3000 IS JARIG!
woensdag 13 oktober 2010 om 20:54
Lieve leden,
Wat vliegt de tijd hè? Voordat je het in de gaten hebt is er weer een week voorbij!
Dit topic begon een jaar geleden vanuit een geintje. BAM en ik wilden ook wel eens een topic met 3000 berichten voor elkaar boksen. Dat is meer dan gelukt. Allereerst dank voor iedereen die daar ooit, op wat voor manier dan ook, een bijdrage aan heeft geleverd.
Bij meer dan 3 postings ben je levenslang lid. Dat zijn er inmiddels nogal wat. We gaan geen namen noemen, want dan doen we mensen te kort of mensen worden geassocieerd met iets, waar ze niet (meer) mee geassocieerd willen worden.
We hebben gelachen (veel gelachen), gedeeld, gehuild, vervloekt, gezongen, gedronken, verbannen en aanbeden. Iedereen is welkom (tot het tegendeel bewezen is), leed wordt niet met leed vergeleken en quoten is niet netjes.
Heppy New Topic, een fijne verjaardag, maak er een mooie dag van!
Posters, ex-posters, meelezers, stalkerTs, bannelingen, Naomi, (ex)Angels, Annerietje, Hogerhand…… neem een stuk taart, neem een borrel. Het is feest!
maandag 18 oktober 2010 om 21:54
quote:mocy schreef op 18 oktober 2010 @ 21:50:
Oei Egel, leren.... Ik vind dat ik veel fouten heb gemaakt. Hij was pas 18 toen deze diagnose gesteld werd. Was hij jonger geweest dan hadden we veel meer structuren kunnen aanbrengen en had hij ook jong begeleiding gekregen. Nu is hij volwassen en bepaalt zelf wat wel of niet en dat is in zijn geval niet, of zo min mogelijk.
Oeh, dat is laat om dan pas te onderkennen.
Wat dat betreft heb ik (en zoon) nog geluk met diagnose op 10jr.
Dat schijnt erg vroeg te zijn en is waarschijnlijk te danken aan mijn "pitbull" neigingen als ik denk dat er iets met mijn kind aan de hand is.
Hij heeft nu heel goede hulp en begeleiding op school.
Oei Egel, leren.... Ik vind dat ik veel fouten heb gemaakt. Hij was pas 18 toen deze diagnose gesteld werd. Was hij jonger geweest dan hadden we veel meer structuren kunnen aanbrengen en had hij ook jong begeleiding gekregen. Nu is hij volwassen en bepaalt zelf wat wel of niet en dat is in zijn geval niet, of zo min mogelijk.
Oeh, dat is laat om dan pas te onderkennen.
Wat dat betreft heb ik (en zoon) nog geluk met diagnose op 10jr.
Dat schijnt erg vroeg te zijn en is waarschijnlijk te danken aan mijn "pitbull" neigingen als ik denk dat er iets met mijn kind aan de hand is.
Hij heeft nu heel goede hulp en begeleiding op school.
maandag 18 oktober 2010 om 22:00
Egel, dat is idd heel fijn. Oudste was altijd al anders, maar eerste kind (wat weet je dan eigenlijk) en wij zijn zelf ook niet zo ''doorsnee''. Plus dat mijn vriendinnen met oudere kinderen ook altijd zeiden ''joh, dat is een fase, dat gaat wel weer over''. Buiten dat kon hij altijd heel goed meekomen op school. Zijn intelligentie is bovengemiddeld. Hij zat ook op de montessori en daar viel hij ook niet zo op.
maandag 18 oktober 2010 om 22:08
Herkenbaar verhaal Mocy.
Hier bijna hetzelfde, geen doorsnee gezin met doorsnee mensen, montessorischool en bovengemiddelde intelligentie.
Maar ik, zijn moeder de zeurpiet (zoals ik werd genoemd door mijn familie bijv) bleef volhouden dat er iets was met hem.
Dit kind doet het net ff anders dan andere kinderen.
Niet heel herkenbaar "autistisch" maar toch opvallend anders in contact maken.
Niet heel erg wereldvreemd, maar toch kijkt hij al zijn hele leven anders naar de wereld om hem heen. (letterlijk)
Niet heel duidelijk anders, en toch anders duidelijk.
Enfin, uiteindelijk een diagnose (waar nog altijd aan getwijfeld wordt door bijv mijn familie) en toen kreeg ik van veel mensen de reactie: Je had toch gelijk, je hebt het altijd gezegd/geweten/gevoeld.
Zucht!
Hier bijna hetzelfde, geen doorsnee gezin met doorsnee mensen, montessorischool en bovengemiddelde intelligentie.
Maar ik, zijn moeder de zeurpiet (zoals ik werd genoemd door mijn familie bijv) bleef volhouden dat er iets was met hem.
Dit kind doet het net ff anders dan andere kinderen.
Niet heel herkenbaar "autistisch" maar toch opvallend anders in contact maken.
Niet heel erg wereldvreemd, maar toch kijkt hij al zijn hele leven anders naar de wereld om hem heen. (letterlijk)
Niet heel duidelijk anders, en toch anders duidelijk.
Enfin, uiteindelijk een diagnose (waar nog altijd aan getwijfeld wordt door bijv mijn familie) en toen kreeg ik van veel mensen de reactie: Je had toch gelijk, je hebt het altijd gezegd/geweten/gevoeld.
Zucht!
maandag 18 oktober 2010 om 22:13