Kinderen
alle pijlers
Ik ben zwanger...
donderdag 11 november 2010 om 23:17
Zo vaak verhalen gelezen of gehoord over ongewenst zwangere vrouwen... en altijd had ik een oordeel erover... hoe krijg je het zover? Waarom kijk je dan niet beter uit? etc.
En nu ben ik het die ongewenst zwanger is...
De feiten op een rijtje..
Ruim een maand geleden onbeschermde seks gehad,
volgende dag een morning afterpil.
Na de morning after pil een paar dagen een soort van ongesteldheid.
Daarna meteen opnieuw begonnen met de pil slikken.
Meerder keren seks gehad(ook onbeschermd).
Afgelopen dagen, wel ongesteld moeten worden... maar het bleef uit.
Na een paar dagen mezelf ervan overtuigd te hebben dat een verandering in de ongesteldheid na de morning after pil wel logisch is, en mijn ongesteldheid heus wel zou komen, vanmorgen toch maar een zwangerschapstest gehaald...
De minuut die hij volgens de verpakking nodig had bleek niet nodig, al binnen 10 sec kon de test mij vertellen waar ik bang voor was. Zwanger...
OMG! Wat moet ik nou.. Ik ken de opties... Maar wat is voor mij en optie... :S
Een abortus is een 'makkelijke' uitweg... Ik ben tenslotte nog maar 21, woon op een studentenkamer, heb geen vaste relatie, geen geld... plus wat moet mijn omgeving ervan denken... ik zit bij een kerk, waar men best wel traditioneel is over seks voor het huwelijk, en mijn familie... die zitten volgens mij ook nog niet op een kleine te wachten.
Maar... het is wel een kind dat in mij groeit.. En ik hou van kinderen. Mijn grootste wens voor de toekomt is om een moeder te worden. En als ik het echt zou willen, dan zijn er altijd wel oplossingen voor de mogelijke problemen toch?
Ik ben momenteel zo vol gedachtes en emoties.. En ik weet niet met wie ik het moet delen.. Heb wel morgenochtend een afspraak bij de huisarts... Dat eerst maar afwachten. En verder tobben...
En nu ben ik het die ongewenst zwanger is...
De feiten op een rijtje..
Ruim een maand geleden onbeschermde seks gehad,
volgende dag een morning afterpil.
Na de morning after pil een paar dagen een soort van ongesteldheid.
Daarna meteen opnieuw begonnen met de pil slikken.
Meerder keren seks gehad(ook onbeschermd).
Afgelopen dagen, wel ongesteld moeten worden... maar het bleef uit.
Na een paar dagen mezelf ervan overtuigd te hebben dat een verandering in de ongesteldheid na de morning after pil wel logisch is, en mijn ongesteldheid heus wel zou komen, vanmorgen toch maar een zwangerschapstest gehaald...
De minuut die hij volgens de verpakking nodig had bleek niet nodig, al binnen 10 sec kon de test mij vertellen waar ik bang voor was. Zwanger...
OMG! Wat moet ik nou.. Ik ken de opties... Maar wat is voor mij en optie... :S
Een abortus is een 'makkelijke' uitweg... Ik ben tenslotte nog maar 21, woon op een studentenkamer, heb geen vaste relatie, geen geld... plus wat moet mijn omgeving ervan denken... ik zit bij een kerk, waar men best wel traditioneel is over seks voor het huwelijk, en mijn familie... die zitten volgens mij ook nog niet op een kleine te wachten.
Maar... het is wel een kind dat in mij groeit.. En ik hou van kinderen. Mijn grootste wens voor de toekomt is om een moeder te worden. En als ik het echt zou willen, dan zijn er altijd wel oplossingen voor de mogelijke problemen toch?
Ik ben momenteel zo vol gedachtes en emoties.. En ik weet niet met wie ik het moet delen.. Heb wel morgenochtend een afspraak bij de huisarts... Dat eerst maar afwachten. En verder tobben...
vrijdag 12 november 2010 om 12:02
vrijdag 12 november 2010 om 12:26
quote:Frenkie schreef op 12 november 2010 @ 10:56:
Als je alle opties echt wilt overwegen denk je dan ook aan adoptie? Er zijn mensen die geen kinderen kunnen krijgen en echt alles er voor overhebben om zo'n klein mensje op te voeden. Het is een optie die ik nog niet eerder gelezen heb.
Als ik alles zo lees denk ik ook dat jij in de toekomst psychisch problemen krijgt door een abortus te ondergaan. Persoonlijk vind ik dat er erg makkelijk over abortus wordt gedacht. Je weet dat wanneer je sex hebt er een kans is op een zwangerschap. En als je dan toch kiest voor sex (helemaal als het zonder condoom is) weet je dat er een risico is en als je dat risico wil lopen moet je het ook aanvaarden. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk...
Heel veel sterkte vandaag en succes met het maken van je beslissing!
Ik denk dat adoptie in alle gevallen een veel moeilijker beslissing is dan het ondergaan van een abortus of het krijgen en houden van een kind.
Daarom wordt hier die optie waarschijnlijk ook niet genoemd.
Laat ik het zo zeggen: Ooit heb ik een abortus ondergaan. Wat mij betreft waren er twee keuzes: Of het kind krijgen en dus houden of een abortus. Adoptie was voor mij nicht im Frage.
Misschien denk je wel van "Huh, waarom niet?" en misschien dat daar voor mij wel heel egoïstische redenen aan ten grondslag liggen.
Ten eerste: Ik schaamde me ervoor dat ik zwanger was geworden, want dat was absoluut niet de bedoeling. Als ik voor adoptie had gekozen had ik alsnog 9 maanden zwanger moeten zijn... en nee.. dat had ik niet voor de buitenwereld kunnen verbergen.
Ten tweede: mijn toenmalige scharrel was absoluut niet akkoord gegaan met adoptie, die had het kind zelf willen houden en dan had ik dus de rest van mijn leven ook aan hem vastgezeten.
Ten derde: Ik zat niet te wachten op de eventuele zoektocht van een kind naar mij. En die dan vervolgens komt met verwijten waarom je hem/haar hebt afgestaan.
Wat mij betreft zijn er dus maar twee keuzes (in de huidige maatschappij dus): abortus of kind houden.
Als je alle opties echt wilt overwegen denk je dan ook aan adoptie? Er zijn mensen die geen kinderen kunnen krijgen en echt alles er voor overhebben om zo'n klein mensje op te voeden. Het is een optie die ik nog niet eerder gelezen heb.
Als ik alles zo lees denk ik ook dat jij in de toekomst psychisch problemen krijgt door een abortus te ondergaan. Persoonlijk vind ik dat er erg makkelijk over abortus wordt gedacht. Je weet dat wanneer je sex hebt er een kans is op een zwangerschap. En als je dan toch kiest voor sex (helemaal als het zonder condoom is) weet je dat er een risico is en als je dat risico wil lopen moet je het ook aanvaarden. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk...
Heel veel sterkte vandaag en succes met het maken van je beslissing!
Ik denk dat adoptie in alle gevallen een veel moeilijker beslissing is dan het ondergaan van een abortus of het krijgen en houden van een kind.
Daarom wordt hier die optie waarschijnlijk ook niet genoemd.
Laat ik het zo zeggen: Ooit heb ik een abortus ondergaan. Wat mij betreft waren er twee keuzes: Of het kind krijgen en dus houden of een abortus. Adoptie was voor mij nicht im Frage.
Misschien denk je wel van "Huh, waarom niet?" en misschien dat daar voor mij wel heel egoïstische redenen aan ten grondslag liggen.
Ten eerste: Ik schaamde me ervoor dat ik zwanger was geworden, want dat was absoluut niet de bedoeling. Als ik voor adoptie had gekozen had ik alsnog 9 maanden zwanger moeten zijn... en nee.. dat had ik niet voor de buitenwereld kunnen verbergen.
Ten tweede: mijn toenmalige scharrel was absoluut niet akkoord gegaan met adoptie, die had het kind zelf willen houden en dan had ik dus de rest van mijn leven ook aan hem vastgezeten.
Ten derde: Ik zat niet te wachten op de eventuele zoektocht van een kind naar mij. En die dan vervolgens komt met verwijten waarom je hem/haar hebt afgestaan.
Wat mij betreft zijn er dus maar twee keuzes (in de huidige maatschappij dus): abortus of kind houden.
vrijdag 12 november 2010 om 12:58
quote:elninjoo schreef op 12 november 2010 @ 11:48:
[...]
Nee, ik kraak niet jou als persoon af, maar jouw visie. Jij verkondigt dingen zonder dat je daar ook maar enig bewijs van kunt overleggen. Dat je dat voor jezelf gelooft dat god naar je luistert, prima, maar ik vond het tenenkrommend hoe je die visie hier als waarheid verkondigt. Zolang je geen bewijs hebt, is er namelijk geen sprake van waarheid. En ongeacht of ie nu wel of niet bestaat, dat laat ik in 't midden, ook zwaar gelovigen die bidden voor iets, worden niet in hun wensen gehonoreerd door dat vermeende opperwezen. Je kunt bidden tot je 'n ons weegt, het loopt toch zoals het loopt. Of dat nu gewoon 'het leven' is of de 'straf van god', dat mag in 't midden blijven.
Ik hoop voor je dat je in de toekomst wat positiever in het leven mag staan.
@Malam.. ben je er uit uit meis? Of heb je al iemand kunnen vinden die én beroepsgeheim heeft in je gemeente én met wie je goed zou kunnen praten?
[...]
Nee, ik kraak niet jou als persoon af, maar jouw visie. Jij verkondigt dingen zonder dat je daar ook maar enig bewijs van kunt overleggen. Dat je dat voor jezelf gelooft dat god naar je luistert, prima, maar ik vond het tenenkrommend hoe je die visie hier als waarheid verkondigt. Zolang je geen bewijs hebt, is er namelijk geen sprake van waarheid. En ongeacht of ie nu wel of niet bestaat, dat laat ik in 't midden, ook zwaar gelovigen die bidden voor iets, worden niet in hun wensen gehonoreerd door dat vermeende opperwezen. Je kunt bidden tot je 'n ons weegt, het loopt toch zoals het loopt. Of dat nu gewoon 'het leven' is of de 'straf van god', dat mag in 't midden blijven.
Ik hoop voor je dat je in de toekomst wat positiever in het leven mag staan.
@Malam.. ben je er uit uit meis? Of heb je al iemand kunnen vinden die én beroepsgeheim heeft in je gemeente én met wie je goed zou kunnen praten?
vrijdag 12 november 2010 om 13:09
Waarom gaan alle mensen die een ethische discussie over abortus en geloof willen, of willen paraderen met hun stokpaardjes niet lekker een topic op overige of actueel openen? ik denk niet dat TO erg geholpen is met al het gekijf hier, dus het zou jullie sieren het constructiever te doen.
TO, goed dat je stappen zet! Heb je in real life ook iemand die je ondersteunen kan?
TO, goed dat je stappen zet! Heb je in real life ook iemand die je ondersteunen kan?
vrijdag 12 november 2010 om 13:11
quote:elninjoo schreef op 12 november 2010 @ 11:48:
[...]
Nee, ik kraak niet jou als persoon af, maar jouw visie. Jij verkondigt dingen zonder dat je daar ook maar enig bewijs van kunt overleggen. Dat je dat voor jezelf gelooft dat god naar je luistert, prima, maar ik vond het tenenkrommend hoe je die visie hier als waarheid verkondigt. Zolang je geen bewijs hebt, is er namelijk geen sprake van waarheid. En ongeacht of ie nu wel of niet bestaat, dat laat ik in 't midden, ook zwaar gelovigen die bidden voor iets, worden niet in hun wensen gehonoreerd door dat vermeende opperwezen. Je kunt bidden tot je 'n ons weegt, het loopt toch zoals het loopt. Of dat nu gewoon 'het leven' is of de 'straf van god', dat mag in 't midden blijven.
Volgens mij is het volstrekt irrelevant of er bewijs is dat God wel of niet bestaat.
Dergelijke beslissingen in je leven moet je zelf nemen. In die zin ben ik het met je eens. Je kunt inderdaad bidden tot je een ons weegt, je moet toch zelf zeggen wat je gaat doen. Maar dat wil niet zeggen dat je nergens inspiratie uit mag halen omdat iets niet bewezen is.
Waar je wel voor moet oppassen is dat je de beslissing niet uit handen geeft, niet aan je ouders, niet aan je vriend, niet aan een forum. Je moet zelf doen wat je kunt en wilt en wat je voor jezelf kunt verantwoorden. Dan kun je dat ook verantwoorden tegenover anderen.
Wat ik belangrijk vind, ik zei het in mijn vorige post ook al, is dat je de verantwoordelijkheid over je eigen leven en dat van eventuele kinderen neemt.
[...]
Nee, ik kraak niet jou als persoon af, maar jouw visie. Jij verkondigt dingen zonder dat je daar ook maar enig bewijs van kunt overleggen. Dat je dat voor jezelf gelooft dat god naar je luistert, prima, maar ik vond het tenenkrommend hoe je die visie hier als waarheid verkondigt. Zolang je geen bewijs hebt, is er namelijk geen sprake van waarheid. En ongeacht of ie nu wel of niet bestaat, dat laat ik in 't midden, ook zwaar gelovigen die bidden voor iets, worden niet in hun wensen gehonoreerd door dat vermeende opperwezen. Je kunt bidden tot je 'n ons weegt, het loopt toch zoals het loopt. Of dat nu gewoon 'het leven' is of de 'straf van god', dat mag in 't midden blijven.
Volgens mij is het volstrekt irrelevant of er bewijs is dat God wel of niet bestaat.
Dergelijke beslissingen in je leven moet je zelf nemen. In die zin ben ik het met je eens. Je kunt inderdaad bidden tot je een ons weegt, je moet toch zelf zeggen wat je gaat doen. Maar dat wil niet zeggen dat je nergens inspiratie uit mag halen omdat iets niet bewezen is.
Waar je wel voor moet oppassen is dat je de beslissing niet uit handen geeft, niet aan je ouders, niet aan je vriend, niet aan een forum. Je moet zelf doen wat je kunt en wilt en wat je voor jezelf kunt verantwoorden. Dan kun je dat ook verantwoorden tegenover anderen.
Wat ik belangrijk vind, ik zei het in mijn vorige post ook al, is dat je de verantwoordelijkheid over je eigen leven en dat van eventuele kinderen neemt.
vrijdag 12 november 2010 om 13:13
vrijdag 12 november 2010 om 13:15
quote:Ademes schreef op 12 november 2010 @ 13:11:
[...]
Volgens mij is het volstrekt irrelevant of er bewijs is dat God wel of niet bestaat.
Dergelijke beslissingen in je leven moet je zelf nemen. In die zin ben ik het met je eens. Je kunt inderdaad bidden tot je een ons weegt, je moet toch zelf zeggen wat je gaat doen. Maar dat wil niet zeggen dat je nergens inspiratie uit mag halen omdat iets niet bewezen is.
Waar je wel voor moet oppassen is dat je de beslissing niet uit handen geeft, niet aan je ouders, niet aan je vriend, niet aan een forum. Je moet zelf doen wat je kunt en wilt en wat je voor jezelf kunt verantwoorden. Dan kun je dat ook verantwoorden tegenover anderen.
Wat ik belangrijk vind, ik zei het in mijn vorige post ook al, is dat je de verantwoordelijkheid over je eigen leven en dat van eventuele kinderen neemt.
Sorry, maar hier moet ik off-topic even op reageren. Wat ik n.a.v. je eerste berichtje al dacht: christelijk zijn is niet hetzelfde als christen zijn.
Ik ken genoeg verhalen van mensen die geholpen (lees genezen) zijn door gebed...wat volgens de medische wereld helemaal onmogelijk was, is wel gebeurd. Je hebt er nog wel voor geleerd...
Weer on-topic
[...]
Volgens mij is het volstrekt irrelevant of er bewijs is dat God wel of niet bestaat.
Dergelijke beslissingen in je leven moet je zelf nemen. In die zin ben ik het met je eens. Je kunt inderdaad bidden tot je een ons weegt, je moet toch zelf zeggen wat je gaat doen. Maar dat wil niet zeggen dat je nergens inspiratie uit mag halen omdat iets niet bewezen is.
Waar je wel voor moet oppassen is dat je de beslissing niet uit handen geeft, niet aan je ouders, niet aan je vriend, niet aan een forum. Je moet zelf doen wat je kunt en wilt en wat je voor jezelf kunt verantwoorden. Dan kun je dat ook verantwoorden tegenover anderen.
Wat ik belangrijk vind, ik zei het in mijn vorige post ook al, is dat je de verantwoordelijkheid over je eigen leven en dat van eventuele kinderen neemt.
Sorry, maar hier moet ik off-topic even op reageren. Wat ik n.a.v. je eerste berichtje al dacht: christelijk zijn is niet hetzelfde als christen zijn.
Ik ken genoeg verhalen van mensen die geholpen (lees genezen) zijn door gebed...wat volgens de medische wereld helemaal onmogelijk was, is wel gebeurd. Je hebt er nog wel voor geleerd...
Weer on-topic
vrijdag 12 november 2010 om 13:19
quote:malam schreef op 12 november 2010 @ 11:44:Nog een uurtje en dan komt de 'vader' langs... Weet nog niet goed hoe ik het moet zeggen. Kan niet een manier bedenken die minder schokkend is...
Ik ben benieuwd hoe zijn reactie is. Wat als hij het wilt houden? Waarom niet doorgaan met de zwangerschap en afstaan voor adoptie (wellicht in contact kunnen blijven met de adoptieouders)? Andere mogelijkheden bekijken dan abortus? Ik oordeel niet, maar dit zijn wel de vragen die bij mij opkomen.
"Een abortus is een 'makkelijke' uitweg... Ik ben tenslotte nog maar 21, woon op een studentenkamer, heb geen vaste relatie, geen geld... plus wat moet mijn omgeving ervan denken... ik zit bij een kerk, waar men best wel traditioneel is over seks voor het huwelijk, en mijn familie... die zitten volgens mij ook nog niet op een kleine te wachten.
Maar... het is wel een kind dat in mij groeit.. En ik hou van kinderen. Mijn grootste wens voor de toekomt is om een moeder te worden. En als ik het echt zou willen, dan zijn er altijd wel oplossingen voor de mogelijke problemen toch?"
De eerste alinea is je verstand en de tweede, je gevoel. Waar een wil is een weg en bij een abortus is er geen weg terug.
Ik ben benieuwd hoe zijn reactie is. Wat als hij het wilt houden? Waarom niet doorgaan met de zwangerschap en afstaan voor adoptie (wellicht in contact kunnen blijven met de adoptieouders)? Andere mogelijkheden bekijken dan abortus? Ik oordeel niet, maar dit zijn wel de vragen die bij mij opkomen.
"Een abortus is een 'makkelijke' uitweg... Ik ben tenslotte nog maar 21, woon op een studentenkamer, heb geen vaste relatie, geen geld... plus wat moet mijn omgeving ervan denken... ik zit bij een kerk, waar men best wel traditioneel is over seks voor het huwelijk, en mijn familie... die zitten volgens mij ook nog niet op een kleine te wachten.
Maar... het is wel een kind dat in mij groeit.. En ik hou van kinderen. Mijn grootste wens voor de toekomt is om een moeder te worden. En als ik het echt zou willen, dan zijn er altijd wel oplossingen voor de mogelijke problemen toch?"
De eerste alinea is je verstand en de tweede, je gevoel. Waar een wil is een weg en bij een abortus is er geen weg terug.
vrijdag 12 november 2010 om 13:45
quote:Brocantje schreef op 12 november 2010 @ 13:15:
[...]
Sorry, maar hier moet ik off-topic even op reageren. Wat ik n.a.v. je eerste berichtje al dacht: christelijk zijn is niet hetzelfde als christen zijn.
Ik ken genoeg verhalen van mensen die geholpen (lees genezen) zijn door gebed...wat volgens de medische wereld helemaal onmogelijk was, is wel gebeurd. Je hebt er nog wel voor geleerd...
Weer on-topic
Ook even offtopic, mijn laatste opmerking hierover, het gaat er mij om of het relevant is om te bewijzen of God bestaat, niet of Hij bestaat of niet. Ik hoef geen bewijs te zien.
Daarnaast heb je vele soorten christenen, ik zou niet graag oordelen of iemand christelijk of christen is.
[...]
Sorry, maar hier moet ik off-topic even op reageren. Wat ik n.a.v. je eerste berichtje al dacht: christelijk zijn is niet hetzelfde als christen zijn.
Ik ken genoeg verhalen van mensen die geholpen (lees genezen) zijn door gebed...wat volgens de medische wereld helemaal onmogelijk was, is wel gebeurd. Je hebt er nog wel voor geleerd...
Weer on-topic
Ook even offtopic, mijn laatste opmerking hierover, het gaat er mij om of het relevant is om te bewijzen of God bestaat, niet of Hij bestaat of niet. Ik hoef geen bewijs te zien.
Daarnaast heb je vele soorten christenen, ik zou niet graag oordelen of iemand christelijk of christen is.
vrijdag 12 november 2010 om 14:02
Jeeetje Malam, sterkte in ieder geval, met alles. Een beslissing is de juiste, als het een beslissing is waar je volledig achter staat.
Wat me opvalt aan de reacties is dat ze vooral vanuit het (ongeboren) kind zijn beredeneerd. Laten we niet vergeten dat het hebben van een kind toch ook zo zijn behoorlijke portie verantwoordelijkheden, problemen, uitdagingen etc. met zich meebrengt? Dat 'we' tegenwoordig hele gesprekken hebben met de partner, lange perioden van goede gedachten, voordat 'we' besluiten voor een kindje te gaan. En nu moet iemand die dit niet bewust wenst (gezien MAP eigenlijk niet wil) zich met een voldongen feit verzoenen. Ik vind het nogal wat.
Het juiste antwoord heb ik niet voor je, wel de wijsheid dat het hebben van een kind ook niet altijd makkelijk is, en dan heb ik mijn hele leven op orde (baan,huis,partner). Het is het waard, maar het is dan ook mijn bewuste keuze.
Als je er nog niet aan toe bent, niet doen. Het is namelijk ook jouw leven waar je nu over beslist, en niet alleen van het embryo. En rond 6 weken gaat het hartje kloppen, maar ook hierbij is hartje natuurlijk nog niet veel meer dan een paar stippen in een celblaas van zo'n 6 mm doorsnee. Wat anders dan een kindje.
Nogmaals, sterkte en wijsheid.
Wat me opvalt aan de reacties is dat ze vooral vanuit het (ongeboren) kind zijn beredeneerd. Laten we niet vergeten dat het hebben van een kind toch ook zo zijn behoorlijke portie verantwoordelijkheden, problemen, uitdagingen etc. met zich meebrengt? Dat 'we' tegenwoordig hele gesprekken hebben met de partner, lange perioden van goede gedachten, voordat 'we' besluiten voor een kindje te gaan. En nu moet iemand die dit niet bewust wenst (gezien MAP eigenlijk niet wil) zich met een voldongen feit verzoenen. Ik vind het nogal wat.
Het juiste antwoord heb ik niet voor je, wel de wijsheid dat het hebben van een kind ook niet altijd makkelijk is, en dan heb ik mijn hele leven op orde (baan,huis,partner). Het is het waard, maar het is dan ook mijn bewuste keuze.
Als je er nog niet aan toe bent, niet doen. Het is namelijk ook jouw leven waar je nu over beslist, en niet alleen van het embryo. En rond 6 weken gaat het hartje kloppen, maar ook hierbij is hartje natuurlijk nog niet veel meer dan een paar stippen in een celblaas van zo'n 6 mm doorsnee. Wat anders dan een kindje.
Nogmaals, sterkte en wijsheid.
vrijdag 12 november 2010 om 14:59
Ik vind ook dat er veel te veel vanuit geloof en het ongeboren kind wordt geredeneerd.
Ik denk dat TO in deze de belangrijkste is. Het gaat nu om háár toekomst en om háár leven.
Ze noemt veel zaken waardoor het verstandiger zou zijn abortus te plegen. De reden om het niet te doen is alleen haar gevoel. Gevoel is natuurlijk niet onbelangrijk, maar kan ze later niet beter spijt krijgen van wat ze heeft laten gaan, dan van het kind wat ze uiteindelijk toch heeft gekregen?
Ik zeg niet dat ze er spijt van zal krijgen, maar die kans zit er wel in..en dan is er een kind wat ongewenst op de wereld is gekomen...
Jeetje, moeilijk hoor.
Ik weet wel wat ik zelf zou doen, maar dat is hier dan niet relevant..
Sterkte TO.
Ik denk dat TO in deze de belangrijkste is. Het gaat nu om háár toekomst en om háár leven.
Ze noemt veel zaken waardoor het verstandiger zou zijn abortus te plegen. De reden om het niet te doen is alleen haar gevoel. Gevoel is natuurlijk niet onbelangrijk, maar kan ze later niet beter spijt krijgen van wat ze heeft laten gaan, dan van het kind wat ze uiteindelijk toch heeft gekregen?
Ik zeg niet dat ze er spijt van zal krijgen, maar die kans zit er wel in..en dan is er een kind wat ongewenst op de wereld is gekomen...
Jeetje, moeilijk hoor.
Ik weet wel wat ik zelf zou doen, maar dat is hier dan niet relevant..
Sterkte TO.
vrijdag 12 november 2010 om 15:13
quote:paloma schreef op 12 november 2010 @ 13:19:
[...]
Waar een wil is een weg en bij een abortus is er geen weg terug.Ehmmm, juist bij 'n kind laten komen is er geen weg terug. Daar zit je levenslang aan vast, of het nu tegenvalt of niet. Na 'n abortus kun je altijd nog terug een keer zwanger worden en wel meer dan eens ook.
[...]
Waar een wil is een weg en bij een abortus is er geen weg terug.Ehmmm, juist bij 'n kind laten komen is er geen weg terug. Daar zit je levenslang aan vast, of het nu tegenvalt of niet. Na 'n abortus kun je altijd nog terug een keer zwanger worden en wel meer dan eens ook.
vrijdag 12 november 2010 om 15:26
Moeilijke beslissing, maar een beslissing die Malam met vriend moet maken.
De opmerking van elninjoo snijdt hout. Een kind is een levenslange verantwoordelijkheid en het maakt het leven er niet makkelijker op.
Als Malam het kind wil houden dan wens ik haar heel veel kracht toe, en als ze er niet voor kiest wens ik haar ook veel kracht toe, het is gewoon erg moeilijk.
De opmerking van elninjoo snijdt hout. Een kind is een levenslange verantwoordelijkheid en het maakt het leven er niet makkelijker op.
Als Malam het kind wil houden dan wens ik haar heel veel kracht toe, en als ze er niet voor kiest wens ik haar ook veel kracht toe, het is gewoon erg moeilijk.
vrijdag 12 november 2010 om 15:29
vrijdag 12 november 2010 om 15:30
quote:ghostofarose schreef op 12 november 2010 @ 15:26:
Moeilijke beslissing, maar een beslissing die Malam met vriend moet maken.
De opmerking van elninjoo snijdt hout. Een kind is een levenslange verantwoordelijkheid en het maakt het leven er niet makkelijker op.
Als Malam het kind wil houden dan wens ik haar heel veel kracht toe, en als ze er niet voor kiest wens ik haar ook veel kracht toe, het is gewoon erg moeilijk.Een kind weg laten halen als je daar eigenlijk niet achter staat is ook een levenslange verantwoordelijkheid. Het is gewoon heel erg moeilijk inderdaad.
Moeilijke beslissing, maar een beslissing die Malam met vriend moet maken.
De opmerking van elninjoo snijdt hout. Een kind is een levenslange verantwoordelijkheid en het maakt het leven er niet makkelijker op.
Als Malam het kind wil houden dan wens ik haar heel veel kracht toe, en als ze er niet voor kiest wens ik haar ook veel kracht toe, het is gewoon erg moeilijk.Een kind weg laten halen als je daar eigenlijk niet achter staat is ook een levenslange verantwoordelijkheid. Het is gewoon heel erg moeilijk inderdaad.
zondag 14 november 2010 om 23:31
Het weekend is erg druk geweest voor me. Ben met een vriendin bij haar ouders geweest en heb veel gewerkt. Wel fijn een beetje afleiding. Ik merk dat ik me wel de afgelopen dagen ontzettend bewust ben van mijn lichaam. Was erg misselijk 2 dagen geleden en erg moe elke dag. Weet niet of dat te maken heeft met de zwangerschap, of vooral met mijn emoties.
Over het gesprek met de vader... Hij kwam vrijdag veel later dan afgesproken en er was weinig tijd om te praten omdat ik een uurtje later ook alweer een andere afspraak had, dus heb ik hem gevraagd of hij 's avonds ook tijd had. Het leek me goed om uitgebreid te tijd te nemen voor het gesprek.
Toen ik het hem 's avonds vertelde schrok hij er wel heel erg van. Maar hij was wel heel lief voor me. Wel werd het voor mij duidelijk dat hij absoluut nog niet zit te wachten op de komst van een kind en dat zijn voorkeur uit gaat naar een abortus.
Hij bood aan om maandag mee te gaan naar het gesprek bij de abortuskliniek, dus dat gaat morgen gebeuren.
Heb de afgelopen dagen veel nagedacht. Ik zie nog niet heel erg de mogelijkheden voor de komst van dit kind. Ik was aan het werk vanavond (werk in de horeca) en ik besefte dat ik dit niet superlang kan blijven doen als ik zwanger blijf. Mijn bazin zit denk ik niet te wachten op een werknemer met een dikke buik. Niet dat dat echt een doorslaggevend argument is, maar het zijn veel dingen die moeten veranderen wanneer ik dit kind krijg. En ik weet echt niet of ik daar al aan toe ben. De twijfel is echt weer aan het toeslaan.
Over het gesprek met de vader... Hij kwam vrijdag veel later dan afgesproken en er was weinig tijd om te praten omdat ik een uurtje later ook alweer een andere afspraak had, dus heb ik hem gevraagd of hij 's avonds ook tijd had. Het leek me goed om uitgebreid te tijd te nemen voor het gesprek.
Toen ik het hem 's avonds vertelde schrok hij er wel heel erg van. Maar hij was wel heel lief voor me. Wel werd het voor mij duidelijk dat hij absoluut nog niet zit te wachten op de komst van een kind en dat zijn voorkeur uit gaat naar een abortus.
Hij bood aan om maandag mee te gaan naar het gesprek bij de abortuskliniek, dus dat gaat morgen gebeuren.
Heb de afgelopen dagen veel nagedacht. Ik zie nog niet heel erg de mogelijkheden voor de komst van dit kind. Ik was aan het werk vanavond (werk in de horeca) en ik besefte dat ik dit niet superlang kan blijven doen als ik zwanger blijf. Mijn bazin zit denk ik niet te wachten op een werknemer met een dikke buik. Niet dat dat echt een doorslaggevend argument is, maar het zijn veel dingen die moeten veranderen wanneer ik dit kind krijg. En ik weet echt niet of ik daar al aan toe ben. De twijfel is echt weer aan het toeslaan.
zondag 14 november 2010 om 23:37
quote:elninjoo schreef op 12 november 2010 @ 15:13:
[...]
Ehmmm, juist bij 'n kind laten komen is er geen weg terug. Daar zit je levenslang aan vast, of het nu tegenvalt of niet. Na 'n abortus kun je altijd nog terug een keer zwanger worden en wel meer dan eens ook.Al word je na een abortus nog 10 keer zwanger.......... je krijgt tien keer niet het kindje wat je toen niet wilde/ kon laten komen.
[...]
Ehmmm, juist bij 'n kind laten komen is er geen weg terug. Daar zit je levenslang aan vast, of het nu tegenvalt of niet. Na 'n abortus kun je altijd nog terug een keer zwanger worden en wel meer dan eens ook.Al word je na een abortus nog 10 keer zwanger.......... je krijgt tien keer niet het kindje wat je toen niet wilde/ kon laten komen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
