Verleden
zondag 14 november 2010 om 15:53
Ik open dit topic omdat ik er best mee zit en toch wel wat advies en tips kan gebruiken
Ik ben 20jaar en heb een hele lieve vriend van 31jaar waar ik ontzettend dol op ben en mijn toekomst mee wil delen.
Alleen...
Ik was 13jaar toen ik mijn eerste relatie kreeg. In die periode was ik énorm depressief, zag geen uitweg en dronk constant. Ik leerde mijn toenmalige vriend kennen die ik even F noem. F was toen 25jaar oud en op mij verliefd geworden(waarom word jullie snel duidelijk).
Omdat ik een weglopertje was(ik kon met mezelf geen blijf, niet overweg en had constant ruzie met mijn ouders) besloten mijn ouders om het een kans te geven maar ze hielden het wel in de gaten. Ik zeg mijn ouders maar op dat moment was alleen mijn moeder op de hoogte van de relatie(althans, dat dachten we).
Toen we 2maanden samen waren wist ik al ergens dat hij geen gewone jongen was.
Hij was de eigenaar van mijn verzorgpaard en geloof me, het dier betekende (en nu nog) héél veel voor me en was ook een grote reden waarom ik zo lang bij hem bleef...
Op mijn 14e werd ik ontmaagd door hem wat oké was. Daarna hadden we regelmatig seks( maar stiekem want mijn vader mocht het niet weten). Echter verkrachtte hij me een maand voor ik 15 werd op Valentijn. Ik kon geen woord uitbrengen, niet bewegen en lag maar te huilen en te wensen dat hij snel klaar was...
Ik was ook gewond.
Daarna hebben we nog regelmatig seks gehad en ik achteraf alleen maar kon huilen of spijt had van wat er gebeurde.
Helaas was hij ook ziek...
Hij had al zelf aparte ideeën maar dat werd snel duidelijk toen ik vermoedde dat ik zwanger was(ik was 15) Ik moest van hem zoveel pillen nemen dat ik een miskraam kon krijgen en anders zou hij het kind er wel eigenhandig uit werken. Een ander idee was om me naar een abortuskliniek te sturen in Nederland(ben van België) zonder medeweten van mijn ouders.
Wilde ik het kind toch houden, dan moest ik het 2jaar verborgen houden voor de buitenwereld. Uiteindelijk weten we niet of ik daadwerkelijk zwanger was.
Om maar even een voorbeeld te noemen hoe ziek hij was.
Hij wastte zich ook zelden en gaf mij Chlamydia.
Ik herinner me nog dat het altijd zeer koud was bij hem thuis...
Om even terug te komen op de intimiteit:
die kreeg ik zelden, als ik een knuffel wilde stootte hij me af
Als hij een hand op mijn been legde wist ik al dat hij seks wilde
Van dit waren mijn ouders niet op de hoogte, ze wisten van de relatie maar niet dat het zo erg was en dat ik me zo alleen voelde
Op mijn 16e heb ik het uitgemaakt, een halfjaar later kon mijn moeder definitief het contact verbreken aangezien hij haar erg claimde en chanteerde.
Maar wat heeft dat met mijn vriend te maken? Alles!
Ik heb periodes dat ik zeer veel behoefte heb aan intimiteit en periodes dat ik met rust wil gelaten worden en mijn vriend haast afstoot. Natuurlijk wil ik dat niet maar mijn lichaam verstart en ik voel me onaangenaam.
Eigenlijk heb ik op seksueel gebied het grootste probleem.
Ik ben zeer ongevoelig voor tedere aanrakingen, strelingen (met de tong) doet mijn geen kippenvel krijgen, zelfs orale seks doet amper wat bij me. Vingeren voelt zeer onaangenaam daar beneden en vooral...bij penetratie heb ik helse pijn bij het binnenkomen, na een poosje is het weer beter maar merk ik dat ik droger word en het minder fijn vind.
Dit alles heb ik sinds mijn ervaring en ik wil er eindelijk vanaf!!
Ik leef nog teveel in het verleden en word er mee geconfronteerd in mijn relatie wat ik niet meer wil. Mijn ex heeft inmiddels gezegd dat hij nog eens zulk een jong meisje wilt en is overduidelijk ziekelijk.
Ik heb de 29e een afspraak staan bij de gyneacoloog om lichamelijk alles uit te sluiten en ik en mijn vriend gaan bij een relatietherapeut en seksuologe.
Maar ik ben nu 20, het is al 5jaar geleden maar nog heb ik het gevoel dat mijn ex mij beheerst.
Ik ben overigens al 4jaar samen met mijn huidige vriend waarvan 3jaar samenwonend
Ik ben 20jaar en heb een hele lieve vriend van 31jaar waar ik ontzettend dol op ben en mijn toekomst mee wil delen.
Alleen...
Ik was 13jaar toen ik mijn eerste relatie kreeg. In die periode was ik énorm depressief, zag geen uitweg en dronk constant. Ik leerde mijn toenmalige vriend kennen die ik even F noem. F was toen 25jaar oud en op mij verliefd geworden(waarom word jullie snel duidelijk).
Omdat ik een weglopertje was(ik kon met mezelf geen blijf, niet overweg en had constant ruzie met mijn ouders) besloten mijn ouders om het een kans te geven maar ze hielden het wel in de gaten. Ik zeg mijn ouders maar op dat moment was alleen mijn moeder op de hoogte van de relatie(althans, dat dachten we).
Toen we 2maanden samen waren wist ik al ergens dat hij geen gewone jongen was.
Hij was de eigenaar van mijn verzorgpaard en geloof me, het dier betekende (en nu nog) héél veel voor me en was ook een grote reden waarom ik zo lang bij hem bleef...
Op mijn 14e werd ik ontmaagd door hem wat oké was. Daarna hadden we regelmatig seks( maar stiekem want mijn vader mocht het niet weten). Echter verkrachtte hij me een maand voor ik 15 werd op Valentijn. Ik kon geen woord uitbrengen, niet bewegen en lag maar te huilen en te wensen dat hij snel klaar was...
Ik was ook gewond.
Daarna hebben we nog regelmatig seks gehad en ik achteraf alleen maar kon huilen of spijt had van wat er gebeurde.
Helaas was hij ook ziek...
Hij had al zelf aparte ideeën maar dat werd snel duidelijk toen ik vermoedde dat ik zwanger was(ik was 15) Ik moest van hem zoveel pillen nemen dat ik een miskraam kon krijgen en anders zou hij het kind er wel eigenhandig uit werken. Een ander idee was om me naar een abortuskliniek te sturen in Nederland(ben van België) zonder medeweten van mijn ouders.
Wilde ik het kind toch houden, dan moest ik het 2jaar verborgen houden voor de buitenwereld. Uiteindelijk weten we niet of ik daadwerkelijk zwanger was.
Om maar even een voorbeeld te noemen hoe ziek hij was.
Hij wastte zich ook zelden en gaf mij Chlamydia.
Ik herinner me nog dat het altijd zeer koud was bij hem thuis...
Om even terug te komen op de intimiteit:
die kreeg ik zelden, als ik een knuffel wilde stootte hij me af
Als hij een hand op mijn been legde wist ik al dat hij seks wilde
Van dit waren mijn ouders niet op de hoogte, ze wisten van de relatie maar niet dat het zo erg was en dat ik me zo alleen voelde
Op mijn 16e heb ik het uitgemaakt, een halfjaar later kon mijn moeder definitief het contact verbreken aangezien hij haar erg claimde en chanteerde.
Maar wat heeft dat met mijn vriend te maken? Alles!
Ik heb periodes dat ik zeer veel behoefte heb aan intimiteit en periodes dat ik met rust wil gelaten worden en mijn vriend haast afstoot. Natuurlijk wil ik dat niet maar mijn lichaam verstart en ik voel me onaangenaam.
Eigenlijk heb ik op seksueel gebied het grootste probleem.
Ik ben zeer ongevoelig voor tedere aanrakingen, strelingen (met de tong) doet mijn geen kippenvel krijgen, zelfs orale seks doet amper wat bij me. Vingeren voelt zeer onaangenaam daar beneden en vooral...bij penetratie heb ik helse pijn bij het binnenkomen, na een poosje is het weer beter maar merk ik dat ik droger word en het minder fijn vind.
Dit alles heb ik sinds mijn ervaring en ik wil er eindelijk vanaf!!
Ik leef nog teveel in het verleden en word er mee geconfronteerd in mijn relatie wat ik niet meer wil. Mijn ex heeft inmiddels gezegd dat hij nog eens zulk een jong meisje wilt en is overduidelijk ziekelijk.
Ik heb de 29e een afspraak staan bij de gyneacoloog om lichamelijk alles uit te sluiten en ik en mijn vriend gaan bij een relatietherapeut en seksuologe.
Maar ik ben nu 20, het is al 5jaar geleden maar nog heb ik het gevoel dat mijn ex mij beheerst.
Ik ben overigens al 4jaar samen met mijn huidige vriend waarvan 3jaar samenwonend
zondag 14 november 2010 om 16:12
zondag 14 november 2010 om 16:14
quote:ardni schreef op 14 november 2010 @ 16:12:
relatie ? jij was 13 en hij 25 ?
Dat is geen relatie!!!!!
Hoe kunnen je ouders zoiets toestaan?
Ze hadden niet veel keus, waren te bang om hun dochter kwijt te raken(en daar was veel kans toe als ik mijn zin niet kreeg).
Achteraf gezien was ik een echte b*tch maarja, de tijd kan je niet terug draaien
relatie ? jij was 13 en hij 25 ?
Dat is geen relatie!!!!!
Hoe kunnen je ouders zoiets toestaan?
Ze hadden niet veel keus, waren te bang om hun dochter kwijt te raken(en daar was veel kans toe als ik mijn zin niet kreeg).
Achteraf gezien was ik een echte b*tch maarja, de tijd kan je niet terug draaien
zondag 14 november 2010 om 16:16
zondag 14 november 2010 om 16:19
quote:Armaris schreef op 14 november 2010 @ 16:14:
[...]
Ze hadden niet veel keus, waren te bang om hun dochter kwijt te raken(en daar was veel kans toe als ik mijn zin niet kreeg).
Achteraf gezien was ik een echte b*tch maarja, de tijd kan je niet terug draaien
Ik vind niet dat je jezelf dit moet verwijten, je was een kind. Hoe dan ook !
Misbruik neemt mensen zoveel af! Ik hoop dat je nu wel bij je ouders terecht kan en dat ze inzien dat ze wel degelijk een fout hebben gemaakt.
Ga alsnog aangifte doen(als je er aan toe bent) want je bent vast niet het enige slachtoffer van deze pedofiel!
[...]
Ze hadden niet veel keus, waren te bang om hun dochter kwijt te raken(en daar was veel kans toe als ik mijn zin niet kreeg).
Achteraf gezien was ik een echte b*tch maarja, de tijd kan je niet terug draaien
Ik vind niet dat je jezelf dit moet verwijten, je was een kind. Hoe dan ook !
Misbruik neemt mensen zoveel af! Ik hoop dat je nu wel bij je ouders terecht kan en dat ze inzien dat ze wel degelijk een fout hebben gemaakt.
Ga alsnog aangifte doen(als je er aan toe bent) want je bent vast niet het enige slachtoffer van deze pedofiel!
zondag 14 november 2010 om 16:20
Ardni, dat kan niet, dat isgewoon zo
Ik moest bepaalde kleding aantrekken, mocht mijn haar niet wassen en knippen,etc. De allereerste keer wilde ik het zelf.
Was immers een puber en tja dan word je wel eens nieuwsgierig achteraf heeft hij me wel eens beschuldigd van verkrachting. uhm
Ik ga al naar een psychologe maar blijft het moeilijk vinden.
Ik google op vaginisme maar kan dat ook verklaren waarom ik zo ongevoelig ben? Ik vind het moeilijk me voor te stellen dat dit zo even 5jaar kan aanhouden terwijl ik het juist erg prettig vind met mijn vriend
Ik moest bepaalde kleding aantrekken, mocht mijn haar niet wassen en knippen,etc. De allereerste keer wilde ik het zelf.
Was immers een puber en tja dan word je wel eens nieuwsgierig achteraf heeft hij me wel eens beschuldigd van verkrachting. uhm
Ik ga al naar een psychologe maar blijft het moeilijk vinden.
Ik google op vaginisme maar kan dat ook verklaren waarom ik zo ongevoelig ben? Ik vind het moeilijk me voor te stellen dat dit zo even 5jaar kan aanhouden terwijl ik het juist erg prettig vind met mijn vriend
zondag 14 november 2010 om 16:22
quote:ardni schreef op 14 november 2010 @ 16:19:
[...]
Ik vind niet dat je jezelf dit moet verwijten, je was een kind. Hoe dan ook !
Misbruik neemt mensen zoveel af! Ik hoop dat je nu wel bij je ouders terecht kan en dat ze inzien dat ze wel degelijk een fout hebben gemaakt.
Ga alsnog aangifte doen(als je er aan toe bent) want je bent vast niet het enige slachtoffer van deze pedofiel!
Ik vind het moeilijk om aangifte te doen, ben bang voor de mallemolen die volgt. En daarbij, hoe kan ik het bewijzen?
Mijn ouders zien in wat het bij me kapot heeft gedaan en wensen vurig dat het allemaal anders was gelopen. Sinds een goede week beseft ze dat mijn ex me misbruikt heeft en is er nog steeds niet goed van
[...]
Ik vind niet dat je jezelf dit moet verwijten, je was een kind. Hoe dan ook !
Misbruik neemt mensen zoveel af! Ik hoop dat je nu wel bij je ouders terecht kan en dat ze inzien dat ze wel degelijk een fout hebben gemaakt.
Ga alsnog aangifte doen(als je er aan toe bent) want je bent vast niet het enige slachtoffer van deze pedofiel!
Ik vind het moeilijk om aangifte te doen, ben bang voor de mallemolen die volgt. En daarbij, hoe kan ik het bewijzen?
Mijn ouders zien in wat het bij me kapot heeft gedaan en wensen vurig dat het allemaal anders was gelopen. Sinds een goede week beseft ze dat mijn ex me misbruikt heeft en is er nog steeds niet goed van
zondag 14 november 2010 om 16:23
Ik vind je verhaal niet helemaal duidelijk. Hoe oud was je ex toen jullie een relatie kregen en voor het eerst seks hadden? Was hij meerderjarig, dan was het zeker niet ok. Dat er sprake was van een machtsongelijkheid is in elk geval duidelijk geworden toen hij je verkrachtte...
Ik schrik vooral van het feit dat je ex heeft gezegd dat hij opnieuw zo'n jong meisje wil... dat betekent dat hij een nieuw slachtoffer zal maken. En wie zegt dat jij tot nu toe de enige bent geweest? Als hij paardeneigenaar is, zal hij veel met jonge meisjes in aanraking komen. Ik zou dit met je vriend en je relatietherapeut bespreken en ernstig overwegen aangifte te doen. Dit kan je ook helpen het verleden af te sluiten, omdat je nu als volwassene voor jezelf kunt opkomen zoals je dat als 14-jarige niet kon.
Valt je ex je lastig via internet of op andere manieren? Dan kun je aangifte tegen hem doen wegens stalking. Zo niet, dan is het vooral een kwestie van zelf met je verleden in het reine komen, en therapie en veel steun van je omgeving zullen daar essentieel voor zijn.
Veel sterkte.
Ik schrik vooral van het feit dat je ex heeft gezegd dat hij opnieuw zo'n jong meisje wil... dat betekent dat hij een nieuw slachtoffer zal maken. En wie zegt dat jij tot nu toe de enige bent geweest? Als hij paardeneigenaar is, zal hij veel met jonge meisjes in aanraking komen. Ik zou dit met je vriend en je relatietherapeut bespreken en ernstig overwegen aangifte te doen. Dit kan je ook helpen het verleden af te sluiten, omdat je nu als volwassene voor jezelf kunt opkomen zoals je dat als 14-jarige niet kon.
Valt je ex je lastig via internet of op andere manieren? Dan kun je aangifte tegen hem doen wegens stalking. Zo niet, dan is het vooral een kwestie van zelf met je verleden in het reine komen, en therapie en veel steun van je omgeving zullen daar essentieel voor zijn.
Veel sterkte.
Ga in therapie!
zondag 14 november 2010 om 16:23
quote:Armaris schreef op 14 november 2010 @ 16:14:
[...]
Ze hadden niet veel keus, waren te bang om hun dochter kwijt te raken(en daar was veel kans toe als ik mijn zin niet kreeg).
My god je was nog een kind! Als ik je moeder was geweest had ik je opgesloten in een kast des noods! (bij wijze van spreke natuurlijk he)
Echt wel aangifte gaan doen! Helemaal als hij ooit gezegd heeft dat hij wel weer zo'n jonge vriendin wil. Al doe je die aangifte alleen maar om andere meisjes te behoeden voor wat jij hebt meegemaakt.
[...]
Ze hadden niet veel keus, waren te bang om hun dochter kwijt te raken(en daar was veel kans toe als ik mijn zin niet kreeg).
My god je was nog een kind! Als ik je moeder was geweest had ik je opgesloten in een kast des noods! (bij wijze van spreke natuurlijk he)
Echt wel aangifte gaan doen! Helemaal als hij ooit gezegd heeft dat hij wel weer zo'n jonge vriendin wil. Al doe je die aangifte alleen maar om andere meisjes te behoeden voor wat jij hebt meegemaakt.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
zondag 14 november 2010 om 16:26
Wat aangifte betreft, jij hoeft niets te bewijzen, dat is aan de politie en het openbaar ministerie. Je kunt naar de politie gaan met je vriend om de zaak te bespreken en kijken wat de mogelijkheden zijn. Alleen dat zal je waarschijnlijk al opluchten, omdat je daarmee toch iets onderneemt tegen het onrecht dat je is aangedaan. Je kan ook een melding maken, hiermee wordt het feit geregistreerd en is het dus bekend bij de politie. Eventuele meldingen of aangiften van andere slachtoffers worden dan direct serieus genomen. Je doet dit dus niet alleen voor jezelf!
Ga in therapie!
zondag 14 november 2010 om 16:27
Naast eventueel vaginisme kun je ook een geestelijke blokkade hebben opgebouwd waardoor je zo ongevoelig voor liefkozingen bent. Een muurtje om je heen. Met jou akelige verleden is dat niet zo raar.
Succes, ik hoop dat je psych en seksuologe je verder kunnen helpen. Het zou zo zonde voor jezelf zijn om niet te herstellen, seks, knuffelen, aanrakingen en liefde kan iets heel moois zijn.
Aanvulling; ik hoop ook dat je ooit de kracht kunt vinden om aangifte of melding tegen hem te doen.
Succes, ik hoop dat je psych en seksuologe je verder kunnen helpen. Het zou zo zonde voor jezelf zijn om niet te herstellen, seks, knuffelen, aanrakingen en liefde kan iets heel moois zijn.
Aanvulling; ik hoop ook dat je ooit de kracht kunt vinden om aangifte of melding tegen hem te doen.
zondag 14 november 2010 om 16:27
Wat zal zo'n aangifte met me doen? Waar kan ik me aan verwachten?
Toen we voor het eerst seks hadden was mijn ex 26 en ik 14
Mijn vriend weet van de situatie en probeert het te begrijpen(wat voor veel mensen moeilijk is omdat ik er uiteindelijk 3jaar bij was) en steunt me in alle opzichten. Dus op dat punt zit het goed
Toen we voor het eerst seks hadden was mijn ex 26 en ik 14
Mijn vriend weet van de situatie en probeert het te begrijpen(wat voor veel mensen moeilijk is omdat ik er uiteindelijk 3jaar bij was) en steunt me in alle opzichten. Dus op dat punt zit het goed
zondag 14 november 2010 om 16:29
zondag 14 november 2010 om 16:31
Mijn ex heeft inmiddels gezegd dat hij nog eens zulk een jong meisje wilt en is overduidelijk ziekelijk.
Dit staat in je OP, daar baseerde ik het op.
En het nut van het doen van aangifte is:
A. dat hij weet dat dit niet normaal is/was
B. hopelijk geen andere meiden hetzelfde met hem gaan overkomen
C. genoegdoening voor jou... het laten zien dat je dit niet zomaar met je hebt laten gebeuren
Dit staat in je OP, daar baseerde ik het op.
En het nut van het doen van aangifte is:
A. dat hij weet dat dit niet normaal is/was
B. hopelijk geen andere meiden hetzelfde met hem gaan overkomen
C. genoegdoening voor jou... het laten zien dat je dit niet zomaar met je hebt laten gebeuren
zondag 14 november 2010 om 16:31
quote:Armaris schreef op 14 november 2010 @ 16:29:
Ze wilden het verder onderzoeken maar op dat moment was ik te zwak om het goed te keuren en wilde ik alleen maar het verleden afsluiten(wat dus niet gelukt is)
Afsluiten kan niet wanneer je niet verwerkt hebt .
Daar ben je nu mee bezig en dat proces kan heel lang duren. Maar je werkt er wel aan, dat is een grote stap de goede richting op.
Ze wilden het verder onderzoeken maar op dat moment was ik te zwak om het goed te keuren en wilde ik alleen maar het verleden afsluiten(wat dus niet gelukt is)
Afsluiten kan niet wanneer je niet verwerkt hebt .
Daar ben je nu mee bezig en dat proces kan heel lang duren. Maar je werkt er wel aan, dat is een grote stap de goede richting op.
zondag 14 november 2010 om 16:45
en wat wil je precies van ons..?
ik vind dat je een erg turbulent leven gehad hebt.. en kan er ook niet bij dat toen jij 13 was je een vriend mocht hebben van 25!!! jaar... Wat voor een relatie heb je met je ouders?
en wat voor ziekte heeft je ex dan? is dat ook vastgesteld? is hij bekend bij de politie of bij een instantie?
ik vind dat je een erg turbulent leven gehad hebt.. en kan er ook niet bij dat toen jij 13 was je een vriend mocht hebben van 25!!! jaar... Wat voor een relatie heb je met je ouders?
en wat voor ziekte heeft je ex dan? is dat ook vastgesteld? is hij bekend bij de politie of bij een instantie?
zondag 14 november 2010 om 16:55
Tja wat wil ik? Vooral mijn verhaal kwijt en advies en tips hoe ik hier mee moet omgaan want alleen lukt het niet(zo is wel duidelijk).
Ik heb nu een goede relatie met mijn ouders, kunnen over alles praten en kan er altijd mijn ei kwijt.
Een verpleegkundige vermoedde dat het autisme heeft, ik kan wel enige tekens hiervan in zijn gedrag terug vinden. Maar officieel is het niet vastgesteld nee(overigens ontkende hij zijn rare gedachten).
Hij is bekend bij de politie ja
Ik heb nu een goede relatie met mijn ouders, kunnen over alles praten en kan er altijd mijn ei kwijt.
Een verpleegkundige vermoedde dat het autisme heeft, ik kan wel enige tekens hiervan in zijn gedrag terug vinden. Maar officieel is het niet vastgesteld nee(overigens ontkende hij zijn rare gedachten).
Hij is bekend bij de politie ja
zondag 14 november 2010 om 16:59
Ik denk dat je goed bezig bent: je gaat naar 'n psycholoog, sexuoloog, relatietherapeut en de gyn.
Hebben de psych, sexuoloog en de relatietherapeut contact met elkaar? Het kan wijs zijn als hun behandelmethoden op elkaar afgestemd worden, of dat ze iig op de hoogte zijn van wat de ander voor behandeling inzet. Er leiden meerdere wegen naar Rome, maar als je één je bij de volgende kruising linksaf stuurt en de ander zegt dat je rechtsaf moet en jij besluit dan dus maar rechtdoor te gaan... Dat is ook niet echt handig lijkt me.
Kun je bij de politie een informatief gesprek hebben? Zij kunnen dan vertellen wat zij eventueel kunnen doen en wat ze precies van jou nodig hebben of willen weten. Dan kun je met die informatie misschien beter besluiten of je aangifte wil doen. Betrek daar ook je therapeut(en) in.
In NL kan dat, zo'n informatief gesprek, maar hoe dat bij de politie in Belgie werkt weet ik niet.
Het verwerken van zo'n ervaring als jij hebt gehad kan jaren duren. Maar met alle hulp die jij inschakelt ben je wel bezig met voor jezelf de beste kansen op verwerking te realiseren.
Hebben de psych, sexuoloog en de relatietherapeut contact met elkaar? Het kan wijs zijn als hun behandelmethoden op elkaar afgestemd worden, of dat ze iig op de hoogte zijn van wat de ander voor behandeling inzet. Er leiden meerdere wegen naar Rome, maar als je één je bij de volgende kruising linksaf stuurt en de ander zegt dat je rechtsaf moet en jij besluit dan dus maar rechtdoor te gaan... Dat is ook niet echt handig lijkt me.
Kun je bij de politie een informatief gesprek hebben? Zij kunnen dan vertellen wat zij eventueel kunnen doen en wat ze precies van jou nodig hebben of willen weten. Dan kun je met die informatie misschien beter besluiten of je aangifte wil doen. Betrek daar ook je therapeut(en) in.
In NL kan dat, zo'n informatief gesprek, maar hoe dat bij de politie in Belgie werkt weet ik niet.
Het verwerken van zo'n ervaring als jij hebt gehad kan jaren duren. Maar met alle hulp die jij inschakelt ben je wel bezig met voor jezelf de beste kansen op verwerking te realiseren.
zondag 14 november 2010 om 17:10
Bedankt voor alle reacties hier, ik kan hier zeker mee verder
Alle partijen hebben geen contact met elkaar.
Naar de seksuologe en relatieherapeut(we hopen dat dit 1 persoon kan zijn) moeten we nog gaan maar eerst ga ik daar met mijn psychologe nog over leggen.
Mijn psychologe drong al eerder aan op een aangifte maar ik ben bang voor de gevolgen voor heel het gezin. Ze heeft ook al een adres mee gegeven voor een informatief gesprek bij een instantie(juridisch) over het hoe en wat maar tot nu toe durfde ik nog steeds de stap niet te zetten.
Heb het ergens diep weggestopt en ben bang oude wonden open te rijden als ik aangifte doe
Alle partijen hebben geen contact met elkaar.
Naar de seksuologe en relatieherapeut(we hopen dat dit 1 persoon kan zijn) moeten we nog gaan maar eerst ga ik daar met mijn psychologe nog over leggen.
Mijn psychologe drong al eerder aan op een aangifte maar ik ben bang voor de gevolgen voor heel het gezin. Ze heeft ook al een adres mee gegeven voor een informatief gesprek bij een instantie(juridisch) over het hoe en wat maar tot nu toe durfde ik nog steeds de stap niet te zetten.
Heb het ergens diep weggestopt en ben bang oude wonden open te rijden als ik aangifte doe