Relaties
alle pijlers
loslaten
woensdag 4 augustus 2010 om 22:22
Mijn ex en ik zijn nu al een paar maanden uit elkaar. En ik heb zo'n moeite met hem los te laten. Het is niet dat ik hem terug wil, maar ik vind het zo moeilijk om iemand los te laten waar je zoveel mee hebt gedeeld. Ik vind het dan zo moeilijk dat je diegene dan echt los laat en niet meer ziet enzo. Het lijkt zo onwerkelijk. Herkent iemand dit?
ik lees al veel tips in dit topic:
- check hem niet op hyves
vind ik de beste.... dat is moeilijk om te laten!!!!!
ik lees al veel tips in dit topic:
- check hem niet op hyves
vind ik de beste.... dat is moeilijk om te laten!!!!!
woensdag 4 augustus 2010 om 22:27
dit moest er nog bij.
Sinds een paar jaar heb ik ontzettend veel moeite met het loslaten van mensen. 2 jaar geleden had ik een vriendin erbij en op een gegeven moment was ik zo verslaafd aan haar mailen en haar aandacht dat ik het wel moest loslaten, want het liep uit de hand. Helaas verliep dit voor mij vreselijk. Ik voelde me vreselijk slecht, omdat ik het gevoel had dat alleen zij mij beter kon laten voelen. Ik heb er heel lang over gedaan om haar uit mijn hoofd te zetten. Ik weet niet hoe het kwam en ik was ook niet verliefd op haar, maar ik wilde gewoon zo graag haar vriendin zijn, denk ik. Het loslaten was een hel; ik gunde mezelf de rust niet, bleef haar hyves checken, kijken of ze online was geweest en stuurde soms mailtjes. Ik hoe meer ik keek op haar hyves, hoe meer depri ik werd, maar toch ging ik ermee door!? Op een gegeven moment wilde ik het ook echt loslaten, maar het lukte gewoon niet. Er zijn echt gewoon 2 jaar overheen gegaan! Waarom trek ik me dit zo aan?
Nu is een tijd geleden mijn relatie met mijn vriend stuk gegaan. En ik wist gewoon zeker dat het het niet was en dat het beter was om het uit te maken. Nu heb ik heel veel moeite met hem los te laten. Wat me precies aan hem blijft verbinden, weet ik niet. Ik kan het vaak niet laten toch een mailtje te sturen of om zijn aandacht te vragen! Soms bel ik hem wel eens onbekend en dan hang ik op. Ik schaam me er zo voor!!
Door telkens iemand te checken, niet te kunnen loslaten, zien mijn dagen er vaak uit als een hel en voel ik me erg depressief.
Ik vind het gewoon zo raar en moeilijk dat mensen in je leven komen en wil weer gaan. en het doet zo'n zeer dat te moeten accepteren.
Ik weet zeker dat het een soort obsessie is in mijn hoofd en het doet me erg pijn dat het me nog niet is gelukt om dat te verbreken. Elke dag zit die persoon dan wel in mijn hoofd en vraag ik soms de aandacht op een negatieve manier.
Heeft iemand hier ook ervaring mee?
Tjeetje, moeilijk om dit op te schrijven, ik schaam me zo.
Sinds een paar jaar heb ik ontzettend veel moeite met het loslaten van mensen. 2 jaar geleden had ik een vriendin erbij en op een gegeven moment was ik zo verslaafd aan haar mailen en haar aandacht dat ik het wel moest loslaten, want het liep uit de hand. Helaas verliep dit voor mij vreselijk. Ik voelde me vreselijk slecht, omdat ik het gevoel had dat alleen zij mij beter kon laten voelen. Ik heb er heel lang over gedaan om haar uit mijn hoofd te zetten. Ik weet niet hoe het kwam en ik was ook niet verliefd op haar, maar ik wilde gewoon zo graag haar vriendin zijn, denk ik. Het loslaten was een hel; ik gunde mezelf de rust niet, bleef haar hyves checken, kijken of ze online was geweest en stuurde soms mailtjes. Ik hoe meer ik keek op haar hyves, hoe meer depri ik werd, maar toch ging ik ermee door!? Op een gegeven moment wilde ik het ook echt loslaten, maar het lukte gewoon niet. Er zijn echt gewoon 2 jaar overheen gegaan! Waarom trek ik me dit zo aan?
Nu is een tijd geleden mijn relatie met mijn vriend stuk gegaan. En ik wist gewoon zeker dat het het niet was en dat het beter was om het uit te maken. Nu heb ik heel veel moeite met hem los te laten. Wat me precies aan hem blijft verbinden, weet ik niet. Ik kan het vaak niet laten toch een mailtje te sturen of om zijn aandacht te vragen! Soms bel ik hem wel eens onbekend en dan hang ik op. Ik schaam me er zo voor!!
Door telkens iemand te checken, niet te kunnen loslaten, zien mijn dagen er vaak uit als een hel en voel ik me erg depressief.
Ik vind het gewoon zo raar en moeilijk dat mensen in je leven komen en wil weer gaan. en het doet zo'n zeer dat te moeten accepteren.
Ik weet zeker dat het een soort obsessie is in mijn hoofd en het doet me erg pijn dat het me nog niet is gelukt om dat te verbreken. Elke dag zit die persoon dan wel in mijn hoofd en vraag ik soms de aandacht op een negatieve manier.
Heeft iemand hier ook ervaring mee?
Tjeetje, moeilijk om dit op te schrijven, ik schaam me zo.
woensdag 4 augustus 2010 om 22:34
woensdag 4 augustus 2010 om 22:46
Heb hier in zoverre ervaring mee, dat ik het momenteel van dichtbij meemaak dat ex-en elkaar niet los kunnen laten, ondanks dat de relatie echt slecht en zelfs destructief was en ze elkaar heel veel pijn deden! Ook hier gaat het niet 'om de relatie voort te willen zetten' maar in elk geval contact met elkaar te houden, wat in mijn ogen echt onmogelijk is in deze relatie omdat ze dan weer terug zullen vallen in hun oude patroon (is al eerder gebeurd).
Vind het idd obsessief gedrag, en kan je alleen maar raden toch (weer) hulp te zoeken en wat dieper te graven, want volgens mij komt dit soort gedrag meestal 'ergens' vandaan (al ben ik geen psycholoog).
Sterkte in elk geval!
Vind het idd obsessief gedrag, en kan je alleen maar raden toch (weer) hulp te zoeken en wat dieper te graven, want volgens mij komt dit soort gedrag meestal 'ergens' vandaan (al ben ik geen psycholoog).
Sterkte in elk geval!
woensdag 4 augustus 2010 om 22:47
quote:LolaWhite schreef op 04 augustus 2010 @ 22:40:
Ik heb een vriendin die ooit co-dependent was, het klinkt een beetje als jouw verhaal. Daar bestaan ook een soort van AA meetings voor> misschien heb je daar wat aan?
ik heb even gegoogled op co-dependent en ik herken mezelf er best goed in. Ik had er nog nooit van gehoord. Bedankt!
Ik ga eens kijken voor meetings.
Ik heb een vriendin die ooit co-dependent was, het klinkt een beetje als jouw verhaal. Daar bestaan ook een soort van AA meetings voor> misschien heb je daar wat aan?
ik heb even gegoogled op co-dependent en ik herken mezelf er best goed in. Ik had er nog nooit van gehoord. Bedankt!
Ik ga eens kijken voor meetings.
woensdag 4 augustus 2010 om 22:50
woensdag 4 augustus 2010 om 22:58
@ Chardonnay: bedoelde het ook niet zo hoor, had je andere reactie nog niet gezien;). Heb eerlijk gezegd nog nooit eerder gereageerd hier (wel meegelezen), maar dit greep me nogal aan vanwege de herkenbaarheid, dus (blijkbaar) impulsieve reactie.
@ Lolawhite: Van co-dependent had ik trouwens echt nog nooit gehoord en ook in de situatie in mijn omgeving, vind ik dit wel een eye-opener en kan ik hier misschien wat mee. Dus ook namens mij bedankt!
@ Lolawhite: Van co-dependent had ik trouwens echt nog nooit gehoord en ook in de situatie in mijn omgeving, vind ik dit wel een eye-opener en kan ik hier misschien wat mee. Dus ook namens mij bedankt!
vrijdag 6 augustus 2010 om 20:13
vrijdag 6 augustus 2010 om 23:22
quote:Amari74 schreef op 06 augustus 2010 @ 20:13:
Ja en denkt hij net zoveel aan jou als jij aan hem?
Het geheim hierin is het op een andere manier hechten. Onthecht in verbinding zijn met iemand. Weten dat je ook zonder die persoon kunt als die ineens, hoe en door wat dan ook, niet meer daar is.
geen idee of hij aan mij denkt.
wat een goeie tip!!
mijn eigen hyves verwijderen ga ik over na denken. Lijkt me wel wennen. maja, telkens zijn hyves checken is ook geen leven:(
Ja en denkt hij net zoveel aan jou als jij aan hem?
Het geheim hierin is het op een andere manier hechten. Onthecht in verbinding zijn met iemand. Weten dat je ook zonder die persoon kunt als die ineens, hoe en door wat dan ook, niet meer daar is.
geen idee of hij aan mij denkt.
wat een goeie tip!!
mijn eigen hyves verwijderen ga ik over na denken. Lijkt me wel wennen. maja, telkens zijn hyves checken is ook geen leven:(
