Kinderen
alle pijlers
schoonmoeder als oppas..
zondag 28 november 2010 om 16:39
Hallo!
Ik heb jullie mening nodig;
5 weken geleden ben ik bevallen van een zoon. Mijn vriend heeft al een zoon (3,5). Om die reden zijn we dus al bekend met het fenomeen "oppas zoeken". Die oppas vonden we voorheen in de moeder van mijn vriend. Een lieve vrouw die veel voor haar kleinkinderen over heeft.
Maar mijn schoonmoeder heeft ook behoorlijk wat lichamelijke mankementen. Zo heb ik haar al eens naar het ziekenhuis moeten brengen omdat ze was gevallen in de badkamer en ze heeft ons al geregeld 's nachts wakker gebeld voor verscheidene gezondheidsklachten. (Uiteenlopend van galsteenaanval tot hartklachten/benauwdheid)
Toch hadden we tot van de week geen twijfel over haar oppasskilss. We lieten de zoon van vriend met een gerust hart achter, als we eventjes weg moesten. Let wel, voor een hele dag niet, maar voor een uurtje of drie/vier is prima. Ze genieten daar allebei van.
Nu hoorden via de zus van schoonmoeder dat ze geregeld flauwvalt. Dit wisten we dus helemaal niet. De oorzaak van het flauwvallen is tot vinden in psychische hoek; paniekaanvallen, hyperventilatie etc. Volgens de zus van schoonmoeder gebeurt dat wel een aantal keer per week. Ik schrok hier wel van. Sowieso omdat het dus helemaal niet goed blijkt te gaan met schoonmoeder op dat vlak en wij er niets vanaf wisten. Maar ook omdat ze soms komt oppassen en ze dan toch wel kon flauwvallen. En een kind, ongeacht leeftijd, is toch wel afhankelijk van zijn oppas.
Nu heb ik over een paar weken een afspraak, het zal ongeveer een paar uurtjes duren. Mijn vriend is dan werken en we hadden dan gedacht om schoonmoeder op te laten passen op onze zoon (5 wk oud dus, dan 8 wk). Maar na deze informatie twijfel ik daar enorm over. Sterker nog, het voelt absoluut niet goed.
Ook mijn vriend heeft zijn bedenkingen om haar te laten oppassen, maar we zitten beiden met een loyaliteit. Ze vindt het zo ontzettend leuk en geniet van het oppassen. Maar de angst dat ze zal flauwvallen wanneer wij er niet zijn en de kindjes afhankelijk van haar zijn, is ontzettend groot.
Nu hebben we dit gisteren voorzichtig ter sprake gebracht. Voorzichtig ja, omdat schoonmoeder zich ontzettend snel aangevallen voelt en dan niet meer aanspreekbaar (kan enorm blijven hangen in het negatieve; zie je wel, ik doe alles verkeerd, ik kan ook nooit iets goed doen, jullie gunnen mij niets)
En jawel, wat we verwachtten gebeurde ook: Schoonmoeder barstte in huilen uit toen ik haar vroeg of het klopt dat ze flauwvalt. Ze schoot direct in de verdediging dat ze het onder controle heeft. Toen mijn vriend aangaf dat we het dan toch wel eng vonden om haar te laten oppassen op twee kinderen die compleet afhankelijk zijn van haar zorg, werd ze kwaad en begon te schreeuwen. Het riedeltje zoals hierboven beschreven kwam naar voren en we probeerden haar te kalmeren. Maar het werkte niet en ze werd steeds bozer en liep tegen de hysterie (hyperventileren, met gierende uithalen huilen, gooien met de deuren). Ik schrok hier echt van, heb haar nooit op die manier meegemaakt. Uiteindelijk nam de spanning niet af en hebben vriend en ik ervoor gekozen om haar eventjes met rust te laten. Dit leek te helpen en ze belde gisteravond nog eventjes op. Nog steeds boos en verontwaardigd na wat we hebben gezegd.
Vanmorgen belde de broer van mijn vriend. Ook boos op ons na het voorval van gisteren. Hij vindt dat we haar gebruiken voor de lasten en dat het egoistisch is dat we haar niet meer laten oppassen omdat ze "maar"geregeld flauwvalt. Ik sta op zich nog steeds achter die beslissing, vindt het gewoon eng (stel je voor dat ze flauwvalt als ze de baby op haar armen heeft en de trap af komt) maar ben door de tirade van broer van vriend diep van binnen ook gaan twijfelen.
Blazen we het niet op, moeten we haar geen kans geven. Mijn vriend is heel resoluut; ze past niet op totdat ze dat flauwvallen echt onder controle heeft.
Ik baal van de situatie en ben heel erg benieuwd naar jullie mening.
Ik heb jullie mening nodig;
5 weken geleden ben ik bevallen van een zoon. Mijn vriend heeft al een zoon (3,5). Om die reden zijn we dus al bekend met het fenomeen "oppas zoeken". Die oppas vonden we voorheen in de moeder van mijn vriend. Een lieve vrouw die veel voor haar kleinkinderen over heeft.
Maar mijn schoonmoeder heeft ook behoorlijk wat lichamelijke mankementen. Zo heb ik haar al eens naar het ziekenhuis moeten brengen omdat ze was gevallen in de badkamer en ze heeft ons al geregeld 's nachts wakker gebeld voor verscheidene gezondheidsklachten. (Uiteenlopend van galsteenaanval tot hartklachten/benauwdheid)
Toch hadden we tot van de week geen twijfel over haar oppasskilss. We lieten de zoon van vriend met een gerust hart achter, als we eventjes weg moesten. Let wel, voor een hele dag niet, maar voor een uurtje of drie/vier is prima. Ze genieten daar allebei van.
Nu hoorden via de zus van schoonmoeder dat ze geregeld flauwvalt. Dit wisten we dus helemaal niet. De oorzaak van het flauwvallen is tot vinden in psychische hoek; paniekaanvallen, hyperventilatie etc. Volgens de zus van schoonmoeder gebeurt dat wel een aantal keer per week. Ik schrok hier wel van. Sowieso omdat het dus helemaal niet goed blijkt te gaan met schoonmoeder op dat vlak en wij er niets vanaf wisten. Maar ook omdat ze soms komt oppassen en ze dan toch wel kon flauwvallen. En een kind, ongeacht leeftijd, is toch wel afhankelijk van zijn oppas.
Nu heb ik over een paar weken een afspraak, het zal ongeveer een paar uurtjes duren. Mijn vriend is dan werken en we hadden dan gedacht om schoonmoeder op te laten passen op onze zoon (5 wk oud dus, dan 8 wk). Maar na deze informatie twijfel ik daar enorm over. Sterker nog, het voelt absoluut niet goed.
Ook mijn vriend heeft zijn bedenkingen om haar te laten oppassen, maar we zitten beiden met een loyaliteit. Ze vindt het zo ontzettend leuk en geniet van het oppassen. Maar de angst dat ze zal flauwvallen wanneer wij er niet zijn en de kindjes afhankelijk van haar zijn, is ontzettend groot.
Nu hebben we dit gisteren voorzichtig ter sprake gebracht. Voorzichtig ja, omdat schoonmoeder zich ontzettend snel aangevallen voelt en dan niet meer aanspreekbaar (kan enorm blijven hangen in het negatieve; zie je wel, ik doe alles verkeerd, ik kan ook nooit iets goed doen, jullie gunnen mij niets)
En jawel, wat we verwachtten gebeurde ook: Schoonmoeder barstte in huilen uit toen ik haar vroeg of het klopt dat ze flauwvalt. Ze schoot direct in de verdediging dat ze het onder controle heeft. Toen mijn vriend aangaf dat we het dan toch wel eng vonden om haar te laten oppassen op twee kinderen die compleet afhankelijk zijn van haar zorg, werd ze kwaad en begon te schreeuwen. Het riedeltje zoals hierboven beschreven kwam naar voren en we probeerden haar te kalmeren. Maar het werkte niet en ze werd steeds bozer en liep tegen de hysterie (hyperventileren, met gierende uithalen huilen, gooien met de deuren). Ik schrok hier echt van, heb haar nooit op die manier meegemaakt. Uiteindelijk nam de spanning niet af en hebben vriend en ik ervoor gekozen om haar eventjes met rust te laten. Dit leek te helpen en ze belde gisteravond nog eventjes op. Nog steeds boos en verontwaardigd na wat we hebben gezegd.
Vanmorgen belde de broer van mijn vriend. Ook boos op ons na het voorval van gisteren. Hij vindt dat we haar gebruiken voor de lasten en dat het egoistisch is dat we haar niet meer laten oppassen omdat ze "maar"geregeld flauwvalt. Ik sta op zich nog steeds achter die beslissing, vindt het gewoon eng (stel je voor dat ze flauwvalt als ze de baby op haar armen heeft en de trap af komt) maar ben door de tirade van broer van vriend diep van binnen ook gaan twijfelen.
Blazen we het niet op, moeten we haar geen kans geven. Mijn vriend is heel resoluut; ze past niet op totdat ze dat flauwvallen echt onder controle heeft.
Ik baal van de situatie en ben heel erg benieuwd naar jullie mening.
zondag 28 november 2010 om 16:42
zondag 28 november 2010 om 16:45
De manier waarop ze reageert zegt mij al genoeg. Hysterisch in plaats van er rustig over te kunnen praten. Je laat wel je kleine baby bij haar achter, dat moet in vertrouwen kunnen dat ze dat aan kan.
Niet doen zou ik zeggen, hoe sneu ook voor haar. Laat haar eerst naar zichzelf kijken en haar klachten onder handen nemen.
Niet doen zou ik zeggen, hoe sneu ook voor haar. Laat haar eerst naar zichzelf kijken en haar klachten onder handen nemen.
zondag 28 november 2010 om 16:47
zondag 28 november 2010 om 16:47
Ik snap jouw twijfel niet! Het gaat om het welzijn van je kind. Stel dat er iets zou gebeuren terwijl ze oppast...Dat vergeef je jezelf nooit! Ben het dus eens met je vriend. Maar hoop wel dat het niet betekend dat oma haar kleinkinderen nu niet meer (zo vaak) ziet. Kan je misschien voorstellen dat je haar helpt met het zoeken van een oplossing? Dat je bijvoorbeeld mee gaat naar de dokter of zo.
zondag 28 november 2010 om 16:51
zondag 28 november 2010 om 16:56
Oh en trouwens,mijn kinderen hebben ooit hunopa een epileptische aanval zien hebben tijdens het oppassen,is nu zeker 15 jaar geleden,maar ze vonden het doodeng te zien,en wisten zich totaal geen raad,........
Wil je je kindje daar aan blootstellen?Een oma die flauwvalt,en een kind en stiefkind dat in paniek raakt?
Wil je je kindje daar aan blootstellen?Een oma die flauwvalt,en een kind en stiefkind dat in paniek raakt?
zondag 28 november 2010 om 16:59
@Lotuzrose: Ik snap mijn twijfel ook niet. Gek he 
! Ik sta ontzettend achter mijn mening, ik vind het eng. Maar ergens vind ik het ook gewoon zielig. Wanneer ze komt oppassen, is het voor zoon van vriend echt een feestje. Er worden lekkere dingen gemaakt/gebakken/gekookt en zoon geniet van de onbedeelde en volledige aandacht van zijn oma.
Ja, die woede-uitbarsting. Allemachtig, die had ik niet zien aankomen hoor. Heb er ook slecht door geslapen, terwijl vriend heerlijk lag te ronken naast me en vanmorgen uitgerust en vrolijk wakker werd. Hij is standvastig en trekt zich niets aan van de boze uitbarsting van zijn moeder en het telefoontje van zijn broer legt hij gewoon naast zich neer alsof dat gesprek helemaal niet heeft plaatsgevonden.
Door jullie reacties ben ik weer bevestigd dat het echt niet opgeblazen wordt en weet ik weer waarom ik die mening heb.
Dank jullie wel!
! Ik sta ontzettend achter mijn mening, ik vind het eng. Maar ergens vind ik het ook gewoon zielig. Wanneer ze komt oppassen, is het voor zoon van vriend echt een feestje. Er worden lekkere dingen gemaakt/gebakken/gekookt en zoon geniet van de onbedeelde en volledige aandacht van zijn oma. Ja, die woede-uitbarsting. Allemachtig, die had ik niet zien aankomen hoor. Heb er ook slecht door geslapen, terwijl vriend heerlijk lag te ronken naast me en vanmorgen uitgerust en vrolijk wakker werd. Hij is standvastig en trekt zich niets aan van de boze uitbarsting van zijn moeder en het telefoontje van zijn broer legt hij gewoon naast zich neer alsof dat gesprek helemaal niet heeft plaatsgevonden.
Door jullie reacties ben ik weer bevestigd dat het echt niet opgeblazen wordt en weet ik weer waarom ik die mening heb.
Dank jullie wel!
zondag 28 november 2010 om 17:00
zondag 28 november 2010 om 17:03
@bresant; Tuurlijk is het sneu, zeker als je schoonmoeder zelf van mening is dat het prima kan. Maar ik denk dat ze zelf diep in haar hart ook wel weet dat het gewoon gevaarlijk is Maar dat dat ook voor haar niet leuk is om je dat te realiseren, ik kan me best indenken dat dat steekt, als oma zijnde.
Maar jij bent daar niet verantwoordelijk voor. Jij bent alleen verantwoordelijk voor het welzijn van je kind. Dat moet gewoon voorop staan, en ik denk dat je schoonmoeder dat ergens ook wel inziet
Maar jij bent daar niet verantwoordelijk voor. Jij bent alleen verantwoordelijk voor het welzijn van je kind. Dat moet gewoon voorop staan, en ik denk dat je schoonmoeder dat ergens ook wel inziet
zondag 28 november 2010 om 17:03
zondag 28 november 2010 om 17:04
R80: Ergens denk ik wel dat ik weet waarom ze niets zegt: Ze wéét dan namelijk dat ze niet meer mag oppassen.
In het verleden (toen vriend nog samen was met zijn ex) mocht ze niet oppassen van ex van vriend. Niet vanwege de lichamelijke ongemakken maar omdat ex en schoonmoeder niet met elkaar door een deur konden. Vriend heeft daar uiteindelijk bij neer moeten leggen.
Schoonmoeder is een vrouw met gebruiksaanwijzing (dat blijkt nu maar weer) maar is heel zorgzaam en lief voor haar kleinkinderen.
Maar dit had ik weer eventjes nodig, nogmaals dank. Kort maar krachtig
In het verleden (toen vriend nog samen was met zijn ex) mocht ze niet oppassen van ex van vriend. Niet vanwege de lichamelijke ongemakken maar omdat ex en schoonmoeder niet met elkaar door een deur konden. Vriend heeft daar uiteindelijk bij neer moeten leggen.
Schoonmoeder is een vrouw met gebruiksaanwijzing (dat blijkt nu maar weer) maar is heel zorgzaam en lief voor haar kleinkinderen.
Maar dit had ik weer eventjes nodig, nogmaals dank. Kort maar krachtig
zondag 28 november 2010 om 17:07
quote:bresant schreef op 28 november 2010 @ 16:59: Heb er ook slecht door geslapen, terwijl vriend heerlijk lag te ronken naast me en vanmorgen uitgerust en vrolijk wakker werd. Hij is standvastig en trekt zich niets aan van de boze uitbarsting van zijn moeder en het telefoontje van zijn broer legt hij gewoon naast zich neer alsof dat gesprek helemaal niet heeft plaatsgevonden.
Vraag eens aan hem hoe hij dat doet? Dat wil ik ook wel leren namelijk...
Of is ie gewoon na zoveel jaar wel wat gewend en raakt het hem niet meer?
Vraag eens aan hem hoe hij dat doet? Dat wil ik ook wel leren namelijk...
Of is ie gewoon na zoveel jaar wel wat gewend en raakt het hem niet meer?
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
zondag 28 november 2010 om 17:07
roodmetwittestippen:
Ze komt wekelijks in het ziekenhuis en is op elke afdeling bekend met een flink dossier. Ook bij de psycholoog voor wat ondersteuning bij het verwerken van een naar verleden. Maar dat is voor mij nooit een reden geweest om haar te laten oppassen. Een naar verleden betekent namelijk geen naar heden.
En Jorina; Je hebt helemaal gelijk. Ik moet ook denken aan het welzijn van mijn kind en dat staat voorop.
Ze komt wekelijks in het ziekenhuis en is op elke afdeling bekend met een flink dossier. Ook bij de psycholoog voor wat ondersteuning bij het verwerken van een naar verleden. Maar dat is voor mij nooit een reden geweest om haar te laten oppassen. Een naar verleden betekent namelijk geen naar heden.
En Jorina; Je hebt helemaal gelijk. Ik moet ook denken aan het welzijn van mijn kind en dat staat voorop.
zondag 28 november 2010 om 17:08
Ik snap het wel hoor, dat je schoonmoeder zo reageert. Laten we eerlijk zijn. Als je ouder wordt dan zijn er gewoon dingen die je niet meer kunt doen omdat je lichaam het niet aankan. Dat is natuurlijk vreselijk treurig... zeker als er iets is waar je zo van kan genieten. Pure onmacht van je schoonmoeder.
Van je zwager is het niet netjes. Welzijn van kinderen gaat altijd voor. Je moet je kinderen achterlaten in een veilige omgeving. Dat ben je aan ze verplicht.
En we hebben allemaal een gebruiksaanwijzing, niet alleen schoonmoeder. Het oppassen is er niet meer bij, maar misschien dan vaker een bezoekje ofzo van de kinderen? Lekker samen laten knutselen met jou erbij.
Van je zwager is het niet netjes. Welzijn van kinderen gaat altijd voor. Je moet je kinderen achterlaten in een veilige omgeving. Dat ben je aan ze verplicht.
En we hebben allemaal een gebruiksaanwijzing, niet alleen schoonmoeder. Het oppassen is er niet meer bij, maar misschien dan vaker een bezoekje ofzo van de kinderen? Lekker samen laten knutselen met jou erbij.
zondag 28 november 2010 om 17:11
Tonkje: Hij zag het wél aankomen, denk ik. Hij kent zijn moeder en broer al wat langer dan ik Hij had me al voorbereid, maar zo erg...nee. Ik ben wel wat gewend (werk in de psychiatrie) maar dit was wel heel bizar. Broer en moeder zijn overigens twee handen op één buik. Broer staat achter moeder, moeder staat achter broer. Prima, maar in dit geval niet echt realistisch.
zondag 28 november 2010 om 17:18
Allereerst vind ik het terecht dat je je schoonmoeder niet laat oppassen maar....
krijg wel het idee dat de vraag of ze af en toe flauwvalt alleen is gesteld mbt oppas skills en niet mbt bezorgdheid over haar gezondheid.Je zwager gaf aan dat jullie haar "gebruiken" voor de lasten dus ga er maar even vanuit dat hij ook bedoeld dat de conversatie niet over de gezondheid van je schoonmoeder gingen maar over haar mogelijkheden als oppas.
Heb je er al over nagedacht dat oma misschien nu heel erg bang is haar kleinkinderen veel minder te gaan zien?Blijkbaar hebben jullie een druk leven en gaan de kids naar oma als ze kan oppassen...hoeveel gaat ze de kinderen zien als ze dat niet meer kan/mag?
Misschien komt daar de felle paniekreactie vandaan?
Voor de goede orde...toen mijn bejaarde moeder niet meer halve nachten kon oppassen werd de kleinkinderen verboden naar oma te komen/gaan.Ze ziet ze nu nog maar heel weinig en heeft daar verdriet van.
krijg wel het idee dat de vraag of ze af en toe flauwvalt alleen is gesteld mbt oppas skills en niet mbt bezorgdheid over haar gezondheid.Je zwager gaf aan dat jullie haar "gebruiken" voor de lasten dus ga er maar even vanuit dat hij ook bedoeld dat de conversatie niet over de gezondheid van je schoonmoeder gingen maar over haar mogelijkheden als oppas.
Heb je er al over nagedacht dat oma misschien nu heel erg bang is haar kleinkinderen veel minder te gaan zien?Blijkbaar hebben jullie een druk leven en gaan de kids naar oma als ze kan oppassen...hoeveel gaat ze de kinderen zien als ze dat niet meer kan/mag?
Misschien komt daar de felle paniekreactie vandaan?
Voor de goede orde...toen mijn bejaarde moeder niet meer halve nachten kon oppassen werd de kleinkinderen verboden naar oma te komen/gaan.Ze ziet ze nu nog maar heel weinig en heeft daar verdriet van.
