Kinderen
alle pijlers
Single Mum
zaterdag 7 augustus 2010 om 11:43
Bij deze wil ik graag een topic openen speciaal voor alleenstaande moeders (of natuurlijk vaders).
Met het doel om tips,trucs & ervaringen uit te wisselen, met voornamelijk een positieve en energieke boventoon
(juist omdat er voornamelijk negatieve/ emotionele topics op het internet te vinden zijn)
Mijn vraag aan jou:
Wat is het voordeel van een alleenstaande ouder zijn?
Met het doel om tips,trucs & ervaringen uit te wisselen, met voornamelijk een positieve en energieke boventoon
(juist omdat er voornamelijk negatieve/ emotionele topics op het internet te vinden zijn)
Mijn vraag aan jou:
Wat is het voordeel van een alleenstaande ouder zijn?
zaterdag 7 augustus 2010 om 11:49
Zelf maar even de spits afbijten 
Als (alleenstaande) zwangere vrouw vind ik het een groot voordeel dat ik meer rust heb in mijn zwangerschap omdat ik alleen mijzelf van informatie hoef te voorzien als ik vragen/ twijfels heb.
Heerlijk dat ik geen panische partner (meer) heb die ik om de 5 minuten moet gerust stellen. (Mijn ex is helaas zo'n geval)
Peace & hapiness!
Het uiten van twijfels kan heel goed af bij vriendinnen die zelf kinderen hebben.
Als (alleenstaande) zwangere vrouw vind ik het een groot voordeel dat ik meer rust heb in mijn zwangerschap omdat ik alleen mijzelf van informatie hoef te voorzien als ik vragen/ twijfels heb.
Heerlijk dat ik geen panische partner (meer) heb die ik om de 5 minuten moet gerust stellen. (Mijn ex is helaas zo'n geval)
Peace & hapiness!
Het uiten van twijfels kan heel goed af bij vriendinnen die zelf kinderen hebben.
zaterdag 7 augustus 2010 om 11:59
zaterdag 7 augustus 2010 om 12:20
Ik heb een prima contact met mn ex. Een van mijn kinderen heeft een 'aandoening', is redelijk moeilijk opvoedbaar-maar wel lief tuurlijk, hihi. ZAAAALLLIIIGGGG.....dat kids ook vaak naar ex gaan. Even mijn eigen ding, even bijtanken..en ik kan er weer met volle moed tegenaan. Was ik getrouwd gebleven, had ik niet niet de ruimte gehad om tussendoor bij te tanken, en was ik vast een minder leuke moeder geweest. Ik geniet van de momenten dat mijn kroost er is, maar ook van de momenten dat ze bij ex zijn. Zo blijft het altijd leuk!
zaterdag 7 augustus 2010 om 12:26
zaterdag 7 augustus 2010 om 13:31
@ Fauve & Scarlet:
Heerlijk lijkt me dat! Ik heb helaas momenteel stroef contact met mijn ex, dus hier kan ik helaas niet vanuit gaan, maar beeld het me wel alvast in voor als de kleine even bij tante/ oom is
@ Kwinky:
Dat kan een hoop ruzies/ miscommunicaties schelen ja!
Denk dat 2 ouders net zo onzeker kunnen zijn als 1, dus dat maakt ook niet veel uit.
@ Nouschi: Geen probleem!
Het topic is ook bedoeld om je op te vrolijken & tips te verwisselen
Hoe oud is je kleine?
Misschien een idee:
-zwemmen
-koekjes bakken
-schilderen
-wel naar buiten met regenlaarzen
-film kijken
-kado kleien voor oma/ opa/ buurvrouw/ oppas
-een fotoshoot maken (kun jij eventueel gebruiken om de kleertje op Marktplaats te verkopen)
-een boek lezen/ uitzoeken/ samen maken
Heerlijk lijkt me dat! Ik heb helaas momenteel stroef contact met mijn ex, dus hier kan ik helaas niet vanuit gaan, maar beeld het me wel alvast in voor als de kleine even bij tante/ oom is
@ Kwinky:
Dat kan een hoop ruzies/ miscommunicaties schelen ja!
Denk dat 2 ouders net zo onzeker kunnen zijn als 1, dus dat maakt ook niet veel uit.
@ Nouschi: Geen probleem!
Het topic is ook bedoeld om je op te vrolijken & tips te verwisselen
Hoe oud is je kleine?
Misschien een idee:
-zwemmen
-koekjes bakken
-schilderen
-wel naar buiten met regenlaarzen
-film kijken
-kado kleien voor oma/ opa/ buurvrouw/ oppas
-een fotoshoot maken (kun jij eventueel gebruiken om de kleertje op Marktplaats te verkopen)
-een boek lezen/ uitzoeken/ samen maken
zaterdag 7 augustus 2010 om 14:25
Hi Huppeltje,
Ik kan daar momenteel helaas geen uitspraken over doen, omdat het voor ons allebei nog even wennen (en voor hem acepteren) is dat ik zwanger ben aangezien het geheel ongepland is gebeurd.
Wij zij NET uit elkaar & ik zit nog in het eerste trimester van mijn zwangerschap.
Ik heb zelf besloten om het kindje te houden (na gesprekken met vriendinnen, FIOM,Huisarts) en ga hierbij vanuit dat hij helemaal niets voor de kleine zal doen (emotioneel/ financieel).
Mijn grootste angsten/ twijfelpunten waren:
- Is het niet egoistisch van mij om te kiezen om een kindje op de wereld te brengen zonder een vader in zijn/haar leven?
- Is het niet egoistisch van mij om het leven van mijn ex (toen nog vriend) voorgoed te veranderen door het kindje te houden?
(Hij wil nog steeds dat ik het laat aborteren omdat ik zijn leven heb verpest, wat ik natuurlijk niet van plan ben maar ik voel me wel schuldig dta hij er niet vrijwillig bij betrokken is.)
- Hoe ga ik dit logistiek regelen in mijn eentje met werk/ kinderopvang/ sociale verplichtingen/ booschappen etc.
Kortom een hectische periode voor mij, maar moet eerlijk zeggen dat ik mij enorm sterk voel en een nieuw soort energie heb gevonden om het allemaal mogelijk te maken
Ik kan daar momenteel helaas geen uitspraken over doen, omdat het voor ons allebei nog even wennen (en voor hem acepteren) is dat ik zwanger ben aangezien het geheel ongepland is gebeurd.
Wij zij NET uit elkaar & ik zit nog in het eerste trimester van mijn zwangerschap.
Ik heb zelf besloten om het kindje te houden (na gesprekken met vriendinnen, FIOM,Huisarts) en ga hierbij vanuit dat hij helemaal niets voor de kleine zal doen (emotioneel/ financieel).
Mijn grootste angsten/ twijfelpunten waren:
- Is het niet egoistisch van mij om te kiezen om een kindje op de wereld te brengen zonder een vader in zijn/haar leven?
- Is het niet egoistisch van mij om het leven van mijn ex (toen nog vriend) voorgoed te veranderen door het kindje te houden?
(Hij wil nog steeds dat ik het laat aborteren omdat ik zijn leven heb verpest, wat ik natuurlijk niet van plan ben maar ik voel me wel schuldig dta hij er niet vrijwillig bij betrokken is.)
- Hoe ga ik dit logistiek regelen in mijn eentje met werk/ kinderopvang/ sociale verplichtingen/ booschappen etc.
Kortom een hectische periode voor mij, maar moet eerlijk zeggen dat ik mij enorm sterk voel en een nieuw soort energie heb gevonden om het allemaal mogelijk te maken
zaterdag 7 augustus 2010 om 14:47
Hm dat is een lastige situatie, voor zowel jou als hem natuurlijk. Misschien het beste inderdaad als je er vanuit gaat dat hij niets bijdraagt, dan is alle aandacht en (ook financiele) steun die je krijgt mooi meegenomen. Mag ik vragen hoe oud je bent?
Je komt iig sterk over en je lijkt er goed over te hebben nagedacht. Knap!
Hoe gaat het met de zwangerschap? Voel je je een beetje ok?
Je komt iig sterk over en je lijkt er goed over te hebben nagedacht. Knap!
Hoe gaat het met de zwangerschap? Voel je je een beetje ok?
zaterdag 7 augustus 2010 om 16:03
zaterdag 7 augustus 2010 om 16:29
Shiloh, over je angsten/ twijfels:
Is het niet net zo egoïstisch om aan kinderen te beginnen als je met zijn 2en bent? T kindje heeft nergens om gevraagd.
Volgens mij is het aandringen op een ongewenste abortus hetzelfde als aandringen op een actief vaderschap.
Ik ga ervan uit dat hij vrijwillig was bij de sex en aangezien geen enkele anticonceptie 100% is (en iedereen dat tegenwoordig wel weet) heeft hij net zo goed meegeholpen aan het creëren van het leven dat in jou zit.
En dat verpesten van zijn leven valt ook nog wel mee, dramatisch gedoe.
Net als dat jij bepaalt dat het kindje wat jou betreft welkom is, bepaalt hij in welke mate hij deel uit wil maken van het leven van zijn ongeboren kind.
Volgens mij komen jouw twijfels deels overeen met die van de vrouwen die schrijven in 'kind in je uppie?' Misschien een idee om dat topic eens door te lezen? In dat topic gaat het wel over vrouwen die bewust ervoor kiezen om zonder partner een kind te verwekken en op te voeden.
Ow, en uit ervaring kan ik zeggen dat het bij 10.5 nog een heel eind te gaan lijkt, maar als je aan het (bijna) eind zit, lijkt het erg snel te zijn gegaan.
Sterkte en succes. En veel plezier met je kindje straks natuurlijk!
Is het niet net zo egoïstisch om aan kinderen te beginnen als je met zijn 2en bent? T kindje heeft nergens om gevraagd.
Volgens mij is het aandringen op een ongewenste abortus hetzelfde als aandringen op een actief vaderschap.
Ik ga ervan uit dat hij vrijwillig was bij de sex en aangezien geen enkele anticonceptie 100% is (en iedereen dat tegenwoordig wel weet) heeft hij net zo goed meegeholpen aan het creëren van het leven dat in jou zit.
En dat verpesten van zijn leven valt ook nog wel mee, dramatisch gedoe.
Net als dat jij bepaalt dat het kindje wat jou betreft welkom is, bepaalt hij in welke mate hij deel uit wil maken van het leven van zijn ongeboren kind.
Volgens mij komen jouw twijfels deels overeen met die van de vrouwen die schrijven in 'kind in je uppie?' Misschien een idee om dat topic eens door te lezen? In dat topic gaat het wel over vrouwen die bewust ervoor kiezen om zonder partner een kind te verwekken en op te voeden.
Ow, en uit ervaring kan ik zeggen dat het bij 10.5 nog een heel eind te gaan lijkt, maar als je aan het (bijna) eind zit, lijkt het erg snel te zijn gegaan.
Sterkte en succes. En veel plezier met je kindje straks natuurlijk!
zondag 8 augustus 2010 om 00:22
@ Huppeltje:
Ik ben 25 (26 als de baby er is), heb een vaste fulltime baan & woon nu 7 jaar op mijzelf.
Zwangerschap gaat goed, ben alleen na elke maaltijd kotsmisselijk en erg moe..maar daar raak je na 2 maanden ook aan gewend, haha.
@ Fauve:
Heb je er zelf 2 of meer? Hoe oud zijn ze nu?
Vind je het makkelijk om met je ex over de opvoeding te praten, of volgt hij jouw 'regels'?
Sorry dat mijn vragen een beetje persoonlijk zijn
Je bent natuurlijk net verplicht ze te beantwoorden.
@ stukje cake:
Maak dat mijn ex maar wijs dat hij er zelf bij was.
Hij heeft zich zelfs afgevraagd of het wel van hem is omdat ik bij hem aan de pil was.. moest hem dus uitleggen dat de pil je voor periodes beschermt dus ik had ook niet zwanger van iemand anders kunnen worden.. haha ja ik weet het wat moet je met zo'm wereldvreemde man.. (universitair geschoold, maar blijkbaar niet goe dopgelet bij biologie)
Ik lees ook stiekem mee met kind in je uppie, waar een aantal punten vergelijkbaar zijn (en het is spannend om mee te lezen naar de donor zoektocht of self inseminatie), maar over het algemeen is dat topic bedoeld voor vrouwen die zwanger willen worden.
In dit topic zou ik graag meer het moederschap zelf willen bespreken (dus meer een folow up/ after live) van 'kind in je uppie'
Dank jullie voor je lieve positieve berichtjes
Ik ben 25 (26 als de baby er is), heb een vaste fulltime baan & woon nu 7 jaar op mijzelf.
Zwangerschap gaat goed, ben alleen na elke maaltijd kotsmisselijk en erg moe..maar daar raak je na 2 maanden ook aan gewend, haha.
@ Fauve:
Heb je er zelf 2 of meer? Hoe oud zijn ze nu?
Vind je het makkelijk om met je ex over de opvoeding te praten, of volgt hij jouw 'regels'?
Sorry dat mijn vragen een beetje persoonlijk zijn
Je bent natuurlijk net verplicht ze te beantwoorden.
@ stukje cake:
Maak dat mijn ex maar wijs dat hij er zelf bij was.
Hij heeft zich zelfs afgevraagd of het wel van hem is omdat ik bij hem aan de pil was.. moest hem dus uitleggen dat de pil je voor periodes beschermt dus ik had ook niet zwanger van iemand anders kunnen worden.. haha ja ik weet het wat moet je met zo'm wereldvreemde man.. (universitair geschoold, maar blijkbaar niet goe dopgelet bij biologie)
Ik lees ook stiekem mee met kind in je uppie, waar een aantal punten vergelijkbaar zijn (en het is spannend om mee te lezen naar de donor zoektocht of self inseminatie), maar over het algemeen is dat topic bedoeld voor vrouwen die zwanger willen worden.
In dit topic zou ik graag meer het moederschap zelf willen bespreken (dus meer een folow up/ after live) van 'kind in je uppie'
Dank jullie voor je lieve positieve berichtjes
zondag 8 augustus 2010 om 08:29
Heb je er zelf 2 of meer? Hoe oud zijn ze nu?
Vind je het makkelijk om met je ex over de opvoeding te praten, of volgt hij jouw 'regels'?
Ik heb er 3, waarvan 1 ADHD met autistische trekken ( wel op gewone basisschool). Ze zijn tussen de 7 en 12. Ik kan heel goed praten over de opvoeding met ex. Hij is softer, mss iets minder pedagogisch inzicht, dus is blij als ik hem tips geef.
De kids spelen ons nooit uit. Heeeeel soms zegt er 1 'Maar bij papa mag dit of dat wel', dan zeg ik 'Dan zou ik mn koffertje gaan pakken en daar gaan wonen als ik jou was'( geintje). Willen ze tuurlijk niet, dus eigenlijk worden dit soort opmerkingen nooit meer gemaakt door ze.
De kids zeggen 'Wij zijn prettig gescheiden'. Soms gaan we nog wel eens een dagje samen met ze op stap. Problemen zijn er echt zelden! Mss dat ex en ik zo 1 keer per jaar eens een meningsverschil hebben.
Zwangerschapsgym? Nooit gedaan en ook niet gemist. Kijk een paar x naar 'de kraamkliniek' ofzo en je weet ook hoe je moet puffen, hihi.
Vind je het makkelijk om met je ex over de opvoeding te praten, of volgt hij jouw 'regels'?
Ik heb er 3, waarvan 1 ADHD met autistische trekken ( wel op gewone basisschool). Ze zijn tussen de 7 en 12. Ik kan heel goed praten over de opvoeding met ex. Hij is softer, mss iets minder pedagogisch inzicht, dus is blij als ik hem tips geef.
De kids spelen ons nooit uit. Heeeeel soms zegt er 1 'Maar bij papa mag dit of dat wel', dan zeg ik 'Dan zou ik mn koffertje gaan pakken en daar gaan wonen als ik jou was'( geintje). Willen ze tuurlijk niet, dus eigenlijk worden dit soort opmerkingen nooit meer gemaakt door ze.
De kids zeggen 'Wij zijn prettig gescheiden'. Soms gaan we nog wel eens een dagje samen met ze op stap. Problemen zijn er echt zelden! Mss dat ex en ik zo 1 keer per jaar eens een meningsverschil hebben.
Zwangerschapsgym? Nooit gedaan en ook niet gemist. Kijk een paar x naar 'de kraamkliniek' ofzo en je weet ook hoe je moet puffen, hihi.
zondag 8 augustus 2010 om 16:58
Heerlijk Fauve dat de kids jullie niet uitspelen (en jij toch een beetje de overhand hebt in de opvoeding)
Gaan jullie nog iets leuks doen dit weekend?
Geen zwangerschapsgym lijkt me heerlijk!
Er zit een zwembad bij mijn sportschool en denk dat ik daar maar gebruik van ga maken + licht sporten.
Wil mijn abo op gaan zeggen, die dan in December af zou lopen, previes optijd aangezien de baby begin maart komt (volgens mijn berekeningen)
Scheelt gigantisch in kosten (meer dan 80 Eur per maand voor mijn sportschool) en ik weet nu al dat ik het eerste jaar toch niet zal gaan.
@ Nouschi: ben je er nog?
Ben benieuwd of je nog iets leuks gedaan hebt gister, of dat je echt even een baldag had
Gaan jullie nog iets leuks doen dit weekend?
Geen zwangerschapsgym lijkt me heerlijk!
Er zit een zwembad bij mijn sportschool en denk dat ik daar maar gebruik van ga maken + licht sporten.
Wil mijn abo op gaan zeggen, die dan in December af zou lopen, previes optijd aangezien de baby begin maart komt (volgens mijn berekeningen)
Scheelt gigantisch in kosten (meer dan 80 Eur per maand voor mijn sportschool) en ik weet nu al dat ik het eerste jaar toch niet zal gaan.
@ Nouschi: ben je er nog?
Ben benieuwd of je nog iets leuks gedaan hebt gister, of dat je echt even een baldag had
zondag 8 augustus 2010 om 17:01
Gefeliciteerd met je zwangerschap shiloh, goed idee voor een topic, ik voel mij hier thuis haha...Merk dat ik op het andere topic waar ik schrijf 'uitgerekend in november 2010' er regelmatig tegen aan loop dat er veel met de partner gedaan word.
Even kort wat over mijzelf. Ik ben 26 jaar en ben nu ruim 24 weken zwanger en de vader woont in het buitenland.Onverwachts zwanger geraakt maar nu wel heel gewenst hoor. Heb nog wel contact met hem omdat ik dat voor ons kindje wil en ook wel een beetje voor mezelf, maar hier naar toe is op het moment onmogelijk voor hem en ik wil niet daar naar toe gaan, mede omdat alle voorzieningen goed geregeld zijn in Nederland. Ik kwam er trouwens met 6 weken achter zwanger te zijn en zijn eerste reactie was abortus, veel ruzie over en weer gehad. Hij heeft het nu geaccepteerd en kijkt er zelfs naar uit.Maar de afstand en cultuur verschillen maken een normale situatie onmogelijk.
Voordeel van alleen zwanger zijn vind ik eigenlijk heel moeilijk, omdat ik in het begin heel misselijk en moe ben geweest en nu vind ik het lastig dat ik in mijn eentje loop te slepen met de babykamer, alle spullen moet verzamelen (wat ook nog eens best duur is) en mezelf eigenlijk dik voel en er niet een lieve vriend tegen mij zegt dat ik mooi ben met mijn buikje (omdat ik gestopt ben met roken ben ik voor mijn gevoel veel aangekomen en heb er al aanleg voor)
Als ik wel voordelen ga merken de komende tijd van het alleen zwanger zijn hoor je ze zeker
Ondanks mijn geklaag kijk ik wel heel erg uit naar de geboorte van mijn dochtertje en ben ik ontzettend blij dat alles goed met haar gaat hoor!
Ow ja ik ga zwangerschapsgym doen, dat heeft maar 1 partnerdag,en dan gaat mijn tante of een vriendin mee. Dus 1 partnerdag is nog wel te overzien en niet al te confronterend.
Even kort wat over mijzelf. Ik ben 26 jaar en ben nu ruim 24 weken zwanger en de vader woont in het buitenland.Onverwachts zwanger geraakt maar nu wel heel gewenst hoor. Heb nog wel contact met hem omdat ik dat voor ons kindje wil en ook wel een beetje voor mezelf, maar hier naar toe is op het moment onmogelijk voor hem en ik wil niet daar naar toe gaan, mede omdat alle voorzieningen goed geregeld zijn in Nederland. Ik kwam er trouwens met 6 weken achter zwanger te zijn en zijn eerste reactie was abortus, veel ruzie over en weer gehad. Hij heeft het nu geaccepteerd en kijkt er zelfs naar uit.Maar de afstand en cultuur verschillen maken een normale situatie onmogelijk.
Voordeel van alleen zwanger zijn vind ik eigenlijk heel moeilijk, omdat ik in het begin heel misselijk en moe ben geweest en nu vind ik het lastig dat ik in mijn eentje loop te slepen met de babykamer, alle spullen moet verzamelen (wat ook nog eens best duur is) en mezelf eigenlijk dik voel en er niet een lieve vriend tegen mij zegt dat ik mooi ben met mijn buikje (omdat ik gestopt ben met roken ben ik voor mijn gevoel veel aangekomen en heb er al aanleg voor)
Als ik wel voordelen ga merken de komende tijd van het alleen zwanger zijn hoor je ze zeker
Ondanks mijn geklaag kijk ik wel heel erg uit naar de geboorte van mijn dochtertje en ben ik ontzettend blij dat alles goed met haar gaat hoor!
Ow ja ik ga zwangerschapsgym doen, dat heeft maar 1 partnerdag,en dan gaat mijn tante of een vriendin mee. Dus 1 partnerdag is nog wel te overzien en niet al te confronterend.
zondag 8 augustus 2010 om 20:54
He, op dit topic heb ik toch wel zitten wachten (merk ik). Ik lees en schrijf graag mee, ben ook op zoek naar leuke tips enzo.
Iets over mij, in 't kort zonder te diep op details in te gaan:
Ik ben sinds de geboorte van mijn 2e zomaar ineens single, aangezien mijn man het niet meer zag zitten en we nu in scheiding liggen. Mijn oudste is 4, mijn jongste nu 7 maanden. We zitten nog in het scheidingsproces, maar er lijkt heel langzaamaan een einde aan te komen (we zijn er financieel bijna uit) en daar zal ik heel blij mee zijn. Dan komt er eindelijk echt rust. Wat betreft de kinderen komen we er aardig uit, dat gaat best goed. Ze wonen (iets meer dan) de helft van de tijd bij mij en de andere helft bij hem.
Dat is dus meteen mijn grote voordeel! Want hoe lief ik mijn kids ook vind, na 4 dagen er alleen voor staan, kan ik er ook van genieten om ze even een paar dagen niet om me heen te hebben. Vreemd, maar waar. En dan ben ik weer helemaal opgeladen om daarna weer er heerlijk met ze tegenaan te gaan!
Ander voordeel: binnen redelijke grenzen (basisregels hanteren we beide ongeveer hetzelfde) kan ik zelf bepalen hoe ik reageer op acties van de kids. Geen verantwoording, geen discusies over aanpak.
Waar ik wel eens tips over zou willen horen, Ik ben benieuwd: wie heeft er twee (of meer) jonge kinderen en krijgt het voor elkaar om te gaan zwemmen met twee??? Ik durf niet alleen en zorg dus altijd dat ik iemand (opa, vriendin, etc) mee neem. Mijn oudste is aardig watervrij, maar de baby kan natuurlijk nog niets en die moet ik echt vasthouden. Iemand tips of positieve ervaringen?
Iets over mij, in 't kort zonder te diep op details in te gaan:
Ik ben sinds de geboorte van mijn 2e zomaar ineens single, aangezien mijn man het niet meer zag zitten en we nu in scheiding liggen. Mijn oudste is 4, mijn jongste nu 7 maanden. We zitten nog in het scheidingsproces, maar er lijkt heel langzaamaan een einde aan te komen (we zijn er financieel bijna uit) en daar zal ik heel blij mee zijn. Dan komt er eindelijk echt rust. Wat betreft de kinderen komen we er aardig uit, dat gaat best goed. Ze wonen (iets meer dan) de helft van de tijd bij mij en de andere helft bij hem.
Dat is dus meteen mijn grote voordeel! Want hoe lief ik mijn kids ook vind, na 4 dagen er alleen voor staan, kan ik er ook van genieten om ze even een paar dagen niet om me heen te hebben. Vreemd, maar waar. En dan ben ik weer helemaal opgeladen om daarna weer er heerlijk met ze tegenaan te gaan!
Ander voordeel: binnen redelijke grenzen (basisregels hanteren we beide ongeveer hetzelfde) kan ik zelf bepalen hoe ik reageer op acties van de kids. Geen verantwoording, geen discusies over aanpak.
Waar ik wel eens tips over zou willen horen, Ik ben benieuwd: wie heeft er twee (of meer) jonge kinderen en krijgt het voor elkaar om te gaan zwemmen met twee??? Ik durf niet alleen en zorg dus altijd dat ik iemand (opa, vriendin, etc) mee neem. Mijn oudste is aardig watervrij, maar de baby kan natuurlijk nog niets en die moet ik echt vasthouden. Iemand tips of positieve ervaringen?
zondag 8 augustus 2010 om 23:05
Welkom ladies
@Suusje:
Gefeliciteerd met je zwangerschap.
Spreken jij en de vader dezelfde moedertaal? Ik heb zelf lang in het buitenland gewoond (4 verschillende landen) en heb eerlijk gezegd voornamelijk relaties gehad met niet Nederlanders, waarbij ik toch af en toe wel merk dat er een soort taal barriere kan zitten als het om heftige emoties gaat.
Ervaar jij dit ook? Komt hij ook van een heel andere cultuur?
De vader van mijn kleine is in Nederland geboren, maar zijn familie komt uit een heel andere cultuur, iets wat hij toch (onbewust) heeft meegenomen.
Kan me volorstellen dat het niet relaxed is om met spullen te slepen als je een dikke buim hebt
Hier moet ik ook nog iets op gaan verzinnen...
@ Kaboinkie:
Wat heerlijk om ook een paar dagen voor jezelf te hebben!
Ik hoop dat die rust snel voor je kan komen, ga je persoonlijk nog wel goed om met je ex? Of zijn er veel communicatie verschillen?
Ik vraag me dat altijd af alszijnde kind van gescheiden ouders.
Mijn ouders hadden zelf altijd ruzie; tijdens en na het huwelijk.
Momenteel hebben ze maar helemaal geen contact meer en zijn meer dan 6000 km bij elkaar vandaan gaan wonen, haha tja zo kan het ook
De kinderen zijn allemaal mid- tot eind twintig dus zij zijn niet meer afhankelijk en kunnen de relaties met pa en ma zelf bepalen.
Morgen opzoek naar een nieuwe woning (liefst met lift) aangezien mijn kleintje een eigen kamer verdient
@Suusje:
Gefeliciteerd met je zwangerschap.
Spreken jij en de vader dezelfde moedertaal? Ik heb zelf lang in het buitenland gewoond (4 verschillende landen) en heb eerlijk gezegd voornamelijk relaties gehad met niet Nederlanders, waarbij ik toch af en toe wel merk dat er een soort taal barriere kan zitten als het om heftige emoties gaat.
Ervaar jij dit ook? Komt hij ook van een heel andere cultuur?
De vader van mijn kleine is in Nederland geboren, maar zijn familie komt uit een heel andere cultuur, iets wat hij toch (onbewust) heeft meegenomen.
Kan me volorstellen dat het niet relaxed is om met spullen te slepen als je een dikke buim hebt
Hier moet ik ook nog iets op gaan verzinnen...
@ Kaboinkie:
Wat heerlijk om ook een paar dagen voor jezelf te hebben!
Ik hoop dat die rust snel voor je kan komen, ga je persoonlijk nog wel goed om met je ex? Of zijn er veel communicatie verschillen?
Ik vraag me dat altijd af alszijnde kind van gescheiden ouders.
Mijn ouders hadden zelf altijd ruzie; tijdens en na het huwelijk.
Momenteel hebben ze maar helemaal geen contact meer en zijn meer dan 6000 km bij elkaar vandaan gaan wonen, haha tja zo kan het ook
De kinderen zijn allemaal mid- tot eind twintig dus zij zijn niet meer afhankelijk en kunnen de relaties met pa en ma zelf bepalen.
Morgen opzoek naar een nieuwe woning (liefst met lift) aangezien mijn kleintje een eigen kamer verdient
maandag 9 augustus 2010 om 00:11
Hey,
Kaboinkie, welkom...een co-ouderschap lijkt mij stiekem ook wel lekker hoor, af en toe een paar dagen vrij af moet toch wel heerlijk zijn hoor. Met 2 kleintjes zwemmen, ik heb geen idee....ik moet eerst nog gaan leren hoe ik het met 1 kleintje ga doen! Dus ik kan je geen tips geven...
Shiloh, de vader woont in egypte, dus nee hij spreekt niet vloeiend nederlands, maar hij kan het redelijk goed verstaan en spreekt naast arabisch, duits en engels wel vloeiend! Dus we kunnen gelukkig redelijk communiceren, we spreken elkaar ook regelmatig, maar hoe de toekomst eruit gaat zien ik heb geen idee en hij ook niet eigenlijk! (ow en alle vooroordelen over Egyptenaren heb ik inmiddels van iedereen uit mijn omgeving ook gehoort en dat breekt mij ook vreselijk op en maakt het niet makkelijker)
Uit welke cultuur is de vader van jouw kindje? En wil hij er helemaal niks mee te maken hebben of denk je dat hij nog bij trekt?
Mijn kleine komt wel bij mij op de kamer, ik heb helaas geen kamer over en woon hier nog maar sinds februari dus maak ook nog geen kans op een andere woning en wil niet kopen! En eigenlijk heb ik ook wel een heerlijk huisje hier!
Het vervelende vind ik wel dat ik telkens mensen om hulp moet vragen bij veel dingen, verplaatsen van spullen, boren enso....want merk toch dat als ik teveel ga tillen ik last krijg van mijn onderrug en stuitje dus dat probeer ik wel te vermijden!
Heb je trouwens al een goede echo gehad? Ben je niet misselijk of erg moe??
Kaboinkie, welkom...een co-ouderschap lijkt mij stiekem ook wel lekker hoor, af en toe een paar dagen vrij af moet toch wel heerlijk zijn hoor. Met 2 kleintjes zwemmen, ik heb geen idee....ik moet eerst nog gaan leren hoe ik het met 1 kleintje ga doen! Dus ik kan je geen tips geven...
Shiloh, de vader woont in egypte, dus nee hij spreekt niet vloeiend nederlands, maar hij kan het redelijk goed verstaan en spreekt naast arabisch, duits en engels wel vloeiend! Dus we kunnen gelukkig redelijk communiceren, we spreken elkaar ook regelmatig, maar hoe de toekomst eruit gaat zien ik heb geen idee en hij ook niet eigenlijk! (ow en alle vooroordelen over Egyptenaren heb ik inmiddels van iedereen uit mijn omgeving ook gehoort en dat breekt mij ook vreselijk op en maakt het niet makkelijker)
Uit welke cultuur is de vader van jouw kindje? En wil hij er helemaal niks mee te maken hebben of denk je dat hij nog bij trekt?
Mijn kleine komt wel bij mij op de kamer, ik heb helaas geen kamer over en woon hier nog maar sinds februari dus maak ook nog geen kans op een andere woning en wil niet kopen! En eigenlijk heb ik ook wel een heerlijk huisje hier!
Het vervelende vind ik wel dat ik telkens mensen om hulp moet vragen bij veel dingen, verplaatsen van spullen, boren enso....want merk toch dat als ik teveel ga tillen ik last krijg van mijn onderrug en stuitje dus dat probeer ik wel te vermijden!
Heb je trouwens al een goede echo gehad? Ben je niet misselijk of erg moe??
dinsdag 10 augustus 2010 om 09:59
Goedemorgen!
Ik voel me alweer een stuk beter vandaag
Ga zo lekker naar de markt om vers fruit en groente te halen + 2 grote flessen water (Mijn baas heeft aangegeven dat ik de rest van de week maar even thusi moet uitrusten)
Ik neem zo even contact op met de verloskundige.
Was afgelopen donderdag bij de vk voor de eerste tests en suiker/ ijzer/ bloeddruk waren goed.
Misschien is het toch zout of een plotselinge daling van mijn bloeddruk.
Om even op Suusjes verhaal terug te komen:
Ik heb zelf vrienden van Egyptische afkomst (in en buiten Egypte wonen) en het verbaasd mij nog steeds af en toe hoe we op het ene moment op 1lijn zitten qua cultuur/ moderne samenleving & het andere moment val ik bijna van mijn stoel over de 'ouderwetse' / traditionele opvattingen die ze hebben.
Kan me voorstellen dat je het moeilijk hebt met de voorordelen, maar ik denk in dit geval dat sommige vooroordelen best eens waar kunnen zijn. Niet omdat hij een slecht mens is, maar omdat hij vanuit zijn cultuur anders gewend is. Hetzelfde geldt voor hem natuurlijk, hij kent de Nederlandse gebruiken misschien minder goed.
Veel praten, misschien dingen op papier zetten. (Ik merk dat mensen vaak afspraken of gedeeltes van gesprekken vergeten/ verdraaien als er emotie in het spel is geweest).
Dat hoeft gelukkig allemaal niet meteen vandaag, eerst maar eens genieten van je zwangerschap tussen al je geklus en gesjouw door!
Ik heb afgelopen donderdag mijn eerste echo gehad;
2 armpjes, 2 beentjes, hartslag was duidelijk te horen
Mijn ex is van Turks/ Griekse afkomst, maar in Nederland geboren (welvarend gezin, gestudeerd). Hij schommelt momenteel heen en weer tussen twee typetjes;
1. Op het ene moment is hij het zielige puppy en probeert me schuldig te laten voelen, hoe ik het hem allemaal kan aandoen, dat ik zijn leven verpest, dat het hem spijt dat ie af en toe gemeen is.
Als ik daar niet op in ga veranderd Dr Jekyll in Mr. Hyde;
2. Het woedende type dat mij voor alles en nog wat uit maakt.
Heel verwend en egocentrisch waarbij hij niet schroomt om te zeggen dat hij me van de trap af wil duwen of dat ie me 'nogwel te pakken krijgt'.
Het moge duidelijk zijn dat ik momenteel geen respect heb voor deze persoon, en ik houd er dan ook geen rekening mee dat hij met het kindje betrokken gaat zijn. Financieel en emotioneel heb ik hem niet nodig.
Maar ik zal mijn kindje zijn/haar vader niet ontnemen als hij mocht bijdraaien.
Ik voel me alweer een stuk beter vandaag
Ga zo lekker naar de markt om vers fruit en groente te halen + 2 grote flessen water (Mijn baas heeft aangegeven dat ik de rest van de week maar even thusi moet uitrusten)
Ik neem zo even contact op met de verloskundige.
Was afgelopen donderdag bij de vk voor de eerste tests en suiker/ ijzer/ bloeddruk waren goed.
Misschien is het toch zout of een plotselinge daling van mijn bloeddruk.
Om even op Suusjes verhaal terug te komen:
Ik heb zelf vrienden van Egyptische afkomst (in en buiten Egypte wonen) en het verbaasd mij nog steeds af en toe hoe we op het ene moment op 1lijn zitten qua cultuur/ moderne samenleving & het andere moment val ik bijna van mijn stoel over de 'ouderwetse' / traditionele opvattingen die ze hebben.
Kan me voorstellen dat je het moeilijk hebt met de voorordelen, maar ik denk in dit geval dat sommige vooroordelen best eens waar kunnen zijn. Niet omdat hij een slecht mens is, maar omdat hij vanuit zijn cultuur anders gewend is. Hetzelfde geldt voor hem natuurlijk, hij kent de Nederlandse gebruiken misschien minder goed.
Veel praten, misschien dingen op papier zetten. (Ik merk dat mensen vaak afspraken of gedeeltes van gesprekken vergeten/ verdraaien als er emotie in het spel is geweest).
Dat hoeft gelukkig allemaal niet meteen vandaag, eerst maar eens genieten van je zwangerschap tussen al je geklus en gesjouw door!
Ik heb afgelopen donderdag mijn eerste echo gehad;
2 armpjes, 2 beentjes, hartslag was duidelijk te horen
Mijn ex is van Turks/ Griekse afkomst, maar in Nederland geboren (welvarend gezin, gestudeerd). Hij schommelt momenteel heen en weer tussen twee typetjes;
1. Op het ene moment is hij het zielige puppy en probeert me schuldig te laten voelen, hoe ik het hem allemaal kan aandoen, dat ik zijn leven verpest, dat het hem spijt dat ie af en toe gemeen is.
Als ik daar niet op in ga veranderd Dr Jekyll in Mr. Hyde;
2. Het woedende type dat mij voor alles en nog wat uit maakt.
Heel verwend en egocentrisch waarbij hij niet schroomt om te zeggen dat hij me van de trap af wil duwen of dat ie me 'nogwel te pakken krijgt'.
Het moge duidelijk zijn dat ik momenteel geen respect heb voor deze persoon, en ik houd er dan ook geen rekening mee dat hij met het kindje betrokken gaat zijn. Financieel en emotioneel heb ik hem niet nodig.
Maar ik zal mijn kindje zijn/haar vader niet ontnemen als hij mocht bijdraaien.
