Kinderen
alle pijlers
Mijn dochter gaat intern.
maandag 7 juni 2010 om 23:18
Ik moet zeggen dat ik behoorlijk wat gezinshulpverleensters heb gezien (en echt wel goede, betrokken mensen ook, ik heb maar een keer een misser gehad en een keer iemand die zich er wat makkelijk vanaf maakte - de eerste) maar zeker in de laatste jaren niet een die zelf kinderen had. Zelfs degene die een raadsonderzoek deed alhier was een piepjong ding die net van de universiteit leek te zijn gekomen.
Bedoel maar te zeggen dat je niet echt hoeft te rekenen op iemand met ervaring als mama. Als je wel zo iemand treft is dat uiteraard mooi meegenomen maar kan zich ook tegen je keren als het haar wel lukt om haar kind rustig en liefdevol op te voeden... als ze daar moeite mee had had ze dit werk niet kunnen volhouden dus ik geloof best wel in makkelijkere en moeilijkere kinderen. Iemand die geen eigen kinderen heeft maar wel bijvoorbeeld een schat aan ervaring op een interne afdeling zou wel eens veel gunstiger voor je kunnen zijn dan een moeder van een schat van een kind.
Bedoel maar te zeggen dat je niet echt hoeft te rekenen op iemand met ervaring als mama. Als je wel zo iemand treft is dat uiteraard mooi meegenomen maar kan zich ook tegen je keren als het haar wel lukt om haar kind rustig en liefdevol op te voeden... als ze daar moeite mee had had ze dit werk niet kunnen volhouden dus ik geloof best wel in makkelijkere en moeilijkere kinderen. Iemand die geen eigen kinderen heeft maar wel bijvoorbeeld een schat aan ervaring op een interne afdeling zou wel eens veel gunstiger voor je kunnen zijn dan een moeder van een schat van een kind.
dinsdag 8 juni 2010 om 00:59
Ik verwacht niets meer. Het is nu wachten op het in-take gesprek en vanaf dan wachten tot ze geplaatst kan worden op de instelling...
Maar we moeten rekenen op 4 á 5 maanden. Dus dat word september/october.. tenminste als ze word toegelaten.
Is dat niet.. tsja,dan weet ik het niet meer waar ze dan nog naar toe kan..
Maar we moeten rekenen op 4 á 5 maanden. Dus dat word september/october.. tenminste als ze word toegelaten.
Is dat niet.. tsja,dan weet ik het niet meer waar ze dan nog naar toe kan..
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
dinsdag 8 juni 2010 om 01:02
Ach,mamzelle, het is allemaal zo verwarrend, en het duurt allemaal zolang..
Ik zit hier thuis met een kind dat niks anders wil dan achter de computer en voor de t.v...
En hoe langer het duurt,hoe moeilijker het voor haar wordt om weer terug te keren in de maatschappij/onder de mensen te komen..
Ik zit hier thuis met een kind dat niks anders wil dan achter de computer en voor de t.v...
En hoe langer het duurt,hoe moeilijker het voor haar wordt om weer terug te keren in de maatschappij/onder de mensen te komen..
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
dinsdag 8 juni 2010 om 06:39
Lichtbron, ik kan me zó voorstellen hoe moeilijk het is. Mijn broer heeft bij elkaar denk ik zo'n twee jaar op z'n kamer doorgebracht, zo lang duurde het hele proces. Op z'n twaalfde stopte hij met naar school gaan, meeste hulpverleners kwamen aan huis. Het enige wat hij buitenshuis deed wat af en toe fietsen (en nep-naar-school gaan voor korte periodes, dan hing hij wat in de stad rond). Mijn advies zou eigenlijk zijn.. laat haar maar een tijdje. Je kan er even niks aan veranderen (je hebt niet voor niks dit proces opgestart), en het veroorzaakt alleen maar ruzie. Het einde is in zicht (cru gesteld), en dan wordt ze door ánderen gedwongen om weer onder de mensen te komen. Dán zal ze het wel leren, vreemde ogen dwingen en zo.
Om een kort verhaal lang te maken...
dinsdag 8 juni 2010 om 13:10
Twéé jaar Weatherwax??!! wat moet dat een ellende geweest zijn voor je ouders en jou...
Verschrikkelijk.
Ik kan ook niks anders dan haar laten,ze wil niks..
Ik heb haar naar de winkel gestuurd voor een kleine boodschap..
Is ze even buiten en weg.
En dan word ik vandaag nog 40 ook nog.. had me die dag helemaal anders voorgesteld..
Voel me helemaal niet feestelijk..
Verschrikkelijk.
Ik kan ook niks anders dan haar laten,ze wil niks..
Ik heb haar naar de winkel gestuurd voor een kleine boodschap..
Is ze even buiten en weg.
En dan word ik vandaag nog 40 ook nog.. had me die dag helemaal anders voorgesteld..
Voel me helemaal niet feestelijk..
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
dinsdag 8 juni 2010 om 14:29
Gefeliciteerd, Lichtbron. Pak inderdaad dat terrasje, vraag je dochter mee omdat ze nu eenmaal vlak bij je is, en vraag een vriendin als zij afhaakt. Je hebt met man en macht geprobeerd om je dochter vlot te trekken, helaas is dat niet gelukt, maar dat is geen reden om niet heel goed voor jezelf te zorgen op een dag dat er tenminste een iemand voor jou zou moeten zorgen.
dinsdag 8 juni 2010 om 23:54
Vandaag is de coach geweest,heeft een heel uur met M. mijn dochter gepraat.
En verteld dat de alle deuren naar een gewone school nu definitief dicht zijn en dat de Hondsberg de enige oplossing is.
M. heeft niks gezegd als een enkele keer ja of nee.
Hoplijk is het door gedrongen bij haar en zal zich nu overgeven aan de hulp die ze daar straks -over een maand of 4 á 5- gaat krijgen..
En verteld dat de alle deuren naar een gewone school nu definitief dicht zijn en dat de Hondsberg de enige oplossing is.
M. heeft niks gezegd als een enkele keer ja of nee.
Hoplijk is het door gedrongen bij haar en zal zich nu overgeven aan de hulp die ze daar straks -over een maand of 4 á 5- gaat krijgen..
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
donderdag 10 juni 2010 om 23:31
Ik heb mijn verjaardag de zondag van te voren gevierd,mijn ouders en twee van mijn drie broers waren. de derde broer heb ik niet uitgenodigd..
en de broers met aanhang van mijn bijna-exman ook niet.Ik had er geen zin in..
op mijn verjaardag heb ik 's morgens gewerkt en 's middags kwam de coach..
en de broers met aanhang van mijn bijna-exman ook niet.Ik had er geen zin in..
op mijn verjaardag heb ik 's morgens gewerkt en 's middags kwam de coach..
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
vrijdag 13 augustus 2010 om 00:47
Op 2 september gaat mijn dochter M. naar de instelling.Maar het brengt veel gemengde gevoelens mee..
En ook veel vragen..
Wat ziijn de valkuilen,wat moet ik zeker vragen?
De opname-duur is 9 maanden tot één jaar.Maar kan als het nodig is nog verlengd worden.
Ze komt de eerste drie maanden in een observatiegroep. Daarna gaat ze naar een behandelgroep..
Nog drie weken,21 dagen..
En ook veel vragen..
Wat ziijn de valkuilen,wat moet ik zeker vragen?
De opname-duur is 9 maanden tot één jaar.Maar kan als het nodig is nog verlengd worden.
Ze komt de eerste drie maanden in een observatiegroep. Daarna gaat ze naar een behandelgroep..
Nog drie weken,21 dagen..
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
vrijdag 13 augustus 2010 om 01:06
Lichtbron, mijn zus en haar man hebben net besloten dat mijn neefje intern gaat. Het gaat niet langer meer thuis. Hij is een tijdje geleden gediagnosticeerd met MCDD en is lang niet naar school geweest. Ze hadden een school voor hem gevonden, maar hoewel het eerst goed ging, gaat het toch niet. Ik heb geen advies voor je, alleen dat ik je veel sterkte toewens, ik zie hoe moeilijk mijn zus het heeft met deze beslissing.
vrijdag 13 augustus 2010 om 01:15
Ninon,het is ook de moeilijkste beslissing die ik ooit in mijn leven heb genomen..
De orthopedagoge zei het zo mooi "je geeft het kostbaarste wat je hebt uit handen,aan vreemden" .En zo is het ook..
Het is net of je een stukje van je ziel en je hart weg moet doen..Ik hoop dat ik er ooit vrede mee kan hebben..
De orthopedagoge zei het zo mooi "je geeft het kostbaarste wat je hebt uit handen,aan vreemden" .En zo is het ook..
Het is net of je een stukje van je ziel en je hart weg moet doen..Ik hoop dat ik er ooit vrede mee kan hebben..
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
vrijdag 13 augustus 2010 om 01:22
vrijdag 13 augustus 2010 om 01:22
Ik kom je hier ook even een pluim geven.
Ondanks alles waar je doorheen moet blijf je sterk en strijdbaar. Heel knap van je.
Ik hoop, hoe akelig het ook is, dat de duidelijkheid jullie allemaal wat rust kan brengen.
Lullig maar slechter kan de situatie niet worden, de lijn kan vanaf hier alleen maar omhoog gaan.
Ondanks alles waar je doorheen moet blijf je sterk en strijdbaar. Heel knap van je.
Ik hoop, hoe akelig het ook is, dat de duidelijkheid jullie allemaal wat rust kan brengen.
Lullig maar slechter kan de situatie niet worden, de lijn kan vanaf hier alleen maar omhoog gaan.
vrijdag 13 augustus 2010 om 01:30
Het zijn heel betrokken mensen,tenminste de twee die wij gesproken hebben tijdens het intake-gesprek.
Maar volgens K. onze coach van de stichting MEE zijn ze daar allemaal zo.. ze heeft er zelf ook gewerkt,23 jaar meen ik.
Noahtb,de lijn MOET omhoog..
Thanks voor de knuffels iedereen..
Maar volgens K. onze coach van de stichting MEE zijn ze daar allemaal zo.. ze heeft er zelf ook gewerkt,23 jaar meen ik.
Noahtb,de lijn MOET omhoog..
Thanks voor de knuffels iedereen..
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
vrijdag 13 augustus 2010 om 01:34
quote:lichtbron schreef op 13 augustus 2010 @ 01:15:
Ninon,het is ook de moeilijkste beslissing die ik ooit in mijn leven heb genomen..
De orthopedagoge zei het zo mooi "je geeft het kostbaarste wat je hebt uit handen,aan vreemden" .En zo is het ook..
Het is net of je een stukje van je ziel en je hart weg moet doen..Ik hoop dat ik er ooit vrede mee kan hebben..Precies, zo is het. Mijn zus probeert zich vast te houden aan het feit dat het zo niet langer gaat, voor het gezin, voor mijn neefje en dat er echt iets moet gebeuren. Maar, dat is verstandelijk beredeneerd, gevoelsmatig is het een heel ander verhaal. Ze zei laatst tegen me, ik kan er pas vrede mee hebben als hij zegt 'Mam, ik vind het leuk hier'. Ik hoop zo dat er een dag komt dat hij dat zegt en dat wens ik jou en je dochter ook toe.
Ninon,het is ook de moeilijkste beslissing die ik ooit in mijn leven heb genomen..
De orthopedagoge zei het zo mooi "je geeft het kostbaarste wat je hebt uit handen,aan vreemden" .En zo is het ook..
Het is net of je een stukje van je ziel en je hart weg moet doen..Ik hoop dat ik er ooit vrede mee kan hebben..Precies, zo is het. Mijn zus probeert zich vast te houden aan het feit dat het zo niet langer gaat, voor het gezin, voor mijn neefje en dat er echt iets moet gebeuren. Maar, dat is verstandelijk beredeneerd, gevoelsmatig is het een heel ander verhaal. Ze zei laatst tegen me, ik kan er pas vrede mee hebben als hij zegt 'Mam, ik vind het leuk hier'. Ik hoop zo dat er een dag komt dat hij dat zegt en dat wens ik jou en je dochter ook toe.
vrijdag 13 augustus 2010 om 01:44
Ninon,je zus verwoordt het precies zoals ik het voel..
Op dit moment liggen verstand en gevoel nog zover uit elkaar.
Hoop dat er een dag komt dat die twee ongeveer op dezelfde lijn liggen.
Hoe oud is je neefje?
Mijn dochter is veertien.
Toen we daar op de instelling een rondleiding kregen liep er zo'n dreumesje van twee,drie jaar oud voor ons,die gaan daar (als ze van ver komen) naar een gastgezin.
Ik dacht, o,mijn god,mijn dochter is veertien en ik vind het al moeilijk om haar intern te laten gaan. Hoe moet dat dan voor die ouders van dat kleintje voelen?
de tranen schoten me toen echt in de ogen.
Op dit moment liggen verstand en gevoel nog zover uit elkaar.
Hoop dat er een dag komt dat die twee ongeveer op dezelfde lijn liggen.
Hoe oud is je neefje?
Mijn dochter is veertien.
Toen we daar op de instelling een rondleiding kregen liep er zo'n dreumesje van twee,drie jaar oud voor ons,die gaan daar (als ze van ver komen) naar een gastgezin.
Ik dacht, o,mijn god,mijn dochter is veertien en ik vind het al moeilijk om haar intern te laten gaan. Hoe moet dat dan voor die ouders van dat kleintje voelen?
de tranen schoten me toen echt in de ogen.
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
vrijdag 13 augustus 2010 om 01:51
Jee, ik lees nu dit topic pas.
Ik wil je veel sterkte en kracht wensen.
Ik werk in het VMBO en heb ook wel leerlingen gehad die intern gingen. In veel gevallen heeft dit veel geholpen.
Ik wens jou vooral ook rust toe vanaf 2 september. Hopelijk doet het jou ook goed en kan je weer genieten met je dochter in de toekomst.
sterkte!
Ik wil je veel sterkte en kracht wensen.
Ik werk in het VMBO en heb ook wel leerlingen gehad die intern gingen. In veel gevallen heeft dit veel geholpen.
Ik wens jou vooral ook rust toe vanaf 2 september. Hopelijk doet het jou ook goed en kan je weer genieten met je dochter in de toekomst.
sterkte!
vrijdag 13 augustus 2010 om 02:19
quote:lichtbron schreef op 13 augustus 2010 @ 01:44:
Ninon,je zus verwoordt het precies zoals ik het voel..
Op dit moment liggen verstand en gevoel nog zover uit elkaar.
Hoop dat er een dag komt dat die twee
Mijn dochter is veertien.
Toen we daar een rondleiding kregen liep er zo'n dreumesje van twee,drie jaar oud voor ons,die gaan daar (als ze van ver komen) naar een gastgezin.
Ik dacht, o,mijn god,mijn dochter is veertien en ik vind het al moeilijk om haar intern te laten gaan. Hoe moet dat dan voor die ouders van dat kleintje voelen?
de tranen schoten me toen echt in de ogen.
Wat erg he, zo'n kleintje nog. Mijn neefje is ook 14 en heeft zijn hele leven al 'problemen' gehad. Heeft van jongs af aan therapie en door slechte hulpverlening (er is niets met hem aan de hand werd er door verschillende instanties gezegd) is hij pas vorig jaar gediagnosticeerd. Hij is een jaar niet naar school geweest. Mijn zus heeft zelf de leerplichtambtenaar in moeten schakelen en zo is het balletje gaan rollen en kreeg ze eindelijk erkenning voor wat ze eigenlijk al zijn hele leven wist. Ze heeft zijn dossier vervolgens gecopieerd en bij de verschillende instanties afgeleverd met de mededeling dit maar eens goed door te lezen. Zo erg dat dit op deze manier moest gebeuren, zoveel 'verloren' jaren ook.
Misschien haal ik deze post binnenkort weg omdat deze post wellicht te herkenbaar is. Ik hoop dat je daar begrip voor hebt. Ik zal je blijven volgen en zo af en toe de ervaringen met mijn neefje met je delen als je dat prettig vindt
Ninon,je zus verwoordt het precies zoals ik het voel..
Op dit moment liggen verstand en gevoel nog zover uit elkaar.
Hoop dat er een dag komt dat die twee
Mijn dochter is veertien.
Toen we daar een rondleiding kregen liep er zo'n dreumesje van twee,drie jaar oud voor ons,die gaan daar (als ze van ver komen) naar een gastgezin.
Ik dacht, o,mijn god,mijn dochter is veertien en ik vind het al moeilijk om haar intern te laten gaan. Hoe moet dat dan voor die ouders van dat kleintje voelen?
de tranen schoten me toen echt in de ogen.
Wat erg he, zo'n kleintje nog. Mijn neefje is ook 14 en heeft zijn hele leven al 'problemen' gehad. Heeft van jongs af aan therapie en door slechte hulpverlening (er is niets met hem aan de hand werd er door verschillende instanties gezegd) is hij pas vorig jaar gediagnosticeerd. Hij is een jaar niet naar school geweest. Mijn zus heeft zelf de leerplichtambtenaar in moeten schakelen en zo is het balletje gaan rollen en kreeg ze eindelijk erkenning voor wat ze eigenlijk al zijn hele leven wist. Ze heeft zijn dossier vervolgens gecopieerd en bij de verschillende instanties afgeleverd met de mededeling dit maar eens goed door te lezen. Zo erg dat dit op deze manier moest gebeuren, zoveel 'verloren' jaren ook.
Misschien haal ik deze post binnenkort weg omdat deze post wellicht te herkenbaar is. Ik hoop dat je daar begrip voor hebt. Ik zal je blijven volgen en zo af en toe de ervaringen met mijn neefje met je delen als je dat prettig vindt
vrijdag 13 augustus 2010 om 03:07
Ik zie hier veel positieve opmerkingen dat het wel goed voor het kind zal zijn en dat ze daar op de juiste plek is.
Nu een minder postieve.
Ikzelf heb in meerdere internaten gezeten van mijn 11e totaan mijn 18e.Ik heb hier veel kinderen zien komen en gaan en helaas heb ik gezien dat maar zeer weinig van deze kinderen een positieve draai in hun leven ondervinden. Het is niet voor nix dat je dochter zo doet als ze doet.Hoogstwaarschijnlijk kent je dochter haar eigen beweegredenen niet eens.
Om haar dan ook nogeens in een groep van dit soort jongeren te gooien heeft meestal niet echt een positief effect.Waar je mee omgaat wordt je mee besmet.
Ik begrijp heel goed dat jij als ouder ook in een zeer lastig parket zit en dat het je veel pijn heeft gedaan om deze beslissing te nemen in de hoop dat dit de juiste zet was.Nix doen en aanmodderen is geen optie dus dan kom je al snel bij internaten uit als nix anders helpt. Ik ben ook niet tegen internaten het is juist goed dat ze er zijn.
Ik vond alleen de reacties die je hier kreeg erg rooskleurig en niet stroken met de realiteit.In de tijd dat ik internaten zat ongeveer 15 jaar geleden toen was NL nog een echte verzorgingsstaat en ook de hulpverlening en internaten was goed geregeld,tegenwoordig zijn al deze dingen behoorlijk uitgekleedt en de kwaliteit is absoluut niet meer wat het geweest is.
Ik wens jou veel sterkte en je dochter nog meer.
Nu een minder postieve.
Ikzelf heb in meerdere internaten gezeten van mijn 11e totaan mijn 18e.Ik heb hier veel kinderen zien komen en gaan en helaas heb ik gezien dat maar zeer weinig van deze kinderen een positieve draai in hun leven ondervinden. Het is niet voor nix dat je dochter zo doet als ze doet.Hoogstwaarschijnlijk kent je dochter haar eigen beweegredenen niet eens.
Om haar dan ook nogeens in een groep van dit soort jongeren te gooien heeft meestal niet echt een positief effect.Waar je mee omgaat wordt je mee besmet.
Ik begrijp heel goed dat jij als ouder ook in een zeer lastig parket zit en dat het je veel pijn heeft gedaan om deze beslissing te nemen in de hoop dat dit de juiste zet was.Nix doen en aanmodderen is geen optie dus dan kom je al snel bij internaten uit als nix anders helpt. Ik ben ook niet tegen internaten het is juist goed dat ze er zijn.
Ik vond alleen de reacties die je hier kreeg erg rooskleurig en niet stroken met de realiteit.In de tijd dat ik internaten zat ongeveer 15 jaar geleden toen was NL nog een echte verzorgingsstaat en ook de hulpverlening en internaten was goed geregeld,tegenwoordig zijn al deze dingen behoorlijk uitgekleedt en de kwaliteit is absoluut niet meer wat het geweest is.
Ik wens jou veel sterkte en je dochter nog meer.
vrijdag 13 augustus 2010 om 03:41
Beste Lichtbron,
Zoals je waarschijnlijk inmiddels wel weet, blijf jij het wettelijk gezag houden over je dochter, de gezinsvoogd helpt je met beslissingen die genomen moeten worden. De regie geef je dus niet helemaal uit handen, je krijgt er alleen hulp bij.
Ik werk zelf in de jeugdhulpverlening en ik zie maar heel weinig dat het de verkeerde kant op gaat (lees: gelijk blijft). En àls dat al gebeurd, is dat vooral omdat de jongere zelf te getraumatiseerd is, wat ik niet aflees uit jou verhaal.
Het moet heel zwaar voor je zijn, maar ik denk dat het voor je dochter absoluut beter is. Daar zal ze de psychische hulp, begeleiding en structuur krijgen die ze nodig heeft, van waaruit ze weer verder kan. En zoals al eerder gezegd is, vanaf dit punt kan het alleen maar beter gaan (of in het uiterste geval gelijk blijven).
Heel veel sterkte voor jou en je dochters.
Zoals je waarschijnlijk inmiddels wel weet, blijf jij het wettelijk gezag houden over je dochter, de gezinsvoogd helpt je met beslissingen die genomen moeten worden. De regie geef je dus niet helemaal uit handen, je krijgt er alleen hulp bij.
Ik werk zelf in de jeugdhulpverlening en ik zie maar heel weinig dat het de verkeerde kant op gaat (lees: gelijk blijft). En àls dat al gebeurd, is dat vooral omdat de jongere zelf te getraumatiseerd is, wat ik niet aflees uit jou verhaal.
Het moet heel zwaar voor je zijn, maar ik denk dat het voor je dochter absoluut beter is. Daar zal ze de psychische hulp, begeleiding en structuur krijgen die ze nodig heeft, van waaruit ze weer verder kan. En zoals al eerder gezegd is, vanaf dit punt kan het alleen maar beter gaan (of in het uiterste geval gelijk blijven).
Heel veel sterkte voor jou en je dochters.
En sneller dan de wind, dit was ik voor...reken er goed op.
