Overig
alle pijlers
3000+ deel 72
maandag 25 oktober 2010 om 20:49
Welkom bij alweer een nieuw deel van 3000+!
Wegens enome inspiratieloosheid deze keer geen gevatte tekst en geen tranentrekkende OP!
Maar wel......... een afschuwelijk glitterplaatje
Nog even een paar regels:
* S.v.p. niet quoten van gevoelige, persoonlijke informatie.
* Toon respect naar elkaar in elke situatie.
* Verdriet wordt niet vergeleken, leed is leed.
En verder voor iedereen die verder durft te scrollen na het glitterplaatje: je bent welkom om mee te komen schrijven!
Wegens enome inspiratieloosheid deze keer geen gevatte tekst en geen tranentrekkende OP!
Maar wel......... een afschuwelijk glitterplaatje
Nog even een paar regels:
* S.v.p. niet quoten van gevoelige, persoonlijke informatie.
* Toon respect naar elkaar in elke situatie.
* Verdriet wordt niet vergeleken, leed is leed.
En verder voor iedereen die verder durft te scrollen na het glitterplaatje: je bent welkom om mee te komen schrijven!
woensdag 27 oktober 2010 om 12:08
Omdat de schilders buiten hun radio aanhebben kan ik mijn pil er niet uitslapen dus toch maar hier gekeken. En sorry, mn bek valt open.
Is dit niet al de 5e keer dat dit gezegd word? Been there done that. Ik heb van bijna iedereen hier al op mn flikker gekregen maar ben wel welkom om mee te schrijven. Dat klopt dus niet.
Dus óf vraag me of ik uit dit topic wil stappen óf lees er overheen zoals al eerder gezegd is.
En leer objectief lezen. Ik heb namelijk ergens anders een fiets besteld maar dat ik ff de pee inheb om dat kutbedrijf mag ik best kwijt. En ergens de pee inhebben of doen alsof je doodgaat van ellende is nogal verschillend.
Is dit niet al de 5e keer dat dit gezegd word? Been there done that. Ik heb van bijna iedereen hier al op mn flikker gekregen maar ben wel welkom om mee te schrijven. Dat klopt dus niet.
Dus óf vraag me of ik uit dit topic wil stappen óf lees er overheen zoals al eerder gezegd is.
En leer objectief lezen. Ik heb namelijk ergens anders een fiets besteld maar dat ik ff de pee inheb om dat kutbedrijf mag ik best kwijt. En ergens de pee inhebben of doen alsof je doodgaat van ellende is nogal verschillend.
woensdag 27 oktober 2010 om 12:09
Pfff, ik weet even niet hoe ik hier op moet reageren.
Allereerst vind ik dat als iemand hier over een levensbedreigende ziekte of situatie schrijft dat ik dan zeker niet moet aankomen met mijn verhaal (ellende, vergelijkingen enzovoort).
Wel vind ik dat je gewoon moet kunnen vertellen hier wat er speelt en wat er aan de hand is of wat er dwars zit of tegen zit.
Zelf heb ik niet de behoefte om mijn hele, ellendige jeugd uit de doeken te doen. En bij vlagen vertel ik wel wat mij op dat moment bezig houdt of hoog zit. En geef ik ook aan dat ik weet waar sommige problemen waar ik mee worstel vandaan komen.
Alleen geloof ik niet dat dit nu is wat je bedoelt?
Allereerst vind ik dat als iemand hier over een levensbedreigende ziekte of situatie schrijft dat ik dan zeker niet moet aankomen met mijn verhaal (ellende, vergelijkingen enzovoort).
Wel vind ik dat je gewoon moet kunnen vertellen hier wat er speelt en wat er aan de hand is of wat er dwars zit of tegen zit.
Zelf heb ik niet de behoefte om mijn hele, ellendige jeugd uit de doeken te doen. En bij vlagen vertel ik wel wat mij op dat moment bezig houdt of hoog zit. En geef ik ook aan dat ik weet waar sommige problemen waar ik mee worstel vandaan komen.
Alleen geloof ik niet dat dit nu is wat je bedoelt?
woensdag 27 oktober 2010 om 12:10
quote:egelviva schreef op 27 oktober 2010 @ 12:05:
Dat bedoel ik dus niet Appel!
volstrekt niet zelfs.
ik bedoel dat dat je de verantwoordelijkheid hebt over je eigen leven.
Ook om beter te worden van een depressie!
Iedereen klaagt zeurt miept en piept weleens.
(ik ook)
Dat mag en is logisch.
Maar ik zou mij persoonlijk diep schamen als ik het zou durven om een levensbedreigende ziekte te vergelijken met een depressie en dan ook nog te zeggen dat het allemaal wel goed komt!
Oke, dan heb ik het wrs verkeerd gelezen. Ik zag je post als aanval eerlijk gezegd.
Er spreekt zoveel woede uit.
Ik heb de regel 'leed is leed en mag niet vergeleken worden' niet verzonnen want ik ben het daar volstrekt niet mee eens!
Ieders leed is erg, anders noem je het geen leed. Maar is wel degelijk verschil in leed.
Dat bedoel ik dus niet Appel!
volstrekt niet zelfs.
ik bedoel dat dat je de verantwoordelijkheid hebt over je eigen leven.
Ook om beter te worden van een depressie!
Iedereen klaagt zeurt miept en piept weleens.
(ik ook)
Dat mag en is logisch.
Maar ik zou mij persoonlijk diep schamen als ik het zou durven om een levensbedreigende ziekte te vergelijken met een depressie en dan ook nog te zeggen dat het allemaal wel goed komt!
Oke, dan heb ik het wrs verkeerd gelezen. Ik zag je post als aanval eerlijk gezegd.
Er spreekt zoveel woede uit.
Ik heb de regel 'leed is leed en mag niet vergeleken worden' niet verzonnen want ik ben het daar volstrekt niet mee eens!
Ieders leed is erg, anders noem je het geen leed. Maar is wel degelijk verschil in leed.
woensdag 27 oktober 2010 om 12:11
woensdag 27 oktober 2010 om 12:14
Chooc iedereen is hier welkom om te schrijven.
Maar als de neerwaardse spiraal zichtbaar wordt. Mag er dan niet wat gezegd worden. Mag er niet gezegd worden dat er geen vergelijking is met iets waar een einde aan is en een ongeneesbare aandoening.
Denk je dat ik al 38 jaar door het leven ga. Dan vergis je je ernstig. Ik weet verdomde goed waar ik het over heb namelijk.
En slaappillen zijn nergens een oplossing, voor buiten een hele snelle weg naar medicatieafhankelijkheid.
Maar als de neerwaardse spiraal zichtbaar wordt. Mag er dan niet wat gezegd worden. Mag er niet gezegd worden dat er geen vergelijking is met iets waar een einde aan is en een ongeneesbare aandoening.
Denk je dat ik al 38 jaar door het leven ga. Dan vergis je je ernstig. Ik weet verdomde goed waar ik het over heb namelijk.
En slaappillen zijn nergens een oplossing, voor buiten een hele snelle weg naar medicatieafhankelijkheid.
woensdag 27 oktober 2010 om 12:14
woensdag 27 oktober 2010 om 12:18
Absoluut sgaap, ben ik met je eens.
Maar waarom dan zo? Dit komt zo aanvallend over. Er had ook gezegd kunnen worden 'nou .. Wat jij nou zegt klopt niet, denk er ff over na'
En ik word nu aangevallen op een slaappil? Die heb ik juist genomen omdat ik al nachten slecht slaap door de spanning van ons toekomstige huis en door die pil heb ik goed geslapen waardoor ik overdag weer energie heb en het weer aankan. Zonder slaap kom ik nl in depressies terecht weet ik ondertussen.
Maar waarom dan zo? Dit komt zo aanvallend over. Er had ook gezegd kunnen worden 'nou .. Wat jij nou zegt klopt niet, denk er ff over na'
En ik word nu aangevallen op een slaappil? Die heb ik juist genomen omdat ik al nachten slecht slaap door de spanning van ons toekomstige huis en door die pil heb ik goed geslapen waardoor ik overdag weer energie heb en het weer aankan. Zonder slaap kom ik nl in depressies terecht weet ik ondertussen.
woensdag 27 oktober 2010 om 12:19
quote:Sgaaaaaaaaaapie_returns schreef op 27 oktober 2010 @ 12:17:
Maar als andere posten
ik noem Spuka en Mezelf als voorbeeld.
Dan wordt daar bijna niet eens op gereageerd........
En dat is vervelend.
Ik negeer niemand met opzet, echt niet.
En soms weet ik niet wat te zeggen.. dat kan toch ook?
Of soms zijn alle dingen al gezegd en kun je niet meer dan een knuffel geven.
Maar als andere posten
ik noem Spuka en Mezelf als voorbeeld.
Dan wordt daar bijna niet eens op gereageerd........
En dat is vervelend.
Ik negeer niemand met opzet, echt niet.
En soms weet ik niet wat te zeggen.. dat kan toch ook?
Of soms zijn alle dingen al gezegd en kun je niet meer dan een knuffel geven.
woensdag 27 oktober 2010 om 12:21
quote:egelviva schreef op 27 oktober 2010 @ 12:01:
De meesten hier zijn gewoon gezonde volwassen vrouwen die iets teveel gepamperd zijn door hulpverleners en therapeuten.
En iets te weinig verantwoordelijkheden te dragen hebben.
Pfieuw ik voelde me even aangesproken maar dit stukje slaat niet op mij dus laat het maar weer van m'n brede rug afglijden.
Verder vind ik het raar dat de regel leed is leed en wordt niet vergeleken ineens niet meer opgaat schijnbaar.
Als het zo moet wordt er nog verdomd weinig gepost.
De meesten hier zijn gewoon gezonde volwassen vrouwen die iets teveel gepamperd zijn door hulpverleners en therapeuten.
En iets te weinig verantwoordelijkheden te dragen hebben.
Pfieuw ik voelde me even aangesproken maar dit stukje slaat niet op mij dus laat het maar weer van m'n brede rug afglijden.
Verder vind ik het raar dat de regel leed is leed en wordt niet vergeleken ineens niet meer opgaat schijnbaar.
Als het zo moet wordt er nog verdomd weinig gepost.
woensdag 27 oktober 2010 om 12:21
jeetje, ik vind het moeilijk hierop te reageren.
Ik denk dat het fijne van hier is dat iedereen even zijn hart kan luchten, zijn verhaal kwijt kan en dat er reacties op komen. Leed met leed vergelijken kan niet. Iedereen heeft zo zijn of haar problemen en daar moet je rekening mee houden.
Eerlijk gezegd ben ik het met egel en appel eens. Lekker tegenstrijdig natuurlijk maar ik snap heel goed wat jullie bedoelen
Ik vind het leuk en fijn om hier mee te lezen en te schrijven, mijn leuke of minder leuke momenten te delen, te springen of te huilen.
Ik denk dat het fijne van hier is dat iedereen even zijn hart kan luchten, zijn verhaal kwijt kan en dat er reacties op komen. Leed met leed vergelijken kan niet. Iedereen heeft zo zijn of haar problemen en daar moet je rekening mee houden.
Eerlijk gezegd ben ik het met egel en appel eens. Lekker tegenstrijdig natuurlijk maar ik snap heel goed wat jullie bedoelen
Ik vind het leuk en fijn om hier mee te lezen en te schrijven, mijn leuke of minder leuke momenten te delen, te springen of te huilen.
a docter a day keeps the apple away
woensdag 27 oktober 2010 om 12:25
quote:BadAss schreef op 27 oktober 2010 @ 12:21:
[...]
Pfieuw ik voelde me even aangesproken maar dit stukje slaat niet op mij dus laat het maar weer van m'n brede rug afglijden.
Verder vind ik het raar dat de regel leed is leed en wordt niet vergeleken ineens niet meer opgaat schijnbaar.
Als het zo moet wordt er nog verdomd weinig gepost.
Die regel gaat wat mij betreft nog steeds op hier, want het is een mooie stelling.
Maar in mijn achterhoofd zal ik andermans leed wel vergelijken met mijn eigen leed, en dan komt andermans leed wel heftiger uit de bus dan mijn eigen leed.
[...]
Pfieuw ik voelde me even aangesproken maar dit stukje slaat niet op mij dus laat het maar weer van m'n brede rug afglijden.
Verder vind ik het raar dat de regel leed is leed en wordt niet vergeleken ineens niet meer opgaat schijnbaar.
Als het zo moet wordt er nog verdomd weinig gepost.
Die regel gaat wat mij betreft nog steeds op hier, want het is een mooie stelling.
Maar in mijn achterhoofd zal ik andermans leed wel vergelijken met mijn eigen leed, en dan komt andermans leed wel heftiger uit de bus dan mijn eigen leed.
woensdag 27 oktober 2010 om 12:29
Ik denk dat ieder zijn leed gewoon moet kunnen delen hier maar ik denk ook dat je (refererend naar Egel haar post) een depressie niet moet vergelijken met een dodelijke ziekte.
Dus eigenlijk is leed met leed niet vergelijken juist een letterlijke, goede omschrijving van wat we niet moeten doen.
Aandacht voor een ander en daarin niet refereren naar eigen ellende.
Het probleem is vaak dat hier veel en snel gepost wordt, het een loopt door het ander. Soms is het dus moeilijk om je op het een te richten. En nog vervelender, soms lees je er gewoon over heen.
Dus eigenlijk is leed met leed niet vergelijken juist een letterlijke, goede omschrijving van wat we niet moeten doen.
Aandacht voor een ander en daarin niet refereren naar eigen ellende.
Het probleem is vaak dat hier veel en snel gepost wordt, het een loopt door het ander. Soms is het dus moeilijk om je op het een te richten. En nog vervelender, soms lees je er gewoon over heen.
woensdag 27 oktober 2010 om 12:34
Chooc,
Ik hou al een tijdje mijn mond, waarom? Uit respect. In de hoop dat positieve dingen je de goede kant op laten zwaaien.
Maar meisje zet alles eens even on hold. Kom eerst uit je dal. En ga dan andere dingen aanpakken. Je zoekt de stress die je niet kunt hebben op dit moment heel erg op.
Waarom zeg ik iets van die slaappil, (nee ik val je niet aan)
Dat omschrijf je zelf het mooiste, je moet om 11 uur je slaappil nog wegslapen. Daarmee gooi je je ritme te grabbel.
Even pas op de plaats maken is niets mis mee.
Ik hou al een tijdje mijn mond, waarom? Uit respect. In de hoop dat positieve dingen je de goede kant op laten zwaaien.
Maar meisje zet alles eens even on hold. Kom eerst uit je dal. En ga dan andere dingen aanpakken. Je zoekt de stress die je niet kunt hebben op dit moment heel erg op.
Waarom zeg ik iets van die slaappil, (nee ik val je niet aan)
Dat omschrijf je zelf het mooiste, je moet om 11 uur je slaappil nog wegslapen. Daarmee gooi je je ritme te grabbel.
Even pas op de plaats maken is niets mis mee.
woensdag 27 oktober 2010 om 12:37
quote:egelviva schreef op 27 oktober 2010 @ 12:01:
Dagen lang moe en ongelukkig zijn en met een dekentje op de bank kruipen, prima moet je zelf weten.
Je kunt ook iets gaan doen met je leven.
Van zitten en hangen word je heel erg moe en ongelukkig namelijk en houd je een depressie in stand.
Depressie (muv de hormonale versie zoals een post partum variant) is nog altijd een aandoening die men zich alleen in Europa en Noord Amerika kan permitterren.
En er zijn nog medicijnen voor ook!
Werken die niet? dan ga je naar de huisarts voor een andere soort.
Of je bedenkt je dat het misschien helemaal geen depressie is, maar aanstelleritis.
En kom niet bij mij aan met alle ellende die je meegemaakt hebt in je leven dat post traumatische stress syndroom heeft veroorzaakt, waardoor je het leven niet aankunt.
Ik durf je op een briefje te geven dat er ik meer ellende gezien en meegemaakt heb dan je je kunt voorstellen.
Ik ben (ook) flink genaaid door de cosmos.
Je hebt niet gedient in een oorlog, je hebt geen shellshock.
De meesten hier zijn gewoon gezonde volwassen vrouwen die iets teveel gepamperd zijn door hulpverleners en therapeuten.
En iets te weinig verantwoordelijkheden te dragen hebben.
Niet eens de verantwoordelijkheid voor zichzelf aankunnen.
Je bent recht van lijf en leden, je hebt eens een griepje, of voelt je ff k*t, soms zit het mee en soms zit het tegen.
Dat heet gewoon leven hoor!
Dank god op je blote knieen dat je mag en kunt leven!
Wie verzint het nou toch op wanhopig graag een kind te willen terwijl ze niet eens in staat is voor zichzelf te zorgen?
Geen baan heeft, en afhankelijk is van externe factoren voor haar geluk?
Ben je in staat en bereid om jezelf de komende 25jr op het 2e plan te zetten omdat je kind voor gaat?
Ben je in staat om er 12x per nacht uit te gaan 's nachts omdat hij wéér oorontsteking heeft?
Of nog een leuke.
Ben je in staat om te kiezen om bij je man weg te gaan ipv te blijven omdat een kind 2 ouders nodig heeft?
Terwijl die vent jou vernederd slaat en bedriegd?
En dan vervolgens een alleenstaande moeder te zijn?
Of ben je in staat om als je partner ziek is.
Je heel erg goed te realiseren dat hij ziek is ipv jij?!
Dat hij de ellende moet doorstaan en niet jij?
Hoe ongelooflijk zwaar en ellendig het ook is om je partner zo te zien lijden?
Hoe stoer ben je als je kiest te acccepteren dat je ziek bent?
Accepteren betekent dat je het aangaat.
Ziet dat je de loop van het leven niet kunt veranderen, en daar dan iets mee doen!
In plaats van zielig te zeggen, dat je het geaccepteerd hebt.
accepteren betekent niets meerr dan erkennen dat iets zo is!
Vervolgens kun je dus besluiten om verder te gaan met leven.
Amen
En daarnaast ben ik het ook met Appel eens dat leed nog steeds niet vergeleken mag worden maar dat je in je achterhoofd heel vaak kan/mag denken... oeps ik voel me k*t maar dat is niets vergeleken met die of dit of dat... maar dan mag je je eigen ding wel vertellen neerplempen etc.. DAT is 3000 imo.
Dagen lang moe en ongelukkig zijn en met een dekentje op de bank kruipen, prima moet je zelf weten.
Je kunt ook iets gaan doen met je leven.
Van zitten en hangen word je heel erg moe en ongelukkig namelijk en houd je een depressie in stand.
Depressie (muv de hormonale versie zoals een post partum variant) is nog altijd een aandoening die men zich alleen in Europa en Noord Amerika kan permitterren.
En er zijn nog medicijnen voor ook!
Werken die niet? dan ga je naar de huisarts voor een andere soort.
Of je bedenkt je dat het misschien helemaal geen depressie is, maar aanstelleritis.
En kom niet bij mij aan met alle ellende die je meegemaakt hebt in je leven dat post traumatische stress syndroom heeft veroorzaakt, waardoor je het leven niet aankunt.
Ik durf je op een briefje te geven dat er ik meer ellende gezien en meegemaakt heb dan je je kunt voorstellen.
Ik ben (ook) flink genaaid door de cosmos.
Je hebt niet gedient in een oorlog, je hebt geen shellshock.
De meesten hier zijn gewoon gezonde volwassen vrouwen die iets teveel gepamperd zijn door hulpverleners en therapeuten.
En iets te weinig verantwoordelijkheden te dragen hebben.
Niet eens de verantwoordelijkheid voor zichzelf aankunnen.
Je bent recht van lijf en leden, je hebt eens een griepje, of voelt je ff k*t, soms zit het mee en soms zit het tegen.
Dat heet gewoon leven hoor!
Dank god op je blote knieen dat je mag en kunt leven!
Wie verzint het nou toch op wanhopig graag een kind te willen terwijl ze niet eens in staat is voor zichzelf te zorgen?
Geen baan heeft, en afhankelijk is van externe factoren voor haar geluk?
Ben je in staat en bereid om jezelf de komende 25jr op het 2e plan te zetten omdat je kind voor gaat?
Ben je in staat om er 12x per nacht uit te gaan 's nachts omdat hij wéér oorontsteking heeft?
Of nog een leuke.
Ben je in staat om te kiezen om bij je man weg te gaan ipv te blijven omdat een kind 2 ouders nodig heeft?
Terwijl die vent jou vernederd slaat en bedriegd?
En dan vervolgens een alleenstaande moeder te zijn?
Of ben je in staat om als je partner ziek is.
Je heel erg goed te realiseren dat hij ziek is ipv jij?!
Dat hij de ellende moet doorstaan en niet jij?
Hoe ongelooflijk zwaar en ellendig het ook is om je partner zo te zien lijden?
Hoe stoer ben je als je kiest te acccepteren dat je ziek bent?
Accepteren betekent dat je het aangaat.
Ziet dat je de loop van het leven niet kunt veranderen, en daar dan iets mee doen!
In plaats van zielig te zeggen, dat je het geaccepteerd hebt.
accepteren betekent niets meerr dan erkennen dat iets zo is!
Vervolgens kun je dus besluiten om verder te gaan met leven.
Amen
En daarnaast ben ik het ook met Appel eens dat leed nog steeds niet vergeleken mag worden maar dat je in je achterhoofd heel vaak kan/mag denken... oeps ik voel me k*t maar dat is niets vergeleken met die of dit of dat... maar dan mag je je eigen ding wel vertellen neerplempen etc.. DAT is 3000 imo.
woensdag 27 oktober 2010 om 12:45
quote:egelviva schreef op 27 oktober 2010 @ 12:01:
En kom niet bij mij aan met alle ellende die je meegemaakt hebt in je leven dat post traumatische stress syndroom heeft veroorzaakt, waardoor je het leven niet aankunt.
Ik durf je op een briefje te geven dat er ik meer ellende gezien en meegemaakt heb dan je je kunt voorstellen.
Ik ben (ook) flink genaaid door de cosmos.
En dit vind ik eigenlijk een heel nare opmerking, het is niet wat iemand te dragen krijgt maar wat iemand dragen kan.
En dat is bij iedereen verschillend.
En kom niet bij mij aan met alle ellende die je meegemaakt hebt in je leven dat post traumatische stress syndroom heeft veroorzaakt, waardoor je het leven niet aankunt.
Ik durf je op een briefje te geven dat er ik meer ellende gezien en meegemaakt heb dan je je kunt voorstellen.
Ik ben (ook) flink genaaid door de cosmos.
En dit vind ik eigenlijk een heel nare opmerking, het is niet wat iemand te dragen krijgt maar wat iemand dragen kan.
En dat is bij iedereen verschillend.
