Kinderen
alle pijlers
Flapoortjes
maandag 15 november 2010 om 14:11
Hallo dames!
Graag jullie ervaringen!
Mijn dochter is nu twee en een half.
Haar oortjes staan niet helemaal prachtig plat langs d'r hoofdje, maar een oortje staat vanwege voorkeurshouding als baby (kiss) nog wat verder af. Eigenlijk dus twee verschillende oortjes.
Nu heeft ze heel weinig haar (en ook nog superblond) op d'r prachtige koppie staan, dus eigenlijk vallen haar oortjes nu nog wat extra op.
Als moeder ben je natuurlijk het meest kritiekerig. Als ik het er wel eens met andere mama's over heb, wuiven ze het vaak snel weg. Wat ik ook doe als een andere moeder me wijst op een moedervlek of een iets schelig oogje van hun kindje.
Vanmorgen zat ze aan d'r oortjes te trekken en zei: (naam van zichzelf) flaporen.
Geen idee hoe ze hieraan komt, misschien op de opvang?
Maar wie weet uit ervaring of en hoe snel zoiets gecorrigeerd kan worden?
Hoe gaat dat in zijn werk en vanaf hoe oud kunnen kindjes daar aan geholpen worden?
Heel erg bedankt!!
Grtjs
Graag jullie ervaringen!
Mijn dochter is nu twee en een half.
Haar oortjes staan niet helemaal prachtig plat langs d'r hoofdje, maar een oortje staat vanwege voorkeurshouding als baby (kiss) nog wat verder af. Eigenlijk dus twee verschillende oortjes.
Nu heeft ze heel weinig haar (en ook nog superblond) op d'r prachtige koppie staan, dus eigenlijk vallen haar oortjes nu nog wat extra op.
Als moeder ben je natuurlijk het meest kritiekerig. Als ik het er wel eens met andere mama's over heb, wuiven ze het vaak snel weg. Wat ik ook doe als een andere moeder me wijst op een moedervlek of een iets schelig oogje van hun kindje.
Vanmorgen zat ze aan d'r oortjes te trekken en zei: (naam van zichzelf) flaporen.
Geen idee hoe ze hieraan komt, misschien op de opvang?
Maar wie weet uit ervaring of en hoe snel zoiets gecorrigeerd kan worden?
Hoe gaat dat in zijn werk en vanaf hoe oud kunnen kindjes daar aan geholpen worden?
Heel erg bedankt!!
Grtjs
maandag 15 november 2010 om 14:37
Ik ben van mening dat je dingetjes van je eigen kind eerder ziet dan anderen dat bij haar zouden opmerken.
Meer details?
Krijg nu het idee dat jullie denken dat ik mijn dochter een complex aan wil praten, terwijl we het er in haar bijzijn nooit over hebben.
Misschien komt het doordat het afwijkende oortje een herinnering is aan die rotperiode die ze als baby door heeft moeten maken.
Dat sluit je af, maar nu er dus andere kindjes opmerkingen over maken komt dat boven en doet dat zeer (mij niet mijn mijn dochter).
Waarschijnlijk is wachten tot ze er zelf mee komt de beste oplossing.
Vandaar ook mijn vraag.
Meer details?
Krijg nu het idee dat jullie denken dat ik mijn dochter een complex aan wil praten, terwijl we het er in haar bijzijn nooit over hebben.
Misschien komt het doordat het afwijkende oortje een herinnering is aan die rotperiode die ze als baby door heeft moeten maken.
Dat sluit je af, maar nu er dus andere kindjes opmerkingen over maken komt dat boven en doet dat zeer (mij niet mijn mijn dochter).
Waarschijnlijk is wachten tot ze er zelf mee komt de beste oplossing.
Vandaar ook mijn vraag.
maandag 15 november 2010 om 14:42
quote:Star schreef op 15 november 2010 @ 14:31:
I mijn dochter flapoortjes En ik die van mijn zoon.
Dus feitelijk is het niet zozeer dochter van 2,5 die zich rot voelt over eventueel een flappend oortje, maar jij die herinnerd wordt aan de voor jou (overigens prima voor te stellen) nare periode waarin jouw kind erg veel last had van KISS.
Zou je niet eerder gaan denken aan een betere verwerking voor jezelf van die periode, dan nu ten koste van wéér medisch geklooi voor je dochter (want zij heeft de KISS feitelijk ondergaan en straks weer een oor-operatie) dat gevoel onder de mat te willen moffelen?
I mijn dochter flapoortjes En ik die van mijn zoon.
Dus feitelijk is het niet zozeer dochter van 2,5 die zich rot voelt over eventueel een flappend oortje, maar jij die herinnerd wordt aan de voor jou (overigens prima voor te stellen) nare periode waarin jouw kind erg veel last had van KISS.
Zou je niet eerder gaan denken aan een betere verwerking voor jezelf van die periode, dan nu ten koste van wéér medisch geklooi voor je dochter (want zij heeft de KISS feitelijk ondergaan en straks weer een oor-operatie) dat gevoel onder de mat te willen moffelen?
maandag 15 november 2010 om 14:44
quote:openhaard schreef op 15 november 2010 @ 14:37:
maar nu er dus andere kindjes opmerkingen over maken komt dat boven en doet dat zeer (mij niet mijn mijn dochter).
Maar je weet toch helemaal niet wie dat gezegd heeft? En kinderen van 2,5 zijn echt niet op die manier met uiterlijk bezig.
Je kind merkt het als jij je stoort aan haar flapoortjes, daar hoef je niets voor te zeggen.
maar nu er dus andere kindjes opmerkingen over maken komt dat boven en doet dat zeer (mij niet mijn mijn dochter).
Maar je weet toch helemaal niet wie dat gezegd heeft? En kinderen van 2,5 zijn echt niet op die manier met uiterlijk bezig.
Je kind merkt het als jij je stoort aan haar flapoortjes, daar hoef je niets voor te zeggen.
maandag 15 november 2010 om 14:45
Bovendien lijkt het me beter voor je dochter om haar te wapenen tegen evt. latere kritiek en pesterijen (en die kunnen over over gaan) door haar een sterk zelfbeeld mee te geven, het idee dat ze prachtig is ongeacht wat anderen zouden kunnen zeggen, i.p.v. voor haar te bepalen dat ze moet veranderen, omdat anderen iets afwijkends zien.
maandag 15 november 2010 om 14:46
Hoe oud zijn die kindjes die daar opmerkingen over maken?
Mijn ervaring met kinderen is dat ze in ieder geval tot hun vierde zich echt niet bewust van zijn afwijkende uiterlijke kenmerken en daar kritiek op leveren. Het is meer een observatie die ze doen en daar wat over willen zeggen dan dat ze oordelen over het uiterlijk van een ander.
Voorbeeld:
Mijn vader is een kale neet. Zoon van bijna vier zit aan tafel met mijn vader en zegt ineens: "Hee, oma heeft meer haar dan opa!" Los van het feit dat dit een feit is, heeft hij gewoon iets geobserveerd en dat is het. Hij heeft daar echt nog geen oordeel over.
Me dunkt dat je dochter echt wel iets meekrijgt van haar flapoortje, omdat het jou herinnert aan een rotperiode.
(En ja, ik heb ook een kind met flaporen. Hele behoorlijke flaporen zelfs. Vroeger vond ik flaporen "zielig", maar sinds een van mijn zoons ze heeft vind ik ze enig! Zijn flappies horen bij hem en geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om ze recht te laten zetten!)
Mijn ervaring met kinderen is dat ze in ieder geval tot hun vierde zich echt niet bewust van zijn afwijkende uiterlijke kenmerken en daar kritiek op leveren. Het is meer een observatie die ze doen en daar wat over willen zeggen dan dat ze oordelen over het uiterlijk van een ander.
Voorbeeld:
Mijn vader is een kale neet. Zoon van bijna vier zit aan tafel met mijn vader en zegt ineens: "Hee, oma heeft meer haar dan opa!" Los van het feit dat dit een feit is, heeft hij gewoon iets geobserveerd en dat is het. Hij heeft daar echt nog geen oordeel over.
Me dunkt dat je dochter echt wel iets meekrijgt van haar flapoortje, omdat het jou herinnert aan een rotperiode.
(En ja, ik heb ook een kind met flaporen. Hele behoorlijke flaporen zelfs. Vroeger vond ik flaporen "zielig", maar sinds een van mijn zoons ze heeft vind ik ze enig! Zijn flappies horen bij hem en geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om ze recht te laten zetten!)
maandag 15 november 2010 om 14:48
maandag 15 november 2010 om 14:49
Kan vanaf 5 jaar. Trouwens zo gek vind ik de vraag niet. En nee, ik vind flaporen niet mooi of schattig en scheve tanden ook niet. Lijkt me helemaal niet leuk voor een kind om een flapoor/flaporen te hebben. Hoe eerder hoe beter om te laten corrigeren, hoe minder kans dat ze ermee gepest wordt of het zelf lelijk gaat vinden.
maandag 15 november 2010 om 14:51
hgjb, ik vind de vraag ook niet gek maar zo te lezen heeft mama er echt veel meer last van om zaken die tot haar eigen gevoelsleven behoren, dan dochter. Het om die reden dochter weer te onderwerpen aan een medische behandeling, vind ik dan weer wel gek, en zeker omdat dochter nog maar 2,5 jaar is en het niet psychologisch belemmerend lijkt.
maandag 15 november 2010 om 14:53
maandag 15 november 2010 om 14:57
Ik had vroeger zelf flaporen en ben nu moeder van een dochter die ze ook steeds meer begint te hebben. Ik heb er zelf wat aan laten doen toen ik 15 was. Werd er niet mee gepest, maar voelde mezelf niet mooi als ik mijn haren in een staart/ vlecht had. En ik wilde eens wat meer dan altijd mijn haren los om 'het' te verbergen. Ik zou je aanraden de keus aan je kind te laten; de operatie op zich vond ik te doen, alleen de napijn absoluut niet! Achteraf bleek het verband waarschijnlijk te strak gezeten te hebben, maar hoe hoort verband om je hoofd te voelen? En daarbij wilden ze (dokters) het er niet te vroeg afhalen, omdat het dan evt niet zou helpen.
Mijn dochter mag dus zelf kiezen wat ze wil, mocht ze er ooit last van krijgen.
Mijn dochter mag dus zelf kiezen wat ze wil, mocht ze er ooit last van krijgen.
maandag 15 november 2010 om 14:59
Mijn neefjes zijn beide aan hun flaporen geopereerd.
Hun moeder heeft zelf ook flaporen en is daar vroeger mee gepest.
Mijn beide neefjes hadden behoorlijke flaporen. Heel schattig als ze babies zijn, later eigenlijk niet meer.
Mijn oudste neefje werd op een gegeven moment op school gepest en hij was daar best gevoelig voor en kwam zelf met het idee om er iets aan te doen, hij was toen 6.
Mijn tante is toen met hem naar de dokter gegaan en door gestuurd naar het ziekenhuis voor een gesprek. De jongste, van toen anderhalf had ze ook mee, en ze zijn beide geopereerd.
Mijn jongste neefje dus al voor zijn 2e verjaardag, wat ze normaal niet doen. Maar de chirurg vond zijn oren echt extreem.
Nu zijn het 2 pracht knullen! En met flaporen waren ze dat natuurlijk ook geweest. Maar toch.....
Het is op zich een kleine ingreep, alhoewel ze wel onder narcose moeten natuurlijk.
Maar door dit zijn ze dus verder nooit gepest en is hun dat verdriet bespaard gebleven.
TO, ik weet niet in tot hoeverre het oortje van jouw dochter af staat, en of er mischien op een andere manier wat aan gedaan kan worden. Maar ik vind jouw vraag niet raar.
Ik snap wel wat de andere forummers zeggen, over accepteren zoals je bent, maar dat is moeilijk. Of wachten en haar zelf laten beslissen. Maar mijn neefje veranderde heel erg snel van een spontaan kereltje in een bang vogeltje, dat altijd en overal een pet op wilde. Dit kun je voorkomen door haar nu te laten operen.
Praat eens met de dokter, wie weet is er een andere oplossing dan een operatie.
Hun moeder heeft zelf ook flaporen en is daar vroeger mee gepest.
Mijn beide neefjes hadden behoorlijke flaporen. Heel schattig als ze babies zijn, later eigenlijk niet meer.
Mijn oudste neefje werd op een gegeven moment op school gepest en hij was daar best gevoelig voor en kwam zelf met het idee om er iets aan te doen, hij was toen 6.
Mijn tante is toen met hem naar de dokter gegaan en door gestuurd naar het ziekenhuis voor een gesprek. De jongste, van toen anderhalf had ze ook mee, en ze zijn beide geopereerd.
Mijn jongste neefje dus al voor zijn 2e verjaardag, wat ze normaal niet doen. Maar de chirurg vond zijn oren echt extreem.
Nu zijn het 2 pracht knullen! En met flaporen waren ze dat natuurlijk ook geweest. Maar toch.....
Het is op zich een kleine ingreep, alhoewel ze wel onder narcose moeten natuurlijk.
Maar door dit zijn ze dus verder nooit gepest en is hun dat verdriet bespaard gebleven.
TO, ik weet niet in tot hoeverre het oortje van jouw dochter af staat, en of er mischien op een andere manier wat aan gedaan kan worden. Maar ik vind jouw vraag niet raar.
Ik snap wel wat de andere forummers zeggen, over accepteren zoals je bent, maar dat is moeilijk. Of wachten en haar zelf laten beslissen. Maar mijn neefje veranderde heel erg snel van een spontaan kereltje in een bang vogeltje, dat altijd en overal een pet op wilde. Dit kun je voorkomen door haar nu te laten operen.
Praat eens met de dokter, wie weet is er een andere oplossing dan een operatie.
maandag 15 november 2010 om 15:05
Wat een kritiek op TO. Ik begrijp wel dat zij als eerste ziet dat dochter een flapoortje heeft. Dat lijkt net zoiets als dat je vooral zelf ziet dat je sproeten of puisten of rare vlekken hebt. Verder kan ik me haar vragen over correctie van flaporen ook wel voorstellen. Ik denk dat ik er ook bezorgd over zou zijn als mijn dochter flaporen had. Kinderen kunnen er heel heftig mee gepest worden. Dat hoeft natuurlijk niet te gebeuren, maar het kan wel. En als ouder kun je natuurlijk je best doen om je kind daartegen te wapenen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het hangt ook een beetje af van de aard van het kind.
Ik ken een vrouw die als kins een soort zenuwtrekje aan haar oog had. Als ze nerveus werd ging haar oog heen en weer bewegen. Dat kon zelfs vroeger al eenvoudig operatief verholpen worden. Maar haar ouders (die nog wel meer dingen fout deden), wilden er niet aan, vonden het geldverspilling en wimpelden het af onder het mom van straks verwijt ze het ons. Die vrouw is door een hel gegaan op school.
Ik lees liever een beetje overgevoeligheid wat betreft de flaporen van haar dochter dan het tegenovergestelde. Dingen als: mama vindt jouw flapoortjes zo lief, dus doen we er niets aan... brrr Het gaat er uiteindelijk om wat het kind zélf vindt van de flapoortjes. Doet me denken aan een vriendinnetje die op school moest zeggen dat ze mooie kanstanjebruine haren had, terwijl ze vuurtorenrood haar had. Ondertussen werd ze er flink mee gepest.
Nu wil ik niet zeggen dat je maar van alles moet verbouwen aan je kind en zeker niet zonder instemming van je kind. Ik zou er dus ook nog even mee wachten. En ondertussen toch maar uitgaan van de positieve benadering ten opzichte van het kind.
Ik ken een vrouw die als kins een soort zenuwtrekje aan haar oog had. Als ze nerveus werd ging haar oog heen en weer bewegen. Dat kon zelfs vroeger al eenvoudig operatief verholpen worden. Maar haar ouders (die nog wel meer dingen fout deden), wilden er niet aan, vonden het geldverspilling en wimpelden het af onder het mom van straks verwijt ze het ons. Die vrouw is door een hel gegaan op school.
Ik lees liever een beetje overgevoeligheid wat betreft de flaporen van haar dochter dan het tegenovergestelde. Dingen als: mama vindt jouw flapoortjes zo lief, dus doen we er niets aan... brrr Het gaat er uiteindelijk om wat het kind zélf vindt van de flapoortjes. Doet me denken aan een vriendinnetje die op school moest zeggen dat ze mooie kanstanjebruine haren had, terwijl ze vuurtorenrood haar had. Ondertussen werd ze er flink mee gepest.
Nu wil ik niet zeggen dat je maar van alles moet verbouwen aan je kind en zeker niet zonder instemming van je kind. Ik zou er dus ook nog even mee wachten. En ondertussen toch maar uitgaan van de positieve benadering ten opzichte van het kind.
maandag 15 november 2010 om 15:18
Meiden bedankt voor jullie reactie!
Ja misschien ben ik een beetje overgevoelig voor oren
.
Maar ik ben nuchter genoeg om haar geen trauma aan te praten. Zocht gewoon wat extra info.
Tuurlijk krijg ik dan wat 'kritiekerigs' te horen, daar zal ik dan heus wel om vragen.
Maar ik ga hier geen foto plaatsen van haar oren om de ernst ervan aan te geven. Geen plastic fantastic hier om een volmaakt kind te krijgen, want dat heb ik al.
Ja misschien ben ik een beetje overgevoelig voor oren
.Maar ik ben nuchter genoeg om haar geen trauma aan te praten. Zocht gewoon wat extra info.
Tuurlijk krijg ik dan wat 'kritiekerigs' te horen, daar zal ik dan heus wel om vragen.
Maar ik ga hier geen foto plaatsen van haar oren om de ernst ervan aan te geven. Geen plastic fantastic hier om een volmaakt kind te krijgen, want dat heb ik al.
maandag 15 november 2010 om 15:23
Onze dochter van vijftien had ook één flapoor en één afstaand oor. Zelf heeft ze hier nooit last van gehad, totdat ze afgelopen schooljaar naar een andere school moest (van HAVO naar VMBO). Ze is nooit gepest, en zelfs familie was het nooit opgevallen dat haar oren een beetje anders waren. Maar vanaf dag 1 op het VMBO was het mis.......... wat kunnen kinderen toch verschrikkelijk wreed zijn! Mijn man en ik hebben ons altijd voorgehouden dat ze, mocht ze er problemen mee hebben, zich mocht laten opereren. En toen was dus het moment. De operatie was niet erg ingrijpend, maar ze heeft wel behoorlijk veel napijn gehad, en zelfs een bloeding. Maar na een paar maanden is het resultaat heel mooi. Achteraf gaf ze wel aan dat ze meer problemen met haar oren had, ze staken ook echt wel uit haar dunne pruikje, en bij het borstelen deed het soms echt wel pijn. We hebben er geen spijt van dat we hebben gewacht tot ze zelf aangaf dat ze zover was.
maandag 15 november 2010 om 15:35
Helemaal eens met Pipoo! Stiefzoon van 16 is erg ongelukkig met zijn oren, maar zijn moeder vind het onzin om er iets aan te laten doen omdat hij 'goed is zoals hij is'. Natuurlijk is hij dat, maar als hij hier ongelukkig van wordt en ermee wordt gepest, wat is dan het probleem om het te laten corrigeren? Mijn man (haar ex dus) heeft hier al flink wat discussies met haar over gehad.
Onze zoon van nu 2,5 heeft ook flapoortjes. En hoe schattig ik ze nu ook nog vind, ik denk toch echt dat we over een paar jaar wel gaan nadenken over correctie.
Onze dochter van 4,5 heeft een lui oog wat een beetje scheef staat ook, nu nog heel schattig, maar als ze 20 is echt niet meer. Dat oog wordt over een jaartje of wat ook gewoon gecorrigeerd hoor.
Onze zoon van nu 2,5 heeft ook flapoortjes. En hoe schattig ik ze nu ook nog vind, ik denk toch echt dat we over een paar jaar wel gaan nadenken over correctie.
Onze dochter van 4,5 heeft een lui oog wat een beetje scheef staat ook, nu nog heel schattig, maar als ze 20 is echt niet meer. Dat oog wordt over een jaartje of wat ook gewoon gecorrigeerd hoor.
maandag 15 november 2010 om 15:47
Ook ik heb flaporen gehad, heb ze toen ik ongeveer 10 was laten corrigeren. Dit tegelijk met mijn moeder en zusje.
Mijn vader wilde het niet laten corrigeren, het hoort bij hem, zoals hij zegt.
Werd er nooit om gepest, maar vond het zelf gewoon niet mooi. Heb het toendertijd wel vergoed gekregen, ik weet niet hoe dat nu is.
Lijkt mij echter niet iets om je nu al zorgen over te gaan maken, als je kind er later hinder van ondervindt kan zij het zelf aangeven en dan kan er altijd nog over een correctie nagedacht worden.
Mijn vader wilde het niet laten corrigeren, het hoort bij hem, zoals hij zegt.
Werd er nooit om gepest, maar vond het zelf gewoon niet mooi. Heb het toendertijd wel vergoed gekregen, ik weet niet hoe dat nu is.
Lijkt mij echter niet iets om je nu al zorgen over te gaan maken, als je kind er later hinder van ondervindt kan zij het zelf aangeven en dan kan er altijd nog over een correctie nagedacht worden.
maandag 15 november 2010 om 16:03
quote:openhaard schreef op 15 november 2010 @ 14:30:
Gloof dat ik nu al spijt heb van deze vraag!
Natuurlijk vind ik mijn dochter het prachtigste kind op deze aardbol en nee heb ik het niet over haar oortjes wanneer ze erbij is dus dit moet ze ergens anders gehoord hebben, waarschijnlijk op de opvang.
Vanmorgen was de eerste keer dat ze erover begon en nadat ik luchtig heb gevraagd wie dat verteld had kreeg ik geen antwoord.
Heb het laten rusten want wil er niet bij haar op doorgaan.
Ik vond het sneu en vandaar deze vraag op het forum.
gewoon informatief.
En benieuwd naar ervaringen.
Hoop ook dat ik ze ga horen.vergis je niet in wat kinderen opvangen. In haar omgeving ben jij de meer aanwezige persoon, en jij bent ook degene die problemen heeft met haar oor
Gloof dat ik nu al spijt heb van deze vraag!
Natuurlijk vind ik mijn dochter het prachtigste kind op deze aardbol en nee heb ik het niet over haar oortjes wanneer ze erbij is dus dit moet ze ergens anders gehoord hebben, waarschijnlijk op de opvang.
Vanmorgen was de eerste keer dat ze erover begon en nadat ik luchtig heb gevraagd wie dat verteld had kreeg ik geen antwoord.
Heb het laten rusten want wil er niet bij haar op doorgaan.
Ik vond het sneu en vandaar deze vraag op het forum.
gewoon informatief.
En benieuwd naar ervaringen.
Hoop ook dat ik ze ga horen.vergis je niet in wat kinderen opvangen. In haar omgeving ben jij de meer aanwezige persoon, en jij bent ook degene die problemen heeft met haar oor
