Kinderen
alle pijlers
mijn dochter pubert door.
zaterdag 31 juli 2010 om 13:46
Volgende week wordt meharis dochter 15 jaar. Maar aangezien ze heftig pubert en meharis als shit behandeld, heb ik moeite met wat leuks te kopen. Op dit moment is ze bij mijn ex, waar ze huisarrest heeft.
Voor meharis dochter was het een turbulent jaar, en daar hebben ex en ik rekening mee gehouden.
Een vriendin van haar overleed volkomen onverwachts, dus we gaven haar alle ruimte en steun om haar verdriet te verwerken. Daarna kwam ze ook uit de kast, ze vond meisjes leuker dan jongens, geen probleem, we zijn erg blij met haar vriendin, die hartstikke leuk is en veel om meharis dochter geeft.
Maar onze relatie veranderde toen ze ging puberen, mijn ex en ik werden tegen elkaar uitgespeeld en tegen mij krijst ze alleen maar. Als ik ja zeg is het ; NEE en als ik nee is het JA.
Voor de rest moet ik op afstand blijven en de dingen die we samen deden, lekker op de bank zitten en kwebbelen is ook over.
Nu is ze tijdelijk bij mijn ex, aangezien haar school en vrienden dichterbij zijn en ik de wanhoop nabij was. Alleen ex zei telkens dat het gedrag dat zij manifesteerde bij mij, bij hem niet voorkwam.
Daar is hij nu ook achter, want dochter dacht dat ze uiteindelijk hetzelfde kon uitvreten als bij mij. Dus niet.
En nu heeft ze huisarrest, door te hoge telefoonrekeningen, afspraken niet nakomen en nog wat dingen. En haar verjaardag wordt voorlopig niet gevierd. Ex en ik blijven op 1 lijn, blijven haar achter haar vodden aanzitten, want ze is met de hakken over de sloot over.
Maar ik heb op dit weinig zin om een kadootje voor haar te kopen.
Ik probeer wel contact te houden, ook al vind het ze niet interessant en zo positief mogelijk te blijven. Ik ben nu de leuke ouder en ik vind het maar niets. Samen winkelen, samen terrasje en vooral mijn mond houden, want anders heb ik weer ruzie.
Maar wat zal ik blij zijn als de puberteit over is.
Voor meharis dochter was het een turbulent jaar, en daar hebben ex en ik rekening mee gehouden.
Een vriendin van haar overleed volkomen onverwachts, dus we gaven haar alle ruimte en steun om haar verdriet te verwerken. Daarna kwam ze ook uit de kast, ze vond meisjes leuker dan jongens, geen probleem, we zijn erg blij met haar vriendin, die hartstikke leuk is en veel om meharis dochter geeft.
Maar onze relatie veranderde toen ze ging puberen, mijn ex en ik werden tegen elkaar uitgespeeld en tegen mij krijst ze alleen maar. Als ik ja zeg is het ; NEE en als ik nee is het JA.
Voor de rest moet ik op afstand blijven en de dingen die we samen deden, lekker op de bank zitten en kwebbelen is ook over.
Nu is ze tijdelijk bij mijn ex, aangezien haar school en vrienden dichterbij zijn en ik de wanhoop nabij was. Alleen ex zei telkens dat het gedrag dat zij manifesteerde bij mij, bij hem niet voorkwam.
Daar is hij nu ook achter, want dochter dacht dat ze uiteindelijk hetzelfde kon uitvreten als bij mij. Dus niet.
En nu heeft ze huisarrest, door te hoge telefoonrekeningen, afspraken niet nakomen en nog wat dingen. En haar verjaardag wordt voorlopig niet gevierd. Ex en ik blijven op 1 lijn, blijven haar achter haar vodden aanzitten, want ze is met de hakken over de sloot over.
Maar ik heb op dit weinig zin om een kadootje voor haar te kopen.
Ik probeer wel contact te houden, ook al vind het ze niet interessant en zo positief mogelijk te blijven. Ik ben nu de leuke ouder en ik vind het maar niets. Samen winkelen, samen terrasje en vooral mijn mond houden, want anders heb ik weer ruzie.
Maar wat zal ik blij zijn als de puberteit over is.
anoniem_106165 wijzigde dit bericht op 31-07-2010 13:51
Reden: taal en vormfouten
Reden: taal en vormfouten
% gewijzigd
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
zaterdag 31 juli 2010 om 15:28
quote:Josje27 schreef op 31 juli 2010 @ 14:41:
Hmm.... ik denk dat ik je frustratie wel kan snappen. Ik zelf ben ook jarenlang een puber from hell geweest (ben nu 27). Ik dreef mijn ouders tot wanhoop, kon alleen maar overal tegenaan schoppen, ruzie maken etc etc. En waarom? Ik was ongelukkig maar kon het niet benoemen. Ik voelde me totaal niet gehoord, niet serieus genomen.
Natuurlijk weet ik niet of dit voor jouw dochter ook hetzelfde is, ik kan alleen maar vertellen hoe ik het ervaren heb. Ik voelde me vaak uit elkaar gescheurd, aan de ene kant nog zoveel behoefte aan een moeder, vooral een 'mama' bij wie je eigenlijk troost en liefde zoekt, aan de andere kant ben je op aan het groeien en wil je je alleen maar afzetten tegen je ouders. Dat ik mijn ouders kwetste en tot wanhoop dreef kon ik op dat moment niet zien, ik was nog niet in staat me in te leven in hun. In mijn vriendinnen kon ik mij prima inleven, maar in mijn ouders niet. Die stonden te dichtbij en de strijd met hun was te heftig.
Pff, misschien heb je hier wel helemaal niets aan... maar dit zijn de dingen die ik meteen weer herinner als ik het verhaaltje over jouw dochter lees. Ik denk dat de kans groot is dat zij zich ook net zo verscheurd voelt tussen haar behoefte aan troost en ondertussen de druk om op te groeien en 'stoer' te moeten zijn.
Een cadeautje zou ik wel kopen, maar ik zou haar daarbij wel vertellen dat je het moeilijk vond en waarom. mama is niet boos, mama is verdrietig?
Hmm.... ik denk dat ik je frustratie wel kan snappen. Ik zelf ben ook jarenlang een puber from hell geweest (ben nu 27). Ik dreef mijn ouders tot wanhoop, kon alleen maar overal tegenaan schoppen, ruzie maken etc etc. En waarom? Ik was ongelukkig maar kon het niet benoemen. Ik voelde me totaal niet gehoord, niet serieus genomen.
Natuurlijk weet ik niet of dit voor jouw dochter ook hetzelfde is, ik kan alleen maar vertellen hoe ik het ervaren heb. Ik voelde me vaak uit elkaar gescheurd, aan de ene kant nog zoveel behoefte aan een moeder, vooral een 'mama' bij wie je eigenlijk troost en liefde zoekt, aan de andere kant ben je op aan het groeien en wil je je alleen maar afzetten tegen je ouders. Dat ik mijn ouders kwetste en tot wanhoop dreef kon ik op dat moment niet zien, ik was nog niet in staat me in te leven in hun. In mijn vriendinnen kon ik mij prima inleven, maar in mijn ouders niet. Die stonden te dichtbij en de strijd met hun was te heftig.
Pff, misschien heb je hier wel helemaal niets aan... maar dit zijn de dingen die ik meteen weer herinner als ik het verhaaltje over jouw dochter lees. Ik denk dat de kans groot is dat zij zich ook net zo verscheurd voelt tussen haar behoefte aan troost en ondertussen de druk om op te groeien en 'stoer' te moeten zijn.
Een cadeautje zou ik wel kopen, maar ik zou haar daarbij wel vertellen dat je het moeilijk vond en waarom. mama is niet boos, mama is verdrietig?
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 31 juli 2010 om 15:29
quote:toetyfroety schreef op 31 juli 2010 @ 14:46:
En verjaardagen met kadoos, besef dat in Italie verjaardagen alleen maar gevierd worden met kleine kinderen, daarna doet niemand er nog iets aan.
Je bent weer een jaar ouder, nou én!
Verjaardagen zijn highly overrated.
Ehm, de Italianen die ik ken vieren het echt wel. En meestal vieren ze nog hun naamdag ook.
En cadeautjes horen toch gewoon bij een verjaardag, je kan de verjaardag van je eigen kind toch niet overslaan?
En verjaardagen met kadoos, besef dat in Italie verjaardagen alleen maar gevierd worden met kleine kinderen, daarna doet niemand er nog iets aan.
Je bent weer een jaar ouder, nou én!
Verjaardagen zijn highly overrated.
Ehm, de Italianen die ik ken vieren het echt wel. En meestal vieren ze nog hun naamdag ook.
En cadeautjes horen toch gewoon bij een verjaardag, je kan de verjaardag van je eigen kind toch niet overslaan?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zaterdag 31 juli 2010 om 15:45
Ik snap het best, soms moet je van een puber teleurstelling na teleurstelling incasseren en dan is het gewoon even op en heb je constant het idee dat je op je tenen moet lopen om het leefbaar te houden. Het kan niet altijd van één kant komen en als er dan een verjaardag aankomt, ja dan worden er ineens kadoos verwacht, want de wereld draait om mevrouw/meneer de puber.
Ook een moeder is maar een mens....
Ik zal de dag prijzen dat ze hier weer mens worden......
Ook een moeder is maar een mens....
Ik zal de dag prijzen dat ze hier weer mens worden......
zaterdag 31 juli 2010 om 15:53
quote:meharis schreef op 31 juli 2010 @ 14:07:
Het blijft mijn kind en ik hou heel veel van haar, maar het voelt op dit moment dat ik moeder-af ben.Aj. Dit is de grootste valkuil waar je op dit moment in kunt trappen. Het is een denkfout. Je dochter dénkt dat ze je niet nodig heeft, je dochter dóet alsof ze je niet nodig heeft. Maar je dochter heeft je heel hard nodig. Een stabiele moeder die grenzen aangeeft maar onvoorwaardelijk voor haar knokt en van haar houdt. Dát heeft ze juist zo hard nodig.
Trap er niet in! Het zal meer kapot maken dan je lief is. En dan haar goed doet.
Het blijft mijn kind en ik hou heel veel van haar, maar het voelt op dit moment dat ik moeder-af ben.Aj. Dit is de grootste valkuil waar je op dit moment in kunt trappen. Het is een denkfout. Je dochter dénkt dat ze je niet nodig heeft, je dochter dóet alsof ze je niet nodig heeft. Maar je dochter heeft je heel hard nodig. Een stabiele moeder die grenzen aangeeft maar onvoorwaardelijk voor haar knokt en van haar houdt. Dát heeft ze juist zo hard nodig.
Trap er niet in! Het zal meer kapot maken dan je lief is. En dan haar goed doet.
zaterdag 31 juli 2010 om 15:55
quote:absoluteEinstein schreef op 31 juli 2010 @ 15:23:
Hoe was je zelf als puber?
Lijkt je dochter op je? Dat zou moeten helpen lijkt me.
En wat fijn dat ze bij haar vader kan zijn.
Ik was als puber doodverlegen en had weinig te vertellen, dus ik besloot het anders te doen. MIjn puber is stronteigenwijs, praat de godganse dag, en is in alles het tegenovergestelde. Ze maakt alles zelf wel uit, vind dat ze zelfstandig is en wij als ouders zijn overrated. Voor de rest prijzen we haar, waar nodig, vertellen dat we trots op haar zijn, dat we van haar houden, maar dat we het niet altijd met het haar gedrag eens zijn en straffen waar nodig is.
Alleen haar vader is wat grenzen betreft; veel duidelijker, ik word nog wel eens omgepraat.
Hoe was je zelf als puber?
Lijkt je dochter op je? Dat zou moeten helpen lijkt me.
En wat fijn dat ze bij haar vader kan zijn.
Ik was als puber doodverlegen en had weinig te vertellen, dus ik besloot het anders te doen. MIjn puber is stronteigenwijs, praat de godganse dag, en is in alles het tegenovergestelde. Ze maakt alles zelf wel uit, vind dat ze zelfstandig is en wij als ouders zijn overrated. Voor de rest prijzen we haar, waar nodig, vertellen dat we trots op haar zijn, dat we van haar houden, maar dat we het niet altijd met het haar gedrag eens zijn en straffen waar nodig is.
Alleen haar vader is wat grenzen betreft; veel duidelijker, ik word nog wel eens omgepraat.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
zaterdag 31 juli 2010 om 15:55
Persoonlijk denk ik dat het niet of nauwelijks vieren van haar verjaardag de sfeer ten goede zal komen. We hebben het hier toch over een jong meisje wat helaas veel te jong met volwassen verdriet te maken heeft gekregen? En dat terwijl haar hersenen, en met name het gedeelte wat van belang ios bij impulscontrole en sociale interactir, nog niet volledig ontwikkeld is. Haar verjaardag lijkt me nu juist bij uitstek een gelegenheid om haar weer even een beetje kind te laten zijn. Als je het niet viert is ze daar waarschijnlijk alleen maar verbolgen over. Ik denk niet dat het haar een les leert, dus ja: samen winkelen, samen terrasje en als je je mond moet houden om geen ruzie te krijgen, moet dat die ene dag toch ook wel lukken?quote:meharis schreef op 31 juli 2010 @ 13:46:
Ik ben nu de leuke ouder en ik vind het maar niets.
Snap ik eigenlijk niet goed wat je ermee bedoelt. geniet ervaan dat je ex nu het vervelende gedrag mag aanpakken en jij de gelegnehid hebt om op een leukere manier weer met haar in contact te komen!
Ik lees overigens niks wat andere pubers niet doen, sterker nog, ik vind het wel meevallen...
Ik ben nu de leuke ouder en ik vind het maar niets.
Snap ik eigenlijk niet goed wat je ermee bedoelt. geniet ervaan dat je ex nu het vervelende gedrag mag aanpakken en jij de gelegnehid hebt om op een leukere manier weer met haar in contact te komen!
Ik lees overigens niks wat andere pubers niet doen, sterker nog, ik vind het wel meevallen...
zaterdag 31 juli 2010 om 15:58
Ik zou zeggen gebruik dit topic lekker om stoom af te blazen.
Het valt me op trouwens dat je een paar keer het hebt over 'afstand' en 'de ruimte geven'. Ik had het onlangs nog met mijn ouders over mijn puberteit. En het viel me op dat juist dit soort goedbedoelde dingen door mijn toendertijd als onverschilligheid werd opgevat.
Het valt me op trouwens dat je een paar keer het hebt over 'afstand' en 'de ruimte geven'. Ik had het onlangs nog met mijn ouders over mijn puberteit. En het viel me op dat juist dit soort goedbedoelde dingen door mijn toendertijd als onverschilligheid werd opgevat.
zaterdag 31 juli 2010 om 16:06
Juist haar verjaardag vieren, ondanks huisarrest! Die huisarrest daarna gewoon voortzetten maar niet voorbij een belangrijke dag voor je dochter lopen. Zoals je zie: het is een turbulent jaar voor je dochter geweest. Dan lijkt het me dat er juist een verjaardag moet komen.
Straf je dochter niet omdat ze een vervelende puber is. Huisarrest geven omdat ze afspraken niet nakomt e.d is anders dan het straffen om haar persoon. Want dat doe je als je haar verjaardag niet viert.
Puberteit is een fase en het komt ergens vandaan. Het zijn veranderen voor een kind die volwassen gaat worden, ouders zijn het achterlijkste volk wat er is maar diep van binnen hebben ze je nog zóóóó hard nodig!
Dus zet je gevoel opzij, blaas hier stoom af maar vier alsjeblieft de verjaardag van je dochter. Juist nu heeft ze het waarschijnlijk heel hard nodig.
Straf je dochter niet omdat ze een vervelende puber is. Huisarrest geven omdat ze afspraken niet nakomt e.d is anders dan het straffen om haar persoon. Want dat doe je als je haar verjaardag niet viert.
Puberteit is een fase en het komt ergens vandaan. Het zijn veranderen voor een kind die volwassen gaat worden, ouders zijn het achterlijkste volk wat er is maar diep van binnen hebben ze je nog zóóóó hard nodig!
Dus zet je gevoel opzij, blaas hier stoom af maar vier alsjeblieft de verjaardag van je dochter. Juist nu heeft ze het waarschijnlijk heel hard nodig.
zaterdag 31 juli 2010 om 16:11
Ik heb al bij large een mooie tas voor haar besteld en gevraagd of ze a.u.b. op haar verjaardag kunnen leveren. En natuurlijk komen haar vrienden, ik kom de dag ervoor met een bloemetje en blijf een tijdje. Maar ex is onvermurwbaar; deze week blijft het huisarrest en als ze zich wat beter gedraagt en haar afspraken nakomt; een klein feestje.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
zaterdag 31 juli 2010 om 16:13
quote:meharis schreef op 31 juli 2010 @ 16:11:
Ik heb al bij large een mooie tas voor haar besteld en gevraagd of ze a.u.b. op haar verjaardag kunnen leveren. En natuurlijk komen haar vrienden, ik kom de dag ervoor met een bloemetje en blijf een tijdje. Maar ex is onvermurwbaar; deze week blijft het huisarrest en als ze zich wat beter gedraagt en haar afspraken nakomt; een klein feestje.Lijkt me op zich een mooie tussenoplossing. Haar verjaardag niet voorbij laten gaan, maar wel laten merken dat aan bepaald gedrag consequenties hangen.
Ik heb al bij large een mooie tas voor haar besteld en gevraagd of ze a.u.b. op haar verjaardag kunnen leveren. En natuurlijk komen haar vrienden, ik kom de dag ervoor met een bloemetje en blijf een tijdje. Maar ex is onvermurwbaar; deze week blijft het huisarrest en als ze zich wat beter gedraagt en haar afspraken nakomt; een klein feestje.Lijkt me op zich een mooie tussenoplossing. Haar verjaardag niet voorbij laten gaan, maar wel laten merken dat aan bepaald gedrag consequenties hangen.
zaterdag 31 juli 2010 om 16:21
quote:aes schreef op 31 juli 2010 @ 16:13:
[...]
Lijkt me op zich een mooie tussenoplossing. Haar verjaardag niet voorbij laten gaan, maar wel laten merken dat aan bepaald gedrag consequenties hangen.Hij had haar ook ruim van te voren gewaarschuwd. Ik kreeg vanochtend te horen, dat ze zich voorbeeldig gedraagt, en haar excuus heeft aangeboden. En ook een paar vriendinnetjes heeft opgezocht online om daar ook een paar excuusjes rond te strooien, want die hadden het ook te verduren.
[...]
Lijkt me op zich een mooie tussenoplossing. Haar verjaardag niet voorbij laten gaan, maar wel laten merken dat aan bepaald gedrag consequenties hangen.Hij had haar ook ruim van te voren gewaarschuwd. Ik kreeg vanochtend te horen, dat ze zich voorbeeldig gedraagt, en haar excuus heeft aangeboden. En ook een paar vriendinnetjes heeft opgezocht online om daar ook een paar excuusjes rond te strooien, want die hadden het ook te verduren.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
zaterdag 31 juli 2010 om 19:57
Jammer dat je zelf niet wat consequenter kan zijn, zoals je ex. Maar los daarvan: hulde, echt hele grote hulde, hoe jullie één lijn blijven trekken, kennelijk haar echt nog samen opvoeden, ondanks scheiding. Ik vind het mooi, bijna ontroerend moet ik je zeggen, om te lezen. Je dochter mag er nog eens heel dankbaar om zijn.
En tot die tijd: heel veel sterkte!
En tot die tijd: heel veel sterkte!
zondag 1 augustus 2010 om 11:25
@Rider; ex en ik hebben beiden meegemaakt, hoe het anders was. Dus in ons huwelijk hebben we toen afgesproken; wat er ook gebeurt, het gebeurt onze dochter niet. En daar hebben we ons aan gehouden, dat is niet altijd simpel, maar onze dochter gaat voor. En ondanks ik mopper en ze haalt het bloed onder onze nagels vandaan op dit moment, ze weet wat ze wil, ze gaat haar eigen weg, en is heel sociaal.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
zondag 1 augustus 2010 om 11:30
quote:blijfgewoonbianca schreef op 31 juli 2010 @ 14:00:
Ouders moeten zich de pubernukken niet persóónlijk aantrekken.Ik denk dat dit punt het belangrijkste uit de discussie is. In de puberteit vormen kinderen hun persoonlijkheid, en daarvoor moeten ze de grenzen opzoeken met de mensen die eerder "deel" van hun persoon waren. Ze proberen los te komen. Dat is belangrijk. En dus niet persoonlijk tegen jou.
Ouders moeten zich de pubernukken niet persóónlijk aantrekken.Ik denk dat dit punt het belangrijkste uit de discussie is. In de puberteit vormen kinderen hun persoonlijkheid, en daarvoor moeten ze de grenzen opzoeken met de mensen die eerder "deel" van hun persoon waren. Ze proberen los te komen. Dat is belangrijk. En dus niet persoonlijk tegen jou.
maandag 2 augustus 2010 om 17:11
Zo, vandaag geweest. Op wat kleine stormpjes na was het gezellie en vanouds. De tas die ik besteld had (en nog moet krijgen) was een schot in de roos. Haar vader nog overgehaald om toch nog wat vriendinnen te laten komen als ze jarig is.
Maar het bleek dat het eigenlijk wel meeviel, ze mag een feestje houden als ze nog gedraagt en al haar vrienden waren toch op vakantie, dus de schade viel mee.
Maar het bleek dat het eigenlijk wel meeviel, ze mag een feestje houden als ze nog gedraagt en al haar vrienden waren toch op vakantie, dus de schade viel mee.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
