Relaties
alle pijlers
Dag van de scheiding
woensdag 15 september 2010 om 12:44
Bij wie is het vandaag ook zo'n feest?
Nou ja het klinkt als een feestje voor vandaag, maar zo is de dag niet bedoelt natuurlijk.
Het is bedoelt om mensen bewust te maken van de gevolgen van een scheiding.
Het is om vraagstukken op te leveren.
Het is om mensen te informeren.
Het is om de politiek bewust te maken dat er een maatschappelijk probleem ligt
1 op de 3 huwelijken loopt spaak, en dan ook nog eens een behoorlijk aantal gestrande relatie's zonder het papiertje.
Dat zijn per jaar een 30.000 officiele scheidingen.
50.000 tot 60.000 kinderen zijn per jaar betrokken bij verbroken relatie's
Kinderen van gescheiden ouders kunnen behoorlijk wat problemen krijgen.
Gedragsproblemen, slechtere schoolresultaten, depressie's, stoornissen, zijn vaker op het criminele pad te vinden, zijn gevoeliger voor verslavingen,relatieproblemen, kinderen van gescheiden ouders scheiden zelf twee keer zo vaak.
Mensen na een scheiding zijn vaak lange tijd niet gelukkig.
Kampen met emotionele problemen, financiele problemen en maatschappelijke problemen.
De huursector ligt op zijn gat dus ook een woning verkrijgen voor een nieuw bestaan is zorgelijk
Samengestelde gezinnen hebben meer kans om te mislukken, en zo maken we het cirkeltje rond
Scheidingen kosten de maatschappij ook handen vol met geld
Klinkt als een feestje toch?
Iemand taart?
Zonder slagroom, de kers kan er toch niet op.
*Uiteraard is scheiden niet altijd te vermijden
Nou ja het klinkt als een feestje voor vandaag, maar zo is de dag niet bedoelt natuurlijk.
Het is bedoelt om mensen bewust te maken van de gevolgen van een scheiding.
Het is om vraagstukken op te leveren.
Het is om mensen te informeren.
Het is om de politiek bewust te maken dat er een maatschappelijk probleem ligt
1 op de 3 huwelijken loopt spaak, en dan ook nog eens een behoorlijk aantal gestrande relatie's zonder het papiertje.
Dat zijn per jaar een 30.000 officiele scheidingen.
50.000 tot 60.000 kinderen zijn per jaar betrokken bij verbroken relatie's
Kinderen van gescheiden ouders kunnen behoorlijk wat problemen krijgen.
Gedragsproblemen, slechtere schoolresultaten, depressie's, stoornissen, zijn vaker op het criminele pad te vinden, zijn gevoeliger voor verslavingen,relatieproblemen, kinderen van gescheiden ouders scheiden zelf twee keer zo vaak.
Mensen na een scheiding zijn vaak lange tijd niet gelukkig.
Kampen met emotionele problemen, financiele problemen en maatschappelijke problemen.
De huursector ligt op zijn gat dus ook een woning verkrijgen voor een nieuw bestaan is zorgelijk
Samengestelde gezinnen hebben meer kans om te mislukken, en zo maken we het cirkeltje rond
Scheidingen kosten de maatschappij ook handen vol met geld
Klinkt als een feestje toch?
Iemand taart?
Zonder slagroom, de kers kan er toch niet op.
*Uiteraard is scheiden niet altijd te vermijden
woensdag 15 september 2010 om 21:27
quote:NewWoman schreef op 15 september 2010 @ 19:37:
Goh, het is de dag van de scheiding vandaag?
Ja inderdaad, vandaag was dat ook weer goed voelbaar voor mijn dochter van 7, huilend zei ze : "Het is niet goed voor mijn leven, dat jullie uit elkaar zijn!"
En wat weet ze het goed onder woorden te brengen. Auw!
Het is helaas voor haar iedere dag "Dag van de scheiding", erg he... was het maar gewoon 1 dagje per jaar....
Als ze bij hem is mist ze mij en andersom..
Triest hoor...
Oei wat herkenbaar en wat zeg je dat treffend dat het voor de kinderen iedere dag dag van de scheiding is..
Frum zei deze week ook op zo'n volwassen taaltje, misschien komt papa wel weer hier wonen als zijn gevoel voor jou weer terug komt, wat dan kan hoor!
En idd het gemis wat ze altijd voelen waar ze ook zijn.
Goh, het is de dag van de scheiding vandaag?
Ja inderdaad, vandaag was dat ook weer goed voelbaar voor mijn dochter van 7, huilend zei ze : "Het is niet goed voor mijn leven, dat jullie uit elkaar zijn!"
En wat weet ze het goed onder woorden te brengen. Auw!
Het is helaas voor haar iedere dag "Dag van de scheiding", erg he... was het maar gewoon 1 dagje per jaar....
Als ze bij hem is mist ze mij en andersom..
Triest hoor...
Oei wat herkenbaar en wat zeg je dat treffend dat het voor de kinderen iedere dag dag van de scheiding is..
Frum zei deze week ook op zo'n volwassen taaltje, misschien komt papa wel weer hier wonen als zijn gevoel voor jou weer terug komt, wat dan kan hoor!
En idd het gemis wat ze altijd voelen waar ze ook zijn.
woensdag 15 september 2010 om 22:15
Mijn ouders gingen gescheiden leven toen ik 18 was en voor mij was het toen geen dag te vroeg, eerder een verademing. Alleen een echte scheiding werd het niet, ze kunnen niet met, ze kunnen niet zonder elkaar, vooral mijn moeder kan niets loslaten. Als ik contact heb met mijn moeder krijg ik altijd klaagverhalen over mijn vader en dan denk ik: Dat is toch allemaal niet nieuw? Zo was hij 50 jaar geleden toch ook al? Als ze er een echte scheiding van gemaakt hadden, zouden ze ook verder hebben kunnen gaan met hun leven.
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
woensdag 15 september 2010 om 22:30
quote:Capibara schreef op 15 september 2010 @ 22:15:
Huh, is het vandaag de Dag van de Scheiding? Neeheee, het is vandaag mijn trouwdag!!! En ook de dag dat mijn man en ik een relatie kregen (precies een jaar voor onze trouwdag).
Gefeliciteerd!
Da's veel beter dan zo'n stomme 'dag van de scheiding'...
Wens je een superhuwelijk toe en ... geen scheiding, hoogstens in je haar als je dat wilt.
Huh, is het vandaag de Dag van de Scheiding? Neeheee, het is vandaag mijn trouwdag!!! En ook de dag dat mijn man en ik een relatie kregen (precies een jaar voor onze trouwdag).
Gefeliciteerd!
Da's veel beter dan zo'n stomme 'dag van de scheiding'...
Wens je een superhuwelijk toe en ... geen scheiding, hoogstens in je haar als je dat wilt.
donderdag 16 september 2010 om 11:16
Gisteravond had EenVandaag er een item over. Er werden jongeren geïnterviewd wiens ouders gescheiden zijn. Ik vond dat ze heel verstandige en rake dingen zeiden, bv. dat je eigen geluk afstraalt op je kinderen en dat kinderen meer door hebben dan je denkt (spanningen aanvoelen enz.).
Ik vind het goed dat er aandacht is voor de gevolgen van een scheiding voor de kinderen. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 12 was, ben nu 33. Ik heb op sommige momenten nog steeds moeite met het verdelen van mijn aandacht en loyaliteit. Zeker met de feestdagen is het elke keer weer schipperen, vooral omdat mijn moeder zo claimerig is en ik altijd het gevoel heb dat ik het niet goed doe.
Ik vind het goed dat er aandacht is voor de gevolgen van een scheiding voor de kinderen. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 12 was, ben nu 33. Ik heb op sommige momenten nog steeds moeite met het verdelen van mijn aandacht en loyaliteit. Zeker met de feestdagen is het elke keer weer schipperen, vooral omdat mijn moeder zo claimerig is en ik altijd het gevoel heb dat ik het niet goed doe.
donderdag 16 september 2010 om 12:25
Maar.....
We vergeten denk ik de groep scheidingen die er zijn waar thuis helemaal geen spanningen waren. De kinderen gelukkig waren en het gewoon fijn hadden met hun ouders onder 1 dak.Omdat er gewoon een normaal gezin leekt te zijn.
Nu projecteer ik natuurlijk mijn eigen situatie maar ik ben niet zo arrogant te denken dat mijn situatie uniek is.
Maar dat iemand ineens last van zijn hormonen gaat krijgen, voor zichzelf gaat kiezen omdat het gras bij de buren groener lijkt.Of de lat in de lat in de relatie zo hoog ligt, om egoistische redenen, midlife crisis, door externe problemen niet meer het kunnen plaatsen.
Nou ja, ik noem even zomaar wat.
In mijn geval zijn de kinderen geschrokt omdat ze totaal niet snappen waarom. Wat voort komt uit het gegeven dat we het als gezin altijd leuk hadden, geen ruzie's ,geen spanningen, een regelmaat, leuke dingen doen, gezelligheid in huis.
Bij hen komt het (ook) behoorlijk hard aan dat het kennelijk een illusie was.
En leg dan maar eens uit waarom er een scheiding is.
Dat valt echt niet uit te leggen, je snapt het zelf niet eens.
Wereld meid wat jij schrijft herken ik ook in mijn dochter( vanuit de eerste scheiding) naar ons toe.
Ook zij loopt tegen het verdelen van aandacht aan. En dan is er in beide gezinnen ook nog een broertje en zusje die er door de tweede scheiding van ons allebei wel/of niet is maar die ze wel heel graag wil zien. Ze schippert zich suf en dat vind ik echt heel triest.
Wij als ouders kunnen niets anders doen dan onze wensen niet op de voorgrond te zetten.
Maar dat maakt het nog steeds niet makkelijker want dan komt toch haar loyaliteit roet in het eten gooien.
De uitspraak kinderen passen zich wel aan, zijn flexibel en komen er wel weer bovenop.
Daarmee lijkt men te zeggen dat het een tijdelijke moeilijke situatie is. Maar dat is het 9 van de 10 keer niet.
Eenmaal gescheiden ouders en je loopt als kind keer op keer tegen lastige situatie's op. Hoe goed je het als ouders samen ook doet.
We vergeten denk ik de groep scheidingen die er zijn waar thuis helemaal geen spanningen waren. De kinderen gelukkig waren en het gewoon fijn hadden met hun ouders onder 1 dak.Omdat er gewoon een normaal gezin leekt te zijn.
Nu projecteer ik natuurlijk mijn eigen situatie maar ik ben niet zo arrogant te denken dat mijn situatie uniek is.
Maar dat iemand ineens last van zijn hormonen gaat krijgen, voor zichzelf gaat kiezen omdat het gras bij de buren groener lijkt.Of de lat in de lat in de relatie zo hoog ligt, om egoistische redenen, midlife crisis, door externe problemen niet meer het kunnen plaatsen.
Nou ja, ik noem even zomaar wat.
In mijn geval zijn de kinderen geschrokt omdat ze totaal niet snappen waarom. Wat voort komt uit het gegeven dat we het als gezin altijd leuk hadden, geen ruzie's ,geen spanningen, een regelmaat, leuke dingen doen, gezelligheid in huis.
Bij hen komt het (ook) behoorlijk hard aan dat het kennelijk een illusie was.
En leg dan maar eens uit waarom er een scheiding is.
Dat valt echt niet uit te leggen, je snapt het zelf niet eens.
Wereld meid wat jij schrijft herken ik ook in mijn dochter( vanuit de eerste scheiding) naar ons toe.
Ook zij loopt tegen het verdelen van aandacht aan. En dan is er in beide gezinnen ook nog een broertje en zusje die er door de tweede scheiding van ons allebei wel/of niet is maar die ze wel heel graag wil zien. Ze schippert zich suf en dat vind ik echt heel triest.
Wij als ouders kunnen niets anders doen dan onze wensen niet op de voorgrond te zetten.
Maar dat maakt het nog steeds niet makkelijker want dan komt toch haar loyaliteit roet in het eten gooien.
De uitspraak kinderen passen zich wel aan, zijn flexibel en komen er wel weer bovenop.
Daarmee lijkt men te zeggen dat het een tijdelijke moeilijke situatie is. Maar dat is het 9 van de 10 keer niet.
Eenmaal gescheiden ouders en je loopt als kind keer op keer tegen lastige situatie's op. Hoe goed je het als ouders samen ook doet.
donderdag 16 september 2010 om 14:36
quote:superstar_2 schreef op 15 september 2010 @ 16:29:
De oorzaak maakt zeer zeker uit en de manier waarop je na de scheiding verder gaat.
Wanneer het op een vechtscheiding uitdraait maakt dat het voor de kinderen nóg erger.
Ik vind ook niet dat je alles rondom het huwelijk en de scheiding met je kinderen moet bespreken.
Kinderen moet ongehinderd van beide ouders kunnen houden dus mama die aan kind verteld hoe zielig zij wel niet is omdat papa haar in de steek heeft gelaten voor die sloerie en nou ja vul maar in dat vind ik not done.
Hoe waar dit laatste. Mijn broer en zijn ex liggen momenteel in scheiding. Ik ken gelukkig niet alle feiten, er zal aan beide kanten wel het e.e.a. gebeurd zijn maar de kinderen (2 en 5) krijgen herhaaldelijk van hun moeder te horen dat 'papa ons verlaten heeft, dus het is allemaal papa zijn schuld'. Ook maakt ze veel ruzie, krijst de hele boel bij elkaar waar de kinderen bij zijn. Mijn ex-schoonzus is een slimme, hoogopgeleide tante met een sociaal-medische achtergrond, niet dat het echt verband houdt, maar ik had dit gedrag nooit van haar verwacht.
Dagelijks voel ik me verdrietig, wanhopig en onmachtig omdat ik die ellende niet kan weghouden bij de kinderen. Zo'n scheiding treft veel meer mensen dan alleen het gezin..
De oorzaak maakt zeer zeker uit en de manier waarop je na de scheiding verder gaat.
Wanneer het op een vechtscheiding uitdraait maakt dat het voor de kinderen nóg erger.
Ik vind ook niet dat je alles rondom het huwelijk en de scheiding met je kinderen moet bespreken.
Kinderen moet ongehinderd van beide ouders kunnen houden dus mama die aan kind verteld hoe zielig zij wel niet is omdat papa haar in de steek heeft gelaten voor die sloerie en nou ja vul maar in dat vind ik not done.
Hoe waar dit laatste. Mijn broer en zijn ex liggen momenteel in scheiding. Ik ken gelukkig niet alle feiten, er zal aan beide kanten wel het e.e.a. gebeurd zijn maar de kinderen (2 en 5) krijgen herhaaldelijk van hun moeder te horen dat 'papa ons verlaten heeft, dus het is allemaal papa zijn schuld'. Ook maakt ze veel ruzie, krijst de hele boel bij elkaar waar de kinderen bij zijn. Mijn ex-schoonzus is een slimme, hoogopgeleide tante met een sociaal-medische achtergrond, niet dat het echt verband houdt, maar ik had dit gedrag nooit van haar verwacht.
Dagelijks voel ik me verdrietig, wanhopig en onmachtig omdat ik die ellende niet kan weghouden bij de kinderen. Zo'n scheiding treft veel meer mensen dan alleen het gezin..
donderdag 16 september 2010 om 19:26
quote:missc schreef op 16 september 2010 @ 14:36:
[...]
Hoe waar dit laatste. Mijn broer en zijn ex liggen momenteel in scheiding. Ik ken gelukkig niet alle feiten, er zal aan beide kanten wel het e.e.a. gebeurd zijn maar de kinderen (2 en 5) krijgen herhaaldelijk van hun moeder te horen dat 'papa ons verlaten heeft, dus het is allemaal papa zijn schuld'. Ook maakt ze veel ruzie, krijst de hele boel bij elkaar waar de kinderen bij zijn. Mijn ex-schoonzus is een slimme, hoogopgeleide tante met een sociaal-medische achtergrond, niet dat het echt verband houdt, maar ik had dit gedrag nooit van haar verwacht.
Dagelijks voel ik me verdrietig, wanhopig en onmachtig omdat ik die ellende niet kan weghouden bij de kinderen. Zo'n scheiding treft veel meer mensen dan alleen het gezin..Wat naar voor die kinderen, bah. Kinderen moet je daar echt buitenlaten, maar ja, het gebeurt maar al te vaak, dit soort dingen. Ik werd vroeger samen met mijn zussen door mijn moeder als een soort bondgenoot gebruikt door mijn moeder in haar strijd tegen mijn vader en dat is eigenlijk al 41 jaar zo voor mij, het duurt voort, maar nu kan ik er meer afstand van nemen dan toen, als kind fungeerden wij als klaagmuur voor al de grieven die mijn moeder had tegen mijn vader, maar bij hem weggaan deed ze dus niet, ja, ze zijn apart gaan wonen, maar echt uit elkaar gingen ze niet. Nou ja, ze zoeken het maar uit.
[...]
Hoe waar dit laatste. Mijn broer en zijn ex liggen momenteel in scheiding. Ik ken gelukkig niet alle feiten, er zal aan beide kanten wel het e.e.a. gebeurd zijn maar de kinderen (2 en 5) krijgen herhaaldelijk van hun moeder te horen dat 'papa ons verlaten heeft, dus het is allemaal papa zijn schuld'. Ook maakt ze veel ruzie, krijst de hele boel bij elkaar waar de kinderen bij zijn. Mijn ex-schoonzus is een slimme, hoogopgeleide tante met een sociaal-medische achtergrond, niet dat het echt verband houdt, maar ik had dit gedrag nooit van haar verwacht.
Dagelijks voel ik me verdrietig, wanhopig en onmachtig omdat ik die ellende niet kan weghouden bij de kinderen. Zo'n scheiding treft veel meer mensen dan alleen het gezin..Wat naar voor die kinderen, bah. Kinderen moet je daar echt buitenlaten, maar ja, het gebeurt maar al te vaak, dit soort dingen. Ik werd vroeger samen met mijn zussen door mijn moeder als een soort bondgenoot gebruikt door mijn moeder in haar strijd tegen mijn vader en dat is eigenlijk al 41 jaar zo voor mij, het duurt voort, maar nu kan ik er meer afstand van nemen dan toen, als kind fungeerden wij als klaagmuur voor al de grieven die mijn moeder had tegen mijn vader, maar bij hem weggaan deed ze dus niet, ja, ze zijn apart gaan wonen, maar echt uit elkaar gingen ze niet. Nou ja, ze zoeken het maar uit.
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
donderdag 16 september 2010 om 19:49
@buzynurse: mijn ouders zijn gescheiden toen ik 20 was. Ik wist al jaren dat het niet goed ging en dat mijn vader regelmatig een affaire had. Van mij hadden ze eerder uit elkaar mogen gaan. Uiteindelijk hakte mijn vader de knoop door omdat hij een ander had. In het begin was het heel moeilijk, ik zat op dat moment nogal met mezelf in de knoop en heb het eerste jaar weinig contact met hem gehad. Later werd dat steeds beter en nu heb ik een hele goeie band met mijn vader en zijn inmiddels ex.
Mijn ouders gaan sinds een paar jaar ook weer goed met elkaar om dus gelukkig geen nare toestanden met verjaardagen e.d.
Hoe ervaar jij het?
Mijn ouders gaan sinds een paar jaar ook weer goed met elkaar om dus gelukkig geen nare toestanden met verjaardagen e.d.
Hoe ervaar jij het?
