Relaties
alle pijlers
Man met bindingsangst?
vrijdag 17 september 2010 om 13:59
Dames...(en heren)
Al maanden draaien we omelkaar heen..meneer doet dit zegt dat.
Het valt gewoon niet te rijmen...als we elkaar zien is hij niet uit mijn buurt te slaan, als er een andere man bij me in de buurt komt te staan staat ie bijna op mijn tenen, verteld verhalen die volgens mij best 10 min korter kunnen, houd me continue in de gaten en als ik even geen aandacht voor hem heb doet ie wel weer iets waardoor hij aandacht krijgt/vraagt, als ik een smsje stuur binnen 2 minuten reactie, smsen soms tot 3 uur 's nachts of nog later en gaan de volgende dag vrolijk verder, brengt me altijd netjes naar huis zelfs op klaarlichte dag, we bellen...doet er "alles"aan het contact te behouden ....afspreken is alleen wat "lastiger"voor hem ....en wat denk je: vraag ik afgelopen week hoe het er nu voor staat...zegt meneer doodleuk dat hij me een hele leuke meid vindt maar geen flauwbenul heeft van alle signalen die hij naar mij uitzend...hij ziet mij als een hele goede vriendin!!! En als ik dan vraag of hij met al zijn "goede" vriendinnen zo omgaat zegt hij: "nee, alleen met jou"
Schiet mij maar lek!! Ben ik nu echt zo naief en gek??? Of is dit een typisch gevalletje van bindingsangst, een man die het zelf gewoon niet wil zien/toegeven???
Ik moest het even kwijt en ben erg benieuwd naar jullie mening!
Lfs Mexx
Al maanden draaien we omelkaar heen..meneer doet dit zegt dat.
Het valt gewoon niet te rijmen...als we elkaar zien is hij niet uit mijn buurt te slaan, als er een andere man bij me in de buurt komt te staan staat ie bijna op mijn tenen, verteld verhalen die volgens mij best 10 min korter kunnen, houd me continue in de gaten en als ik even geen aandacht voor hem heb doet ie wel weer iets waardoor hij aandacht krijgt/vraagt, als ik een smsje stuur binnen 2 minuten reactie, smsen soms tot 3 uur 's nachts of nog later en gaan de volgende dag vrolijk verder, brengt me altijd netjes naar huis zelfs op klaarlichte dag, we bellen...doet er "alles"aan het contact te behouden ....afspreken is alleen wat "lastiger"voor hem ....en wat denk je: vraag ik afgelopen week hoe het er nu voor staat...zegt meneer doodleuk dat hij me een hele leuke meid vindt maar geen flauwbenul heeft van alle signalen die hij naar mij uitzend...hij ziet mij als een hele goede vriendin!!! En als ik dan vraag of hij met al zijn "goede" vriendinnen zo omgaat zegt hij: "nee, alleen met jou"
Schiet mij maar lek!! Ben ik nu echt zo naief en gek??? Of is dit een typisch gevalletje van bindingsangst, een man die het zelf gewoon niet wil zien/toegeven???
Ik moest het even kwijt en ben erg benieuwd naar jullie mening!
Lfs Mexx
vrijdag 29 oktober 2010 om 15:15
@ mexx77
Ik zeg het tegen je niet omdat ik je rust wil verstoren, maar omdat ik egt net deze week zelf uit zo'n situatie ben gekomen (met een hoop pijn!)
Ong een jaar lang om elkaar heen gedraaid. We hielden van elkaar, maar steeds was er "iets" waardoor een relatie niet mogelijk zou zijn.....
'Hij had nog dingen af te handelen met ex, hij had zoveel leed gehad van relaties dat hij geen vertrouwen meer had in relaties en er ckr nu nog niet aan toe was, ik zou eerst moeten relaxen en minder bevestiging moeten zoeken, ga zo maar door...'
Uiteindelijk zat het me zo dwars dat we eiglijk alles deden zo ong wat je binnen een relatie doet, maar het alsmaar niet erkend en benoemd werd als zijnde een relatie dat k steeds vaker over dat onderwerp begon. Dat gezeur kwam meneer zo de strot uit datie met per telefoon(!) aan de kant heeft gezet. 'En of het dumpen was? Hoeso heb je liefdesverdriet? We hadden tog niet eens een relatie.' zijn de woorden die hij lakoniek sprak, en vrolijk gaat hij verder en daar zit jij dan met je verdriet, pijn en alle liefde en energie die je in hem hebt gestoken.
Ik snap helemaal in welke fase jij nu zit;
Hem willen geloven, maar ergens wel weten dat n relatie er niet in gaat zitten.Denk je nou egt dat hy op een dag gaat zeggen; weet je een relatie met je jah leuk! en dat hij er dan ook egt vol voor gaat?
Egt geloof me:
Sometimes you have to stop thinking about what you want to remember what you deserve.
En dat is een man die voor jou gaat!
Zet die bril van liefde voor hem en het willen van een relatie af en bekijk de situatie voor wat hij is.
Whatever seperates you from the truth throw it away, it will vanish anyhow....
Ik zeg het tegen je niet omdat ik je rust wil verstoren, maar omdat ik egt net deze week zelf uit zo'n situatie ben gekomen (met een hoop pijn!)
Ong een jaar lang om elkaar heen gedraaid. We hielden van elkaar, maar steeds was er "iets" waardoor een relatie niet mogelijk zou zijn.....
'Hij had nog dingen af te handelen met ex, hij had zoveel leed gehad van relaties dat hij geen vertrouwen meer had in relaties en er ckr nu nog niet aan toe was, ik zou eerst moeten relaxen en minder bevestiging moeten zoeken, ga zo maar door...'
Uiteindelijk zat het me zo dwars dat we eiglijk alles deden zo ong wat je binnen een relatie doet, maar het alsmaar niet erkend en benoemd werd als zijnde een relatie dat k steeds vaker over dat onderwerp begon. Dat gezeur kwam meneer zo de strot uit datie met per telefoon(!) aan de kant heeft gezet. 'En of het dumpen was? Hoeso heb je liefdesverdriet? We hadden tog niet eens een relatie.' zijn de woorden die hij lakoniek sprak, en vrolijk gaat hij verder en daar zit jij dan met je verdriet, pijn en alle liefde en energie die je in hem hebt gestoken.
Ik snap helemaal in welke fase jij nu zit;
Hem willen geloven, maar ergens wel weten dat n relatie er niet in gaat zitten.Denk je nou egt dat hy op een dag gaat zeggen; weet je een relatie met je jah leuk! en dat hij er dan ook egt vol voor gaat?
Egt geloof me:
Sometimes you have to stop thinking about what you want to remember what you deserve.
En dat is een man die voor jou gaat!
Zet die bril van liefde voor hem en het willen van een relatie af en bekijk de situatie voor wat hij is.
Whatever seperates you from the truth throw it away, it will vanish anyhow....
vrijdag 29 oktober 2010 om 18:43
quote:nonchalance schreef op 29 oktober 2010 @ 15:15:
Uiteindelijk zat het me zo dwars dat we eiglijk alles deden zo ong wat je binnen een relatie doet, maar het alsmaar niet erkend en benoemd werd als zijnde een relatie dat k steeds vaker over dat onderwerp begon. Dat gezeur kwam meneer zo de strot uit datie met per telefoon(!) aan de kant heeft gezet. 'En of het dumpen was? Hoeso heb je liefdesverdriet? We hadden tog niet eens een relatie.' zijn de woorden die hij lakoniek sprak, en vrolijk gaat hij verder en daar zit jij dan met je verdriet, pijn en alle liefde en energie die je in hem hebt gestoken.
Dit heb ik ook eens meegemaakt jaren geleden.
Echt Mexx, geloof me, er zijn mannen je aan het lijntje houden om dat het voor hen wel makkelijk is.
Die van mij die dit deed, leek echt ook echt gek op mij. Toen hij mij dumpte vergelijkbaar met hoe nonchalanche gedumpt werd, wist ik niet wat me overkwam.
Ineens was hij een andere man. Blijkbaar had hij zn lolletje gehad en had niet meer het gevoel lief tegen mij te hoeven zijn.
Nu zit ik al geruime tijd in een relatie met een man die heel veel van me houdt, maar niet echt verliefd op me is. Daar heb ik een tijdje terug een topic over geopend.
Weet je wat mij ineens door het hoofd schiet is dat er vrouwen zijn die dit soort mannen aantrekken. Ze voelen hoe graag je ze wilt (ook al denk je dat je je heel cool en afstandelijk opstelt) en ze vinden je ook daadwerkelijk heel leuk, maar ze gaan die stap op meer echt NOOIT zetten, anders was het allang gebeurd.
Ik geloof ook echt dat jouw man echt gek op je is, maar je bent echt niet HET en dat ga je ook nooit worden.
Dit soort mannen vinden de welwillende vrouwtjes heel erg leuk en hebben daar een supertijd mee, maar over het algemeen vallen ze juist niet op de beschikbare types (die zich beschikbaar opstellen dan)
Mij heeft het heel lang geduurd om over hem heen te komen, vooral ook omdat ik zo veel had geinvesteerd in hem en het er op een gegeven moment op leek dat de investeringen (qua liefde) efffect hadden.
Daarom was het een extra klap toen bleek dat dat niet zo was. Dat hij het wel voelde, maar dat het niet heel diep zat.
Uiteindelijk zat het me zo dwars dat we eiglijk alles deden zo ong wat je binnen een relatie doet, maar het alsmaar niet erkend en benoemd werd als zijnde een relatie dat k steeds vaker over dat onderwerp begon. Dat gezeur kwam meneer zo de strot uit datie met per telefoon(!) aan de kant heeft gezet. 'En of het dumpen was? Hoeso heb je liefdesverdriet? We hadden tog niet eens een relatie.' zijn de woorden die hij lakoniek sprak, en vrolijk gaat hij verder en daar zit jij dan met je verdriet, pijn en alle liefde en energie die je in hem hebt gestoken.
Dit heb ik ook eens meegemaakt jaren geleden.
Echt Mexx, geloof me, er zijn mannen je aan het lijntje houden om dat het voor hen wel makkelijk is.
Die van mij die dit deed, leek echt ook echt gek op mij. Toen hij mij dumpte vergelijkbaar met hoe nonchalanche gedumpt werd, wist ik niet wat me overkwam.
Ineens was hij een andere man. Blijkbaar had hij zn lolletje gehad en had niet meer het gevoel lief tegen mij te hoeven zijn.
Nu zit ik al geruime tijd in een relatie met een man die heel veel van me houdt, maar niet echt verliefd op me is. Daar heb ik een tijdje terug een topic over geopend.
Weet je wat mij ineens door het hoofd schiet is dat er vrouwen zijn die dit soort mannen aantrekken. Ze voelen hoe graag je ze wilt (ook al denk je dat je je heel cool en afstandelijk opstelt) en ze vinden je ook daadwerkelijk heel leuk, maar ze gaan die stap op meer echt NOOIT zetten, anders was het allang gebeurd.
Ik geloof ook echt dat jouw man echt gek op je is, maar je bent echt niet HET en dat ga je ook nooit worden.
Dit soort mannen vinden de welwillende vrouwtjes heel erg leuk en hebben daar een supertijd mee, maar over het algemeen vallen ze juist niet op de beschikbare types (die zich beschikbaar opstellen dan)
Mij heeft het heel lang geduurd om over hem heen te komen, vooral ook omdat ik zo veel had geinvesteerd in hem en het er op een gegeven moment op leek dat de investeringen (qua liefde) efffect hadden.
Daarom was het een extra klap toen bleek dat dat niet zo was. Dat hij het wel voelde, maar dat het niet heel diep zat.
vrijdag 29 oktober 2010 om 19:29
Ik heb dit topic voor een groot deel doorgelezen en wat ik niet begrijp is, dat die mannen wel eerlijk waren over hun gevoelens en dat er toch teleurstelling is.
Ik denk dat veel vrouwen hopen dat de verliefdheid wel komt na een tijdje, maar dat is meestal niet zo. Ik vind dat zolang een man eerlijk is over zijn gevoel en bedoelingen en duidelijk aangeeft geen relatie te willen, je als vrouw zelf kan kiezen ermee door te gaan of niet. En dat ligt niet aan het type vrouw waar ze op afstappen hoor. Ze proberen het vast bij meerdere vrouwen, alleen sommige vrouwen willen zo graag, dat ze de twijfel voor lief nemen en gaan hopen op meer. (en dus de deksel op hun neus krijgen).
Ik heb geleerd dat waneer een man aan het begin al twijfelt of er niet voor gaat, ik gelijk afstand neem en geen aandacht meer aan hem besteed.
Ik bedoel dit trouwens niet onaardig, maar dit is wel wat ik uit veel van de verhalen haal.
Ik denk dat veel vrouwen hopen dat de verliefdheid wel komt na een tijdje, maar dat is meestal niet zo. Ik vind dat zolang een man eerlijk is over zijn gevoel en bedoelingen en duidelijk aangeeft geen relatie te willen, je als vrouw zelf kan kiezen ermee door te gaan of niet. En dat ligt niet aan het type vrouw waar ze op afstappen hoor. Ze proberen het vast bij meerdere vrouwen, alleen sommige vrouwen willen zo graag, dat ze de twijfel voor lief nemen en gaan hopen op meer. (en dus de deksel op hun neus krijgen).
Ik heb geleerd dat waneer een man aan het begin al twijfelt of er niet voor gaat, ik gelijk afstand neem en geen aandacht meer aan hem besteed.
Ik bedoel dit trouwens niet onaardig, maar dit is wel wat ik uit veel van de verhalen haal.
vrijdag 29 oktober 2010 om 21:08
quote:colalight schreef op 29 oktober 2010 @ 19:29:
Ik heb dit topic voor een groot deel doorgelezen en wat ik niet begrijp is, dat die mannen wel eerlijk waren over hun gevoelens en dat er toch teleurstelling is.
Ik denk dat veel vrouwen hopen dat de verliefdheid wel komt na een tijdje, maar dat is meestal niet zo. Ik vind dat zolang een man eerlijk is over zijn gevoel en bedoelingen en duidelijk aangeeft geen relatie te willen, je als vrouw zelf kan kiezen ermee door te gaan of niet. En dat ligt niet aan het type vrouw waar ze op afstappen hoor. Ze proberen het vast bij meerdere vrouwen, alleen sommige vrouwen willen zo graag, dat ze de twijfel voor lief nemen en gaan hopen op meer. (en dus de deksel op hun neus krijgen).
Ik bedoel dit trouwens niet onaardig, maar dit is wel wat ik uit veel van de verhalen haal.
Ben ik het niet geheel mee eens.
De mannen simuleren al die tijd verliefde gevoelens.
Zij stellen dat er andere factoren (en zeker niet hun al zo liefdevolle gevoel) de reden is dat ze nog geen relatie aan kunnen gaan. Let ook op het nog, daarmee indiceren ze dit wel te willen in de toekomst.
Doorgaans is dat dan dus ook niet eerlijk zijn over gevoelens en duidelijk zijn in het niet willen van een relatie.
met :
"Ik heb geleerd dat waneer een man aan het begin al twijfelt of er niet voor gaat, ik gelijk afstand neem en geen aandacht meer aan hem besteed."
ben ik het overigens wel eens. Dat is egt de les die ik hieruit heb getrokken!
Ik heb dit topic voor een groot deel doorgelezen en wat ik niet begrijp is, dat die mannen wel eerlijk waren over hun gevoelens en dat er toch teleurstelling is.
Ik denk dat veel vrouwen hopen dat de verliefdheid wel komt na een tijdje, maar dat is meestal niet zo. Ik vind dat zolang een man eerlijk is over zijn gevoel en bedoelingen en duidelijk aangeeft geen relatie te willen, je als vrouw zelf kan kiezen ermee door te gaan of niet. En dat ligt niet aan het type vrouw waar ze op afstappen hoor. Ze proberen het vast bij meerdere vrouwen, alleen sommige vrouwen willen zo graag, dat ze de twijfel voor lief nemen en gaan hopen op meer. (en dus de deksel op hun neus krijgen).
Ik bedoel dit trouwens niet onaardig, maar dit is wel wat ik uit veel van de verhalen haal.
Ben ik het niet geheel mee eens.
De mannen simuleren al die tijd verliefde gevoelens.
Zij stellen dat er andere factoren (en zeker niet hun al zo liefdevolle gevoel) de reden is dat ze nog geen relatie aan kunnen gaan. Let ook op het nog, daarmee indiceren ze dit wel te willen in de toekomst.
Doorgaans is dat dan dus ook niet eerlijk zijn over gevoelens en duidelijk zijn in het niet willen van een relatie.
met :
"Ik heb geleerd dat waneer een man aan het begin al twijfelt of er niet voor gaat, ik gelijk afstand neem en geen aandacht meer aan hem besteed."
ben ik het overigens wel eens. Dat is egt de les die ik hieruit heb getrokken!
vrijdag 29 oktober 2010 om 21:21
Je kan wel signalen krijgen dat ie je leuk vindt, maar dat wil nog niet zeggen dat ie verliefd op je is of gaat worden. En wanneer dat dan toch gehoopt gaat worden, is dat een groot risico voor de ander. Het excuus wat een ander geeft doet er niet toe, de boodschap blijft namelijk hetzelfde; "Ik wil geen relatie".
vrijdag 29 oktober 2010 om 21:33
quote:colalight schreef op 29 oktober 2010 @ 21:21:
Je kan wel signalen krijgen dat ie je leuk vindt, maar dat wil nog niet zeggen dat ie verliefd op je is of gaat worden. En wanneer dat dan toch gehoopt gaat worden, is dat een groot risico voor de ander. Het excuus wat een ander geeft doet er niet toe, de boodschap blijft namelijk hetzelfde; "Ik wil geen relatie".
Ik vind er toch echt wel een verschil inzitten als iemand na lang gezeur (en dus niet uit zichzelf) zegt dat hij superdol op je is en graag een relatie met je zou willen maar er op dit moment nog niet aan toe is.
of dat iemand zegt (uit zichzelf en zonder gezeur eraan vooraf) 'ik voel niet genoeg voor je en een relatie zit er dan ook niet in'
Het verschil tussen die 2 is namelijk misleiding.
Dat vrouwen dergelijke dingen niet aan zouden moeten nemen is waar. Maar dat de man van elk btje schuld ontnomen dient te worden is ook ckr niet waar.
Je kan wel signalen krijgen dat ie je leuk vindt, maar dat wil nog niet zeggen dat ie verliefd op je is of gaat worden. En wanneer dat dan toch gehoopt gaat worden, is dat een groot risico voor de ander. Het excuus wat een ander geeft doet er niet toe, de boodschap blijft namelijk hetzelfde; "Ik wil geen relatie".
Ik vind er toch echt wel een verschil inzitten als iemand na lang gezeur (en dus niet uit zichzelf) zegt dat hij superdol op je is en graag een relatie met je zou willen maar er op dit moment nog niet aan toe is.
of dat iemand zegt (uit zichzelf en zonder gezeur eraan vooraf) 'ik voel niet genoeg voor je en een relatie zit er dan ook niet in'
Het verschil tussen die 2 is namelijk misleiding.
Dat vrouwen dergelijke dingen niet aan zouden moeten nemen is waar. Maar dat de man van elk btje schuld ontnomen dient te worden is ook ckr niet waar.
zaterdag 30 oktober 2010 om 00:57
Wow wat een hoop mensen in dezelfde situatie. En ja ik doe ook mee. Ik en mijn SV, scharrel, friends with benefits, wat dan ook zijn exclusief, weten dat het einde oefening is als 1 van ons met iemand anders zoent of meer, spreken elkaar elke dag, luisteren naar elkaar, zijn oprecht geinteresseerd, hebben geweldige seks, hebben elkaars vrienden en zelfs ouders al ontmoet (maar wel voorgesteld als vriend), steunen elkaar bij gezondheidsproblemen, brengen hele weekenden/weken samen door met een heleboel knuffelen en zoenen en soms niet eens seks en hij is onwijs blij dat hij mij heeft ontmoet, ben zn beste maatje, hij zal me nooit kwetsen maaarrr hij wil geen relatie.
In het begin had ik het daar zeker lastig mee. Waarom niet? Dit is toch al een relatie? Waarom ben ik niet leuk genoeg?
En nu ben ik van mening dat je mannen daarin niet kan veranderen. Het beeld is gezet. Hij ziet mij niet als relatiemateriaal in zijn leven. Nog gedacht dat als ik hem later in leven had ontmoet en we waren wat ouder en we allebei wel behoefte hadden aan serieus dat het dan zeker wel wat had kunnen worden.
Maar nu niet. En eigenlijk werkt dat voor mij ondertussen ook. Ik ben niet verliefd en hij ook niet, maar ik voel me wel geliefd. En hij hopelijk ook. Hij is een goeie vriend en hopelijk is hij dat nog over tientallen jaren. Op een gegeven moment zal het benefits gedeelte stoppen, maar hoop dat ik hem nog wel als vriend in mn leven kan houden tegen die tijd.
Vele in mn omgeving snappen het niet. Want je wilt toch meer? Je wilt toch iemand die helemaal voor je gaat?
En ja dat is waar. Ooit. Die vragen zijn zeker ook allemaal door mn hoofd gegaan. Alsof ik die dingen wel moest denken. Soort van maatschappelijk gewenst. Als je zoveel tijd intens met iemand doorbrengt hoor je daar geen verliefde gevoelens van te krijgen en een relatie te willen?
Maar dit werkt voor ons, dus waarom niet. Nu is dit blijkbaar wat ik wil. Alles van een relatie zonder mn kerst met de familie op te hoeven delen.
Maar zodra een van ons verliefd wordt op de ander gaat dit niet meer werken. Daarvoor is het relatie twijfel zaadje al teveel gaan groeien. Die basis is verkeerd.
Wat ik met mijn verhaal wil zeggen...? Dat scharrels ook heel liefdevol kunnen zijn zonder dat er echte relatie liefde aan te pas komt. Dat mannen ook gewoon behoefte hebben aan een knuffel en seks en een luisterend oor zonder dat ze daar een label relatie aan willen hangen. Dit vind ik niet aan het lijntje houden. Hij zegt toch eerlijk dat hij geen relatie wilt? En naar mijn ervaring (en met mijn ene scharrel van het moment ben ik zeker geen expert!!) is dat geen code voor Laat mij zien dat een relatie leuk kan zijn, dat ik het wel wil!! Dat jij anders bent dan mijn ex en help me over die bindingsangst heen!!
Is zonde van mijn energie.
Conclusie: Wil je graag een serieuze langdurige relatie? blijf niet bij dit bouwpakketje dat met veel te veel moeite ooit een geschikt vriendje wordt om er na maanden achter te komen dat je toch nog aantal schroefjes in de doos hebt laten zitten.
excuses voor de lange post!
In het begin had ik het daar zeker lastig mee. Waarom niet? Dit is toch al een relatie? Waarom ben ik niet leuk genoeg?
En nu ben ik van mening dat je mannen daarin niet kan veranderen. Het beeld is gezet. Hij ziet mij niet als relatiemateriaal in zijn leven. Nog gedacht dat als ik hem later in leven had ontmoet en we waren wat ouder en we allebei wel behoefte hadden aan serieus dat het dan zeker wel wat had kunnen worden.
Maar nu niet. En eigenlijk werkt dat voor mij ondertussen ook. Ik ben niet verliefd en hij ook niet, maar ik voel me wel geliefd. En hij hopelijk ook. Hij is een goeie vriend en hopelijk is hij dat nog over tientallen jaren. Op een gegeven moment zal het benefits gedeelte stoppen, maar hoop dat ik hem nog wel als vriend in mn leven kan houden tegen die tijd.
Vele in mn omgeving snappen het niet. Want je wilt toch meer? Je wilt toch iemand die helemaal voor je gaat?
En ja dat is waar. Ooit. Die vragen zijn zeker ook allemaal door mn hoofd gegaan. Alsof ik die dingen wel moest denken. Soort van maatschappelijk gewenst. Als je zoveel tijd intens met iemand doorbrengt hoor je daar geen verliefde gevoelens van te krijgen en een relatie te willen?
Maar dit werkt voor ons, dus waarom niet. Nu is dit blijkbaar wat ik wil. Alles van een relatie zonder mn kerst met de familie op te hoeven delen.
Maar zodra een van ons verliefd wordt op de ander gaat dit niet meer werken. Daarvoor is het relatie twijfel zaadje al teveel gaan groeien. Die basis is verkeerd.
Wat ik met mijn verhaal wil zeggen...? Dat scharrels ook heel liefdevol kunnen zijn zonder dat er echte relatie liefde aan te pas komt. Dat mannen ook gewoon behoefte hebben aan een knuffel en seks en een luisterend oor zonder dat ze daar een label relatie aan willen hangen. Dit vind ik niet aan het lijntje houden. Hij zegt toch eerlijk dat hij geen relatie wilt? En naar mijn ervaring (en met mijn ene scharrel van het moment ben ik zeker geen expert!!) is dat geen code voor Laat mij zien dat een relatie leuk kan zijn, dat ik het wel wil!! Dat jij anders bent dan mijn ex en help me over die bindingsangst heen!!
Is zonde van mijn energie.
Conclusie: Wil je graag een serieuze langdurige relatie? blijf niet bij dit bouwpakketje dat met veel te veel moeite ooit een geschikt vriendje wordt om er na maanden achter te komen dat je toch nog aantal schroefjes in de doos hebt laten zitten.
excuses voor de lange post!
zaterdag 30 oktober 2010 om 05:51
quote:brocoli schreef op 30 oktober 2010 @ 00:57:
... Ik en mijn SV, scharrel, friends with benefits, wat dan ook zijn exclusief, weten dat het einde oefening is als 1 van ons met iemand anders zoent of meer, spreken elkaar elke dag, luisteren naar elkaar, zijn oprecht geinteresseerd, hebben geweldige seks, hebben elkaars vrienden en zelfs ouders al ontmoet (maar wel voorgesteld als vriend), steunen elkaar bij gezondheidsproblemen, brengen hele weekenden/weken samen door met een heleboel knuffelen en zoenen en soms niet eens seks en hij is onwijs blij dat hij mij heeft ontmoet, ben zn beste maatje, hij zal me nooit kwetsen maaarrr hij wil geen relatie.
In het begin had ik het daar zeker lastig mee. Waarom niet? Dit is toch al een relatie? Waarom ben ik niet leuk genoeg?
En nu ben ik van mening dat je mannen daarin niet kan veranderen. Het beeld is gezet. Hij ziet mij niet als relatiemateriaal in zijn leven. ...
... En eigenlijk werkt dat voor mij ondertussen ook. Ik ben niet verliefd en hij ook niet, maar ik voel me wel geliefd. En hij hopelijk ook. Hij is een goeie vriend en hopelijk is hij dat nog over tientallen jaren. Op een gegeven moment zal het benefits gedeelte stoppen, maar hoop dat ik hem nog wel als vriend in m'n leven kan houden tegen die tijd.
Vele in m'n omgeving snappen het niet. Want je wilt toch meer? Je wilt toch iemand die helemaal voor je gaat?
En ja dat is waar. Ooit. Die vragen zijn zeker ook allemaal door mn hoofd gegaan. Alsof ik die dingen wel moest denken. Soort van maatschappelijk gewenst. Als je zoveel tijd intens met iemand doorbrengt hoor je daar geen verliefde gevoelens van te krijgen en een relatie te willen?
Maar dit werkt voor ons, dus waarom niet. Nu is dit blijkbaar wat ik wil. Alles van een relatie zonder m'n kerst met de familie op te hoeven delen.
Maar zodra een van ons verliefd wordt op de ander gaat dit niet meer werken. Daarvoor is het relatie twijfel zaadje al teveel gaan groeien. Die basis is verkeerd.
Wat ik met mijn verhaal wil zeggen...? Dat scharrels ook heel liefdevol kunnen zijn zonder dat er echte relatie liefde aan te pas komt. Dat mannen ook gewoon behoefte hebben aan een knuffel en seks en een luisterend oor zonder dat ze daar een label relatie aan willen hangen. Dit vind ik niet aan het lijntje houden. Hij zegt toch eerlijk dat hij geen relatie wil? En naar mijn ervaring (en met mijn ene scharrel van het moment ben ik zeker geen expert!!) is dat geen code voor Laat mij zien dat een relatie leuk kan zijn, dat ik het wel wil!! Dat jij anders bent dan mijn ex en help me over die bindingsangst heen!!
Is zonde van mijn energie.
Conclusie: Wil je graag een serieuze langdurige relatie? blijf niet bij dit bouwpakketje dat met veel te veel moeite ooit een geschikt vriendje wordt om er na maanden achter te komen dat je toch nog aantal schroefjes in de doos hebt laten zitten.
...
Wow Brocoli,
Wat een sterke post!
Maak er uit op dat mannen en vrouwen dezelfde behoeftes en onzekerheden hebben. Dat geloof ik ook.
Dat die vaak goed vervuld worden in een relatie (als in trouwen). Maar dat als je op een bepaald moment niet zo'n relatie hebt, ze ook kunnen worden vervuld in een minder gebonden relatie (als in friend e.v.t. met benefits).
Dat de maatschappelijke druk om te trouwen nog steeds erg groot is. Dat voor vrouwen de lossere relaties misschien wel te gemakkelijk te krijgen zijn, dat ze niet beseffen hoe waardevol die eigenlijk zijn. En dat er bovendien nog steeds wat op dit soort relaties wordt neergekeken. Onterecht.
Dan is de conclusie dus dat de Topic Opener beide relaties niet met elkaar moet verwarren. Dat dit een lossere relatie is die ze gewoon moet aanhouden, omdat deze waardevol is. En dat als ze een trouw-relatie vindt, dan de relatie met de huidige vriend misschien toch nog kan blijven als een goede vriend. Dat ze ondertussen dus echter open moet blijven staan voor zo'n trouw-relatie.
(Al denk ik overigens dat het aanblijven "als goede vriend" niet gaat werken. Want hij is duidelijk wel degelijk verliefd op haar en zou meer willen. Maar op één of andere manier lukt het hen niet om op één golflengte te komen voor een trouw-relatie (for whatever the reasons and probably from both sides). En in die zin passen ze dan dus blijkbaar toch niet bij elkaar.
Haar vriend zal haar toekomstige trouw-partner dus waarschijnlijk niet kunnen verkroppen. En een toekomstige trouw-partner zal hem, terecht, dus altijd als bedreiging zien. Maar goed, soms werkt het wel. Zeker als hij wel, misschien zelfs eerder, goed trouw-materiaal tegen het lijf loopt.)
... Ik en mijn SV, scharrel, friends with benefits, wat dan ook zijn exclusief, weten dat het einde oefening is als 1 van ons met iemand anders zoent of meer, spreken elkaar elke dag, luisteren naar elkaar, zijn oprecht geinteresseerd, hebben geweldige seks, hebben elkaars vrienden en zelfs ouders al ontmoet (maar wel voorgesteld als vriend), steunen elkaar bij gezondheidsproblemen, brengen hele weekenden/weken samen door met een heleboel knuffelen en zoenen en soms niet eens seks en hij is onwijs blij dat hij mij heeft ontmoet, ben zn beste maatje, hij zal me nooit kwetsen maaarrr hij wil geen relatie.
In het begin had ik het daar zeker lastig mee. Waarom niet? Dit is toch al een relatie? Waarom ben ik niet leuk genoeg?
En nu ben ik van mening dat je mannen daarin niet kan veranderen. Het beeld is gezet. Hij ziet mij niet als relatiemateriaal in zijn leven. ...
... En eigenlijk werkt dat voor mij ondertussen ook. Ik ben niet verliefd en hij ook niet, maar ik voel me wel geliefd. En hij hopelijk ook. Hij is een goeie vriend en hopelijk is hij dat nog over tientallen jaren. Op een gegeven moment zal het benefits gedeelte stoppen, maar hoop dat ik hem nog wel als vriend in m'n leven kan houden tegen die tijd.
Vele in m'n omgeving snappen het niet. Want je wilt toch meer? Je wilt toch iemand die helemaal voor je gaat?
En ja dat is waar. Ooit. Die vragen zijn zeker ook allemaal door mn hoofd gegaan. Alsof ik die dingen wel moest denken. Soort van maatschappelijk gewenst. Als je zoveel tijd intens met iemand doorbrengt hoor je daar geen verliefde gevoelens van te krijgen en een relatie te willen?
Maar dit werkt voor ons, dus waarom niet. Nu is dit blijkbaar wat ik wil. Alles van een relatie zonder m'n kerst met de familie op te hoeven delen.
Maar zodra een van ons verliefd wordt op de ander gaat dit niet meer werken. Daarvoor is het relatie twijfel zaadje al teveel gaan groeien. Die basis is verkeerd.
Wat ik met mijn verhaal wil zeggen...? Dat scharrels ook heel liefdevol kunnen zijn zonder dat er echte relatie liefde aan te pas komt. Dat mannen ook gewoon behoefte hebben aan een knuffel en seks en een luisterend oor zonder dat ze daar een label relatie aan willen hangen. Dit vind ik niet aan het lijntje houden. Hij zegt toch eerlijk dat hij geen relatie wil? En naar mijn ervaring (en met mijn ene scharrel van het moment ben ik zeker geen expert!!) is dat geen code voor Laat mij zien dat een relatie leuk kan zijn, dat ik het wel wil!! Dat jij anders bent dan mijn ex en help me over die bindingsangst heen!!
Is zonde van mijn energie.
Conclusie: Wil je graag een serieuze langdurige relatie? blijf niet bij dit bouwpakketje dat met veel te veel moeite ooit een geschikt vriendje wordt om er na maanden achter te komen dat je toch nog aantal schroefjes in de doos hebt laten zitten.
...
Wow Brocoli,
Wat een sterke post!
Maak er uit op dat mannen en vrouwen dezelfde behoeftes en onzekerheden hebben. Dat geloof ik ook.
Dat die vaak goed vervuld worden in een relatie (als in trouwen). Maar dat als je op een bepaald moment niet zo'n relatie hebt, ze ook kunnen worden vervuld in een minder gebonden relatie (als in friend e.v.t. met benefits).
Dat de maatschappelijke druk om te trouwen nog steeds erg groot is. Dat voor vrouwen de lossere relaties misschien wel te gemakkelijk te krijgen zijn, dat ze niet beseffen hoe waardevol die eigenlijk zijn. En dat er bovendien nog steeds wat op dit soort relaties wordt neergekeken. Onterecht.
Dan is de conclusie dus dat de Topic Opener beide relaties niet met elkaar moet verwarren. Dat dit een lossere relatie is die ze gewoon moet aanhouden, omdat deze waardevol is. En dat als ze een trouw-relatie vindt, dan de relatie met de huidige vriend misschien toch nog kan blijven als een goede vriend. Dat ze ondertussen dus echter open moet blijven staan voor zo'n trouw-relatie.
(Al denk ik overigens dat het aanblijven "als goede vriend" niet gaat werken. Want hij is duidelijk wel degelijk verliefd op haar en zou meer willen. Maar op één of andere manier lukt het hen niet om op één golflengte te komen voor een trouw-relatie (for whatever the reasons and probably from both sides). En in die zin passen ze dan dus blijkbaar toch niet bij elkaar.
Haar vriend zal haar toekomstige trouw-partner dus waarschijnlijk niet kunnen verkroppen. En een toekomstige trouw-partner zal hem, terecht, dus altijd als bedreiging zien. Maar goed, soms werkt het wel. Zeker als hij wel, misschien zelfs eerder, goed trouw-materiaal tegen het lijf loopt.)
zaterdag 30 oktober 2010 om 08:20
Brocoli: Ik heb net zo'n SV als jij. We bellen elkaar dagelijks, hebben super seks maar ik voel geen verliefdheid en ben daar vanaf het bgin duidelijk over geweest. Hij vindt het geen probleem. Ook zijn we exclusief wat betreft seks en mocht een van ons twee iemand anders vinden, dan is het over.
Nonchalance: Ik wil ok niet zeggen dat de desbetreffende mannen waar in dit topic over gesproken is, onschuldig zijn. Ze moeten eerlijk zijn vanaf het begin. Al blijf ik er bij, de boodschap is en blijft hetzelfde, al ik de verpakking van de boodschap anders.
Nonchalance: Ik wil ok niet zeggen dat de desbetreffende mannen waar in dit topic over gesproken is, onschuldig zijn. Ze moeten eerlijk zijn vanaf het begin. Al blijf ik er bij, de boodschap is en blijft hetzelfde, al ik de verpakking van de boodschap anders.
zaterdag 30 oktober 2010 om 08:58
zaterdag 30 oktober 2010 om 09:09
quote:brocoli schreef op 30 oktober 2010 @ 00:57:
Wow wat een hoop mensen in dezelfde situatie. En ja ik doe ook mee. Ik en mijn SV, scharrel, friends with benefits, wat dan ook zijn exclusief, weten dat het einde oefening is als 1 van ons met iemand anders zoent of meer, spreken elkaar elke dag, luisteren naar elkaar, zijn oprecht geinteresseerd, hebben geweldige seks, hebben elkaars vrienden en zelfs ouders al ontmoet (maar wel voorgesteld als vriend), steunen elkaar bij gezondheidsproblemen, brengen hele weekenden/weken samen door met een heleboel knuffelen en zoenen en soms niet eens seks en hij is onwijs blij dat hij mij heeft ontmoet, ben zn beste maatje, hij zal me nooit kwetsen maaarrr hij wil geen relatie.
In het begin had ik het daar zeker lastig mee. Waarom niet? Dit is toch al een relatie? Waarom ben ik niet leuk genoeg?
En nu ben ik van mening dat je mannen daarin niet kan veranderen. Het beeld is gezet. Hij ziet mij niet als relatiemateriaal in zijn leven. Nog gedacht dat als ik hem later in leven had ontmoet en we waren wat ouder en we allebei wel behoefte hadden aan serieus dat het dan zeker wel wat had kunnen worden.
Maar nu niet. En eigenlijk werkt dat voor mij ondertussen ook. Ik ben niet verliefd en hij ook niet, maar ik voel me wel geliefd. En hij hopelijk ook. Hij is een goeie vriend en hopelijk is hij dat nog over tientallen jaren. Op een gegeven moment zal het benefits gedeelte stoppen, maar hoop dat ik hem nog wel als vriend in mn leven kan houden tegen die tijd.
Vele in mn omgeving snappen het niet. Want je wilt toch meer? Je wilt toch iemand die helemaal voor je gaat?
En ja dat is waar. Ooit. Die vragen zijn zeker ook allemaal door mn hoofd gegaan. Alsof ik die dingen wel moest denken. Soort van maatschappelijk gewenst. Als je zoveel tijd intens met iemand doorbrengt hoor je daar geen verliefde gevoelens van te krijgen en een relatie te willen?
Maar dit werkt voor ons, dus waarom niet. Nu is dit blijkbaar wat ik wil. Alles van een relatie zonder mn kerst met de familie op te hoeven delen.
Maar zodra een van ons verliefd wordt op de ander gaat dit niet meer werken. Daarvoor is het relatie twijfel zaadje al teveel gaan groeien. Die basis is verkeerd.
Wat ik met mijn verhaal wil zeggen...? Dat scharrels ook heel liefdevol kunnen zijn zonder dat er echte relatie liefde aan te pas komt. Dat mannen ook gewoon behoefte hebben aan een knuffel en seks en een luisterend oor zonder dat ze daar een label relatie aan willen hangen. Dit vind ik niet aan het lijntje houden. Hij zegt toch eerlijk dat hij geen relatie wilt? En naar mijn ervaring (en met mijn ene scharrel van het moment ben ik zeker geen expert!!) is dat geen code voor Laat mij zien dat een relatie leuk kan zijn, dat ik het wel wil!! Dat jij anders bent dan mijn ex en help me over die bindingsangst heen!!
Is zonde van mijn energie.
Conclusie: Wil je graag een serieuze langdurige relatie? blijf niet bij dit bouwpakketje dat met veel te veel moeite ooit een geschikt vriendje wordt om er na maanden achter te komen dat je toch nog aantal schroefjes in de doos hebt laten zitten.
excuses voor de lange post!
Weet je zeker dat je je niet teveel conformeert naar zijn wensen om hem maar niet kwijt te raken en daarbij je eigen behoeftes en wensen betreffende het contact verwaarloost.
Ben je echt tevreden met het feit dat hij geen relatie met je wilt? Zou het je geen pijn doen als hij dalijk wel iemand ontmoet die hij relatiewaardig vindt en je daarvoor aan de kant zet?
Ik heb ook een tijd gelooft in wat jij omschreef. Maar ik was daarbij niet trouw aan m'n eigen wensen en behoeftes. Ik wilde zo graag het contact behouden en hoop houden dat ik hem daarin volgde.
Maar ook mijn 'ex-scharrel' deed (zeker in het begin) super lief, noemde me zn beste vriendin, soulmates, een klik die die met bijna niemand eerder had gehad, hy was zo blij met mij i z'n leven, had zoveel respect voor mij als persoon etc...
En echt toen hij besloot te stoppen, was hij ineens 100% gedraaid en kil. Zijn gevoelens v genegenheid en respect konden nooit zo diep hebben gezeten, die kun je namelijk nie in een keer aan of uit draaien.
En natuurlijk zitten zijn gevoelens voor je niet zo diep. Anders ging hij namelijk wel een relatie aan. Mannen zijn jagers, als ze egt waarde hechten aan hun 'prooi' willen ze die veilig stellen.
Ik zou iedreen in dese situatie egt wakker willen schudden om de pijn die ik erom heb gehad te voorkomen.
Maar je moet t denk ik, net als ik, zelf ervaren.
Wow wat een hoop mensen in dezelfde situatie. En ja ik doe ook mee. Ik en mijn SV, scharrel, friends with benefits, wat dan ook zijn exclusief, weten dat het einde oefening is als 1 van ons met iemand anders zoent of meer, spreken elkaar elke dag, luisteren naar elkaar, zijn oprecht geinteresseerd, hebben geweldige seks, hebben elkaars vrienden en zelfs ouders al ontmoet (maar wel voorgesteld als vriend), steunen elkaar bij gezondheidsproblemen, brengen hele weekenden/weken samen door met een heleboel knuffelen en zoenen en soms niet eens seks en hij is onwijs blij dat hij mij heeft ontmoet, ben zn beste maatje, hij zal me nooit kwetsen maaarrr hij wil geen relatie.
In het begin had ik het daar zeker lastig mee. Waarom niet? Dit is toch al een relatie? Waarom ben ik niet leuk genoeg?
En nu ben ik van mening dat je mannen daarin niet kan veranderen. Het beeld is gezet. Hij ziet mij niet als relatiemateriaal in zijn leven. Nog gedacht dat als ik hem later in leven had ontmoet en we waren wat ouder en we allebei wel behoefte hadden aan serieus dat het dan zeker wel wat had kunnen worden.
Maar nu niet. En eigenlijk werkt dat voor mij ondertussen ook. Ik ben niet verliefd en hij ook niet, maar ik voel me wel geliefd. En hij hopelijk ook. Hij is een goeie vriend en hopelijk is hij dat nog over tientallen jaren. Op een gegeven moment zal het benefits gedeelte stoppen, maar hoop dat ik hem nog wel als vriend in mn leven kan houden tegen die tijd.
Vele in mn omgeving snappen het niet. Want je wilt toch meer? Je wilt toch iemand die helemaal voor je gaat?
En ja dat is waar. Ooit. Die vragen zijn zeker ook allemaal door mn hoofd gegaan. Alsof ik die dingen wel moest denken. Soort van maatschappelijk gewenst. Als je zoveel tijd intens met iemand doorbrengt hoor je daar geen verliefde gevoelens van te krijgen en een relatie te willen?
Maar dit werkt voor ons, dus waarom niet. Nu is dit blijkbaar wat ik wil. Alles van een relatie zonder mn kerst met de familie op te hoeven delen.
Maar zodra een van ons verliefd wordt op de ander gaat dit niet meer werken. Daarvoor is het relatie twijfel zaadje al teveel gaan groeien. Die basis is verkeerd.
Wat ik met mijn verhaal wil zeggen...? Dat scharrels ook heel liefdevol kunnen zijn zonder dat er echte relatie liefde aan te pas komt. Dat mannen ook gewoon behoefte hebben aan een knuffel en seks en een luisterend oor zonder dat ze daar een label relatie aan willen hangen. Dit vind ik niet aan het lijntje houden. Hij zegt toch eerlijk dat hij geen relatie wilt? En naar mijn ervaring (en met mijn ene scharrel van het moment ben ik zeker geen expert!!) is dat geen code voor Laat mij zien dat een relatie leuk kan zijn, dat ik het wel wil!! Dat jij anders bent dan mijn ex en help me over die bindingsangst heen!!
Is zonde van mijn energie.
Conclusie: Wil je graag een serieuze langdurige relatie? blijf niet bij dit bouwpakketje dat met veel te veel moeite ooit een geschikt vriendje wordt om er na maanden achter te komen dat je toch nog aantal schroefjes in de doos hebt laten zitten.
excuses voor de lange post!
Weet je zeker dat je je niet teveel conformeert naar zijn wensen om hem maar niet kwijt te raken en daarbij je eigen behoeftes en wensen betreffende het contact verwaarloost.
Ben je echt tevreden met het feit dat hij geen relatie met je wilt? Zou het je geen pijn doen als hij dalijk wel iemand ontmoet die hij relatiewaardig vindt en je daarvoor aan de kant zet?
Ik heb ook een tijd gelooft in wat jij omschreef. Maar ik was daarbij niet trouw aan m'n eigen wensen en behoeftes. Ik wilde zo graag het contact behouden en hoop houden dat ik hem daarin volgde.
Maar ook mijn 'ex-scharrel' deed (zeker in het begin) super lief, noemde me zn beste vriendin, soulmates, een klik die die met bijna niemand eerder had gehad, hy was zo blij met mij i z'n leven, had zoveel respect voor mij als persoon etc...
En echt toen hij besloot te stoppen, was hij ineens 100% gedraaid en kil. Zijn gevoelens v genegenheid en respect konden nooit zo diep hebben gezeten, die kun je namelijk nie in een keer aan of uit draaien.
En natuurlijk zitten zijn gevoelens voor je niet zo diep. Anders ging hij namelijk wel een relatie aan. Mannen zijn jagers, als ze egt waarde hechten aan hun 'prooi' willen ze die veilig stellen.
Ik zou iedreen in dese situatie egt wakker willen schudden om de pijn die ik erom heb gehad te voorkomen.
Maar je moet t denk ik, net als ik, zelf ervaren.
zaterdag 30 oktober 2010 om 09:17
Ik zou er btw ook echt niet op rekenen als goede vrienden verder te gaan als een van jullie beide ( en ckr als het hem betreft) een partner heeft.
Een echte vriend gebruikt je niet zo.
De dingen die jij hem nu biedt (veel aandacht, intimiteit, gezelligheid) zal hij dan van d ander krijgen, waar hij wel een relatie mee wilt.
Denk je dan egt dat hij de 'vriendschap' voortzet?
Als je daarop hoopt raak je niet alleen teleurgesteld mbt relatie-verwachtingen maar ook nog eens mbt vriendschappelijke verwachtingen.
Een echte vriend gebruikt je niet zo.
De dingen die jij hem nu biedt (veel aandacht, intimiteit, gezelligheid) zal hij dan van d ander krijgen, waar hij wel een relatie mee wilt.
Denk je dan egt dat hij de 'vriendschap' voortzet?
Als je daarop hoopt raak je niet alleen teleurgesteld mbt relatie-verwachtingen maar ook nog eens mbt vriendschappelijke verwachtingen.
zaterdag 30 oktober 2010 om 10:48
@yhabibi. Dank je wel! Denk dat je gelijk hebt. TO moet voor haarzelf beslissen of ze behoefte heeft aan deze lossere relatie of dat ze op een punt in haar leven is dat ze alleen nog maar voor de trouw relatie gaat. En als ze dat wilt, dan betwijfel ik of ze deze man daar nog in om kan vormen. Maar ik ben zeker ook van mening dat die lossere relaties ook heel waardevol kunnen zijn.
@kopjeskoffie70. Ik vind zeker niet dat ik me laat gebruiken. Waarom? Omdat ik een goeie mannelijke vriend heb gevonden en daar toevallig ook seks mee heb? Want als je dat als vrouw wilt moet je maar aan een ONS beginnen? Wij zijn voor elkaar waar wij op dit moment behoefte aan hebben. En omdat daar geen label relatie aanhangt geef ik mijn lichaam weg en word ik gebruikt?
@nonchalance. Vervelend dat het bij jou zo is afgelopen. Ik kan alleen maar op hem vertrouwen dat hij niet 180 graden zal draaien als hij iemand tegenkomt. Hij roept heel hard dat hij sowieso geen relatie wil op dit moment en het echt niet aan mij ligt, dat hij te erg gekwetst is door zn ex.
En daar geloof ik niet in. Wij zijn niet juist voor elkaar op relatie gebied. En weet zeker dat hij iemand gaat tegen komen waar hij wel een relatie mee gaat willen. Want dan is hij wel verliefd.
En natuurlijk ga ik niet meteen opspringen en ontzettend blij voor hem zijn. Daar zal ik eerst aan moeten wennen. Net zoals dat ik moest wennen toen een vriendin van mij onze wekelijkse afspraak niet meer kon nakomen omdat ze in een commisie ging.
En als hij een relatie krijgt ga ik zeker moeten wennen aan hoe mijn week er dan ineens anders uitziet. En ga er vanuit dat hij dan aandacht, intimiteit en gezelligheid met haar gaat delen ja. Lijkt me wel zo gezond. Maar zou me van hem tegenvallen als ik totaal word afgeschreven. Als we met de groep ook niet meer gewoon een biertje kunnen doen zonder dat hij raar doet. Ga er vanuit dat zijn gevoelens voor mij als vriend wel gewoon aanwezig zijn. En vriendschappelijk gevoelens kunnen ook heel belangrijk zijn in dit leven. En die kunnen ook diep zitten. Zijn gevoelens op een ander niveau, niet een slechter niveau.
We zien wel hoe het loopt. Misschien is het einde van de studie de reden van het aflopen van dit. En misschien heb je gelijk dat ik onwijs mn neus ga stoten. En dat hoop ik niet natuurlijk, maar zou zomaar kunnen. Maar dat dat kan gebeuren kies ik nu zelf voor. De kans dat ik straks gezien wordt als het arme meisje dat het het zomaar weggaf en aan het lijntje werd gehouden.
Maar kan het me niet goed voorstellen. Want er wordt echt niet geconformeert naar zijn behoeftes. We vervullen op het moment elkaars behoeftes. Volgens staan we hier beide redelijk gelijkwaardig in.
Maar kan me voorstellen dat sommige hier een andere mening over hebben. Het hoort niet. Als je zoon verhaal hoort ben je snel geneigd te denken dat het meisje alleen maar gebruikt wordt als warm lichaam. Hoewel ik denk vaker mn voeten aan hem opwarm dan andersom.
@kopjeskoffie70. Ik vind zeker niet dat ik me laat gebruiken. Waarom? Omdat ik een goeie mannelijke vriend heb gevonden en daar toevallig ook seks mee heb? Want als je dat als vrouw wilt moet je maar aan een ONS beginnen? Wij zijn voor elkaar waar wij op dit moment behoefte aan hebben. En omdat daar geen label relatie aanhangt geef ik mijn lichaam weg en word ik gebruikt?
@nonchalance. Vervelend dat het bij jou zo is afgelopen. Ik kan alleen maar op hem vertrouwen dat hij niet 180 graden zal draaien als hij iemand tegenkomt. Hij roept heel hard dat hij sowieso geen relatie wil op dit moment en het echt niet aan mij ligt, dat hij te erg gekwetst is door zn ex.
En daar geloof ik niet in. Wij zijn niet juist voor elkaar op relatie gebied. En weet zeker dat hij iemand gaat tegen komen waar hij wel een relatie mee gaat willen. Want dan is hij wel verliefd.
En natuurlijk ga ik niet meteen opspringen en ontzettend blij voor hem zijn. Daar zal ik eerst aan moeten wennen. Net zoals dat ik moest wennen toen een vriendin van mij onze wekelijkse afspraak niet meer kon nakomen omdat ze in een commisie ging.
En als hij een relatie krijgt ga ik zeker moeten wennen aan hoe mijn week er dan ineens anders uitziet. En ga er vanuit dat hij dan aandacht, intimiteit en gezelligheid met haar gaat delen ja. Lijkt me wel zo gezond. Maar zou me van hem tegenvallen als ik totaal word afgeschreven. Als we met de groep ook niet meer gewoon een biertje kunnen doen zonder dat hij raar doet. Ga er vanuit dat zijn gevoelens voor mij als vriend wel gewoon aanwezig zijn. En vriendschappelijk gevoelens kunnen ook heel belangrijk zijn in dit leven. En die kunnen ook diep zitten. Zijn gevoelens op een ander niveau, niet een slechter niveau.
We zien wel hoe het loopt. Misschien is het einde van de studie de reden van het aflopen van dit. En misschien heb je gelijk dat ik onwijs mn neus ga stoten. En dat hoop ik niet natuurlijk, maar zou zomaar kunnen. Maar dat dat kan gebeuren kies ik nu zelf voor. De kans dat ik straks gezien wordt als het arme meisje dat het het zomaar weggaf en aan het lijntje werd gehouden.
Maar kan het me niet goed voorstellen. Want er wordt echt niet geconformeert naar zijn behoeftes. We vervullen op het moment elkaars behoeftes. Volgens staan we hier beide redelijk gelijkwaardig in.
Maar kan me voorstellen dat sommige hier een andere mening over hebben. Het hoort niet. Als je zoon verhaal hoort ben je snel geneigd te denken dat het meisje alleen maar gebruikt wordt als warm lichaam. Hoewel ik denk vaker mn voeten aan hem opwarm dan andersom.
zaterdag 30 oktober 2010 om 10:52
Pfff herkenbaar allemaal. Ik lees mee, maar vind het moeilijk om erover te schrijven. Zit al ruim een jaar in een zelfde situatie. We hebben onze gevoelens wel naar elkaar uitgesproken. Heb hem gezegd dat hij best mag zeggen dat hij me leuk lief aardig en aantrekkelijk vindt, maar dat hij niet datgene voelt wat hij zou willen of moeten voelen bij een vrouw waar hij echt voor zou kiezen. Hij geeft aan hoe ik ernaast zit en dat zijn gevoel juist wel goed zit. En hij geeft aan dat hij geen relatie aandurft a.g.v. bindingsangst en door mijn kinderwens. Ik wil wat hij zegt best geloven, maar achter in mijn hoofd blijven gedachten meespelen dat hij misschien toch niet datgene voor mij voelt wat hij zou moeten voelen om een relatie met mij aan te gaan.
Dat we veel voor elkaar betekenen twijfel ik niet aan, hebben meerdere keren per dag contact, als we bij elkaar zijn voelt alles zo ontzettend goed, kunnen met elkaar lachen en huilen, hij zegt niemand zo in vertrouwen te nemen als mij wanneer hij ergens mee zit, kunnen heel goed met elkaar praten, alle ingredienten voor een goede relatie lijken aanwezig. En toch blijft het bij mij knagen....
Dat we veel voor elkaar betekenen twijfel ik niet aan, hebben meerdere keren per dag contact, als we bij elkaar zijn voelt alles zo ontzettend goed, kunnen met elkaar lachen en huilen, hij zegt niemand zo in vertrouwen te nemen als mij wanneer hij ergens mee zit, kunnen heel goed met elkaar praten, alle ingredienten voor een goede relatie lijken aanwezig. En toch blijft het bij mij knagen....
zaterdag 30 oktober 2010 om 11:00
quote:nonchalance schreef op 30 oktober 2010 @ 09:17:
Ik zou er btw ook echt niet op rekenen als goede vrienden verder te gaan als een van jullie beide ( en ckr als het hem betreft) een partner heeft.
Een echte vriend gebruikt je niet zo.
De dingen die jij hem nu biedt (veel aandacht, intimiteit, gezelligheid) zal hij dan van d ander krijgen, waar hij wel een relatie mee wilt.
Denk je dan egt dat hij de 'vriendschap' voortzet?
Als je daarop hoopt raak je niet alleen teleurgesteld mbt relatie-verwachtingen maar ook nog eens mbt vriendschappelijke verwachtingen.Wanneer je duidelijk en eerlijk naar elkaar bent, gebruik je elkaar niet. En als de een toch meer hoopt, dan is dat zijn of haar eigen verantwoording.
Ik zou er btw ook echt niet op rekenen als goede vrienden verder te gaan als een van jullie beide ( en ckr als het hem betreft) een partner heeft.
Een echte vriend gebruikt je niet zo.
De dingen die jij hem nu biedt (veel aandacht, intimiteit, gezelligheid) zal hij dan van d ander krijgen, waar hij wel een relatie mee wilt.
Denk je dan egt dat hij de 'vriendschap' voortzet?
Als je daarop hoopt raak je niet alleen teleurgesteld mbt relatie-verwachtingen maar ook nog eens mbt vriendschappelijke verwachtingen.Wanneer je duidelijk en eerlijk naar elkaar bent, gebruik je elkaar niet. En als de een toch meer hoopt, dan is dat zijn of haar eigen verantwoording.
zaterdag 30 oktober 2010 om 11:13
Ik snap niet wat er niet duidelijk voor je is. Het is toch duidelijk dat deze heer in kwestie geen relatie met je wil.
Daarnaast houjij jezelf behoorlijk voor de gek als je denkt dat het goed voor je is te blijven neuken met een man waarmee jij het liefste oud wil worden die zo lichtzinning met jouw gevoelens omgaat.
Lekker vriend. Ben benieuwd hoeveel vriendschap er nog overblijft als jullie niet meer neuken of een van de twee (waarschijnlijk hij) iemand tegenkomt met wie hij wel een relatie wil......... ik denk niets....
Daarnaast houjij jezelf behoorlijk voor de gek als je denkt dat het goed voor je is te blijven neuken met een man waarmee jij het liefste oud wil worden die zo lichtzinning met jouw gevoelens omgaat.
Lekker vriend. Ben benieuwd hoeveel vriendschap er nog overblijft als jullie niet meer neuken of een van de twee (waarschijnlijk hij) iemand tegenkomt met wie hij wel een relatie wil......... ik denk niets....
zaterdag 30 oktober 2010 om 16:01
quote:colalight schreef op 30 oktober 2010 @ 11:00:
[...]
Wanneer je duidelijk en eerlijk naar elkaar bent, gebruik je elkaar niet. En als de een toch meer hoopt, dan is dat zijn of haar eigen verantwoording.
Helemaal mee eens!!
Je maakt zelf een keus door hoop te blijven houden en zijn teksten voor hem te gaan vertalen in je hoofd. Je bent verantwoordelijk voor jezelf en jouw hart.
Maarrr... Ik vind ook dat als hij duidelijk op de hoogte is dat jij andere verwachtingen hebt en hij weet vrij zeker dat hij je die niet kan bieden, dan vind ik het erg laf/zwak/gemakzuchtig en vooral niet zo netjes dat hij het zelf niet afkapt.
Want dan is het inderdaad niet zoon goeie vriend. Want je moet wel een hoop kromme dingen recht l*llen wil je jezelf overtuigen dat je haar hier niet mee gaat kwetsen.
De schuld is niet op een een of de ander af te schuiven. Beide hebben hier een verantwoordelijkheid.
[...]
Wanneer je duidelijk en eerlijk naar elkaar bent, gebruik je elkaar niet. En als de een toch meer hoopt, dan is dat zijn of haar eigen verantwoording.
Helemaal mee eens!!
Je maakt zelf een keus door hoop te blijven houden en zijn teksten voor hem te gaan vertalen in je hoofd. Je bent verantwoordelijk voor jezelf en jouw hart.
Maarrr... Ik vind ook dat als hij duidelijk op de hoogte is dat jij andere verwachtingen hebt en hij weet vrij zeker dat hij je die niet kan bieden, dan vind ik het erg laf/zwak/gemakzuchtig en vooral niet zo netjes dat hij het zelf niet afkapt.
Want dan is het inderdaad niet zoon goeie vriend. Want je moet wel een hoop kromme dingen recht l*llen wil je jezelf overtuigen dat je haar hier niet mee gaat kwetsen.
De schuld is niet op een een of de ander af te schuiven. Beide hebben hier een verantwoordelijkheid.
zondag 31 oktober 2010 om 00:35
Even een korte reactie op jullie nieuwe reacties.
Allereerst vind ik het echt heel lief dat er een aantal van jullie mij ervoor willen behoeden dezelfde pijn en verdriet te voelen als zij hebben gehad. Helaas werkt het nu eenmaal zo dat ik daar zelf achter moet komen. Net als iedereen er zelf achter moet komen.
Voor wat betreft 'aan het lijntje houden en gebruiken'...ik laat het zelf toe, laat me "aan het lijntje houden"voor zover dat dat al van toepassing is. Ik blijf wel bij mezelf, geef mijn grenzen aan en ga daar niet overheen uit angst hem kwijt te raken, want als dat zo is gebeurd dat toch.
Dit speelt al 2 jaar. In die 2 jaar is er een hoop "gebeurd". We hebben een pauze van 2 maanden gehad, 6 maanden geen sex maar wel contact gehouden. Naar mijn mening steeds diepgaander. Ruzies zijn er geweest etc etc. Dat hij niet toe is aan een relatie heeft hij nooit met die woorden gezegd.
De opmerking van Yhabibi "Op de een of andere manier lukt het niet om op een golflengte te komen"slaat in mijn ogen de spijker op zijn kop.
Waarom blijft er contact als iemand je niet wilt, waarom blijft iemand komen als er maanden geen sex is? Als je klaar bent met iemand waar je niets voor voelt heb je daar naar mijn mening ook geen contact mee.
Afgelopen zomer heb ik in het ziekenhuis gelegen en ben ik geopereerd. Hij volgde het op de voet, wist wanneer ik op controle moest etc en informeerder er naar. Allemaal in de tijd dat er geen sex was. Doe je dat als je alleen maar sex wilt? Of als je iemand aan het lijntje houdt?
Op de momenten dat ik dacht : oke, ik neem mijn verlies dit wordt niets, blijkbaar ben ik "het"niet voor hem"deed hij weer meer zijn best. Blijkbaar kan hij niet "met"en zonder me.
Misschien voor sommige van jullie naief maar ik geloof niet dat je al die moeite doet als er verder niets is.
De "schuld"ligt ook echt niet alleen bij hem, ik ben er ook schuldig aan dat het zo loopt. Tis reactie op reactie.
Toch zit er na 2 jaar nog muziek in, ook zonder sex. Ik ga er inmiddels anders om met mijn gevoelens voor hem. De vriendschap die er is is me te waardevol op dit moment. Misschien zit ik ernaast...de antwoorden liggen in de toekomst.
Het is geen relatie die loopt volgens het boekje maar moet dat? Zoals hier ook wordt geschreven zijn er wel meer van deze relaties en als je je daar happy in voelt waarom niet?
Allereerst vind ik het echt heel lief dat er een aantal van jullie mij ervoor willen behoeden dezelfde pijn en verdriet te voelen als zij hebben gehad. Helaas werkt het nu eenmaal zo dat ik daar zelf achter moet komen. Net als iedereen er zelf achter moet komen.
Voor wat betreft 'aan het lijntje houden en gebruiken'...ik laat het zelf toe, laat me "aan het lijntje houden"voor zover dat dat al van toepassing is. Ik blijf wel bij mezelf, geef mijn grenzen aan en ga daar niet overheen uit angst hem kwijt te raken, want als dat zo is gebeurd dat toch.
Dit speelt al 2 jaar. In die 2 jaar is er een hoop "gebeurd". We hebben een pauze van 2 maanden gehad, 6 maanden geen sex maar wel contact gehouden. Naar mijn mening steeds diepgaander. Ruzies zijn er geweest etc etc. Dat hij niet toe is aan een relatie heeft hij nooit met die woorden gezegd.
De opmerking van Yhabibi "Op de een of andere manier lukt het niet om op een golflengte te komen"slaat in mijn ogen de spijker op zijn kop.
Waarom blijft er contact als iemand je niet wilt, waarom blijft iemand komen als er maanden geen sex is? Als je klaar bent met iemand waar je niets voor voelt heb je daar naar mijn mening ook geen contact mee.
Afgelopen zomer heb ik in het ziekenhuis gelegen en ben ik geopereerd. Hij volgde het op de voet, wist wanneer ik op controle moest etc en informeerder er naar. Allemaal in de tijd dat er geen sex was. Doe je dat als je alleen maar sex wilt? Of als je iemand aan het lijntje houdt?
Op de momenten dat ik dacht : oke, ik neem mijn verlies dit wordt niets, blijkbaar ben ik "het"niet voor hem"deed hij weer meer zijn best. Blijkbaar kan hij niet "met"en zonder me.
Misschien voor sommige van jullie naief maar ik geloof niet dat je al die moeite doet als er verder niets is.
De "schuld"ligt ook echt niet alleen bij hem, ik ben er ook schuldig aan dat het zo loopt. Tis reactie op reactie.
Toch zit er na 2 jaar nog muziek in, ook zonder sex. Ik ga er inmiddels anders om met mijn gevoelens voor hem. De vriendschap die er is is me te waardevol op dit moment. Misschien zit ik ernaast...de antwoorden liggen in de toekomst.
Het is geen relatie die loopt volgens het boekje maar moet dat? Zoals hier ook wordt geschreven zijn er wel meer van deze relaties en als je je daar happy in voelt waarom niet?
zondag 31 oktober 2010 om 10:08
quote:Mexx77 schreef op 31 oktober 2010 @ 00:35:
Dit speelt al 2 jaar. In die 2 jaar is er een hoop "gebeurd". We hebben een pauze van 2 maanden gehad, 6 maanden geen sex maar wel contact gehouden. Naar mijn mening steeds diepgaander. Ruzies zijn er geweest etc etc. Dat hij niet toe is aan een relatie heeft hij nooit met die woorden gezegd.
Waarom blijft er contact als iemand je niet wilt, waarom blijft iemand komen als er maanden geen sex is? Als je klaar bent met iemand waar je niets voor voelt heb je daar naar mijn mening ook geen contact mee.
Afgelopen zomer heb ik in het ziekenhuis gelegen en ben ik geopereerd. Hij volgde het op de voet, wist wanneer ik op controle moest etc en informeerder er naar. Allemaal in de tijd dat er geen sex was. Doe je dat als je alleen maar sex wilt? Of als je iemand aan het lijntje houdt?
Misschien voor sommige van jullie naief maar ik geloof niet dat je al die moeite doet als er verder niets is.
Het is geen relatie die loopt volgens het boekje maar moet dat? Zoals hier ook wordt geschreven zijn er wel meer van deze relaties en als je je daar happy in voelt waarom niet?
Beste Mexx, ik heb even een paar stukjes van je gequote.
Je vraagt je af waarom hij met je om blijft gaan, zelfs als er geen sex is.
Voor jou een teken dat ie misschien toch wel echt bij je wil zijn, want het draait niet alleen maar om de sex.
Ik denk dat hij wel degelijk heel veel om je geeft en dat je belangrijk voor hem bent, maar meer als GEWONE vriendin.
Dat iemand blijft hangen betekend dat ie echt om je geeft, ook in mijn ogen, maar dat betekent toch nog niet dat jij DE vrouw bent en dat hij eigenlijk misschien toch wel een relatie met je wilt.
Als hij dat echt zou willen had ie toch allang stappen ondernomen om zijn (romantische) liefde aan je te tonen.
Je kunt natuurlijk met hem om blijven gaan en het nemen voor wat het is, namelijk een goede vriendschap, maar ik zou echt de hoop dat het meer kan worden uit mijn hoofd zetten.
Doe jezelf een plezier en doe de deur dicht, dan kan er weer een andere deur opengaan (misschien niet direct in de vorm van een relatie met een andere man, maar wel in de vorm van een liefdevolle relatie met jezelf, waarin je oprecht blij bent met jezelf en het leven dat je leidt, zonder dat een man je gelukkig moet maken. En op den duur komt er dan wel iemand anders langs voor wie jij het wel helemaal bent en die het ook helemaal voor jou is.
Je zegt dat je er zelf achter moet komen en dat snap ik, maar geloof me, de situatie waarin jij zit is niet uniek, er zijn honderden vrouwen die in deze situatie gezeten hebben, en achteraf echt blij waren toen ze voor zichzelf gekozen hebben.
Ik weet dat het enorm moeilijk is, maar wil je nog jaren doorgaan op deze manier?
Uiteindelijk ga jij je namelijk alleen maar slechter voelen hoe langer dit duurt.
Bij mij heeft het toen 4,5 jaar geduurd. Ik dacht ook van je blijft toch niet zo lang hangen als je niet echt om me geeft.
Hij gaf ook wel echt om me, maar niet op de manier die ik wilde.
Er zijn zoveel gradaties van geven om. Dus dat geloof ik ook wel dat ie om je geeft, maar nogmaals je bent HET niet voor hem.
Sorry dat ik zo hard overkom, maar ik wil je alleen maar behoeden.
Dit speelt al 2 jaar. In die 2 jaar is er een hoop "gebeurd". We hebben een pauze van 2 maanden gehad, 6 maanden geen sex maar wel contact gehouden. Naar mijn mening steeds diepgaander. Ruzies zijn er geweest etc etc. Dat hij niet toe is aan een relatie heeft hij nooit met die woorden gezegd.
Waarom blijft er contact als iemand je niet wilt, waarom blijft iemand komen als er maanden geen sex is? Als je klaar bent met iemand waar je niets voor voelt heb je daar naar mijn mening ook geen contact mee.
Afgelopen zomer heb ik in het ziekenhuis gelegen en ben ik geopereerd. Hij volgde het op de voet, wist wanneer ik op controle moest etc en informeerder er naar. Allemaal in de tijd dat er geen sex was. Doe je dat als je alleen maar sex wilt? Of als je iemand aan het lijntje houdt?
Misschien voor sommige van jullie naief maar ik geloof niet dat je al die moeite doet als er verder niets is.
Het is geen relatie die loopt volgens het boekje maar moet dat? Zoals hier ook wordt geschreven zijn er wel meer van deze relaties en als je je daar happy in voelt waarom niet?
Beste Mexx, ik heb even een paar stukjes van je gequote.
Je vraagt je af waarom hij met je om blijft gaan, zelfs als er geen sex is.
Voor jou een teken dat ie misschien toch wel echt bij je wil zijn, want het draait niet alleen maar om de sex.
Ik denk dat hij wel degelijk heel veel om je geeft en dat je belangrijk voor hem bent, maar meer als GEWONE vriendin.
Dat iemand blijft hangen betekend dat ie echt om je geeft, ook in mijn ogen, maar dat betekent toch nog niet dat jij DE vrouw bent en dat hij eigenlijk misschien toch wel een relatie met je wilt.
Als hij dat echt zou willen had ie toch allang stappen ondernomen om zijn (romantische) liefde aan je te tonen.
Je kunt natuurlijk met hem om blijven gaan en het nemen voor wat het is, namelijk een goede vriendschap, maar ik zou echt de hoop dat het meer kan worden uit mijn hoofd zetten.
Doe jezelf een plezier en doe de deur dicht, dan kan er weer een andere deur opengaan (misschien niet direct in de vorm van een relatie met een andere man, maar wel in de vorm van een liefdevolle relatie met jezelf, waarin je oprecht blij bent met jezelf en het leven dat je leidt, zonder dat een man je gelukkig moet maken. En op den duur komt er dan wel iemand anders langs voor wie jij het wel helemaal bent en die het ook helemaal voor jou is.
Je zegt dat je er zelf achter moet komen en dat snap ik, maar geloof me, de situatie waarin jij zit is niet uniek, er zijn honderden vrouwen die in deze situatie gezeten hebben, en achteraf echt blij waren toen ze voor zichzelf gekozen hebben.
Ik weet dat het enorm moeilijk is, maar wil je nog jaren doorgaan op deze manier?
Uiteindelijk ga jij je namelijk alleen maar slechter voelen hoe langer dit duurt.
Bij mij heeft het toen 4,5 jaar geduurd. Ik dacht ook van je blijft toch niet zo lang hangen als je niet echt om me geeft.
Hij gaf ook wel echt om me, maar niet op de manier die ik wilde.
Er zijn zoveel gradaties van geven om. Dus dat geloof ik ook wel dat ie om je geeft, maar nogmaals je bent HET niet voor hem.
Sorry dat ik zo hard overkom, maar ik wil je alleen maar behoeden.
zondag 31 oktober 2010 om 11:10
@ Cheesecakemonster:
Ik vraag het me hard op af, niet dat ik er zelf aan twijfel dat hij niets om mij geeft maar voor de mensen die zich afvragen hoeveel er over blijft van een vriendschap als er geen sex is. Veel dus, want ik ken iig geen man die zollang "bij iemand blijft"als het alleen om de sex zou gaan.
Ik geloof en weet dat hij wel degelijk om mij geeft. De vraag is alleen op welke manier. Dat ik "de"vrouw niet voor hem ben kan heel goed mogelijk zijn. De hoop dat hij ineens voor de deur staat en zegt "ik ga voor jou"heb ik allang opgegeven,heb geen verwachtingen meer en laat gebeuren wat gebeurd. Wat ik al zei, de vriendschap is me inmiddels meer waard. Hoe het zal gaan als een van ons iemand tegenkomt waarmee hij of ik wel een serieuze relatie zal aangaan weet ik niet. Dat zie ik dan wel.
Ik hoef de deur niet te sluiten voor een liefderevolle relatie met mezelf want die heb ik al. Ik ben geen grens overschrijden en happy met het leven dat ik leid. Ook zonder hem is wel gebleken. Hij is een toevoeging. In die 2 jaar is er ook een vertrouwensband ontstaan, iets dat voor hem heel veel betekent aangezien hij heel gesloten is. Zoals ik ookal eerder heb geschreven, als ik iemand tegen kom waarvoor ik minstens zoveel voel en die wil wel gelijk voor me gaan zal ik dat ook toelaten. Alleen ben ik diegene nog niet tegengekomen.
Nee ik wil niet nog jaren doorgaan vandaar dat ik een tijd geleden al besloten heb verder te gaan met mijn leven en wel te zien hoe dit zich gaat ontwikkelen. Voor mijn gevoel heb ik het grootste verdriet al gehad, beetje bij beetje verwerkt. Hij raakt me steeds minder en denk dat hij dat merkt want hij gaat op zijn manier steeds meer zijn best doen.
Helemaal afkappen zal helaas niet gaan aangezien we elkaar te vaak tegen komen en voor een deel in dezelfde vriendenkring zitten. Maar ik heb er een weg in gevonden.
Er zijn idd een hoop vrouwen die dit hebben meegemaakt en helaas eindigen alle verhalen hetzelfde, je bent niet HET voor hem. Iedere situatie is anders. Ik veel verschillen in de verhalen gelezen maar ook wel een paar overeenkomsten, kan me vinden in de adviezen. Nogmaals de antwoorden liggen in de toekomst en zollang ik er niet al teveel onder lijd is het te doen. Loslaten is het toverwoord en dat gaat me goed af.
Je woorden zijn niet hard. Alles wat hier gezegd wordt neem ik mee in mijn achterhoofd. In het ene kan ik me wel vinden het andere niet. Het geeft weer even een andere kijk op de situatie maar blijf wel mijn eigen gevoel volgen.
Ik vraag het me hard op af, niet dat ik er zelf aan twijfel dat hij niets om mij geeft maar voor de mensen die zich afvragen hoeveel er over blijft van een vriendschap als er geen sex is. Veel dus, want ik ken iig geen man die zollang "bij iemand blijft"als het alleen om de sex zou gaan.
Ik geloof en weet dat hij wel degelijk om mij geeft. De vraag is alleen op welke manier. Dat ik "de"vrouw niet voor hem ben kan heel goed mogelijk zijn. De hoop dat hij ineens voor de deur staat en zegt "ik ga voor jou"heb ik allang opgegeven,heb geen verwachtingen meer en laat gebeuren wat gebeurd. Wat ik al zei, de vriendschap is me inmiddels meer waard. Hoe het zal gaan als een van ons iemand tegenkomt waarmee hij of ik wel een serieuze relatie zal aangaan weet ik niet. Dat zie ik dan wel.
Ik hoef de deur niet te sluiten voor een liefderevolle relatie met mezelf want die heb ik al. Ik ben geen grens overschrijden en happy met het leven dat ik leid. Ook zonder hem is wel gebleken. Hij is een toevoeging. In die 2 jaar is er ook een vertrouwensband ontstaan, iets dat voor hem heel veel betekent aangezien hij heel gesloten is. Zoals ik ookal eerder heb geschreven, als ik iemand tegen kom waarvoor ik minstens zoveel voel en die wil wel gelijk voor me gaan zal ik dat ook toelaten. Alleen ben ik diegene nog niet tegengekomen.
Nee ik wil niet nog jaren doorgaan vandaar dat ik een tijd geleden al besloten heb verder te gaan met mijn leven en wel te zien hoe dit zich gaat ontwikkelen. Voor mijn gevoel heb ik het grootste verdriet al gehad, beetje bij beetje verwerkt. Hij raakt me steeds minder en denk dat hij dat merkt want hij gaat op zijn manier steeds meer zijn best doen.
Helemaal afkappen zal helaas niet gaan aangezien we elkaar te vaak tegen komen en voor een deel in dezelfde vriendenkring zitten. Maar ik heb er een weg in gevonden.
Er zijn idd een hoop vrouwen die dit hebben meegemaakt en helaas eindigen alle verhalen hetzelfde, je bent niet HET voor hem. Iedere situatie is anders. Ik veel verschillen in de verhalen gelezen maar ook wel een paar overeenkomsten, kan me vinden in de adviezen. Nogmaals de antwoorden liggen in de toekomst en zollang ik er niet al teveel onder lijd is het te doen. Loslaten is het toverwoord en dat gaat me goed af.
Je woorden zijn niet hard. Alles wat hier gezegd wordt neem ik mee in mijn achterhoofd. In het ene kan ik me wel vinden het andere niet. Het geeft weer even een andere kijk op de situatie maar blijf wel mijn eigen gevoel volgen.
zondag 31 oktober 2010 om 11:23
@ Mexx. Eigenlijk is je OP dus niet meer actueel. Alle postings ten spijt blijf jij het voor jezelf goed praten en weet je zeker dat er toch 'iets ' tussen jullie is want anders zou hij toch niet zus of zo.... Prima als jij het voor hem in wil blijven vullen, prima als jij jezelf dat wijs wil blijven maken omdat het anders voor je niet te doen is.... Tenslotte wil je het liefs oud met hem worden en kinderen van hem krijgen, maar hoe je nu met hem omgaat doet je echt geen pijn euhheu..... jaja.... dream on sweetie...... Blijkbaar ben je er nog niet aan toe om het onder ogen te zien. Een man die jou leuk vind, en jou als partner wil doet daar echt geen twee jaar over.....
zondag 31 oktober 2010 om 11:50
@ Liselore
De OP is geopend omdat ik een soort van lam geslagen was doordat hij zegt dat hij zich niet bewust is van de signalen die hij geeft. Dus nog steeds wel actueel alleen is er sindsdien weer een hoop gebeurd.
Ik heb niet het idee dat ik dingen goed aan het praten ben.
Tuurlijk is er "iets"tussen ons anders heb je geen contact met elkaar. Althans ik heb geen contact met mensen waar ik geen contact mee wil hebben. Jij wel?
De vraag is alleen wat is er tussen ons? Van zijn kant alleen vriendschap, vriendschap + of wat er ook gezegd is: hij wil wel maar durft niet...is er een communicatie storenis? Lukt het niet om op 1 lijn te komen?
En nee, het doet idd geen pijn meer...zoals ik ook heb gezegd heb ik er veel pijn van gehad. Volgens mij zie ik het heel goed onder ogen dat hij geen realtie met me wilt.
Of iemand er dan geen 2 jaar over doet weet ik niet, als je echt goed gekwetst bent..en daardoor niet durft uit angst voor herhaling van het verleden, kan het nog wel eens lang duren. Maar dat is weer een andere discussie.
De OP is geopend omdat ik een soort van lam geslagen was doordat hij zegt dat hij zich niet bewust is van de signalen die hij geeft. Dus nog steeds wel actueel alleen is er sindsdien weer een hoop gebeurd.
Ik heb niet het idee dat ik dingen goed aan het praten ben.
Tuurlijk is er "iets"tussen ons anders heb je geen contact met elkaar. Althans ik heb geen contact met mensen waar ik geen contact mee wil hebben. Jij wel?
De vraag is alleen wat is er tussen ons? Van zijn kant alleen vriendschap, vriendschap + of wat er ook gezegd is: hij wil wel maar durft niet...is er een communicatie storenis? Lukt het niet om op 1 lijn te komen?
En nee, het doet idd geen pijn meer...zoals ik ook heb gezegd heb ik er veel pijn van gehad. Volgens mij zie ik het heel goed onder ogen dat hij geen realtie met me wilt.
Of iemand er dan geen 2 jaar over doet weet ik niet, als je echt goed gekwetst bent..en daardoor niet durft uit angst voor herhaling van het verleden, kan het nog wel eens lang duren. Maar dat is weer een andere discussie.
