Relaties
alle pijlers
And this is the END
zondag 8 augustus 2010 om 15:53
Ben boos, verdrietig en teleurgesteld.............
Pas terug van vakantie met het gezin, nog een paar daagjes ergens anders geweest, partner gewoon werken. Bij thuiskomst blijkt dat hij het niet meer ziet zitten, stopt ermee.
Na 12 jaar is het op.
Er zijn heel veel dingen die ik wil zeggen maar kom er niet mee.
Voel me op, maar doe mijn best niet de hele dag te huilen voor de meiden (11 en 10)
Moet morgen weer aan het werk, gelukkig is mijn baas een goeie en kan ik wellicht na een paar uurtjes weer naar huis.
Moet zoveel regelen............hoe kom ik aan een woning, hoe ga ik het doen allemaal.
Heb net al op de site van woningnet zitten kijken en dat stemt me nou niet bepaald rooskleurig. We zitten nu in een koophuis en dat kan ik niet betalen, werk maar 3 dagen.
(ex)partner is me volledig behulpzaam, wilt zelf niets van het huis.
Ik sluit me aan bij de rij van mijn vriendinnen die me voor zijn gegaan, MAAR DAT WIL IK NIET. Ik wilde samen oud worden, hij ziet er geen heil meer in, het gevoel is over zegt hij. Er valt dus weinig meer te bepraten dan de regeling voor de meiden en het zoeken naar woonruimte.
Ik hoef hier niet weg, hij van mij ook niet, heb geen last van hem.
De woorden van mijn jongste galmen nog door mijn hoofd "waarom moet ons dat gebeuren" Het verdriet wat ze hebben doet zo'n pijn...............
Wie kan me nuttige info geven (vooral mbt wonen)
Punt is ook dat hij staat ingeschreven als hoofdbewoner, ik sta erbij (wonen al 12 jaar samen) maar hoe moet dat met een huis huren. En ik wil, vooral voor de meiden die geen makkelijke achtergrond hebben, niet te veel veranderen zoals woonomgeving.
En klinkt misschien uit de hoogte maar zit eindelijk in een huis met tuin en wil voor geen goud in een flat (die zijn hier trouwens zo vies en.....)
Pas terug van vakantie met het gezin, nog een paar daagjes ergens anders geweest, partner gewoon werken. Bij thuiskomst blijkt dat hij het niet meer ziet zitten, stopt ermee.
Na 12 jaar is het op.
Er zijn heel veel dingen die ik wil zeggen maar kom er niet mee.
Voel me op, maar doe mijn best niet de hele dag te huilen voor de meiden (11 en 10)
Moet morgen weer aan het werk, gelukkig is mijn baas een goeie en kan ik wellicht na een paar uurtjes weer naar huis.
Moet zoveel regelen............hoe kom ik aan een woning, hoe ga ik het doen allemaal.
Heb net al op de site van woningnet zitten kijken en dat stemt me nou niet bepaald rooskleurig. We zitten nu in een koophuis en dat kan ik niet betalen, werk maar 3 dagen.
(ex)partner is me volledig behulpzaam, wilt zelf niets van het huis.
Ik sluit me aan bij de rij van mijn vriendinnen die me voor zijn gegaan, MAAR DAT WIL IK NIET. Ik wilde samen oud worden, hij ziet er geen heil meer in, het gevoel is over zegt hij. Er valt dus weinig meer te bepraten dan de regeling voor de meiden en het zoeken naar woonruimte.
Ik hoef hier niet weg, hij van mij ook niet, heb geen last van hem.
De woorden van mijn jongste galmen nog door mijn hoofd "waarom moet ons dat gebeuren" Het verdriet wat ze hebben doet zo'n pijn...............
Wie kan me nuttige info geven (vooral mbt wonen)
Punt is ook dat hij staat ingeschreven als hoofdbewoner, ik sta erbij (wonen al 12 jaar samen) maar hoe moet dat met een huis huren. En ik wil, vooral voor de meiden die geen makkelijke achtergrond hebben, niet te veel veranderen zoals woonomgeving.
En klinkt misschien uit de hoogte maar zit eindelijk in een huis met tuin en wil voor geen goud in een flat (die zijn hier trouwens zo vies en.....)
vrijdag 20 augustus 2010 om 01:05
quote:waaromdan schreef op 20 augustus 2010 @ 00:43:
Ja hollebollegijs, die bezoekregeling vind ik ook ruk.
Van mij hoeft dat ook niet, papa mag zijn kids ten alle tijden zien.
Want oh wat leuk, naar papa om leuke dingen te doen en bij mama is de gewone regelmaat.
Als de kinderen bij mama blijven en zij kan het betale waarom dan niet in het huis blijven. Maar voor het merendeel geldt dat mama minder werkt sinds er kinderen zijn. Dus een hypotheek betalen wordt lastig ook met de ali van papa.
En voor vele veranderd er wellicht wel meer dan jij denkt.
Sommige vaders doen mee met de opvoeding gedurende de week (jij ook neem ik aan) dus dat alleen wakker worden is nog wel het minste waar ik me druk om maak hoor
Klopt ook allemaal.
Probeerde alleen aan te geven dat het voor
ons een dubbel afscheid is.
Ook al mag je de kinderen zo vaak zien als je wilt,
je werkgever vind het geen goed idee als je ze meeneemt
Blijft dus in de praktijk over, adv dagen en weekenden iov
iedere dag samen eten en aansluitend naar bed brengen.
quote:waaromdan schreef op 20 augustus 2010 @ 00:43:
.
Want oh wat leuk, naar papa om leuke dingen te doen en bij mama is de gewone regelmaat.
Daarin tegen missen wij vreselijk veel van die kleine
leuke dingen.
Een blij kind dat met een goed rapport thuiskomt, schoentje zetten met sinterklaas, de kinderpartijtjes.
Natuurlijk is overal wel een mouw aan te passen maar die leuke
spontane momenten van kinderen mis ik nu al
Weet waarover ik praat, en ja dan kan ik ze een keer
meenemen naar de efteling.
Nou waaromdan, ik zou graag willen ruilen.
Ja hollebollegijs, die bezoekregeling vind ik ook ruk.
Van mij hoeft dat ook niet, papa mag zijn kids ten alle tijden zien.
Want oh wat leuk, naar papa om leuke dingen te doen en bij mama is de gewone regelmaat.
Als de kinderen bij mama blijven en zij kan het betale waarom dan niet in het huis blijven. Maar voor het merendeel geldt dat mama minder werkt sinds er kinderen zijn. Dus een hypotheek betalen wordt lastig ook met de ali van papa.
En voor vele veranderd er wellicht wel meer dan jij denkt.
Sommige vaders doen mee met de opvoeding gedurende de week (jij ook neem ik aan) dus dat alleen wakker worden is nog wel het minste waar ik me druk om maak hoor
Klopt ook allemaal.
Probeerde alleen aan te geven dat het voor
ons een dubbel afscheid is.
Ook al mag je de kinderen zo vaak zien als je wilt,
je werkgever vind het geen goed idee als je ze meeneemt
Blijft dus in de praktijk over, adv dagen en weekenden iov
iedere dag samen eten en aansluitend naar bed brengen.
quote:waaromdan schreef op 20 augustus 2010 @ 00:43:
.
Want oh wat leuk, naar papa om leuke dingen te doen en bij mama is de gewone regelmaat.
Daarin tegen missen wij vreselijk veel van die kleine
leuke dingen.
Een blij kind dat met een goed rapport thuiskomt, schoentje zetten met sinterklaas, de kinderpartijtjes.
Natuurlijk is overal wel een mouw aan te passen maar die leuke
spontane momenten van kinderen mis ik nu al
Weet waarover ik praat, en ja dan kan ik ze een keer
meenemen naar de efteling.
Nou waaromdan, ik zou graag willen ruilen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 20 augustus 2010 om 07:42
Hollebollegijs, ik had het meer over 'zij die willen vertrekken en daar al lang mee bezig zijn in hun hoofd'.
Dit kunnen mannen en vrouwen zijn maar in dit topic zijn dat overwegend mannen.
Verder ging het meer over dat het heel herkenbaar is en dat het in veel gevallen zo gaat dat als de weg-willende partner rust en tijd voor zichzelf wil inbouwen om na te denken, dat dan het proces begint van al ' uitchecken' uit het huwelijk, waardoor een weg terug bijna niet meer mogelijk is.
Hoe de vader verder tegenover de kinderen staat en hoe dat geregeld is staat hier dan even los van.
Dit kunnen mannen en vrouwen zijn maar in dit topic zijn dat overwegend mannen.
Verder ging het meer over dat het heel herkenbaar is en dat het in veel gevallen zo gaat dat als de weg-willende partner rust en tijd voor zichzelf wil inbouwen om na te denken, dat dan het proces begint van al ' uitchecken' uit het huwelijk, waardoor een weg terug bijna niet meer mogelijk is.
Hoe de vader verder tegenover de kinderen staat en hoe dat geregeld is staat hier dan even los van.
vrijdag 20 augustus 2010 om 09:50
Gijs, ik denk dat vivalina het goed verwoord, het gaat er niet om dat de man gedwongen wordt het huis te verlaten. Ik snap ik jouw geval dat je misschien geen keuze had omdat je vrouw een ander had. In mijn geval is dat niet aan de orde. Man wil weg vanwege een gebrek aan gevoel en een gebrek er aan te willen of kunnen werken.
Voor de kinderen en voor hem is het weggaan natuurlijk vreselijk, maar sorry hoor daar kiest hij zelf voor. Ik heb niet gezegd dat hij moet vertrekken, sterker nog, ik zou niets liever willen dat hij blijft. Zijn ogen opent en de realiteit ziet. Dat we het de afgelopen 14 jaar prima hebben gehad, dat we ooit enorm verliefd op elkaar waren, dat het afgelopen jaar niet goed was, maar dat een relatie nu eenmaal uit ups en downs bestaat. Dat hij dat anders ziet is zijn probleem en dat hij daarom voor een groot deel afscheid van zijn kinderen moet nemen is part of the deal.
Voor de kinderen en voor hem is het weggaan natuurlijk vreselijk, maar sorry hoor daar kiest hij zelf voor. Ik heb niet gezegd dat hij moet vertrekken, sterker nog, ik zou niets liever willen dat hij blijft. Zijn ogen opent en de realiteit ziet. Dat we het de afgelopen 14 jaar prima hebben gehad, dat we ooit enorm verliefd op elkaar waren, dat het afgelopen jaar niet goed was, maar dat een relatie nu eenmaal uit ups en downs bestaat. Dat hij dat anders ziet is zijn probleem en dat hij daarom voor een groot deel afscheid van zijn kinderen moet nemen is part of the deal.
vrijdag 20 augustus 2010 om 13:57
Weet je wat ik ook moeilijk vind? Ik doe nu erg afstandelijk tegen hem. Praat wel met hem hoor, maar blijf afstandelijk en spendeer zo min mogelijk tijd met hem uit eigen behoud. Aan de andere kant vreet dat erg aan me. gaat tegen mijn gevoel in en ben daarnaast bang dat het dan ZEKER niet meer goed gaat komen.... Aan de andere kant als ik lief doe en net zo geinteresseerd als altijd gaat het OOK niet goedkomen.... Weet niet wat ik moet doen.
vrijdag 20 augustus 2010 om 15:33
quote:maria2005 schreef op 20 augustus 2010 @ 09:50:
. Dat we het de afgelopen 14 jaar prima hebben gehad, dat we ooit enorm verliefd op elkaar waren, .
Raar he?
Heb ik ook zo'n moeite mee, ik zit al met de tranen in mijn
ogen nu ik dit typ (heb ff pauze op mijn werk)
Onwillekeurig dwalen mijn gedachtes soms af naar de
eerste ontmoeting, samen naar Katwijk aan zee, een roos
die ik aan de deur hing op haar eerste verjaardag samen.
Maar ook de geboorte van mijn dochter, samen de kinderkamer
inrichten, de geboorte enz.
Jongens ik ga kappen.................
Als ik ff doorga kom ik niet meer aan het werk
Kort samengevat ik ken die gevoelens.
Ga ff verder in pijler actueel, ff denkdruk verleggen
. Dat we het de afgelopen 14 jaar prima hebben gehad, dat we ooit enorm verliefd op elkaar waren, .
Raar he?
Heb ik ook zo'n moeite mee, ik zit al met de tranen in mijn
ogen nu ik dit typ (heb ff pauze op mijn werk)
Onwillekeurig dwalen mijn gedachtes soms af naar de
eerste ontmoeting, samen naar Katwijk aan zee, een roos
die ik aan de deur hing op haar eerste verjaardag samen.
Maar ook de geboorte van mijn dochter, samen de kinderkamer
inrichten, de geboorte enz.
Jongens ik ga kappen.................
Als ik ff doorga kom ik niet meer aan het werk
Kort samengevat ik ken die gevoelens.
Ga ff verder in pijler actueel, ff denkdruk verleggen
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 20 augustus 2010 om 20:23
Tja gewoon doen, blijkt dus ook niet te werken, 1 verkeerde opmerking en de stemming is weer beneden nul. Kan ik maar beter er voor zorgen dat de stemming daar niet boven komt LOL...
Ja Gijs, het blijft een vreemd fenomeen met de liefde he?! Vind het ook een vreselijk idee dat liefde dus niet onvoorwaardelijk blijkt te zijn. Ik was echt de romanticus die dacht dat het in voor- en tegenspoed was... Maarja, blijkbaar moet de tegenspoed niet te lang duren.......
Ik word nu continu heen en weer geslingerd tussen boosheid, verdriet en rouwgevoelens. Kortom hij moet eigenlijk zo snel mogelijk het huis uit. Helaas gaat dat denk ik nog wel een week of 6 duren (en zal ik dan al die tijd toch stiekem blijven geloven dat hij toch nog het licht gaat zien???????)
Ja Gijs, het blijft een vreemd fenomeen met de liefde he?! Vind het ook een vreselijk idee dat liefde dus niet onvoorwaardelijk blijkt te zijn. Ik was echt de romanticus die dacht dat het in voor- en tegenspoed was... Maarja, blijkbaar moet de tegenspoed niet te lang duren.......
Ik word nu continu heen en weer geslingerd tussen boosheid, verdriet en rouwgevoelens. Kortom hij moet eigenlijk zo snel mogelijk het huis uit. Helaas gaat dat denk ik nog wel een week of 6 duren (en zal ik dan al die tijd toch stiekem blijven geloven dat hij toch nog het licht gaat zien???????)
vrijdag 20 augustus 2010 om 22:34
Maria, ik snap je wisselende emoties volkomen. Ik heb het ook. Ik ben verdrietig, ik ben boos, ik ben teleurgesteld. Ik voel me geamputeerd. Mijn complete leven ligt overhoop. Gezin weg, relatie weg, en in mijn geval ook nog mijn werk weg. Ik moet echt alles weer van 0 op gaan bouwen.
Maar zover ben ik nog niet. Het is nog te vers. Ik kan me er nog niet goed toe zetten om werk te zoeken en te solliciteren. Daarvoor moet ik wat beter in mijn vel zitten.
Feit dat ik ook nog gebroken nachten heb door baby werkt ook niet mee.
De kindjes zijn wel een redding hoor. Die zorgen ervoor dat ik op moet staan, moet eten, noem maar op. Maar het is puur overleven. Kan het niet anders zeggen.
Man is nu ook zo ontzettend hard, kort, zakelijk, bot, afstandelijk. Daar ben ik dan 14 jaar mee samen geweest....
Maar zover ben ik nog niet. Het is nog te vers. Ik kan me er nog niet goed toe zetten om werk te zoeken en te solliciteren. Daarvoor moet ik wat beter in mijn vel zitten.
Feit dat ik ook nog gebroken nachten heb door baby werkt ook niet mee.
De kindjes zijn wel een redding hoor. Die zorgen ervoor dat ik op moet staan, moet eten, noem maar op. Maar het is puur overleven. Kan het niet anders zeggen.
Man is nu ook zo ontzettend hard, kort, zakelijk, bot, afstandelijk. Daar ben ik dan 14 jaar mee samen geweest....
vrijdag 20 augustus 2010 om 23:29
Oh shit je bent je werk ook nog kwijt? Hoezo?
Woont je man ook nog bij je dan? Vreemd inderdaad hoe het ineens kan veranderen na zoveel tijd he?
Hier zitten we nog samen, maar is ook niet meer wat het was. Hij merkt nu iig wel de effecten van op de logeerkamer slapen haha. Wilde niet meer zoenen omdat ik dat niet meer wil, keek wel zielig. Goede stap van mij dus.
Beetje teveel rose gedronken, sorry...
Woont je man ook nog bij je dan? Vreemd inderdaad hoe het ineens kan veranderen na zoveel tijd he?
Hier zitten we nog samen, maar is ook niet meer wat het was. Hij merkt nu iig wel de effecten van op de logeerkamer slapen haha. Wilde niet meer zoenen omdat ik dat niet meer wil, keek wel zielig. Goede stap van mij dus.
Beetje teveel rose gedronken, sorry...
zaterdag 21 augustus 2010 om 00:10
zaterdag 21 augustus 2010 om 01:21
Oh vivalina, dat iszeker balen
Alles helemaal vanaf 0 opstaten.
Ben blij dat ik zijn werk en de rest altijd gescheiden heb gehouden voor zover mogelijk dan.
Hielp hem wel maar had mijn eigen werk en wilde niet op papier in de zaak.
Het gaat redelijk hier, had het druk vandaag met boodschappen doen alvast voor de thuiskomst zondag en verder lekker zitten kletsen/drinken/et met mijn vriendinnen.
Net nog even naar een activiteit geweest in de kantine.
Morgen volop genieten van de zon.........
Mijn oudste heeft het zwaar, mist haar vader. Bellen gaat niet, zijn telefoon heeft hij niet mee. En zelf bellen is ook niet makelijk zei hijtoen hij van de week belde.
Ben erg benieuwd wat er gebeurd als hij thuiskomt.
Ik kan van alles bedenken maar we zien het wel.
Ik hbe het druk genoeg aankomende week met de meiden.
De jongste gaat naar een nieuwe school en de oudste gaat naar groep 8.
Sporten begint weer voor de meiden en thuis heb ik nog een hoop onafgemaakte zooi waar ik nu ff de tijd voor heb.
Ga nog even aan de chips, hbe me voorgenomen deze na de vakantie voor het grootste gedeelte te laten staan.
Alles helemaal vanaf 0 opstaten.
Ben blij dat ik zijn werk en de rest altijd gescheiden heb gehouden voor zover mogelijk dan.
Hielp hem wel maar had mijn eigen werk en wilde niet op papier in de zaak.
Het gaat redelijk hier, had het druk vandaag met boodschappen doen alvast voor de thuiskomst zondag en verder lekker zitten kletsen/drinken/et met mijn vriendinnen.
Net nog even naar een activiteit geweest in de kantine.
Morgen volop genieten van de zon.........
Mijn oudste heeft het zwaar, mist haar vader. Bellen gaat niet, zijn telefoon heeft hij niet mee. En zelf bellen is ook niet makelijk zei hijtoen hij van de week belde.
Ben erg benieuwd wat er gebeurd als hij thuiskomt.
Ik kan van alles bedenken maar we zien het wel.
Ik hbe het druk genoeg aankomende week met de meiden.
De jongste gaat naar een nieuwe school en de oudste gaat naar groep 8.
Sporten begint weer voor de meiden en thuis heb ik nog een hoop onafgemaakte zooi waar ik nu ff de tijd voor heb.
Ga nog even aan de chips, hbe me voorgenomen deze na de vakantie voor het grootste gedeelte te laten staan.
zaterdag 21 augustus 2010 om 02:38
quote:maria2005 schreef op 20 augustus 2010 @ 20:23:
(en zal ik dan al die tijd toch stiekem blijven geloven dat hij toch nog het licht gaat zien???????)
Mmmmmmmmmm dat heb / had ik niet.
Hoe verdrietig ook ik wist wel dat ik geen
herstel van de relatie wilde.
Dat wist ik eigenlijk meteen toen het over was.
Ik had meteen zo iets, oke en nu doorzetten.
Voor je het weet beland je in een knipperlicht relatie
en ben je weer jaren verder aan het modderen.
(en zal ik dan al die tijd toch stiekem blijven geloven dat hij toch nog het licht gaat zien???????)
Mmmmmmmmmm dat heb / had ik niet.
Hoe verdrietig ook ik wist wel dat ik geen
herstel van de relatie wilde.
Dat wist ik eigenlijk meteen toen het over was.
Ik had meteen zo iets, oke en nu doorzetten.
Voor je het weet beland je in een knipperlicht relatie
en ben je weer jaren verder aan het modderen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 21 augustus 2010 om 07:43
Ja eens met hbg. Ik denk ook niet dat dat gaat werken..
Verder vind ik het idd zwaar kaa uu tee dat ik ook nog op zoek moet naar een andere baan. Zit ik toch in deze omstandigheden helemaal niet op te wachten... En wat was het fijn geweest als er tenminste 1 ding in mijn leven bleef zoals het was...
Maar goed. Zdl uiteindelijk ook wel goedkomen..
Verder vind ik het idd zwaar kaa uu tee dat ik ook nog op zoek moet naar een andere baan. Zit ik toch in deze omstandigheden helemaal niet op te wachten... En wat was het fijn geweest als er tenminste 1 ding in mijn leven bleef zoals het was...
Maar goed. Zdl uiteindelijk ook wel goedkomen..
zaterdag 21 augustus 2010 om 23:09
Ik kreeg vorige week van mijn vriendin een bosje rozen met een kaartje. Hierop stond "Het komt wel goed, schatje"
En ja, het komt vast ook wel weer goed.
Misschien over een jaar of weet ik veel hoeland, kijk je terug op deze tijd en dan kan je zeggen "Heb het er goed van af gebracht" Hoe het dan ook afloopt.............
Zit momenteel in een dip. Morgen echt de laatste vakantiedag voor de kinderen. 's Morgens inpakken en dan richting huis.
Gelukkig nog een verjaardag, als ze maar niet gaanv ragen hoe het gaat.
Was namelijk niet van plan om al mijn gehele familie op de hoogte te stellen.
Weet eigenlijk niet waarom, maar denk omdat we nog niet uit gepraat zijn en ik persoonlijk nogniet uit gevochten.
Welterusten voor straks
En ja, het komt vast ook wel weer goed.
Misschien over een jaar of weet ik veel hoeland, kijk je terug op deze tijd en dan kan je zeggen "Heb het er goed van af gebracht" Hoe het dan ook afloopt.............
Zit momenteel in een dip. Morgen echt de laatste vakantiedag voor de kinderen. 's Morgens inpakken en dan richting huis.
Gelukkig nog een verjaardag, als ze maar niet gaanv ragen hoe het gaat.
Was namelijk niet van plan om al mijn gehele familie op de hoogte te stellen.
Weet eigenlijk niet waarom, maar denk omdat we nog niet uit gepraat zijn en ik persoonlijk nogniet uit gevochten.
Welterusten voor straks
zondag 22 augustus 2010 om 20:51
Hij heeft net gebeld voor de kinderen...........Ik mis hem zo vreselijk, maar daar had ik eerder aan moeten denken zei hij toen ik dat zei.
Weet niet meer wat ik moet nu
Zijn laatste woorden waren, dat we na de vakantie verder gingen praten omdat we de laatste zondag op de goede weg zaten.
Ben echt helemaal van de kaart nu.
Ik wil dit niet en ben vreselijk boos.
Wil hem nooit meer zien hier. Hij wil de meiden ophalen vna school maar dat hoeft niet van mij. Leuke dingen doen en ze dan afzetten ofzo, nou dacht het niet.
Ik zit al een week in de shit met die meiden, elke avond verdriet, huilen en vragen waar ik het antwoord niet op heb.
Waar gaan we wonen, hebben we dan wel genoeg geld, mag de hond blijven, kunnen we nog wel sporten. Komt papa nog met mijn verjaardag?? Daarop heb ik geantwoord dat papa de verjaardagen zelf kan vieren, niet meer hier willen wonen is ook niet meer mee vieren.
Oh ben zo hard maar heb zoveel verdriet, ik wil vechten en ervoor gaan. Maar ben nu echt bang dat hij kiest voor een leuk vrijgezel leventje.
Wat een vuile kloot%^&*, mij zo aan de kant te zetten, zonder ook maar enige moeite doen om er voor te vechten.
Weet niet meer wat ik moet nu
Zijn laatste woorden waren, dat we na de vakantie verder gingen praten omdat we de laatste zondag op de goede weg zaten.
Ben echt helemaal van de kaart nu.
Ik wil dit niet en ben vreselijk boos.
Wil hem nooit meer zien hier. Hij wil de meiden ophalen vna school maar dat hoeft niet van mij. Leuke dingen doen en ze dan afzetten ofzo, nou dacht het niet.
Ik zit al een week in de shit met die meiden, elke avond verdriet, huilen en vragen waar ik het antwoord niet op heb.
Waar gaan we wonen, hebben we dan wel genoeg geld, mag de hond blijven, kunnen we nog wel sporten. Komt papa nog met mijn verjaardag?? Daarop heb ik geantwoord dat papa de verjaardagen zelf kan vieren, niet meer hier willen wonen is ook niet meer mee vieren.
Oh ben zo hard maar heb zoveel verdriet, ik wil vechten en ervoor gaan. Maar ben nu echt bang dat hij kiest voor een leuk vrijgezel leventje.
Wat een vuile kloot%^&*, mij zo aan de kant te zetten, zonder ook maar enige moeite doen om er voor te vechten.
zondag 22 augustus 2010 om 21:27
quote:waaromdan schreef op 22 augustus 2010 @ 20:51:
maar daar had ik eerder aan moeten denken zei hij toen ik dat zei.
Oh ben zo hard maar heb zoveel verdriet, ik wil vechten en ervoor gaan. Maar ben nu echt bang dat hij kiest voor een leuk vrijgezel leventje.
Wat een vuile kloot%^&*, mij zo aan de kant te zetten, zonder ook maar enige moeite doen om er voor te vechten.
Wat heb je toch verkeerd gedaan dat hij zo vreselijk
"klaar" met je is?
Heb je een ander gehad? Heb je zijn auto in elkaar
gereden? Zijn WK voetbal verpest?
Hij is wel errug radicaal.
En weet je 100% zeker dat er geen ander is?
maar daar had ik eerder aan moeten denken zei hij toen ik dat zei.
Oh ben zo hard maar heb zoveel verdriet, ik wil vechten en ervoor gaan. Maar ben nu echt bang dat hij kiest voor een leuk vrijgezel leventje.
Wat een vuile kloot%^&*, mij zo aan de kant te zetten, zonder ook maar enige moeite doen om er voor te vechten.
Wat heb je toch verkeerd gedaan dat hij zo vreselijk
"klaar" met je is?
Heb je een ander gehad? Heb je zijn auto in elkaar
gereden? Zijn WK voetbal verpest?
Hij is wel errug radicaal.
En weet je 100% zeker dat er geen ander is?
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 22 augustus 2010 om 21:48
zondag 22 augustus 2010 om 22:03
Nee geen ander, dat weet ik zeker.
Heb het hem zondag nog op de man af gevraagd.
Lijkt me ook beter van niet want dan verander ik echt in een
(H)ex.
Ik heb geen ander (gehad), voetbal vindt hij leuk maar is niet nr.1
Zijn grootste probleem is denk ik mijn afstandelijkheid t.o. hem
Hij werkt veel en bijna alles komt op mij terecht.
Ik kan aardig fel uit de hoek komen en was de laatste tijd nogal "onaardig". Heb een zware tijd (nog steeds) met de kinderen. Oudste is aan het puberen en jongste volop ADHD (waar hij een andere mening over heeft trouwens)
PRATEN is het sleutel woord...............maar meneer zegt "Heb al vaker wat gezegd" maar ZEGGEN (en dan naar je werk gaan) en PRATEN (tijd er voor maken SAMEN) is iets anders.
Het ging met vlagen goed. Tuurlijk, geef mezelf de schuld van veel dingen maar laat me dan de kans krijgen om het goed te maken/doen/uit te praten.
Hij ziet niet wat een verdriet de kinderen hebben, wat hij stuk maakt nu zonder te proberen het goed te krijgen.
Zondag hebben we zo'n goed gesprek gehad, echt veel dingen besproken, waarbij de deur bij hem echt wel weer op een kier ging. Heb gevraagd of we de tijd konden krijgen om te praten, echt te praten.
Wat hem nu beweegt zo te reageren??? Ik weet het niet en het doet vo verdomd veel pijn.
Ik wil en kan het niet alleen. Echt, ik kan het echt niet
Heb het hem zondag nog op de man af gevraagd.
Lijkt me ook beter van niet want dan verander ik echt in een
(H)ex.
Ik heb geen ander (gehad), voetbal vindt hij leuk maar is niet nr.1
Zijn grootste probleem is denk ik mijn afstandelijkheid t.o. hem
Hij werkt veel en bijna alles komt op mij terecht.
Ik kan aardig fel uit de hoek komen en was de laatste tijd nogal "onaardig". Heb een zware tijd (nog steeds) met de kinderen. Oudste is aan het puberen en jongste volop ADHD (waar hij een andere mening over heeft trouwens)
PRATEN is het sleutel woord...............maar meneer zegt "Heb al vaker wat gezegd" maar ZEGGEN (en dan naar je werk gaan) en PRATEN (tijd er voor maken SAMEN) is iets anders.
Het ging met vlagen goed. Tuurlijk, geef mezelf de schuld van veel dingen maar laat me dan de kans krijgen om het goed te maken/doen/uit te praten.
Hij ziet niet wat een verdriet de kinderen hebben, wat hij stuk maakt nu zonder te proberen het goed te krijgen.
Zondag hebben we zo'n goed gesprek gehad, echt veel dingen besproken, waarbij de deur bij hem echt wel weer op een kier ging. Heb gevraagd of we de tijd konden krijgen om te praten, echt te praten.
Wat hem nu beweegt zo te reageren??? Ik weet het niet en het doet vo verdomd veel pijn.
Ik wil en kan het niet alleen. Echt, ik kan het echt niet
zondag 22 augustus 2010 om 22:05
