Relaties
alle pijlers
Beetje eenzaam...
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:00
Hallo allemaal..
Ik lees altijd trouw mee op het forum en ik wilde graag zelf eens wat schrijven..
Ik ben 10 maanden geleden naar het buitenland verhuisd voor de liefde zullen we maar zeggen!! We zijn erg gelukkig met elkaar en heb ook geen moment spijt gehad. Alles gaat goed tussen ons. Hij helpt me overal bij en is echt ontzettend lief. Heb een erg goede reden gehad om te gaan.
Alleen ik voel me ontzettend eenzaam nu.. Momenteel heb ik even geen werk.. Wel begin ik in oktober een nieuwe cursus wat ik eerder ook heb gedaan. En dat vind ik erg leuk. Maar ik mis mijn fam. heel erg. De vriendschap in NL met mijn vrienden is eigenlijk langzaam aan het overgaan. Zijn erg negatief en als ik terug ben eigenlijk nooit echt geinteresseerd. ''Waarom ik geen werk heb.. Dat ik niet afhankelijk moet worden.'' Maar ik doe echt heel erg mijn best. Ik ben nu best verdrietig en dan denk ik misschien kan ik het allemaal wel niet. Ik probeer hier echt mijn leven op te bouwen en het begint nu ook aardig te komen. Voel me soms gewoon heel erg down.
Ik wil niet sentimenteel overkomen
Mijn vraag is eigenlijk.. Heeft iemand nog wat tips enzo..? Om van mijn eenzaamheid af te komen?
Liefs
Ik lees altijd trouw mee op het forum en ik wilde graag zelf eens wat schrijven..
Ik ben 10 maanden geleden naar het buitenland verhuisd voor de liefde zullen we maar zeggen!! We zijn erg gelukkig met elkaar en heb ook geen moment spijt gehad. Alles gaat goed tussen ons. Hij helpt me overal bij en is echt ontzettend lief. Heb een erg goede reden gehad om te gaan.
Alleen ik voel me ontzettend eenzaam nu.. Momenteel heb ik even geen werk.. Wel begin ik in oktober een nieuwe cursus wat ik eerder ook heb gedaan. En dat vind ik erg leuk. Maar ik mis mijn fam. heel erg. De vriendschap in NL met mijn vrienden is eigenlijk langzaam aan het overgaan. Zijn erg negatief en als ik terug ben eigenlijk nooit echt geinteresseerd. ''Waarom ik geen werk heb.. Dat ik niet afhankelijk moet worden.'' Maar ik doe echt heel erg mijn best. Ik ben nu best verdrietig en dan denk ik misschien kan ik het allemaal wel niet. Ik probeer hier echt mijn leven op te bouwen en het begint nu ook aardig te komen. Voel me soms gewoon heel erg down.
Ik wil niet sentimenteel overkomen
Mijn vraag is eigenlijk.. Heeft iemand nog wat tips enzo..? Om van mijn eenzaamheid af te komen?
Liefs
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:20
Lieve Petitpoulet,
het lijkt me heel logisch dat als je naar een ander land verhuist, ook al gaat alles goed met je geliefde, dat je je dan toch heel eenzaam kunt voelen. Het heeft tijd nodig om je leven te vullen op een manier die bij je past en met mensen waar je je thuis bij voelt. Waarschijnlijk zal je je in oktober al weer beter gaan voelen (want dan heb je je leven weer een beetje meer opgebouwd) en misschien volgend jaar om deze tijd kun je je niet meer voorstellen dat je je zo rot hebt gevoeld.
Wat betreft je vrienden in Nederland, ik kan me voorstellen dat ze zich misschien zorgen maken om je. Of misschien snappen ze 'gewoon' je situatie niet omdat ze zelf nooit zoiets hebben meegemaakt. Heb je ze verteld dat het je verdriet doet dat ze zo negatief reageren?
Qua tips zou ik zeggen, laat het toe dat je je zo voelt, het gaat wel weer voorbij. Het eenzame gevoel hoort erbij, is logisch en verdwijnt op den duur vanzelf. En wees lief voor jezelf, vertroetel jezelf een beetje en lekker webcammen met je familie als je daar behoefte aan hebt. Sterkte!
het lijkt me heel logisch dat als je naar een ander land verhuist, ook al gaat alles goed met je geliefde, dat je je dan toch heel eenzaam kunt voelen. Het heeft tijd nodig om je leven te vullen op een manier die bij je past en met mensen waar je je thuis bij voelt. Waarschijnlijk zal je je in oktober al weer beter gaan voelen (want dan heb je je leven weer een beetje meer opgebouwd) en misschien volgend jaar om deze tijd kun je je niet meer voorstellen dat je je zo rot hebt gevoeld.
Wat betreft je vrienden in Nederland, ik kan me voorstellen dat ze zich misschien zorgen maken om je. Of misschien snappen ze 'gewoon' je situatie niet omdat ze zelf nooit zoiets hebben meegemaakt. Heb je ze verteld dat het je verdriet doet dat ze zo negatief reageren?
Qua tips zou ik zeggen, laat het toe dat je je zo voelt, het gaat wel weer voorbij. Het eenzame gevoel hoort erbij, is logisch en verdwijnt op den duur vanzelf. En wees lief voor jezelf, vertroetel jezelf een beetje en lekker webcammen met je familie als je daar behoefte aan hebt. Sterkte!
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:21
quote:petitpoulet schreef op 31 augustus 2010 @ 10:17:
Ik zit nu 4 weken zonder werk.. Daarvoor had ik al die tijd een baan hier. Alleen helaas kon ik niet blijven.. Daarom ben ik op zoek naar iets anders. Heb vorige week een sollicitatie gesprek gehad. Krijg het deze week te horen.En vrijwilligerswerk zolang? Zodat je een beetje onder de mensen bent?
Ik zit nu 4 weken zonder werk.. Daarvoor had ik al die tijd een baan hier. Alleen helaas kon ik niet blijven.. Daarom ben ik op zoek naar iets anders. Heb vorige week een sollicitatie gesprek gehad. Krijg het deze week te horen.En vrijwilligerswerk zolang? Zodat je een beetje onder de mensen bent?
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:22
De enige tip die ik voor je heb is GA naar buiten, stort je er in, spreek nieuwe mensen aan, zet je over je angst heen. Niemand die op je deur komt kloppen, die nieuwe vrienden daar moet je echt zelf wat moeite voor doen.
Ik herken het wel, vond het zelf de eerste paar maanden in het buitenland ook doodeng, vond het wel lekker veilig bij mijn vriend thuis (ook al was het een lul).
Gelukkig ging het binnen de korste keren uit (niet dat ik dat zou aan zou raden) en moest ik wel nieuwe mensen gaan zoeken. Doodeng, maar je zul zien, dat het best meevalt, als je je over je eerste schroom heenzet.
Hopelijk vind je wat aansluiting bij je cursus en ik zou je aanraden toch werk te gaan vinden oh daar ben je al mee bezig, desnoods in een winkel of zo, ook een goede gelegenheid om de taal te oefenen, mocht dat een struikelblok zijn.
Ik herken het wel, vond het zelf de eerste paar maanden in het buitenland ook doodeng, vond het wel lekker veilig bij mijn vriend thuis (ook al was het een lul).
Gelukkig ging het binnen de korste keren uit (niet dat ik dat zou aan zou raden) en moest ik wel nieuwe mensen gaan zoeken. Doodeng, maar je zul zien, dat het best meevalt, als je je over je eerste schroom heenzet.
Hopelijk vind je wat aansluiting bij je cursus en ik zou je aanraden toch werk te gaan vinden oh daar ben je al mee bezig, desnoods in een winkel of zo, ook een goede gelegenheid om de taal te oefenen, mocht dat een struikelblok zijn.
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:26
Ik ben ook weggegaan uit Nederland en ik had er ook moeite mee dat mijn vriendschappen op een erg laag pitje kwamen te staan.
Inmiddels heb ik mij daar overheen gezet maar eerlijk is eerlijk..leuk vond ik het niet. Blijkbaar is het de bedoeling dat als ik wegga, ik moeite moet doen om contacten te onderhouden. Geen telefoontjes voor mijn verjaardag..hyveskrabbels, daar kon ik het mee doen. Mijn vriendinnen denken dat het een fortuin kost om even te bellen of te smsen. Dat ik hen wel bel, kaartjes stuur etc, staat ze niet bij stil. nu, een jaar verder, is er één vriendin 3 dagen op bezoek geweest. Tja ach, het zij zo. Ik voel me ook wel eens alleen of onbegrepen..aan de andere kant: ik ben erg trots op mezelf dat ik dit gewoon gedaan heb en ik ben nog trotser dat mijn vriend zo trots op mij is!
Inmiddels heb ik mij daar overheen gezet maar eerlijk is eerlijk..leuk vond ik het niet. Blijkbaar is het de bedoeling dat als ik wegga, ik moeite moet doen om contacten te onderhouden. Geen telefoontjes voor mijn verjaardag..hyveskrabbels, daar kon ik het mee doen. Mijn vriendinnen denken dat het een fortuin kost om even te bellen of te smsen. Dat ik hen wel bel, kaartjes stuur etc, staat ze niet bij stil. nu, een jaar verder, is er één vriendin 3 dagen op bezoek geweest. Tja ach, het zij zo. Ik voel me ook wel eens alleen of onbegrepen..aan de andere kant: ik ben erg trots op mezelf dat ik dit gewoon gedaan heb en ik ben nog trotser dat mijn vriend zo trots op mij is!
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:28
Niet direct een tip, maar wel een waarneming. Ben zelf regelmatig ver verhuisd en herken dit als een terugkerend patroon. Bij m'n moeder en kennissen die uit het buitenland naar hier zijn gekomen zie ik het ook.
Eerst is alles nieuw en ben jij nieuw in je nieuwe omgeving. En daardoor heb je voldoende aanspraak. Je oude kennissen, die je hebt achtergelaten hebben je nog "in hun systeem" en nemen nog contact met je op. Op den duur dringt echter het besef door dat je niet terug gaat komen en dat het toch best wel lastig is, zo'n lange-afstands relatie ("een goede buur is beter dan een verre vriend"). In je nieuwe omgeving gaat "het nieuwe" van je af, dus de interesse daar verflauwt ook. Dan volgt er altijd een periode waarin je je echt heel erg alleen voelt.
Maar zolang je blijft openstaan voor nieuwe relaties, er actief naar zoekt, en relaties met potentieel uitbouwt, komt er uiteindelijk toch een moment dat je uiteindelijk echt gesettled bent in je nieuwe omgeving.
Overigens zit je nu al op het punt dat als je zou besluiten terug te gaan je weer door ditzelfde traject heen moet. De mensen in jouw oude omgeving zijn je al wat ontgroeid. Jij bent veranderd en zij zijn veranderd. Ook daar zul je weer opnieuw aan relaties moeten gaan werken.
Doorbijten, dus. Dit is een moeilijk moment. Maar je bent er bijna. Kop op!
Eerst is alles nieuw en ben jij nieuw in je nieuwe omgeving. En daardoor heb je voldoende aanspraak. Je oude kennissen, die je hebt achtergelaten hebben je nog "in hun systeem" en nemen nog contact met je op. Op den duur dringt echter het besef door dat je niet terug gaat komen en dat het toch best wel lastig is, zo'n lange-afstands relatie ("een goede buur is beter dan een verre vriend"). In je nieuwe omgeving gaat "het nieuwe" van je af, dus de interesse daar verflauwt ook. Dan volgt er altijd een periode waarin je je echt heel erg alleen voelt.
Maar zolang je blijft openstaan voor nieuwe relaties, er actief naar zoekt, en relaties met potentieel uitbouwt, komt er uiteindelijk toch een moment dat je uiteindelijk echt gesettled bent in je nieuwe omgeving.
Overigens zit je nu al op het punt dat als je zou besluiten terug te gaan je weer door ditzelfde traject heen moet. De mensen in jouw oude omgeving zijn je al wat ontgroeid. Jij bent veranderd en zij zijn veranderd. Ook daar zul je weer opnieuw aan relaties moeten gaan werken.
Doorbijten, dus. Dit is een moeilijk moment. Maar je bent er bijna. Kop op!
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:31
Jaaaa.... nu heb ik het 
VRIENDINNEN die denken dat je afhankelijk bent van je vriend???? Mooie vriendinnen zijn dit. Je zegt dat het contact verwaterd.... is het misschien jaloezie? Jaloezie dat jij NL/familie en vrienden hebt verlaten en voor je lover bent gegaan?
Inderdaad laat het toe dat je eenzaam voelt. Mag best wel. Het is ook wennen in een ander land. En Skypen is echt een goede uitvinding (weet niet of je internet hebt?). Op den duur ga je langzaamaan je plekje vinden en gaat het beter allemaal. Ook zul je vast nieuwe mensen leren kennen.
Ga er lekker op uit. Winkelen, terrasje pakken etc. En heb je bijvoorbeeld leuke buren waar je af en toe naar toe kan?
Is er niet iets van een website van mensen die ook naar het buitenland zijn verhuisd en contact zoeken? Misschien zit er iemand bij je in de buurt die ook contact zoekt?
VRIENDINNEN die denken dat je afhankelijk bent van je vriend???? Mooie vriendinnen zijn dit. Je zegt dat het contact verwaterd.... is het misschien jaloezie? Jaloezie dat jij NL/familie en vrienden hebt verlaten en voor je lover bent gegaan?
Inderdaad laat het toe dat je eenzaam voelt. Mag best wel. Het is ook wennen in een ander land. En Skypen is echt een goede uitvinding (weet niet of je internet hebt?). Op den duur ga je langzaamaan je plekje vinden en gaat het beter allemaal. Ook zul je vast nieuwe mensen leren kennen.
Ga er lekker op uit. Winkelen, terrasje pakken etc. En heb je bijvoorbeeld leuke buren waar je af en toe naar toe kan?
Is er niet iets van een website van mensen die ook naar het buitenland zijn verhuisd en contact zoeken? Misschien zit er iemand bij je in de buurt die ook contact zoekt?
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:32
Wat lief dat jullie reageren!!
De cursus die ik weer ga volgen en taalcursus.. Daar ontmoet ik veel mensen dus daar heb ik onwijs veel zin in.
Daar heb ik ook al wel wat mensen ontmoet die ik nu nog steeds zie. Over dat afhankelijk zijn.. Dat bedoelen hun als geld kwestie zeg maar. Ik werk nu even niet en wil echt heel erg graag mijn eigen inkomsten hebben.. En ja ik ben nu even afhankelijk. Daar voel ik me ook echt niet prettig bij. Mijn vriend maakt daar geen probleem van.. Maar ik wel hihi! Het komt ook wel een beetje door gister dan heb ik een vriendin uit NL aan de tel. Vragen heb je al nieuw werk gevonden? Wat dit is toch niet wat je wilt? Je kunt niet afhankelijk zijn etc. etc. Daar heb ik een beetje veel over nagedacht denk ik.. Ik wil me niet aanstellen hoor, want dit is nog altijd mijn keuze Maar heb gewoon even het gevoel dat niemand het snapt wat ik bedoel..
De cursus die ik weer ga volgen en taalcursus.. Daar ontmoet ik veel mensen dus daar heb ik onwijs veel zin in.
Daar heb ik ook al wel wat mensen ontmoet die ik nu nog steeds zie. Over dat afhankelijk zijn.. Dat bedoelen hun als geld kwestie zeg maar. Ik werk nu even niet en wil echt heel erg graag mijn eigen inkomsten hebben.. En ja ik ben nu even afhankelijk. Daar voel ik me ook echt niet prettig bij. Mijn vriend maakt daar geen probleem van.. Maar ik wel hihi! Het komt ook wel een beetje door gister dan heb ik een vriendin uit NL aan de tel. Vragen heb je al nieuw werk gevonden? Wat dit is toch niet wat je wilt? Je kunt niet afhankelijk zijn etc. etc. Daar heb ik een beetje veel over nagedacht denk ik.. Ik wil me niet aanstellen hoor, want dit is nog altijd mijn keuze Maar heb gewoon even het gevoel dat niemand het snapt wat ik bedoel..
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:33
quote:Yhabibi schreef op 31 augustus 2010 @ 10:28:
Overigens zit je nu al op het punt dat als je zou besluiten terug te gaan je weer door ditzelfde traject heen moet. De mensen in jouw oude omgeving zijn je al wat ontgroeid. Jij bent veranderd en zij zijn veranderd. Ook daar zul je weer opnieuw aan relaties moeten gaan werken.
Goed punt.
Overigens, TO, je bent van harte welkom om op het emigratietopic mee te komen schrijven, op de Reizenpijler
Overigens zit je nu al op het punt dat als je zou besluiten terug te gaan je weer door ditzelfde traject heen moet. De mensen in jouw oude omgeving zijn je al wat ontgroeid. Jij bent veranderd en zij zijn veranderd. Ook daar zul je weer opnieuw aan relaties moeten gaan werken.
Goed punt.
Overigens, TO, je bent van harte welkom om op het emigratietopic mee te komen schrijven, op de Reizenpijler
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:35
Ik woon sinds drie jaar in het buitenland en kan alleen maar zeggen: Neem de tijd. Een nieuw leven opbouwen dat doe je niet in een paar maanden. Ik kan pas sinds kort zeggen dat ik me helemaal goed voel. Ik mis Nederland helemaal niet en mijn familie en vrienden spreek ik regelmatig. Natuurlijk vind ik het soms jammer dat ik belangrijke gebeurtenissen mis, maar het missen doet geen pijn meer.
Spreek je de taal? (Dit is i.v.m. vriendschappen belangrijk natuurlijk) Ik weet niet waar je woont, maar waarschijnlijk wonen er in de buurt wel andere Nederlanders. Dit klinkt misschien raar, maar het kan heel fijn zijn om met andere Nederlanders om te gaan, in je eigen taal te praten, en, ik noem maar wat: sinterklaas te vieren.
Spreek je de taal? (Dit is i.v.m. vriendschappen belangrijk natuurlijk) Ik weet niet waar je woont, maar waarschijnlijk wonen er in de buurt wel andere Nederlanders. Dit klinkt misschien raar, maar het kan heel fijn zijn om met andere Nederlanders om te gaan, in je eigen taal te praten, en, ik noem maar wat: sinterklaas te vieren.
Count your blessings...
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:38
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:40
Nou vind je vriendin wel erg hameren erop zeg, jee je bent net 4 weken weer werkeloos, vind er wel heel erg zeuren. Ze kan toch ook gewoon blij voor je zijn dat je verder lekker gelukkig met je Lief bent? Jee en al zou je het eerste jaar (of langer)wat afhankelijk zijn, is dat nu zo erg? Denk dat je je teveel laat aanpraten en er te gevoelig voor bent wat ook begrijpelijk is als je toch ver van iedereen af woont. Sterkte ermee.
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:46
Ik woon ook in het buitenland en herken wat je schrijft wel van de eeerste tijd. Inmiddels (twee en half jaar later) ben ik hier echt thuis en zou ik inderdaad moeten wennen als ik terug zou gaan naar NL. Ik sluit me aan bij wat de anderen zeggen over mensen opzoeken, werken, vrijwilligerswerk...
Ik heb in het begin wat mensen ontmoet via hyves and couchsurfing.net. Waarschijnlijk zul je wel meer mensen treffen die in dezelfde positie zitten als jij.
Verder zou ik me niet te veel zorgen maken over vrienden in Nederland. Mijn ervaring is dat je vriendschappen veranderen, maar niet persé verdwijnen. Een goede vriend van mij is al een 4 keer een week hier geweest (en ik ook een paar keer in NL), andere vriendschappen blijken beter te werken via de mail/hyves/facebook en andere vriendschappen verwateren... Maar zo langzamerhand begin ik hier ook steeds meer goede vrienden te krijgen.
Ik heb in het begin wat mensen ontmoet via hyves and couchsurfing.net. Waarschijnlijk zul je wel meer mensen treffen die in dezelfde positie zitten als jij.
Verder zou ik me niet te veel zorgen maken over vrienden in Nederland. Mijn ervaring is dat je vriendschappen veranderen, maar niet persé verdwijnen. Een goede vriend van mij is al een 4 keer een week hier geweest (en ik ook een paar keer in NL), andere vriendschappen blijken beter te werken via de mail/hyves/facebook en andere vriendschappen verwateren... Maar zo langzamerhand begin ik hier ook steeds meer goede vrienden te krijgen.
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:47
@ Sunny: Sorry dat ik niet helemaal duidelijk overkwam Mijn vriend zegt ook dat het jalousie is.. Maar ik heb geen idee waar ze jaloers op zouden moeten zijn! En skype is echt een geweldige uitvinding (is mijn moeder ook erg blij mee)
@Shanon: Ik spreek de taal aardig nu. Alleen voor mijn gevoel nog niet goed genoeg.. Ook via een website voor NL die hier wonen heb ik al wat contact gevonden.. Helaas zijn ze allebei weer terug verhuisd.
@wiewaar: Dankje voor tip
@ Friezen71: Ja weet ik, heb alleen steeds een gevoel van druk op me liggen waar ik gewoon niet van kan slapen. En dat ik me steeds moet verantwoorden. Zal me onzekerheid wel zijn denk
@Shanon: Ik spreek de taal aardig nu. Alleen voor mijn gevoel nog niet goed genoeg.. Ook via een website voor NL die hier wonen heb ik al wat contact gevonden.. Helaas zijn ze allebei weer terug verhuisd.
@wiewaar: Dankje voor tip
@ Friezen71: Ja weet ik, heb alleen steeds een gevoel van druk op me liggen waar ik gewoon niet van kan slapen. En dat ik me steeds moet verantwoorden. Zal me onzekerheid wel zijn denk
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:51
quote:petitpoulet schreef op 31 augustus 2010 @ 10:32:
Het komt ook wel een beetje door gister dan heb ik een vriendin uit NL aan de tel. Vragen heb je al nieuw werk gevonden? Wat dit is toch niet wat je wilt? Je kunt niet afhankelijk zijn etc. etc. Daar heb ik een beetje veel over nagedacht denk ik.. Ik wil me niet aanstellen hoor, want dit is nog altijd mijn keuze
Je stelt je niet aan!!!
Het is ontzettend vervelend/naar om zulke opmerkingen van je "vriendin" te horen. JA, je bent even afhankelijk, maar dit blijft niet zo. Wat kan jij eraan doen dat je op straat bent komen te staan? Je bent al druk met het zoeken naar werk en je gaat een cursus doen.
Denk niet te veel na over wat je "vriendin" zei (hoewel het moeilijk is, want het raakt je).
Kent je vriendin (vriendinnen) je vriend? Heeft ze hem ontmoet? Weet ze hoe je leeft? Is ze al eens langs geweest? In mijn ogen is dit jaloezie van haar!
Je bent daar voor je vriend! Om SAMEN een leven op te bouwen. En zo te lezen gaat het hartstikke goed. Ga door waar je mee bezig bent en ga inderdaad lekker naar buiten toe.
Het komt ook wel een beetje door gister dan heb ik een vriendin uit NL aan de tel. Vragen heb je al nieuw werk gevonden? Wat dit is toch niet wat je wilt? Je kunt niet afhankelijk zijn etc. etc. Daar heb ik een beetje veel over nagedacht denk ik.. Ik wil me niet aanstellen hoor, want dit is nog altijd mijn keuze
Je stelt je niet aan!!!
Het is ontzettend vervelend/naar om zulke opmerkingen van je "vriendin" te horen. JA, je bent even afhankelijk, maar dit blijft niet zo. Wat kan jij eraan doen dat je op straat bent komen te staan? Je bent al druk met het zoeken naar werk en je gaat een cursus doen.
Denk niet te veel na over wat je "vriendin" zei (hoewel het moeilijk is, want het raakt je).
Kent je vriendin (vriendinnen) je vriend? Heeft ze hem ontmoet? Weet ze hoe je leeft? Is ze al eens langs geweest? In mijn ogen is dit jaloezie van haar!
Je bent daar voor je vriend! Om SAMEN een leven op te bouwen. En zo te lezen gaat het hartstikke goed. Ga door waar je mee bezig bent en ga inderdaad lekker naar buiten toe.
dinsdag 31 augustus 2010 om 10:52
