Relaties
alle pijlers
Vriendschap over?
zaterdag 14 augustus 2010 om 12:51
Hoi,
Geen idee of mannen hier welkom zijn, maar ik zit ergens mee waar ik voor mijn gevoel nergens anders mee naar toe kan. Dus ik dacht, waar beter dan op een forum voor vrouwen?
Ik zal het zo duidelijk mogelijk proberen te omschrijven. Zelf vind ik het niet erg dat mensen die ik ken er achter komen wie ik ben, maar ik ben de andere persoon uit dit verhaal niet en zal dus niet teveel kunnen vertellen.
Goed, ik ben een man en de andere persoon is een vrouw, we zijn beide volwassen. De persoon in kwestie is al al een jaar of 5 in mijn leven, ontmoet via haar vriend die overigens ook een vriend van mij is, maar heb haar pas dit jaar echt leren kennen.
Op het moment dat ik haar voor mijn gevoel echt leerde kennen hadden we diepgaande gesprekken die zomaar de hele dag/week duurden, waarna ik op een gegeven moment gevoelens voor haar kreeg. Op dat moment heb ik haar verteld dat ik gevoelens voor haar had ontwikkeld, maar voelde mij wel zwaar klote omdat dit gebeurde achter de rug van haar/mijn vriend. Ze zei me dat verliefdheid niet zomaar ontstaat en dat het vast wel weer even snel zou verdwijnen en dat ze vrienden wou blijven. Op de vraag of zij dezelfde gevoelens deelde, doet ze zelfs nu nog heel geheimzinnig, ze kan het niet bevestigen maar ook niet ontkennen. Ik heb dit geaccepteerd als een nee en was blij dat ze niet zomaar haar vriend dumpte, maar wist van binnen dat ze zelf ook gevoelens had.
Even voor de duidelijkheid, ik heb hier dus geaccepteerd dat het nooit meer dan een vriendin zou worden, maar ze blijft wel speciaal voor me. Speciaal, omdat het de eerste persoon is waar ik dit soort gevoelens voor had ontwikkeld, maar ook omdat ik me bij haar veilig voelde en haar zag als meer dan een kennis of vriend(in). Ik ben voor mijn gevoel mijn hele leven al teleur gesteld in mensen die ik zag als vrienden, zij maakte daar verandering in en ik kreeg weer wat vertrouwen in vriendschappen. Ze is iemand waar ik veel om geef, een kogel voor zou vangen, blind kan vertrouwen en zoals ik zei, ze is meer dan een goede vriendin.
Nu komt het probleem. Op een gegeven moment merkte ik dat de gesprekken veranderde, het was niet meer als daarvoor. Ik begon te twijfelen of het mijn schuld was en of ze me wel als een vriend zag. Dit vertelde ik haar dus ook en dezelfde twijfels kwamen later nog een keer. Tot ik op een gegeven moment een antwoord kreeg dat ze dat soort vragen niet nodig heeft in haar leven en dat ze niet gediend is van dat soort vrouwen drama(schijnbaar ben ik vrouwelijker dan ik dacht ). Ik was blij dat ze zo eerlijk was, maar heb haar ook terug geantwoord dat ik dan maar afstand zal nemen omdat ze me, volgens mij, op dat moment zat was. In de loop van die week daarna kreeg ik toch wel spijt dat ik afstand had genomen, had haar ernstig gemist en vroeg haar of ik weer met haar kon omgaan. Dit was geen probleem zolang er maar geen vrouwen drama in het spel kwam. Het voelde weer als vanouds, tot ze terug kwam van vakantie.
Tijdens haar vakantie heb ik haar gesmsd dat ik haar mis en hoe het ging en of het leuk was. Toen ze terug kwam zag ik dat ze wel op MSN was, maar ik kreeg verder niets te horen. Op een gegeven moment kreeg ik een email met een heel kort antwoord op die sms. Goed, dat kan, ze was tenslotte op vakantie. Hierop volgde een korte email wisseling over de vakantie maar wat me opviel was dat de antwoorden steeds korter werden. De week na deze emails zou ze bij een nieuw bedrijf aan de slag gaan waardoor ze overdag minder tijd voor me kreeg(we mailden ook vaak met elkaar tijdens werk). Ik vroeg haar hoe haar nieuwe baan was en kreeg weer een erg kort antwoord, gaf haar antwoord en kreeg niets meer terug. Heb hierna een paar dagen gewacht of ze me toch nog contact zou opnemen, ik wist dat ze het druk had, maar het begon steeds meer te lijken alsof ze me niet meer wou spreken. Ik heb haar toen maar een email gestuurd of ik wat had gedaan en dat ze zo stil en afwezig is sinds de vakantie.
Hier kreeg ik een antwoord op dat ze zelf ook vond dat ik stil en afwezig was. En vertelde een soort gelijk verhaal als dat ik zelf opmerkte bij haar, maar dan dus bij mij. Ook zei ze dat ik niet meteen moet gaan denken dat er van alles aan de hand is. Ik mailde haar dat ik blij was dat er niets was, waarna ik weer een antwoord terug kreeg dat ze er nog eens over heeft nagedacht en tot de conclusie was gekomen dat we maar een tijd geen contact meer moeten hebben. Dat die twijfels van mijn kant een reden zijn waardoor ze vrijwel alleen mannelijke vrienden heeft. Ze wil nu dus afstand en denkt dat dit goed kan doen. Hierna heb ik haar nog terug gemaild dat ik haar keuze respecteer en ik het nut van afstand nemen niet zie. Voor mijn gevoel zorgt dit er alleen voor dat we verder uit elkaar groeien en krijg ik weer twijfels over vriendschappen. Dit is iets wat zij niet over mij weet en het is ook mijn eigen probleem dat ik zo over vriendschappen denk, maar ik heb er redens genoeg voor waardoor dit in stand blijft. Schijnbaar zijn we op dit gebied tegenpolen, zij wil daar op een mannelijke manier mee omgaan en ik op een vrouwelijke, wat dat ook mag betekenen.
Ik heb geen idee waarom dit nu al een paar keer is gebeurd, maar ik vrees dat dit de laatste keer was. Het enige wat nu door mijn hoofd gaat is; Ben ik nu mijn goede vriendin kwijt?
Bedankt voor het lezen van mijn verhaal het doet me goed dat ik het in ieder geval ergens kwijt kan.
Nu heb ik nog een aantal vragen aan jullie. Hoe moet ik hier nu mee omgaan? Ben ik haar, zoals ik zelf vermoed, kwijt? Was de vriendschap wel zo goed als dat ik zelf, buiten de twijfels die af en toe toeslaan om, dacht dat het was? Ik weet dat het vragen zijn die ik aan haar hoor te stellen, maar zij kan daar dus niet mee omgaan, krijg ik er dus geen antwoord op, maar zit ik er ondertussen wel mee...
Geen idee of mannen hier welkom zijn, maar ik zit ergens mee waar ik voor mijn gevoel nergens anders mee naar toe kan. Dus ik dacht, waar beter dan op een forum voor vrouwen?
Ik zal het zo duidelijk mogelijk proberen te omschrijven. Zelf vind ik het niet erg dat mensen die ik ken er achter komen wie ik ben, maar ik ben de andere persoon uit dit verhaal niet en zal dus niet teveel kunnen vertellen.
Goed, ik ben een man en de andere persoon is een vrouw, we zijn beide volwassen. De persoon in kwestie is al al een jaar of 5 in mijn leven, ontmoet via haar vriend die overigens ook een vriend van mij is, maar heb haar pas dit jaar echt leren kennen.
Op het moment dat ik haar voor mijn gevoel echt leerde kennen hadden we diepgaande gesprekken die zomaar de hele dag/week duurden, waarna ik op een gegeven moment gevoelens voor haar kreeg. Op dat moment heb ik haar verteld dat ik gevoelens voor haar had ontwikkeld, maar voelde mij wel zwaar klote omdat dit gebeurde achter de rug van haar/mijn vriend. Ze zei me dat verliefdheid niet zomaar ontstaat en dat het vast wel weer even snel zou verdwijnen en dat ze vrienden wou blijven. Op de vraag of zij dezelfde gevoelens deelde, doet ze zelfs nu nog heel geheimzinnig, ze kan het niet bevestigen maar ook niet ontkennen. Ik heb dit geaccepteerd als een nee en was blij dat ze niet zomaar haar vriend dumpte, maar wist van binnen dat ze zelf ook gevoelens had.
Even voor de duidelijkheid, ik heb hier dus geaccepteerd dat het nooit meer dan een vriendin zou worden, maar ze blijft wel speciaal voor me. Speciaal, omdat het de eerste persoon is waar ik dit soort gevoelens voor had ontwikkeld, maar ook omdat ik me bij haar veilig voelde en haar zag als meer dan een kennis of vriend(in). Ik ben voor mijn gevoel mijn hele leven al teleur gesteld in mensen die ik zag als vrienden, zij maakte daar verandering in en ik kreeg weer wat vertrouwen in vriendschappen. Ze is iemand waar ik veel om geef, een kogel voor zou vangen, blind kan vertrouwen en zoals ik zei, ze is meer dan een goede vriendin.
Nu komt het probleem. Op een gegeven moment merkte ik dat de gesprekken veranderde, het was niet meer als daarvoor. Ik begon te twijfelen of het mijn schuld was en of ze me wel als een vriend zag. Dit vertelde ik haar dus ook en dezelfde twijfels kwamen later nog een keer. Tot ik op een gegeven moment een antwoord kreeg dat ze dat soort vragen niet nodig heeft in haar leven en dat ze niet gediend is van dat soort vrouwen drama(schijnbaar ben ik vrouwelijker dan ik dacht ). Ik was blij dat ze zo eerlijk was, maar heb haar ook terug geantwoord dat ik dan maar afstand zal nemen omdat ze me, volgens mij, op dat moment zat was. In de loop van die week daarna kreeg ik toch wel spijt dat ik afstand had genomen, had haar ernstig gemist en vroeg haar of ik weer met haar kon omgaan. Dit was geen probleem zolang er maar geen vrouwen drama in het spel kwam. Het voelde weer als vanouds, tot ze terug kwam van vakantie.
Tijdens haar vakantie heb ik haar gesmsd dat ik haar mis en hoe het ging en of het leuk was. Toen ze terug kwam zag ik dat ze wel op MSN was, maar ik kreeg verder niets te horen. Op een gegeven moment kreeg ik een email met een heel kort antwoord op die sms. Goed, dat kan, ze was tenslotte op vakantie. Hierop volgde een korte email wisseling over de vakantie maar wat me opviel was dat de antwoorden steeds korter werden. De week na deze emails zou ze bij een nieuw bedrijf aan de slag gaan waardoor ze overdag minder tijd voor me kreeg(we mailden ook vaak met elkaar tijdens werk). Ik vroeg haar hoe haar nieuwe baan was en kreeg weer een erg kort antwoord, gaf haar antwoord en kreeg niets meer terug. Heb hierna een paar dagen gewacht of ze me toch nog contact zou opnemen, ik wist dat ze het druk had, maar het begon steeds meer te lijken alsof ze me niet meer wou spreken. Ik heb haar toen maar een email gestuurd of ik wat had gedaan en dat ze zo stil en afwezig is sinds de vakantie.
Hier kreeg ik een antwoord op dat ze zelf ook vond dat ik stil en afwezig was. En vertelde een soort gelijk verhaal als dat ik zelf opmerkte bij haar, maar dan dus bij mij. Ook zei ze dat ik niet meteen moet gaan denken dat er van alles aan de hand is. Ik mailde haar dat ik blij was dat er niets was, waarna ik weer een antwoord terug kreeg dat ze er nog eens over heeft nagedacht en tot de conclusie was gekomen dat we maar een tijd geen contact meer moeten hebben. Dat die twijfels van mijn kant een reden zijn waardoor ze vrijwel alleen mannelijke vrienden heeft. Ze wil nu dus afstand en denkt dat dit goed kan doen. Hierna heb ik haar nog terug gemaild dat ik haar keuze respecteer en ik het nut van afstand nemen niet zie. Voor mijn gevoel zorgt dit er alleen voor dat we verder uit elkaar groeien en krijg ik weer twijfels over vriendschappen. Dit is iets wat zij niet over mij weet en het is ook mijn eigen probleem dat ik zo over vriendschappen denk, maar ik heb er redens genoeg voor waardoor dit in stand blijft. Schijnbaar zijn we op dit gebied tegenpolen, zij wil daar op een mannelijke manier mee omgaan en ik op een vrouwelijke, wat dat ook mag betekenen.
Ik heb geen idee waarom dit nu al een paar keer is gebeurd, maar ik vrees dat dit de laatste keer was. Het enige wat nu door mijn hoofd gaat is; Ben ik nu mijn goede vriendin kwijt?
Bedankt voor het lezen van mijn verhaal het doet me goed dat ik het in ieder geval ergens kwijt kan.
Nu heb ik nog een aantal vragen aan jullie. Hoe moet ik hier nu mee omgaan? Ben ik haar, zoals ik zelf vermoed, kwijt? Was de vriendschap wel zo goed als dat ik zelf, buiten de twijfels die af en toe toeslaan om, dacht dat het was? Ik weet dat het vragen zijn die ik aan haar hoor te stellen, maar zij kan daar dus niet mee omgaan, krijg ik er dus geen antwoord op, maar zit ik er ondertussen wel mee...
zaterdag 14 augustus 2010 om 13:00
Je hebt je teveel op haar geworpen, en ja, daar gaan vriendschappen van kapot. Helemaal als er meer gevoelens bij komen kijken dan goed is voor een vriendschap en je zomaar over haar grenzen (niets diepers, want ze heeft een relatie en die wil ze zo te lezen absoluut niet op het spel zetten) heen walst.
zaterdag 14 augustus 2010 om 13:06
Ik denk dat ze nu het gevoel heeft dat de grenzen wel erg gaan vervagen. Jullie waren al heel erg close en nu heb je ook nog eens gevoelens voor haar die verder gaan dan vriendschap. Ik denk dat dat voor haar het moment is om aan de rem te trekken en dat ze zich realiseert dat het al langer iets te close is tussen jullie.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zaterdag 14 augustus 2010 om 13:16
Als ik op vakantie ben en mijn vrienden zoeken constant contact met me?! Daar zou ik ook niet zo op zitten te wachten. Helemaal als kort daarvoor gesproken is over gevoelens voor elkaar.
Ik begrijp ook wel wat ze bedoelt met "vrouwen drama". Je zit veel te veel op haar nek. Je analyseert alles, je komt op mij een beetje over alsof je niet van ophouden weet. Zij vraagt je om afstand te houden. Ga daar in mee. Als je dat niet doet, dan ben je sowieso een vriendin kwijt. Als je het wel doet heb je kans dat ze na een tijdje weer terug komt.
Mijn vraag aan jou is; waar is jouw en haar vriend in dit verhaal?
Ik begrijp ook wel wat ze bedoelt met "vrouwen drama". Je zit veel te veel op haar nek. Je analyseert alles, je komt op mij een beetje over alsof je niet van ophouden weet. Zij vraagt je om afstand te houden. Ga daar in mee. Als je dat niet doet, dan ben je sowieso een vriendin kwijt. Als je het wel doet heb je kans dat ze na een tijdje weer terug komt.
Mijn vraag aan jou is; waar is jouw en haar vriend in dit verhaal?
zaterdag 14 augustus 2010 om 13:17
Ik snap al niet zo goed waarom je haar verteld hebt dat je gevoelens voor haar hebt; haar partner is toch een vriend van je?
Maar goed, nadat je het haar hebt verteld ga je ook nog sms'en dat je haar mist, etc. Wat moet ze daar nou mee? Ze kan / wil jou niet geven wat jij het liefste wil dus met dat soort " geneuzel " drijf je haar alleen maar verder van je af.
Raar dat je nu twijfelt aan háár vriendschap, terwijl jij er zelf alles aan doet om dingen zo moeilijk mogelijk te maken.
Maar goed, nadat je het haar hebt verteld ga je ook nog sms'en dat je haar mist, etc. Wat moet ze daar nou mee? Ze kan / wil jou niet geven wat jij het liefste wil dus met dat soort " geneuzel " drijf je haar alleen maar verder van je af.
Raar dat je nu twijfelt aan háár vriendschap, terwijl jij er zelf alles aan doet om dingen zo moeilijk mogelijk te maken.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 14 augustus 2010 om 13:24
quote:blijfgewoonbianca schreef op 14 augustus 2010 @ 13:17:
Ik snap al niet zo goed waarom je haar verteld hebt dat je gevoelens voor haar hebt; haar partner is toch een vriend van je?
Maar goed, nadat je het haar hebt verteld ga je ook nog sms'en dat je haar mist, etc. Wat moet ze daar nou mee? Ze kan / wil jou niet geven wat jij het liefste wil dus met dat soort " geneuzel " drijf je haar alleen maar verder van je af.
Raar dat je nu twijfelt aan háár vriendschap, terwijl jij er zelf alles aan doet om dingen zo moeilijk mogelijk te maken.
Ik snap al niet zo goed waarom je haar verteld hebt dat je gevoelens voor haar hebt; haar partner is toch een vriend van je?
Maar goed, nadat je het haar hebt verteld ga je ook nog sms'en dat je haar mist, etc. Wat moet ze daar nou mee? Ze kan / wil jou niet geven wat jij het liefste wil dus met dat soort " geneuzel " drijf je haar alleen maar verder van je af.
Raar dat je nu twijfelt aan háár vriendschap, terwijl jij er zelf alles aan doet om dingen zo moeilijk mogelijk te maken.
zaterdag 14 augustus 2010 om 13:44
Voor een man ben je idd wel behoorlijk aan het zeuren.
Ik vind het een vreemde situatie. Jullie hebben wel erg veel contact, zo komt het op mij over in ieder geval. Mailen onder werktijden, sms'en, via msn en dan nog regelmatig 'live' contact, neem ik aan. Je zegt dat je het feit dat zij niet meer dan vrienden wil zijn hebt geaccepteerd, maar zo komt het niet op mij over.
Ik denk zelf dat vriendschappen tussen mannen en vrouwen niet werken, dus.
Ik vind het een vreemde situatie. Jullie hebben wel erg veel contact, zo komt het op mij over in ieder geval. Mailen onder werktijden, sms'en, via msn en dan nog regelmatig 'live' contact, neem ik aan. Je zegt dat je het feit dat zij niet meer dan vrienden wil zijn hebt geaccepteerd, maar zo komt het niet op mij over.
Ik denk zelf dat vriendschappen tussen mannen en vrouwen niet werken, dus.
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:00
quote:cychick schreef op 14 augustus 2010 @ 13:44:
Voor een man ben je idd wel behoorlijk aan het zeuren.
Ik vind het een vreemde situatie. Jullie hebben wel erg veel contact, zo komt het op mij over in ieder geval. Mailen onder werktijden, sms'en, via msn en dan nog regelmatig 'live' contact, neem ik aan. Je zegt dat je het feit dat zij niet meer dan vrienden wil zijn hebt geaccepteerd, maar zo komt het niet op mij over.
Ik denk zelf dat vriendschappen tussen mannen en vrouwen niet werken, dus. ah daar is tie al, een vlotte deze keer
ik denk dat ze geschrokken is van jouw ontboezeming en dat jouw daden niet laten zien dat je vrede hebt met alleen vriendschap.
Voor een man ben je idd wel behoorlijk aan het zeuren.
Ik vind het een vreemde situatie. Jullie hebben wel erg veel contact, zo komt het op mij over in ieder geval. Mailen onder werktijden, sms'en, via msn en dan nog regelmatig 'live' contact, neem ik aan. Je zegt dat je het feit dat zij niet meer dan vrienden wil zijn hebt geaccepteerd, maar zo komt het niet op mij over.
Ik denk zelf dat vriendschappen tussen mannen en vrouwen niet werken, dus. ah daar is tie al, een vlotte deze keer
ik denk dat ze geschrokken is van jouw ontboezeming en dat jouw daden niet laten zien dat je vrede hebt met alleen vriendschap.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:02
Bedankt voor jullie reacties.
Het was inderdaad niet netjes van mij om haar te vertellen dat ik gevoelens had, maar ik kan geen vriendschap houden terwijl ik in het geheim gevoelens voor die persoon heb, nu kon zij zelf bepalen of ze afstand wou of niet. Dat wou ze toen niet, ik heb haar toen ook al verteld dat het niet mijn bedoeling was om tussen haar en haar vriend te komen en geaccepteerd dat het toch nooit meer kan worden tussen ons dan vriendschap. Uiteraard heb ik ook vaak mijn spijt geuit terwijl ze er zelf geen probleem mee had, voor mij, en ongetwijfeld voor haar ook, voelde het wel zwaar klote naar haar vriend toe.
Meningen over het tegen iemand zeggen dat je die persoon mist en het hele mannen en vrouwen kunnen geen vriendschap hebben gedoe is puur persoonlijk en deel ik niet. Maar daar zijn vast wel andere topics over op dit forum, dus niet hier doen aub.
Jullie weten uiteraard niet alles waardoor sommige reacties niet echt kloppen. Maar wat wel duidelijk is geworden is dat ik overkom alsof ik haar vriend wil worden, voor mij is dit niet meer het geval(al een paar maanden niet) en vind haar vriendschap een heel stuk belangrijker. Ik zal in ieder geval mijn afstand houden, dit is wel het minste wat ik kan doen als ik jullie reacties zo lees. Bedankt voor de inzichten, hier kan ik tenminste iets mee.
Het was inderdaad niet netjes van mij om haar te vertellen dat ik gevoelens had, maar ik kan geen vriendschap houden terwijl ik in het geheim gevoelens voor die persoon heb, nu kon zij zelf bepalen of ze afstand wou of niet. Dat wou ze toen niet, ik heb haar toen ook al verteld dat het niet mijn bedoeling was om tussen haar en haar vriend te komen en geaccepteerd dat het toch nooit meer kan worden tussen ons dan vriendschap. Uiteraard heb ik ook vaak mijn spijt geuit terwijl ze er zelf geen probleem mee had, voor mij, en ongetwijfeld voor haar ook, voelde het wel zwaar klote naar haar vriend toe.
Meningen over het tegen iemand zeggen dat je die persoon mist en het hele mannen en vrouwen kunnen geen vriendschap hebben gedoe is puur persoonlijk en deel ik niet. Maar daar zijn vast wel andere topics over op dit forum, dus niet hier doen aub.
Jullie weten uiteraard niet alles waardoor sommige reacties niet echt kloppen. Maar wat wel duidelijk is geworden is dat ik overkom alsof ik haar vriend wil worden, voor mij is dit niet meer het geval(al een paar maanden niet) en vind haar vriendschap een heel stuk belangrijker. Ik zal in ieder geval mijn afstand houden, dit is wel het minste wat ik kan doen als ik jullie reacties zo lees. Bedankt voor de inzichten, hier kan ik tenminste iets mee.
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:18
Nou ik geloof wel in M-V-vriendschap hoor. Gaat prima zo lang niemand verliefd wordt. Een goede vriend was 1000 jaar geleden verliefd op me geworden, ik niet op hem, over gehad, was even ongemakkelijk, tijdje iets minder intensief contact, maar al snel geen issue meer en nu weer als vanouds (en hij inmiddels gelukkig getrouwd).
Dus als je haar weer ziet/spreekt/mailt: beschouw het als afgesloten hoofdstuk en ga niet weer over jouw gevoelens/verwachtingen, haar reactie, jouw bedoelingen, haar stilte toen etc. hebben.
Probeer weer normaal te doen. Doen/bespreken wat jullie deden/bespraken voordat je je gevoelens uitte dus.
Maar ik heb wel idee dat je toch nog wat verliefd op haar bent, dus voorlopig maar even afstand nemen misschien.
In elk geval sterkte ermee!
Dus als je haar weer ziet/spreekt/mailt: beschouw het als afgesloten hoofdstuk en ga niet weer over jouw gevoelens/verwachtingen, haar reactie, jouw bedoelingen, haar stilte toen etc. hebben.
Probeer weer normaal te doen. Doen/bespreken wat jullie deden/bespraken voordat je je gevoelens uitte dus.
Maar ik heb wel idee dat je toch nog wat verliefd op haar bent, dus voorlopig maar even afstand nemen misschien.
In elk geval sterkte ermee!
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:27
quote:AdviesGevraagd schreef op 14 augustus 2010 @ 14:02:
Meningen over het tegen iemand zeggen dat je die persoon mist [...] deel ik niet.
In dit geval was het echt niet slim om dat te zeggen.
Laat haar gaan. Als jij na je 'bekentenis' direct je afstand had gehouden en je enkel als een vriend had gedragen, had het misschien weer gewoon kunnen worden tussen jullie, maar doordat jij op haar nek heb gezeten, dingen hebt gezegd zoals ik mis je, zelfs in haar vakantie contact hebt gezocht, telkens weer aandacht vraagt (op een niet vriendschappelijke en wat deze situatie betreft ongepaste manier), houdt het voor haar op en heb je haar juist weggejaagd. Ik geef haar geen ongelijk.
Meningen over het tegen iemand zeggen dat je die persoon mist [...] deel ik niet.
In dit geval was het echt niet slim om dat te zeggen.
Laat haar gaan. Als jij na je 'bekentenis' direct je afstand had gehouden en je enkel als een vriend had gedragen, had het misschien weer gewoon kunnen worden tussen jullie, maar doordat jij op haar nek heb gezeten, dingen hebt gezegd zoals ik mis je, zelfs in haar vakantie contact hebt gezocht, telkens weer aandacht vraagt (op een niet vriendschappelijke en wat deze situatie betreft ongepaste manier), houdt het voor haar op en heb je haar juist weggejaagd. Ik geef haar geen ongelijk.
zaterdag 14 augustus 2010 om 16:13
Als iemand zich zo zou laten kennen tegenover mij zou ik er ook snel genoeg van hebben. Als een vriend of vriendin smst dat ie me zo mist, constant mailt en belt... ben ik er gauw genoeg klaar mee. Vriendschappen zijn fijn, maar het zijn vriendschappen. Ken je plaats. Vooral aangezien jij gevoelens voor haar hebt!
zondag 15 augustus 2010 om 11:04
Ik had geen idee dat een paar anonieme mensen zo behulpzaam konden zijn, bedankt daarvoor!
Ik had ook geen idee dat ik zo op haar overkwam, maar het verklaard voor mij wel een hoop. Jammer dat ik zo blind was en dit niet zelf zag, aangezien het nu waarschijnlijk te laat is, maar het is in ieder geval een wijze les geweest die ik bij niemand wil/ga herhalen.
Ik had ook geen idee dat ik zo op haar overkwam, maar het verklaard voor mij wel een hoop. Jammer dat ik zo blind was en dit niet zelf zag, aangezien het nu waarschijnlijk te laat is, maar het is in ieder geval een wijze les geweest die ik bij niemand wil/ga herhalen.
