Psyche
alle pijlers
Onzeker over geaardheid
woensdag 1 december 2010 om 18:34
Hallo allemaal, ik wist even niet waar ik dit verhaal precies kwijt kon. Ik ben 18 jaar, heb net een relatie van 2 jaar beëindigd. De reden was dat ik nog even wou genieten en ik voelde gewoon niet meer wat voor hem... eigenlijk weet ik niet zo goed wat ik voor hem voel (miss dus ook nog wel wat, maar het liep gewoon niet fijn, ik was nogal onzeker). Toen ik met hem had heb ik het laatste half jaar erg lopen twijfelen, ben gegroeid in het onzeker zijn. Ik vroeg mij bijvoorbeeld af: houd ik wel echt van hem? Dat heeft me zo erg gekweld dat ik daar niet meer mee kon leven.. het enige wat ik op dat moment voor mezelf kon doen is er een punt achter zetten. Misschien een verwarrend verhaal, maar goed.
Toen ik het uit had, begon ik mezelf af te vragen: wie ben ik nou eigenlijk? Wat voel ik? Met wie wil ik later oud worden? En jawel... op juist die vraag bleef ik plotseling steken. Ik heb nogal snel dat ik beren op de weg zie, dus ik ging meteen overal wat achter zoeken op de vraag: zou ik geen lesbi zijn? Ik werd werkelijk GEK bij deze gedachte. Ik kijk wel eens naar een mooi meisje, kan ook wel opgewonden van een schaars geklede vrouw raken, maar serieus; als ik hier niet bij nadenk, geniet ik er van als ik aandacht krijg van jongens en zo en het voornaamste; kan ik genieten! Nu vroeg ik mij af.. heeft elke puber zo zijn onzekerheden? Ik word er soms echt heeeel bang van.. niet leuk meer. Is het raar dat ik me dit afvraag? Tuurlijk niet, maar ik wil liever geen lesbi zijn. Nu heb ik ook dat als ik me in mijn hoofd afvraag: ben ik lesbi of hetero? Dan durf ik mezelf gewoon niet in een hokje te plaatsen. Ik word hierdoor heel erg angstig, want ik wist het altijd zeker. Waarom horen dit soort momenten erbij en wanneer houdt het op? Ik hoop dat ik hier "lotgenoten" kan treffen. Ook hoor ik graag verhalen over dat mensen dit hebben meegemaakt maar toch hetero bleken te zijn (ook al kan het bij mij anders zijn). Trouwens, om verwarring te voorkomen.. ik ben niet tegen lesbo's, absoluut niet, maar wil het zelf liever niet zijn. Voel me er niet zo prettig bij..
Niemand kan mij natuurlijk gerust stellen van; je bent het wel of je bent het niet, dat begrijp ik ook wel, maar ik wil toch een soort van lotgenoten treffen.
Toen ik het uit had, begon ik mezelf af te vragen: wie ben ik nou eigenlijk? Wat voel ik? Met wie wil ik later oud worden? En jawel... op juist die vraag bleef ik plotseling steken. Ik heb nogal snel dat ik beren op de weg zie, dus ik ging meteen overal wat achter zoeken op de vraag: zou ik geen lesbi zijn? Ik werd werkelijk GEK bij deze gedachte. Ik kijk wel eens naar een mooi meisje, kan ook wel opgewonden van een schaars geklede vrouw raken, maar serieus; als ik hier niet bij nadenk, geniet ik er van als ik aandacht krijg van jongens en zo en het voornaamste; kan ik genieten! Nu vroeg ik mij af.. heeft elke puber zo zijn onzekerheden? Ik word er soms echt heeeel bang van.. niet leuk meer. Is het raar dat ik me dit afvraag? Tuurlijk niet, maar ik wil liever geen lesbi zijn. Nu heb ik ook dat als ik me in mijn hoofd afvraag: ben ik lesbi of hetero? Dan durf ik mezelf gewoon niet in een hokje te plaatsen. Ik word hierdoor heel erg angstig, want ik wist het altijd zeker. Waarom horen dit soort momenten erbij en wanneer houdt het op? Ik hoop dat ik hier "lotgenoten" kan treffen. Ook hoor ik graag verhalen over dat mensen dit hebben meegemaakt maar toch hetero bleken te zijn (ook al kan het bij mij anders zijn). Trouwens, om verwarring te voorkomen.. ik ben niet tegen lesbo's, absoluut niet, maar wil het zelf liever niet zijn. Voel me er niet zo prettig bij..
Niemand kan mij natuurlijk gerust stellen van; je bent het wel of je bent het niet, dat begrijp ik ook wel, maar ik wil toch een soort van lotgenoten treffen.
Droom niet je leven, leef je dromen!!
woensdag 1 december 2010 om 18:41
Heb hier zelf geen ervaring mee. Heb dus geen ervaringstips voor je, behalve dat het tijd word denk ik dat je op onderzoek uit moet gaan. Alleen zo kan je er achter komen wat je geaardheid is. Bisexueel kan natuurlijk ook nog. Dan val je op beide sexen.
Lieve schat, als je iets bent en het niet wilt zijn word het de hoogste tijd om er over te gaan praten met een therapeut. (Half NL zit bij de peut, dus dat is niet iets heel geks)
Lieve schat, als je iets bent en het niet wilt zijn word het de hoogste tijd om er over te gaan praten met een therapeut. (Half NL zit bij de peut, dus dat is niet iets heel geks)
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
woensdag 1 december 2010 om 18:48
Tja, hoe kom je hier achter? Ik moet zelf zeggen dat het idee om iets sexueels met een vrouw te hebben mij totaal niet aantrekt, dus ben op zeker hetero. Als je je kan voorstellen dat je voost met een meisje, kun je vervolgens beslissen om te spelen met deze gevoelens. Je wereld ligt nog helemaal open. Maar iets zegt me dat je nu beren zoekt die er niet zijn, ik mis dus dat stukje extra aantrekkingskracht dat vrouwen op je hebben in je openingspost.
Onzekerheid in het algemeen pak je het beste aan door je heel bewust te zijn van wat je voelt, en voor de handigheid ook nog een beetje rekening houdt met je rationele afwegingen ten aanzien van bepaalde keuzes. Je moet met jezelf de rest van je leven verder, en je bent inmiddels oud genoeg om jezelf als referentie te nemen. Ik ga er hierbij wel van uit dat je een gezonde opvoeding hebt gehad waarop je je ook kunt baseren.
Onzekerheid in het algemeen pak je het beste aan door je heel bewust te zijn van wat je voelt, en voor de handigheid ook nog een beetje rekening houdt met je rationele afwegingen ten aanzien van bepaalde keuzes. Je moet met jezelf de rest van je leven verder, en je bent inmiddels oud genoeg om jezelf als referentie te nemen. Ik ga er hierbij wel van uit dat je een gezonde opvoeding hebt gehad waarop je je ook kunt baseren.
woensdag 1 december 2010 om 19:27
woensdag 1 december 2010 om 19:34
Ik denk dat het iets ingewikkelder ligt Ste. Je kan best door je opvoeding gruwelen van het idee, maar toch bi- of homosexueel blijken te zijn.
Nou vind ik het een beetje voorbarig om van 'op vrouwen vallen' te praten als je een keertje opgewonden raakt van een plaatje van een blote vrouw. Lijkt me dat er meer voor nodig is. Ik zou die term pas gebruiken als je fantaseert over vrouwen of verliefd wordt op een andere vrouw.
Nou vind ik het een beetje voorbarig om van 'op vrouwen vallen' te praten als je een keertje opgewonden raakt van een plaatje van een blote vrouw. Lijkt me dat er meer voor nodig is. Ik zou die term pas gebruiken als je fantaseert over vrouwen of verliefd wordt op een andere vrouw.
donderdag 2 december 2010 om 22:31
Hoi cster, ik snap je wel een beetje hoor. Of je nou 14, 18 of 40 bent, het kan heel verwarrend zijn als je niet meer helemaal zeker bent van je seksuele geaardheid.
Ik lees in jouw bericht vooral je angst om lesbisch te zijn. Dat vind ik oprecht akelig voor je, ik weet nog uit mijn eigen jeugd hoe rot dat voelt. Ik hoop dat de antwoorden op dit topic je al wat gerustgesteld hebben. Als het niet over gaat zou je er inderdaad voor kunnen kiezen om eens met iemand te gaan praten. Niet lachen, maar toen ik er zelf erg mee zat heb ik een keertje in pure paniek de kindertelefoon gebeld! Lekker laagdrempelig en anoniem.
Je vroeg om ervaringsverhalen. Wat mij destijds heel erg geholpen heeft is de gedachte dat seksuele geaardheid eigenlijk niet - of op zijn minst niet alleen - een kwestie van hokjes is. Het praat nu eenmaal wat makkelijker in termen van hokjes als hetero, lesbisch en bi, maar als het om je gevoelens gaat ligt het meestal wat genuanceerder.
Bijvoorbeeld, voor mijzelf is de vraag veel meer met wie ik een leven wil opbouwen dan moet ik mijzelf nu lesbisch of bi noemen. Ik vind mannen soms heel erg spannend/knap/opwindend/etc. Toch kan ik me alleen maar een leven met een vrouw voorstellen. Toen ik dat eenmaal door had, was het niet meer zo belangrijk welke naam het beestje had. De liefde van mijn leven is een vrouw. Voor het gemak noem ik mijzelf dus lesbisch.
Goed, misschien niet het soort ervaringsverhaal waar je om vroeg, maar misschien relativeert het jouw of ik ben hetero of ik ben lesbisch gedachte een beetje.
Ik lees in jouw bericht vooral je angst om lesbisch te zijn. Dat vind ik oprecht akelig voor je, ik weet nog uit mijn eigen jeugd hoe rot dat voelt. Ik hoop dat de antwoorden op dit topic je al wat gerustgesteld hebben. Als het niet over gaat zou je er inderdaad voor kunnen kiezen om eens met iemand te gaan praten. Niet lachen, maar toen ik er zelf erg mee zat heb ik een keertje in pure paniek de kindertelefoon gebeld! Lekker laagdrempelig en anoniem.
Je vroeg om ervaringsverhalen. Wat mij destijds heel erg geholpen heeft is de gedachte dat seksuele geaardheid eigenlijk niet - of op zijn minst niet alleen - een kwestie van hokjes is. Het praat nu eenmaal wat makkelijker in termen van hokjes als hetero, lesbisch en bi, maar als het om je gevoelens gaat ligt het meestal wat genuanceerder.
Bijvoorbeeld, voor mijzelf is de vraag veel meer met wie ik een leven wil opbouwen dan moet ik mijzelf nu lesbisch of bi noemen. Ik vind mannen soms heel erg spannend/knap/opwindend/etc. Toch kan ik me alleen maar een leven met een vrouw voorstellen. Toen ik dat eenmaal door had, was het niet meer zo belangrijk welke naam het beestje had. De liefde van mijn leven is een vrouw. Voor het gemak noem ik mijzelf dus lesbisch.
Goed, misschien niet het soort ervaringsverhaal waar je om vroeg, maar misschien relativeert het jouw of ik ben hetero of ik ben lesbisch gedachte een beetje.
vrijdag 3 december 2010 om 15:48
vrijdag 3 december 2010 om 16:17
Jeej! Nu ben ik ook eens ervaringsdeskundige! 
cster, ik denk dat je je veel te druk maakt..
Je kan niet van het ene op het andere moment meteen weten hoe je in elkaar steekt..
Heb bijna 4 jaar terug hetzelfde gedachte-probleem gehad..
Werd ineens verliefd op een vrouw, tenminste zo voelde het, en ik vond het eigenlijk helemaal niet leuk! Het is vooral even eng en je weet niet of je het wel moet zeggen en wat iedereen om je heen ervan vindt.
Ik denk ook dat niemand het in het begin leuk vindt om op dezelfde sekse te vallen! (Een vriend van mij die homo is zegt altijd dat als hij had mogen kiezen, hij liever als hetero geboren was..)
Na verloop van tijd wilde ik toch weten hoe ik nou precies in elkaar stak..
Heb wel wat vriendjes gehad in mijn puberjaren, maar de helft van die vriendjes bleken of homo te zijn of ik hield het toch niet met ze uit..
Toen heb ik dus toegegeven aan mij verliefdheid voor die vrouw en heb binnen 5 maanden mezelf veel beter leren kennen.
Dacht eerst dat ik hetero was, in de 5 maanden met die vrouw dacht ik lesbisch te zijn en nu heb ik al bijna 2 jaar een vriendin en weet nu dat ik biseksueel ben!
Gelukkig keek bijna niemand in mijn omgeving van me op, aangezien ik altijd 'vreemde' dingen uithaal.
Bijna iedereen heeft het ook geaccepteerd om me heen, behalve een vervelende oom die altijd al een hekel heeft aan alles wat 'anders' is..
Door verschillende relaties en veel geduld ben ik er dus achter gekomen hoe ik in elkeer steek.
Als je vragen aan me heb, mag je ze altijd stellen hoor!!
cster, ik denk dat je je veel te druk maakt..
Je kan niet van het ene op het andere moment meteen weten hoe je in elkaar steekt..
Heb bijna 4 jaar terug hetzelfde gedachte-probleem gehad..
Werd ineens verliefd op een vrouw, tenminste zo voelde het, en ik vond het eigenlijk helemaal niet leuk! Het is vooral even eng en je weet niet of je het wel moet zeggen en wat iedereen om je heen ervan vindt.
Ik denk ook dat niemand het in het begin leuk vindt om op dezelfde sekse te vallen! (Een vriend van mij die homo is zegt altijd dat als hij had mogen kiezen, hij liever als hetero geboren was..)
Na verloop van tijd wilde ik toch weten hoe ik nou precies in elkaar stak..
Heb wel wat vriendjes gehad in mijn puberjaren, maar de helft van die vriendjes bleken of homo te zijn of ik hield het toch niet met ze uit..
Toen heb ik dus toegegeven aan mij verliefdheid voor die vrouw en heb binnen 5 maanden mezelf veel beter leren kennen.
Dacht eerst dat ik hetero was, in de 5 maanden met die vrouw dacht ik lesbisch te zijn en nu heb ik al bijna 2 jaar een vriendin en weet nu dat ik biseksueel ben!
Gelukkig keek bijna niemand in mijn omgeving van me op, aangezien ik altijd 'vreemde' dingen uithaal.
Bijna iedereen heeft het ook geaccepteerd om me heen, behalve een vervelende oom die altijd al een hekel heeft aan alles wat 'anders' is..
Door verschillende relaties en veel geduld ben ik er dus achter gekomen hoe ik in elkeer steek.
Als je vragen aan me heb, mag je ze altijd stellen hoor!!
zaterdag 4 december 2010 om 10:06
Ik snap wat je bedoeld sambi, maar ik kan alleen niet zeggen dat ik dat heb. Ik weet niet wat het is.. maar ik heb eigenlijk geen eens een aanleiding om dat überhaupt te denken, of ik lesbisch ben en toch denk ik er soms over na en dan begin ik te piekeren, omdat ik het eigenlijk ook niet zo graag wil..
Ik neem aan dat de twijfels niet inhouden dat ik meteen lesbisch ofzo zou zijn? Mijn moeder zei tegen mij dat ik "voelen" en "denken" uit elkaar moet houden.
Ik neem aan dat de twijfels niet inhouden dat ik meteen lesbisch ofzo zou zijn? Mijn moeder zei tegen mij dat ik "voelen" en "denken" uit elkaar moet houden.
Droom niet je leven, leef je dromen!!
zaterdag 4 december 2010 om 19:24
Op deze leeftijd je al afvragen met wie je later oud wilt worden? Pffff, zou ik geen tijd aan verspillen.
Kijk gewoon wat je eventueel weer gaat voelen voor iemand, man of vrouw.
Die vraag ''houd ik wel echt van hem?' had ik ook bij mijn eerste vriendje en ik heb het na anderhalf jaar toen uitgemaakt.
Ga gewoon genieten, zoals je in het begin al zegt. Je hoeft je toch helemaal nergens op vast te leggen (of aan iemand)? Je bent nog zo jong!
Kijk gewoon wat je eventueel weer gaat voelen voor iemand, man of vrouw.
Die vraag ''houd ik wel echt van hem?' had ik ook bij mijn eerste vriendje en ik heb het na anderhalf jaar toen uitgemaakt.
Ga gewoon genieten, zoals je in het begin al zegt. Je hoeft je toch helemaal nergens op vast te leggen (of aan iemand)? Je bent nog zo jong!
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zondag 5 december 2010 om 10:06
Ja nou, weet je hoe dat komt? Ik heb dus een beste poos een vriend gehad, voelde me er op een moment gewoon niet meer zo fijn bij. De omstandigheden thuis zijn ook niet ideaal, wat er aan de hand is vertel ik liever niet.. maar de sfeer is daarom ook niet altijd tiptop en dat voel ik dan ook weer, ben een gevoelsmens.
Jij zegt dus gewoon: zie gewoon op wie je verliefd bent en plaats je zelf niet in een hoekje als hetero/lesbi/bi?
Jij zegt dus gewoon: zie gewoon op wie je verliefd bent en plaats je zelf niet in een hoekje als hetero/lesbi/bi?
Droom niet je leven, leef je dromen!!
zondag 5 december 2010 om 10:15
quote:cster schreef op 03 december 2010 @ 13:59:
Want ik vind mannen veel interessanter eigenlijk.. zie het later ook niet zitten met een vrouw of zo. Of klinkt dit weer raar?Nee, dat had ik vroegah ook. Maar dat kan veranderen. Ik ben nu heel happy met een (mijn) vrouw en moet er niet aan denken een relatie met een man te hebben.
Want ik vind mannen veel interessanter eigenlijk.. zie het later ook niet zitten met een vrouw of zo. Of klinkt dit weer raar?Nee, dat had ik vroegah ook. Maar dat kan veranderen. Ik ben nu heel happy met een (mijn) vrouw en moet er niet aan denken een relatie met een man te hebben.
