Relaties
alle pijlers
Waar ben ik thuis?
maandag 20 september 2010 om 09:24
Er is op korte tijd heel veel veranderd in mijn leven. In twee jaar tijd ben ik mama geworden, gescheiden, huis verkocht, nieuwe relatie aangegaan, samenwonen in zijn huis, papa overleden en nu...
Alles hangt samen en ik weet niet meer hoe ik dit moet oplossen.
Toen ik met mijn nieuwe vriend ging samenwonen (in zijn huis) leefde mijn vader nog. Mijn ouders waren al bijna 20 jaar gescheiden maar toen mijn vader ziek werd is mijn moeder weer bij hem ingetrokken om voor hem te zorgen tot op het einde.
Aangezien ze gescheiden zijn erven mijn broer en ik het huis van mijn vader. Wij betalen de successierechten en zijn dus wettige eigenaars van de woning.
Nu komt het. Mijn broer wil zijn deel van het geld, dat wil zeggen dat ik hem voor de helft moet uitkopen of het huis moet verkopen en elk de helft van de waarde opstrijken. Tot zover is het heel eenvoudig. Maar intussen woont mijn moeder daar opnieuw in en mijn vader heeft haar altijd beloofd dat ze daar kan blijven. Geen probleem voor mij, maar dat betekent dus : 1. als ik het huis verkoop staat ze op straat. 2. als ik een lening aanga en mijn broer voor de helft uitkoop betaal ik maandelijks voor een woning waar ik niet zelf in kan.
De tweede optie zou geen probleem zijn als mijn relatie goed ging. Maar nu blijkt dat mij nieuwe vriend bij de minste woordenwisseling zegt dat ik moet vertrekken. Zo ook weer dit weekend. Ik voel me er niet meer thuis, steeds de onzekerheid van op straat gezet te worden met je kind... Ik kan er niet meer mee om. Ik zou dus heel graag een appartementje huren voor mij en mijn zoon, maar dat kan ik niet want ik moet al een lening aflossen voor de woning van mijn vader waar mijn moeder in woont. 2 aflossingen per maand is financieel verre van haalbaar.
Mijn moeder zou eigenlijk de lening voor haar woonst aan mij kunnen betalen zodat ik kan huren, maar dat kan ze financieel ook niet.
Hoe geraak ik aan een thuis voor mij en mijn kind waar niemand ons kan buitenzetten??
Alles hangt samen en ik weet niet meer hoe ik dit moet oplossen.
Toen ik met mijn nieuwe vriend ging samenwonen (in zijn huis) leefde mijn vader nog. Mijn ouders waren al bijna 20 jaar gescheiden maar toen mijn vader ziek werd is mijn moeder weer bij hem ingetrokken om voor hem te zorgen tot op het einde.
Aangezien ze gescheiden zijn erven mijn broer en ik het huis van mijn vader. Wij betalen de successierechten en zijn dus wettige eigenaars van de woning.
Nu komt het. Mijn broer wil zijn deel van het geld, dat wil zeggen dat ik hem voor de helft moet uitkopen of het huis moet verkopen en elk de helft van de waarde opstrijken. Tot zover is het heel eenvoudig. Maar intussen woont mijn moeder daar opnieuw in en mijn vader heeft haar altijd beloofd dat ze daar kan blijven. Geen probleem voor mij, maar dat betekent dus : 1. als ik het huis verkoop staat ze op straat. 2. als ik een lening aanga en mijn broer voor de helft uitkoop betaal ik maandelijks voor een woning waar ik niet zelf in kan.
De tweede optie zou geen probleem zijn als mijn relatie goed ging. Maar nu blijkt dat mij nieuwe vriend bij de minste woordenwisseling zegt dat ik moet vertrekken. Zo ook weer dit weekend. Ik voel me er niet meer thuis, steeds de onzekerheid van op straat gezet te worden met je kind... Ik kan er niet meer mee om. Ik zou dus heel graag een appartementje huren voor mij en mijn zoon, maar dat kan ik niet want ik moet al een lening aflossen voor de woning van mijn vader waar mijn moeder in woont. 2 aflossingen per maand is financieel verre van haalbaar.
Mijn moeder zou eigenlijk de lening voor haar woonst aan mij kunnen betalen zodat ik kan huren, maar dat kan ze financieel ook niet.
Hoe geraak ik aan een thuis voor mij en mijn kind waar niemand ons kan buitenzetten??
maandag 20 september 2010 om 09:47
quote:rousette schreef op 20 september 2010 @ 09:41:
Wel momenteel zit ik met mijn kindje bij mijn moeder in het huis na een woordenwisseling met mijn vriend. Het huis is niet echt groot, net genoeg waarschijnlijk. Maar het lukt echt niet, mijn moeder wordt gek als mijn zoontje met zijn handjes aan de muren komt of morst... Ze is nogal verschillend dan ik en dramatiseert alles. Ook zijn we beiden volwassen vrouwen die privacy nodig hebben. Ik denk niet dat ik het volhoud als we op elkaars lip zitten.
Ehm, ik neem toch aan dat het je moeder duidelijk is dat zij vrij weinig te zeggen heeft over wat er in het huis gebeurd, ongeacht de beloftes van je vader? Dan had hij dat vast moeten leggen zodat jij en je broer niet in een onmogelijke positie worden gemanoeuvreerd? Ik zou zeggen, ga met je moeder en je broer om tafel zitten om dit probleem te bespreken.
Er zijn mijns inziens niet veel mogelijkheden voor je (zeker financieel gezien)
1. Het huis word verkocht en je moeder huurt zelf iets goedkopers, zodat jij en je broer niet opdraaien voor de huur.
2. Je koopt je broer uit en gaat samen met je moeder in het huis van je vader wonen, eventueel met gescheiden ruimtes (en dus extra keukentje/badkamer.
3. Je gooit je moeder de deur uit en gaat er zelf wonen (maar dit lijkt me niet de meest vriendelijke optie....
4. Je broer gaat meebetalen om je moeder in dat huis te laten wonen, zodat de kosten niet alleen op jouw hoofd neerkomen.
Wel momenteel zit ik met mijn kindje bij mijn moeder in het huis na een woordenwisseling met mijn vriend. Het huis is niet echt groot, net genoeg waarschijnlijk. Maar het lukt echt niet, mijn moeder wordt gek als mijn zoontje met zijn handjes aan de muren komt of morst... Ze is nogal verschillend dan ik en dramatiseert alles. Ook zijn we beiden volwassen vrouwen die privacy nodig hebben. Ik denk niet dat ik het volhoud als we op elkaars lip zitten.
Ehm, ik neem toch aan dat het je moeder duidelijk is dat zij vrij weinig te zeggen heeft over wat er in het huis gebeurd, ongeacht de beloftes van je vader? Dan had hij dat vast moeten leggen zodat jij en je broer niet in een onmogelijke positie worden gemanoeuvreerd? Ik zou zeggen, ga met je moeder en je broer om tafel zitten om dit probleem te bespreken.
Er zijn mijns inziens niet veel mogelijkheden voor je (zeker financieel gezien)
1. Het huis word verkocht en je moeder huurt zelf iets goedkopers, zodat jij en je broer niet opdraaien voor de huur.
2. Je koopt je broer uit en gaat samen met je moeder in het huis van je vader wonen, eventueel met gescheiden ruimtes (en dus extra keukentje/badkamer.
3. Je gooit je moeder de deur uit en gaat er zelf wonen (maar dit lijkt me niet de meest vriendelijke optie....
4. Je broer gaat meebetalen om je moeder in dat huis te laten wonen, zodat de kosten niet alleen op jouw hoofd neerkomen.
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
maandag 20 september 2010 om 09:48
Ik heb de indruk dat zowel mijn moeder als mijn broer nu enkel aan zichzelf denken.
Mijn moeder werkt wel en heeft een inkomen, maar geen hoog inkomen, ze kan de gemiddelde huur echt niet betalen. We hebben samen zitten rekenen en het is zo moeilijk. Ik krijg het niet over mijn hart om haar te vragen om weg te gaan, maar nu zit ik bij haar met kind en daar word ik ook gewoon gek!
Ze is namelijk niet de gemakkelijkste persoon om mee samen te wonen.
Mijn moeder werkt wel en heeft een inkomen, maar geen hoog inkomen, ze kan de gemiddelde huur echt niet betalen. We hebben samen zitten rekenen en het is zo moeilijk. Ik krijg het niet over mijn hart om haar te vragen om weg te gaan, maar nu zit ik bij haar met kind en daar word ik ook gewoon gek!
Ze is namelijk niet de gemakkelijkste persoon om mee samen te wonen.
maandag 20 september 2010 om 09:48
Als je broer niet meewerkt is het jammer voor je moeder, maar jij kunt haar niet in je eentje onderhouden, dus moet ze gewoon elders gaan huren. Blijft sneu dat je broer je moeder niets gunt van zijn erfdeel, maar jij zou van jouw helft wel iets aan je moeder kunnen geven zodat zij ook weer 'n nieuwe start kan maken.
Kan me overigens voorstellen dat je er geen trek in hebt samen met je moeder te gaan wonen en van je moeder begrijp ik het eveneens dat ze geen trek heeft met jou + klein kind samen te willen wonen.
Kan me overigens voorstellen dat je er geen trek in hebt samen met je moeder te gaan wonen en van je moeder begrijp ik het eveneens dat ze geen trek heeft met jou + klein kind samen te willen wonen.
maandag 20 september 2010 om 09:48
quote:rousette schreef op 20 september 2010 @ 09:45:
Plukjepulk, ik weet het. Maar deze situatie is net iets anders. Mijn moeder is 20 jaar weg geweest. Mijn broer wil ook verder met zijn leven, dit is zijn kans om ook voor zijn eigen woning te zorgen. Waren we rijk geweest zou ik natuurlijk gewoon haar daar laten wonen hebben, maar waar moet ik nu naartoe? Als wij haar woonst moeten bekostigen kunnen we zelf ook onmogelijk verder met ons leven.
Voor mijn broer heeft ze ooit de keuze gemaakt weg te gaan en 20 jaar lang zouden we gewoon erfgenamen zijn en dan plots komt ze terug net voor hij sterft.
Oke, dat maakt de zaken wel anders....
Lastig!
Ik kan mij voorstellen dat je zelf ook behoorlijk toe bent aan rust in je leven...
Kan je met je moeder over deze situatie behoorlijk praten? (ik bedoel een normale discussie aangaan) begrijpt zij de moeilijkheden en de (on)mogelijkheden?
Plukjepulk, ik weet het. Maar deze situatie is net iets anders. Mijn moeder is 20 jaar weg geweest. Mijn broer wil ook verder met zijn leven, dit is zijn kans om ook voor zijn eigen woning te zorgen. Waren we rijk geweest zou ik natuurlijk gewoon haar daar laten wonen hebben, maar waar moet ik nu naartoe? Als wij haar woonst moeten bekostigen kunnen we zelf ook onmogelijk verder met ons leven.
Voor mijn broer heeft ze ooit de keuze gemaakt weg te gaan en 20 jaar lang zouden we gewoon erfgenamen zijn en dan plots komt ze terug net voor hij sterft.
Oke, dat maakt de zaken wel anders....
Lastig!
Ik kan mij voorstellen dat je zelf ook behoorlijk toe bent aan rust in je leven...
Kan je met je moeder over deze situatie behoorlijk praten? (ik bedoel een normale discussie aangaan) begrijpt zij de moeilijkheden en de (on)mogelijkheden?
maandag 20 september 2010 om 09:49
quote:rousette schreef op 20 september 2010 @ 09:48:
Ik heb de indruk dat zowel mijn moeder als mijn broer nu enkel aan zichzelf denken.
Mijn moeder werkt wel en heeft een inkomen, maar geen hoog inkomen, ze kan de gemiddelde huur echt niet betalen. We hebben samen zitten rekenen en het is zo moeilijk. Ik krijg het niet over mijn hart om haar te vragen om weg te gaan, maar nu zit ik bij haar met kind en daar word ik ook gewoon gek!
Ze is namelijk niet de gemakkelijkste persoon om mee samen te wonen.En huurtoeslag dan?
Ik heb de indruk dat zowel mijn moeder als mijn broer nu enkel aan zichzelf denken.
Mijn moeder werkt wel en heeft een inkomen, maar geen hoog inkomen, ze kan de gemiddelde huur echt niet betalen. We hebben samen zitten rekenen en het is zo moeilijk. Ik krijg het niet over mijn hart om haar te vragen om weg te gaan, maar nu zit ik bij haar met kind en daar word ik ook gewoon gek!
Ze is namelijk niet de gemakkelijkste persoon om mee samen te wonen.En huurtoeslag dan?
maandag 20 september 2010 om 09:50
quote:rousette schreef op 20 september 2010 @ 09:48:
Ik heb de indruk dat zowel mijn moeder als mijn broer nu enkel aan zichzelf denken.
Mijn moeder werkt wel en heeft een inkomen, maar geen hoog inkomen, ze kan de gemiddelde huur echt niet betalen. We hebben samen zitten rekenen en het is zo moeilijk. Ik krijg het niet over mijn hart om haar te vragen om weg te gaan, maar nu zit ik bij haar met kind en daar word ik ook gewoon gek!
Ze is namelijk niet de gemakkelijkste persoon om mee samen te wonen.
Jij stuurt haar ook niet weg, dat doet je broer. Zeg tegen je broer dat jij wil dat je moeder er blijft wonen en dat als hij het niet vindt, hij het met haar mag regelen.
Als ze te weinig verdient, dan kan ze toeslagen krijgen en anders meer gaan werken. Ik ken genoeg mensen die 800-900 euro verdienen en ook zelf iets kunnen huren.
Ik heb de indruk dat zowel mijn moeder als mijn broer nu enkel aan zichzelf denken.
Mijn moeder werkt wel en heeft een inkomen, maar geen hoog inkomen, ze kan de gemiddelde huur echt niet betalen. We hebben samen zitten rekenen en het is zo moeilijk. Ik krijg het niet over mijn hart om haar te vragen om weg te gaan, maar nu zit ik bij haar met kind en daar word ik ook gewoon gek!
Ze is namelijk niet de gemakkelijkste persoon om mee samen te wonen.
Jij stuurt haar ook niet weg, dat doet je broer. Zeg tegen je broer dat jij wil dat je moeder er blijft wonen en dat als hij het niet vindt, hij het met haar mag regelen.
Als ze te weinig verdient, dan kan ze toeslagen krijgen en anders meer gaan werken. Ik ken genoeg mensen die 800-900 euro verdienen en ook zelf iets kunnen huren.
maandag 20 september 2010 om 09:52
Het is van de zotte dat jij de financiële problemen krijgt omdat jouw moeder haar zaakjes niet op orde heeft. Ik begrijp heel goed dat je je moeder niet graag op straat zet, maar zij doet dat nu eigenlijk wel met jou. En je kind. Het huis is niet van je moeder. Ze heeft dus ook helemaal niks te zeggen over handjes van jouw kindje waar dan ook. Ze zal zich aan moeten passen, want ze woont in het huis van iemand anders. Ik zou mijn moeder ook zomaar niet op straat zetten, maar zou er in een geval als dit wel op aandringen dat ze direct op zoek gaat naar een andere woonruimte. Tot die tijd (als het niet te lang gaat duren en jullie elkaar niet in de haren vliegen) kan ze misschien bij jou blijven wonen? Overigens vind ik wel dat ze dan ook een gedeelte van de kosten zal moeten betalen.
maandag 20 september 2010 om 09:53
Jij blijft in het huis van je vader wonen en je moeder zal iets anders moeten zoeken als ze het niet kan betalen. Simpel toch. Misschien niet leuk maar als jij zegt dat iedereen aan zichzelf denkt wordt het tijd dat jij dat ook gaat doen.
Eens met je broer wat dat betreft.
Eens met je broer wat dat betreft.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
maandag 20 september 2010 om 09:53
quote:nouschi schreef op 20 september 2010 @ 09:42:
Als jij een lening aangaat om je moeder daar te laten wonen kan zij de aflossing aan jou betalen en anders gaat het feest niet door en moet je moeder een andere woning zoeken.
Ik vind dat je er een aardige puinhoop van hebt gemaakt vooral voor je zoon. Dus snel zorgen dat je een eigen plek voor jullie tweeën hebt.Denk eerder dat haar vader er een potje van heeft gemaakt om zijn kinderen met zo'n probleem op te zadelen zonder dingen vast te leggen. Dat huis is nu een last geworden. Zonder dat huis had T.O. gewoon bij vriend weg gekund en een huisje voor haarzelf geregeld.
Als jij een lening aangaat om je moeder daar te laten wonen kan zij de aflossing aan jou betalen en anders gaat het feest niet door en moet je moeder een andere woning zoeken.
Ik vind dat je er een aardige puinhoop van hebt gemaakt vooral voor je zoon. Dus snel zorgen dat je een eigen plek voor jullie tweeën hebt.Denk eerder dat haar vader er een potje van heeft gemaakt om zijn kinderen met zo'n probleem op te zadelen zonder dingen vast te leggen. Dat huis is nu een last geworden. Zonder dat huis had T.O. gewoon bij vriend weg gekund en een huisje voor haarzelf geregeld.
Here I am - now what are your other two wishes...
maandag 20 september 2010 om 09:55
quote:nouschi schreef op 20 september 2010 @ 09:53:
Jij blijft in het huis van je vader wonen en je moeder zal iets anders moeten zoeken als ze het niet kan betalen. Simpel toch. Misschien niet leuk maar als jij zegt dat iedereen aan zichzelf denkt wordt het tijd dat jij dat ook gaat doen.
Eens met je broer wat dat betreft.Hiermee, helemaal eens!
Jij blijft in het huis van je vader wonen en je moeder zal iets anders moeten zoeken als ze het niet kan betalen. Simpel toch. Misschien niet leuk maar als jij zegt dat iedereen aan zichzelf denkt wordt het tijd dat jij dat ook gaat doen.
Eens met je broer wat dat betreft.Hiermee, helemaal eens!
Here I am - now what are your other two wishes...
maandag 20 september 2010 om 09:56
quote:ShamRock schreef op 20 september 2010 @ 09:53:
[...]
Denk eerder dat haar vader er een potje van heeft gemaakt om zijn kinderen met zo'n probleem op te zadelen zonder dingen vast te leggen. Dat huis is nu een last geworden. Zonder dat huis had T.O. gewoon bij vriend weg gekund en een huisje voor haarzelf geregeld.
Ik denk dat die vader het dan op zijn sterfbed al had moeten verkopen. Als kinderen erf je dit, da's normaal. En met de successierechten die hier gelden, ben je vrijwel altijd genoodzaakt het meteen in de verkoop te zetten.
Het enige rare in dit geval is, is dat die moeder er ineens in zit.
[...]
Denk eerder dat haar vader er een potje van heeft gemaakt om zijn kinderen met zo'n probleem op te zadelen zonder dingen vast te leggen. Dat huis is nu een last geworden. Zonder dat huis had T.O. gewoon bij vriend weg gekund en een huisje voor haarzelf geregeld.
Ik denk dat die vader het dan op zijn sterfbed al had moeten verkopen. Als kinderen erf je dit, da's normaal. En met de successierechten die hier gelden, ben je vrijwel altijd genoodzaakt het meteen in de verkoop te zetten.
Het enige rare in dit geval is, is dat die moeder er ineens in zit.
maandag 20 september 2010 om 09:56
Een moeilijke situatie. Maar ik vind ook dat je moeder dit niet van jullie mag verlangen. Het is toch van de zotte dat jij zelf geen vaste onderdak hebt en straks in de financiële problemen komt omdat je vader iets aan je moeder heeft beloofd. Je moeder kan toch echt niet verwachten dat ze er gewoon gratis kan blijven wonen?
Met zijn drieën om de tafel gaan zitten en bespreken is de enige reële optie denk ik.
Met zijn drieën om de tafel gaan zitten en bespreken is de enige reële optie denk ik.
Niet mijn demissionaire demissionaire regering en ik hoor niet meer bij het zogenaamde volk.
maandag 20 september 2010 om 09:56
maandag 20 september 2010 om 09:57
Als je haar niet de woning uit wil zetten, ze geen huur kan betalen en je daardoor zelf ook in het huis moet gaan wonen, dan zou ik haar goed duidelijk maken dat ze bij jou in woont.
Wie betaalt, bepaalt! Dus geen gezeur van haar op jouw zoontje, zij past zich aan aan jullie en als ze het ergens anders beter kan krijgen, dan gaat ze maar weg.
Wie betaalt, bepaalt! Dus geen gezeur van haar op jouw zoontje, zij past zich aan aan jullie en als ze het ergens anders beter kan krijgen, dan gaat ze maar weg.
maandag 20 september 2010 om 09:58
Inderdaad Shamrock, zo voelt het nu.
Ik weet gewoon niet meer wat te doen. We hebben al zo vaak samen gezeten en het komt altijd neer op een huilende moeder die ons beschuldigt van haar op straat te zetten en vader die dit niet zo gewild zou hebben. Maar intussen zit ik gewoon muurvast... En ook mijn broer, want is het ook niet ergens logisch dat hij de kans wil aangrijpen om met zijn erfenis iets voor zichzelf te kopen?
Ook denk ik soms dat dit probleem niet aan de orde was geweest als mijn moeder haar relatie niet op de klippen was gelopen en ze niet terug was gekomen.
Ik weet gewoon niet meer wat te doen. We hebben al zo vaak samen gezeten en het komt altijd neer op een huilende moeder die ons beschuldigt van haar op straat te zetten en vader die dit niet zo gewild zou hebben. Maar intussen zit ik gewoon muurvast... En ook mijn broer, want is het ook niet ergens logisch dat hij de kans wil aangrijpen om met zijn erfenis iets voor zichzelf te kopen?
Ook denk ik soms dat dit probleem niet aan de orde was geweest als mijn moeder haar relatie niet op de klippen was gelopen en ze niet terug was gekomen.
maandag 20 september 2010 om 09:59
quote:ShamRock schreef op 20 september 2010 @ 09:53:
[...]
Denk eerder dat haar vader er een potje van heeft gemaakt om zijn kinderen met zo'n probleem op te zadelen zonder dingen vast te leggen. Dat huis is nu een last geworden. Zonder dat huis had T.O. gewoon bij vriend weg gekund en een huisje voor haarzelf geregeld.Ik doelde ook op het kind heen en weer slepen. Scheiden, weer nieuwe vriend wil ze ook weg, bij moeder wonen, nu iets voor haarzelf etc. Niet echt stabiel voor haar zoon.
[...]
Denk eerder dat haar vader er een potje van heeft gemaakt om zijn kinderen met zo'n probleem op te zadelen zonder dingen vast te leggen. Dat huis is nu een last geworden. Zonder dat huis had T.O. gewoon bij vriend weg gekund en een huisje voor haarzelf geregeld.Ik doelde ook op het kind heen en weer slepen. Scheiden, weer nieuwe vriend wil ze ook weg, bij moeder wonen, nu iets voor haarzelf etc. Niet echt stabiel voor haar zoon.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
maandag 20 september 2010 om 09:59
quote:rousette schreef op 20 september 2010 @ 09:58:
Ook denk ik soms dat dit probleem niet aan de orde was geweest als mijn moeder haar relatie niet op de klippen was gelopen en ze niet terug was gekomen.En voelt dit niet een beetje als misbruik? Ze kan 20 jaar voor zichzelf zorgen, nu kwam ze in de problemen en ziet ze dit als een kans. Dat ze daardoor jullie in de problemen helpt, maakt haar niks uit. Sorry, maar ik zou niet teveel medelijden met haar hebben als ik jou was. Volgens mij is ze bezig met een vies spelletje..
Ook denk ik soms dat dit probleem niet aan de orde was geweest als mijn moeder haar relatie niet op de klippen was gelopen en ze niet terug was gekomen.En voelt dit niet een beetje als misbruik? Ze kan 20 jaar voor zichzelf zorgen, nu kwam ze in de problemen en ziet ze dit als een kans. Dat ze daardoor jullie in de problemen helpt, maakt haar niks uit. Sorry, maar ik zou niet teveel medelijden met haar hebben als ik jou was. Volgens mij is ze bezig met een vies spelletje..
maandag 20 september 2010 om 10:00
Ik heb altijd een enorm goede band met mijn moeder gehad, maar nu is dit door deze zaken volledig aan het kapot gaan.
we hebben al vaak gepraat en de uitkomst is dat als ik op mijn streep sta dan word ik ziek van schuldgevoel tegenover haar.
Ook nu het niet goed zit tussen vriend en mij probeert ze me weer richting hem te sturen, want zolang ik daar woon is er natuurlijk geen probleem.
we hebben al vaak gepraat en de uitkomst is dat als ik op mijn streep sta dan word ik ziek van schuldgevoel tegenover haar.
Ook nu het niet goed zit tussen vriend en mij probeert ze me weer richting hem te sturen, want zolang ik daar woon is er natuurlijk geen probleem.
maandag 20 september 2010 om 10:01
Jij en je broer zijn jong, willen een leven opbouwen. Logisch dat jij en hij een eigen huis willen. Je moeder zal gewoon eens op eigen benen moeten gaan staan. Eerst was ze afhankelijk van je vader, toen van haar nieuwe partner, toen weer van je vader, en nu ook van jullie (terwijl dit niet eens jullie eigen vrije keuze is geweest). Je moeder is niet mentaal gehandicapt, niet hulpbehoevend, ze kan best eens voor zichzelf gaan zorgen. Beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
maandag 20 september 2010 om 10:02
quote:rousette schreef op 20 september 2010 @ 09:48:
Ik heb de indruk dat zowel mijn moeder als mijn broer nu enkel aan zichzelf denken.
Mijn moeder werkt wel en heeft een inkomen, maar geen hoog inkomen, ze kan de gemiddelde huur echt niet betalen. We hebben samen zitten rekenen en het is zo moeilijk. Ik krijg het niet over mijn hart om haar te vragen om weg te gaan, maar nu zit ik bij haar met kind en daar word ik ook gewoon gek!
Ze is namelijk niet de gemakkelijkste persoon om mee samen te wonen.Als ze de gemiddelde huur niet kan betalen bestaat er zoiets als huurtoeslag!
Ik heb de indruk dat zowel mijn moeder als mijn broer nu enkel aan zichzelf denken.
Mijn moeder werkt wel en heeft een inkomen, maar geen hoog inkomen, ze kan de gemiddelde huur echt niet betalen. We hebben samen zitten rekenen en het is zo moeilijk. Ik krijg het niet over mijn hart om haar te vragen om weg te gaan, maar nu zit ik bij haar met kind en daar word ik ook gewoon gek!
Ze is namelijk niet de gemakkelijkste persoon om mee samen te wonen.Als ze de gemiddelde huur niet kan betalen bestaat er zoiets als huurtoeslag!
maandag 20 september 2010 om 10:02
Na deze jaren vol verandering wil ik ook een stabiele thuis voor mijn kind, maar ik geraak er gewoon niet aan uit nu!
ik kan ook nu bij haar blijven wonen en hopen dat ze ooit zelf weg gaat, ben zo bang dat de dood van mij vader de hele familie uit elkaar trekt nu. Terwijl we er altijd allemaal voor elkaar geweest zijn.
ik kan ook nu bij haar blijven wonen en hopen dat ze ooit zelf weg gaat, ben zo bang dat de dood van mij vader de hele familie uit elkaar trekt nu. Terwijl we er altijd allemaal voor elkaar geweest zijn.
maandag 20 september 2010 om 10:03