Relaties
alle pijlers
Vader met asperger
zondag 3 oktober 2010 om 11:06
Hallo ik ben op zoek naar iemand om mee te praten, die de ervaring heeft om te leven met een ouder met asperger.
Ik ben nu 23 jaar en ik realiseer nu hoe eenzaam ik vroeger was, en nog ben. Ik studeer nu een opleiding waar ik veel aan mijn kindertijd moet terug denken. Daardoor komt alles terug, wat ik erg pijnlijk vind (alles was weg gestopt) maar ik wil hier ook graag over praten met anderen die dezelfde ervaringen hebben.
Mijn moeder stond altijd aan mijn vaders kant en mijn zus idoliseert mijn vader. Hierdoor voel ik mij ook erg alleen.
Ik hoop dat jullie reageren.
Ik ben nu 23 jaar en ik realiseer nu hoe eenzaam ik vroeger was, en nog ben. Ik studeer nu een opleiding waar ik veel aan mijn kindertijd moet terug denken. Daardoor komt alles terug, wat ik erg pijnlijk vind (alles was weg gestopt) maar ik wil hier ook graag over praten met anderen die dezelfde ervaringen hebben.
Mijn moeder stond altijd aan mijn vaders kant en mijn zus idoliseert mijn vader. Hierdoor voel ik mij ook erg alleen.
Ik hoop dat jullie reageren.
zondag 3 oktober 2010 om 11:23
Ik denk dat het belangrijk is om de herinneringen die je hebt , met vergeving te bezien. Een vader met asperger, komt vaak heel hard over en heeft niet de flexibiliteit om het één en ander van een andere kant te bekijken, met alle gevolgen van dien.
Ik heb al eens eerder hier op het forum aangegeven dat, niet iedereen het talent heeft om hersenchirurg te worden of raketgeleerde. Hetzelfde geldt voor de talenten voor het dagelijks leven, niet iedereen is daar mee behept en je moet toegeven, dat een gebrek aan talent niemand te verwijten valt.
Mensen met asperger hebben grote sociale handicaps en kunnen met de grootste glimlach, hun medemens tot in de ziel kwetsen zonder dat ze daar erg in hebben en confronteer je ze daarmee , dan spreken ze je keihard tegen, omdat het niet de bedoeling is geweest en het niet tot hun doordringt dat dat kwetsen wel degelijk gebeurt is.
Nogmaals, probeer er met vergeving naar te kijken, hoe moeilijk dat ook is, hij heeft nooit anders gekund.
Ik heb al eens eerder hier op het forum aangegeven dat, niet iedereen het talent heeft om hersenchirurg te worden of raketgeleerde. Hetzelfde geldt voor de talenten voor het dagelijks leven, niet iedereen is daar mee behept en je moet toegeven, dat een gebrek aan talent niemand te verwijten valt.
Mensen met asperger hebben grote sociale handicaps en kunnen met de grootste glimlach, hun medemens tot in de ziel kwetsen zonder dat ze daar erg in hebben en confronteer je ze daarmee , dan spreken ze je keihard tegen, omdat het niet de bedoeling is geweest en het niet tot hun doordringt dat dat kwetsen wel degelijk gebeurt is.
Nogmaals, probeer er met vergeving naar te kijken, hoe moeilijk dat ook is, hij heeft nooit anders gekund.
zondag 3 oktober 2010 om 11:31
Heyhallo, ik heb zelf asperger. Maar ik ben vrouw, en wel empathisch. Ik ben niet erg sociaalvoelend van nature, dat niet. Ik wilde gewoon niets liever dan meedoen als echt mens, dus heb ik van het begrijpen van het sociale mijn 'fiep' gemaakt. En nog gaat het niet altijd goed... De meeste mannen met een ASS zie ik dit echter helaas niet doen. De noodzaak wordt door velen kennelijk niet gevoeld. Als je een echtgenote hebt die jou als man op handen draagt, dan is die noodzaak er ook niet echt... Jammer.
Ik wil heel bewust geen kinderen. Dat heeft maar voor een deel met mijn autisme te maken. En dan nog niet eens het erfelijke aspect, want ik heb begrepen dat autisme vooral door de genen van de vader wordt overgedragen. Ik wil voorkomen dat ik verkeerd met een kind omga of mijn zelfbeheersing verlies. Mede daarom wil ik geen kinderen.
Ik wil heel bewust geen kinderen. Dat heeft maar voor een deel met mijn autisme te maken. En dan nog niet eens het erfelijke aspect, want ik heb begrepen dat autisme vooral door de genen van de vader wordt overgedragen. Ik wil voorkomen dat ik verkeerd met een kind omga of mijn zelfbeheersing verlies. Mede daarom wil ik geen kinderen.
zondag 3 oktober 2010 om 11:31
Mijn situatie is denk ik niet echt vergelijkbaar. Ik ben ook opgegroeid met een vader met Asperger, maar ik heb het zelf ook. Daar komt bij dat mijn moeder hoogstwaarschijnlijk borderline heeft en ik altijd veel meer problemen heb gehad met mijn moeder dan met mijn vader.
Mijn vader was voor ons juist een soort houvast, want erg gelijkmatig in doen en laten. Ook erg onderkoeld qua emoties, maar met een kruidvat als moeder was dat voor mij juist erg prettig.
Ik heb me wel soms in de steek gelaten gevoeld, vooral op emotioneel vlak. Maar ik ben toch erg gesteld op mijn vader, hij deed namelijk wel altijd zijn best om er voor ons te zijn.
Mijn vader was voor ons juist een soort houvast, want erg gelijkmatig in doen en laten. Ook erg onderkoeld qua emoties, maar met een kruidvat als moeder was dat voor mij juist erg prettig.
Ik heb me wel soms in de steek gelaten gevoeld, vooral op emotioneel vlak. Maar ik ben toch erg gesteld op mijn vader, hij deed namelijk wel altijd zijn best om er voor ons te zijn.
