Overig
alle pijlers
Verzin eens wat voor mijn leven?
donderdag 16 september 2010 om 13:37
Misschien sta ik met alle ellende waar ik nu in zit ook wel aan de wieg van grote verandering.
Jaren liet ik wel eens wat balonnetjes op maar die werden al snel lek geprikt want niet verstandig, beter van niet, onhaalbaar voor je, vanuit verschillende hoeken.
Mischien moet ik met mijn toekomst zelf maar eens gaan ontdekken wat haalbaar is.
Alleen...wat? hoe? en hoe blijf ik realistisch.
Vraag ik het dus aan jullie.
Wat zien jullie voor mij ? wat past bij mij ? wat kan? .
Zelf heb ik mij nu al ingeschreven als vrijwilliger bij de stichting opkikker, maar kom ik in het bestand en de vraag is natuurlijk of dat wat wordt.
* boek schrijven ( Daar denkt iedereen aan die het niet weet )
* mijn thuis studie nu eens gaan starten die ligt te verstoffen in de kast
* eh......
Willen jullie mij helpen een lijstje te maken waar ik vroeg of laat wat inspiratie uit kan halen?
Jaren liet ik wel eens wat balonnetjes op maar die werden al snel lek geprikt want niet verstandig, beter van niet, onhaalbaar voor je, vanuit verschillende hoeken.
Mischien moet ik met mijn toekomst zelf maar eens gaan ontdekken wat haalbaar is.
Alleen...wat? hoe? en hoe blijf ik realistisch.
Vraag ik het dus aan jullie.
Wat zien jullie voor mij ? wat past bij mij ? wat kan? .
Zelf heb ik mij nu al ingeschreven als vrijwilliger bij de stichting opkikker, maar kom ik in het bestand en de vraag is natuurlijk of dat wat wordt.
* boek schrijven ( Daar denkt iedereen aan die het niet weet )
* mijn thuis studie nu eens gaan starten die ligt te verstoffen in de kast
* eh......
Willen jullie mij helpen een lijstje te maken waar ik vroeg of laat wat inspiratie uit kan halen?
donderdag 16 september 2010 om 14:46
quote:iry schreef op 16 september 2010 @ 14:33:
Waar ik wel tegenaan loop is dat ik geen vakstudie bezit.
Ik barst bv van de visie's en de ideeen, om bv kinderen in moeilijke situatie's te ondersteunen( lees jezelf mogen zijn, je sterke kanten aanboren, afleiding bieden, plezier..).
Zowel voor jonge kinderen als pubers( mijn favo doelgroep)
Maarja( jaja daar is de maar weer) daar heb je toch echt diploma's voor nodig.
Ik ook niet!!! En toch leef ik al vijf jaar prima op de inkomsten uit mijn eigen bedrijf, voortgekomen uit een hobby
En ik red het prima. Zolang je er zelf van overtuigd bent dat je het kunt, zal het je ook lukken
Je moet natuurlijk wel realistisch blijven, ik weet bijvoorbeeld dat ik nooit advocate zal worden, daar heb ik de kennis niet voor in huis maar ik weet ook dat jij een prima hulpverlener kunt zijn
Waar ik wel tegenaan loop is dat ik geen vakstudie bezit.
Ik barst bv van de visie's en de ideeen, om bv kinderen in moeilijke situatie's te ondersteunen( lees jezelf mogen zijn, je sterke kanten aanboren, afleiding bieden, plezier..).
Zowel voor jonge kinderen als pubers( mijn favo doelgroep)
Maarja( jaja daar is de maar weer) daar heb je toch echt diploma's voor nodig.
Ik ook niet!!! En toch leef ik al vijf jaar prima op de inkomsten uit mijn eigen bedrijf, voortgekomen uit een hobby
En ik red het prima. Zolang je er zelf van overtuigd bent dat je het kunt, zal het je ook lukken
Je moet natuurlijk wel realistisch blijven, ik weet bijvoorbeeld dat ik nooit advocate zal worden, daar heb ik de kennis niet voor in huis maar ik weet ook dat jij een prima hulpverlener kunt zijn
donderdag 16 september 2010 om 14:50
Iry voor een beroep als Remedial Teacher of gewoon iemand die cursussen geeft aan kinderen heb je niet eens een opleiding nodig, hoe raar dat ook mag klinken.
Wordt kindercoach!
Ga kinderen begeleiden met hun huiswerk of ander soort leerproblemen, verdiep je daarin, ontwikkel een methodiek of maak gebruik van bestaande methodieken.
Zo iets?
Wordt kindercoach!
Ga kinderen begeleiden met hun huiswerk of ander soort leerproblemen, verdiep je daarin, ontwikkel een methodiek of maak gebruik van bestaande methodieken.
Zo iets?
donderdag 16 september 2010 om 14:54
Mijn moeder heeft vrijwilligers werk gedaan als zo'n soort coach op een middelbare school. Het gaat dan om pubers die niet echt lekker in hun vel zitten of tegen bepaalde problemen aanlopen.
Je spreekt dan meestal één keer in de week met zo'n persoon af. Die kan dan dingen met je bespreken, die hij/zij thuis niet kwijt kan.
Je spreekt dan meestal één keer in de week met zo'n persoon af. Die kan dan dingen met je bespreken, die hij/zij thuis niet kwijt kan.
donderdag 16 september 2010 om 15:09
quote:iry schreef op 16 september 2010 @ 13:50:
Ooit..ooit dacht ik, ben ik misschien wel in staat een adviesbureau te beginnen op dat gebied ( maar als ik zie hoeveel van die kleine bureautjes al bestaan zakt de moed in mijn schoenen).Dit gevoel deel ik met je... Ik vind het lastig om hiermee om te gaan, hoe dit te doorbreken?
Ooit..ooit dacht ik, ben ik misschien wel in staat een adviesbureau te beginnen op dat gebied ( maar als ik zie hoeveel van die kleine bureautjes al bestaan zakt de moed in mijn schoenen).Dit gevoel deel ik met je... Ik vind het lastig om hiermee om te gaan, hoe dit te doorbreken?
donderdag 16 september 2010 om 17:20
Hoi Iry,
Wat een goed topic!
Zlef zit ik al een tijdje thuis met oververmoeidheid en nu ik wat hersteld ben heb ik vrijwilligerswerk opgepakt, als opstapje naar werk. Wat mij eigelijk het meeste voldoening heeft gegeven is het bejaarde bezoeken. Ik heb me opgegeven bij een grote organisatie met veel seniorenhuizen en heb samen met de vrijwilligerscoordinator een geschikte oudere voor mij gevonden. De eerste keer ging het een beetje mis (na twee keer was ze overleden), maar ja, zo gaat dat.
Mijn tweede bejaarde houdt het al een tijdje uit en we beleven allebei veel genoegen aan mijn bezoekjes. Ik ga 1 keer in de week een uurtje, maar toch kan ik echt iets voor haar betekenen omdat ze verder bijna geen bezoek krijgt. Je hoeft echt geen enorme band op te bouwen om toch iets te betekenen. Ik lees haar vaak gedichten voor of ga met haar naar buiten in de rolstoel, erg gezellig.
Van te voren heb ik duidelijk aangegeven wat ik wel en niet kan en dat is erg belangrijk om het te kunnen volhouden. (in mijn geval dus 1 bejaarde voor 1 uur per week en niet meer)
Heel veel succes met je zoektocht naar nieuwe bezigheden. Ik ben het trouwens eens met wat anderen al eerder zeiden: stel je gigantisch hoge doel met al het NUT dat het moet hebben naar beneden bij en je hebt veel meer kans op succes!
Wat een goed topic!
Zlef zit ik al een tijdje thuis met oververmoeidheid en nu ik wat hersteld ben heb ik vrijwilligerswerk opgepakt, als opstapje naar werk. Wat mij eigelijk het meeste voldoening heeft gegeven is het bejaarde bezoeken. Ik heb me opgegeven bij een grote organisatie met veel seniorenhuizen en heb samen met de vrijwilligerscoordinator een geschikte oudere voor mij gevonden. De eerste keer ging het een beetje mis (na twee keer was ze overleden), maar ja, zo gaat dat.
Mijn tweede bejaarde houdt het al een tijdje uit en we beleven allebei veel genoegen aan mijn bezoekjes. Ik ga 1 keer in de week een uurtje, maar toch kan ik echt iets voor haar betekenen omdat ze verder bijna geen bezoek krijgt. Je hoeft echt geen enorme band op te bouwen om toch iets te betekenen. Ik lees haar vaak gedichten voor of ga met haar naar buiten in de rolstoel, erg gezellig.
Van te voren heb ik duidelijk aangegeven wat ik wel en niet kan en dat is erg belangrijk om het te kunnen volhouden. (in mijn geval dus 1 bejaarde voor 1 uur per week en niet meer)
Heel veel succes met je zoektocht naar nieuwe bezigheden. Ik ben het trouwens eens met wat anderen al eerder zeiden: stel je gigantisch hoge doel met al het NUT dat het moet hebben naar beneden bij en je hebt veel meer kans op succes!
Het is zoals het is
donderdag 16 september 2010 om 18:15
quote:iry schreef op 16 september 2010 @ 13:50:
Ik heb wel 100 onderwerpen voor een boek, kan ik dat? een boek schrijven? is natuurlijk gewoon een vak.
Natuurlijk!
Ik heb ook nooit voor dat vak geleerd, en zie!
Gewoon doen als je dat zo voelt.
*leest weer verder*
Ik heb wel 100 onderwerpen voor een boek, kan ik dat? een boek schrijven? is natuurlijk gewoon een vak.
Natuurlijk!
Ik heb ook nooit voor dat vak geleerd, en zie!
Gewoon doen als je dat zo voelt.
*leest weer verder*
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
donderdag 16 september 2010 om 21:45
Bij mij in de buurt is een project, waarbij vrouwen/moeders tienermoeders (geloof ik.. of jonge moeders) 1x per 2 of 3 weken bezoeken. Gewoon, een koffieochtendje en wat kletsen over de baby, wat hij/zij al kan.. beetje ondersteuning, feedback, dat soort werk. Misschien is dat bij jou in de buurt ook?
Kijk eens bij een vrijwilligerscentrale in de buurt of MJD.
Volgens mij is er wel meer dat niet elke week is, en steeds maar een paar uurtjes. Het is een stap, je bent er toch even uit en misschien kom je daardoor weer ergens anders.
Kijk eens bij een vrijwilligerscentrale in de buurt of MJD.
Volgens mij is er wel meer dat niet elke week is, en steeds maar een paar uurtjes. Het is een stap, je bent er toch even uit en misschien kom je daardoor weer ergens anders.
Later is nu
vrijdag 17 september 2010 om 00:24
Suus, kan je geen tipje van de sluier op tillen? of is dat i.v.m herkenbaarheid niet zo handig.
Ik ben wel benieuwd wat en hoe je dat hebt gedaan.
Zus, kindercoach dat klinkt erg inspirerend. Ga ik eens over nadenken.( wat vidocin ook schetst klinkt heel interresant)
En idd sweetcandy ik ga binnekort weer naar Kenia, helaas blijft het bij kortere bezoeken want ik heb kinderen dus ik kan moeilijk voor lange tijd vertrekken.
Youk, dat zo op zich wel kunnen een uurtje in de week en zoals jij het beschrijft klinkt het idd minder zwaar als zoals ik het zie.
EV, dat geeft een burger moed! Misschien moet ik gewoon eens beginnen met korte verhalen, of ach... met mijn geratel kalk ik misschien zo een boek vol .
Leuk om te lezen dat mijn topic meerder mensen aanspreekt die met dezelfde vragen daarover zitten.
Leuk om zo wat te brainstormen, wie weet wat er nog allemaal uit kan rollen.
Ideeen genoeg! nu nog keuzes maken en daadkracht toevoegen.
Ik ben wel benieuwd wat en hoe je dat hebt gedaan.
Zus, kindercoach dat klinkt erg inspirerend. Ga ik eens over nadenken.( wat vidocin ook schetst klinkt heel interresant)
En idd sweetcandy ik ga binnekort weer naar Kenia, helaas blijft het bij kortere bezoeken want ik heb kinderen dus ik kan moeilijk voor lange tijd vertrekken.
Youk, dat zo op zich wel kunnen een uurtje in de week en zoals jij het beschrijft klinkt het idd minder zwaar als zoals ik het zie.
EV, dat geeft een burger moed! Misschien moet ik gewoon eens beginnen met korte verhalen, of ach... met mijn geratel kalk ik misschien zo een boek vol .
Leuk om te lezen dat mijn topic meerder mensen aanspreekt die met dezelfde vragen daarover zitten.
Leuk om zo wat te brainstormen, wie weet wat er nog allemaal uit kan rollen.
Ideeen genoeg! nu nog keuzes maken en daadkracht toevoegen.
vrijdag 17 september 2010 om 13:14
quote:iry schreef op 16 september 2010 @ 13:50:
Mijn balonnetjes van toen waren om de coaching in te gaan ( nu ik het schrijf klinkt het ook belachelijk als je jezelf niet eens kan coachen )
Ik ben dol op alles wat met interrieur te maken heeft.Daar ligt dan ook een studie over in mijn kast stof te happen)
Ooit..ooit dacht ik, ben ik misschien wel in staat een adviesbureau te beginnen op dat gebied ( maar als ik zie hoeveel van die kleine bureautjes al bestaan zakt de moed in mijn schoenen)
Ik heb wel 100 onderwerpen voor een boek, kan ik dat? een boek schrijven? is natuurlijk gewoon een vak.
Ik wilde gaan dansen, nu te oud voor om dat nog betekenisvol te maken.
De voorlichting in op het gebied van eetstoornissen.
Daar ligt ook tevens mijn grootste drempel.
Wat ik wil, moet voor mij ook gelijk zodanig van nut zijn dat ik er ook werkelijk verandering mee aanbreng in mijn leven.
Ik denk altijd gelijk groots .
Maar misschien zijn er hele andere invalshoeken voor mij die ik niet bedenk.
Bovendien weet ik gewoon niet wat ik zou kunnen of wat echt bij mij past.
Kun je voor elk van die dingen eens bedenken waarom ze je aantrekken? Dan kun je die hier posten en hebben mensen misschien ideeën van beroepen/activiteiten waar je zelf nog niet aan gedacht had. Ik zie als grote gemene deler dat je je graag creatief wilt uiten, met mensen wilt werken en je kennis en levenservaring wilt delen, klopt dat?
Waarom moet je eerste stap meteen een hoger nut dienen? Dat kan altijd later nog, en dat gebeurt ook als je de juiste stappen neemt. De juiste stappen zijn die die je met je hart neemt. Als je hart uitgaat naar dansen, waarom doe je dat dan niet? Of vind je dat alleen betekenisvol als je een beroemd professioneel danseres kan worden? Bedenk wat voor jou betekenisvol is. Stel jezelf een doel, bv. een bepaalde dans aanleren, een voorstelling geven of je voorbereiden op een knalfeest (dat je zelf geeft) waar je je danskunsten kan showen en helemaal uit je dak kan gaan.
Waarom wil je een boek schrijven? Om je ervaringen kwijt te kunnen en zo te verwerken, om ze met anderen te delen die er iets aan kunnen hebben, om succesvol te zijn en erkenning te krijgen, om iets tastbaars achter te laten? Allemaal geldige redenen om een boek te schrijven, maar wat is de jouwe?
Mijn balonnetjes van toen waren om de coaching in te gaan ( nu ik het schrijf klinkt het ook belachelijk als je jezelf niet eens kan coachen )
Ik ben dol op alles wat met interrieur te maken heeft.Daar ligt dan ook een studie over in mijn kast stof te happen)
Ooit..ooit dacht ik, ben ik misschien wel in staat een adviesbureau te beginnen op dat gebied ( maar als ik zie hoeveel van die kleine bureautjes al bestaan zakt de moed in mijn schoenen)
Ik heb wel 100 onderwerpen voor een boek, kan ik dat? een boek schrijven? is natuurlijk gewoon een vak.
Ik wilde gaan dansen, nu te oud voor om dat nog betekenisvol te maken.
De voorlichting in op het gebied van eetstoornissen.
Daar ligt ook tevens mijn grootste drempel.
Wat ik wil, moet voor mij ook gelijk zodanig van nut zijn dat ik er ook werkelijk verandering mee aanbreng in mijn leven.
Ik denk altijd gelijk groots .
Maar misschien zijn er hele andere invalshoeken voor mij die ik niet bedenk.
Bovendien weet ik gewoon niet wat ik zou kunnen of wat echt bij mij past.
Kun je voor elk van die dingen eens bedenken waarom ze je aantrekken? Dan kun je die hier posten en hebben mensen misschien ideeën van beroepen/activiteiten waar je zelf nog niet aan gedacht had. Ik zie als grote gemene deler dat je je graag creatief wilt uiten, met mensen wilt werken en je kennis en levenservaring wilt delen, klopt dat?
Waarom moet je eerste stap meteen een hoger nut dienen? Dat kan altijd later nog, en dat gebeurt ook als je de juiste stappen neemt. De juiste stappen zijn die die je met je hart neemt. Als je hart uitgaat naar dansen, waarom doe je dat dan niet? Of vind je dat alleen betekenisvol als je een beroemd professioneel danseres kan worden? Bedenk wat voor jou betekenisvol is. Stel jezelf een doel, bv. een bepaalde dans aanleren, een voorstelling geven of je voorbereiden op een knalfeest (dat je zelf geeft) waar je je danskunsten kan showen en helemaal uit je dak kan gaan.
Waarom wil je een boek schrijven? Om je ervaringen kwijt te kunnen en zo te verwerken, om ze met anderen te delen die er iets aan kunnen hebben, om succesvol te zijn en erkenning te krijgen, om iets tastbaars achter te laten? Allemaal geldige redenen om een boek te schrijven, maar wat is de jouwe?
Ga in therapie!
vrijdag 17 september 2010 om 19:08
Dubiootje wat een goede toevoeging aan het topic om eens wat verder na te denken waarom ik iets zou willen en wat mij er in aantrekt.
Je haalt al de pijlers er uit.
Idd, creatief bezig zijn( maar dan wel met grove materialen, zet mij niet aan kettingen maken of 3D kaarten knutselen want van gepriegel word ik enigzins agressief )
Met mensen werken , op een vlak dat ik iets kan meegeven( kan het niet zo goed verwoorden eigenlijk)
En ja levenservaring delen, ik denk dat ik daar wat in zou kunnen betekenen.
Ik grijp dan als eerste naar mijn eetstoornis als vat van kennis en ervaring.
Maar het kan best op meer vlakken,
Tienermoeders begeleiden bv.?
Wat betreft een boek schrijven, ik denk ook om ervaring te delen.
Iets op de kaart te zetten.
Mijn echte wens is eigenlijk wel om met interieur bezig te zijn en en het zou echt fanatstisch zijn als ik mijzelf uit de ellende kan krijgen en zodanig mijn problematiek onder controle krijg dat ik ( deels) uit de arbeidsongeschriktheid geraak.
Daarnaast zou ik op het gebied eetstoornissen mij ergens voor in willen zetten.
Het is echt triest gesteld met de hulpverlening daarvoor, bovendien bestaat er nog altijd geen effectieve behandeling die zichzelf al heeft bewezen.
Kom ik toch ook op voorlichting.
Maar soms denk ik ook, blijf ik niet vast zitten in wat ik ooit heb bedacht en moet ik verder kijken dan mijn neus lang is?
Of moet ik juist nu daadkrachtig gaan worden en juist vasthouden wat ik ooit had bedacht omdat dat ook niet zomaar in mijn hoofd opkwam.
Mijn beste start is ook om met kleine stappen te beginnen, dat besef ik ook wel.
Mijn leven schreeuwt om verandering en ik ben er ook te ongeduldig in om eerst onderaan daarmee te beginnen.
( ehm... mijn leven is al plotseling veranderd eigenlijk, maar ik bedoel meer dat ik er nu wat mee moet gaan doen wat IK wil)
Je haalt al de pijlers er uit.
Idd, creatief bezig zijn( maar dan wel met grove materialen, zet mij niet aan kettingen maken of 3D kaarten knutselen want van gepriegel word ik enigzins agressief )
Met mensen werken , op een vlak dat ik iets kan meegeven( kan het niet zo goed verwoorden eigenlijk)
En ja levenservaring delen, ik denk dat ik daar wat in zou kunnen betekenen.
Ik grijp dan als eerste naar mijn eetstoornis als vat van kennis en ervaring.
Maar het kan best op meer vlakken,
Tienermoeders begeleiden bv.?
Wat betreft een boek schrijven, ik denk ook om ervaring te delen.
Iets op de kaart te zetten.
Mijn echte wens is eigenlijk wel om met interieur bezig te zijn en en het zou echt fanatstisch zijn als ik mijzelf uit de ellende kan krijgen en zodanig mijn problematiek onder controle krijg dat ik ( deels) uit de arbeidsongeschriktheid geraak.
Daarnaast zou ik op het gebied eetstoornissen mij ergens voor in willen zetten.
Het is echt triest gesteld met de hulpverlening daarvoor, bovendien bestaat er nog altijd geen effectieve behandeling die zichzelf al heeft bewezen.
Kom ik toch ook op voorlichting.
Maar soms denk ik ook, blijf ik niet vast zitten in wat ik ooit heb bedacht en moet ik verder kijken dan mijn neus lang is?
Of moet ik juist nu daadkrachtig gaan worden en juist vasthouden wat ik ooit had bedacht omdat dat ook niet zomaar in mijn hoofd opkwam.
Mijn beste start is ook om met kleine stappen te beginnen, dat besef ik ook wel.
Mijn leven schreeuwt om verandering en ik ben er ook te ongeduldig in om eerst onderaan daarmee te beginnen.
( ehm... mijn leven is al plotseling veranderd eigenlijk, maar ik bedoel meer dat ik er nu wat mee moet gaan doen wat IK wil)
vrijdag 17 september 2010 om 23:50
Kleine stappen, heel wijs. Je hebt heel grote ideeën en die zijn best concreet, vind ik. Dus dat is heel fijn, want je weet dus aardig goed wat je wilt en eigenlijk is het meer een kwestie van het leukste uitkiezen.
Dat is zo te horen iets met interieur. Dat is sowieso creatief en je hebt met mensen te maken. Je wilt ook graag je levenservaring delen (als tienermoeder, met eetstoornissen). Je zoekt meer diepgang in het contact met mensen, denk ik?
Er zijn al heel veel bureautjes die zich met interieurdesign bezighouden, schreef je eerder, toch? Misschien kun je eens nadenken of je een raakvlak kan vinden tussen die verschillende dingen. Interieur, dat klinkt oppervlakkig maar de ruimte waarin je leeft kan invloed hebben op hoe je je voelt.
Misschien kun je die psychische kant van wat je leefruimte voor je kan doen uitwerken en je zo onderscheiden van andere bureaus? Bv. een soort metamorfosebureau, waar mensen terechtkunnen die een moeilijke fase in hun leven doormaken/hebben doorgemaakt en zichzelf een oppepper willen geven (of anderen die hun dit cadeau willen doen)? Je zou bv. een slaapkamermetamorfose kunnen doen voor mensen die hun seksleven wat willen oppeppen, een keukenmetamorfose voor mensen die problemen hebben met hun gewicht, een woonkamermetamorfose voor mensen die hun gezinsleven willen verbeteren, een eetkamermetamorfose voor een gezelliger sociaal leven. Ik verzin maar wat
Dat is zo te horen iets met interieur. Dat is sowieso creatief en je hebt met mensen te maken. Je wilt ook graag je levenservaring delen (als tienermoeder, met eetstoornissen). Je zoekt meer diepgang in het contact met mensen, denk ik?
Er zijn al heel veel bureautjes die zich met interieurdesign bezighouden, schreef je eerder, toch? Misschien kun je eens nadenken of je een raakvlak kan vinden tussen die verschillende dingen. Interieur, dat klinkt oppervlakkig maar de ruimte waarin je leeft kan invloed hebben op hoe je je voelt.
Misschien kun je die psychische kant van wat je leefruimte voor je kan doen uitwerken en je zo onderscheiden van andere bureaus? Bv. een soort metamorfosebureau, waar mensen terechtkunnen die een moeilijke fase in hun leven doormaken/hebben doorgemaakt en zichzelf een oppepper willen geven (of anderen die hun dit cadeau willen doen)? Je zou bv. een slaapkamermetamorfose kunnen doen voor mensen die hun seksleven wat willen oppeppen, een keukenmetamorfose voor mensen die problemen hebben met hun gewicht, een woonkamermetamorfose voor mensen die hun gezinsleven willen verbeteren, een eetkamermetamorfose voor een gezelliger sociaal leven. Ik verzin maar wat
Ga in therapie!
zaterdag 18 september 2010 om 00:35
Heej Iry,
Wat een leuk topic! In de GGZ zijn ervaringsdeskundigen op dit moment erg in. Zie jou helemaal met jonge meiden werken met een eetstoornis, als ik zie wat voor goeie adviezen je hier geeft.
Verder ken ik iemand die 2e handsmeubeltjes kocht, of bij het grof vuil vandaan haalde en daar hele leuke dingen van maakte, die ze dan weer verkocht op marktplaats. Ze heeft nu zelfs een winkeltje met haar spulletjes, wegens doorslaand succes.
Wat een leuk topic! In de GGZ zijn ervaringsdeskundigen op dit moment erg in. Zie jou helemaal met jonge meiden werken met een eetstoornis, als ik zie wat voor goeie adviezen je hier geeft.
Verder ken ik iemand die 2e handsmeubeltjes kocht, of bij het grof vuil vandaan haalde en daar hele leuke dingen van maakte, die ze dan weer verkocht op marktplaats. Ze heeft nu zelfs een winkeltje met haar spulletjes, wegens doorslaand succes.
zaterdag 18 september 2010 om 02:07
Wow!! wat een leuke ideeen allemaal!!
Ik moet misschien echt een plan van aanpak op papier gaan zetten voor mijzelf.
Ik zie iets als ervaringsdeskundige op gebied van eetstoornissen wel op korte termijn te realiseren.
Iets met interieur wel op lange termijn,maar daar nu al met stappen daar naar toe werken( mijn studie gaan starten, alvast creatief aan de slag)
Dubiootje ik heb ook veel aan je posts, het maakt het wat stelliger wat ik wil doen.
Nu ook eens kijken hoe ik het in mijn leventje gepast krijg zoals deze nu is.
Mijn weekschema;s er op aanpassen wellicht, de stappen concreter uit zetten( in een haalbaar doel)
Ik moet misschien echt een plan van aanpak op papier gaan zetten voor mijzelf.
Ik zie iets als ervaringsdeskundige op gebied van eetstoornissen wel op korte termijn te realiseren.
Iets met interieur wel op lange termijn,maar daar nu al met stappen daar naar toe werken( mijn studie gaan starten, alvast creatief aan de slag)
Dubiootje ik heb ook veel aan je posts, het maakt het wat stelliger wat ik wil doen.
Nu ook eens kijken hoe ik het in mijn leventje gepast krijg zoals deze nu is.
Mijn weekschema;s er op aanpassen wellicht, de stappen concreter uit zetten( in een haalbaar doel)
zaterdag 18 september 2010 om 15:47
quote:iry schreef op 16 september 2010 @ 13:37:
Jaren liet ik wel eens wat balonnetjes op maar die werden al snel lek geprikt want niet verstandig, beter van niet, onhaalbaar voor je, vanuit verschillende hoeken.
Dat vind ik zo'n nare mentaliteit die wij hier in Nederland vaak hebben. Altijd maar dat can't do in plaats van can do! Als je niet al te hoge verwachtingen hebt (opvolger worden van Oprah Winfrey ofzo), dan kan je - als je wil - heel veel bereiken. Ik ken jou niet IRL, maar eigenlijk ook niet zo goed van het forum, dus ik weet niet wat voor jou in de toekomst haalbaar is. Maar zelf hou ik dus vast aan het bovenstaande en niet aan wat anderen menen op te merken dat het niet haalbaar is.
Jaren liet ik wel eens wat balonnetjes op maar die werden al snel lek geprikt want niet verstandig, beter van niet, onhaalbaar voor je, vanuit verschillende hoeken.
Dat vind ik zo'n nare mentaliteit die wij hier in Nederland vaak hebben. Altijd maar dat can't do in plaats van can do! Als je niet al te hoge verwachtingen hebt (opvolger worden van Oprah Winfrey ofzo), dan kan je - als je wil - heel veel bereiken. Ik ken jou niet IRL, maar eigenlijk ook niet zo goed van het forum, dus ik weet niet wat voor jou in de toekomst haalbaar is. Maar zelf hou ik dus vast aan het bovenstaande en niet aan wat anderen menen op te merken dat het niet haalbaar is.
zaterdag 18 september 2010 om 16:00
Hoihoi!
Heb niet alles gelezen, maar las wat over de verplichting van vrijwilligerswerk.
Hier is een site met vrijwilligerswerk, juist zonder terugkerende verplichting!
http://www.nederlandcares.nl/
Weet niet welke regio je woont, maar misschien heb je er iets aan.
Succes met alles! En onthoud, wat je ook gaat doen, doe het omdat jíj het wílt. Het willen (en daarna uitvoeren natuurlijk) is het nut op zich!
Heb niet alles gelezen, maar las wat over de verplichting van vrijwilligerswerk.
Hier is een site met vrijwilligerswerk, juist zonder terugkerende verplichting!
http://www.nederlandcares.nl/
Weet niet welke regio je woont, maar misschien heb je er iets aan.
Succes met alles! En onthoud, wat je ook gaat doen, doe het omdat jíj het wílt. Het willen (en daarna uitvoeren natuurlijk) is het nut op zich!
anoniem_97276 wijzigde dit bericht op 18-09-2010 16:02
Reden: Site er ook daadwerkelijk bij zetten is wel handig opzich!
Reden: Site er ook daadwerkelijk bij zetten is wel handig opzich!
% gewijzigd
zaterdag 18 september 2010 om 19:46
Mooi topic Iry, wat een ideeën!
Ik denk ook dat coachen iets voor je is, iets met tienermoeders of gericht op eetstoornissen. Ik denk dat je met al je ervaringen en met jezelf als persoon veel kunt betekenen.
En wellicht kun je je verstofte studie gaan oppakken, dat kun je toch qua tijd zelf bepalen?
Ik begrijp dat je je al hebt opgegeven voor Opkikker? Top!
Ik denk ook dat coachen iets voor je is, iets met tienermoeders of gericht op eetstoornissen. Ik denk dat je met al je ervaringen en met jezelf als persoon veel kunt betekenen.
En wellicht kun je je verstofte studie gaan oppakken, dat kun je toch qua tijd zelf bepalen?
Ik begrijp dat je je al hebt opgegeven voor Opkikker? Top!
zaterdag 18 september 2010 om 22:55
Goed plan, Iry, om je plannen in concrete, behapbare stappen om te zetten. Wat je kan doen, is eerst de grote doelen opschrijven, je levensdoelen dus. Bv. een fijn gezinsleven, genoeg geld om leuk te leven, een goede band met je familie, een goede gezondheid, leuk werk. Dan kun je elk van die doelen (of begin voor nu met leuk werk ) opsplitsen in kleinere doelen (bv. een opleiding volgen, creatief aan de slag gaan). Die kun je weer onderverdelen in concrete taken die je op je dagelijkse to-dolijstje kan zetten. Misschien moet er nog een stap tussen zitten, dat merk je vanzelf.
Dit is overigens een behoorlijk confronterende oefening: ik heb deze ooit in een time-managementcursus gedaan. Het is niet makkelijk om je grote dromen (ooit wil ik....) om te zetten in dagelijkse praktijk. Meestal zijn we dagelijks bezig met heel andere dingen dan datgene wat we moeten doen om onze hogere levensdoelen te bereiken. Deze oefening helpt je om je prioriteiten duidelijk te krijgen en die ook in je dagelijks leven toe te passen. Daardoor worden je dagen leuker en voelen ze zinvoller en kom je bovendien steeds dichter bij je doelen.
Dit is overigens een behoorlijk confronterende oefening: ik heb deze ooit in een time-managementcursus gedaan. Het is niet makkelijk om je grote dromen (ooit wil ik....) om te zetten in dagelijkse praktijk. Meestal zijn we dagelijks bezig met heel andere dingen dan datgene wat we moeten doen om onze hogere levensdoelen te bereiken. Deze oefening helpt je om je prioriteiten duidelijk te krijgen en die ook in je dagelijks leven toe te passen. Daardoor worden je dagen leuker en voelen ze zinvoller en kom je bovendien steeds dichter bij je doelen.
Ga in therapie!