Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
vrijdag 19 november 2010 om 21:50
quote:annemie800 schreef op 19 november 2010 @ 21:37:
Zo ben ik weer, Als eerste allemaal bedankt voor jullie felicitaties en medeleven.ik heb het sinds half vier alleen maar druk gehad met iedereen bellen, en bij degene die mij het meest gesteund hebben langs gaan, om het te vertellen.
Ah, dan heb ik je net gemist! Jammer zeg
Ik ben zo verschrikkelijk opgelucht dat ik weer mee mag gaan doen in de maatschappij. Het is zo een enorme boost voor mijn zelfvertrouwen. Ik kan nu even heel de wereld aan. Maar ik realiseer me wel dat het morgen misschien wel heel anders is. En ik ben ook wel heel blij dat ik nog ruim twee maanden heb om me echt goed voor te bereiden, en dat ik bijvoorbeeld de therapie grotendeels af kan ronden.
Ik zit alleen heel erg te dubben wanneer ik het ga zeggen tegen mijn huidige baas. Het liefst zou ik hem maandag bellen, en het er even inwrijven. Aan de andere kant, heb ik zoiets van ik wacht totdat zij eindelijk de moeite nemen om ooit nog eens te gaan bellen, dat ze een andere functie voor me hebben. En dat ik dan kan zeggen: Krijg de ..... maar met je functie, ik ben weg. Wat zouden jullie doen?
Misschien zou ik wel op een gesprek aansturen met de smoes dat je over je toekomstige werk wilt overleggen. Hoe lang is je opzegtermijn?
Lief; In het begin was ik ook niet in staat om ook maar iets te doen in mijn huishouden hoor, ik heb toen ook echt een paar weken hulp gehad. Want zoals jij het ook zegt, als ik af ging wassen rolde ik al haast om. Goed dat je wat in hebt genomen om te slapen, het is zo belangrijk. Als je het niet doet, ga je echt rare dingen zien/horen.
Jammer he, dat er zo weinig bazen zijn die er normaal mee om kunnen gaan. Je zou haast wensen dat ze het zelf een keer krijgen. Maar ja dan is bij de meeste bedrijven de cultuur zo dus danig dat je niet meer terug komt in je functie.
Ik weet zeker dat ik op dit gebied wat zou kunnen betekenen voor mijn mensen, omdat ik nu uit ervaring weet hoe het is, maar ja ik krijg de kans niet, en ik denk dat het bij veel bedrijven zo is, en dat daardoor het taboe in stand gehouden word.
Zo ben ik weer, Als eerste allemaal bedankt voor jullie felicitaties en medeleven.ik heb het sinds half vier alleen maar druk gehad met iedereen bellen, en bij degene die mij het meest gesteund hebben langs gaan, om het te vertellen.
Ah, dan heb ik je net gemist! Jammer zeg
Ik ben zo verschrikkelijk opgelucht dat ik weer mee mag gaan doen in de maatschappij. Het is zo een enorme boost voor mijn zelfvertrouwen. Ik kan nu even heel de wereld aan. Maar ik realiseer me wel dat het morgen misschien wel heel anders is. En ik ben ook wel heel blij dat ik nog ruim twee maanden heb om me echt goed voor te bereiden, en dat ik bijvoorbeeld de therapie grotendeels af kan ronden.
Ik zit alleen heel erg te dubben wanneer ik het ga zeggen tegen mijn huidige baas. Het liefst zou ik hem maandag bellen, en het er even inwrijven. Aan de andere kant, heb ik zoiets van ik wacht totdat zij eindelijk de moeite nemen om ooit nog eens te gaan bellen, dat ze een andere functie voor me hebben. En dat ik dan kan zeggen: Krijg de ..... maar met je functie, ik ben weg. Wat zouden jullie doen?
Misschien zou ik wel op een gesprek aansturen met de smoes dat je over je toekomstige werk wilt overleggen. Hoe lang is je opzegtermijn?
Lief; In het begin was ik ook niet in staat om ook maar iets te doen in mijn huishouden hoor, ik heb toen ook echt een paar weken hulp gehad. Want zoals jij het ook zegt, als ik af ging wassen rolde ik al haast om. Goed dat je wat in hebt genomen om te slapen, het is zo belangrijk. Als je het niet doet, ga je echt rare dingen zien/horen.
Jammer he, dat er zo weinig bazen zijn die er normaal mee om kunnen gaan. Je zou haast wensen dat ze het zelf een keer krijgen. Maar ja dan is bij de meeste bedrijven de cultuur zo dus danig dat je niet meer terug komt in je functie.
Ik weet zeker dat ik op dit gebied wat zou kunnen betekenen voor mijn mensen, omdat ik nu uit ervaring weet hoe het is, maar ja ik krijg de kans niet, en ik denk dat het bij veel bedrijven zo is, en dat daardoor het taboe in stand gehouden word.
vrijdag 19 november 2010 om 22:06
Hoii
nog steeds druk maar even snel.
ik ben taarten aan het bakken dus ik heb het leuk druk, is hee leuk om te zien dat elke taart steeds beter en leuker word.
vanmorgen voelde ik me zoo moe en ellendig weer, maar vooral leuke dingen gedaan en dat geeft met tocht een beetje energie, dus ik ben nu niet helemaal brak..
ga nu weer snel verder, denk niet dat ik het weekend nog kom schrijven , anders maandag ofzo weer.
fijn weekend allemaal!!
nog steeds druk maar even snel.
ik ben taarten aan het bakken dus ik heb het leuk druk, is hee leuk om te zien dat elke taart steeds beter en leuker word.
vanmorgen voelde ik me zoo moe en ellendig weer, maar vooral leuke dingen gedaan en dat geeft met tocht een beetje energie, dus ik ben nu niet helemaal brak..
ga nu weer snel verder, denk niet dat ik het weekend nog kom schrijven , anders maandag ofzo weer.
fijn weekend allemaal!!
zaterdag 20 november 2010 om 00:37
Pfff, nog even ego vanuit bed, kan weer eens niet slapen... Vanaf een uur of acht vanavond voel ik me echt met het uur minder. Huilerig, misselijk en toch weer hoofdpijn zal ik dan toch te hard van stapel zijn gelopen afgelopen dagen? Of zie ik misschien onbewust op tegen het weekend weg? Weg van mn vertrouwde bank met fleecedekentje waar ik de afgelopen weken meer tijd op heb doorgebracht dan in de twee jaar daarvoor? Ik weet het niet. Feit is dat ik me ellendig voel, en dat ik baal dat ik me ellendig voel...
zaterdag 20 november 2010 om 09:26
Nou, geen sauna met hotelovernachting dus
Vannacht weer harstikke ziek geweest. Kotsberoerd (6x boven de pot gehangen, maar nét niet overgeven), hartkloppingen en weer dat enorme, oncontroleerbare, trillende lijf. Ik kan niet anders dan luisteren naar dit overduidelijk signaal van mn lichaam, ik ben er blijkbaar nog niet aan toe.
Gadverdarre wat baal ik zeg, ik voelde me echt zo goed de afgelopen dagen...
Vannacht weer harstikke ziek geweest. Kotsberoerd (6x boven de pot gehangen, maar nét niet overgeven), hartkloppingen en weer dat enorme, oncontroleerbare, trillende lijf. Ik kan niet anders dan luisteren naar dit overduidelijk signaal van mn lichaam, ik ben er blijkbaar nog niet aan toe.
Gadverdarre wat baal ik zeg, ik voelde me echt zo goed de afgelopen dagen...
zaterdag 20 november 2010 om 10:10
Marriss,
Wat vreselijk jammer. Dit is wel een heel duidelijk signaal. Rustig aan vandaag en probeer niet boos op jezelf te worden dat dit nu nog niet lukt.
Annemie,
Ik zou zodra ik alles voor je nieuwe baan zwart op wit hebt en getekend is een brief naar je oude werkgever sturen en dan gewoon op hun reactie wachten. In jouw geval zou ik geen persoonlijk contact zoeken om het ze te vertellen, maar gewoon officieel via een brief doen.
Toffe,
Veel plezier met je taarten. Fijn dat ze steeds mooier worden en dat je er zoveel plezier in hebt.
Hier een rustig weekend voor de boeg. Ik ga ook lekker niks doen.
Wat vreselijk jammer. Dit is wel een heel duidelijk signaal. Rustig aan vandaag en probeer niet boos op jezelf te worden dat dit nu nog niet lukt.
Annemie,
Ik zou zodra ik alles voor je nieuwe baan zwart op wit hebt en getekend is een brief naar je oude werkgever sturen en dan gewoon op hun reactie wachten. In jouw geval zou ik geen persoonlijk contact zoeken om het ze te vertellen, maar gewoon officieel via een brief doen.
Toffe,
Veel plezier met je taarten. Fijn dat ze steeds mooier worden en dat je er zoveel plezier in hebt.
Hier een rustig weekend voor de boeg. Ik ga ook lekker niks doen.
zaterdag 20 november 2010 om 13:12
Gelukkig heb ik 2 vriendinnen blij kunnen maken met ons saunabezoek met hotelovernachting, is het geld tenminste niet weggegooid. Ik baal wel, maar ben op de één of andere manier ook niet heel erg verbaasd dat dit is gebeurd. (ook al zag ik het niet aankomen, voelde me goed de afgelopen dagen...)
Sorry voor egoposten.
Sorry voor egoposten.
zaterdag 20 november 2010 om 14:05
Hoi allemaal,
annemie ik zou ook ff wachten tot je alles getekend hebt enzo en dan idd via een brief je ontslag indienen. hoewel het me ook heel fijn lijkt om het ze in dr gezicht te zeggen.
acb, wat fijn dat je alsnog naar de film bent geweest en zelfs uiteten geweest. ik ben ook heel benieuwd naar de film.
marriss, balen dat je je zo rot voelt nu en dat je je weekendje neit weg kan. ik heb het ook hoor, zoals ik van de week schreef het is zo verwarrend.
gister was ik het ene moment heel energiek en het andere kakte ik in. heb gister ook best veelgedaan en ben toto 1 uur vanacht bezig geweest met de taart, was gewoon leuk bezig en kon niet stoppen. vandaag voel ik me moe moe moe. en dan krijg ik vanavond en morgen visite. heb even getwijfeld of ik het af zou zeggen, maar vind het ook wel heel gezellig. ik denk dan weer ach ik laat het gewoon doorgaan en dan doe ik komende week maar weer rustig aan.
nogmaals ik vind het echt heel verwarrend en ook zo vreemd dat je het ene moment zo top bent en het andere moment gewoon een wrak.
nou ik ga nu ff bank hangen en koken tot visite komt.
fijn weekend
annemie ik zou ook ff wachten tot je alles getekend hebt enzo en dan idd via een brief je ontslag indienen. hoewel het me ook heel fijn lijkt om het ze in dr gezicht te zeggen.
acb, wat fijn dat je alsnog naar de film bent geweest en zelfs uiteten geweest. ik ben ook heel benieuwd naar de film.
marriss, balen dat je je zo rot voelt nu en dat je je weekendje neit weg kan. ik heb het ook hoor, zoals ik van de week schreef het is zo verwarrend.
gister was ik het ene moment heel energiek en het andere kakte ik in. heb gister ook best veelgedaan en ben toto 1 uur vanacht bezig geweest met de taart, was gewoon leuk bezig en kon niet stoppen. vandaag voel ik me moe moe moe. en dan krijg ik vanavond en morgen visite. heb even getwijfeld of ik het af zou zeggen, maar vind het ook wel heel gezellig. ik denk dan weer ach ik laat het gewoon doorgaan en dan doe ik komende week maar weer rustig aan.
nogmaals ik vind het echt heel verwarrend en ook zo vreemd dat je het ene moment zo top bent en het andere moment gewoon een wrak.
nou ik ga nu ff bank hangen en koken tot visite komt.
fijn weekend
zaterdag 20 november 2010 om 16:12
wat is er al weer veel bij geschreven!
annemie, ik zou wel ff kijken hoeveel opzegtermijn je hebt, meestal is dit 2 maanden of 1 maand namelijk. Succes met het vertellen enzo. Trouwens moest wel lachen om je sint bernard hond! Geweldig!
mariss, echt enorm balen zeg! En het ging nog zo goed... misschien iets te goed?
toffe, ik snap best dat taarten bakken heerlijk werk is, maarre volgens mij heb je veel te veel gedaan en zit je nu weer met de brokken. Laat je de visites gewoon doorgaan?
Vandaag gezellig geshopt met mijn vriendin/collega. Dag 3 dat ik me zo goed voel. Ben benieuwd wanneer ik de tegenslag ga krijgen... Stiekem hoop ik van niet natuurlijk en dat ik straks weer zo 'ineens' beter ben, haha... tja zal wel niet natuurlijk vrij onrealistisch... Ben nog wel erg onzeker hoor, vooral met kleren passen tjemig, wat moeilijk zeg. Maar goed advies gekregen van vriendin en toch gedaan en nu hartstikke blij met mijn aanwinst.
Als het goed is dan doet onze vloerverwarming het vandaag! Mannen zijn druk bezig...ik houd jullie op de hoogte....
annemie, ik zou wel ff kijken hoeveel opzegtermijn je hebt, meestal is dit 2 maanden of 1 maand namelijk. Succes met het vertellen enzo. Trouwens moest wel lachen om je sint bernard hond! Geweldig!
mariss, echt enorm balen zeg! En het ging nog zo goed... misschien iets te goed?
toffe, ik snap best dat taarten bakken heerlijk werk is, maarre volgens mij heb je veel te veel gedaan en zit je nu weer met de brokken. Laat je de visites gewoon doorgaan?
Vandaag gezellig geshopt met mijn vriendin/collega. Dag 3 dat ik me zo goed voel. Ben benieuwd wanneer ik de tegenslag ga krijgen... Stiekem hoop ik van niet natuurlijk en dat ik straks weer zo 'ineens' beter ben, haha... tja zal wel niet natuurlijk vrij onrealistisch... Ben nog wel erg onzeker hoor, vooral met kleren passen tjemig, wat moeilijk zeg. Maar goed advies gekregen van vriendin en toch gedaan en nu hartstikke blij met mijn aanwinst.
Als het goed is dan doet onze vloerverwarming het vandaag! Mannen zijn druk bezig...ik houd jullie op de hoogte....
zaterdag 20 november 2010 om 21:02
Hoi allemaal,
Ik ben een mee-lezer en heb de afgelopen twee jaar veel meegeschreven op allerlei burn-out-onderwerpen op dit forum.
Ik ben namelijk begin 2009 uitgevallen op mijn werk wegens een burn-out. Vanaf ongeveer de herfst 2009 ben ik weer gaan re-integreren en sinds ongeveer maart 2010 ben ik volledig teruggekomen in mijn eigen functie. Uiteraard met vallen en opstaan.
Ik wil jullie graag -ondanks alle tegenslagen die we met ons allen tegenkomen tijdens en na een burn-out- laten weten dat het inmiddels een heel stuk beter met mij gaat. Ik heb de benodigde therapieën gehad zoals EMDR en RET, bezoek af en toe de psycholoog nog en heb besloten dat ik langdurig een lage dosis AD blijf gebruiken. Daarnaast sta ik gelukkiger in het leven, doordat ik mijzelf minder druk opleg en dingen aanvaart zoals ze zijn.
De afgelopen week heb ik mijn beoordelingsgesprek op het werk gehad en ik zag er best tegen op, omdat ik bang ben dat ik een etiket opgeplakt heb gekregen als gevolg van de burn-out. En raad eens wat: ik heb op alle aspecten die ten grondslag liggen om tot een beoordeling te komen een "goed" gescoord. Mijn leidinggevende vond het heel bijzonder hoe ik functioneer na alle perikelen en was zeer tevreden. Uiteraard blijven er verbeterpunten die voornamelijk ontstaan uit mijn denken en in het gedrag; nobody is perfect !
Ik hoop dat ik hiermee jullie een hart onder de riem kan steken en wil laten zien dat er ook iets heel moois kan ontstaan na een burn-out. Voor iedereen een hele dikke . Kom goed op voor jezelf ! Liefs, Lentezon68
Ik ben een mee-lezer en heb de afgelopen twee jaar veel meegeschreven op allerlei burn-out-onderwerpen op dit forum.
Ik ben namelijk begin 2009 uitgevallen op mijn werk wegens een burn-out. Vanaf ongeveer de herfst 2009 ben ik weer gaan re-integreren en sinds ongeveer maart 2010 ben ik volledig teruggekomen in mijn eigen functie. Uiteraard met vallen en opstaan.
Ik wil jullie graag -ondanks alle tegenslagen die we met ons allen tegenkomen tijdens en na een burn-out- laten weten dat het inmiddels een heel stuk beter met mij gaat. Ik heb de benodigde therapieën gehad zoals EMDR en RET, bezoek af en toe de psycholoog nog en heb besloten dat ik langdurig een lage dosis AD blijf gebruiken. Daarnaast sta ik gelukkiger in het leven, doordat ik mijzelf minder druk opleg en dingen aanvaart zoals ze zijn.
De afgelopen week heb ik mijn beoordelingsgesprek op het werk gehad en ik zag er best tegen op, omdat ik bang ben dat ik een etiket opgeplakt heb gekregen als gevolg van de burn-out. En raad eens wat: ik heb op alle aspecten die ten grondslag liggen om tot een beoordeling te komen een "goed" gescoord. Mijn leidinggevende vond het heel bijzonder hoe ik functioneer na alle perikelen en was zeer tevreden. Uiteraard blijven er verbeterpunten die voornamelijk ontstaan uit mijn denken en in het gedrag; nobody is perfect !
Ik hoop dat ik hiermee jullie een hart onder de riem kan steken en wil laten zien dat er ook iets heel moois kan ontstaan na een burn-out. Voor iedereen een hele dikke . Kom goed op voor jezelf ! Liefs, Lentezon68
zaterdag 20 november 2010 om 22:45
Jee Lentezon, dankjewel. Ik denk dat een aantal van ons wel toe is aan een positief verhaal, waaronder ik. Ik zie het nog niet zo, dat alles goedkomt met me, maar er zijn zoveel mensen die het wel zeggen en de woorden van een ervaringsdeskundige tellen dubbel, bij mij in ieder geval.
Marriss, Wat een kutweekend heb jij. Is die pot thee nog aangekomen die ik heb gestuurd? Nee serieus, echt een enorme domper lijkt het me, en door dat slechte slapen ben je ws. al dik sjaggo en dan kan je dit er niet echt bij hebben.
Ik heb vannacht heel slecht geslapen, ondanks pillen. Doe nu een test, had gister wijn gedronken en vraag me af of het daardoor komt. Dus nu nuchter, haha!.
Vreselijk gehuild vanochtend, zo moe weer, zo depressief, zo bijna teleurgesteld dat ik wakker werd. Zwelgend in zelfmedelijden. En het ging bij mij ook al een paar dagen best goed, maar nu kwam het er dan toch uit. Het lijkt wel of er meer uit komt als ik niet alleen ben. In mijn eentje huilen is gewoon niet zo effectief bij mij. En vanochtend bemerkte ik ook echte woede. Wilde gooien met dingen, dingen stukmaken. Zó boos op het leven.....
We zijn toch even weg gegeweest en dat heeft me goed gedaan. Maar ben er wel van geschrokken.
Marriss, Wat een kutweekend heb jij. Is die pot thee nog aangekomen die ik heb gestuurd? Nee serieus, echt een enorme domper lijkt het me, en door dat slechte slapen ben je ws. al dik sjaggo en dan kan je dit er niet echt bij hebben.
Ik heb vannacht heel slecht geslapen, ondanks pillen. Doe nu een test, had gister wijn gedronken en vraag me af of het daardoor komt. Dus nu nuchter, haha!.
Vreselijk gehuild vanochtend, zo moe weer, zo depressief, zo bijna teleurgesteld dat ik wakker werd. Zwelgend in zelfmedelijden. En het ging bij mij ook al een paar dagen best goed, maar nu kwam het er dan toch uit. Het lijkt wel of er meer uit komt als ik niet alleen ben. In mijn eentje huilen is gewoon niet zo effectief bij mij. En vanochtend bemerkte ik ook echte woede. Wilde gooien met dingen, dingen stukmaken. Zó boos op het leven.....
We zijn toch even weg gegeweest en dat heeft me goed gedaan. Maar ben er wel van geschrokken.
zaterdag 20 november 2010 om 23:05
Marriss: , die heb je weer wel even nodig, meis wat ontzettend rot dat je weer zo slecht voelt. EN dan ook nog alles moeten betalen, dat voelt wel dubbel zuur.
Helaas hoort het er echt wel bij dat je de ene dag denkt dat het goed gaat, en dat het de volgende dag weer helemaal mis is.
Misschien heb je je inderdaad toch wel onbewust heel druk zitten maken, en is het een bepaalde angst die meespeelt.
Dat alleen de angst dat het je niet gaat lukken, of dat het misschien te zwaar zal zijn, er voor zorgt dat je je zo beroerd voelt. Klinkt ook weer wel ingewikkeld he?
Wanneer had je weer een afspraak met mw?
Toffe: Ik denk dat het misschien wel een beetje veel van het goede is om twee afspraken te hebben, en dat alles bij jou thuis komt. Is het een idee dat je naar de ander gaat, dan kan jij zelf bepalen hoe lang dat je blijft. Leuk om te horen dat je taarten steeds beter worden, jammer dat je het de volgende dag gelijk moet bezuren.
Abc: Hou je je echt rustig dit weekend?
Ak: Goed om te horen dat het nog steeds goed met je gaat. Geniet er van!
Lief: Waar ben je? Je bent zo stil.
Lentezon: Fijn dat je je ervaringen met ons wil delen. Hoeveel sessies emdr heb je gehad, en heeft het echt gebracht wat je er van verwacht had? Ik sta op het punt om er misschien mee te beginnen, maar ik kan me nog niet voorstellen dat het echt gaat werken.
Wel fijn dat je baas je positief beoordeeld heeft, dan krijg je ook gelijk weer wat meer zelfvertrouwen he?
Ik merk wel dat alle spanningen van de afgelopen dagen er een beetje uitkomen, ik had vanmiddag het gevoel dat ik helemaal leeg liep, of de stop er uit werd getrokken zeg maar. Ik heb nu ook echt overal spierpijn.
Ik denk dat ik idd als alles getekend is een brief op de post gooi. Ik heb een maand opzegtermijn, dus als ik na 1 dec opzeg mag ik per 1 febr weg. Als ik daarvoor opzeg ga ik er per 1 jan uit, en mis ik ook nog een maand salaris. Ik zit al weken te wachten op een telefoontje van ze, maar nu hoop ik dat ze dan maar even niet bellen, want ik weet niet of ik dan mijn mond kan houden.
Helaas hoort het er echt wel bij dat je de ene dag denkt dat het goed gaat, en dat het de volgende dag weer helemaal mis is.
Misschien heb je je inderdaad toch wel onbewust heel druk zitten maken, en is het een bepaalde angst die meespeelt.
Dat alleen de angst dat het je niet gaat lukken, of dat het misschien te zwaar zal zijn, er voor zorgt dat je je zo beroerd voelt. Klinkt ook weer wel ingewikkeld he?
Wanneer had je weer een afspraak met mw?
Toffe: Ik denk dat het misschien wel een beetje veel van het goede is om twee afspraken te hebben, en dat alles bij jou thuis komt. Is het een idee dat je naar de ander gaat, dan kan jij zelf bepalen hoe lang dat je blijft. Leuk om te horen dat je taarten steeds beter worden, jammer dat je het de volgende dag gelijk moet bezuren.
Abc: Hou je je echt rustig dit weekend?
Ak: Goed om te horen dat het nog steeds goed met je gaat. Geniet er van!
Lief: Waar ben je? Je bent zo stil.
Lentezon: Fijn dat je je ervaringen met ons wil delen. Hoeveel sessies emdr heb je gehad, en heeft het echt gebracht wat je er van verwacht had? Ik sta op het punt om er misschien mee te beginnen, maar ik kan me nog niet voorstellen dat het echt gaat werken.
Wel fijn dat je baas je positief beoordeeld heeft, dan krijg je ook gelijk weer wat meer zelfvertrouwen he?
Ik merk wel dat alle spanningen van de afgelopen dagen er een beetje uitkomen, ik had vanmiddag het gevoel dat ik helemaal leeg liep, of de stop er uit werd getrokken zeg maar. Ik heb nu ook echt overal spierpijn.
Ik denk dat ik idd als alles getekend is een brief op de post gooi. Ik heb een maand opzegtermijn, dus als ik na 1 dec opzeg mag ik per 1 febr weg. Als ik daarvoor opzeg ga ik er per 1 jan uit, en mis ik ook nog een maand salaris. Ik zit al weken te wachten op een telefoontje van ze, maar nu hoop ik dat ze dan maar even niet bellen, want ik weet niet of ik dan mijn mond kan houden.
zaterdag 20 november 2010 om 23:15
Lief: We waren tegelijk aan het posten Ook voor jou even een Jammer meis dat het weer helemaal niet gaat.
Wat het slapen betreft, kom je een beetje in een vivieuze circel he? Het lukt niet, en daardoor word je onrustig en lukt het helemaal niet meer. Probeer het los te laten, maar ik weet als geen ander dat het echt niet zo simpel is. Als het nu van het weekend zo blijft, zou ik echt maandag even naar de ha gaan voor een paar oxazepam of diazepam. Als je het kort en af en toe een keer gebruikt is er helemaal niks mee, maar je doorbreekt er wel even die cirkel mee. Je hoeft ook niet bang te zijn dat je er overdag duf van word hoor, vooral de diazepam is middel wat hooguit vier uur werkt.
Als je je zo boos voelt, heb je dan iets waar je echt mee kan gooien of waar je je agressie op kwijt kan? Bijvoorbeeld een kussen waar je een soort boksbal van maakt?
Probeer je te realiseren, dat het verdriet is wat er uitkomt in de vorm van boosheid. Verdriet over wat het leven je geflikt heeft. Als je dat er kan laten zijn, word het vanzelf minder.
Wat het slapen betreft, kom je een beetje in een vivieuze circel he? Het lukt niet, en daardoor word je onrustig en lukt het helemaal niet meer. Probeer het los te laten, maar ik weet als geen ander dat het echt niet zo simpel is. Als het nu van het weekend zo blijft, zou ik echt maandag even naar de ha gaan voor een paar oxazepam of diazepam. Als je het kort en af en toe een keer gebruikt is er helemaal niks mee, maar je doorbreekt er wel even die cirkel mee. Je hoeft ook niet bang te zijn dat je er overdag duf van word hoor, vooral de diazepam is middel wat hooguit vier uur werkt.
Als je je zo boos voelt, heb je dan iets waar je echt mee kan gooien of waar je je agressie op kwijt kan? Bijvoorbeeld een kussen waar je een soort boksbal van maakt?
Probeer je te realiseren, dat het verdriet is wat er uitkomt in de vorm van boosheid. Verdriet over wat het leven je geflikt heeft. Als je dat er kan laten zijn, word het vanzelf minder.
zondag 21 november 2010 om 01:01
Test, test... heb nieuwe nick aangemaakt. Klikte op mn loepje en kwam erachter dat ik echt zooo herkenbaar ben... ongelooflijk wat ik de afgelopen jaren allemaal op het forum heb gepleurd. Heb één en ander verwijderd en deze nick aangemaakt, just to be sure. Weten jullie dat even
Kga slapen, hang nog lekker tegen vriend aan, hij met voetbal en ik met laptop, ben te lui om naar boven te gaan, haha. Zal morgen weer even wat socialer doen hoor!
Kga slapen, hang nog lekker tegen vriend aan, hij met voetbal en ik met laptop, ben te lui om naar boven te gaan, haha. Zal morgen weer even wat socialer doen hoor!
zondag 21 november 2010 om 09:33
Lief, heb je een beetje geslapen vannacht? Ik hoop het voor je, niet slapen is echt slopend. Ik kan ook heel slecht in mijn eentje huilen, soms komt er een beetje uit als ik alleen ben, maar dat moet dan wel getriggerd worden door een lief mailtje of sms'je ofzo.
Lentezon, bedankt voor je positieve verhaal. Mijn psych zegt ook dat ik er sterker uit zal komen, maar van een ervaringsdeskundige komt dat toch geloofwaardiger over dan van een 'boeken'deskundige (en daar bedoel ik niks negatiefs mee over psychologen).
Toffe, hoe was je visite? Kon je het een beetje volhouden?
Ak, ineens beter zijn, zal er helaas niet inzitten, maar geniet van je goede dagen en probeer een beetje energie te sparen voor de slechte dagen.
Annemie, ik hou me echt rustig dit weekend. Ik heb gister niet veel meer gedaan dan heel lang in een heel heet bad gelegen en de rest van de dag op de bank gehangen tv/dvd kijken. Ik had hoofdpijn van de verstopte holtes en verkoudheid en buikpijn. Gisteravond eindelijk dan toch ongesteld geworden en nu nog meer buikpijn (werd er wakker van vanmorgen) en nog steeds een verstopt hoofd. Zal vandaag dus wel weer weinig van de bank afkomen. Zit nu alweer met mijn fleecedekentje op de bank. Ik lag zo te draaien en onrustig te zijn in bed dat ik er maar uit ben gegaan om mijn vriend niet wakker te maken.
Ik hoop voor je dat je baas nog even wacht met bellen. Maar zul je net zien, juist nu je even gen contact wilt, neemt hij contact op.
Marriss,
Ik denk dat iedereen hier herkenbaar is voor bekenden. Als je iemand kent, dan is het niet zo moeilijk om iemand hier te herkennen. Ik heb hier ooit aan de hand van één post mijn zus herkend en later ook een keer mijn schoonzus. We wisten van elkaar niet dat we hier kwamen (ik las toen bijna alleen maar, poste zeer zelden). Van mijn schoonzusje was nog best lullig, doordat ik haar hier herkende wist ik al ze zwanger was voor ze dat kwam vertellen. Ik schrijf hier onder een andere nick dan die mijn zus en schoonzus kennen (toen ik hier begin met schrijven wisten ze nog van niks), maar als ze dit toevallig lezen, dan herkennen ze me heus wel. Ook collega's of vriendinnen zullen me kunnen herkennen. Soms denk ik ook wel eens dat ik te herkenbaar ben, maar aan de andere kant schrijf ik hier niks wat niet waar is en als mensen me dan herkennen hoop ik dat ze me dat laten weten en discreet om gaan met de info die ze hier vinden.
Hoe voel je je nu verder? Heb je je er al een beetje bij neergelegd dat je weekendje weg in het water gevallen is?
Lentezon, bedankt voor je positieve verhaal. Mijn psych zegt ook dat ik er sterker uit zal komen, maar van een ervaringsdeskundige komt dat toch geloofwaardiger over dan van een 'boeken'deskundige (en daar bedoel ik niks negatiefs mee over psychologen).
Toffe, hoe was je visite? Kon je het een beetje volhouden?
Ak, ineens beter zijn, zal er helaas niet inzitten, maar geniet van je goede dagen en probeer een beetje energie te sparen voor de slechte dagen.
Annemie, ik hou me echt rustig dit weekend. Ik heb gister niet veel meer gedaan dan heel lang in een heel heet bad gelegen en de rest van de dag op de bank gehangen tv/dvd kijken. Ik had hoofdpijn van de verstopte holtes en verkoudheid en buikpijn. Gisteravond eindelijk dan toch ongesteld geworden en nu nog meer buikpijn (werd er wakker van vanmorgen) en nog steeds een verstopt hoofd. Zal vandaag dus wel weer weinig van de bank afkomen. Zit nu alweer met mijn fleecedekentje op de bank. Ik lag zo te draaien en onrustig te zijn in bed dat ik er maar uit ben gegaan om mijn vriend niet wakker te maken.
Ik hoop voor je dat je baas nog even wacht met bellen. Maar zul je net zien, juist nu je even gen contact wilt, neemt hij contact op.
Marriss,
Ik denk dat iedereen hier herkenbaar is voor bekenden. Als je iemand kent, dan is het niet zo moeilijk om iemand hier te herkennen. Ik heb hier ooit aan de hand van één post mijn zus herkend en later ook een keer mijn schoonzus. We wisten van elkaar niet dat we hier kwamen (ik las toen bijna alleen maar, poste zeer zelden). Van mijn schoonzusje was nog best lullig, doordat ik haar hier herkende wist ik al ze zwanger was voor ze dat kwam vertellen. Ik schrijf hier onder een andere nick dan die mijn zus en schoonzus kennen (toen ik hier begin met schrijven wisten ze nog van niks), maar als ze dit toevallig lezen, dan herkennen ze me heus wel. Ook collega's of vriendinnen zullen me kunnen herkennen. Soms denk ik ook wel eens dat ik te herkenbaar ben, maar aan de andere kant schrijf ik hier niks wat niet waar is en als mensen me dan herkennen hoop ik dat ze me dat laten weten en discreet om gaan met de info die ze hier vinden.
Hoe voel je je nu verder? Heb je je er al een beetje bij neergelegd dat je weekendje weg in het water gevallen is?
zondag 21 november 2010 om 09:41
Hoi Allemaal.
ja ik heb de visite goed doorstaan, waren maar met zijn 5e en dat scheelt ook weer he. aar het is goed gegaan, ben wel een beetje moe maar niet helemaal kapot en van slag.
vandaag dus de rest van de visite, ook een klein groepje en dat is familie, dan heb ik al makkelijker dat ik gewoon kan blijven zitten ofzo dat mijn moeder dan drinken enzo doet. man moest helaas werken vandaag dus die is er niet bij.
nou ik ga ff douchen en dan mijn taart afmaken.
tot later
ja ik heb de visite goed doorstaan, waren maar met zijn 5e en dat scheelt ook weer he. aar het is goed gegaan, ben wel een beetje moe maar niet helemaal kapot en van slag.
vandaag dus de rest van de visite, ook een klein groepje en dat is familie, dan heb ik al makkelijker dat ik gewoon kan blijven zitten ofzo dat mijn moeder dan drinken enzo doet. man moest helaas werken vandaag dus die is er niet bij.
nou ik ga ff douchen en dan mijn taart afmaken.
tot later
zondag 21 november 2010 om 10:32
Abc, klopt hoor, wat jij schrijft over die herkenbaarheid. Ik ben alleen wel eens bang dat bijv. een collega via het forum ontdekt dat ik al twee jaar zwanger probeer te worden...moet er niet aan denken, is niet echt iets wat ik met mensen deel. Mijn ouders, broer en twee vriendinnen weten het, en dat wil ik graag zo houden. Nou ja, weet ook niet of het zinvol is dat ik dit gedaan heb, maar zo 'vervuil' ik mn oude nick in ieder geval niet langer met prive informatie. En dat loepje is ook gewoon een rot functie hier vind ik.
Ik ben wel aardig rustig onder mijn verpeste weekend eigenlijk. Natuurlijk baal ik wel, vind het ook erg sneu voor mn vriend. Ben gewoon weer even met mn neus op de feiten gedrukt: ik heb nog een lange weg te gaan....
Ik ben wel aardig rustig onder mijn verpeste weekend eigenlijk. Natuurlijk baal ik wel, vind het ook erg sneu voor mn vriend. Ben gewoon weer even met mn neus op de feiten gedrukt: ik heb nog een lange weg te gaan....
zondag 21 november 2010 om 10:45
Hé, Annemie800, volgens mij schrijf je ook op een ander Topic waar ik ook ervaringen deel. Gaat over de baarmoederverwijdering. Ik heb EMDR gehad voor het niet in vervulling gaan van onze kinderwens en alle emoties die daarbij kwamen. Ik heb negen sessies nodig gehad om resultaat te kunnen voelen. Bij mij ging het d.m.v. de tikjes die je hoorde op de koptelefoon. Ik kon heel goed nare situaties terughalen. Het is heel confronterend geweest, maar ik vind dat ik er nu aardig mee om kan gaan en heb dus zelfs afgelopen zomer de stap genomen om de baarmoeder te laten verwijderen. Je moet er wel voor open staan en je kunt altijd een aantal sessies proberen. Succes !
zondag 21 november 2010 om 11:21
Marriss, die zwangerschapswens is bij mij ook iets waarvan ik hoop dat mensen dat niet vinden. Nu heb ik alleen in dit topic er een beetje over geschreven, dus iets minder makkelijk vindbaar dan jouw zwangerschapswens. Ik wil aan de ene kant ook niet dat mijn collega's het weten, maar aan de andere kant zullen ze straks als we een behandeltraject ingaan heus wel iets merken. Ik zal dan vast vaak naar het ziekenhuis moeten en dat kan ik echt niet voor ze verborgen houden. Mijn baas weet het al en ik denk dat ik het tegen die tijd wel aan twee kamergenoten ga vertellen. Mijn (schoon)ouders, broer, zus en twee vriendinnen weten het al dus die zullen hier niks lezen wat ze niet mogen weten.
Fijn dat je je verpeste weekend hebt geaccepteerd. De ups en downs zullen de komende tijd nog wel blijven, dat is juist het moeilijke aan een burnout, niks is meer te voorspellen of plannen.
Fijn dat je je verpeste weekend hebt geaccepteerd. De ups en downs zullen de komende tijd nog wel blijven, dat is juist het moeilijke aan een burnout, niks is meer te voorspellen of plannen.
zondag 21 november 2010 om 16:00
Toffe: Volgens mij ben je jarig toch? Of vergis ik me nu? In ieder geval: van harte gefeliciteerd.
Fijn dat je het verzorgen van je visite een beetje over kan laten aan je moeder. Ook leuk om te lezen dat je plezier beleeft aan het bakken van je taarten.
Marriss: Ik vind de herkenbaarheid soms ook wel lastig hoor. Aan de ene kant ben ik het met abc eens, dat ik niks schrijf wat niet waar is, of waar ik me voor zou moeten schamen. En als je open bent met je gevoelens, krijg je meestal ook meer begrip terug.Zeker met jullie zwangerschapswens kunnen mensen je misschien steunen of meer begrip voor je hebben, als ze weten dat het een hele spannende periode is. De andere kant is, dat inderdaad collega's niet alles hoeven te weten. Zeker bijvoorbeeld mijn nieuwe baas hoeft sommige dingen niet te weten.
Wat je weekendje betreft, wees niet te hard voor jezelf. Je hoeft het jezelf niet kwalijk te nemen, en je hoef jezelf niet te veronschuldigen to je vriend. Je had zelf ook liever weg gegaan, maar het is gewoon overmacht.
Lentezon: Ik had het gisteren idd al in de gaten, dat we elkaar "kenden" van het topic bmverwijdering. Fijn dat je wat meer wilde vertellen over Emdr. Bij mij hebben ze het aangeraden voor de verwerking van het ongeluk en de reanimatie. Maar als ik hoor hoe het werkt lijkt het me zo hocus pocus. Kan me haast niet voorstellen dat het zo simpel kan zijn. Dan is het toch fijn om ervaring te horen van anderen. Ik ga zo wie zo aan de psych vragen om een proef behandeling, dat weet ik ook beter wat het precies inhoud.
Lief/Ak: Gaat het goed bij jullie?
Hier heb ik een heerlijk rustige zondag, beetje opruimen, ga zo nog even mijn km lopen, had ik eigenlijk beter een uur geleden kunnen doen, toen scheen de zon nog. Nou ja, oordoppen in, lekker muziekje op, en gaan.
Fijn dat je het verzorgen van je visite een beetje over kan laten aan je moeder. Ook leuk om te lezen dat je plezier beleeft aan het bakken van je taarten.
Marriss: Ik vind de herkenbaarheid soms ook wel lastig hoor. Aan de ene kant ben ik het met abc eens, dat ik niks schrijf wat niet waar is, of waar ik me voor zou moeten schamen. En als je open bent met je gevoelens, krijg je meestal ook meer begrip terug.Zeker met jullie zwangerschapswens kunnen mensen je misschien steunen of meer begrip voor je hebben, als ze weten dat het een hele spannende periode is. De andere kant is, dat inderdaad collega's niet alles hoeven te weten. Zeker bijvoorbeeld mijn nieuwe baas hoeft sommige dingen niet te weten.
Wat je weekendje betreft, wees niet te hard voor jezelf. Je hoeft het jezelf niet kwalijk te nemen, en je hoef jezelf niet te veronschuldigen to je vriend. Je had zelf ook liever weg gegaan, maar het is gewoon overmacht.
Lentezon: Ik had het gisteren idd al in de gaten, dat we elkaar "kenden" van het topic bmverwijdering. Fijn dat je wat meer wilde vertellen over Emdr. Bij mij hebben ze het aangeraden voor de verwerking van het ongeluk en de reanimatie. Maar als ik hoor hoe het werkt lijkt het me zo hocus pocus. Kan me haast niet voorstellen dat het zo simpel kan zijn. Dan is het toch fijn om ervaring te horen van anderen. Ik ga zo wie zo aan de psych vragen om een proef behandeling, dat weet ik ook beter wat het precies inhoud.
Lief/Ak: Gaat het goed bij jullie?
Hier heb ik een heerlijk rustige zondag, beetje opruimen, ga zo nog even mijn km lopen, had ik eigenlijk beter een uur geleden kunnen doen, toen scheen de zon nog. Nou ja, oordoppen in, lekker muziekje op, en gaan.
zondag 21 november 2010 om 16:27
Abc: Jammer dat je je zo vervelend voelt, ik kan me voorstellen dat het heel dubbel voelt, dat je nu wel ongesteld bent. Aan de ene kant weet je weer waar je aan toe bent, maar aan de andere kan kan ik me voorstellen dat het toch weer een teleurstelling is. Laat je maar lekker even verwennen door vriend.
zondag 21 november 2010 om 19:01
Dat dubbele gevoel valt we mee, ik had van de week toch maar een test gedaan, dus ik wist al dat ik in ieder geval niet zwanger was. Ik kon niet langer wachten met testen omdat ik ivm mijn nieren vanaf zes weken zwangerschap onder controle bij de gynaecoloog moet en als ik zwanger was geweest dan was ik daar al overheen. Ik heb gewoon elke keer meer last van mijn ongesteldheid en deze keer is echt erg met heel veel buikpijn en hoofdpijn, maar ja, ik heb ook een hoofd vol snot en best een drukke week gehad met in ieder geval twee veel te korte nachten, dus zal wel een combinatie van dat alles zijn dat ik me nu niet lekker voel.
Vriend zorgt trouwens goed voor me, hij heeft gister pannenkoeken voor me gebakken, vandaag de boel opgeruimd in huis en hij heeft me het hele weekend voor de tv laten hangen met mijn programma's (niet allemaal zijn keuze).
Vandaag dus weer de hele dag op de bank gehangen. Net wel eten gekookt, maar verder niks gedaan. Ga strak lekker vroeg naar bed met een kruik en een boek of dvd'tje. Morgen heb ik weer fysio, maar als ik me morgenvroeg nog zo beroerd voel sla ik dat een keer over. Morgenmiddag naar de psych, heb ik nog niet echt zin in eigenlijk.
Vriend zorgt trouwens goed voor me, hij heeft gister pannenkoeken voor me gebakken, vandaag de boel opgeruimd in huis en hij heeft me het hele weekend voor de tv laten hangen met mijn programma's (niet allemaal zijn keuze).
Vandaag dus weer de hele dag op de bank gehangen. Net wel eten gekookt, maar verder niks gedaan. Ga strak lekker vroeg naar bed met een kruik en een boek of dvd'tje. Morgen heb ik weer fysio, maar als ik me morgenvroeg nog zo beroerd voel sla ik dat een keer over. Morgenmiddag naar de psych, heb ik nog niet echt zin in eigenlijk.
