Geen zin meer in studie
woensdag 20 oktober 2010 om 13:22
Zes jaar geleden begon ik vol goede moed en plezier aan mijn studie aan het hbo. Ik vond het best zwaar, maar binnen twee jaar haalde ik mijn propodeuse en kon ik mijn minor doen. Na mijn minor kwam mijn stage van acht maanden en daar ging het mis. Ik werd heel erg ziek en viel ontzettend veel af. Zoveel zelfs dat ik werd opgenomen in een kliniek voor eetstoornissen. Deze opname was begin dit jaar. Inmiddels gaat het stukken beter. Ik voel me veel beter en heb sinds een paar maanden een super lieve vriend. Dus begin september had ik echt weer zin om mijn studie te gaan afronden, maar het lukt gewoon niet. De vakken interesseren me helemaal niet en ik vind het allemaal heel erg saai. Hierdoor kan ik me er niet toe zetten om mijn huiswerk te gaan doen. Ook helpt het niet echt dat ik twee uur heen en twee uur terug moet reizen naar school toe. Vaak heb ik hier geen zin in aangezien de college's toch niet leuk zijn en blijf ik thuis.
Ik weet dat ik gewoon niet moet zeuren en door moet zetten, maar zodra ik maar denk aan het openslaan van een boek dan wordt ik al moe. Na een halve bladzijde lezen zijn mijn gedachten alweer met hele andere dingen bezig. Ik wil ontzettend graag mijn diploma halen. Ik wil weer verder met mijn leven en een leuke baan zoeken, maar ook vooral omdat ik anders helemaal het gevoel heb dat ik iedereen teleurstel. Het kost erg veel geld zo'n schooljaar en mijn ouders hebben al laten weten dat dit het laatste jaar is dat ze hiervoor betalen, dus dat ik maar beter mijn diploma kan gaan halen.
Heeft er iemand misschien tips of zijn er mensen die hetzelfde meemaken????
Ik weet dat ik gewoon niet moet zeuren en door moet zetten, maar zodra ik maar denk aan het openslaan van een boek dan wordt ik al moe. Na een halve bladzijde lezen zijn mijn gedachten alweer met hele andere dingen bezig. Ik wil ontzettend graag mijn diploma halen. Ik wil weer verder met mijn leven en een leuke baan zoeken, maar ook vooral omdat ik anders helemaal het gevoel heb dat ik iedereen teleurstel. Het kost erg veel geld zo'n schooljaar en mijn ouders hebben al laten weten dat dit het laatste jaar is dat ze hiervoor betalen, dus dat ik maar beter mijn diploma kan gaan halen.
Heeft er iemand misschien tips of zijn er mensen die hetzelfde meemaken????
donderdag 21 oktober 2010 om 00:40
Misschien omdat ehhh... ik weet het niet.
Maar ik kan me wel voorstellen dat het misschien niet alleen een kwestie is van 'schouders eronder'. Maar goed, ik redeneer ook maar vanuit mijn eigen situatie toen; ik deed een studie, die gezien mijn problemen totaal niet samenging. Ben ook iets anders gaan doen. En vind een schuld, ondanks dat het vervelend en jammer is, niet het allerbelangrijkste.
Maar ik ken TO niet, dus misschien snijdt het geen hout wat ik zeg!
Maar ik kan me wel voorstellen dat het misschien niet alleen een kwestie is van 'schouders eronder'. Maar goed, ik redeneer ook maar vanuit mijn eigen situatie toen; ik deed een studie, die gezien mijn problemen totaal niet samenging. Ben ook iets anders gaan doen. En vind een schuld, ondanks dat het vervelend en jammer is, niet het allerbelangrijkste.
Maar ik ken TO niet, dus misschien snijdt het geen hout wat ik zeg!
This is not kosher!
donderdag 21 oktober 2010 om 00:49
quote:Wellhello schreef op 21 oktober 2010 @ 00:40:
Misschien omdat ehhh... ik weet het niet.
Maar ik kan me wel voorstellen dat het misschien niet alleen een kwestie is van 'schouders eronder'. Maar goed, ik redeneer ook maar vanuit mijn eigen situatie toen; ik deed een studie, die gezien mijn problemen totaal niet samenging. Ben ook iets anders gaan doen. En vind een schuld, ondanks dat het vervelend en jammer is, niet het allerbelangrijkste.
Maar ik ken TO niet, dus misschien snijdt het geen hout wat ik zeg!
Ik studeer zelf met een chronische ziekte en ik weet hoe zwaar het is om te studeren en ziek te zijn.
Nu ben ik lichamelijk ziek en ik heb dus (bijna) geen psychische klachten maar ik kan me er iets bij voorstellen.
Toch sleep ik mezelf naar school. Probeer ik te presteren en probeer ik met teleurstellingen om te gaan als het eens niet lukt.
Ik ben nu wel een beetje bang omdat ik al mijn vakken moet halen maar ik weet ook dat ik dit kan.
Ik kan er met mijn hoofd niet bij dat je gaat stoppen als je nog maar even moet. Dom en jammer. Ook al vind je je studie stom, ook al heb je motivatieproblemen.
Geef je zelf een schop onder je kont en ga!
Misschien omdat ehhh... ik weet het niet.
Maar ik kan me wel voorstellen dat het misschien niet alleen een kwestie is van 'schouders eronder'. Maar goed, ik redeneer ook maar vanuit mijn eigen situatie toen; ik deed een studie, die gezien mijn problemen totaal niet samenging. Ben ook iets anders gaan doen. En vind een schuld, ondanks dat het vervelend en jammer is, niet het allerbelangrijkste.
Maar ik ken TO niet, dus misschien snijdt het geen hout wat ik zeg!
Ik studeer zelf met een chronische ziekte en ik weet hoe zwaar het is om te studeren en ziek te zijn.
Nu ben ik lichamelijk ziek en ik heb dus (bijna) geen psychische klachten maar ik kan me er iets bij voorstellen.
Toch sleep ik mezelf naar school. Probeer ik te presteren en probeer ik met teleurstellingen om te gaan als het eens niet lukt.
Ik ben nu wel een beetje bang omdat ik al mijn vakken moet halen maar ik weet ook dat ik dit kan.
Ik kan er met mijn hoofd niet bij dat je gaat stoppen als je nog maar even moet. Dom en jammer. Ook al vind je je studie stom, ook al heb je motivatieproblemen.
Geef je zelf een schop onder je kont en ga!
donderdag 21 oktober 2010 om 00:52
He Mikk,
ik denk dat ik me niet aangevallen hoef te voelen, maar wil wel even vermelden dat ik inmiddels versneld een studie doe, met goede resultaten en ik stages loop die enorm veel vragen maar ik toch na al die jaren trots op mezelf mag zijn met wat ik bereikt heb!
TO hoelang moet je nog precies?
ik denk dat ik me niet aangevallen hoef te voelen, maar wil wel even vermelden dat ik inmiddels versneld een studie doe, met goede resultaten en ik stages loop die enorm veel vragen maar ik toch na al die jaren trots op mezelf mag zijn met wat ik bereikt heb!
TO hoelang moet je nog precies?
This is not kosher!
donderdag 21 oktober 2010 om 01:01
quote:Wellhello schreef op 21 oktober 2010 @ 00:52:
He Mikk,
ik denk dat ik me niet aangevallen hoef te voelen, maar wil wel even vermelden dat ik inmiddels versneld een studie doe, met goede resultaten en ik stages loop die enorm veel vragen maar ik toch na al die jaren trots op mezelf mag zijn met wat ik bereikt heb!
TO hoelang moet je nog precies?
Nee joh. Ik weet niet wat de reden is dat het toen niet lukte dus ik kan jou daar toch onmogelijk op aanvallen
Ik bedoel het meer naar de TO toe. En wat ik eigenlijk probeer te zeggen is dat het zwaar kan zijn te studeren als je niet lekker in je vel zit maar dat het ongelofelijk zonde en dom zou zijn het nu op te geven.
Ik begrijp namelijk uit haar verhaal dat ze echt nog maar heel even moet. Dan kun je beter doorzetten en jezelf een schop onder je kont geven. Want ik begrijp vooral van de TO dat ze moeite heeft met naar school gaan en dat ze het niet meer zo leuk vindt.
He Mikk,
ik denk dat ik me niet aangevallen hoef te voelen, maar wil wel even vermelden dat ik inmiddels versneld een studie doe, met goede resultaten en ik stages loop die enorm veel vragen maar ik toch na al die jaren trots op mezelf mag zijn met wat ik bereikt heb!
TO hoelang moet je nog precies?
Nee joh. Ik weet niet wat de reden is dat het toen niet lukte dus ik kan jou daar toch onmogelijk op aanvallen
Ik bedoel het meer naar de TO toe. En wat ik eigenlijk probeer te zeggen is dat het zwaar kan zijn te studeren als je niet lekker in je vel zit maar dat het ongelofelijk zonde en dom zou zijn het nu op te geven.
Ik begrijp namelijk uit haar verhaal dat ze echt nog maar heel even moet. Dan kun je beter doorzetten en jezelf een schop onder je kont geven. Want ik begrijp vooral van de TO dat ze moeite heeft met naar school gaan en dat ze het niet meer zo leuk vindt.
donderdag 21 oktober 2010 om 11:57
Dank jullie wel voor alle reacties. Gisteren heb ik sinds lange tijd weer anderhalf uur achter elkaar zitten studeren en ik was echt helemaal kapot gisteravond. Klinkt misschien behoorlijk overdreven, maar ik merk echt dat het studeren me heel veel energie kost. Ik heb besloten dat ik het nu nog even drie weken aankijk. Dan heb ik namelijk tentamens. Als dan blijkt dat ik geen van die tentamens haal dan moet er een andere oplossing komen. Misschien in de vorm van bijles ofzo of dat ik samen met iemand ga studeren zodat ik zelf niet zo snel afgeleid ben en geneigd ben om andere dingen te gaan doen. Dingen die in mijn ogen dan belangrijker lijken. Nogmaals heel erg bedankt en het helpt echt om te horen dat ik niet de enige ben!
donderdag 21 oktober 2010 om 17:17
donderdag 21 oktober 2010 om 19:35
quote:Mikk schreef op 21 oktober 2010 @ 00:27:
[...]
Geen kritiek hoor maar ik ben gewoon benieuwd hoe dit zit omdat ik zelf studeer als chronisch ziek zijnde.
Jouw studieschuld is kwijtgescholden maar je studeert nu wel weer? Denkt de IB groep dan niet ''als ze nu studeert kon ze het toen ook? ''
Ook al studeer je deeltijd IB groep heeft toch wel gegevens? Of ben ik nou heel raar?
Was er een verschil in de studie dat je de vorige niet aan kon en deze wel?
Nogmaals geen kritiek hoor. Vraag me gewoon af hoe dit zit.
Ik heb namelijk vorig jaar een tijd in het ziekenhuis gelegen en heb daarom vrijstelling gekregen van het bindend studieadvies (HBO) maar ze zeggen wel dat als ik nu 1 vak niet haal (doe nu opnieuw het eerste jaar) dat ik van school af moet.
Bij ons moet je binnen 2 jaar je P hebben anders kun je vertrekken.
Hoi Mikk,
Ik heb niet alles gelezen verder, reageer alleen even op jou.
Als je een studie in deeltijd doet, heb je geen recht op studiefinanciering. (Behalve als het een lerarenopleiding is, maar dat is bij mij niet het geval.) Met de IB heb ik dus niks te maken nu.
En js, aangezien ik zelfs een nieuwe beurs voor een andere voltijdopleiding aan had kunnen vragen ( wat ik niet heb gedaan dus weet niet of dat ook goed gekeurd werd) denk ik niet dat ze denken: kan ze dit nu wel aan. Ik heb gewoon niets meer met ze te maken omdat vriend en ik de opleiding nu zelf betalen. Ik heb het geluk dat dat kan, omdat mijn vriend full time werkt.
Er waren een aantal redenen waardoor ik mijn eerste hbo opleiding niet meer kon doen, zowel qua beroep waar ik voor werd opgeleid als bepaalde eisen aan het onderwijs systeem. Het was / is niet zozeer dat ik hbo niet aan kon.
Ik ben voor het eerst met hbo begonnen in 2005. Ik geloof dat die school ook een jaar later heeft ingesteld dat je binnen 2 jaar je p moest hebben, of het is een algemene hbo regel geworden. Maar voor 'mijn' jaar gold dat dus nog niet.
Ik vind het trouwens zelf wel een goede regel hoor. Je kan er beter na twee jaar af moeten dan er pas na vier jaar achter komen dat je het eigenlijk toch niet kan.
[...]
Geen kritiek hoor maar ik ben gewoon benieuwd hoe dit zit omdat ik zelf studeer als chronisch ziek zijnde.
Jouw studieschuld is kwijtgescholden maar je studeert nu wel weer? Denkt de IB groep dan niet ''als ze nu studeert kon ze het toen ook? ''
Ook al studeer je deeltijd IB groep heeft toch wel gegevens? Of ben ik nou heel raar?
Was er een verschil in de studie dat je de vorige niet aan kon en deze wel?
Nogmaals geen kritiek hoor. Vraag me gewoon af hoe dit zit.
Ik heb namelijk vorig jaar een tijd in het ziekenhuis gelegen en heb daarom vrijstelling gekregen van het bindend studieadvies (HBO) maar ze zeggen wel dat als ik nu 1 vak niet haal (doe nu opnieuw het eerste jaar) dat ik van school af moet.
Bij ons moet je binnen 2 jaar je P hebben anders kun je vertrekken.
Hoi Mikk,
Ik heb niet alles gelezen verder, reageer alleen even op jou.
Als je een studie in deeltijd doet, heb je geen recht op studiefinanciering. (Behalve als het een lerarenopleiding is, maar dat is bij mij niet het geval.) Met de IB heb ik dus niks te maken nu.
En js, aangezien ik zelfs een nieuwe beurs voor een andere voltijdopleiding aan had kunnen vragen ( wat ik niet heb gedaan dus weet niet of dat ook goed gekeurd werd) denk ik niet dat ze denken: kan ze dit nu wel aan. Ik heb gewoon niets meer met ze te maken omdat vriend en ik de opleiding nu zelf betalen. Ik heb het geluk dat dat kan, omdat mijn vriend full time werkt.
Er waren een aantal redenen waardoor ik mijn eerste hbo opleiding niet meer kon doen, zowel qua beroep waar ik voor werd opgeleid als bepaalde eisen aan het onderwijs systeem. Het was / is niet zozeer dat ik hbo niet aan kon.
Ik ben voor het eerst met hbo begonnen in 2005. Ik geloof dat die school ook een jaar later heeft ingesteld dat je binnen 2 jaar je p moest hebben, of het is een algemene hbo regel geworden. Maar voor 'mijn' jaar gold dat dus nog niet.
Ik vind het trouwens zelf wel een goede regel hoor. Je kan er beter na twee jaar af moeten dan er pas na vier jaar achter komen dat je het eigenlijk toch niet kan.
Liefde is als Sinterklaas: je moet er in geloven, anders wordt het niks...
donderdag 21 oktober 2010 om 19:41
Even nog als aanvulling: ik had o.a. last van chronische vermoeidheid. Dat ik gestopt ben met studie 1 is nu bijna een jaar geleden. Ik heb nu een jaar rust gehad en het gaat nu een stuk beter.
Bovendien scheelt het voor mij dat ik niet meer iedere dag naar school hoef. Het vervoer van en naar school vond ik ook heel vermoeiend. Nu is mijn school bijna om de hoek. Dat is toeval, maar toch scheelt dat voor mij veel.
En doordat ik nu niet meer iedere dag school heb kan ik dingen als fysio, huiswerk en stage beter spreiden. Dat maakt voor mij heel veel uit.
Nu heb ik nog maar 1 dag stage in de week ( dat moeten er volgend jaar minimaal twee worden.) Al heb ik vandaag stage gehad en ben ik nu ook moe.
Maar ja, je moet toch wat. Ik ben 24 en na een jaar thuis zitten ben je de vaatwasser uitruimen ook wel beu.
Bovendien scheelt het voor mij dat ik niet meer iedere dag naar school hoef. Het vervoer van en naar school vond ik ook heel vermoeiend. Nu is mijn school bijna om de hoek. Dat is toeval, maar toch scheelt dat voor mij veel.
En doordat ik nu niet meer iedere dag school heb kan ik dingen als fysio, huiswerk en stage beter spreiden. Dat maakt voor mij heel veel uit.
Nu heb ik nog maar 1 dag stage in de week ( dat moeten er volgend jaar minimaal twee worden.) Al heb ik vandaag stage gehad en ben ik nu ook moe.
Maar ja, je moet toch wat. Ik ben 24 en na een jaar thuis zitten ben je de vaatwasser uitruimen ook wel beu.
Liefde is als Sinterklaas: je moet er in geloven, anders wordt het niks...