist tegen mijn gevoel in hem mee te geven.
Heb net het CB gebeld, volgens hen ligt het ook niet aan de voeding maar ben ik in een vicieuze cirkel van onrust terechtgekomen en projecteer dit op hem. Ze komen straks een inbakerdoek brengen. Inderdaad is mijn ventje erg onrustig en druk, maaien met armpjes en beentjes.
Hoop zo dat dit de oplossing is. Maar voel me nu een beetje tekortgeschoten. Het is dus mijn schuld dat mijn kind ook moe is .
Is dit herkenbaar mensen?
En nu ga ik even slapen...
Ik voel me even een enorm slechte moeder. Heb net mijn zoontje van acht weekjes met een tante meegegeven. Ik ben op.
Vanaf het begin is ons zoontje al een slecht slapertje. Is veel wakker. In het begin sliep hij in zijn eigen co-sleeper wiegje, maar sinds de regeldagen (bv) met zes weken is het bal: hij wil dit ook niet meer. Het is elke nacht een strijd geworden om hem terug in de co te krijgen. Bovendien is hij om de anderhalf uur/ twee uur wakker.
Tussen ons in laten slapen wil ik niet meer. Ten eerste is hij dan ook onrustig, en ten tweede slaap ik dan sowieso ook gewoon niet.
Overdag slaapt hij ook slecht en weinig. Hij groeit echter wel als een tierelier dus denk niet dat het aan de voeding ligt.
Kortom: ik leef al weken op een paar uur slaap en kan ze overdag ook niet inhalen. Man heeft enorm drukke baan en is veel weg. Naaste familie: niet aanwezig.
Ik blijf tegenover hem rustig en kalm, kleine kan er ook allemaal niets aan doen. Dat realiseer ik me terdege. Maar ik ga elke nacht tegemoet met angst dat ikzelf ook wéér geen slaap krijg...
Heb dus bij een lieve tante aan de bel getrokken dat ik niet meer kan. Die is net met flesjes afgekolfde melk en kind vertrokken.
Dat laatste trok ik ook bijna niet, het druist tegen mijn gevoel in hem mee te geven.
Heb net het CB gebeld, volgens hen ligt het ook niet aan de voeding maar ben ik in een vicieuze cirkel van onrust terechtgekomen en projecteer dit op hem. Ze komen straks een inbakerdoek brengen. Inderdaad is mijn ventje erg onrustig en druk, maaien met armpjes en beentjes.
Hoop zo dat dit de oplossing is. Maar voel me nu een beetje tekortgeschoten. Het is dus mijn schuld dat mijn kind ook moe is .
Is dit herkenbaar mensen?
En nu ga ik even slapen...
vrijdag 23 juli 2010 om 12:44
vrijdag 23 juli 2010 om 13:20
Heel herkenbaar! Toen mijn man eenmaal weer aan het werk was en ik dagen alleen thuis was met zoontje, vond ik het ook ontzettend zwaar. Hij sliep ook zo slecht, huilde veel, waardoor "het genieten" ver te zoeken was. Ik ben er dus regelmatig even tussenuit gegaan: 's avonds naar een vriendin als man thuis was, lekker kop thee drinken en uit de baby-verzorg-modus. En verder hebben we zoontje ook al vrij vroeg een paar uurtjes bij opa/oma ondergebracht, zodat wij even wat anders konden doen. Al is het maar zoiets simpels als samen boodschappen doen, een keertje uit eten, ergens wat gaan drinken. Kortom: blijf goed voor jezelf zorgen, dat is alleen maar goed voor je kindje.
vrijdag 23 juli 2010 om 13:23
vrijdag 23 juli 2010 om 13:24
Heel erg goed juist, heb het ook gehad bij mijn eerste, ik was op een gegeven moment op en mijn moeder heeft dochter een paar nachten gehad, overdag bij mij, en zo kwamen we even wat "crisisnachten"door, omdat ik dus even goed kon bijslapen, kon ik er ook weer beter tegen en had ik ook weer voldoende borstvoeding.
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
vrijdag 23 juli 2010 om 13:27
Heel goed dat je deze beslissing hebt genomen. Ik begrijp je schuldgevoel, maar dat ik echt niet nodig. Probeer wat te ontspannen en slapen vandaag. Misschien kun je met je tante afspreken dat ze wat vaker jullie zoontje even meeneemt, zodat jij ook even kunt uitblazen.
Ik weet dat het eindeloos ver weg lijkt, maar over een paar maanden zul je zien dat het een stuk rustiger wordt. Je zoontje gaat regelmatiger slapen, je leert hem beter kennen en begrijpt daarom beter wat hem dwars zit. Je krijgt daardoor meer vertrouwen in jezelf en de dingen gaan je steeds makkelijker af.
Daar heb je nu niets aan, dat begrijp ik, maar misschien relativeert het wat om je te beseffen dat dit niet eeuwigdurend is, het gaat over.
Ooit kijk je glimlachend terug op deze periode en besef je je hoe ontzettend veel jij en je zoontje sindsdien van elkaar geleerd hebben.
Ik weet dat het eindeloos ver weg lijkt, maar over een paar maanden zul je zien dat het een stuk rustiger wordt. Je zoontje gaat regelmatiger slapen, je leert hem beter kennen en begrijpt daarom beter wat hem dwars zit. Je krijgt daardoor meer vertrouwen in jezelf en de dingen gaan je steeds makkelijker af.
Daar heb je nu niets aan, dat begrijp ik, maar misschien relativeert het wat om je te beseffen dat dit niet eeuwigdurend is, het gaat over.
Ooit kijk je glimlachend terug op deze periode en besef je je hoe ontzettend veel jij en je zoontje sindsdien van elkaar geleerd hebben.
The time is now
vrijdag 23 juli 2010 om 13:28
Juist knap van je dat je het durft toe te geven ipv door te modderen. En echt, denk dat zovelen het hier herkennen..
Probeer wat praktische tips uit. Heb je echter het gevoel dat er meer aan de hand is, vertrouw dan op jezelf en probeer erachter te komen. Niet dat ik wil insinueren dat er iets aan de hand móet zijn (want babies huilen nou eenmaal) maar in mijn geval bleek er inderdaad een koemelkallergie aan ten grondslag te liggen. Helaas kwamen we er pas na een paar maanden achter en zou ik bij een volgende keer veel eerder op mijn strepen gaan staan.
Tip van de wekker en t-shirt zou ik iig proberen. Ook de inbakerdoek is een goeie. Succes meid en het komt goed!
Probeer wat praktische tips uit. Heb je echter het gevoel dat er meer aan de hand is, vertrouw dan op jezelf en probeer erachter te komen. Niet dat ik wil insinueren dat er iets aan de hand móet zijn (want babies huilen nou eenmaal) maar in mijn geval bleek er inderdaad een koemelkallergie aan ten grondslag te liggen. Helaas kwamen we er pas na een paar maanden achter en zou ik bij een volgende keer veel eerder op mijn strepen gaan staan.
Tip van de wekker en t-shirt zou ik iig proberen. Ook de inbakerdoek is een goeie. Succes meid en het komt goed!
vrijdag 23 juli 2010 om 13:30
Ik denk dat elke moeder in de eerste weken wel van dat soort momenten heeft gehad! Dus maak je echt niet druk, tank lekker even bij, geniet van de hulp die je krijgt en vooral niet te veel piekeren! Inbakeren hielp bij mijn mannetje ook goed. Bij de thuiszorgwinkel heb ik toen zo'n kant en klare inbakerzak gekocht met klittenbandjes. Die was niet zo duur en werkt veel sneller dan dat gehannes met die doeken.
vrijdag 23 juli 2010 om 13:35
heel goed om even je zoon aan een tante mee te geven. je hebt er niks aan als je over vermoeid straks gekke dingen gaat doen omdat je het niet aan kan.hebben jullie beide niks aan.rust even goed uit zodat je er zo weer tegen aan kunt.wou dat ik het had gekund des tijds. vind het nog moeilijk om hem achter te laten terwijl die al twee is. maar dat vond ik toen ook dus ging zwaar moe door totdat je er zelf zo bijna aan onder door gaat.wij redden ons nu prima maar slaap tekort is echt heel vervelend ja.
vrijdag 23 juli 2010 om 14:24
Oh, wat Banba zegt is echt waar! Probeer je aan die woorden vast te houden!
in de eerste weken kon ik me soms de haren wel uit het hoofd trekken. Met een summerman ver weg voor werk stond ik er m.o.m. alleen voor (ook geen moeder in de buurt) en mén wat vond ik het zwaar. Nu is summini 6 maanden en het is echt relaxet soms! Bij tijd en wijle verveel ik me echt! We kennen elkaar, ik begrijp nu inderdaad wat ze bedoelt met een huiltje en inderdaad: het gaat me (veel!) makkelijker af allemaal.
De maanden vliegen echt voorbij, je zult zien: straks herinner je je misschien niet eens meer dat jet "zo" voelde.
in de eerste weken kon ik me soms de haren wel uit het hoofd trekken. Met een summerman ver weg voor werk stond ik er m.o.m. alleen voor (ook geen moeder in de buurt) en mén wat vond ik het zwaar. Nu is summini 6 maanden en het is echt relaxet soms! Bij tijd en wijle verveel ik me echt! We kennen elkaar, ik begrijp nu inderdaad wat ze bedoelt met een huiltje en inderdaad: het gaat me (veel!) makkelijker af allemaal.
De maanden vliegen echt voorbij, je zult zien: straks herinner je je misschien niet eens meer dat jet "zo" voelde.
Computer says nooooo
vrijdag 23 juli 2010 om 14:40
Heel herkenbaar hoor, en je hebt wijs gehandeld! Ik riep vannacht ook tegen mijn man: IK WIL GEEN NACHTVOEDINGEN MEER GEVEN!! Zoon is 6 weken dus dikke kans dat ik er nog maanden aan vast zit, maar vannacht was het even op bij mij. En dan komt mijn zoon meestal nog maar 1x per nacht... elke moeder heeft die momenten wel eens, echt! Ga lekker slapen meid. Rust uit.. daar heeft je zoon meer aan dan aan een oververmoeide moeder.
Inbakeren klinkt als een goed idee, jullie hebben allebei rust nodig. Succes!
Inbakeren klinkt als een goed idee, jullie hebben allebei rust nodig. Succes!
vrijdag 23 juli 2010 om 14:45
Helemaal eens met allen die roepen dat je geen slechte moeder bent! Immers, om voor je kind te kunnen zorgen, moet jij zorgen dat jij ook fit bent.
Ben zelf ook moeder van een 8 weken oud meisje, mn eerste...en ZWAAR vind ik deze eerste weken!! Ik leef naar de 3-mnd grens (verwacht dat het dan wat beter gaat worden, geen idee of dat zo is
).
Maar ik ben dus laatst van volledige uitputting, met een huilend kind in de armen in slaap gevallen. Zo moe was ik, gewoon ook door haar gehuil heen geslapen (half uur he!!!)....ze bleek uiteindelijk gewoon honger te hebben. Toen schrok ik zelf ook wel, en dan besef je je wel goed dat je kind niks aan jou heeft als je zelf niet op de been kan blijven.
Om door deze weken heen te komen, hoef ik nu niks meer van mezelf, slaap wanneer zij slaapt (als ze eens slaapt). En misschien is het een idee om af en toe ergens anders in huis te slapen en je man de "avond diensten" te laten doen. En dat af te wisselen met elkaar. Niet gezellig, maar wel om deze weken te "overleven". Succes! En troost je, denk dat voor velen deze weken zwaar zijn!
Ben zelf ook moeder van een 8 weken oud meisje, mn eerste...en ZWAAR vind ik deze eerste weken!! Ik leef naar de 3-mnd grens (verwacht dat het dan wat beter gaat worden, geen idee of dat zo is
). Maar ik ben dus laatst van volledige uitputting, met een huilend kind in de armen in slaap gevallen. Zo moe was ik, gewoon ook door haar gehuil heen geslapen (half uur he!!!)....ze bleek uiteindelijk gewoon honger te hebben. Toen schrok ik zelf ook wel, en dan besef je je wel goed dat je kind niks aan jou heeft als je zelf niet op de been kan blijven.
Om door deze weken heen te komen, hoef ik nu niks meer van mezelf, slaap wanneer zij slaapt (als ze eens slaapt). En misschien is het een idee om af en toe ergens anders in huis te slapen en je man de "avond diensten" te laten doen. En dat af te wisselen met elkaar. Niet gezellig, maar wel om deze weken te "overleven"
. Succes! En troost je, denk dat voor velen deze weken zwaar zijn!
vrijdag 23 juli 2010 om 15:21
Wat een hele lieve reacties, allemaal!
En bedankt voor alle tips.
Uiteindelijk ben ik om 12 uur naar bed gegaan, en tot net geprobeerd te slapen. Ik heb niet echt diep geslapen, maar een beetje onrustig liggen doezelen. Mijn kleine heeft het dus niet van een vreemde
Die mevrouw van het consultatiebureau komt zo, dus ik kon niet langer blijven liggen. Ik hoop zo dat het inbakeren gaat helpen.
Sprak net mijn tante telefonisch. Die klonk ook wat vermoeider dan vanochtend. Het schijnt dat ie vanochtend zich aardig heeft gedragen maar het nu alweer een tijdje mis is. Ze komt hem straks terugbrengen. Vraag me af of ze dit nog zo snel nog een keer zal doen... Ze is wel onwijs lief ja en krijgt ook een dikke bos bloemen van me!
Het gekke is dat ik hem nu ook onwijs mis. Het is heel dubbel: ik zie nu mijn kans schoon even snel dingen te doen en dat is heerlijk, maar ook vind ik de boel maar erg "leeg" hier nu.
Ik heb overigens in het begin de Puckababy gebruikt maar daar werd meneer na een week alleen maar "kwader" van. Hij wilde op zijn knuistjes zuigen. Wellicht helpt echt inbakeren nu wel, die zuigehoefte is wat afgenomen merkte ik.
Mijn man is een lieverd en doet wat hij kan vanuit zijn optiek, maar omdat hij veel weg is (hij heeft sinds kort weer werk na een tijdje geen opdrachten gehad te hebben, en ik ben een tijd geleden mijn baan kwijtgeraakt) heb ik dus weinig steun aan hem. Ik vind het ook moeilijk hem zijn nachtrust te ontnemen. Hij wil overigens wel meewerken (zal zijn geraden zijn!) maar zal niet uit zichzelf zeggen dat hij wel een nacht doorhaalt. Toch zal ik dit moeten gaan zeggen dat dit nodig is, ben ik bang.
De tip van de wekker zal ik zeker gaan toepassen ook, ik wil álles proberen om meer rust voor ons te krijgen...
Nogmaals bedankt voor alle lieve woorden. Ik voelde me echt ontaard dat ik hem zo makkelijk meegaf, al stond ik wel te janken bij de auto.Ik vind namelijk dat ik zelf alles moet kunnen en verweet mezelf dat andere moeders het toch ook allemaal doen, dus waarom ik niet en vond het dus zwak dat ik hem uitbesteedde.
Door jullie woorden voel ik me wel wat beter.
En bedankt voor alle tips.
Uiteindelijk ben ik om 12 uur naar bed gegaan, en tot net geprobeerd te slapen. Ik heb niet echt diep geslapen, maar een beetje onrustig liggen doezelen. Mijn kleine heeft het dus niet van een vreemde
Die mevrouw van het consultatiebureau komt zo, dus ik kon niet langer blijven liggen. Ik hoop zo dat het inbakeren gaat helpen.
Sprak net mijn tante telefonisch. Die klonk ook wat vermoeider dan vanochtend. Het schijnt dat ie vanochtend zich aardig heeft gedragen maar het nu alweer een tijdje mis is. Ze komt hem straks terugbrengen. Vraag me af of ze dit nog zo snel nog een keer zal doen... Ze is wel onwijs lief ja en krijgt ook een dikke bos bloemen van me!
Het gekke is dat ik hem nu ook onwijs mis. Het is heel dubbel: ik zie nu mijn kans schoon even snel dingen te doen en dat is heerlijk, maar ook vind ik de boel maar erg "leeg" hier nu.
Ik heb overigens in het begin de Puckababy gebruikt maar daar werd meneer na een week alleen maar "kwader" van. Hij wilde op zijn knuistjes zuigen. Wellicht helpt echt inbakeren nu wel, die zuigehoefte is wat afgenomen merkte ik.
Mijn man is een lieverd en doet wat hij kan vanuit zijn optiek, maar omdat hij veel weg is (hij heeft sinds kort weer werk na een tijdje geen opdrachten gehad te hebben, en ik ben een tijd geleden mijn baan kwijtgeraakt) heb ik dus weinig steun aan hem. Ik vind het ook moeilijk hem zijn nachtrust te ontnemen. Hij wil overigens wel meewerken (zal zijn geraden zijn!) maar zal niet uit zichzelf zeggen dat hij wel een nacht doorhaalt. Toch zal ik dit moeten gaan zeggen dat dit nodig is, ben ik bang.
De tip van de wekker zal ik zeker gaan toepassen ook, ik wil álles proberen om meer rust voor ons te krijgen...
Nogmaals bedankt voor alle lieve woorden. Ik voelde me echt ontaard dat ik hem zo makkelijk meegaf, al stond ik wel te janken bij de auto.Ik vind namelijk dat ik zelf alles moet kunnen en verweet mezelf dat andere moeders het toch ook allemaal doen, dus waarom ik niet en vond het dus zwak dat ik hem uitbesteedde.
Door jullie woorden voel ik me wel wat beter
.
anoniem_109528 wijzigde dit bericht op 23-07-2010 15:24
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
% gewijzigd
vrijdag 23 juli 2010 om 15:36
Fijn dat je even hebt kunnen uitrusten.
Zijn er meer mensen in je omgeving die de baby een keer kunnen komen ophalen? Of even bij jouw thuis op willen passen, zodat jij er even uitkan?
Bijvoorbeeld een vriendin, buurvrouw, collega? Een paar uur op een baby passen is prima te doen (ook al huilt hij veel) en jij bent er erg mee geholpen.
Mijn oudste was ook erg onrustig als baby en daar heb ik heel veel mee gewandeld. Misschien is dat een idee? Hij sliep goed in de wandelwagen, door het geschommel, dus dan hadden we allebei even rust. Uren heb ik met hem rondgelopen, als je borstvoeding geeft hoef je daar ook niet over na te denken, want dat kun je ook onderweg op een bankje doen.
Je zegt dat je zoontje zuigbehoefte heeft. Heeft hij een speen? Als hij ingebakerd is kan hij ipv op zijn vuistjes ook op zijn speen sabbelen.
Zijn er meer mensen in je omgeving die de baby een keer kunnen komen ophalen? Of even bij jouw thuis op willen passen, zodat jij er even uitkan?
Bijvoorbeeld een vriendin, buurvrouw, collega? Een paar uur op een baby passen is prima te doen (ook al huilt hij veel) en jij bent er erg mee geholpen.
Mijn oudste was ook erg onrustig als baby en daar heb ik heel veel mee gewandeld. Misschien is dat een idee? Hij sliep goed in de wandelwagen, door het geschommel, dus dan hadden we allebei even rust. Uren heb ik met hem rondgelopen, als je borstvoeding geeft hoef je daar ook niet over na te denken, want dat kun je ook onderweg op een bankje doen.
Je zegt dat je zoontje zuigbehoefte heeft. Heeft hij een speen? Als hij ingebakerd is kan hij ipv op zijn vuistjes ook op zijn speen sabbelen.
The time is now
zaterdag 24 juli 2010 om 19:20
Hallo allemaal!
Nou, het inbakeren werkte! Ik ben superblij want meneer sliep in één keer vier uur achter elkaar, en daarna weliswaar onderbroken, maar toch drie keer drie uur de nacht door en ik dus ook, zonder huilen.
Ik was vanochtend een ander mens. Heerlijk.
Als klap op de vuurpijl kwam mijn tante vandaag als bonus weer een paar uurtjes oppassen, zodat ik met nicht kon gaan shoppen. Nou, ik was uitgerust en had hier wel zin in. Heerlijk bijgetankt inclusief appeltaart met slagroom. Meneer ligt nu weer na even jengelen, heerlijk te slapen.
Mijn ventje wil overigens echt geen speen, maar gaat gelukkig slapen zonder. In de kinderwagen liggen vind ie aangenaam, maar hij valt er niet van in een diepe slaap ofzo. Als hij zich onprettig voelt kan hij me daar ook in janken! Dus dat was hier helaas ook niet de oplossing. Maar ik hoop nu de oplossing te hebben gevonden..
Die tante is overigens uiteindelijk helemaal lyrisch op ons ventje en wil graag de vaste oppas worden. Ik vind dat erg fijn.
Ik hoop dat ik vannacht weer zo'n nacht heb als de afgelopen, voor nu heb ik er vertrouwen in!
Jullie heel erg bedankt voor alle tips en het medeleven. Zat er echt even doorheen.
Nou, het inbakeren werkte! Ik ben superblij want meneer sliep in één keer vier uur achter elkaar, en daarna weliswaar onderbroken, maar toch drie keer drie uur de nacht door en ik dus ook, zonder huilen.
Ik was vanochtend een ander mens. Heerlijk.
Als klap op de vuurpijl kwam mijn tante vandaag als bonus weer een paar uurtjes oppassen, zodat ik met nicht kon gaan shoppen. Nou, ik was uitgerust en had hier wel zin in. Heerlijk bijgetankt inclusief appeltaart met slagroom. Meneer ligt nu weer na even jengelen, heerlijk te slapen.
Mijn ventje wil overigens echt geen speen, maar gaat gelukkig slapen zonder. In de kinderwagen liggen vind ie aangenaam, maar hij valt er niet van in een diepe slaap ofzo. Als hij zich onprettig voelt kan hij me daar ook in janken! Dus dat was hier helaas ook niet de oplossing. Maar ik hoop nu de oplossing te hebben gevonden..
Die tante is overigens uiteindelijk helemaal lyrisch op ons ventje en wil graag de vaste oppas worden. Ik vind dat erg fijn.
Ik hoop dat ik vannacht weer zo'n nacht heb als de afgelopen, voor nu heb ik er vertrouwen in!
Jullie heel erg bedankt voor alle tips en het medeleven. Zat er echt even doorheen.
zaterdag 24 juli 2010 om 21:12
Sowieso duurde het bij mijn beide kids tot de 3 maanden voordat we lekker in het ritme zaten. Verder huilde ons zoontje er ook heel veel bij, sliep ook heel erg onrustig. Bij hem is koemelkallergie geconstateerd. We hebben hem ingebakerd, en zijn overgegaan op andere voeding. Dat hielp.
Heb je het idee waarom hij zo weinig slaapt? Krampjes? Slaapt hij in de wandelwagen/auto wel goed? Is hij onrustig op bepaalde tijden? Schrijf het anders eens op, om inzicht te krijgen of je er een patroon in kunt ontdekken. Huilt hij ook veel of is hij alleen onrustig?
Heb je het idee waarom hij zo weinig slaapt? Krampjes? Slaapt hij in de wandelwagen/auto wel goed? Is hij onrustig op bepaalde tijden? Schrijf het anders eens op, om inzicht te krijgen of je er een patroon in kunt ontdekken. Huilt hij ook veel of is hij alleen onrustig?
