Spoed! Sinterklaas dilemma!

Ik hou het kort want kind staat onder de douche en ik hoop nog reacties te krijgen voor hij naar bed gaat.



In een notedop: mijn zoon is bang voor Sinterklaas. Was hij altijd al wel een beetje, hij vindt het idee dat er mensen in ons huis komen kennelijk eng, zo vertelde hij me net met dikke, vette tranen en echte schokschouder snikken. Tegelijkertijd vindt hij alles eromheen echt heel leuk. Loopt al de hele dag te zingen, had om 5 uur zijn schoenen al gezet, heeft het nog over de rommelpiet die vorig jaar de cadeaus had verstopt, en kijkt trouw Sinterklaasjournaal en ga zo maar door. Maar kennelijk zit het erg dwars, want hij was net helemaal overstuur. Ik denk er dus over om hem zo te vertellen dat Sinterklaas niet bestaat - heb net al gevraagd of hij het ook eng zou vinden als het een verklede man was - jaaaahaaaaaaa- snik - .



Iemand tips om of de angst weg te nemen of hoe te vertellen?

quote:Twinkle1001 schreef op 13 november 2010 @ 21:59:

ik ben de zoon van twinkle1001. ik ben11 en ik was vroeger ook bang voor sinterklaas en vooral om de pieten. toen ik het las vond ik het zielig voor uw zoon. vertel absoluut niet dat sinterklaas niet bestaad! toen ik dat hoorde was ik heel verdrietig en ik vond het sinterklaas feest veel minder leuk. mijn moeder heeft al wat tips gegeven maar ik vond het ook niet echt leuk toen ik wist dat sinterlaas het snoep niet in mijn schoen deed. toen ik bang was dacht ik dat alle schoenen vanzelf naar sinterklaas kwamen en dat hij de schoenen vulden met snoepgoed en dan ook weer vanzelf terug kwamen waar alle kinderen hem haden gelegt. misschien kunt u dat vertelen dat hielp mij ook. grotjes julian zoon van twinkle1001





Dag lieve Julian,



Wat een lief berichtje, ik ben heel blij dat je even aan me geschreven hebt. Alleen ik begrijp 1 dingetje niet zo goed: was je bang omdat je dacht dat je schoenen vanzelf naar Sinterklaas gingen, of werd je daar juist minder bang van? Dat je zeg maar toverschoenen had?



Kan je dat nog even uitleggen?



Joh, wat cool van je dat je helemaal hier komt schrijven om mijn zoon te helpen. Volgens mij ben jij echt een lieve jongen. Als je nog niet slaapt dan hoor ik het wel, okee?



Dag, heel erg bedankt en ik zal het morgen aan mijn zoon vertellen.

quote:xxxlondon schreef op 13 november 2010 @ 21:21:

Fashionvictim,



Ik snap heel goed dat je om een praktische oplossing verlegen zit, maar ik denk dat de oplossing veel meer op het emotionele vlak ligt. Jouw zoon grijpt verschillende dingen aan (nu het bang zijn...eerder het niet willen eten en zijn behoefte om zich op je af te reageren) om je iets anders te vertellen waar hij geen stem aan kan geven.



Het is ook opvallend dat de dingen die hij zo leuk vindt of hem dierbaar zijn (contact met vriendjes/sinterklaasgebeuren/jou) hij dat lijkt te saboteren door juist die dingen aan te grijpen om erover te strijden of er bang van te worden en het leuke daarmee al bijvoorbaat voor zichzelf te verpesten.



Ik zou dus niet zozeer op inhoudsniveau met hem praten, maar op betrekkingsniveau. Veel meer over bang zijn met betrekking tot elkaar (bang mama/of liefde te verliezen, bang dat mama weg gaat, onzekerheid van hemzelf, niet goed genoeg zijn etc dus de basale dingen), dan bang zijn voor de sint.

Probeer veel meer lichamelijk met hem te zijn, ga als het ware een leeftijdsfase terug (kleuters trek je ook op schoot) en troost zonder woorden.

Laat hem voelen en merken met jouw houding (nonverbaal) dat jij de rots bent waar hij op kan vertrouwen en bevestig hem in dingen die belangrijk voor hem zijn.



Goed..nu de praktische kant. Morgen nog eens proberen om een schoen te ztten. Bij huilen en snikken op schoot trekken...vertellen hoe blij je was toen hij geboren werd, hoeveel je van hem houdt en je best snapt dat hij bang is. Het is meer een sfeer die ik wil schetsen, een vibe. Dat hij zijn angst kan uiten en daarna eruit komt en vervolgens zichzelf overwint of herstelt. (dat het uitdraait op succes en niet weer en teleurstelling)



Dit alles met voorzichtigheid gezegd hebbend want ik ken je niet, jouw zoon niet dus als dit alles nergens op slaat, vergeet het dan ook. I





Hai,



Ik denk dat je hier op zich wel een punt hebt, maar zo gaan we al met elkaar om, hoor. Toevallig vandaag nog hele gesprekken gehad over toen hij baby was, en vrijwel alle gesprekken gaan op die manier, lekker op schoot. Dat is het probleem niet, hij is heel bang aangelegd maar vertrouwt juist blind op mij, vandaar dat ik ook twijfel over wat nu wijsheid is. Alles wat ik zeg vertrouwt hij blind, en mama een hand geven is genoeg om angst weg te nemen (hij is ook heel bang voor de meeste dieren, en dan geeft ie me een hand en is het goed. Mama kan namelijk alles en bij mama hoef je nooit bang te zijn. Vandaar dat hij ook bij mij in bed wil slapen, nu.)



Ik wil dus niet een heel verhaal eromheen verzinnen, geen uitgebreide scenarios om het sprookje in stand te houden, dan liever nog gewoon de waarheid vertellen. Ik lieg eigenlijk nooit tegen hem, en heb vandaag dus ook gewoon gevraagd of het minder eng was als hij gewoon een verklede meneer was.



Maar daar zit het hem niet in, denk ik. Heb irl ook even met wat mensen erover gepraat en ik denk - en dat denken zij ook - dat het hem meer zit in geen controle over de situatie hebben. Het is onvoorspelbaar en daardoor eng.

quote:mimsey schreef op 13 november 2010 @ 22:20:

He Fash, is het een ideetje dat jouw zoon morgen een brief schrijft aan Sinterklaas, een soort contract dat de Pieten niet binnen mogen komen? Dat jullie die aan de deur hangen. En dat Sinterklaas en de hoofdpiet hem zwart op wit geven dat ze niet binnenkomen, maar de cadeautjes aan de deur hangen/in de schuur leggen/bij de buurvrouw droppen/aan jou in bewaring geven of weet ik veel wat?



Dan heeft hij het op schrift, is er een soort no-trespassing-contract, en kan hij door het op te schrijven ook een beetje ontladen.



Ja, dat opperden al meer mensen, om hem morgen een brief te laten schrijven. En aangezien hij dat inmiddels heel goed kan

(van de week: "voor sint ik wil mir kas outoos en ik wil mir pookimon en ik wil gitaar van naam" ) denk ik dat ik morgen idd bij daglicht zoals iemand al schreef gewoon even met hem ga bespreken wat hij zelf graag zou willen. Of hij zelf een idee heeft waardoor hij het minder eng vindt. En dan opper ik idd wel een brief schrijven, en stel ik wel wat van de suggesties die gedaan zijn voor.



Ik denk dat als hij meer het gevoel heeft dat hij er zelf invloed op kan uitoefenen dat het dan wellicht minder eng wordt.

quote:wallace schreef op 13 november 2010 @ 22:24:

Nu ik lees dat hij zo blindelings op jouw vertrouwt, met al zijn angst en onzekerheid, kom ik terug op wat ik eerder zei.

Vertel het hem. Echt, wees eerlijk. Hij vertrouwt jou, omdat hij wéét dat jij eerlijk tegen hem bent.

Alle verhalen die je nu gaat bedenken om hem minder angstig te maken, zullen zijn vertrouwen in jou (later) beschadigen en dat is zonde!

Ik geloof dat kinderen op hun eigen manier geloven; al weten ze dat hij niet bestaat, zal hij toch nog steeds een beetje bestaan.



Net als voor ons.Da's ook mijn angst, dat het zijn vertrouwen in mij zal beschadigen. Maar misschien komen we morgen samen wel op een idee waardoor zijn angst minder wordt zonder dat ik direct hoef te vertellen dat hij niet bestaat. Dat ik het zeg maar nog steeds in het midden kan laten, zoals ik eigenlijk tot nu toe altijd heb gedaan.

quote:Twinkle1001 schreef op 13 november 2010 @ 22:31:

[...]





ik werd juist minder bang door dat de schoenen vanzelf naar sinterklaas kwamen dus sinterklaas hoeft ook niet in mijn huis te komen. want ik ben al me hele leven bang voor inbrekersen dan zie ik sinterklaas ook als een soort inbreker. dan had ik zowiezo al een slecht gevoel. groetjes julian en nog iets het is wiekend dus ik mag zo laat ik wil opblijven





Ja, jij bent natuurlijk al 11, dan mag je zo laat opblijven als je wil, dat was ik even vergeten. Ik zal morgen met mijn zoon praten en dan jouw idee goed onthouden, want mijn zoon gelooft ook erg in toverkracht en magie, dus ik denk dat zoiets als wat jij geloofde hem wel minder bang zal maken.



Mijn zoon is ook bang voor boeven, dus ik snap wel dat hij niet wil dat Sinterklaas binnen komt. Dank je wel voor je advies, ik denk dat mijn zoon in zijn gedachten wel een beetje op jou lijkt. Echt heel lief van je en ik hoop natuurlijk dat jij nu, ondanks dat je niet meer gelooft, ook een hele fijne Sinterklaas zal hebben. Maak jij surprises? Vast wel, of niet?

quote:Twinkle1001 schreef op 13 november 2010 @ 22:39:

[...]





zegt uw dat omdat uw bram van der vlucht ben (de man die al jaren sinterklaas speelt)







Kijk maar uit, kleine charmeur. Straks willen al die ouwe dozen hier verkering met je. Of heb je al verkering?



Straks gaan we allemaal aan je moeder vragen wanneer Julian weer komt forummen in plaats van je moeder.

Dat is hij ook, echt waar. Slim, check. Knap, check. Grappig, check.



Heb jij ook mooie krullen?

Zeg nachtbrakertje, ik ga lekker naar bed. Groetjes aan je moeder en bedankt voor je berichtjes! Doeg Julian, tot ziens!