Relaties
alle pijlers
Is het echt op? En dan?
zondag 22 augustus 2010 om 20:30
Hoe kan ik nou een keuze maken uit twee kwaden? Zo doorgaan, terwijl het voor allemaal niet het beste is en ik er in elk geval aan kapot ga, of scheiden met alle gevolgen van dien.
Wanneer weet je welke keuze de beste is en hoe dan.. Ik wil beide écht niet, maar andere opties lijken op.
Het maakt me zo verdrietig en ik kan mijn masker en alle schijn steeds maar lastiger ophouden. De ruzies, de onzekerheid, het verdriet en de eenzaamheid, het moet echt stoppen, maar hoe?
Wanneer weet je welke keuze de beste is en hoe dan.. Ik wil beide écht niet, maar andere opties lijken op.
Het maakt me zo verdrietig en ik kan mijn masker en alle schijn steeds maar lastiger ophouden. De ruzies, de onzekerheid, het verdriet en de eenzaamheid, het moet echt stoppen, maar hoe?
zondag 22 augustus 2010 om 20:33
quote:itsonlyme schreef op 22 augustus 2010 @ 20:30:
Hoe kan ik nou een keuze maken uit twee kwaden? Zo doorgaan, terwijl het voor allemaal niet het beste is en ik er in elk geval aan kapot ga, of scheiden met alle gevolgen van dien.
Wanneer weet je welke keuze de beste is en hoe dan.. Ik wil beide écht niet, maar andere opties lijken op.
Het maakt me zo verdrietig en ik kan mijn masker en alle schijn steeds maar lastiger ophouden. De ruzies, de onzekerheid, het verdriet en de eenzaamheid, het moet echt stoppen, maar hoe?welke gevolgen? en zijn die erger dan blijven terwijl je aan blijven kapot gaat?
Hoe kan ik nou een keuze maken uit twee kwaden? Zo doorgaan, terwijl het voor allemaal niet het beste is en ik er in elk geval aan kapot ga, of scheiden met alle gevolgen van dien.
Wanneer weet je welke keuze de beste is en hoe dan.. Ik wil beide écht niet, maar andere opties lijken op.
Het maakt me zo verdrietig en ik kan mijn masker en alle schijn steeds maar lastiger ophouden. De ruzies, de onzekerheid, het verdriet en de eenzaamheid, het moet echt stoppen, maar hoe?welke gevolgen? en zijn die erger dan blijven terwijl je aan blijven kapot gaat?
zondag 22 augustus 2010 om 20:36
Wat gaat niet? Ik begrijp dat je of kapot gaat of gaat scheiden en dat je niet weet welke keuze je tussen deze twee kan maken? Als je kapot gaat heb je geen leven als je gaat scheiden leef je door.
En natuurlijk is er dan nog de optie van Wuiles
Maar wat bedoel jij met kapot gaan? Wat heb je tot nu toe samen gedaan aan jullie problemen? Hebben jullie kinderen? Hoe oud zijn jullie? Heb (ben) jij (jullie) hulp hierbij?
En natuurlijk is er dan nog de optie van Wuiles
Maar wat bedoel jij met kapot gaan? Wat heb je tot nu toe samen gedaan aan jullie problemen? Hebben jullie kinderen? Hoe oud zijn jullie? Heb (ben) jij (jullie) hulp hierbij?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 22 augustus 2010 om 20:44
Ik weet dat ik moet kiezen, maar het lukt me niet. We hebben inderdaad kinderen, 3, en het idee dat ik ze moet gaan vertellen dat papa en mama niet meer samen zijn maakt me al aan het huilen.
We hebben van alles geprobeerd, nou ja, ik vooral. Mijn man wil het ook wel anders, beter vooral en hij beloofd weer van alles maar daar blijft het bij. Ook toen we hulp van buitenaf hadden, hij zag het ineens zo anders en duidelijker en zo kon het inderdaad niet volgens hem, totdat de hulp stopt en hij weer terug veranderd.
We hebben van alles geprobeerd, nou ja, ik vooral. Mijn man wil het ook wel anders, beter vooral en hij beloofd weer van alles maar daar blijft het bij. Ook toen we hulp van buitenaf hadden, hij zag het ineens zo anders en duidelijker en zo kon het inderdaad niet volgens hem, totdat de hulp stopt en hij weer terug veranderd.
zondag 22 augustus 2010 om 20:54
Je gaat alleen kapot als je jezelf kapot laat gaan, en of scheiden dan de beste keuze is? Ik zou het niet weten.Dat weet je alleen zelf.
Scheiden is lijden vooral voor kinderen dus dat zou zeker voor mij de allerlaatste optie zijn.
Een goede relatietherapeut kan je helpen in jullie weg te bepalen.
Of dat samen is of apart, dat zal dan blijken.
Scheiden is lijden vooral voor kinderen dus dat zou zeker voor mij de allerlaatste optie zijn.
Een goede relatietherapeut kan je helpen in jullie weg te bepalen.
Of dat samen is of apart, dat zal dan blijken.
zondag 22 augustus 2010 om 20:57
Ik ben in de 26 hij 36, we hebben dus drie kinderen. Zelf ben ik heel lang in behandeling geweest voor een post-natale depressie. Vanuit die behandeling hebben we ook hulp voor ons samen gehad.
Hoe beter het nu met mij gaat hoe slechter ons huwelijk lijkt te gaan. Bijvoorbeeld doordat ik nu mijn gevoelens aangeef, dat heb ik lang niet gedaan en nu ik het wel doe zorgt het voor ruzies en maakt mij aan het twijfelen. (moet ik dat dan maar niet meer doen zodat we geen ruzie krijgen? dan laat ik voor mijn gevoel wel over me heen lopen)
Ik ga steeds beter in mijn vel zitten en vind nu ook dat ik sommige dingen niet hoef te pikken, ik begrijp dat het voor hem lastig is want eerder pikte ik alles gewoon maar dat lijkt me geen gezonde manier.
Scheiden is ook mijn allerlaatste optie, ik heb zelfs een nieuwe nick aangemaakt omdat ik hier normaal 'tegen scheiden ben' en me er zelfs echt voor schaam dat het nu om mijn gezin gaat.
Ik heb het allemaal even niet zo helder meer, sorry daarvoor, aan jullie reacties te zien is dat wel duidelijk
Hoe beter het nu met mij gaat hoe slechter ons huwelijk lijkt te gaan. Bijvoorbeeld doordat ik nu mijn gevoelens aangeef, dat heb ik lang niet gedaan en nu ik het wel doe zorgt het voor ruzies en maakt mij aan het twijfelen. (moet ik dat dan maar niet meer doen zodat we geen ruzie krijgen? dan laat ik voor mijn gevoel wel over me heen lopen)
Ik ga steeds beter in mijn vel zitten en vind nu ook dat ik sommige dingen niet hoef te pikken, ik begrijp dat het voor hem lastig is want eerder pikte ik alles gewoon maar dat lijkt me geen gezonde manier.
Scheiden is ook mijn allerlaatste optie, ik heb zelfs een nieuwe nick aangemaakt omdat ik hier normaal 'tegen scheiden ben' en me er zelfs echt voor schaam dat het nu om mijn gezin gaat.
Ik heb het allemaal even niet zo helder meer, sorry daarvoor, aan jullie reacties te zien is dat wel duidelijk
zondag 22 augustus 2010 om 20:59
quote:iry schreef op 22 augustus 2010 @ 20:54:
Je gaat alleen kapot als je jezelf kapot laat gaan, en of scheiden dan de beste keuze is? Ik zou het niet weten.Dat weet je alleen zelf.
Scheiden is lijden vooral voor kinderen dus dat zou zeker voor mij de allerlaatste optie zijn.
Een goede relatietherapeut kan je helpen in jullie weg te bepalen.
Of dat samen is of apart, dat zal dan blijken.Samenblijven met veel ruzie en ongelukkige ouders is voor kids ook lijden hoor. En volgens mij hadden ze al een therapeut versleten.
Je gaat alleen kapot als je jezelf kapot laat gaan, en of scheiden dan de beste keuze is? Ik zou het niet weten.Dat weet je alleen zelf.
Scheiden is lijden vooral voor kinderen dus dat zou zeker voor mij de allerlaatste optie zijn.
Een goede relatietherapeut kan je helpen in jullie weg te bepalen.
Of dat samen is of apart, dat zal dan blijken.Samenblijven met veel ruzie en ongelukkige ouders is voor kids ook lijden hoor. En volgens mij hadden ze al een therapeut versleten.
zondag 22 augustus 2010 om 21:00
Scheiden is ook mijn allerlaatste optie, ik heb zelfs een nieuwe nick aangemaakt omdat ik hier normaal 'tegen scheiden ben' en me er zelfs echt voor schaam dat het nu om mijn gezin gaat.
Dat vind ik echt schijnheilig. Misschien leer je nu ook gelijk om niet meteen een vinger te wijzen in de toekomst.
Dat vind ik echt schijnheilig. Misschien leer je nu ook gelijk om niet meteen een vinger te wijzen in de toekomst.
zondag 22 augustus 2010 om 21:01
quote:itsonlyme schreef op 22 augustus 2010 @ 20:57:
Ik ben in de 26 hij 36, we hebben dus drie kinderen. Zelf ben ik heel lang in behandeling geweest voor een post-natale depressie. Vanuit die behandeling hebben we ook hulp voor ons samen gehad.
Hoe beter het nu met mij gaat hoe slechter ons huwelijk lijkt te gaan. Bijvoorbeeld doordat ik nu mijn gevoelens aangeef, dat heb ik lang niet gedaan en nu ik het wel doe zorgt het voor ruzies en maakt mij aan het twijfelen. (moet ik dat dan maar niet meer doen zodat we geen ruzie krijgen? dan laat ik voor mijn gevoel wel over me heen lopen)
Ik ga steeds beter in mijn vel zitten en vind nu ook dat ik sommige dingen niet hoef te pikken, ik begrijp dat het voor hem lastig is want eerder pikte ik alles gewoon maar dat lijkt me geen gezonde manier.
Scheiden is ook mijn allerlaatste optie, ik heb zelfs een nieuwe nick aangemaakt omdat ik hier normaal 'tegen scheiden ben' en me er zelfs echt voor schaam dat het nu om mijn gezin gaat.
Ik heb het allemaal even niet zo helder meer, sorry daarvoor, aan jullie reacties te zien is dat wel duidelijk Noem eens wat voorbeelden?
Ik ben in de 26 hij 36, we hebben dus drie kinderen. Zelf ben ik heel lang in behandeling geweest voor een post-natale depressie. Vanuit die behandeling hebben we ook hulp voor ons samen gehad.
Hoe beter het nu met mij gaat hoe slechter ons huwelijk lijkt te gaan. Bijvoorbeeld doordat ik nu mijn gevoelens aangeef, dat heb ik lang niet gedaan en nu ik het wel doe zorgt het voor ruzies en maakt mij aan het twijfelen. (moet ik dat dan maar niet meer doen zodat we geen ruzie krijgen? dan laat ik voor mijn gevoel wel over me heen lopen)
Ik ga steeds beter in mijn vel zitten en vind nu ook dat ik sommige dingen niet hoef te pikken, ik begrijp dat het voor hem lastig is want eerder pikte ik alles gewoon maar dat lijkt me geen gezonde manier.
Scheiden is ook mijn allerlaatste optie, ik heb zelfs een nieuwe nick aangemaakt omdat ik hier normaal 'tegen scheiden ben' en me er zelfs echt voor schaam dat het nu om mijn gezin gaat.
Ik heb het allemaal even niet zo helder meer, sorry daarvoor, aan jullie reacties te zien is dat wel duidelijk Noem eens wat voorbeelden?
zondag 22 augustus 2010 om 21:02
quote:vlinder72 schreef op 22 augustus 2010 @ 21:00:
Scheiden is ook mijn allerlaatste optie, ik heb zelfs een nieuwe nick aangemaakt omdat ik hier normaal 'tegen scheiden ben' en me er zelfs echt voor schaam dat het nu om mijn gezin gaat.
Dat vind ik echt schijnheilig. Misschien leer je nu ook gelijk om niet meteen een vinger te wijzen in de toekomst.
Nou, zo bedoelde ik het niet hoor. En wie zegt dat ik vinger wijs meteen?
Ik ben nog steeds tegen scheiden. Ik vind het pure hel voor kinderen, maar ik weet nu ook dat soms de andere optie niet zo fijn is.
Je kunt het lezen zoals je wilt natuurlijk.
Scheiden is ook mijn allerlaatste optie, ik heb zelfs een nieuwe nick aangemaakt omdat ik hier normaal 'tegen scheiden ben' en me er zelfs echt voor schaam dat het nu om mijn gezin gaat.
Dat vind ik echt schijnheilig. Misschien leer je nu ook gelijk om niet meteen een vinger te wijzen in de toekomst.
Nou, zo bedoelde ik het niet hoor. En wie zegt dat ik vinger wijs meteen?
Ik ben nog steeds tegen scheiden. Ik vind het pure hel voor kinderen, maar ik weet nu ook dat soms de andere optie niet zo fijn is.
Je kunt het lezen zoals je wilt natuurlijk.
zondag 22 augustus 2010 om 21:05
quote:vlinder72 schreef op 22 augustus 2010 @ 20:59:
[...]
Samenblijven met veel ruzie en ongelukkige ouders is voor kids ook lijden hoor. En volgens mij hadden ze al een therapeut versleten.
Waar schrijf ik dat dat niet lijden is dan?
Er zijn echter nog legio optie's tussen de ongelukkige situatie binnen een relatie laten bestaan of scheiden, dat laatste zou dan ook mijn laatste keuze zijn, het eerste is sowieso geen keuze.
[...]
Samenblijven met veel ruzie en ongelukkige ouders is voor kids ook lijden hoor. En volgens mij hadden ze al een therapeut versleten.
Waar schrijf ik dat dat niet lijden is dan?
Er zijn echter nog legio optie's tussen de ongelukkige situatie binnen een relatie laten bestaan of scheiden, dat laatste zou dan ook mijn laatste keuze zijn, het eerste is sowieso geen keuze.
zondag 22 augustus 2010 om 21:10
Hmm... ik heb een vermoeden dat de hulp die jullie samen hebben gekregen niet veel moet zijn geweest omdat het slechts voortvloeide uit je individuele therapie.
Vaak bestaat dat dan uit wat gezamelijke gesprekken met jouw therapeut.
Is het een idee om echt een systeemtherapie aan te gaan samen?
Iets wat meer inhoud heeft en meer tijd in beslag mag nemen?
Vaak bestaat dat dan uit wat gezamelijke gesprekken met jouw therapeut.
Is het een idee om echt een systeemtherapie aan te gaan samen?
Iets wat meer inhoud heeft en meer tijd in beslag mag nemen?
zondag 22 augustus 2010 om 21:13
quote:liselore schreef op 22 augustus 2010 @ 21:00:
wat moet je allemaal van jezelf gedaan hebben voordat je toe bent aan de allerlaatste optie?
Ik vind dat Liselore een goed punt heeft.
Wat is er nodig om de keuze te kunnen maken om te scheiden? Wat moet jij daarvoor gedaan hebben, zodat je weet, voelt dat je alles geprobeerd hebt en een vorm van berusting kan ervaren?
(mocht je willen scheiden)
wat moet je allemaal van jezelf gedaan hebben voordat je toe bent aan de allerlaatste optie?
Ik vind dat Liselore een goed punt heeft.
Wat is er nodig om de keuze te kunnen maken om te scheiden? Wat moet jij daarvoor gedaan hebben, zodat je weet, voelt dat je alles geprobeerd hebt en een vorm van berusting kan ervaren?
(mocht je willen scheiden)
zondag 22 augustus 2010 om 21:13
quote:wuiles schreef op 22 augustus 2010 @ 21:01:
[...]
Noem eens wat voorbeelden?
Lastig, want op zichzelf staand zijn het 'stomme dingen' maar alles bij elkaar is het genoeg voor mij om me zo te voelen...
Bijvoorbeeld als ik verdrietig ben, we hebben samen 'geleerd' dat ik dat gewoon moet aangeven, als ik dat doe dan krijg ik 9 van de 10 keer geen enkele reactie. Als ik daar dan naar vraag is hij meteen in de verdediging, want hij is ook wel eens verdrietig en dus zal dit wel mee vallen. Zo gaat dan met eigenlijk al mijn gevoelens 'ja, heb ik ook wel eens' of meteen een verhaal erbij aan wat hij ooit eens...
Hij zal nooit uit zichzelf een arm om me heen slaan, of zelfs een gesprek beginnen (of gewoon alleen al meedoen) dat weet ik, daar hebben we het vaak en veel over gehad. Maar we hebben ook afspraken gemaakt hierover en daar houdt hij zich niet aan (of nee, hij vergeet ze per ongeluk al jaren.)
[...]
Noem eens wat voorbeelden?
Lastig, want op zichzelf staand zijn het 'stomme dingen' maar alles bij elkaar is het genoeg voor mij om me zo te voelen...
Bijvoorbeeld als ik verdrietig ben, we hebben samen 'geleerd' dat ik dat gewoon moet aangeven, als ik dat doe dan krijg ik 9 van de 10 keer geen enkele reactie. Als ik daar dan naar vraag is hij meteen in de verdediging, want hij is ook wel eens verdrietig en dus zal dit wel mee vallen. Zo gaat dan met eigenlijk al mijn gevoelens 'ja, heb ik ook wel eens' of meteen een verhaal erbij aan wat hij ooit eens...
Hij zal nooit uit zichzelf een arm om me heen slaan, of zelfs een gesprek beginnen (of gewoon alleen al meedoen) dat weet ik, daar hebben we het vaak en veel over gehad. Maar we hebben ook afspraken gemaakt hierover en daar houdt hij zich niet aan (of nee, hij vergeet ze per ongeluk al jaren.)
zondag 22 augustus 2010 om 21:14
quote:liselore schreef op 22 augustus 2010 @ 21:00:
wat moet je allemaal van jezelf gedaan hebben voordat je toe bent aan de allerlaatste optie?
Om eerlijk te zijn, ik weet het echt niet.
Afgelopen tijd heb ik vaak gedacht dat het echt klaar was en ik er ook echt klaar mee moest zijn, maar iedere keer vind ik een reden om het toch te blijven proberen.
Ik denk eigenlijk dat die 'berusting' niet zal komen, scheiden is eigenlijk nooit een optie geweest, en ik zal nooit 'tevreden' zijn met gescheiden ouders voor mijn kinderen.
De meeste gevallen, denk ik, hoeft een scheiding niet maar zou het met veel werk en moeite 'opgelost' moeten kunnen worden, maar nu lijk ik de enige die er iets voor doet, en dat werkt niet.
wat moet je allemaal van jezelf gedaan hebben voordat je toe bent aan de allerlaatste optie?
Om eerlijk te zijn, ik weet het echt niet.
Afgelopen tijd heb ik vaak gedacht dat het echt klaar was en ik er ook echt klaar mee moest zijn, maar iedere keer vind ik een reden om het toch te blijven proberen.
Ik denk eigenlijk dat die 'berusting' niet zal komen, scheiden is eigenlijk nooit een optie geweest, en ik zal nooit 'tevreden' zijn met gescheiden ouders voor mijn kinderen.
De meeste gevallen, denk ik, hoeft een scheiding niet maar zou het met veel werk en moeite 'opgelost' moeten kunnen worden, maar nu lijk ik de enige die er iets voor doet, en dat werkt niet.
anoniem_111598 wijzigde dit bericht op 22-08-2010 21:18
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
zondag 22 augustus 2010 om 21:15
quote:itsonlyme schreef op 22 augustus 2010 @ 21:13:
[...]
Lastig, want op zichzelf staand zijn het 'stomme dingen' maar alles bij elkaar is het genoeg voor mij om me zo te voelen...
Bijvoorbeeld als ik verdrietig ben, we hebben samen 'geleerd' dat ik dat gewoon moet aangeven, als ik dat doe dan krijg ik 9 van de 10 keer geen enkele reactie. Als ik daar dan naar vraag is hij meteen in de verdediging, want hij is ook wel eens verdrietig en dus zal dit wel mee vallen. Zo gaat dan met eigenlijk al mijn gevoelens 'ja, heb ik ook wel eens' of meteen een verhaal erbij aan wat hij ooit eens...
Hij zal nooit uit zichzelf een arm om me heen slaan, of zelfs een gesprek beginnen (of gewoon alleen al meedoen) dat weet ik, daar hebben we het vaak en veel over gehad. Maar we hebben ook afspraken gemaakt hierover en daar houdt hij zich niet aan (of nee, hij vergeet ze per ongeluk al jaren.)Wat wil je concreet op het moment dat jij verdrietig bent?
[...]
Lastig, want op zichzelf staand zijn het 'stomme dingen' maar alles bij elkaar is het genoeg voor mij om me zo te voelen...
Bijvoorbeeld als ik verdrietig ben, we hebben samen 'geleerd' dat ik dat gewoon moet aangeven, als ik dat doe dan krijg ik 9 van de 10 keer geen enkele reactie. Als ik daar dan naar vraag is hij meteen in de verdediging, want hij is ook wel eens verdrietig en dus zal dit wel mee vallen. Zo gaat dan met eigenlijk al mijn gevoelens 'ja, heb ik ook wel eens' of meteen een verhaal erbij aan wat hij ooit eens...
Hij zal nooit uit zichzelf een arm om me heen slaan, of zelfs een gesprek beginnen (of gewoon alleen al meedoen) dat weet ik, daar hebben we het vaak en veel over gehad. Maar we hebben ook afspraken gemaakt hierover en daar houdt hij zich niet aan (of nee, hij vergeet ze per ongeluk al jaren.)Wat wil je concreet op het moment dat jij verdrietig bent?
