Waar ben ik thuis?
maandag 20 september 2010 om 09:24
Er is op korte tijd heel veel veranderd in mijn leven. In twee jaar tijd ben ik mama geworden, gescheiden, huis verkocht, nieuwe relatie aangegaan, samenwonen in zijn huis, papa overleden en nu...
Alles hangt samen en ik weet niet meer hoe ik dit moet oplossen.
Toen ik met mijn nieuwe vriend ging samenwonen (in zijn huis) leefde mijn vader nog. Mijn ouders waren al bijna 20 jaar gescheiden maar toen mijn vader ziek werd is mijn moeder weer bij hem ingetrokken om voor hem te zorgen tot op het einde.
Aangezien ze gescheiden zijn erven mijn broer en ik het huis van mijn vader. Wij betalen de successierechten en zijn dus wettige eigenaars van de woning.
Nu komt het. Mijn broer wil zijn deel van het geld, dat wil zeggen dat ik hem voor de helft moet uitkopen of het huis moet verkopen en elk de helft van de waarde opstrijken. Tot zover is het heel eenvoudig. Maar intussen woont mijn moeder daar opnieuw in en mijn vader heeft haar altijd beloofd dat ze daar kan blijven. Geen probleem voor mij, maar dat betekent dus : 1. als ik het huis verkoop staat ze op straat. 2. als ik een lening aanga en mijn broer voor de helft uitkoop betaal ik maandelijks voor een woning waar ik niet zelf in kan.
De tweede optie zou geen probleem zijn als mijn relatie goed ging. Maar nu blijkt dat mij nieuwe vriend bij de minste woordenwisseling zegt dat ik moet vertrekken. Zo ook weer dit weekend. Ik voel me er niet meer thuis, steeds de onzekerheid van op straat gezet te worden met je kind... Ik kan er niet meer mee om. Ik zou dus heel graag een appartementje huren voor mij en mijn zoon, maar dat kan ik niet want ik moet al een lening aflossen voor de woning van mijn vader waar mijn moeder in woont. 2 aflossingen per maand is financieel verre van haalbaar.
Mijn moeder zou eigenlijk de lening voor haar woonst aan mij kunnen betalen zodat ik kan huren, maar dat kan ze financieel ook niet.
Hoe geraak ik aan een thuis voor mij en mijn kind waar niemand ons kan buitenzetten??
Alles hangt samen en ik weet niet meer hoe ik dit moet oplossen.
Toen ik met mijn nieuwe vriend ging samenwonen (in zijn huis) leefde mijn vader nog. Mijn ouders waren al bijna 20 jaar gescheiden maar toen mijn vader ziek werd is mijn moeder weer bij hem ingetrokken om voor hem te zorgen tot op het einde.
Aangezien ze gescheiden zijn erven mijn broer en ik het huis van mijn vader. Wij betalen de successierechten en zijn dus wettige eigenaars van de woning.
Nu komt het. Mijn broer wil zijn deel van het geld, dat wil zeggen dat ik hem voor de helft moet uitkopen of het huis moet verkopen en elk de helft van de waarde opstrijken. Tot zover is het heel eenvoudig. Maar intussen woont mijn moeder daar opnieuw in en mijn vader heeft haar altijd beloofd dat ze daar kan blijven. Geen probleem voor mij, maar dat betekent dus : 1. als ik het huis verkoop staat ze op straat. 2. als ik een lening aanga en mijn broer voor de helft uitkoop betaal ik maandelijks voor een woning waar ik niet zelf in kan.
De tweede optie zou geen probleem zijn als mijn relatie goed ging. Maar nu blijkt dat mij nieuwe vriend bij de minste woordenwisseling zegt dat ik moet vertrekken. Zo ook weer dit weekend. Ik voel me er niet meer thuis, steeds de onzekerheid van op straat gezet te worden met je kind... Ik kan er niet meer mee om. Ik zou dus heel graag een appartementje huren voor mij en mijn zoon, maar dat kan ik niet want ik moet al een lening aflossen voor de woning van mijn vader waar mijn moeder in woont. 2 aflossingen per maand is financieel verre van haalbaar.
Mijn moeder zou eigenlijk de lening voor haar woonst aan mij kunnen betalen zodat ik kan huren, maar dat kan ze financieel ook niet.
Hoe geraak ik aan een thuis voor mij en mijn kind waar niemand ons kan buitenzetten??
maandag 20 september 2010 om 09:36
Jammer genoeg niet, ze huurde toen met haar toenmalige partner en ze is bij mijn vader gaan wonen toen haar relatie over was. ze kan alleen niet huren (financieel) en ik krijg het niet over mijn hart om haar op straat te zetten. Maar dat betekent wel dat ik zelf op straat sta.
Mijn vriend wil immers bij elke woordenwisseling dat ik vertrek.
Mijn vriend wil immers bij elke woordenwisseling dat ik vertrek.
maandag 20 september 2010 om 09:36
Heel lastig verhaal, kan me voorstellen dat je het erg moeilijk hebt nu. Jouw vader heeft beloftes gemaakt waar jij nu onder lijdt. Ik denk niet dat hij dat helemaal goed doordacht heeft.
En in principe heeft jouw moeder inderdaad geen recht op dat huis. Ze zou dan gewoon de lasten van jou over moeten nemen als zij persée in dat huis wil blijven.
Zelfs al kon je wel bij je vriend blijven dan is dit nog absurd.
En in principe heeft jouw moeder inderdaad geen recht op dat huis. Ze zou dan gewoon de lasten van jou over moeten nemen als zij persée in dat huis wil blijven.
Zelfs al kon je wel bij je vriend blijven dan is dit nog absurd.
Here I am - now what are your other two wishes...
maandag 20 september 2010 om 09:38
Ik weet niet hoe groot het huis van je vader is, maar is het een mogelijkheid dat je moeder, jij en je kind daar met zijn drietjes gaan wonen? (bijvoorbeeld door het huis op te splitsen in twee wooneenheden?)
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
maandag 20 september 2010 om 09:38
maandag 20 september 2010 om 09:40
Jammer dat je vader zijn testament niet meer heeft bijgewerkt voor ie stierf. Vind dat je broer wel 'n beetje meer rekening met je moeder zou mogen houden, dus dat jullie je moeder in dat huis laten wonen tot ze sterft en 't dan pas verkopen. Uiteraard zonder dat ze jullie met kosten opzadelt. Als ze wonen in dat huis niet zelf kan betalen, dan kun je beter verkopen en het bedrag wat overblijft door 3 delen.
maandag 20 september 2010 om 09:41
Wel momenteel zit ik met mijn kindje bij mijn moeder in het huis na een woordenwisseling met mijn vriend. Het huis is niet echt groot, net genoeg waarschijnlijk. Maar het lukt echt niet, mijn moeder wordt gek als mijn zoontje met zijn handjes aan de muren komt of morst... Ze is nogal verschillend dan ik en dramatiseert alles. Ook zijn we beiden volwassen vrouwen die privacy nodig hebben. Ik denk niet dat ik het volhoud als we op elkaars lip zitten.
maandag 20 september 2010 om 09:42
Als jij een lening aangaat om je moeder daar te laten wonen kan zij de aflossing aan jou betalen en anders gaat het feest niet door en moet je moeder een andere woning zoeken.
Ik vind dat je er een aardige puinhoop van hebt gemaakt vooral voor je zoon. Dus snel zorgen dat je een eigen plek voor jullie tweeën hebt.
Ik vind dat je er een aardige puinhoop van hebt gemaakt vooral voor je zoon. Dus snel zorgen dat je een eigen plek voor jullie tweeën hebt.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
maandag 20 september 2010 om 09:42
maandag 20 september 2010 om 09:43
En je broer wil niet dat je moeder daar blijft wonen? Die gaat haar gerust op straat zetten?
Als het niet anders kan, zou ik inderdaad of in dat huis gaan wonen met je moeder, of zelf iets huren en je moeder bij je laten wonen zodat je dit huis kan verkopen. Lijkt me niet zo raar dat je geen 2x woonlasten kan betalen.
Als het niet anders kan, zou ik inderdaad of in dat huis gaan wonen met je moeder, of zelf iets huren en je moeder bij je laten wonen zodat je dit huis kan verkopen. Lijkt me niet zo raar dat je geen 2x woonlasten kan betalen.
maandag 20 september 2010 om 09:45
maandag 20 september 2010 om 09:45
Plukjepulk, ik weet het. Maar deze situatie is net iets anders. Mijn moeder is 20 jaar weg geweest. Mijn broer wil ook verder met zijn leven, dit is zijn kans om ook voor zijn eigen woning te zorgen. Waren we rijk geweest zou ik natuurlijk gewoon haar daar laten wonen hebben, maar waar moet ik nu naartoe? Als wij haar woonst moeten bekostigen kunnen we zelf ook onmogelijk verder met ons leven.
Voor mijn broer heeft ze ooit de keuze gemaakt weg te gaan en 20 jaar lang zouden we gewoon erfgenamen zijn en dan plots komt ze terug net voor hij sterft.
Voor mijn broer heeft ze ooit de keuze gemaakt weg te gaan en 20 jaar lang zouden we gewoon erfgenamen zijn en dan plots komt ze terug net voor hij sterft.
maandag 20 september 2010 om 09:45
maandag 20 september 2010 om 09:46
quote:diedietje schreef op 20 september 2010 @ 09:45:
Jij hoeft toch niet voor je moeder te zorgen?
Heeft ze inkomen of helemaal niks? Ook mensen in de bijstand huren gewoon zelf een woning hoor, ze is oud genoeg om haar eigen sores op te lossen, daar moet ze jou niet in meetrekken. Zo te lezen heb je zelf al zat andere dingen aan je hoofd.Precies! Wat zou je moeder doen als ze niet gratis in dit huis zou wonen? En welke oplossing heeft zij in gedachten?
Jij hoeft toch niet voor je moeder te zorgen?
Heeft ze inkomen of helemaal niks? Ook mensen in de bijstand huren gewoon zelf een woning hoor, ze is oud genoeg om haar eigen sores op te lossen, daar moet ze jou niet in meetrekken. Zo te lezen heb je zelf al zat andere dingen aan je hoofd.Precies! Wat zou je moeder doen als ze niet gratis in dit huis zou wonen? En welke oplossing heeft zij in gedachten?
maandag 20 september 2010 om 09:46
maandag 20 september 2010 om 09:46
quote:rousette schreef op 20 september 2010 @ 09:41:
Wel momenteel zit ik met mijn kindje bij mijn moeder in het huis na een woordenwisseling met mijn vriend. Het huis is niet echt groot, net genoeg waarschijnlijk. Maar het lukt echt niet, mijn moeder wordt gek als mijn zoontje met zijn handjes aan de muren komt of morst... Ze is nogal verschillend dan ik en dramatiseert alles. Ook zijn we beiden volwassen vrouwen die privacy nodig hebben. Ik denk niet dat ik het volhoud als we op elkaars lip zitten.Nou het is niet anders en eigenlijk heel simpel...Of je moeder betaald jou huur zodat je je broer kunt uitkopen (misschien komt ze in aanmerking voor huurtoeslag?), of ze gaat op zoek naar een appartement die ze wel kan betalen, zodat jij ook zsm iets voor je zoon en jezelf hebt.
Wel momenteel zit ik met mijn kindje bij mijn moeder in het huis na een woordenwisseling met mijn vriend. Het huis is niet echt groot, net genoeg waarschijnlijk. Maar het lukt echt niet, mijn moeder wordt gek als mijn zoontje met zijn handjes aan de muren komt of morst... Ze is nogal verschillend dan ik en dramatiseert alles. Ook zijn we beiden volwassen vrouwen die privacy nodig hebben. Ik denk niet dat ik het volhoud als we op elkaars lip zitten.Nou het is niet anders en eigenlijk heel simpel...Of je moeder betaald jou huur zodat je je broer kunt uitkopen (misschien komt ze in aanmerking voor huurtoeslag?), of ze gaat op zoek naar een appartement die ze wel kan betalen, zodat jij ook zsm iets voor je zoon en jezelf hebt.
maandag 20 september 2010 om 09:47
Ik zou met je moeder gaan praten en vertellen dat het financieel niet meer haalbaar is dat ze daar blijft wonen. Jammer dat je vader aan haar belooft heeft dat ze daar kan blijven, want hij heeft je daarmee met een verplichting opgezadeld die je niet kunt dragen.
Verkopen dus dat huis, en je moeder helpen aan een andere woning. Ik neem aan dat ze gewoon AOW krijgt of iets dergelijks? Dan moet ze gewoon huur kunnen betalen. Ze kan niet van haar dochter verwachten, die bovendien al een kind heeft om voor te zorgen, dat die haar woonkosten wel ophoest.
Verkopen dus dat huis, en je moeder helpen aan een andere woning. Ik neem aan dat ze gewoon AOW krijgt of iets dergelijks? Dan moet ze gewoon huur kunnen betalen. Ze kan niet van haar dochter verwachten, die bovendien al een kind heeft om voor te zorgen, dat die haar woonkosten wel ophoest.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
maandag 20 september 2010 om 09:47
Ik denk dat als iemand hier de realiteit moet inzien, dat dit jouw moeder moet zijn en niet jij. Alleen wonen in dat huis is kennelijk voor haar geen optie, noch jij, noch je broer, hebben behoefte het huis aan te houden (jij hebt een veel warmer hart dan broer, dat wel, en dat siert je). Heb je wel eens met broer en moeder om de tafel gezeten om te bespreken wat er nu precies speelt? (mss kan je broer de lasten ook simpelweg niet opbrengen)
Als samenwonen van jou, moeder, en kind, geen optie is, kun je maar beter snel de conclusie trekken dat mama op zoek moet naar woonruimte die ze wel kan betalen. Overigens zal ze binnen bepaalde grenzen wel recht op huurtoeslag kunnen hebben als jullie het huis ten hare behoeve aanhouden en aan haar verhuren.
Als samenwonen van jou, moeder, en kind, geen optie is, kun je maar beter snel de conclusie trekken dat mama op zoek moet naar woonruimte die ze wel kan betalen. Overigens zal ze binnen bepaalde grenzen wel recht op huurtoeslag kunnen hebben als jullie het huis ten hare behoeve aanhouden en aan haar verhuren.