Kinderen
alle pijlers
Spoed! Sinterklaas dilemma!
zaterdag 13 november 2010 om 19:16
Ik hou het kort want kind staat onder de douche en ik hoop nog reacties te krijgen voor hij naar bed gaat.
In een notedop: mijn zoon is bang voor Sinterklaas. Was hij altijd al wel een beetje, hij vindt het idee dat er mensen in ons huis komen kennelijk eng, zo vertelde hij me net met dikke, vette tranen en echte schokschouder snikken. Tegelijkertijd vindt hij alles eromheen echt heel leuk. Loopt al de hele dag te zingen, had om 5 uur zijn schoenen al gezet, heeft het nog over de rommelpiet die vorig jaar de cadeaus had verstopt, en kijkt trouw Sinterklaasjournaal en ga zo maar door. Maar kennelijk zit het erg dwars, want hij was net helemaal overstuur. Ik denk er dus over om hem zo te vertellen dat Sinterklaas niet bestaat - heb net al gevraagd of hij het ook eng zou vinden als het een verklede man was - jaaaahaaaaaaa- snik - .
Iemand tips om of de angst weg te nemen of hoe te vertellen?
In een notedop: mijn zoon is bang voor Sinterklaas. Was hij altijd al wel een beetje, hij vindt het idee dat er mensen in ons huis komen kennelijk eng, zo vertelde hij me net met dikke, vette tranen en echte schokschouder snikken. Tegelijkertijd vindt hij alles eromheen echt heel leuk. Loopt al de hele dag te zingen, had om 5 uur zijn schoenen al gezet, heeft het nog over de rommelpiet die vorig jaar de cadeaus had verstopt, en kijkt trouw Sinterklaasjournaal en ga zo maar door. Maar kennelijk zit het erg dwars, want hij was net helemaal overstuur. Ik denk er dus over om hem zo te vertellen dat Sinterklaas niet bestaat - heb net al gevraagd of hij het ook eng zou vinden als het een verklede man was - jaaaahaaaaaaa- snik - .
Iemand tips om of de angst weg te nemen of hoe te vertellen?
Am Yisrael Chai!
zaterdag 13 november 2010 om 19:59
zaterdag 13 november 2010 om 19:59
zaterdag 13 november 2010 om 20:00
quote:Susan schreef op 13 november 2010 @ 19:58:
Ik vond clowns ook heel eng, alle geschminkte mensen, maar het hielp toch als mijn moeder me vertelden dat het gewoon verklede meneren en mevrouwen waren die straks thuis de verf van hun gezicht gingen wassen.Ja, dat kan ik me wel voorstellen, dat dat hielp.
Ik vond clowns ook heel eng, alle geschminkte mensen, maar het hielp toch als mijn moeder me vertelden dat het gewoon verklede meneren en mevrouwen waren die straks thuis de verf van hun gezicht gingen wassen.Ja, dat kan ik me wel voorstellen, dat dat hielp.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 13 november 2010 om 20:04
quote:ModuleX schreef op 13 november 2010 @ 19:59:
De schoen misschien om het hoekje zetten van de deur (dus net buiten) zoon hier vond het ook maar raar dat er iemand zomaar in huis mocht en ik heb toen verteld dat ik de sleutel heb gegeven en het dus helemaal goed vond dat 'ze' binnenkwamen.
succes!
Nee, we hebben nu dus de schoen niet gezet, en hij vroeg zelfs of ik een briefje op de deur wou plakken dat ze niet hoefden te komen want hij wil niks. Het is nogal een dramaqueentje, de schat, dus nu heeft hij in zijn hoofd dat hij dan maar geen cadeaus wil. En da's ook niet de bedoeling natuurlijk, het moet wel gezellig zijn. Sinterklaas is geen strafkamp natuurlijk.
Ik zat ook al te denken om dan vanavond een cadeautje buiten voor de deur achter te laten met een briefje, maar hij heeft nou zo expliciet gezegd dat hij niks wil dat ik me ook weer kan voorstellen dat als ik het nu doordruk dat ie me straks wellicht niet gelooft als ik het van lieverlee toch maar vertel.
De schoen misschien om het hoekje zetten van de deur (dus net buiten) zoon hier vond het ook maar raar dat er iemand zomaar in huis mocht en ik heb toen verteld dat ik de sleutel heb gegeven en het dus helemaal goed vond dat 'ze' binnenkwamen.
succes!
Nee, we hebben nu dus de schoen niet gezet, en hij vroeg zelfs of ik een briefje op de deur wou plakken dat ze niet hoefden te komen want hij wil niks. Het is nogal een dramaqueentje, de schat, dus nu heeft hij in zijn hoofd dat hij dan maar geen cadeaus wil. En da's ook niet de bedoeling natuurlijk, het moet wel gezellig zijn. Sinterklaas is geen strafkamp natuurlijk.
Ik zat ook al te denken om dan vanavond een cadeautje buiten voor de deur achter te laten met een briefje, maar hij heeft nou zo expliciet gezegd dat hij niks wil dat ik me ook weer kan voorstellen dat als ik het nu doordruk dat ie me straks wellicht niet gelooft als ik het van lieverlee toch maar vertel.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 13 november 2010 om 20:13
zaterdag 13 november 2010 om 20:14
quote:fashionvictim schreef op 13 november 2010 @ 20:04:
[...]
Nee, we hebben nu dus de schoen niet gezet, en hij vroeg zelfs of ik een briefje op de deur wou plakken dat ze niet hoefden te komen want hij wil niks. Het is nogal een dramaqueentje, de schat, dus nu heeft hij in zijn hoofd dat hij dan maar geen cadeaus wil. En da's ook niet de bedoeling natuurlijk, het moet wel gezellig zijn. Sinterklaas is geen strafkamp natuurlijk.
Ik zat ook al te denken om dan vanavond een cadeautje buiten voor de deur achter te laten met een briefje, maar hij heeft nou zo expliciet gezegd dat hij niks wil dat ik me ook weer kan voorstellen dat als ik het nu doordruk dat ie me straks wellicht niet gelooft als ik het van lieverlee toch maar vertel.
Kun je niet gewoon een zakje met snoep voor de deur leggen? Met een briefje erbij dat Piet het briefje van mama had gezien, daarom geen kadootje heeft gebracht, maar het wel sneu vond wanneer hij helemaal niets zou krijgen???
Ik vind op zich het idee om te vertellen dat mama aan Zwarte Piet heeft verteld waar de reservesleutel ligt c.q. dat zwarte piet een soort loper heeft ook niet slecht.
Zwarte piet is zwart omdat hij door zoveel schoorstenen gaat.... Hij trekt altijd wel beschermende kleding aan, en handschoenen, maar zijn gezicht kan hij daarbij niet bedekken...
Wij waren er overigens vroeger nooit bang voor... Sinterklaas en zwarte piet waren goeierds en die mochten ook met alle plezier in huis komen...
[...]
Nee, we hebben nu dus de schoen niet gezet, en hij vroeg zelfs of ik een briefje op de deur wou plakken dat ze niet hoefden te komen want hij wil niks. Het is nogal een dramaqueentje, de schat, dus nu heeft hij in zijn hoofd dat hij dan maar geen cadeaus wil. En da's ook niet de bedoeling natuurlijk, het moet wel gezellig zijn. Sinterklaas is geen strafkamp natuurlijk.
Ik zat ook al te denken om dan vanavond een cadeautje buiten voor de deur achter te laten met een briefje, maar hij heeft nou zo expliciet gezegd dat hij niks wil dat ik me ook weer kan voorstellen dat als ik het nu doordruk dat ie me straks wellicht niet gelooft als ik het van lieverlee toch maar vertel.
Kun je niet gewoon een zakje met snoep voor de deur leggen? Met een briefje erbij dat Piet het briefje van mama had gezien, daarom geen kadootje heeft gebracht, maar het wel sneu vond wanneer hij helemaal niets zou krijgen???
Ik vind op zich het idee om te vertellen dat mama aan Zwarte Piet heeft verteld waar de reservesleutel ligt c.q. dat zwarte piet een soort loper heeft ook niet slecht.
Zwarte piet is zwart omdat hij door zoveel schoorstenen gaat.... Hij trekt altijd wel beschermende kleding aan, en handschoenen, maar zijn gezicht kan hij daarbij niet bedekken...
Wij waren er overigens vroeger nooit bang voor... Sinterklaas en zwarte piet waren goeierds en die mochten ook met alle plezier in huis komen...
zaterdag 13 november 2010 om 20:22
Hoe zou je zoon reageren als hij morgen écht geen kado in zijn schoen heeft? Is hij dan opgelucht of juist teleurgesteld?
Misschien is het een optie om eens uit te proberen. Als hij dan echt teleurgesteld is, kan je het trucje van een vorige reageerder proberen: de buurvrouw komt alsnog langs met en kadootje, wat Piet/Sint aan haar heeft gegeven, omdat ze je zoon wel wat wilden geven.
Vreselijk sneu voor je zoon dat hij zo'n angst heeft voor de Sint!!!
Misschien is het een optie om eens uit te proberen. Als hij dan echt teleurgesteld is, kan je het trucje van een vorige reageerder proberen: de buurvrouw komt alsnog langs met en kadootje, wat Piet/Sint aan haar heeft gegeven, omdat ze je zoon wel wat wilden geven.
Vreselijk sneu voor je zoon dat hij zo'n angst heeft voor de Sint!!!
zaterdag 13 november 2010 om 20:23
Ik zou samen met hem een briefje maken en die op de deur plakken/opsturen naar sinterklaas.
Als hij niet mee wilt doen aan het sinterklaasfeest, dan hoeft het toch niet?
Sommige kinderen kunnen erg angstig/vervelend/verdrietig worden als ze het gevoel hebben dat ze de controle kwijt zijn.
Bespreek het ook even met de juf, he!
Als hij niet mee wilt doen aan het sinterklaasfeest, dan hoeft het toch niet?
Sommige kinderen kunnen erg angstig/vervelend/verdrietig worden als ze het gevoel hebben dat ze de controle kwijt zijn.
Bespreek het ook even met de juf, he!
zaterdag 13 november 2010 om 20:29
quote:pop1980 schreef op 13 november 2010 @ 20:22:
Hoe zou je zoon reageren als hij morgen écht geen kado in zijn schoen heeft? Is hij dan opgelucht of juist teleurgesteld?
Misschien is het een optie om eens uit te proberen. Als hij dan echt teleurgesteld is, kan je het trucje van een vorige reageerder proberen: de buurvrouw komt alsnog langs met en kadootje, wat Piet/Sint aan haar heeft gegeven, omdat ze je zoon wel wat wilden geven.
Vreselijk sneu voor je zoon dat hij zo'n angst heeft voor de Sint!!!
Ja, dat kan ik dus niet inschatten. Hij had al heel vroeg de schoenen gezet, die van mij ook, had ook al tig liedjes gezongen. En vervolgens stuurde ik hem naar zijn kamer omdat hij aan het mieren was, en toen raakte hij helemaal in paniek. Dacht eerst dat het gewoon drama was omdat hij naar zijn kamer moest, maar uiteindelijk kwam het hoge woord eruit, hij was heel bang voor Sinterklaas (hij wou het eerst niet zeggen wat er aan de hand was). Dat was voorgaande jaren ook al zo, dus ik denk niet dat hij het verzint, bovendien is het geen huiler, maar nu was hij echt hartverscheurend aan het snikken, heeft ook heel lang na lopen snikken. Ik kreeg de indruk dat hij er al een tijdje mee rondliep, aan zijn gedrag en zijn gehuil te merken. Het was echt zo'n ontladingshuilbui, dat je eindelijk vertelt wat je dwars zit, zeg maar.
Tja, en wat ik al zeg, hij is sowieso nogal bangig, hij vindt heel veel dingen eng, hij is een echte piekeraar en haalt zich veel in zijn hoofd, nogal levendige fantasie. Dus ik wil die angst wel serieus nemen. Hoe ik het nu inschat is hij waarschijnlijk of morgen stoicijns of opgelucht dat er inderdaad niks is.
En eigenlijk voel ik me er, nu ik gezien heb hoe erg hij erover piekert, ook niet zo goed bij om een heel uitgebreid verhaal te moeten verzinnen waardoor Sinterklaas nog alwetender of almachtiger wordt. Ik ben een beetje bang dat dat de angst misschien voedt.
He, ik weet echt niet wat wijsheid is, verdorie.
Hoe zou je zoon reageren als hij morgen écht geen kado in zijn schoen heeft? Is hij dan opgelucht of juist teleurgesteld?
Misschien is het een optie om eens uit te proberen. Als hij dan echt teleurgesteld is, kan je het trucje van een vorige reageerder proberen: de buurvrouw komt alsnog langs met en kadootje, wat Piet/Sint aan haar heeft gegeven, omdat ze je zoon wel wat wilden geven.
Vreselijk sneu voor je zoon dat hij zo'n angst heeft voor de Sint!!!
Ja, dat kan ik dus niet inschatten. Hij had al heel vroeg de schoenen gezet, die van mij ook, had ook al tig liedjes gezongen. En vervolgens stuurde ik hem naar zijn kamer omdat hij aan het mieren was, en toen raakte hij helemaal in paniek. Dacht eerst dat het gewoon drama was omdat hij naar zijn kamer moest, maar uiteindelijk kwam het hoge woord eruit, hij was heel bang voor Sinterklaas (hij wou het eerst niet zeggen wat er aan de hand was). Dat was voorgaande jaren ook al zo, dus ik denk niet dat hij het verzint, bovendien is het geen huiler, maar nu was hij echt hartverscheurend aan het snikken, heeft ook heel lang na lopen snikken. Ik kreeg de indruk dat hij er al een tijdje mee rondliep, aan zijn gedrag en zijn gehuil te merken. Het was echt zo'n ontladingshuilbui, dat je eindelijk vertelt wat je dwars zit, zeg maar.
Tja, en wat ik al zeg, hij is sowieso nogal bangig, hij vindt heel veel dingen eng, hij is een echte piekeraar en haalt zich veel in zijn hoofd, nogal levendige fantasie. Dus ik wil die angst wel serieus nemen. Hoe ik het nu inschat is hij waarschijnlijk of morgen stoicijns of opgelucht dat er inderdaad niks is.
En eigenlijk voel ik me er, nu ik gezien heb hoe erg hij erover piekert, ook niet zo goed bij om een heel uitgebreid verhaal te moeten verzinnen waardoor Sinterklaas nog alwetender of almachtiger wordt. Ik ben een beetje bang dat dat de angst misschien voedt.
He, ik weet echt niet wat wijsheid is, verdorie.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 13 november 2010 om 20:47
Lastig inderdaad hoor!
Ik was vroeger ook best bang voor de Sint en de Pieten, was zo te lezen een beetje hezelfde als je zoon. Veel piekeren, en fantasie. Kan me herinneren dat er een auto in de straat stopte waar zwarte Pieten uitkwamen, en ik raakte helemaal in paniek.
Op pakjesavond had ik me verstopt met allemaal spullen om me heen, omdat ik het zo eng vond als Sinterklaas zou komen.
Toch hebben m'n ouders het me toen niet verteld, en daar ben ik achteraf best blij om. Kijk nu ook helemaal niet negatief terug op Sinterklaas.
Dus vertel het inderdaad niet te snel! Ik zou je adviseren om het te komende dagen nog even aan te kijken, kijken hoe het gaat met de schoen enzo. Als hij merkt dat er niks engs gebeurd gaat het misschien wel steeds beter.
Anders kan je het altijd nog doen richting 5 december, mocht hij dan nog steeds zo bang zijn.
Ik was vroeger ook best bang voor de Sint en de Pieten, was zo te lezen een beetje hezelfde als je zoon. Veel piekeren, en fantasie. Kan me herinneren dat er een auto in de straat stopte waar zwarte Pieten uitkwamen, en ik raakte helemaal in paniek.
Op pakjesavond had ik me verstopt met allemaal spullen om me heen, omdat ik het zo eng vond als Sinterklaas zou komen.
Toch hebben m'n ouders het me toen niet verteld, en daar ben ik achteraf best blij om. Kijk nu ook helemaal niet negatief terug op Sinterklaas.
Dus vertel het inderdaad niet te snel! Ik zou je adviseren om het te komende dagen nog even aan te kijken, kijken hoe het gaat met de schoen enzo. Als hij merkt dat er niks engs gebeurd gaat het misschien wel steeds beter.
Anders kan je het altijd nog doen richting 5 december, mocht hij dan nog steeds zo bang zijn.
zaterdag 13 november 2010 om 20:52
Als ik in jouw schoenen stond zou ik waarschijnlijk gewoon vertellen dat Sinterklaas niet bestaat. Als hij dan nog steeds bang is kun je het er in elk geval met hem over hebben zonder dat je je in alerlei bochten hoeft te wringen. Het is tenslotte de bedoeling dat het léuk is. Is het dat niet (meer), dan is het wat mij betreft tijd om e.e.a. uit de doeken te doen.
zaterdag 13 november 2010 om 20:56
Ik weet niet of die Sint-poster zoveel uitmaakt, ik kom een paar keer per week langs een bioscoop waar die film draait en waar dus zo'n poster buiten hangt, maar je ziet niet zo heel veel, je kunt het gezicht haast niet onderscheiden.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zaterdag 13 november 2010 om 20:59
quote:Susan schreef op 13 november 2010 @ 20:56:
Ik weet niet of die Sint-poster zoveel uitmaakt, ik kom een paar keer per week langs een bioscoop waar die film draait en waar dus zo'n poster buiten hangt, maar je ziet niet zo heel veel, je kunt het gezicht haast niet onderscheiden.Dat is waar, maar het is voor de rest ook niet echt een gezellige poster natuurlijk. Ik had hem denk ik wel eng vonden, en had daar dan 's avonds in m'n bedje over doorgefantaseerd. Ik bedoel, het is al een eng idee voor sommige kinderen dat de Sint 's nachts in huis komt, zoals de zoon van TO.
Ik weet niet of die Sint-poster zoveel uitmaakt, ik kom een paar keer per week langs een bioscoop waar die film draait en waar dus zo'n poster buiten hangt, maar je ziet niet zo heel veel, je kunt het gezicht haast niet onderscheiden.Dat is waar, maar het is voor de rest ook niet echt een gezellige poster natuurlijk. Ik had hem denk ik wel eng vonden, en had daar dan 's avonds in m'n bedje over doorgefantaseerd. Ik bedoel, het is al een eng idee voor sommige kinderen dat de Sint 's nachts in huis komt, zoals de zoon van TO.
zaterdag 13 november 2010 om 21:07
Is het misschien een idee dat hij zelf verkleed en geschminkt wordt als piet, en dat je met hem een rollenspel speelt? Gewoon om wat grip te krijgen op de zaak en z'n rijke fantasie wat te kanaliseren? Op deze manier geeft hij je misschien ook wel een inkijkje vwb wat er allemaal in z'n koppie omgaat.
zaterdag 13 november 2010 om 21:12
Je zou ook kunnen vertellen dat Sinterklaas weet dat je zoon zich hier zo druk om maakt, en dat je daarom met Sinterklaas hebt afgesproken dat hij het schoencadeau gewoon door de brievenbus gooit.
edit: sorry voor de over-datum-mosterd. Ik dacht dat je kind nog onder de douche stond. Las pas daarna tijdstip van openen en de reacties.
edit: sorry voor de over-datum-mosterd. Ik dacht dat je kind nog onder de douche stond. Las pas daarna tijdstip van openen en de reacties.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 13 november 2010 om 21:21
Fashionvictim,
Ik snap heel goed dat je om een praktische oplossing verlegen zit, maar ik denk dat de oplossing veel meer op het emotionele vlak ligt. Jouw zoon grijpt verschillende dingen aan (nu het bang zijn...eerder het niet willen eten en zijn behoefte om zich op je af te reageren) om je iets anders te vertellen waar hij geen stem aan kan geven.
Het is ook opvallend dat de dingen die hij zo leuk vindt of hem dierbaar zijn (contact met vriendjes/sinterklaasgebeuren/jou) hij dat lijkt te saboteren door juist die dingen aan te grijpen om erover te strijden of er bang van te worden en het leuke daarmee al bijvoorbaat voor zichzelf te verpesten.
Ik zou dus niet zozeer op inhoudsniveau met hem praten, maar op betrekkingsniveau. Veel meer over bang zijn met betrekking tot elkaar (bang mama/of liefde te verliezen, bang dat mama weg gaat, onzekerheid van hemzelf, niet goed genoeg zijn etc dus de basale dingen), dan bang zijn voor de sint.
Probeer veel meer lichamelijk met hem te zijn, ga als het ware een leeftijdsfase terug (kleuters trek je ook op schoot) en troost zonder woorden.
Laat hem voelen en merken met jouw houding (nonverbaal) dat jij de rots bent waar hij op kan vertrouwen en bevestig hem in dingen die belangrijk voor hem zijn.
Goed..nu de praktische kant. Morgen nog eens proberen om een schoen te ztten. Bij huilen en snikken op schoot trekken...vertellen hoe blij je was toen hij geboren werd, hoeveel je van hem houdt en je best snapt dat hij bang is. Het is meer een sfeer die ik wil schetsen, een vibe. Dat hij zijn angst kan uiten en daarna eruit komt en vervolgens zichzelf overwint of herstelt. (dat het uitdraait op succes en niet weer en teleurstelling)
Dit alles met voorzichtigheid gezegd hebbend want ik ken je niet, jouw zoon niet dus als dit alles nergens op slaat, vergeet het dan ook. I
Ik snap heel goed dat je om een praktische oplossing verlegen zit, maar ik denk dat de oplossing veel meer op het emotionele vlak ligt. Jouw zoon grijpt verschillende dingen aan (nu het bang zijn...eerder het niet willen eten en zijn behoefte om zich op je af te reageren) om je iets anders te vertellen waar hij geen stem aan kan geven.
Het is ook opvallend dat de dingen die hij zo leuk vindt of hem dierbaar zijn (contact met vriendjes/sinterklaasgebeuren/jou) hij dat lijkt te saboteren door juist die dingen aan te grijpen om erover te strijden of er bang van te worden en het leuke daarmee al bijvoorbaat voor zichzelf te verpesten.
Ik zou dus niet zozeer op inhoudsniveau met hem praten, maar op betrekkingsniveau. Veel meer over bang zijn met betrekking tot elkaar (bang mama/of liefde te verliezen, bang dat mama weg gaat, onzekerheid van hemzelf, niet goed genoeg zijn etc dus de basale dingen), dan bang zijn voor de sint.
Probeer veel meer lichamelijk met hem te zijn, ga als het ware een leeftijdsfase terug (kleuters trek je ook op schoot) en troost zonder woorden.
Laat hem voelen en merken met jouw houding (nonverbaal) dat jij de rots bent waar hij op kan vertrouwen en bevestig hem in dingen die belangrijk voor hem zijn.
Goed..nu de praktische kant. Morgen nog eens proberen om een schoen te ztten. Bij huilen en snikken op schoot trekken...vertellen hoe blij je was toen hij geboren werd, hoeveel je van hem houdt en je best snapt dat hij bang is. Het is meer een sfeer die ik wil schetsen, een vibe. Dat hij zijn angst kan uiten en daarna eruit komt en vervolgens zichzelf overwint of herstelt. (dat het uitdraait op succes en niet weer en teleurstelling)
Dit alles met voorzichtigheid gezegd hebbend want ik ken je niet, jouw zoon niet dus als dit alles nergens op slaat, vergeet het dan ook. I
zaterdag 13 november 2010 om 21:22
Mijn kinderen waren ook bang. Dus ik vertelde ze dat Sint (of Piet) nooit binnenkwam maar het snoep/cadeautje voor in de schoen bij de voordeur aan mij afgaf.
Vlak voor het slapengaan riepen ze dan meestal vanuit hun bed: "Is Sint al geweest?"
En dan riep ik iets terug van: 'Ja hoor, ik heb 't snoep al in je schoen gedaan."
Of ik vertelde ze zélf bij het nachtkusje dat het snoep al in de schoen zat. Of liet ze uit bed komen om hun (gevulde) schoen alvast (van een afstandje) te zien.
En dan hadden ze rust.
Vlak voor het slapengaan riepen ze dan meestal vanuit hun bed: "Is Sint al geweest?"
En dan riep ik iets terug van: 'Ja hoor, ik heb 't snoep al in je schoen gedaan."
Of ik vertelde ze zélf bij het nachtkusje dat het snoep al in de schoen zat. Of liet ze uit bed komen om hun (gevulde) schoen alvast (van een afstandje) te zien.
En dan hadden ze rust.
zaterdag 13 november 2010 om 21:41
Misschien afspreken met je zoon dat je sint en piet gaat bellen en afspreken dat ze niet binnenkomen, maar gewoon netjes buiten blijven. En dat sint dat heus niet erg vindt, want er zijn wel meer kinderen die het heel spannend vinden en daar doet hij dat ook.
En dan laat je kind z'n schoen buiten zetten met een plasticje erover tegen de regen? Of regenlaars? Zoiets?
En dan laat je kind z'n schoen buiten zetten met een plasticje erover tegen de regen? Of regenlaars? Zoiets?
zaterdag 13 november 2010 om 21:59
ik ben de zoon van twinkle1001. ik ben11 en ik was vroeger ook bang voor sinterklaas en vooral om de pieten. toen ik het las vond ik het zielig voor uw zoon. vertel absoluut niet dat sinterklaas niet bestaad! toen ik dat hoorde was ik heel verdrietig en ik vond het sinterklaas feest veel minder leuk. mijn moeder heeft al wat tips gegeven maar ik vond het ook niet echt leuk toen ik wist dat sinterlaas het snoep niet in mijn schoen deed. toen ik bang was dacht ik dat alle schoenen vanzelf naar sinterklaas kwamen en dat hij de schoenen vulden met snoepgoed en dan ook weer vanzelf terug kwamen waar alle kinderen hem haden gelegt. misschien kunt u dat vertelen dat hielp mij ook. grotjes julian zoon van twinkle1001
