Relaties
alle pijlers
**LDR deel 15**
vrijdag 24 september 2010 om 17:41
Cadeautjes neem ik mee voor naaste familie of vrienden als ze jarig zijn geweest terwijl ik weg was. Mijn situatie is natuurlijk wel wat anders dan de jouwe, ik ben kortere periodes weg en jij zit best lang "van huis".
Ik neem trouwens altijd iets mee, omdat ik dat leuk vind. Meestal is het iets van eten, snoep, of een kleinigheidje wat me leuk lijkt voor iemand waar ik toevallig tegenaan was gelopen.
Soms neem ik ook leuke speciale dollars mee, de verzamelmuntjes zeg maar. Of iets kleins met een canadees vlaggetje erop (niet TE fout....)
En dames: Het is weeeeeeeeeekeeeeend!
Ik neem trouwens altijd iets mee, omdat ik dat leuk vind. Meestal is het iets van eten, snoep, of een kleinigheidje wat me leuk lijkt voor iemand waar ik toevallig tegenaan was gelopen.
Soms neem ik ook leuke speciale dollars mee, de verzamelmuntjes zeg maar. Of iets kleins met een canadees vlaggetje erop (niet TE fout....)
En dames: Het is weeeeeeeeeekeeeeend!
vrijdag 24 september 2010 om 17:49
Ik moet zeggen dat het ik het zelf gewoon errug vaak vergeet wanneer er nu precies mensen jarig zijn en als ik dan niet in NL ben, dan schiet het er vaak gewoon bij in 
Maar goed, mijn situatie is wel wat anders dan die van jou, want minder lang weg. En heel eerlijk gezegd ben ik soms wel blij met de hyves waarschuwingen want ik vergeet het op de een of andere manier altijd half wanneer mensen jarig zijn.
Dit jaar is er wel naaste famillie jarig geweest in de tijd dat ik weg ben en omdat ik nu toch snel weer terug ga neem ik wel wat mee. Heel simpel: Duits bier en Duitse wijn.
Mijn vriend had de eerste keer terug uit Oz wel een halve koffer vol met dingen voor familie en vrienden, want er waren er nogal veel aan 't "leggen" geweest...
Maar goed, mijn situatie is wel wat anders dan die van jou, want minder lang weg. En heel eerlijk gezegd ben ik soms wel blij met de hyves waarschuwingen want ik vergeet het op de een of andere manier altijd half wanneer mensen jarig zijn. Dit jaar is er wel naaste famillie jarig geweest in de tijd dat ik weg ben en omdat ik nu toch snel weer terug ga neem ik wel wat mee. Heel simpel: Duits bier en Duitse wijn.
Mijn vriend had de eerste keer terug uit Oz wel een halve koffer vol met dingen voor familie en vrienden, want er waren er nogal veel aan 't "leggen" geweest...
vrijdag 24 september 2010 om 18:17
Ik schrijf net in een ander topic waarbij een eventueel aankomend bruidje zich afvraagt hoe erg haar hart en ziel en zaligheid wel niet gebroken zal zijn als hij haar nooit op 1 knie vraagt, en zij van hem niet een bruidstaart mag hebben, omdat hij pizza wil eten op zijn bruiloft:quote:Mijn (ok, onze) trouwdag (3 weken terug) hing van toevalligheden, spontane acties en geldoverwegingen aan elkaar.
We (ok, ik) hadden 3 maanden om alles te regelen, incl buitenlandse papieren etc.
Mijn wens was op de fiets in spijkerbroek naar een gratistrouwochtend in het algemeen stadhuis.
Hij wilde mij in een hollywoodjurk met mijn haar strak opgestoken met tiara's en parels, hij in glimmend zwart zigeunerpak en het liefst zilveren schoenen in een Rolls Royce (of zoiets) naar een mooie plek buiten met een feest met vuurwerk en al onze buitenlandse vrienden over late komen.
En dan heb ik het nog niet eens over hoe onze kinderen trouwen als geheel zien, en wat (schoon)moeders allemaal te willen hebben.
Ik heb een jurk laten maken. Eentje waar ik me de hele dag lekker in voelde (van Tshirtstof). Ik heb wel mijn haar laten opsteken, zonder glitters, maar alleen voor de ceremonie en aankomst op het feest. Daarna heb ik het losgegooid.
Hij had een niet al te glimmend pak en gewone nette schoenen.
Onze trouwringen zijn helemaal niet de ringen die we wilden, maar dat kon ons (ok, mij) na een half uur (ver voor de trouwdag) ook echt niet meer rukken. En ik draag het nu met trots.
De fiets die ik had voorgesteld, werd al snel omgezet in een tuctuc, maar die kon ineens niet dus werd het een loeidure geleende mercedes.
We zijn getrouwd in een monumentaal pand, waar het chaos was. De helft was te laat door domme taxichauffeurs en file. Niemand stil was en zat tijdens de ceremonie (kinderen vielen, huilden, grote mensen achter in zaten te giebelen, we hadden wel 7 fotocamera's in onze giegel staan, de bruid zat aan 1 stuk door te sniffen van geluk). En wij elke keer aan de ambtenaar moesten vragen: 'En wat nu? oh de ringen? Ok, maar wie dan eerst?'
Daarna was er feest in onze tuin. Begonenn met champagne en sabreren. Toen kip patat en appelmoes en een beetje salade als eten, met als toetje bruidstaart bestaande uit fototompoezen, waarna de bar open ging tot middernacht.
Het was geheel niét wat ik me ooit had voorgesteld.
Als ik me (ok, wij) ooit al iets had voorgesteld van trouwen.
Maar het was de Allerleukste Feestdag Ooit.
We (ok, ik) hadden 3 maanden om alles te regelen, incl buitenlandse papieren etc.
Mijn wens was op de fiets in spijkerbroek naar een gratistrouwochtend in het algemeen stadhuis.
Hij wilde mij in een hollywoodjurk met mijn haar strak opgestoken met tiara's en parels, hij in glimmend zwart zigeunerpak en het liefst zilveren schoenen in een Rolls Royce (of zoiets) naar een mooie plek buiten met een feest met vuurwerk en al onze buitenlandse vrienden over late komen.
En dan heb ik het nog niet eens over hoe onze kinderen trouwen als geheel zien, en wat (schoon)moeders allemaal te willen hebben.
Ik heb een jurk laten maken. Eentje waar ik me de hele dag lekker in voelde (van Tshirtstof). Ik heb wel mijn haar laten opsteken, zonder glitters, maar alleen voor de ceremonie en aankomst op het feest. Daarna heb ik het losgegooid.
Hij had een niet al te glimmend pak en gewone nette schoenen.
Onze trouwringen zijn helemaal niet de ringen die we wilden, maar dat kon ons (ok, mij) na een half uur (ver voor de trouwdag) ook echt niet meer rukken. En ik draag het nu met trots.
De fiets die ik had voorgesteld, werd al snel omgezet in een tuctuc, maar die kon ineens niet dus werd het een loeidure geleende mercedes.
We zijn getrouwd in een monumentaal pand, waar het chaos was. De helft was te laat door domme taxichauffeurs en file. Niemand stil was en zat tijdens de ceremonie (kinderen vielen, huilden, grote mensen achter in zaten te giebelen, we hadden wel 7 fotocamera's in onze giegel staan, de bruid zat aan 1 stuk door te sniffen van geluk). En wij elke keer aan de ambtenaar moesten vragen: 'En wat nu? oh de ringen? Ok, maar wie dan eerst?'
Daarna was er feest in onze tuin. Begonenn met champagne en sabreren. Toen kip patat en appelmoes en een beetje salade als eten, met als toetje bruidstaart bestaande uit fototompoezen, waarna de bar open ging tot middernacht.
Het was geheel niét wat ik me ooit had voorgesteld.
Als ik me (ok, wij) ooit al iets had voorgesteld van trouwen.
Maar het was de Allerleukste Feestdag Ooit.
vrijdag 24 september 2010 om 19:14
HH, wij/R. doen de cadeaus naar Marokko toe, en dat kan niet veel en groot genoeg. Is denk ik ook niet vergelijkbaar met leuke dingen voor jouw naasten meenemen. Ik neem tenminste aan dat jij geen Xenossen & Ikea's leeg gaat kopen om koffiekopjes (want die hebben ze niet in Marokko ), messensets (die ook niet, ik heb geen idee hoe ze daar ooit iets snijden ) of pannen () mee te nemen. Ongelooflijk. Verder kleding & schoenen voor de kinderen, en kleding voor de rest trouwens ook. Voor de oude fietsenmaker in de wijk, want die heeft zelf niks, voor de jongen bij de bank want dat was vroeger 'n goede vriend, en bedenk er zelf nog maar wat figuranten bij. Gelukkig koopt R. wel alles in de sale, bv. overhemden bij de V&D voor ¤ 5,- per stuk en dan nog 3 halen 2 betalen. Maar toch. Z'n hele bagage gaat vol met cadeaus, hij neemt zelf 'n klein rugzakje met eigen spullen mee.
Dat is een lange lap tekst om te zeggen dat de koopgekte al weer bezig is, want we gaan over 'n week of 6 weer die kant op.
Dat is een lange lap tekst om te zeggen dat de koopgekte al weer bezig is, want we gaan over 'n week of 6 weer die kant op.
zaterdag 25 september 2010 om 10:56
R doet gewoon heel bewust zijn Sinterklaasaankopen. Dat scheelt een hoop geld, zo ver tevoren inslaan.(Thank goddess, hier werkt het -nog??- niet zo)
Ik ben ook alweer klaar voor de kinderen dit jaar. Alles 50% van de afprijzing. Dus nu hebben we een step voor Chip en een enorme muursticker voor Kjongen voor weinig.
Eigenlijk lijk ik meer op R
Als ik naar Kman ging dan had ik de helft van mijn koffer vol voor hem (en onze roommate, en de buurvrouw, en een buurmeisje van de overkant...).
Iets te eten als katjangnootjes en Tshirts in zijn maat (de Turkse waren alleen in van die nepmerken in gouden letters in zijn maat) en vooral zomerbroeken voor Kman.
Goéd speelgoed voor het buurmeisje zoals een theeserviesje of Fischer Priceding, omdat in TR allerlei speelgoed heus te kop is, maar het meeste van de markt komt. En meer keus dan verkleurde barbies, neppistolen en andersoortig Chinees spul dat in de EU werd afgekeurd.
Voor de buuv vaak keukenspullen om mee te nemen naar het strand, zoals koelbox, thermosfles.
Nou ja... dat dus
Ik ben ook alweer klaar voor de kinderen dit jaar. Alles 50% van de afprijzing. Dus nu hebben we een step voor Chip en een enorme muursticker voor Kjongen voor weinig.
Eigenlijk lijk ik meer op R
Als ik naar Kman ging dan had ik de helft van mijn koffer vol voor hem (en onze roommate, en de buurvrouw, en een buurmeisje van de overkant...).
Iets te eten als katjangnootjes en Tshirts in zijn maat (de Turkse waren alleen in van die nepmerken in gouden letters in zijn maat) en vooral zomerbroeken voor Kman.
Goéd speelgoed voor het buurmeisje zoals een theeserviesje of Fischer Priceding, omdat in TR allerlei speelgoed heus te kop is, maar het meeste van de markt komt. En meer keus dan verkleurde barbies, neppistolen en andersoortig Chinees spul dat in de EU werd afgekeurd.
Voor de buuv vaak keukenspullen om mee te nemen naar het strand, zoals koelbox, thermosfles.
Nou ja... dat dus
zaterdag 25 september 2010 om 12:32
Heejhallo, ik doe dat wel als ik bij iemand blijf logeren, niet als ik bij mijn ouders blijf slapen. Verjaardagen ed. die ik gemist heb begin ik niet aan, op mij ligt immers ook geen stapel cadeaus te wachten voor mijn verjaardag! Voor mijn ouders en broers zorg ik wel altijd dat ik wat geef met hun verjaardag en verder voor vriendinnen eigenlijk alleen als er iets speciaals is zoals afstuderen, trouwen etc. Als ik wat aardigs vind wat leuk voor hen is koop ik het weleens.
Naar mijn vriends land sturen we wel een hele hoop, maar dat is een heel andere situatie vind ik, daar heb je veel minder dus voor hen is het óf (een aanvulling op) noodzakelijke dingen zoals kleding, medicijnen etc., óf luxe wat je ze dan ook gunt omdat ze nooit wat luxe hebben. Mijn ouders kopen dat wel als ze er zin in hebben dus dat is al heel anders.
Naar mijn vriends land sturen we wel een hele hoop, maar dat is een heel andere situatie vind ik, daar heb je veel minder dus voor hen is het óf (een aanvulling op) noodzakelijke dingen zoals kleding, medicijnen etc., óf luxe wat je ze dan ook gunt omdat ze nooit wat luxe hebben. Mijn ouders kopen dat wel als ze er zin in hebben dus dat is al heel anders.
zaterdag 25 september 2010 om 14:15
Thanks voor de verhalen. ik vroeg het me gewoon even af hoe anderen het doen. De vorige keer dat ik in Europa was, had ik in 10 dagen iets van 5 adressen waar ik sliep. En ik had ook heel veel andere zooi bij me, dus nam even niet iets voor iedereen mee. Maar nu wist ik niet of ik asociaal was of niet 
Heb toen wel de kadolozen getrakteerd hoor. Maar ik merk gewoon aan mezelf dat de lol van elke keer iets leuks lokaals meenemen er een beetje af is, in tegenstelling tot toen ik net verhuisd was.
Mijn ouders zijn sowieso nogal 'doe maar normaal' ingestled, dus voor hen neem ik ook niet altijd iets mee. Terwijl zij misschien wel het meest een kadootje verdienen (me altijd gesteund met studie en promoveren).
Tegelijk is het andersom ook zo. De eerste keer dat ik voor een paar maanden naar het buitenland ging, kreeg ik van heel veel familie en vrienden kaartjes en kadootjes, en nu is het inmiddels normaal. Niet dat ik daarom niks mee zou nemen, natuurlijk. Maar det tijden dat ik een kaartje met 'succes met je project' van de vrindin van mijn moeder of de buurvrouw kreeg zijn wel een beetje voorbij.
Gemiste verjaardagen doe ik ook niet zo, eigenlijk om de reden die Marg geeft. Wel bij mijn lieve nichtje en neefje (sinds ik tante ben), maar mijn vader scheelt het echt niet, maar dat was al zo sinds ik klein ben (hij wilde altijd 'een dikke kus' voor zijn verjaardag of vaderdag). Voor nieuwe babies stuur ik meestal iets op. Want dat is sinds dit jaar ook echt goed begonnen.
Nou ja, thanks voor de feedback, wilde gewoon even checken of ik nou raar hierin in ben. De koffiekopjes blijven hier gewoon in de winkel trouwens. (On that note, mijn moeder heeft me wel serieus 3 keer gevraagd of ze geen senseo apparaat naar me op moest sturen. Ik vind dat niet eens lekker en er zijn 50 andere manieren van koffie maken. 'Maar dat is geen senseo' zegt mijn moeder dan. En hoewel ik geen koffiesnob ben hoor vind ik zelf, vind ik het toch maar gek dat mijn moeder in een par jaar tijd is vergeten dat zo'n ding niet essentieel in je leven is.)
Heb toen wel de kadolozen getrakteerd hoor. Maar ik merk gewoon aan mezelf dat de lol van elke keer iets leuks lokaals meenemen er een beetje af is, in tegenstelling tot toen ik net verhuisd was. Mijn ouders zijn sowieso nogal 'doe maar normaal' ingestled, dus voor hen neem ik ook niet altijd iets mee. Terwijl zij misschien wel het meest een kadootje verdienen (me altijd gesteund met studie en promoveren).
Tegelijk is het andersom ook zo. De eerste keer dat ik voor een paar maanden naar het buitenland ging, kreeg ik van heel veel familie en vrienden kaartjes en kadootjes, en nu is het inmiddels normaal. Niet dat ik daarom niks mee zou nemen, natuurlijk. Maar det tijden dat ik een kaartje met 'succes met je project' van de vrindin van mijn moeder of de buurvrouw kreeg zijn wel een beetje voorbij.
Gemiste verjaardagen doe ik ook niet zo, eigenlijk om de reden die Marg geeft. Wel bij mijn lieve nichtje en neefje (sinds ik tante ben), maar mijn vader scheelt het echt niet, maar dat was al zo sinds ik klein ben (hij wilde altijd 'een dikke kus' voor zijn verjaardag of vaderdag). Voor nieuwe babies stuur ik meestal iets op. Want dat is sinds dit jaar ook echt goed begonnen.
Nou ja, thanks voor de feedback, wilde gewoon even checken of ik nou raar hierin in ben. De koffiekopjes blijven hier gewoon in de winkel trouwens. (On that note, mijn moeder heeft me wel serieus 3 keer gevraagd of ze geen senseo apparaat naar me op moest sturen. Ik vind dat niet eens lekker en er zijn 50 andere manieren van koffie maken. 'Maar dat is geen senseo' zegt mijn moeder dan. En hoewel ik geen koffiesnob ben hoor vind ik zelf, vind ik het toch maar gek dat mijn moeder in een par jaar tijd is vergeten dat zo'n ding niet essentieel in je leven is.)
zaterdag 25 september 2010 om 18:18
Hej Nemo: PROFICIAT!
Ben je 't 'n beetje aan 't vieren?
En ik ben blij om te horen dat wij niet normaal maar wel entertainend zijn.
Oh ja, leuk echt speelgoed voor de kinderen neem ik ook mee. Dat koop ik zonder R. erbij, want die koopt van die afgekeurde Chinashit. R's neef, waarvan R. zichzelf heeft opgeworpen als soort van peetoom, heeft dezelfde kleding- en schoenenmaat als mijn broer. En mij broer heeft altijd leuke kleding die ie ook regelmatig weggeeft, dat is dan fijn voor Ali.
Punica: goed dat je hebt gesolliciteerd, weet je wanneer je antwoord terug kunt verwachten?
MZ: heb jij je brief nog gestuurd?
Ben je 't 'n beetje aan 't vieren?
En ik ben blij om te horen dat wij niet normaal maar wel entertainend zijn.
Oh ja, leuk echt speelgoed voor de kinderen neem ik ook mee. Dat koop ik zonder R. erbij, want die koopt van die afgekeurde Chinashit. R's neef, waarvan R. zichzelf heeft opgeworpen als soort van peetoom, heeft dezelfde kleding- en schoenenmaat als mijn broer. En mij broer heeft altijd leuke kleding die ie ook regelmatig weggeeft, dat is dan fijn voor Ali.
Punica: goed dat je hebt gesolliciteerd, weet je wanneer je antwoord terug kunt verwachten?
MZ: heb jij je brief nog gestuurd?
zaterdag 25 september 2010 om 20:09
@Issis: Ik had tot 1 oktober om mijn brief te sturen, dus in ieder geval niet voor die tijd (neem ik dan aan). Ik geef ze altijd 2 weken en dan hang ik aan de telefoon
Ik vind het echt leuk om kleine dingetjes te geven aan mensen als ik terug ben En omdat ik ze niet op wil zadelen met troep geef ik meestal iets van eten of andere verbruiksartikelen (ik heb zelf een hekel aan *snuisterijen en hebbedingetjes*). Ook nuttige neutrale dingetjes waar ik toevallig tegenaan loop neem ik wel mee, maar dingen die smaak afhankelijk zijn daar hou ik mijn handen vanaf.
Kleding doorgeven vind ik trouwens ook altijd leuk, dat doe ik ook met mijn moeder en zusje! Ik koop ook graag tweedehands kleding (ook omdat ik voordelig -moet- leven). Het is echt verrassend wat voor kleding je soms tegenkomt voor een leuk prijsje als je goed zoekt!
Ik ben benieuwd naar Nemo's nieuws?
Ik vind het echt leuk om kleine dingetjes te geven aan mensen als ik terug ben En omdat ik ze niet op wil zadelen met troep geef ik meestal iets van eten of andere verbruiksartikelen (ik heb zelf een hekel aan *snuisterijen en hebbedingetjes*). Ook nuttige neutrale dingetjes waar ik toevallig tegenaan loop neem ik wel mee, maar dingen die smaak afhankelijk zijn daar hou ik mijn handen vanaf.
Kleding doorgeven vind ik trouwens ook altijd leuk, dat doe ik ook met mijn moeder en zusje! Ik koop ook graag tweedehands kleding (ook omdat ik voordelig -moet- leven). Het is echt verrassend wat voor kleding je soms tegenkomt voor een leuk prijsje als je goed zoekt!
Ik ben benieuwd naar Nemo's nieuws?
zondag 26 september 2010 om 11:00
quote:isiss schreef op 26 september 2010 @ 09:43:
Nemo's goeie nieuws? Of ze 't zelf goed vindt is nog de vraag, maar ze is weer 'n jaartje ouder geworden.
Hahahaha!
Heb het in tegenstelling tot vorig jaar -toen we net wisten dat mn moeder een hersentumor had- wel gevierd. Kleinschalig. 's middags met taart, koffie, thee en fris. Mn broertje, zusje + vriend, papa en mama die kwamen al om 13u. Alleen wist mn moeder dat niet. Ze had vorige week wel al besloten dat ze wilde komen (ze is al bijna een jaar niet in mijn huis geweest, dat ging niet). Dus ik had tegen haar gezegd dat ze dan om 13u maar moest komen dan was er nog niemand. De verrassing was dat wij er dan allemaal zouden zijn en symbolisch de kwal op zouden eten. Ik had namelijk 2 taarten laten maken met een kwal!
Mn mama in tranen, maar het was zeer geslaagd. Het was ook gewoon super fijn en bijzonder dat ze erbij was.
Het gaat elke dag iets beter, maar absoluut nog niet goed en er zijn ook elke keer rare kwaaltjes die erbij komen (of juist weer weggaan, dat is altijd beter natuurlijk). Het blijft voorlopig nog even afwachten tot de volgende MRI, eerst zien en dan geloven.
Met Tymp loopt het ook af en aan, gewoon omdat het nog steeds niet officieel is en dat natuurlijk nu wel begint op te breken. Er zit wel schot in de zaak wbt zijn huis dus dat is fijn. Ik ga er morgen lekker slapen en dan gaan we 2 weken geen contact hebben zodat hij alles op een rijtje kan zetten en ik me kan concentreren op school. Ik denk eigenlijk wel (ik wil schrijven dat ik het zeker weet, maar daar kan ik mijn vingers aan branen
) dat het allemaal goed gaat komen. We zijn echt leuk samen en hebben het heel leuk. We moeten het gewoon de tijd geven en ik moet wat geduld hebben (iets wat ik totaal nooit heb)
Heb ook -op de weekenden na- nu een huisgenootje. Een meisje uit mijn klas waar ik ook altijd slaap in Antwerpen op haar kamer als ik stage heb. Ze is van kamer geswitched maar haar kamer komt pas vrij op 1 november, tot die tijd slaapt ze bij mij (ze woont hier namelijk in een dorp en van dat dorp naar mij is niet te doen 's ochtend vroeg met openbaar vervoer). Is ook even wennen, al is ze de beste huisgenoot die je kan hebben. Je bent alleen bijna niet meer alleen. Maar goed, het is maar voor een bepaalde periode en het is ook heel gezellig, dus dat komt goed.
Ik ga eens even wat doen. Ga studeren vandaag en moet poetsen want het is te zien dat er gisteren veel mensen zijn geweest
Nemo's goeie nieuws? Of ze 't zelf goed vindt is nog de vraag, maar ze is weer 'n jaartje ouder geworden.
Hahahaha!
Heb het in tegenstelling tot vorig jaar -toen we net wisten dat mn moeder een hersentumor had- wel gevierd. Kleinschalig. 's middags met taart, koffie, thee en fris. Mn broertje, zusje + vriend, papa en mama die kwamen al om 13u. Alleen wist mn moeder dat niet. Ze had vorige week wel al besloten dat ze wilde komen (ze is al bijna een jaar niet in mijn huis geweest, dat ging niet). Dus ik had tegen haar gezegd dat ze dan om 13u maar moest komen dan was er nog niemand. De verrassing was dat wij er dan allemaal zouden zijn en symbolisch de kwal op zouden eten. Ik had namelijk 2 taarten laten maken met een kwal!
Mn mama in tranen, maar het was zeer geslaagd. Het was ook gewoon super fijn en bijzonder dat ze erbij was.
Het gaat elke dag iets beter, maar absoluut nog niet goed en er zijn ook elke keer rare kwaaltjes die erbij komen (of juist weer weggaan, dat is altijd beter natuurlijk). Het blijft voorlopig nog even afwachten tot de volgende MRI, eerst zien en dan geloven.
Met Tymp loopt het ook af en aan, gewoon omdat het nog steeds niet officieel is en dat natuurlijk nu wel begint op te breken. Er zit wel schot in de zaak wbt zijn huis dus dat is fijn. Ik ga er morgen lekker slapen en dan gaan we 2 weken geen contact hebben zodat hij alles op een rijtje kan zetten en ik me kan concentreren op school. Ik denk eigenlijk wel (ik wil schrijven dat ik het zeker weet, maar daar kan ik mijn vingers aan branen
) dat het allemaal goed gaat komen. We zijn echt leuk samen en hebben het heel leuk. We moeten het gewoon de tijd geven en ik moet wat geduld hebben (iets wat ik totaal nooit heb)Heb ook -op de weekenden na- nu een huisgenootje. Een meisje uit mijn klas waar ik ook altijd slaap in Antwerpen op haar kamer als ik stage heb. Ze is van kamer geswitched maar haar kamer komt pas vrij op 1 november, tot die tijd slaapt ze bij mij (ze woont hier namelijk in een dorp en van dat dorp naar mij is niet te doen 's ochtend vroeg met openbaar vervoer). Is ook even wennen, al is ze de beste huisgenoot die je kan hebben. Je bent alleen bijna niet meer alleen. Maar goed, het is maar voor een bepaalde periode en het is ook heel gezellig, dus dat komt goed.
Ik ga eens even wat doen. Ga studeren vandaag en moet poetsen want het is te zien dat er gisteren veel mensen zijn geweest
zondag 26 september 2010 om 23:45
Grrrr, ik wilde solliciteren op een geweldige baan met zeer grote onwaarschijnlijkheid dat ik er kans op maak maar goed;in ieder geval proberen. Ging via een website waarop je een heel formulier moest invullen, uiterste datum vandaag. Maar ik was ziek, en trok dus net op het allerlaatste moment nog mn laptop erbij om tóch die vragen te beantwoorden. Ik druk net op 'sent' en krijg de melding dat de reactieperiode over is.
Verdomme, toen ik aan het formulier begon stond dat er nog niet! Zou ik nou net te laat zijn? Of zal ik er nog bij zitten?
Oh, kan mezelf wel voor mn kop slaan dat ik er niet één uurtje eerder aan ben gaan zitten!
Verdomme, toen ik aan het formulier begon stond dat er nog niet! Zou ik nou net te laat zijn? Of zal ik er nog bij zitten?
Oh, kan mezelf wel voor mn kop slaan dat ik er niet één uurtje eerder aan ben gaan zitten!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 27 september 2010 om 00:27
Ja ik baal van mezelf 
Allemaal niet erg belangrijk, maar ik heb griep en dan ben ik sowieso al in een bozige bui omdat ik mezelf altijd zo stom vind als ik ziek ben.
Heb de hele ochtend geslapen, pas tegen 5 uur kon ik weer een beetje uit bed komen. Man wat voel ik me beroerd, kan ook niets binnen houden. Maar omdat ik zo veel geslapen heb, ben ik nu nog wakker. En kramp hier en daar en spierpijn overal en een bonkend hoofd. Heb net lekker schoon beddegoed op mn bed gegooid, dus dat is wel fijn. Maar ik ben even niets waard vandaag en ik ben bang dat t morgen ook nog even niets wordt...
En het allerstomste:ik heb dit altijd begin van het schooljaar! Alsof ik al mn weerstand verlies in de zomervakantie en in zo'n collegezaal vol bacillen dan meteen een leuke verzameling ziektes oppik. Alsof ik niet tegen drie druppels herfstregen kan. Alsof ik niets beters te doen heb.
Allemaal niet erg belangrijk, maar ik heb griep en dan ben ik sowieso al in een bozige bui omdat ik mezelf altijd zo stom vind als ik ziek ben.Heb de hele ochtend geslapen, pas tegen 5 uur kon ik weer een beetje uit bed komen. Man wat voel ik me beroerd, kan ook niets binnen houden. Maar omdat ik zo veel geslapen heb, ben ik nu nog wakker. En kramp hier en daar en spierpijn overal en een bonkend hoofd. Heb net lekker schoon beddegoed op mn bed gegooid, dus dat is wel fijn. Maar ik ben even niets waard vandaag en ik ben bang dat t morgen ook nog even niets wordt...
En het allerstomste:ik heb dit altijd begin van het schooljaar! Alsof ik al mn weerstand verlies in de zomervakantie en in zo'n collegezaal vol bacillen dan meteen een leuke verzameling ziektes oppik. Alsof ik niet tegen drie druppels herfstregen kan. Alsof ik niets beters te doen heb.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
