Relaties
alle pijlers
vivalalisa
dinsdag 13 april 2010 om 15:54
jezus waar moet ik beginnen2 ik ben 26 jaar vanaf mijn 16de bij hem, hij is mijn eerste en enige liefde
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
vrijdag 27 augustus 2010 om 11:50
vrijdag 27 augustus 2010 om 18:14
Hi mayou. Ik zou dat erg fijn vinden... Geeft een heel veilig idee. Ookal ken ik je niet.. Hoelan blijf je in Thailand? Ik ben er pas eind oktober.
Ik zie ook in dat ik niet veel met de adviezen doe maar ze zetten mij wel aan denken en dat is iets wat ik zonder hun adviezen nog erg had uitgesteld.
Mijn moeder zou mij opsluiten in een kamer denk ik.. Mij volproppen haha mijn moeder heeft vroeger ook anorexia gehad heb ik onlangs van mijn vader gehoord.. Ik weet het niet... Ik mis
haar heel erg laatste tijd ook, gewoon moederliefde.een knuffel of iets..
Vandaag weer drukke dag gehad. Straks kolonisten van catan met pa en broer spelen slaap ook bij vanavond... Kus
Ik zie ook in dat ik niet veel met de adviezen doe maar ze zetten mij wel aan denken en dat is iets wat ik zonder hun adviezen nog erg had uitgesteld.
Mijn moeder zou mij opsluiten in een kamer denk ik.. Mij volproppen haha mijn moeder heeft vroeger ook anorexia gehad heb ik onlangs van mijn vader gehoord.. Ik weet het niet... Ik mis
haar heel erg laatste tijd ook, gewoon moederliefde.een knuffel of iets..
Vandaag weer drukke dag gehad. Straks kolonisten van catan met pa en broer spelen slaap ook bij vanavond... Kus
vrijdag 27 augustus 2010 om 20:08
Ik reis heen en weer tussen Thailand en Maleisie. Ik ben dus sowieso in de buurt. Mocht ik eind oktober in Maleisie zitten en jij in Bangkok, kom ik gewoon naar je toe. Geen probleem. Mijn emailadres is mayou apestaartje hetemeel.nl
Geeft niks hoor dat je me niet kent. Heb al eerder een forummer ontmoet in Thailand, die kende me ook niet en ze vond me nog aardig ook!!
En die knuffel krijg je bij deze van mij
Goeie reis, pas goed op jezelf en op tijd aan de bel trekken he!
Geeft niks hoor dat je me niet kent. Heb al eerder een forummer ontmoet in Thailand, die kende me ook niet en ze vond me nog aardig ook!!
En die knuffel krijg je bij deze van mij
Goeie reis, pas goed op jezelf en op tijd aan de bel trekken he!
vrijdag 27 augustus 2010 om 20:25
Lisa,
ik lees je nog steeds en ik ben er stil van. Meds en Iry en alle anderen hebben al zoveel juiste dingen gezegd. Het raakt me enorm dat je jezelf aan het kapot maken bent. Ik geloof dat ik voor het eerst van een onderwerp zo verdrietig ben geworden als nu het geval is.
Feit is dat niemand je kan helpen als je het zelf niet toe laat. Genezing van deze ziekte begint bij jezelf en je lijkt het niet te beseffen. Pas op Lisa want deze ziekte heeft je in je macht en is groter dan jij op het ogenblik kunt zijn. Zoek alsjeblieft hulp.
Meds, Iry, jullie zijn fantastisch. Ik ben enorm geraakt door jullie steun, persoonlijke verhalen en adviezen.
ik lees je nog steeds en ik ben er stil van. Meds en Iry en alle anderen hebben al zoveel juiste dingen gezegd. Het raakt me enorm dat je jezelf aan het kapot maken bent. Ik geloof dat ik voor het eerst van een onderwerp zo verdrietig ben geworden als nu het geval is.
Feit is dat niemand je kan helpen als je het zelf niet toe laat. Genezing van deze ziekte begint bij jezelf en je lijkt het niet te beseffen. Pas op Lisa want deze ziekte heeft je in je macht en is groter dan jij op het ogenblik kunt zijn. Zoek alsjeblieft hulp.
Meds, Iry, jullie zijn fantastisch. Ik ben enorm geraakt door jullie steun, persoonlijke verhalen en adviezen.
vrijdag 27 augustus 2010 om 23:04
Mayou ik vind het echt fijn idee dat ik toch een " bekende" heb in buurt , bedoel weet niet, kan niet uitleggen,,
Hi driewieler, klopt ziekte heeft mij in zijn macht. Ik ben bij mijn vader nu en is gezellig maar voel m steeds Zo erg alleen maar ben helemaal niet alleen.. Zit Zo erg in mijzelf in mijn hoofd... Ik voel ergens dat ik aan verliezen ben...
Alle vragen gedachtes die ik heb, waaarom heb ik dit waar brengt het mij zijn soms zo hevig , dat ik echt geloof dat zal genezen uit wilskracht...
maar op dit moment , deze avond voel ik echt dat niks meer te Zeggen heb.. Hèt doet mij
zoveel pijn. Mijzelf zo te zien van bovenaf ...
Onmacht, geen controle meer..dat is eng heel eng... Ik weet jullie hebbengelijk over de opname maar net zoals het moeilijk is te eten is het moeilijk te accepteren dat ik moet worden opgenomen , ik ben nog niet Zo ver....kan het nog niet.
Ik zal echt heel voorzichtig doen op mijn reis en beloven minimaal 1x per week te posten, het klinkt misschien vreemd maar zal Julien echt missen
Hi driewieler, klopt ziekte heeft mij in zijn macht. Ik ben bij mijn vader nu en is gezellig maar voel m steeds Zo erg alleen maar ben helemaal niet alleen.. Zit Zo erg in mijzelf in mijn hoofd... Ik voel ergens dat ik aan verliezen ben...
Alle vragen gedachtes die ik heb, waaarom heb ik dit waar brengt het mij zijn soms zo hevig , dat ik echt geloof dat zal genezen uit wilskracht...
maar op dit moment , deze avond voel ik echt dat niks meer te Zeggen heb.. Hèt doet mij
zoveel pijn. Mijzelf zo te zien van bovenaf ...
Onmacht, geen controle meer..dat is eng heel eng... Ik weet jullie hebbengelijk over de opname maar net zoals het moeilijk is te eten is het moeilijk te accepteren dat ik moet worden opgenomen , ik ben nog niet Zo ver....kan het nog niet.
Ik zal echt heel voorzichtig doen op mijn reis en beloven minimaal 1x per week te posten, het klinkt misschien vreemd maar zal Julien echt missen
zaterdag 28 augustus 2010 om 00:04
Weet je, ik gun je een fantastische reis, maar ik weet gewoon dat het een groot drama gaat worden, omdat geen enkele randvoorwaarde om te kunnen reizen is voldaan.
Je bent niet flexibel
je bent niet gezond
je hebt geen heldere kijk op de realiteit kan dus niet anticiperen
je ben niet autonoom
en niemand steunt je in deze missie
Jij wil ondanks dit bewijzen dat je het wel kan. Maar het enige wat je ermee bewijst is dat je een enorm probleem hebt waar je steeds voor wegvlucht
Je bent niet flexibel
je bent niet gezond
je hebt geen heldere kijk op de realiteit kan dus niet anticiperen
je ben niet autonoom
en niemand steunt je in deze missie
Jij wil ondanks dit bewijzen dat je het wel kan. Maar het enige wat je ermee bewijst is dat je een enorm probleem hebt waar je steeds voor wegvlucht
zaterdag 28 augustus 2010 om 10:34
Conundrum daar heb je gelijk in. Dat i zonwaar! Ik heb zoveel moeite met voelen.. De eerste periode met mijn moeder hb ik heel vaak paniekaanvallen gehad als verdrietig werdt. Vond verdriet eng had ook idee dat ik sterker moest zijnn voor de rest om hun te steunen.
Met ex ben ik ook door dal gegaan, en missxhien automatisch dat ik weer na niet eren grijp . Want verdriet voel ik niet meer alleen heel erg veel woede.. Heel veel woede vooral om feit dat hij mij zo negeerd maar is misschien maar beter ook.
Mijn laatste reis. Ik heb met deze lengte onder de 40 kilo gewogen denk dat ik er nog niet ben dat laatste reis is maarja veel in lichaam is al kapot door vorige reef.. Er zijn mensen die 20 jaar met ana leven, ik moet alleen zorgen dat ik gewoon minimaal duizend val per dag binnen krijg..
Met ex ben ik ook door dal gegaan, en missxhien automatisch dat ik weer na niet eren grijp . Want verdriet voel ik niet meer alleen heel erg veel woede.. Heel veel woede vooral om feit dat hij mij zo negeerd maar is misschien maar beter ook.
Mijn laatste reis. Ik heb met deze lengte onder de 40 kilo gewogen denk dat ik er nog niet ben dat laatste reis is maarja veel in lichaam is al kapot door vorige reef.. Er zijn mensen die 20 jaar met ana leven, ik moet alleen zorgen dat ik gewoon minimaal duizend val per dag binnen krijg..
zaterdag 28 augustus 2010 om 11:30
dus jij denkt dat je nog 20 door kan leven met anorexia,
Jij denkt dat je het nog wel even volhoudt op reis omdat je eerder nog minder hebt gewogen.
Je vergeet de verzwakking van je hartspier omdat je recentelijk veel bent afgevallen
Je vergeet de elektrolyten in je bloed omdat je niet eet maar wel drinkt (vooral straks in de hitte gevaarlijk)
Je vergeet je verminderde weerstand waardoor je veel bevattelijker bent voor infectieziekten
Je vergeet het risico op voedselbesmetting waardoor je in een acute toestand belang vanwege je slechte conditie
Je vergeet dat je nu miserabel bent, en dat zal je op je reis blijven. De omgeving verandert maar jij niet. Je zal je eenzaam, kwetsbaar en rot voelen.
Jij denkt dat je het nog wel even volhoudt op reis omdat je eerder nog minder hebt gewogen.
Je vergeet de verzwakking van je hartspier omdat je recentelijk veel bent afgevallen
Je vergeet de elektrolyten in je bloed omdat je niet eet maar wel drinkt (vooral straks in de hitte gevaarlijk)
Je vergeet je verminderde weerstand waardoor je veel bevattelijker bent voor infectieziekten
Je vergeet het risico op voedselbesmetting waardoor je in een acute toestand belang vanwege je slechte conditie
Je vergeet dat je nu miserabel bent, en dat zal je op je reis blijven. De omgeving verandert maar jij niet. Je zal je eenzaam, kwetsbaar en rot voelen.
zaterdag 28 augustus 2010 om 12:35
De kans is heel groot dat je reizigersdiarree krijgt. Vrij gebruikelijk als je naar een warm land met ander eten gaat. Voor iemand met een normaal gewicht en een redelijke conditie is dat geen probleem. In jouw geval kan het dodelijk zijn. Dit is maar 1 concreet voorbeeld waarom je nu niet op reis moet gaan.
zaterdag 28 augustus 2010 om 13:26
Nee natuurlijk denk ik niet nog 20 jaar zo doo te kunen zeker niet... Lichamelijk niet maar geestelijk ook niet...
Ik weet dat jullie mij willen behoeden en daarom mij wijzen op de feiten wat er kan gebeuren als ik ga, maar wat ook een feit blijft is dat ik ga.. En hoop ondanks deze keuze dat ik nog steeds geaccepteerd wordt... Mayou ik zal je vanavond even mailen. Dan heb je mijn email ook..
Ik ga maandag na huisarts voor medisch dossier om mee te nemen.. Ook extra verzekerd en reisverzekering dat als ik eerder terug moet wegens lichamelijke omstadigheden ik deel ticket vergoed krijg...
Liefs
Ik weet dat jullie mij willen behoeden en daarom mij wijzen op de feiten wat er kan gebeuren als ik ga, maar wat ook een feit blijft is dat ik ga.. En hoop ondanks deze keuze dat ik nog steeds geaccepteerd wordt... Mayou ik zal je vanavond even mailen. Dan heb je mijn email ook..
Ik ga maandag na huisarts voor medisch dossier om mee te nemen.. Ook extra verzekerd en reisverzekering dat als ik eerder terug moet wegens lichamelijke omstadigheden ik deel ticket vergoed krijg...
Liefs
zaterdag 28 augustus 2010 om 13:37
quote:vivalalisa schreef op 28 augustus 2010 @ 13:26:
Nee natuurlijk denk ik niet nog 20 jaar zo doo te kunen zeker niet... Lichamelijk niet maar geestelijk ook niet...
Ik weet dat jullie mij willen behoeden en daarom mij wijzen op de feiten wat er kan gebeuren als ik ga, maar wat ook een feit blijft is dat ik ga.. En hoop ondanks deze keuze dat ik nog steeds geaccepteerd wordt... Mayou ik zal je vanavond even mailen. Dan heb je mijn email ook..
Ik ga maandag na huisarts voor medisch dossier om mee te nemen.. Ook extra verzekerd en reisverzekering dat als ik eerder terug moet wegens lichamelijke omstadigheden ik deel ticket vergoed krijg...
Liefsik begrijp niet waarom je zo destructief bent.
Nee natuurlijk denk ik niet nog 20 jaar zo doo te kunen zeker niet... Lichamelijk niet maar geestelijk ook niet...
Ik weet dat jullie mij willen behoeden en daarom mij wijzen op de feiten wat er kan gebeuren als ik ga, maar wat ook een feit blijft is dat ik ga.. En hoop ondanks deze keuze dat ik nog steeds geaccepteerd wordt... Mayou ik zal je vanavond even mailen. Dan heb je mijn email ook..
Ik ga maandag na huisarts voor medisch dossier om mee te nemen.. Ook extra verzekerd en reisverzekering dat als ik eerder terug moet wegens lichamelijke omstadigheden ik deel ticket vergoed krijg...
Liefsik begrijp niet waarom je zo destructief bent.
zaterdag 28 augustus 2010 om 13:39
ik vind het ook heel kinderlijk, het is als een kleuter tegen wie je zegt dat hij niet naar buiten kan omdat hij een infectieziekte heeft met 40 graden koorts, en het jochie zegt dan, maar ik ga toch.
Hij zegt dat omdat ie totaal geen enkel zicht heeft op de ziekte en de gevolgen voor zijn gezondheid
Hij zegt dat omdat ie totaal geen enkel zicht heeft op de ziekte en de gevolgen voor zijn gezondheid
zaterdag 28 augustus 2010 om 17:18
Doe er dan iets aan! Er wordt je letterlijk verteld wat de stappen zijn die je moet nemen. Pak jezelf op en doe het gewoon! Je moet toch beseffen dat je deze reis zeer wel mogelijk niet overleeft? Waarom zet je dan toch koste wat kost door? Daar is maar 1 mogelijk antwoord op: je wilt graag dood. En als dat niet zo is, snap ik echt niet waarom je niet doet wat verstandig is meid...
zaterdag 28 augustus 2010 om 17:39
Je helpt lisa niet om haar op deze toon aan te spreken, al begrijp ik de frustratie.
Een eetgestoorde opstandig maken bereik je helemaal niets mee.
Wij kunnen haar niet opleggen wat haar keuze moet zijn en eerlijk gezegd zou ik dat niet eens willen.
We kunnen haar mogelijke keuzes aanbieden en dat onderbouwen maar Lisa maakt haar keuze.
Ze is geen kind, ze is een volwassen vrouw die ziek is.
Eerlijk gezegd stoort het mij dat ze betutteld wordt en als kind gezien wordt.
Ik ga overigens ook Lisa niet voorspiegelen dat het haar dood gaat worden.
Ja ze loopt risico, dat weet ze zelf ook wel.Ze neemt deze en of dat nou verantwoordelijk is of niet, het blijft nog altijd HAAR verantwoordelijkheid.
Liever ga ik in gesprek met haar hoe ze de reis dan wil gaan invullen en waar ze goed aan doet tijdens de reis gezien haar toestand.
Lisa ik kom vanavond nog wat tips neergooien
Een eetgestoorde opstandig maken bereik je helemaal niets mee.
Wij kunnen haar niet opleggen wat haar keuze moet zijn en eerlijk gezegd zou ik dat niet eens willen.
We kunnen haar mogelijke keuzes aanbieden en dat onderbouwen maar Lisa maakt haar keuze.
Ze is geen kind, ze is een volwassen vrouw die ziek is.
Eerlijk gezegd stoort het mij dat ze betutteld wordt en als kind gezien wordt.
Ik ga overigens ook Lisa niet voorspiegelen dat het haar dood gaat worden.
Ja ze loopt risico, dat weet ze zelf ook wel.Ze neemt deze en of dat nou verantwoordelijk is of niet, het blijft nog altijd HAAR verantwoordelijkheid.
Liever ga ik in gesprek met haar hoe ze de reis dan wil gaan invullen en waar ze goed aan doet tijdens de reis gezien haar toestand.
Lisa ik kom vanavond nog wat tips neergooien
zaterdag 28 augustus 2010 om 17:42
Iry, excuses als mijn posts rottig overkomen. Dat is natuurlijk geenszins de bedoeling. Misschien kan ik het ook inderdaad wel niet begrijpen, omdat ik de gedachtengang van iemand met een eetstoornis niet ken. Wat ik voel als ik hier lees.... ik word er zo ontzettend triest van. Zo treurig... Hoe in en in wanhopig moet je zijn en hoe diep moet je zitten als je jezelf zo toetakelt en toekijkt terwijl je wegvaagt.... Pffff..... moeilijk!
