Kinderen
alle pijlers
Single Mum
zaterdag 7 augustus 2010 om 11:43
Bij deze wil ik graag een topic openen speciaal voor alleenstaande moeders (of natuurlijk vaders).
Met het doel om tips,trucs & ervaringen uit te wisselen, met voornamelijk een positieve en energieke boventoon
(juist omdat er voornamelijk negatieve/ emotionele topics op het internet te vinden zijn)
Mijn vraag aan jou:
Wat is het voordeel van een alleenstaande ouder zijn?
Met het doel om tips,trucs & ervaringen uit te wisselen, met voornamelijk een positieve en energieke boventoon
(juist omdat er voornamelijk negatieve/ emotionele topics op het internet te vinden zijn)
Mijn vraag aan jou:
Wat is het voordeel van een alleenstaande ouder zijn?
vrijdag 17 september 2010 om 10:23
Oh wat een hoop nieuwe posts!
Ik heb vanochtend iets te weining concentratie vermogen om op alles te reageren (zou het iets te maken hebben met de bovenbuurman die al 3 uur lang aan het boren en hameren is?).
Ben van het weekend goed ziek geweest na het flauwvallen en voel me nog steeds een beetje slap en heb veel hoofdpijn (het is een fase.. het is een fase). heb er goede hoop in dat dit toch echt binnenkort over is want ik moet nog zoveel weken! (zit morgen op 15 weken zwangershap)
Goed nieuws op huizenfront, ik heb een apartement in Amsterdam aangeboden gekregen! Ga volgende week als het goed is mijn contract tekenen en moet dan helaas mijn laatste spaargeld gaan aanbreken om de vloer/ muren en nieuwe meubels aan te schaffen.
Wel heerlijk helemaal alleen van mij.. de stijl wordt dan ook ´anti mannen´haha heel romantisch en veel bloemen, roze, Franse romantiek etc.
(Niet te trutting, maak je geen zorgen)
GIRL POWER!
Ik kom morgen even terug op jullie posts
Ik heb vanochtend iets te weining concentratie vermogen om op alles te reageren (zou het iets te maken hebben met de bovenbuurman die al 3 uur lang aan het boren en hameren is?).
Ben van het weekend goed ziek geweest na het flauwvallen en voel me nog steeds een beetje slap en heb veel hoofdpijn (het is een fase.. het is een fase). heb er goede hoop in dat dit toch echt binnenkort over is want ik moet nog zoveel weken! (zit morgen op 15 weken zwangershap)
Goed nieuws op huizenfront, ik heb een apartement in Amsterdam aangeboden gekregen! Ga volgende week als het goed is mijn contract tekenen en moet dan helaas mijn laatste spaargeld gaan aanbreken om de vloer/ muren en nieuwe meubels aan te schaffen.
Wel heerlijk helemaal alleen van mij.. de stijl wordt dan ook ´anti mannen´haha heel romantisch en veel bloemen, roze, Franse romantiek etc.
(Niet te trutting, maak je geen zorgen)
GIRL POWER!
Ik kom morgen even terug op jullie posts
vrijdag 17 september 2010 om 10:37
He shiloh, wat akelig dat je je zo naar voelt!! Maar wel super dat je een apartement hebt in Amsterdam!!! Heerlijk toch!! Lekker je eigen plekje met je kindje!!!
Sprak vanmorgen nog mn vriendin die bewust alleen een kindje krijgt, is nu 14 weken zwanger,ze krijgt echt heeeel veel spullen aangeboden van anderen!! Hoop dat dat bij jou ook zo is.
Enne, die stijl lijkt me geweldig!! Zoiets lijkt me ook wel wat voor mij in mn toekomstige nieuwe paleisje!! Wordt toch een meidenhuis!!
Ik ga zo even naar mijn werk.Zal vast broodje smeren voor tussen de middag. Mn kleinste meisje gaat even mee.
Dag!
Sprak vanmorgen nog mn vriendin die bewust alleen een kindje krijgt, is nu 14 weken zwanger,ze krijgt echt heeeel veel spullen aangeboden van anderen!! Hoop dat dat bij jou ook zo is.
Enne, die stijl lijkt me geweldig!! Zoiets lijkt me ook wel wat voor mij in mn toekomstige nieuwe paleisje!! Wordt toch een meidenhuis!!
Ik ga zo even naar mijn werk.Zal vast broodje smeren voor tussen de middag. Mn kleinste meisje gaat even mee.
Dag!
vrijdag 17 september 2010 om 11:58
Hi Zusje: Ik weet waarom ik me zo beroerd voel en uiteindelijk moet dat allemaal over gaan dus het is even doorbijten maar niet zo heel erg. Op mijn werk tonen ze tot nu toe gelukkig veel begrip als ik mij ziek meld.
Ik ga een kinderwagen van een vriendin lenen/ gebruiken waar ik heel blij mee ben. Verder nog niet echt dingen aangeboden gekregen, mijn vrienden zijn of de kleine kinderen al uit of nog niet aan begonnen.. dus er is weining te delen maar heb zo het gevoel dat mijn kindje aardig verwend gaat worden door al die ooms en tantes omdat ze uist zelf geen kleine hebben
We zullen zien. Ik ga zelf iig een commode en bedje aanschaffen.. de rest komt wel.
Werkse! Ik ga ook maar eens naar kantoor.
Ik ga een kinderwagen van een vriendin lenen/ gebruiken waar ik heel blij mee ben. Verder nog niet echt dingen aangeboden gekregen, mijn vrienden zijn of de kleine kinderen al uit of nog niet aan begonnen.. dus er is weining te delen maar heb zo het gevoel dat mijn kindje aardig verwend gaat worden door al die ooms en tantes omdat ze uist zelf geen kleine hebben
We zullen zien. Ik ga zelf iig een commode en bedje aanschaffen.. de rest komt wel.
Werkse! Ik ga ook maar eens naar kantoor.
vrijdag 17 september 2010 om 19:40
Hallo Allemaal,
Poeh een hoop nieuwe. Heb jullie verhaaltjes wel gelezen hoor! Maar heb even geen tijd om op iedereen appart te reageren!
Weet wel dat jullie er doorheen komen. Relaties zijn een soort verslavingen.. daar moet je van afkicken en dat doet zeer en pijn en daar komen heel veel emoties bij kijken die je soms teveel kunnen worden! Maar je kunt er wel doorheen komen!!
Hier net terug uit het ziekenhuis. Zoontje vanmorgen weer geopereerd. Ben zo trots op dat mannetje wat doet hij het toch goed en wat is het toch een bikkel!!
Papa had gezegd dat hij ook naar het ziekenhuis zou komen maar heb hem niet gezien of gehoord. Heb hem een smsje gestuurd toen ik naar huis ging dat ik het erg tof vind dat hij langs is geweest of uberhaupt even de moeite heeft genomen om te smsen hoe de operatie was gegaan. Maar krijg geen reactie. Ik verwacht die voorlopig ook niet eigenlijk.
Maar baal eigenlijk flink. Ik krijg meteen de neiging om al het contact te verbreken en het hem mooi uit te laten zoeken Marja is dat in het belang van mijn kleine ventje?
maar sterkte voor iedereen!! We trekken het wel!!
Poeh een hoop nieuwe. Heb jullie verhaaltjes wel gelezen hoor! Maar heb even geen tijd om op iedereen appart te reageren!
Weet wel dat jullie er doorheen komen. Relaties zijn een soort verslavingen.. daar moet je van afkicken en dat doet zeer en pijn en daar komen heel veel emoties bij kijken die je soms teveel kunnen worden! Maar je kunt er wel doorheen komen!!
Hier net terug uit het ziekenhuis. Zoontje vanmorgen weer geopereerd. Ben zo trots op dat mannetje wat doet hij het toch goed en wat is het toch een bikkel!!
Papa had gezegd dat hij ook naar het ziekenhuis zou komen maar heb hem niet gezien of gehoord. Heb hem een smsje gestuurd toen ik naar huis ging dat ik het erg tof vind dat hij langs is geweest of uberhaupt even de moeite heeft genomen om te smsen hoe de operatie was gegaan. Maar krijg geen reactie. Ik verwacht die voorlopig ook niet eigenlijk.
Maar baal eigenlijk flink. Ik krijg meteen de neiging om al het contact te verbreken en het hem mooi uit te laten zoeken Marja is dat in het belang van mijn kleine ventje?
maar sterkte voor iedereen!! We trekken het wel!!
vrijdag 17 september 2010 om 21:21
Wat balen Proudmom, vooral voor je jongen (denk ik).
Hij weet in ieder geval dat JIJ er wel atijd bent.
Lijkt me zo vreselijk als ex zich zo laat kennen en niet bij dit soort dingen aanwezig zult zijn.
Hoop dat je knulletje snel opknapt.
Hier een single-mum night met de kinderen natuurlijk............
Voor mij geen weekende vrij omdat ze bij papa zijn.
Maar ik ga niet klagen, dit is een positief topic.
En als ik zo'n beetje de berichten lees mag ik mijn handjes (nog) dichtknijpen met mijn (net) ex.
Ga weer even op de bank bij de dames, The Voice kijken
Hij weet in ieder geval dat JIJ er wel atijd bent.
Lijkt me zo vreselijk als ex zich zo laat kennen en niet bij dit soort dingen aanwezig zult zijn.
Hoop dat je knulletje snel opknapt.
Hier een single-mum night met de kinderen natuurlijk............
Voor mij geen weekende vrij omdat ze bij papa zijn.
Maar ik ga niet klagen, dit is een positief topic.
En als ik zo'n beetje de berichten lees mag ik mijn handjes (nog) dichtknijpen met mijn (net) ex.
Ga weer even op de bank bij de dames, The Voice kijken
vrijdag 17 september 2010 om 23:21
Hoi meiden!
Hier avondje op de bank zonder mijn meiden!!!!
Slioh geef je er maar lekker aan toe hoor, dat je je even rot voelt, of niet lekker! Zorg goed voor jezelf en de kleine.
Heb je verder wel in je omgeving vriendinnen die kleine kindjes hebben???
En wat moet je allemaal nog aanschaffen?
Proudman! Pluim voor jou. Je doet het goed meid.
Jij bent er voor je kleine man. Ongelooflijk dat mannen zo kunnen zijn! Zijn eigen kindje die wordt geopeerd en geen medeleven.
Wat kan je je vergissen hé in iemand?
Laat je weten hoe de nacht is gegaan?
Waaromdan? Ik heb je verhaal niet helemaal gevolgd. Maar hoe oud zijn je meiden, en hoe zit het met je ex?
Hier dus een avond alleen op de bank, net even een bakkie/wijntje gedaan bij de buren! En dan kom je thuis in een leeg huis.
Ik loop dan even naar boven en zie lege bedjes. GVD wat ben ik boos!!! En zo verdrietig.
Ben echt zo boos op (ex) man de laatste tijd! Wat hij ons aan doet.
Van de week zei hij tegen me. Ik laat jullie 3zitten voor mijn eigen geluk.
Pffff, en dan laat hij dus een meisje van bijna 3 en een meisje van 8mnd achter!
Ik snap zulke mannen niet, omdat ze verliefd zijn? Ach uiteindelijk loopt zo;n relatie als elke andere. Is de spanning ervan af.
Overigens ontkent hij nog steeds hoor, tja zei hij vandaag? Wat versta je onder een relatie?
Het gaat mij er ook niet om dat hij weg is uit mijn leven. Dit doet heel erg veel pijn, maar hij heeft HEEL duidelijk laten merken dat hij mij niet moet.
Door in zo'n belangrijke periode van mijn leven (zwangerschap) te vergallen door met een ander iets te doen.
En dan kan hij niet meer aan om te liegen en biecht hij (iets) op toen de kleine meid 3wkn oud was.
Maar ik ben boos omdat hij volledige vader is voor onze kids.
En daar niet de moeite voor heeft gedaan,want hij heeft wel maanden mee geknokt, maar ook niet! Want die meid, daar is hij al die tijd mee door gegaan!!!
En nooit in therapie willen gaan....
Dan wil je toch geen papa zijn voor je kinderen? Dan wil je ze toch niet op zien groeien?
Ik heb woede, omdat hij mij ook de kinderen ontneemt!
Zelf kies ik hier niet voor, en dit overkomt je dan.
Ik moet hier echt een weg in vinden, en tuurlijk is een vader belangrijk voor onze meiden, maar zo'n vader? Die in de zwangerschap van zijn vrouw verliefd wordt op een ander?
En daar mee door gaat?
Pff, een andere man kan ik echt niet aan denken! Ik zou zo graag een leuke man ontmoeten, ik heb zo weinig vertrouwen in hun!!! Ik merk het nu wel hoor, er staat blijkbaar 'vrijgezel' op m'n voorhoofd, en dan merk je dat er zoveel getrouwde/samenwoonde mannen zo raar kunnen doen!
Pff klaagmodus uit hoor!
Ik heb ook echt respect voor de vrouwen die het alleen doen!!!!
Kaboink, jij bent meer moeten gaan werken toch?
En het huis wel kunnen blijven behouden?
Zusje, hoe ga jij om met de situatie dat er eventueel een andere vrouw over je kinderen gaat 'moederen'?
Hier avondje op de bank zonder mijn meiden!!!!
Slioh geef je er maar lekker aan toe hoor, dat je je even rot voelt, of niet lekker! Zorg goed voor jezelf en de kleine.
Heb je verder wel in je omgeving vriendinnen die kleine kindjes hebben???
En wat moet je allemaal nog aanschaffen?
Proudman! Pluim voor jou. Je doet het goed meid.
Jij bent er voor je kleine man. Ongelooflijk dat mannen zo kunnen zijn! Zijn eigen kindje die wordt geopeerd en geen medeleven.
Wat kan je je vergissen hé in iemand?
Laat je weten hoe de nacht is gegaan?
Waaromdan? Ik heb je verhaal niet helemaal gevolgd. Maar hoe oud zijn je meiden, en hoe zit het met je ex?
Hier dus een avond alleen op de bank, net even een bakkie/wijntje gedaan bij de buren! En dan kom je thuis in een leeg huis.
Ik loop dan even naar boven en zie lege bedjes. GVD wat ben ik boos!!! En zo verdrietig.
Ben echt zo boos op (ex) man de laatste tijd! Wat hij ons aan doet.
Van de week zei hij tegen me. Ik laat jullie 3zitten voor mijn eigen geluk.
Pffff, en dan laat hij dus een meisje van bijna 3 en een meisje van 8mnd achter!
Ik snap zulke mannen niet, omdat ze verliefd zijn? Ach uiteindelijk loopt zo;n relatie als elke andere. Is de spanning ervan af.
Overigens ontkent hij nog steeds hoor, tja zei hij vandaag? Wat versta je onder een relatie?
Het gaat mij er ook niet om dat hij weg is uit mijn leven. Dit doet heel erg veel pijn, maar hij heeft HEEL duidelijk laten merken dat hij mij niet moet.
Door in zo'n belangrijke periode van mijn leven (zwangerschap) te vergallen door met een ander iets te doen.
En dan kan hij niet meer aan om te liegen en biecht hij (iets) op toen de kleine meid 3wkn oud was.
Maar ik ben boos omdat hij volledige vader is voor onze kids.
En daar niet de moeite voor heeft gedaan,want hij heeft wel maanden mee geknokt, maar ook niet! Want die meid, daar is hij al die tijd mee door gegaan!!!
En nooit in therapie willen gaan....
Dan wil je toch geen papa zijn voor je kinderen? Dan wil je ze toch niet op zien groeien?
Ik heb woede, omdat hij mij ook de kinderen ontneemt!
Zelf kies ik hier niet voor, en dit overkomt je dan.
Ik moet hier echt een weg in vinden, en tuurlijk is een vader belangrijk voor onze meiden, maar zo'n vader? Die in de zwangerschap van zijn vrouw verliefd wordt op een ander?
En daar mee door gaat?
Pff, een andere man kan ik echt niet aan denken! Ik zou zo graag een leuke man ontmoeten, ik heb zo weinig vertrouwen in hun!!! Ik merk het nu wel hoor, er staat blijkbaar 'vrijgezel' op m'n voorhoofd, en dan merk je dat er zoveel getrouwde/samenwoonde mannen zo raar kunnen doen!
Pff klaagmodus uit hoor!
Ik heb ook echt respect voor de vrouwen die het alleen doen!!!!
Kaboink, jij bent meer moeten gaan werken toch?
En het huis wel kunnen blijven behouden?
Zusje, hoe ga jij om met de situatie dat er eventueel een andere vrouw over je kinderen gaat 'moederen'?
zaterdag 18 september 2010 om 09:10
Dat lijkt me zeker moeilijk, om de kinderen niet bij je te hebben.... Hier gebeurd dat voorlopig nog niet, hooguit voor een dag/middag. (En Jezus, wat ben ik daar aan toe, want ze maken het elkaar zo moeilijk met het constante geruzie!!! zoals nu) Maar vooral als ze zo klein zijn lijkt me dat heel lastig. Is zijn "vriendin" daar dan ook bij??? Weet niet of ik dat had gepikt. Meisje toch van 19????
Mijn meiden zijn 10 en 11, al een stuk ouder als volgens mij de meeste hier. Jongste is een gesloten blad, zegt niets!! Oudste is boos en reageert dat af op degene van wie ze houdt......mij dus! Elke dag wel een brutale mond. Hbe haar nu gezegd dat als ze ergens boos om is, het moet zeggen.
Ex doet wat hij kan voor de meiden, maar in mijn ogen is dat niet genoeg. Dit weekend zal hij niets laten horen, is vanaf gisteravond aan het werk. Quality time is dus ver te zoeken.
Ga me verder aankleden, straks naar het sportveld............
Mijn meiden zijn 10 en 11, al een stuk ouder als volgens mij de meeste hier. Jongste is een gesloten blad, zegt niets!! Oudste is boos en reageert dat af op degene van wie ze houdt......mij dus! Elke dag wel een brutale mond. Hbe haar nu gezegd dat als ze ergens boos om is, het moet zeggen.
Ex doet wat hij kan voor de meiden, maar in mijn ogen is dat niet genoeg. Dit weekend zal hij niets laten horen, is vanaf gisteravond aan het werk. Quality time is dus ver te zoeken.
Ga me verder aankleden, straks naar het sportveld............
zaterdag 18 september 2010 om 10:21
Hee pluimke!!
Heb je je avond een beetje overleefd meid! Ik kan me die boosheid zo voorstellen. Mannen zo in hun eigen wereld kunnen leven is echt onvoorstelbaar! En inderdaad jij zit nu zonder je meisjes zonder het te willen, het lijkt me ontzettend frusterend! Zeker nu ze nog zo jong zijn!! Wat ik wel weet is dat die boosheid om hem en jullie relatie wel zal slijten. al duurt dat waarschijnlijk heel erg lang!
Waaromdan. Poeh dat lijkt me voor je kind ook lastig ja. Beginnen waarschijnlijk al richting de puberteit te stappen en dan krijgen ze dit voor hun kiezen. Maar dat jij de buien van je dochter over je heel laat komen geeft al aan dat ze jou genoeg vertrouwd om haar boosheid aan te laten en zich niet groot hoeft te houden. Merk dat nu bij mijn zoontje al en die is pas anderhalf. dat hij bij andere super lief is en thuis krijg ik zijn bui over me heen.
Al zijn je dochters wel oud genoeg om daar over te praten neem ik aan!
Blijft lastig.
Hier een verwarrende nacht gehad. Mijn zoontje heeft heerlijk geslapen hoor, die is nog moe en moet bijkomen maar maakt het verder prima!! Maar gisteren avond net toen ik in bed lag kreeg ik een smsje van zijn vader.
Hij zag het allemaal niet meer zitten had er geen zin meer in en vond het niet meer waard ik moest maar iemand zoeken waar mijn zoontje wel wat aan had.
Nou ik direct rechtop in bed natuurlijk. Heb gebeld. Nam niet op. weer smsje dat ik hem met rust moest laten omdat hij er geen zin in had.. Ik heb terug gesmst dat dat zo niet werkte. Ik weer gebeld na die sms. Kreeg ik terug dat hij nu niet op kon nemen dat hij zo op zou nemen. 10 min later belde hij zelf terug.
Bleek dat het allemaal shit gaat met zijn nieuwe baan en school en ouders allemaal toestanden, dat hij helemaal niet het contact kwijt wil maar dat hij het gewoon niet kan volbrengen. Als de emoties te hoog oplopen raakt meneer de draad kwijt en kiest voor vechten of vluchten in dit geval vluchten.
Ik was gisteren avond alleen maar heel blij dat hij het eigenlijk zo niet bedoelde en meende maar dat hij door de bomen het bos niet meer ziet. (hij heeft pdd nos).
Maar nu ben ik eigenlijk gewoon kwaad. Kwaad dat zijn zoon niet op de eerste plaats staat voor hem, kwaad dat hij een dubbel leven leid en dat dus niet aan blijkt te kunnen en mijn zoontje daar de duppe van word. Mijn zoon is nog steeds een geheim waar niemand iets vanaf weet, en dat werkt gewoon niet.
Hij kon niet zeggen wanneer hij weer af kon spreken. OMdat zoals hij dat verwoord nu geen zin heeft om daarover na te denken. Hij kan simpel genoeg al die emoties niet verwerken.
Nou denk ik twee kanten op. als maatschappelijk werkster in opleiding, je moet om leren gaan met deze man zijn beperkingen en zult er dus regelmatig tegenaan lopen dat wanneer de emoties hoog oplopen hij het niet meer trekt en zich gaat gedragen als een kat in het nauw. En dat ik en mijn zoontje daar gewoon mee om moeten leren gaan en heb moeten accepteren zoals hij is.
En als moeder vind ik dat mijn zoon niets heeft aan zo'n vader. Dat vader ervoor uit moet komen naar zijn omgeving dat hij een zoon heeft en dat mijn zoon een eerlijke plaats krijg in zijn leven of anders er geen contact is totdat mijn zoon daar zelf anders over beslist.
Nu merk mijn zoontje er nog niets van dat hij niet op komt dagen omdat hij simpel weg niet weet dat hij er is of wat of wie hij is. Maar over een jaar is dat anders en dan kan het plotseling niet op komen dagen of het niet aan kunnen als een hele grote afwijzing worden ervaren.
Daarom vind ik eigenlijk dat ik daar nu toch wel een keuze in moet maken.
Hoe zouden jullie hiermee omgaan?
Heb je je avond een beetje overleefd meid! Ik kan me die boosheid zo voorstellen. Mannen zo in hun eigen wereld kunnen leven is echt onvoorstelbaar! En inderdaad jij zit nu zonder je meisjes zonder het te willen, het lijkt me ontzettend frusterend! Zeker nu ze nog zo jong zijn!! Wat ik wel weet is dat die boosheid om hem en jullie relatie wel zal slijten. al duurt dat waarschijnlijk heel erg lang!
Waaromdan. Poeh dat lijkt me voor je kind ook lastig ja. Beginnen waarschijnlijk al richting de puberteit te stappen en dan krijgen ze dit voor hun kiezen. Maar dat jij de buien van je dochter over je heel laat komen geeft al aan dat ze jou genoeg vertrouwd om haar boosheid aan te laten en zich niet groot hoeft te houden. Merk dat nu bij mijn zoontje al en die is pas anderhalf. dat hij bij andere super lief is en thuis krijg ik zijn bui over me heen.
Al zijn je dochters wel oud genoeg om daar over te praten neem ik aan!
Blijft lastig.
Hier een verwarrende nacht gehad. Mijn zoontje heeft heerlijk geslapen hoor, die is nog moe en moet bijkomen maar maakt het verder prima!! Maar gisteren avond net toen ik in bed lag kreeg ik een smsje van zijn vader.
Hij zag het allemaal niet meer zitten had er geen zin meer in en vond het niet meer waard ik moest maar iemand zoeken waar mijn zoontje wel wat aan had.
Nou ik direct rechtop in bed natuurlijk. Heb gebeld. Nam niet op. weer smsje dat ik hem met rust moest laten omdat hij er geen zin in had.. Ik heb terug gesmst dat dat zo niet werkte. Ik weer gebeld na die sms. Kreeg ik terug dat hij nu niet op kon nemen dat hij zo op zou nemen. 10 min later belde hij zelf terug.
Bleek dat het allemaal shit gaat met zijn nieuwe baan en school en ouders allemaal toestanden, dat hij helemaal niet het contact kwijt wil maar dat hij het gewoon niet kan volbrengen. Als de emoties te hoog oplopen raakt meneer de draad kwijt en kiest voor vechten of vluchten in dit geval vluchten.
Ik was gisteren avond alleen maar heel blij dat hij het eigenlijk zo niet bedoelde en meende maar dat hij door de bomen het bos niet meer ziet. (hij heeft pdd nos).
Maar nu ben ik eigenlijk gewoon kwaad. Kwaad dat zijn zoon niet op de eerste plaats staat voor hem, kwaad dat hij een dubbel leven leid en dat dus niet aan blijkt te kunnen en mijn zoontje daar de duppe van word. Mijn zoon is nog steeds een geheim waar niemand iets vanaf weet, en dat werkt gewoon niet.
Hij kon niet zeggen wanneer hij weer af kon spreken. OMdat zoals hij dat verwoord nu geen zin heeft om daarover na te denken. Hij kan simpel genoeg al die emoties niet verwerken.
Nou denk ik twee kanten op. als maatschappelijk werkster in opleiding, je moet om leren gaan met deze man zijn beperkingen en zult er dus regelmatig tegenaan lopen dat wanneer de emoties hoog oplopen hij het niet meer trekt en zich gaat gedragen als een kat in het nauw. En dat ik en mijn zoontje daar gewoon mee om moeten leren gaan en heb moeten accepteren zoals hij is.
En als moeder vind ik dat mijn zoon niets heeft aan zo'n vader. Dat vader ervoor uit moet komen naar zijn omgeving dat hij een zoon heeft en dat mijn zoon een eerlijke plaats krijg in zijn leven of anders er geen contact is totdat mijn zoon daar zelf anders over beslist.
Nu merk mijn zoontje er nog niets van dat hij niet op komt dagen omdat hij simpel weg niet weet dat hij er is of wat of wie hij is. Maar over een jaar is dat anders en dan kan het plotseling niet op komen dagen of het niet aan kunnen als een hele grote afwijzing worden ervaren.
Daarom vind ik eigenlijk dat ik daar nu toch wel een keuze in moet maken.
Hoe zouden jullie hiermee omgaan?
zaterdag 18 september 2010 om 13:39
heb hem gesproken. en aangegeven dat zolang hij een geheim maakt van zijn vaderschap hij geen contact zal hebben met mijn zoontje omdat het echt niet een goede basis is voor een kind dat hij er niet mag zijn. en omdat ik het idee heb dat zijn grote geheim zijn onvoorspelbare gedrag voor een groot deel veroorzaakt.
Hij denkt erover na maar ik verwacht niets eigenlijk. Het is weer gewoon ik en die kleine man en ik denk dat dat de komende tijd niet meer zal veranderen, ik denk namelijk niet dat hij het zal vertellen.
maar ik baal er wel van! Had echt goede hoop gekregen!!
Hij denkt erover na maar ik verwacht niets eigenlijk. Het is weer gewoon ik en die kleine man en ik denk dat dat de komende tijd niet meer zal veranderen, ik denk namelijk niet dat hij het zal vertellen.
maar ik baal er wel van! Had echt goede hoop gekregen!!
zaterdag 18 september 2010 om 15:52
Proudmom, weet de familie van je zoontje van niets? Heeft hij het altijd geheim gehouden? Dat maakt iemand natuurlijk ook kapot (eigen schuld, daar niet van) van binnen. Waarom???
En jij dan, wel veel steun van familie/broers/zussen? Ik hoop het zo voor je!!!
Pluimke, nu evengeen tijd om uitgebreid te reageren, maar ZO HERKENBAAR, je gevoel!! Dat jij minder tijd hebt met je kindjes zonder dat jijdaar wat aan kandoen. Zo had ik me dat nog niet gerealiseerd.. vreselijk!!!Ik zie er ook als een berg tegen op mn meisjes minder te zien. En ex heeft nieuwe vriendin, geheim uiteraard, mar heb smsjes gelezen, nou, stond te trillen op mijnbenen.. VRESELIJK!!
nu kleine meid vanbijna 9 weken flesje geven. Mn allerliefste poppie!! Weet nog niet of ik haar naar ex toe laat gaan... hij heeft het zelf ook aleen maar over onze oudste... hoe triest kan het zijn he.
En jij dan, wel veel steun van familie/broers/zussen? Ik hoop het zo voor je!!!
Pluimke, nu evengeen tijd om uitgebreid te reageren, maar ZO HERKENBAAR, je gevoel!! Dat jij minder tijd hebt met je kindjes zonder dat jijdaar wat aan kandoen. Zo had ik me dat nog niet gerealiseerd.. vreselijk!!!Ik zie er ook als een berg tegen op mn meisjes minder te zien. En ex heeft nieuwe vriendin, geheim uiteraard, mar heb smsjes gelezen, nou, stond te trillen op mijnbenen.. VRESELIJK!!
nu kleine meid vanbijna 9 weken flesje geven. Mn allerliefste poppie!! Weet nog niet of ik haar naar ex toe laat gaan... hij heeft het zelf ook aleen maar over onze oudste... hoe triest kan het zijn he.
zaterdag 18 september 2010 om 19:58
zusje! Jeetje wat akelig zeg! En waarom is hij niet op zijn minst eerlijk tegen je! Kan me het zo voorstellen. Ik heb wel eens meegemaakt dat een jongen vreemdging, dat voelde al zwaar klote! Maar dit is echt andere koek!
Zo respectloos!! ongelofelijk.
De vader van mijn zoontje heeft inderdaad nog tegen niemand verteld dat hij vader is. Ik begreep dat hij het inmiddels wel tegen een vriend heeft verteld maar dat is niet iemand die het in het bijzonder aangaat naar mijn idee. Zijn ouders en vriendin wel in mijn ogen. Vandaar nu deze keuze aan hem want ik merk gewoon aan hem dat hij dit niet aankan en dat mijn zoontje daar de duppe van word.
stiloh. Ik schrok er ook van die kinderopvang. zeker omdat ik nog studeer kan ik dat echt niet betalen. Zit nog wel het risico in dat ik beter thuis kan blijven.
ik heb trouwens wel hele goede band met mijn familie! Zijn ook erg gesteld op mijn ventje! Dus hij heeft genoeg mensen die van hem houden! En ik mensen waar ik op terug kan vallen.
Zo respectloos!! ongelofelijk.
De vader van mijn zoontje heeft inderdaad nog tegen niemand verteld dat hij vader is. Ik begreep dat hij het inmiddels wel tegen een vriend heeft verteld maar dat is niet iemand die het in het bijzonder aangaat naar mijn idee. Zijn ouders en vriendin wel in mijn ogen. Vandaar nu deze keuze aan hem want ik merk gewoon aan hem dat hij dit niet aankan en dat mijn zoontje daar de duppe van word.
stiloh. Ik schrok er ook van die kinderopvang. zeker omdat ik nog studeer kan ik dat echt niet betalen. Zit nog wel het risico in dat ik beter thuis kan blijven.
ik heb trouwens wel hele goede band met mijn familie! Zijn ook erg gesteld op mijn ventje! Dus hij heeft genoeg mensen die van hem houden! En ik mensen waar ik op terug kan vallen.
zaterdag 18 september 2010 om 20:27
wordt opvang echt duurder? Dat zijn berichten waar we niet op zitten te wachten!!!
Hoe lang met je nog studeren Proudmom?
En waarom heeft je ex het niet verteld?Was hij ook niet bij de bevalling? Weten mensen nog wel dat hij nog contact met je heeft?
En goed vna je dat je voor de belangen van je zoontje op komt!!!
`
Mn grote dochter van 4 vraagt steeds of ik altijd bij haar blijf.. of ik altijd kusjes voor hara heb.. dan breekt mn hart.. omdat ik haar straks minder ga zien en dat hier dan een of ander snol woont die haar naar bed gaat brengen... als ik daar aan denk.............t wordt tijd dat ik leer boos te worden, dat kan ik h elemaal niet goed.. ik doe altijd gelijk weer aardig en redelijk..
Hoe lang met je nog studeren Proudmom?
En waarom heeft je ex het niet verteld?Was hij ook niet bij de bevalling? Weten mensen nog wel dat hij nog contact met je heeft?
En goed vna je dat je voor de belangen van je zoontje op komt!!!
`
Mn grote dochter van 4 vraagt steeds of ik altijd bij haar blijf.. of ik altijd kusjes voor hara heb.. dan breekt mn hart.. omdat ik haar straks minder ga zien en dat hier dan een of ander snol woont die haar naar bed gaat brengen... als ik daar aan denk.............t wordt tijd dat ik leer boos te worden, dat kan ik h elemaal niet goed.. ik doe altijd gelijk weer aardig en redelijk..
zaterdag 18 september 2010 om 20:47
Je mag best wel eens boos zijn hoor!! Heel boos!! Maar het siert je ook dat je het positieve weer snel kunt zien.
Maar jou meisje weet straks wel dat jij er altijd voor haar bent! Ookal ben je niet in haar fysieke ruimte! Geloof me dat komt goed! En tja over zo'n nieuwe vriendin. Zou daar toch wel een standpunt in trekken. Dat hij een nieuwe flirt heeft moet hij natuurlijk zelf weten! Maar daar hoeven jou kinderen niet mee geconfronteerd te worden. Straks heeft hij over een paar maanden weer een nieuwe.. eerst maar eens zelf uitzoeken!
En de vader van mijn zoontje heeft nooit iets gezegd. Wij hebben een ONS gehad. Ik ken zijn familie dus ook helemaal niet. Hij wilde er niets mee te maken hebben en was sinds een paar maanden een beetje aan het bijdraaien. ik had dus helemaal goede hoop, maar nu is het dus weer bijna terug bij af..
En over die kinderopvang.. ik geloof dat de vergoeding omlaag gaat dus dat je meer zelf moet betalen, maar dat de kosten zelf niet verhogen. Marja in mijn geval is dat ook niet te doen. Ik kom rond doordat ik een hoop hulp krijg vanuit de overheid als dat weg gaat vallen word het erg moeilijk!
Ik moet nog 2 jaar. Ik ben net in mijn derde jaar begonnen van de vier.
Maar jou meisje weet straks wel dat jij er altijd voor haar bent! Ookal ben je niet in haar fysieke ruimte! Geloof me dat komt goed! En tja over zo'n nieuwe vriendin. Zou daar toch wel een standpunt in trekken. Dat hij een nieuwe flirt heeft moet hij natuurlijk zelf weten! Maar daar hoeven jou kinderen niet mee geconfronteerd te worden. Straks heeft hij over een paar maanden weer een nieuwe.. eerst maar eens zelf uitzoeken!
En de vader van mijn zoontje heeft nooit iets gezegd. Wij hebben een ONS gehad. Ik ken zijn familie dus ook helemaal niet. Hij wilde er niets mee te maken hebben en was sinds een paar maanden een beetje aan het bijdraaien. ik had dus helemaal goede hoop, maar nu is het dus weer bijna terug bij af..
En over die kinderopvang.. ik geloof dat de vergoeding omlaag gaat dus dat je meer zelf moet betalen, maar dat de kosten zelf niet verhogen. Marja in mijn geval is dat ook niet te doen. Ik kom rond doordat ik een hoop hulp krijg vanuit de overheid als dat weg gaat vallen word het erg moeilijk!
Ik moet nog 2 jaar. Ik ben net in mijn derde jaar begonnen van de vier.
zaterdag 18 september 2010 om 21:24
Hi Meiden,
Heftig wel om alles te lezen hier (nou, ik heb niet álles gelezen).
Ik ben hier omdat er al sinds het begin, bijna 2 jr geleden, in mijn relatie met de vader van mijn zoontje (van 9,5 mndn) heel veel gedoe en strijd is. Het is al meerdere keren uit geweest, ook tijdens de zwangerschap en bijna elke keer ben ik op internet op zoek gegaan naar dit soort topics (beetje troost zoeken). En nu is het dus weer zo ver, en het zou nu zomaar menens kunnen zijn. Ik bereid mij (dus al een poosje) voor op het worden van een single mum.
Ik lees hier veel angsten die ik ook heb, maar ook veel sterke verhalen, toch wel. Ik lees dus in 1e instantie mee om een beetje troost te vinden, te voelen dat ik niet de enige ben, en te kijken hoe anderen het allemaal oplossen.
Als het er deze keer wéér niet van komt, dan wel een andere keer. Alleenstaande moeder word ik sowieso wel..., vraag is alleen wanneer (of nu dan toch echt??)
Wat mij beangstigd is vooral de toekomstige leegte, de eenzaamheid. Het thuiskomen en alles staat nog precies hetzelfde, geen lief meer die belt, of aan me denkt, maar een ex die waarschijnlijk na 3 wkn alweer een nwe vlam heeft....
pfffff Het zijn allemaal redenen waardoor ik graag zou willen dat het nog even niet uitgaat. En niet te vergetend die kleine natuurlijk! Die gun ik zó een vader. Dat doet 'ie dan wel weer leuk (tenminste het knuffelen; de rest is allemaal voor mij). Maar een vader & moeder die alleen maar ruziën is natuurlijk ook niet goed...
Nou ja, even m'n verhaal kwijt (voor de zóveelste keer op dit forum). En a/d ene kant hoop ik dat ik hier voorlopig toch nog even niet hoef te komen; a/d andere kant zou het voor iedereen beter zijn.....
Heftig wel om alles te lezen hier (nou, ik heb niet álles gelezen).
Ik ben hier omdat er al sinds het begin, bijna 2 jr geleden, in mijn relatie met de vader van mijn zoontje (van 9,5 mndn) heel veel gedoe en strijd is. Het is al meerdere keren uit geweest, ook tijdens de zwangerschap en bijna elke keer ben ik op internet op zoek gegaan naar dit soort topics (beetje troost zoeken). En nu is het dus weer zo ver, en het zou nu zomaar menens kunnen zijn. Ik bereid mij (dus al een poosje) voor op het worden van een single mum.
Ik lees hier veel angsten die ik ook heb, maar ook veel sterke verhalen, toch wel. Ik lees dus in 1e instantie mee om een beetje troost te vinden, te voelen dat ik niet de enige ben, en te kijken hoe anderen het allemaal oplossen.
Als het er deze keer wéér niet van komt, dan wel een andere keer. Alleenstaande moeder word ik sowieso wel..., vraag is alleen wanneer (of nu dan toch echt??)
Wat mij beangstigd is vooral de toekomstige leegte, de eenzaamheid. Het thuiskomen en alles staat nog precies hetzelfde, geen lief meer die belt, of aan me denkt, maar een ex die waarschijnlijk na 3 wkn alweer een nwe vlam heeft....
pfffff Het zijn allemaal redenen waardoor ik graag zou willen dat het nog even niet uitgaat. En niet te vergetend die kleine natuurlijk! Die gun ik zó een vader. Dat doet 'ie dan wel weer leuk (tenminste het knuffelen; de rest is allemaal voor mij). Maar een vader & moeder die alleen maar ruziën is natuurlijk ook niet goed...
Nou ja, even m'n verhaal kwijt (voor de zóveelste keer op dit forum). En a/d ene kant hoop ik dat ik hier voorlopig toch nog even niet hoef te komen; a/d andere kant zou het voor iedereen beter zijn.....
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
zaterdag 18 september 2010 om 21:24
Oja, voordelen van single mum zijn (om positief te eindigen):
- geen ruzie (meer)
- je vrijheid terug (zeker als je regelmatig kunt beschikken over een oppas)
- opvoeden zoals jij wilt
- groeiend zelfvertrouwen omdat je immers zoveel alleen kunt
- geen vieze mannensokken die structureel náást de wasmand liggen ipv erin
- alles op tv kijken wat jíj wilt
- geen man meer die scheten laat, boert en vies z'n neus ophaalt (sorry! maar zo ís het toch! )
- eten wat en wanneer jij wilt
- alle ruimte in bed (als die kleine er niet ligt, maar dan nog...)
- je leert zeker nwe mensen kennen, zoals misschien ándere alleenstaande moeders/vaders...
- heel voorzichtig uit gaan kijken naar een andere écht leuke man? (die zal er toch wel zijn, ergens?)
- en daarop aansluitend: geleerd hebben van de vorige man: niet zó maar in de 1e de beste relatie stappen die zich voordoet! Even met een heldere blik de nwe man observeren en bedenken: past hij wel bij àcht me? Is hij het soort man waar ik gelukkig van word? (of is het toch alleen maar fysieke aantrekkingskracht?... ik spreek hier uit ervaring he)...
Lieve meiden hier, heel veel sterkte!!!
Shiloh, ik woon in de hoofdstad, als je nog wat spullen nodig hebt...? Ik heb nog wel e.e.a hoor... (een leuke zwarte tummytub, kleertjes (voor een jongen), boeken, ook nog een mooie maxi cosy etc etc
- geen ruzie (meer)
- je vrijheid terug (zeker als je regelmatig kunt beschikken over een oppas)
- opvoeden zoals jij wilt
- groeiend zelfvertrouwen omdat je immers zoveel alleen kunt
- geen vieze mannensokken die structureel náást de wasmand liggen ipv erin
- alles op tv kijken wat jíj wilt
- geen man meer die scheten laat, boert en vies z'n neus ophaalt (sorry! maar zo ís het toch! )
- eten wat en wanneer jij wilt
- alle ruimte in bed (als die kleine er niet ligt, maar dan nog...)
- je leert zeker nwe mensen kennen, zoals misschien ándere alleenstaande moeders/vaders...
- heel voorzichtig uit gaan kijken naar een andere écht leuke man? (die zal er toch wel zijn, ergens?)
- en daarop aansluitend: geleerd hebben van de vorige man: niet zó maar in de 1e de beste relatie stappen die zich voordoet! Even met een heldere blik de nwe man observeren en bedenken: past hij wel bij àcht me? Is hij het soort man waar ik gelukkig van word? (of is het toch alleen maar fysieke aantrekkingskracht?... ik spreek hier uit ervaring he)...
Lieve meiden hier, heel veel sterkte!!!
Shiloh, ik woon in de hoofdstad, als je nog wat spullen nodig hebt...? Ik heb nog wel e.e.a hoor... (een leuke zwarte tummytub, kleertjes (voor een jongen), boeken, ook nog een mooie maxi cosy etc etc
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken. Confucius
zondag 19 september 2010 om 00:46
@Suusje:
Wat vervelend om te horen dat je naar het ziekenhuis moest!
Ben blij dat alles ok is.
Vanaf wanneer kon jij je kleine voelen?
Ik zit nu op 15 weken en voel af en toe wel wat kriebelen als ik ´s avonds net in bed lig, maar nog niet echt duidelijk. Mijn buik is ook nog bijna plat
Ik ben bijna 26, huisje is dus toch wel fantastisch maar duur!
Zeker nu dat ik waarschijnlijk veel meer voor kinderopvang moet gaan betalen.. moet dus even opzoek gaan naar oplossingen..
@Proudmom:
Wat een Pannenkoek is die ex van jou ook zeg, is hij altijd al van de loze beloftes geweest?
Gaat alles nog ok met je zoontje?
Mijn ex heeft dus ook gezegd dat hij ´ons´ kindje gaat verzwijgen en tegen iedereen zal zeggen dat ik abortus gepleegd heb (zie niet helemaal hoe hij dat wil doen aangezien we in dezelfde straat wonen en ik die buik of mijn kindje toch echt niet kan verbergen)
Heb voor nu gezegd dat hij zelf moet weten wat hij zijn familie verteld, ik hoef het niet te weten het zijn mijn zaken niet, maar heb er ook duidelijk bij gezegd dat ik er nooit om zal liegen en een vaderschaps test zal eisen als ik erachter kom dat hij achter mijn rug om zegt dat het kindje niet van hem is.
@Kaboinkie:
Heerlijk toch die mannelijke aandacht!
Niemand wil alleen maar mama zijn, je moet (af en toe) ook als vrouw gewaardeerd en geliefd zijn.
@Pluimke:
Wat een vreselijk verhaal, het maakt me verdrietig dat jij je zo rot hebt moeten voelen vanaf je zwangerschap.
Weet niet hoe oud je ex is, maar zo te lezen mag hij nog aardig wat volwassenheid gaan kweken.
Ooit welleens van oorzaak en gevolg gehoord? Pff.. wat een eikel dat hij je zo aan het lijntje houd/ heeft gehouden.
Die griet wordt door hem dus ook aardig voor de gek gehouden als hij tegen jou zwakke beloftes doet, maar ja dat had ze van te voren aan kunnen zien komen.. heb ik heel hard gezegd totaal geen medelijden mee.
Verliefd worden op iemand anders kan altijd gebeuren, maar hoe je daar mee omgaat heb je altijd nog zelf in de hand. Je kan mij ook niet vertellen dat er maar 1 Mr. Right Now rondloopt dus blijf gewoon met je tengels van iemand anders man af.
Hier gaat het z´n gangetje.. ik moet alles nog aanschaffen voor de kleine
Wilde graag eerst voor een nieuwe huis zorgen en dan pas opzoek gaan naar spulletjes.
Zit nu op 15 weken dus ik heb nog heel even.
@ Waaromdan:
Klinkt zeker als een tweede leven dat op het punt staat te beginnen
Misschien een onnodig advies, maar houd je jongste in de gaten!
Bij de scheiding van mijn ouders (ik 15, mijn broertje 13) was ik ook erg verbaal en maakte veel ruzie (mijn ouders betrokken mij dan ook bij hun scheiding) en mijn broertje was heel stil en terug getrokken. Hij is daar nooit helemaal van bijgekomen (hij is nu 24).. dat hoeft natuurlijk bij jou niet te gebeuren he, probeer je niet bang te maken maar die binnenvetters zijn vaak juist heel gevoelig om dit soort dingen mee te nemen.
@Monique:
Wat fijn dat je eindelijk de stap hebt kunnen nemen, denk dat er een enorme last van je schouders zal vallen (tenzij je ex zielig gaat doen). Nog even doorbijten om alles te regelen en dan zullen jullie met zijn 2en het vast fijn krijgen. Kan me voorstellen dat het voor je kinderen moeilijk was om een keuze te maken (als ze die hadden) omdat niemand zijn ouders wil kwetsen.
Het kan zijn dat je ex dat soort nare opmerkingen maakt uit onmacht, (wat het natuurlijk niet goedmaakt) Hoop dat het je zoon niet te diep raakt.
@Zusje:
Misschien ga je het over een tijd (maanden) ergens wel fijn vinden dat je bij je ex in de buurt gaat wonen, dan ben je iig altijd dichtbij je meiden en heb je ook geen gedoe met lange reistijden.
Daarnaast steek je natuurlijk ook dan de ogen van je ex uit met de ontzettende leuke attente knappe man die jou wel gelukkig kan maken en houden (want dat gaat natuurlijk gebeuren)
Ik heb ook altijd moeite met de nogal persoonlijke vragen van buitenstaanders (vroeger toen mijn ouders gingen scheiden wilde iedereen weten waarom en nu weer met het hele alleenstaand zwanger zijn) Ik moet er nog even een perfecte zin op verzinnen die vriendelijk is, maar toch aangeeft dat het ze geen zak aangaat.
@Klussertje:
Bedankt voor de positieve lijst, deed me goed daar weer even aan herinnerd te worden
Wat een super lief aanbod van je!
Ik voel me helemaal blozen en een beetje emotioneel worden.
Zou graag wat spullen van je willen lenen/ of over willen nemen als jij ze op het moment niet nodig hebt (ik verwacht het niet gratis).
Ik maak me een beetje zorgen over de financien (voornamelijk opvang) dus alle hulp is welkom.
Wat vervelend om te horen dat je naar het ziekenhuis moest!
Ben blij dat alles ok is.
Vanaf wanneer kon jij je kleine voelen?
Ik zit nu op 15 weken en voel af en toe wel wat kriebelen als ik ´s avonds net in bed lig, maar nog niet echt duidelijk. Mijn buik is ook nog bijna plat
Ik ben bijna 26, huisje is dus toch wel fantastisch maar duur!
Zeker nu dat ik waarschijnlijk veel meer voor kinderopvang moet gaan betalen.. moet dus even opzoek gaan naar oplossingen..
@Proudmom:
Wat een Pannenkoek is die ex van jou ook zeg, is hij altijd al van de loze beloftes geweest?
Gaat alles nog ok met je zoontje?
Mijn ex heeft dus ook gezegd dat hij ´ons´ kindje gaat verzwijgen en tegen iedereen zal zeggen dat ik abortus gepleegd heb (zie niet helemaal hoe hij dat wil doen aangezien we in dezelfde straat wonen en ik die buik of mijn kindje toch echt niet kan verbergen)
Heb voor nu gezegd dat hij zelf moet weten wat hij zijn familie verteld, ik hoef het niet te weten het zijn mijn zaken niet, maar heb er ook duidelijk bij gezegd dat ik er nooit om zal liegen en een vaderschaps test zal eisen als ik erachter kom dat hij achter mijn rug om zegt dat het kindje niet van hem is.
@Kaboinkie:
Heerlijk toch die mannelijke aandacht!
Niemand wil alleen maar mama zijn, je moet (af en toe) ook als vrouw gewaardeerd en geliefd zijn.
@Pluimke:
Wat een vreselijk verhaal, het maakt me verdrietig dat jij je zo rot hebt moeten voelen vanaf je zwangerschap.
Weet niet hoe oud je ex is, maar zo te lezen mag hij nog aardig wat volwassenheid gaan kweken.
Ooit welleens van oorzaak en gevolg gehoord? Pff.. wat een eikel dat hij je zo aan het lijntje houd/ heeft gehouden.
Die griet wordt door hem dus ook aardig voor de gek gehouden als hij tegen jou zwakke beloftes doet, maar ja dat had ze van te voren aan kunnen zien komen.. heb ik heel hard gezegd totaal geen medelijden mee.
Verliefd worden op iemand anders kan altijd gebeuren, maar hoe je daar mee omgaat heb je altijd nog zelf in de hand. Je kan mij ook niet vertellen dat er maar 1 Mr. Right Now rondloopt dus blijf gewoon met je tengels van iemand anders man af.
Hier gaat het z´n gangetje.. ik moet alles nog aanschaffen voor de kleine
Wilde graag eerst voor een nieuwe huis zorgen en dan pas opzoek gaan naar spulletjes.
Zit nu op 15 weken dus ik heb nog heel even.
@ Waaromdan:
Klinkt zeker als een tweede leven dat op het punt staat te beginnen
Misschien een onnodig advies, maar houd je jongste in de gaten!
Bij de scheiding van mijn ouders (ik 15, mijn broertje 13) was ik ook erg verbaal en maakte veel ruzie (mijn ouders betrokken mij dan ook bij hun scheiding) en mijn broertje was heel stil en terug getrokken. Hij is daar nooit helemaal van bijgekomen (hij is nu 24).. dat hoeft natuurlijk bij jou niet te gebeuren he, probeer je niet bang te maken maar die binnenvetters zijn vaak juist heel gevoelig om dit soort dingen mee te nemen.
@Monique:
Wat fijn dat je eindelijk de stap hebt kunnen nemen, denk dat er een enorme last van je schouders zal vallen (tenzij je ex zielig gaat doen). Nog even doorbijten om alles te regelen en dan zullen jullie met zijn 2en het vast fijn krijgen. Kan me voorstellen dat het voor je kinderen moeilijk was om een keuze te maken (als ze die hadden) omdat niemand zijn ouders wil kwetsen.
Het kan zijn dat je ex dat soort nare opmerkingen maakt uit onmacht, (wat het natuurlijk niet goedmaakt) Hoop dat het je zoon niet te diep raakt.
@Zusje:
Misschien ga je het over een tijd (maanden) ergens wel fijn vinden dat je bij je ex in de buurt gaat wonen, dan ben je iig altijd dichtbij je meiden en heb je ook geen gedoe met lange reistijden.
Daarnaast steek je natuurlijk ook dan de ogen van je ex uit met de ontzettende leuke attente knappe man die jou wel gelukkig kan maken en houden (want dat gaat natuurlijk gebeuren)
Ik heb ook altijd moeite met de nogal persoonlijke vragen van buitenstaanders (vroeger toen mijn ouders gingen scheiden wilde iedereen weten waarom en nu weer met het hele alleenstaand zwanger zijn) Ik moet er nog even een perfecte zin op verzinnen die vriendelijk is, maar toch aangeeft dat het ze geen zak aangaat.
@Klussertje:
Bedankt voor de positieve lijst, deed me goed daar weer even aan herinnerd te worden
Wat een super lief aanbod van je!
Ik voel me helemaal blozen en een beetje emotioneel worden.
Zou graag wat spullen van je willen lenen/ of over willen nemen als jij ze op het moment niet nodig hebt (ik verwacht het niet gratis).
Ik maak me een beetje zorgen over de financien (voornamelijk opvang) dus alle hulp is welkom.
zondag 19 september 2010 om 09:59
Hoi meiden,wat een berichten weer,en wat een verdriet ook. Uit elkaar gaan zonder kindjes is al moeilijk,laat staan met. En dan sommige van ons echt single mum,zonder vader in beeld en anderen met een vader,wat het op dit moment niet altijd makkelijker maakt.. Wat ik heb gemerkt laatste tijd,als ik terug kijk,is dat het zo belangrijk is om aan mezelf te blijven werken,aan mijn zelfvertrouwen,aan mijn persoonlijke ontwikkeling,het helder hebben wat ik wil in dit leven en wat voor mij belangrijk is. Heb nu twee lange relaties gehad van 7 en 8 jaar,en in beiden mezelf toch beetje verloren. Laatste jaren veel aan mezelf gewerkt en merk dat ik er nu anders in sta. En ik ben me bewust van de keerzijde van een relatie,voor mij dan hè. Ik stel me vaak veel te dienstbaar op. Wordt heel verzorgend,en cijfer mezelf weg. Mijn missie is om mezelf weer goed te leren kennen en mijn leven vorm te geven zoals ik dat wil. Mijn eigen koers varen zeg maar. Dat wilde ik even kwijt. Ik hoop dat we sterke vrouwen kunnen zijn met elkaar,trotse vrouwen! Die onze kinderen veel te bieden hebben! Misschien niet in geld maar wel in algemene ontwikkeling! En shiloh,als je een meisje krijgt,stuur ik je met alle liefde een doos met kleren van mijn meiden. Gaat toch niet af! Nu onderweg naar leiden,toch een rit van 2.5uur,kleinste meisje is mee. Dag!
zondag 19 september 2010 om 11:00
zusje25, zou je eventueel de doos met kleding ook naar mij willen sturen?? wil hem niet voor de neus van shiloh wegkapen hoor... ik ben nu 31 weken zwanger van een meisje en heb vooral kleding maat 56 maar daarna moet ik nog heel veel kopen...en het leven is zo vreselijk duur!
Shiloh, ik voelde de kleine voor het eerst met 18 weken, tenminste toen was ik er echt zeker van dat zij het was...daarvoor wel eens iets gevoeld maar onduidelijk of zij het was of mijn darmen.
Shiloh, ik voelde de kleine voor het eerst met 18 weken, tenminste toen was ik er echt zeker van dat zij het was...daarvoor wel eens iets gevoeld maar onduidelijk of zij het was of mijn darmen.
zondag 19 september 2010 om 11:38
@ Zusje:
Heb je een hobby of iets dat je kunt doen buiten een kinder omgeving? Sportschool, handwerk clubje (klinkt suf, maar is heel hip en kan je natuurlijk geld schelen en opleveren)
Dat is misschien dan straks toch het voordeel als je meiden bij hun vader zijn, dan kun jij gewoon even zusje zijn en je met jezelf bezig houden. Voor mij is het mijn werk dat mij constant alert houd en me stimuleert mijzelf te ontwikkelen, pluspunt is dat ik er nog geld voor krijg ook
Ik vind het nu eerlijk gezegd al fijn dat ik daar niet ´de zwangere vrouw´ ben (of dus straks alleen ´de moeder´maar gewoon mijzelf, mijn eigen persoonlijkheid.
Heel lief van je om me uit de brand te helpen, ik weet over ong 4 weken wat er in mijn buik zwemt!
@Suusje:
Geen probleem voor mij, jij hebt het eerder nodig.
Eerlijk zullen we alles samen delen toch
Bij 18 weken pas? Ah bummer! Dat duurt nog zo lang.. haha
Heb je een hobby of iets dat je kunt doen buiten een kinder omgeving? Sportschool, handwerk clubje (klinkt suf, maar is heel hip en kan je natuurlijk geld schelen en opleveren)
Dat is misschien dan straks toch het voordeel als je meiden bij hun vader zijn, dan kun jij gewoon even zusje zijn en je met jezelf bezig houden. Voor mij is het mijn werk dat mij constant alert houd en me stimuleert mijzelf te ontwikkelen, pluspunt is dat ik er nog geld voor krijg ook
Ik vind het nu eerlijk gezegd al fijn dat ik daar niet ´de zwangere vrouw´ ben (of dus straks alleen ´de moeder´maar gewoon mijzelf, mijn eigen persoonlijkheid.
Heel lief van je om me uit de brand te helpen, ik weet over ong 4 weken wat er in mijn buik zwemt!
@Suusje:
Geen probleem voor mij, jij hebt het eerder nodig.
Eerlijk zullen we alles samen delen toch
Bij 18 weken pas? Ah bummer! Dat duurt nog zo lang.. haha
zondag 19 september 2010 om 11:47
Oke nu een wat uitgebreidere reactie, want moest net de hond echt uit gaan laten...
heftig om jullie verhalen te lezen hier, ik weet de namen even niet meer, we zijn inmiddels met zo veel! Maar dat mannen zulke eikels kunnen zijn zeg, dan ben ik toch wel blij dat de vader van mijn kindje aan de andere kant van de wereld woont, dan maar alleen! Ik kan me ook goed voorstellen dat sommige van jullie zeggen dat mocht je ex je terug willen je dit toch zou doen, het hele plaatje is nu vernietigd wat jullie jaren gehad hebben.
Ik heb dat ook wel een beetje, had altijd gedacht dat ik een lieve vent zou ontmoeten en daar samen een kindje mee zou krijgen, maar nu zit ik alleen en dat is toch wel even een flinke tegenvaller!
Ik heb nog een vraag, ik voel me eigenlijk niet zo gelukkig. Ik zoek minder tot geen contact met vriendinnen en zit het liefste gewoon lekker alleen thuis. Hoort dit graag thuis zijn bij het zwanger zijn? Zijn het de hormonen? of is het toch aan te raden hier eens met iemand over te gaan praten? Ik ben niet zo'n prater maar ben ook bang dat ik straks depressief word ofso en over 9 weken word ik toch moeder als het goed is dus dan kan ik dat er niet bij hebben!
Wat willen ze eigenlijk gaan veranderen aan de opvang? Als het zo door gaat in nederland is het bijna nog gunstiger om gewoon een uitkering aan te gaan vragen! Al zou ik het niet kunnen, ik vind werken fijn en denk dat het ook prettig is om er even uit te zijn!
Shiloh, wil je eigenlijk weten wat het gaat worden? Ik ben een pretecho gaan maken zodra ze het konden zien haha, vond dat ik al genoeg verassingen voor mijn kiezen kreeg!
Ik woon trouwens in omgeving van Den Haag.
Ow ja, ik wil nog even laten weten dat ik jullie allemaal super sterk vind...het is zo knap hoe jullie het toch allemaal alleen doen en zo sterk blijven! Zoveel krijgen jullie te voorduren in korte tijd en toch 24/7 klaar staan voor jullie kinderen terwijl die mannen vaak maar doen waar ze zin in hebben. Ik hoop dat ik net zo'n sterke moeder ga worden als jullie!
heftig om jullie verhalen te lezen hier, ik weet de namen even niet meer, we zijn inmiddels met zo veel! Maar dat mannen zulke eikels kunnen zijn zeg, dan ben ik toch wel blij dat de vader van mijn kindje aan de andere kant van de wereld woont, dan maar alleen! Ik kan me ook goed voorstellen dat sommige van jullie zeggen dat mocht je ex je terug willen je dit toch zou doen, het hele plaatje is nu vernietigd wat jullie jaren gehad hebben.
Ik heb dat ook wel een beetje, had altijd gedacht dat ik een lieve vent zou ontmoeten en daar samen een kindje mee zou krijgen, maar nu zit ik alleen en dat is toch wel even een flinke tegenvaller!
Ik heb nog een vraag, ik voel me eigenlijk niet zo gelukkig. Ik zoek minder tot geen contact met vriendinnen en zit het liefste gewoon lekker alleen thuis. Hoort dit graag thuis zijn bij het zwanger zijn? Zijn het de hormonen? of is het toch aan te raden hier eens met iemand over te gaan praten? Ik ben niet zo'n prater maar ben ook bang dat ik straks depressief word ofso en over 9 weken word ik toch moeder als het goed is dus dan kan ik dat er niet bij hebben!
Wat willen ze eigenlijk gaan veranderen aan de opvang? Als het zo door gaat in nederland is het bijna nog gunstiger om gewoon een uitkering aan te gaan vragen! Al zou ik het niet kunnen, ik vind werken fijn en denk dat het ook prettig is om er even uit te zijn!
Shiloh, wil je eigenlijk weten wat het gaat worden? Ik ben een pretecho gaan maken zodra ze het konden zien haha, vond dat ik al genoeg verassingen voor mijn kiezen kreeg!
Ik woon trouwens in omgeving van Den Haag.
Ow ja, ik wil nog even laten weten dat ik jullie allemaal super sterk vind...het is zo knap hoe jullie het toch allemaal alleen doen en zo sterk blijven! Zoveel krijgen jullie te voorduren in korte tijd en toch 24/7 klaar staan voor jullie kinderen terwijl die mannen vaak maar doen waar ze zin in hebben. Ik hoop dat ik net zo'n sterke moeder ga worden als jullie!
zondag 19 september 2010 om 11:50
shiloh, mocht jij een meisje krijgen, dan stuur ik gewoon weer alles verder haha...
bij 18 weken wist ik het zeker he, maar het zegt niks is bij iedereen verschillend! Het voelde als een soort vlindertje wat ergens langs ging, of kleine belletjes die plopte! Het was de eerste week ook elke keer rond 23 uur, dus ik ging er echt voor wakker blijven!
bij 18 weken wist ik het zeker he, maar het zegt niks is bij iedereen verschillend! Het voelde als een soort vlindertje wat ergens langs ging, of kleine belletjes die plopte! Het was de eerste week ook elke keer rond 23 uur, dus ik ging er echt voor wakker blijven!
