uitgerekend juni 2011

Ik durf het bijna niet hard te schrijven, maar.... het lijkt echt iets beter te gaan met de misselijkheid! Oe, wat zou dat een opluchting zijn! Vanavond in de supermarkt was het nog steeds geen feest, maar geen braakneigingen meer. En we aten soep met verse broodjes. Van het broodje dacht ik: goh, niet slecht! Dus ik ben helemaal blij. Nu ook niet heel erg misselijk, wel moe maar ach, we hebben het hele weekend voor ons met geen afspraken! En maandag zien we wel weer verder.

Oh, Nakur, dat zou fijn zijn! Ik ben wel eens misselijk maar hoef niet over te geven, daar ben ik echt blij mee. Wat zul jij het zwaar hebben gehad zeg! Ik duim voor je!



Dolfijntje, mijn bruinverlies gaat af en aan. Gelukkig maar een heel klein beetje (behalve als ik de hele dag nies en hoest..), maar gezien mijn echo ga ik er maar vanuit dat dat er voor mij bij hoort. Ik vraag het natuurlijk nog wel even aan de vk ook, maandag . Lief dat je er naar vraagt.

Ha Coltje, ik hoef ook niet over te geven gelukkig, maar is denk ik ook dankzij medicijnen. Maar al 6,5 weken misselijk en dan in golven erger kan ik ook niemand aanbevelen. Maar hopelijk nu beter...

Fijn weekend iedereen!

Hallo allemaal,

wat leuk een topic met zwangeren die allemaal bijna even ver zijn! Jammer dat het topic me nu pas is opgevallen...en wat schrijven er al veel mee!

Het lijkt me leuk om mee te kletsen,ervaringen uit te wisselen...

Mijn uitgerekende datum is 20 juni 2011..ben 30 jaar.. En we hebben 22 november een 3e echo bij de gynaecoloog.....1e kindje..



Even kort mijn voorgeschiedenis:

juli 2007: gestopt met anticonceptie, september 2008: mola-zwangerschap (curretage en 8 maanden niet zwanger mogen worden..mei 2009 weer verder), gebruik van clomid en later puregon en pregnyl, maart 2010: miskraam bij 5 weken, augustus 2010: miskraam bij 5 weken, november 2011: bijna 9 weken zwanger kloppend hartje al 2 keer gezien alles ziet er goed uit!!



Ik voel me heel zwanger,moe misselijk (slik emesafene). Niet leuk maar ben er wel blij mee

gisteren gestart met urine opvangen voor M v M.





Iedereen gefeliciteerd!!





iedereen gefeliciteerd

Ha Bello, beter laat het forum ontdekt dan helemaal niet toch? Nog gefeliciteerd, leuk dat je nu toch zwanger bent na alle ellende Als je in de tabel wilt, je gegevens even vetgedrukt weergeven voor Pluis.

@nakur: en en... lust je al weer wat meer? Zou geweldig zijn als je je nu beter gaat voelen!

Ik heb zelf tot mijn verbazing gisteren weer eens een volledige avondmaaltijd gegeten. Werd er helemaal rozig en gelukkig van! Eh ja, ik werk 40 uur, Rare Man ook. En wij willen ook beide naar 32 uur in 4 dagen. Kan ook vast wel op ons werk.



Wat ik wel eens heb, is dat ik bang ben dat ze me op mijn werk toch minder serieus gaan behandelen. Zo van: ‘A, ze laat nu zien dat carrière niet alles voor haar is, dus hoeven we haar ook minder uitdagende projecten te geven.’ Rare Man vond dat maar raar en zei: ‘Ja maar, dan zou dat toch ook voor mij / mannen in het algemeen moeten gelden?’ Hoe denken jullie daarover? Ik kan natuurlijk niet voorspellen hoe ik ga worden met kind, en ik weet dat ik er een prioriteit bij krijg, maar ik kan me niet voorstellen dat dat betekent dat ik genoegen ga nemen met minder interessant werk.... jullie?



@bello: leuk dat je meeschrijft en wat fijn dat alles na die lange lange weg nu goed zit! Gefeliciteerd!

@luna: rot dat je ook nog de zorg om je papa er bij hebt. Zijn jullie wel optimistisch over hoe het met hem gaat? En inderdaad: weet hij al dat je zwanger bent? Kan bijna niet anders als je je zo onfit voelt en hij woont bij jullie!

@coltje: gefeliciteerd met het hartje! Ik vond het ook zo leuk om het in de tabel te zien staan! Rare Man vertelt mij elke paar uur hoe verliefd hij nu al is op zijn kleine boon. Tis te snoezig voor woorden

@katje: hebben jij en je man elkaar ontmoet op een CF-beurs of een CF-datewebsite grapje hoor, wel toevallig! En hebben jullie er beide geen last van in het dagelijks leven, oftewel, zijn jullie alleen drager?

@dionne: ik lig alleen nog maar op mijn zij, maar de mijne zijn nog klein (nu vullen ze eindelijk de B echt)



Ondertussen ben ik 8 weken zwanger nu. Morgen gaan we het mijn ouders vertellen, ik vind het zo spannend! Gisteren kadootjes gekocht en ik had er echt zo’n plezier in!

Ik mag 25 november trouwens weer naar de gyn voor een echo.

Ben wel de hele dag een beetje misselijk, maar ik kan het goed negeren als ik maar blijf eten. Dat gaat nog steeds niet van harte, omdat het nou eenmaal moet, maar ik krijg genoeg binnen. En tja, soms zijn dat alleen maar koekjes omdat ik niets anders wil Ik let wel op voldoende fruit en ik drink ook Roosvicee Ferro. En om 10 uur ga ik naar bed (dat is vroeg voor mij). Slaap de laatste weken standaard 9 uur. Heerlijk! En als ik dan net wakker word, dan voel ik me de eerste 5 minuten helemaal kiplekker, ik hou van dat gevoel! Maar meteen na die 5 minuten ben ik weer weeïg, dus aan de crackers! Als het hierbij blijft, ga ik niet meer klagen, heb ik me voorgenomen! (al hoop ik wel dat ik weer helemaal fit ben rond week 11).



Verder steggelen we hier een beetje over de combinatietest wel/niet doen. Rare Man is sowieso heel erg voor en ook als er een verhoogde kans uit komt de vervolgonderzoeken doen. Ik ben het wel met hem eens dat ik het ook graag van te voren weet als het mis is. En hoewel (bijna) iedereen zegt: “een kindje met Down is ook welkom” ben ik toch geneigd om dat toch niet te willen. Ik besef dat dat hard klinkt voor degenen die moeilijk zwanger raken of nog niet zwanger zijn, maar zo voelt het nou eenmaal. Zelfs nu ik het hartje gezien heb. Ik ben bang dat we daar met zijn drieën een stuk ongelukkiger van worden. En dat was nou niet de bedoeling. Maar ja, dat betekent ook dat we misschien voor moeilijke beslissingen komen te staan (als de combitest een goede uitslag levert zoeken we ook niet verder trouwens) over hoe slecht het met het kindje is. En eigenlijk wil ik dat ook niet. Ben heel erg in dubio nu. En natuurlijk kan alles heel goed lijken en wordt het kindje op zijn 2e pas ineens heel ziek, dat weet je ook niet... Hm... hoop dat ik jullie in ieder geval niet te veel voor het hoofd heb gestoten?



En ik zit ook nog te dubben over kinderopvang vs gastouder. Misschien weten de moeders van de 2e of 3e wel uit te leggen hoe het zit met die eigen bijdrage: is die bij elke kdv even hoog en bij een gastouder hoger? En wat doet jullie beslissen voor een van de twee opties te gaan?



@dolfijntje (maar ook de anderen)

Oja en verzekeringen: ik heb even zitten rekenen dat een aanvullend pakket me 441 euro extra gaat kosten en dat me dat (aan eigen bijdrage kraamhulp en 50% vergoeding eigen bijdrage polikl bev) 328 euro ‘oplevert’. Het lijkt dan ongunstig om een aanvullend pakket te kiezen. Stottertherapie tot 650 euro zal ik niet nodig hebben het eerste jaar (dan praat mini-mij toch nog niet ). Dus dan komt het op fysiotherapie en alternatieve geneeswijzen aan. Is het reëel om er van uit te gaan dat ik cq baby dat wel nodig ga hebben?

Raar, wat een overpeinzingen allemaal haha! Herkenbaar, had ik een paar weken geleden ook maar nu in een wat rustiger gedachtenstroom beland.

Het gaat vandaag wel redelijk. Zolang ik op tijd eet niet misselijk. En zolang ik niet teveel doe kan ik me voorhouden dat ik niet moe ben. Maar net alweer staan te hijgen naar 2 trappen naar zolder op te lopen... tja.

Maar erg herkenbaar van die eerste 5 min per dag. Als het kan blijf ik zo lang mogelijk in bed liggen omdat ik me dan nog goed voel!



@Werk: ik werkte 5 dagen, sinds een jaar ene week 4 andere week 5 omdat ik wat meer vrije tijd wilde. Taken zijn er niet anders om geworden. Sterker nog, ben met mijn baas aan het praten over een promotietraject en hem dus ook net verteld van mijn zwangerschap. Maakt voor hem geen enkel verschil, dat is wel fijn. Dus ik denk dat het mee je gedachten zijn die het zo denken. Er zijn toch zat mensen die minder dagen werken/ ziek/zwanger zijn en ook leuke projecten krijgen?



@Verzekering: ik kan een aanvullend gezinspakket nemen. Ook berekend dat dat niet uitkan als je verder alleen kraamzorg vergoeding afneemt. Dus ik laat mijn pakket zo.



@Combinatietest: ik kan me helemaal vinden in jouw gedachten, sterker nog, zo denken wij er beiden ook over. Wij laten het dus wel doen, willen het wel weten. Maar ieder moet dat voor zichzelf bepalen. Ik ben redelijk makkelijk zwanger geraakt (ook sorry voor anderen op dit forum) en dat zal me neem ik aan nog wel een keer lukken als deze zwangerschap afgebroken zou worden. Ik ben ook van mening dat zowel je kind maar ook de ouders gelukkig moeten zijn. Als jij ongelukkig bent krijgt je kind daar altijd wat van mee. Natuurlijk is zo'n test niet 100% en kan er ook met de bevalling of later wat misgaan, maar dan heb ik in ieder geval voor mezelf alles eraan gedaan om het wel tijdig te ontdekken. Man en ik denken daar (gelukkig) precies hetzelfde over.



Raar, heel veel plezier met je ouders vertellen! Ik was superzenuwachtig, voelde me net 17 met een vriendje van 2 weken en zwanger haha!

Hoi allemaal



een korte reactie van mijn kant.

Ik slaap momenteel 11 uur per nacht (!!!!) en heb daarnaast bijna continu bekkenpijn waardoor het erg lastig is om te zitten/lopen/liggen etc.

Dus uitgebreid reageren zitten achter de pc is te vermoeiend.

Heb wel deze week weer echo gehad (lang leve het in het ziekenhuis werken). En de kikkervis is in 6 dagen tijd ruim 3x groter geworden. Van 3,1 mm naar 11 mm! Ik heb het hartje nu ook duidelijker zien kloppen! Alles gaat dus goed in mijn buik.

Die trouwens echt al groter begint te worden. Krijg al vragen van mensen die het weten of het er toevallig niet 2 zijn?

Maar op de echo is echt maar 1 vrucht te zien!

Mijn lichaam weet in elk geval wel wat het moet doen onder invloed van hormonen, groeien en verweken



@ verzekering: ik had al een vrij uitgebreide aanvullende verzekering (collectiviteit vanuit ziekenhuis waar ik werk). Dus betaal al veel en nu met de zwangerschap levert dat alleen maar extra op. O.a. volledige vergoeding fysiotherapie, komt nu met mijn bekken erg goed van pas (2x per week, dus als dit tot 9 maanden zo doorgaat). Vergoeding van bortskolf, eigen bijdrage kraamzorg etc etc. Dus wij gaan niks veranderen hieraan.



@ werk: beatleman en ik werken beiden 5 dagen. Dit willen we terug brengen naar beiden 4 dagen en dan 3 dagen KDV.



@ nekplooimeting/testen etc: wij gaan ook voor een nekplooimeting. Respect als iemand volledig kan zorgen voor een kind met een behoefte (bv. down), maar ik weet gewoon niet of ik een kind wel een goed leven kan bieden.

En daar zou ik alleen maar ongelukkig van worden voor het kind. Want dat wil je natuurlijk het beste bieden.

Beatleman deelt dezelfde mening. Iedereen moet gewoon doen waar die zich goed bij voelt.



@ Hekkensluiter: ja, ik ben geen hekkensluiter meer! Sem bedankt

Beatle, wat vervelend dat je nog steeds zo met die bekkenpijn zit! Ik hoopte een beetje voor je dat het even in het begin zou zijn en daarna af zou zakken... nu werkte je toch al halve dagen (toch?) maar hoe gaat dat nu dan? Blijft dit je hele zwangerschap zo of is dat niet te zeggen?

11 uur slapen klinkt bekend, idioot he hoe moe je kan zijn. Ma en di was ik ziek thuis (ziek en ook zwangerziek) en maandag had ik maar liefst 14 uur geslapen in 24 uur.

Wel fijn dat je een uitgebreid verzekeringspakket hebt. Zo zie je maar hoe snel je wat kunt hebben.

Heel veel beterschap!!

O ja, wij hebben vanmiddag foto's gemaakt van buik, van voor en van opzij. Ik schrok me rot toen ik ze zag! Wist niet dat ik al zo'n buik had!! Nou had ik altijd wel wat een buikje, maar omdat ik 4 kilo ben afgevallen dacht ik dat mijn buik minder was. Was ook zo, maar natuurlijk ben ik overal afgevallen en niet alleen bij buik, terwijl het daar nu wel bijkomt.

Maar heb dus ook al een buikje. Op een of andere manier wil ik dat nog niet, ik moet er zo aan wennen! Ben ik net gewend aan zwanger zijn, komt dit! Ik ben nu 10,5 weken, had verwacht dat ik dit pas met 14-16 weken zou zien...

Bizar he, Nakur, een buik!

Ik draag al een paar weken positiebroeken. Mijn eigen broeken passen echt niet meer dicht. Toen ik zwanger was van de eerste hoorde ik ook wel eens van die verhalen van mensen die met een paar weken zwangerschap al positiekleding droegen. Dat vond ik altijd echt zo'n onzin! Tja, en nu heb ik zelf enorm last van mijn darmen... ik heb echt een opgeblazen buik... ik zal blij zijn als ik het kan vertellen na de echo van woensdag. Ik zie leerlingen en collega's regelmatig naar mijn buik staren...



Onze zoons weten nog steeds van niets. Toen ze gisteren bij de sinterklaasintocht het babypietje door de schoorsteen zagen komen riepen ze allebei: Dat willen wij ook! Een baby van Sinterklaas! Ik heb dus enorm veel zin om het aan ze te vertellen, donderdagochtend.



Verder begin ik nu wel een beetje zat te worden van die vermoeidheid. Pfff... Zaterdagochtend rijles gehad, daarna met de fiets een paar boodschapjes gehaald en dan ik dus 's middags gesloopt mijn bed in. Ik begin er nu wel van te balen hoor!

Gistermiddag even met de hond en de jongens naar het strand geweest. (we wonen vlakbij de kust, Noord Holland). Leuk idee: volgend jaar lopen we daar weer met een kinderwagen!



Beatle: wat beroerd joh, last van je bekken. Ik heb het bij de eerste ook heel erg gehad, bij de tweede minder (vooral de laatste vier weken, maar ik bleek een reus te dragen van 10 pond, dus dat ik niet zo gek) en nu heb ik er nog helemaal geen last van. Loop je bij een goede fysio? Krijg je spierversterkende oefeningen? Kan het niet zo zijn dat er iets scheef zit in je lijf? Omdat het voornamelijk aan 1 kant zit?

Sterkte meid, ik weet nog goed hoe het is om de hele dag pijn te voelen en zo beperkt te zijn in je doen en laten...



Raarmaarwaar: ik vond mijn werk (en vrijwilligerswerk wat ik ook nog deed) altijd Zeer Belangrijk. Ik sta vanaf mijn 19e als docent voor de klas en zag mezelf wel flink carriere maken. De jongste schooldirecteur van NL, zoiets. Na de geboorte van de jongste kreeg ik een postnatale depressie gecombineerd met een burn-out. Door alle gesprekken die ik toen gevoerd heb bleek dat mijn prioriteit helemaal niet ligt bij hard werken, dat was slechts iets waar ik mijn identiteit aan probeerde te ontlenen. Mijn kinderen, hun geluk, hun welzijn, en dat van mezelf en mijn man, staat echt op nummer 1. Dit kan ik maar 1 keer goed doen, of verpesten. Een carriere heb je je hele leven lang nog. Ik ben nog maar 28, ik heb nog bijna 40 jaar om te werken en mijn kinderen kan ik slechts 1 keer groot zien worden en alles meegeven wat ik belangrijk vind.

Werken staat op een laag pitje. Ik werk 40%, mijn man werkt 4 dagen en studeert twee avonden per week. Ons gezin is het belangrijkste wat er is. En mijn werk (ik geef Nederlands en drama aan de eerste 4 klassen van havo en vwo) vind ik het leukste wat er is.



Bello: jij driedubbelop gefeliciteerd en welkom hier!



Ik ga snel douchen, zo naar mijn ouders toe....

@ sosofie: mijn bekken staat inderdaad scheef. Mijn linkerkant staat hoger dan rechts.

Ik ben door de verloskundige naar een ceasar therapeut doorverwezen en zij behandelt veel zwangere vrouwen met bekkenklachten, dus dat zit wel goed.

Zij denkt trouwens dat mijn bekken al langer scheef staan, gezien de stijfheid van de spieren eromheen. Echter is tot nu mijn lijf sterk genoeg geweest om het tegen te houden, maar nu door de verweking van gewrichten en banden begint het nu wel pijn te doen.

Dus we zijn druk bezig met recht zetten en houdingsoefeningen (hoe te staan/zitten etc).

Daarnaast heb ik 2 risicofactoren op bekkenklachten: mijn lengte (1,82m) en mijn sportverleden (vroeger op vrij hoog niveau gesport). Dit samen geeft ook een verhoogde kans op bekkenklachten in de zwangerschap.

Ben ik even blij (NOT)



@ Nakur: ik werk momenteel 5 uur per dag. Ben sinds vorige week 1 uur per dag meer gaan werken. Geestelijk gaat dit goed, lichamelijk dus wat minder. Moet veel afwisselen (zitten/staan/lopen). Dus dat maakt mijn werk wel wat lastig. Zit normaal gesproken wel veel achter mijn bureau of in overleg.

Heb het mijn team inmiddels ook moeten vertellen dat ik zwanger ben, want ik strompelde echt door de apotheek. En ik hou niet zo van smoezen verzinnen (bovendien natuurlijk afgelopen week weer een goede echo, dus zie het wel positief in)

En ze reageerden allemaal zeer leuk en ook bezorgd. Was wel lief!



@ miskramen week 8-11: ik weet niet meer wie het er over had. Maar het klopt dat er tussen week 8-11 veel miskramen zijn, maar dit heeft te maken met het feit dat dan de 1e echo plaatsvindt. En dan blijkt het hartje niet te kloppen of dat er een lege vruchtzak is >> beiden missed abortion.

Dus de vrouw denkt tot die tijd dat ze zwanger is.

Volgens mij als je dus al een echo hebt gehad met daarop een zichtbare zwangerschap en een kloppende hartje dan komt het goed. En is het hopen op een gezond kind!

@ iedereen: naast het buikgroeien, hoe gaat het bij iedereen met aankomen?

Ik ben dus bijna 8 weken en er zit al bijna 1 kilo aan!

Ik heb geen idee of je nu al aan hoort te komen of niet?

Iemand ervaring?

Nakur, wat leuk dat je al foto's hebt gemaakt! Ik hield gigantisch veel vocht vast van de punctie en de hormonen, dus kon eigenlijk na de punctie al geen normale broeken meer aan. Ik ben toen aan de rokjes gegaan en zodra ik thuis was in mijn joggingsbroek. Daarna heb ik een goedkope spijkerbroek bij de Hennes gekocht, 3 maten te groot en die zit heerlijk. Nu ben ik sinds vorige week duidelijk het vocht kwijt en pas ik weer in mijn oude broeken, maar lekker zitten doen ze echt niet. Vandaag dus weer een joggingsbroek-dag.

Beatle, wat balen van je bekken zeg. Ik hoop dat door goede begeleiding nu, je niet je hele zwangerschap er last van blijft houden!

Sosofie, wat leuk dat je kinderen zo graag nog een broertje of zusje willen hebben. En wat je schrijft over je werk, burnout, en waar je prioriteiten liggen, dat zou mijn verhaal hebben kunnen zijn. Ik ben nu ook herstellende van een "bijna" burnout. Ik ben na de vorige mislukte IVF-poging compleet ingestort. Kon alleen nog maar huilen en slapen. Ik ben de afgelopen 4,5 jaar iets te sterk voor mezelf geweest, elke keer weer een mislukte poging en Dolfijn gaf zichzelf een schop onder haar kont en DOORGAAN! Ook werk mocht er absoluut niet onder lijden en niemand mocht er last van ondervinden dat ik een vruchtbaarheidsprobleem had. Ik heb zo hard doorgewerkt en na die poging ben ik dus toch weer gewoon gaan werken. Tot mijn lieve collega me naar huis stuurde omdat ik erbij liep als een zombie. Daarna wilde ik het gewoon niet toegeven dat het niet ging en ben ik weer doorgegaan. Ik kon mijn werk niet loslaten en was bang dat alles in de soep zou lopen als ik er niet was Voelde me super schuldig om thuis te zitten. Maar nu ben ik 3,5 maand verder en snap ik niet waar ik mee bezig was. Ik vind het nog steeds moeilijk om me niet verantwoordelijk te voelen voor de rest van de wereld, maar het gaat elke dag een stapje beter. Ik ben nu ook sinds 2 weken weer arbeidstherapeutisch aan het werk en ik vind het heerlijk. Maar mijn prioriteit ligt nu wel bij mij en mijn aankomende gezinnetje.

Zooo, heel verhaal , maar dan weten jullie een beetje wie ik ben

quote:beatle79 schreef op 14 november 2010 @ 10:32:

@ iedereen: naast het buikgroeien, hoe gaat het bij iedereen met aankomen?

Ik ben dus bijna 8 weken en er zit al bijna 1 kilo aan!

Ik heb geen idee of je nu al aan hoort te komen of niet?

Iemand ervaring?Ik heb geen idee, ik heb nog niet op de weegschaal gestaan. Onze weegschaal is namelijk niet bepaald betrouwbaar, als je er 3 keer achter elkaar op staat dan krijg je 3 verschillende waardes met soms wel een verschil van 3 kilo

@ fotos: ik had ergens gelezen dat het leuk is om de groei te zien van je buik. Dus vandaar dat ik op een nulpunt wilde starten (niet dus maar goed). Foto's maken lijkt me altijd goed, want als je er later niets mee doet kunnen ze altijd weg. Echter wil je er wel wat mee en heb je ze niet kunt je dat niet meer terugdraaien. Dus vandaar! Met 12 weken willen we weer foto's gaan maken, met zelfde positie, achtergrond en ondergoed (stond in bh en onderbroek).



@Beatle: he bah wat vervelend allemaal. Niet te geloven dat topsport dan ook nog negatieve invloed kan hebben. 5 uur werken klinkt nog best goed trouwens, en ook fijn dat je team lief reageerde. Zijn ze misschien de komende tijd ook wat liever voor je



@Gewicht: hoeveel zijn jullie aangekomen/ afgevallen? Beatle, had ergens gelezen dat 1-2 kilo in 1e trimester normaal is. Ik sta nu dus op min 4 maar blijft nu wel stabiel.



@Sosofie en dolfijntje, wat een indrukwekkende verhalen. Volgens mij ook wel een beetje van onze generatie overigens. Ik liep vorig jaar ook tegen mezelf aan: wilde vanalles en alles perfect doen. Druk op werk, iedereen zien etc. Ik krijg dan ook direct allerlei lichamelijke klachten, wat ik herkende van een jaar of 10 geleden, dus nu had ik het snel door. Acuut rem op alles gezet, tijdje niets afgesproken en ben van 5 naar 4,5 dagen gaan werken. En gelukkig heeft het zich vanzelf opgelost.



@Dolfijntje: misschien tijd voor een nieuwe weegschaal? Lijkt mij wel leuk om mijn gewicht namelijk een beetje bij te houden de komende maanden.



@Sosofie, zo herkenbaar met je rijles en boodschappen en daarna het bed in! Ik heb gister schoongemaakt en brood gehaald en daarna alweer op de bank... ja de moed zakt je soms in de schoenen. Nou ja, gedeelde smart...

O ja, over miskramen 8-11 weken: Beatle, wat jij zegt klinkt wel erg logisch. Ik had ook al zitten denken hoe die verschillen nou kunnen ontstaan tussen wat dat boek zei en dat de gynaecoloog van ... (vergeten) zei. Maar je wordt er wel een beetje onzeker van als je dat leest, ook al heb je dan een kloppend hartje gezien. Maar bedankt voor de info, stelt me weer gerust!



Ik vind dit forum trouwens steeds leuker worden, zeker omdat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten met kwaaltjes, buiken etc. Fijn dat jullie allemaal meeschrijven!

@DoubleDutch: gefeliciteerd met je zwangerschap en welkom op dit forum. Leuk dat jullie al een kloppend hartje gezien hebben.



@Frenkie: ja, zwangerschapsbh's draag ik ook al vanaf week 6, maar zodra ik deze 's avonds uitdoe en ik bed kruip, au.....

Fijn dat je misselijkheid wat afneemt!



@Sem: heb je inmiddels al een reactie van MvM gekregen? De eerste keer dat ik gebeld had, was het ook niet doorgegeven. Misschien nogmaals proberen?

Ik ben ook niet dol op beschuit met muisjes, dus ik wil ook graag wat anders. Ik zat te denken aan cakejes waar ik muisjes op kan strooien of anders minitompoezen met een foto van de baby (12 stuks voor 9 euro).



@Katje: vervelend dat je zo weinig energie hebt. Ik hoop voor je dat de klachten na 12 weken verdwijnen.



@Coltje: gefeliciteerd met het kloppende hartje!



@Luna: sterkte met je vader. Ik heb veel respect voor je dat je hem thuis kunt verzorgen. Pas je ook wel goed op jezelf?



@Nakur: fijn dat het wat beter gaat met je misselijkheid. En lekker gegeten?

Haha, grappig dat je zo geschrokken was van je buik :p

Ik hoop voor je dat je het nog even kunt verbergen.



@Bello: gefeliciteerd met je zwangerschap en welkom op dit forum. Wat een voorgeschiedenis hebben jullie zeg. Ik duim voor je dat nu alles goed blijft gaan.



@Raarmaarwaar: fijn dat jij ook weer een hele avondmaaltijd hebt gegeten. Hopelijk kunnen we straks met z'n allen klachtenvrij gaan genieten.

Veel plezier vandaag met het vertellen. Laat je nog even weten hoe je ouders reageerden? Wat heb je voor cadeautjes gekocht?



@Beatle: balen dat je zoveel last van je bekken hebt. Wordt dit in de komende maanden nog erger of blijft het stabiel?



@Sofie: leuk dat je het de kinderen donderdag gaat vertellen. Weet je ook al hoe je het gaat vertellen?



Met mij gaat alles goed. M'n buik groeit ook al aardig, in 2 weken tijd was ik al 2 cm aangekomen. Qua kilo's wisselt het per dag, dus daar let ik niet zoveel op. Ik moet nu ook echt al wijde kleding gaan dragen (lees: eerst kopen) om alles nog 3,5 week te verbergen.

Ik heb ook een foto gemaakt met 6 weken en nu vandaag met 9 weken, zelfde houding, zelfde bikini (net als Nakur). Straks met 12 weken weer en dan iedere 2 weken. Dan kunnen we hopelijk het verschil goed zien.

He Dionne, leuk je weer even te zien hier op het forum. Is jouw buik echt al 2 cm gegroeid? Ik vind dat zo moeilijk meten he, het is net hoe strak je de meetlint houdt of dat je hem rond je navel doet of iets hoger... ik heb nl vrij dikke buik maar niets bij mijn ribben (altijd al zo geweest). Dus een cm hoger maakt voor mij wel verschil. Ik probeer me steeds wijs te maken dat het aantal cm hetzelfde is maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het ook wel een beetje die kant op redeneer (iets hoger/lager, iets strakker) haha.



Misselijkheid wordt hier idd iets minder maar nog lang niet weg. Vermoeidheid helaas in grote getale aanwezig.

@ iedereen: een vraagje van een hele andere orde.

Zijn jullie nog van plan op vakantie te gaan voor je gaat bevallen?



Zo ja, waarheen, hoelang etc etc.



Ik moet er namelijk niet aan denken om tot half mei te werken, daarna te bevallen en de hele zomer thuis te zitten!

Dionne, ik denk dat we de echofoto laten zien bij het ontbijt... Dan weten ze wel genoeg denk ik, want ze kennen dat plaatje natuurlijk van hun eigen fotoboek. Heb er echt zo'n zin in!



Beatle, ik voel me niet zo tof als ik zwanger ben. Echt op vakantie gaan we dus niet meer. We gaan in december een midweekje met schoonfamilie (man heeft vier zussen, allemaal met kinderen) naar Texel, we gaan het weekend van 14 mei met mijn familie naar Duinrell en mijn oudste gaat in de meivakantie met zijn nichtje en mijn ouders naar Legoland in Denemarken.

Over de zomervakantie twijfelen we erg. Mijn ouders hebben een villa op het Portugese platteland. Lekker luxe, goede keuken en badkamer, zwembad in de tuin dus ideaal met de jongens. Het huis blijft heerlijk koel, dus ideaal met een baby, want die mag natuurlijk niet in de zon. Maar we zouden dan kunnen gaan als de baby twee maandjes oud is en ik twijfel erg of ik er goed aan doe om dan zo'n reis te gaan ondernemen (naar de luchthaven, drie uur vliegen, wachten op koffers, wachten op leaseauto, drie uur rijden... Je bent echt een dag aan het reizen...)

Wij twijfelen erg... Misschien dat we ook wel gewoon een weekje Nederland doen, en het jaar erna weer lekker naar Portugal gaan... Maarja, ik kan die zon en die 35 graden wel weer goed gebruiken... dilemma's! Wat een luxeprobleem he!



Over gewicht: ik ben 2 kg afgevallen. Tijdens de zwangerschappen van de jongens kwam ik slechts een kilo of zeven aan en dat was er na de bevalling wel weer af. Ik ben al erg zwaar van mezelf (maat 46) dus dat is maar goed ook.

Beatle, maak je geen zorgen om 1 kg, joh! Dat kan net een verschil zijn tussen voor en na naar het toilet gaan en een beetje vocht vasthouden...

Als ik om me heen kijk (schoonzussen en vriendinnen) is het vooral een kwestie van aanleg of je veel aankomt. Ik kan echt alles eten wat los en vast zit en kom dus praktisch niets aan. Anderen eten hetzelfde als altijd en komen 20 kg aan (of nog meer). Als je wilt, krijg je dat daarna er ook wel weer af, want die hormonen die voor het aankomen zorgen, verlaten je lijf natuurlijk ook weer een keer....



Ik had vandaag zowaar wat energie! Hele dag op route geweest bij ouders en broer. Zijn vrouw is verloskundige en rende vandaag van de ene naar de andere bevalling en heb ik niet gezien....jammer, anders hadden we even het hartje kunnen luisteren...



Werkze morgen! Succes meiden!

@Nakur: ja, ik meet net boven m'n heupen en net boven m'n schaambot. Geen idee of dat de juiste meeting is, maar zo kwam ik op de zelfde manier meten +2 cm



@Beatle: nee, waarschijnlijk gaan wij dit jaar niet met vakantie. Ik zie op vakantie gaan met zo'n kleintje niet zitten. Misschien een huisje (vliegen vanaf 30 weken blijkt lastig te zijn bij sommige maatschappijen) in de meivakantie (voor de bevalling) of herfstvakantie (als baby 4 maanden is).

Ik duim maar voor mooi weer deze zomer.



@Sofie: leuk om het op deze manier te vertellen.

Beatle, het lijkt me ook heerlijk om met een kleintje thuis te zitten deze zomer. Normaal zijn we zo druk met vanalles, thuis lijkt me ook prima. Ik vind de zomer juist wel ideaal, man kan dan lang vrij nemen (zomervakantie vrije dagen) en hopelijk mooi weer. In 2e trim wilde ik nog naar de zon maar nu ik me niet zo goed voel is die lust ook wel weg en man wilde dat sowieso al niet. Dus nu gaan we weekendje weg in NL/Belgie ergens begin volgend jaar.



Pluis, ik zie dat je de tabel geupdated hebt, dat is mooi! Leuk om al die hartjes te zien

Ik ben weer even bijgelezen. Nauwelijks tijd gehad van het weekend om langs te surfen.

@ Bello: Gefeliciteerd!! je verdient het zeker na alles wat je hebt meegemaakt!

@ beschuit met muisjes: Ik ben ook niet zo van de beschuit met muisjes. Op mijn werk ga ik denk ik als ik met verlof ga trakteren op soesjes met roze en blauwe fondant (ik wil niet weten wat het wordt). Dit zou je ook thuis kunnen doen.

@ vakantie: ik denk dat ik ook niet meer echt op vakantie ga. Als de kleine er is miss een klein weekje in NL om er even helemaal tussenuit te zijn. Van tevoren (tijdens zwangerschap) miss nog samen een stedentripje pakken maar dat is van allerlei dingen afhankelijk.

@ gewicht: ik ben eerst 5 kilo afgevallen... vrij vlot weer 2 kilo er aan en nu weer een kilo erbij. Wel krijg ik heel langzaam een buikje. Ik hoef geen riemen meer te dragen

Verders gaat het hier inmiddels weer redelijk. En nu eindelijk kan ik zeggen: nog een weekje en dan de echo haha! Wat duurt dat lang zeg...