Kinderen
alle pijlers
Peuterpubers
dinsdag 28 december 2010 om 20:41
Zijn er moeders die me verhalen kunnen vertellen over hun ver-schrik-ke-lij-ke peuterpubers waarmee het toch nog goed kwam na een jaar (of langer)? Slinger ze maar om mijn oren!
Ik heb hier een peuterpuber thuis die me bijna tot waanzin drijft. Ondanks alle goede tips (zet 'm even in een hoekje, leg rustig vijfendertigduizend keer uit waarom iets niet goed is, goed gedrag prijzen en noem nog eens een zut van die pedagogisch verantwoorde dingen) die ik zo goed mogelijk toepas, lijkt hij met de dag lastiger te worden. Hij is ondeugend, eigenwijs, begint keihard te krijsen als zijn zusje hoest of moet huilen (dat laatste al anderhalf jaar, zucht), en ga zo maar door. De momenten dat het leuk met hem is, zijn inmiddels zo schaars dat ik blij ben als ik een dagje op mijn werk zit in plaats van met hem thuis.
Dit maakt mij ontzettend onzeker, en het is voor hem ook niet leuk als we hem alleen maar de godganse dag moeten corrigeren. Ik wil gewoon leuke dagen met mijn kinderen doorbrengen in plaats van de hele dag politie-agentje spelen, corrigeren, geduld bewaren of (soms ook ja) boos op hem worden. Voor mijn dochter (die een jaartje jonger is) is het ook niet leuk dat haar broer van 2 zoveel aandacht opeist, dat het de hele tijd maar om hem draait en dat zij er - voor mijn gevoel - bij inschiet. Ook al doe ik er veel aan om dat laatste te voorkomen door ze allebei evenveel aandacht te geven. En zij is echt een superlief, blij meisje, dus extra zielig. Wat doe ik niet goed? Is dit normaal? Hij wordt bijna drie, maar ik begin langzaam te vrezen dat dit niet normaal is.
Ik heb hier een peuterpuber thuis die me bijna tot waanzin drijft. Ondanks alle goede tips (zet 'm even in een hoekje, leg rustig vijfendertigduizend keer uit waarom iets niet goed is, goed gedrag prijzen en noem nog eens een zut van die pedagogisch verantwoorde dingen) die ik zo goed mogelijk toepas, lijkt hij met de dag lastiger te worden. Hij is ondeugend, eigenwijs, begint keihard te krijsen als zijn zusje hoest of moet huilen (dat laatste al anderhalf jaar, zucht), en ga zo maar door. De momenten dat het leuk met hem is, zijn inmiddels zo schaars dat ik blij ben als ik een dagje op mijn werk zit in plaats van met hem thuis.
Dit maakt mij ontzettend onzeker, en het is voor hem ook niet leuk als we hem alleen maar de godganse dag moeten corrigeren. Ik wil gewoon leuke dagen met mijn kinderen doorbrengen in plaats van de hele dag politie-agentje spelen, corrigeren, geduld bewaren of (soms ook ja) boos op hem worden. Voor mijn dochter (die een jaartje jonger is) is het ook niet leuk dat haar broer van 2 zoveel aandacht opeist, dat het de hele tijd maar om hem draait en dat zij er - voor mijn gevoel - bij inschiet. Ook al doe ik er veel aan om dat laatste te voorkomen door ze allebei evenveel aandacht te geven. En zij is echt een superlief, blij meisje, dus extra zielig. Wat doe ik niet goed? Is dit normaal? Hij wordt bijna drie, maar ik begin langzaam te vrezen dat dit niet normaal is.
dinsdag 28 december 2010 om 20:47
dinsdag 28 december 2010 om 20:49
herkenbaar. Bij ons heeft het ook best lang geduurd voor we uit die fase waren. Wij hebben op een gegeven moment zelfs hulp ingeroepen van het cb, om uit de negatieve spiraal te komen. Wat ons erg geholpen heeft, is de opvoedmethode "triple p" (positief opvoeden). Er is genoeg over te vinden op internet. Ze hebben ook een dvd, die vond ik prettiger dan de info op papier omdat je de concrete voorbeelden ziet en ook goed ziet op welke momenten het in jouw gezin "fout" gaat.
Als je wil, kopieer ik hem voor je en stuur ik hem wel op. Ik weet hoe wanhopig je je kan voelen wanneer het voelt alsof de negatieve momenten met je kind de boventoon voeren.
Als je wil, kopieer ik hem voor je en stuur ik hem wel op. Ik weet hoe wanhopig je je kan voelen wanneer het voelt alsof de negatieve momenten met je kind de boventoon voeren.
dinsdag 28 december 2010 om 20:50
Oei, o bekend. Hier is sinds een week of drie de term echt niet mama een veel gehoorde. Hij wil niet meer eten (boterhammen zijn vies), niet aan tafel zitten (ik ga spelen hoor), en geen tanden poetsen (ik hoef geen schonen tanden). Verder provoceert hij graag (beet vandaag lief in zijn been) en is hij stikjaloers op broertje van 6 mnd. Nee.....heerlijk die peuterpubers. Wij dachten er een maand of 2 geleden redelijk doorheen te zijn maar het is in volle hevigheid terug. Lekker ding, die puber van ons echt wel!
Slapen is goud
dinsdag 28 december 2010 om 20:51
Hmmm, klinkt pittig.....Maar niet twijfelen aan of dit 'normaal' is hoor. Het ene kind is ook gewoon pittiger dan het andere.
Ik herken wel wat peuterdwarsheid, en ik heb echt regelmatig tot 10 moeten tellen. Maar mijn ervaring is: alles is een fase.
Probeer zeker ook leuke dingen met hem te doen, niet de hele tijd mopperen, maar ook bijv. afleiden. En zeg ook eens wat leuks tegen hem anders wordt alleen maar vervelender, want negatieve aandacht is ook aandacht.
Mijn zoontje is nu bijna 4 en ik vind hem echt gematigder worden hoor! Dus er is hoop
Gaat jouw zoontje ook naar een peuterspeelzaal ofzo? Misschien moet ie ook gewoon wat uitdaging en een uitlaatklep hebben?
Ik herken wel wat peuterdwarsheid, en ik heb echt regelmatig tot 10 moeten tellen. Maar mijn ervaring is: alles is een fase.
Probeer zeker ook leuke dingen met hem te doen, niet de hele tijd mopperen, maar ook bijv. afleiden. En zeg ook eens wat leuks tegen hem anders wordt alleen maar vervelender, want negatieve aandacht is ook aandacht.
Mijn zoontje is nu bijna 4 en ik vind hem echt gematigder worden hoor! Dus er is hoop
Gaat jouw zoontje ook naar een peuterspeelzaal ofzo? Misschien moet ie ook gewoon wat uitdaging en een uitlaatklep hebben?
dinsdag 28 december 2010 om 20:52
bij mijn zoon werd het trouwens na de geboorte van mijn jongste "heftiger". Hij was toen bijna 3. Hij is nu bijna 4, en alle mensen die tegen mij gezegd hebben "wacht maar tot hij 4 is" hebben gelijk. Je kunt beter met hem overleggen, hij barst niet meer uit in woede als je hem een grens aangeeft. Echt superleuk is het nu.
dinsdag 28 december 2010 om 20:52
Bij mijn oudste duurde peuterpuberteit van nét 1 jaar tot ze haar eerste stappen over de drempel van de basisschool zette. Echt een omslag van peuterpuber naar een meisje waar soms een fatsoenlijk woord mee te wisselen valt en zich niet overal om hysterisch op de grond werpt.
Mijn jongste is sinds ze 2 is flink aan het P.Puberen en ik hoop van ganser harte dat bij haar ook de omslag komt bij het bereiken van de 4 levensjaren.
Hou vol! het valt echt niet mee maar het gaat ooit beter
Mijn jongste is sinds ze 2 is flink aan het P.Puberen en ik hoop van ganser harte dat bij haar ook de omslag komt bij het bereiken van de 4 levensjaren.
Hou vol! het valt echt niet mee maar het gaat ooit beter
dinsdag 28 december 2010 om 20:54
quote:krokusje schreef op 28 december 2010 @ 20:52:
bij mijn zoon werd het trouwens na de geboorte van mijn jongste "heftiger". Hij was toen bijna 3. Hij is nu bijna 4, en alle mensen die tegen mij gezegd hebben "wacht maar tot hij 4 is" hebben gelijk. Je kunt beter met hem overleggen, hij barst niet meer uit in woede als je hem een grens aangeeft. Echt superleuk is het nu.
Ja, herken ik! Je kunt nu gewoon overleggen enzo, zo leuk!
En niet gelijk meer zo driftig, heerlijk!
bij mijn zoon werd het trouwens na de geboorte van mijn jongste "heftiger". Hij was toen bijna 3. Hij is nu bijna 4, en alle mensen die tegen mij gezegd hebben "wacht maar tot hij 4 is" hebben gelijk. Je kunt beter met hem overleggen, hij barst niet meer uit in woede als je hem een grens aangeeft. Echt superleuk is het nu.
Ja, herken ik! Je kunt nu gewoon overleggen enzo, zo leuk!
En niet gelijk meer zo driftig, heerlijk!
dinsdag 28 december 2010 om 20:55
Krokusje, ik zie jou aanbod over de triple p methode. Ik zou die dvd ook graag willen zien, en wil je daar best voor betalen. Wil je mij anders een mailtje sturen naar lievelaure@live.nl
Groetjes sari
Groetjes sari
dinsdag 28 december 2010 om 21:01
Herkenbaar!!
Mij, of dochter, het is maar hoe je het bekijkt, hielp het erg door haar overal bij te betrekken. Haar het gevoel te geven dat ze haar mening mag en kan geven en dat die mening er toe doet.
Van te voren aankondigen wat het plan is die dag/ het dagdeel helpt ook.
En verder... hou je rustig, rustig, rustig/ alles is een fase/ ook dit gaat voorbij/ tellen tot 10 of verder indien nodig
Mij, of dochter, het is maar hoe je het bekijkt, hielp het erg door haar overal bij te betrekken. Haar het gevoel te geven dat ze haar mening mag en kan geven en dat die mening er toe doet.
Van te voren aankondigen wat het plan is die dag/ het dagdeel helpt ook.
En verder... hou je rustig, rustig, rustig/ alles is een fase/ ook dit gaat voorbij/ tellen tot 10 of verder indien nodig
dinsdag 28 december 2010 om 21:02
Hier ging het in golven. Oudste is nu net een maandje vier en sinds hij naar school gaat is hij ontzettend opgeknapt. En nu in de vakantie gaat het alweer wat minder. Peuterspeelzaal heeft hier ook een tijdlang goed geholpen. En soms was het ineens weer een paar maanden over en was hij een schatje, om daarna weer tijdelijk in een draak te veranderen.
De jongste begint nu ook al te puberen. Die is 21 maanden en werpt zich om het minste of geringste brullend ter aarde. Gelukkig heeft hij veel gevoel voor humor en krabbelt hij even later verongelijkt weer overeind als niemand reageert op z'n scene, om het vervolgens met een grapje of lief stemmetje nogmaal te proberen.
Ik ben zelf wat makkelijker geworden in de loop van de tijd. Inderdaad, niet overal een strijd van maken, soms is toegeven gewoon makkelijker. Ik vind het zelf alleen moeilijk om te bepalen wanneer ik wel en niet kan of moet toegeven. Je moet vaak in een paar tellen beslissen of je die strijd aangaat, en dat kan best wel consequenties hebben voor alle volgende keren dat het over dat onderwerp gaat, dus dan wil ik graag gelijk een goede keuze maken, zodat ik daarna consequent kan blijven in het toegeven of volhouden. En dat vind ik zelf erg lastig. Daardoor is nu bijv. het slaapritueel van de oudste belachelijk lang geworden en krijgen we dat er maar zeer moeilijk uit. Kijk daar dus wel voor uit bij het pick-your-battles-verhaal.
De jongste begint nu ook al te puberen. Die is 21 maanden en werpt zich om het minste of geringste brullend ter aarde. Gelukkig heeft hij veel gevoel voor humor en krabbelt hij even later verongelijkt weer overeind als niemand reageert op z'n scene, om het vervolgens met een grapje of lief stemmetje nogmaal te proberen.
Ik ben zelf wat makkelijker geworden in de loop van de tijd. Inderdaad, niet overal een strijd van maken, soms is toegeven gewoon makkelijker. Ik vind het zelf alleen moeilijk om te bepalen wanneer ik wel en niet kan of moet toegeven. Je moet vaak in een paar tellen beslissen of je die strijd aangaat, en dat kan best wel consequenties hebben voor alle volgende keren dat het over dat onderwerp gaat, dus dan wil ik graag gelijk een goede keuze maken, zodat ik daarna consequent kan blijven in het toegeven of volhouden. En dat vind ik zelf erg lastig. Daardoor is nu bijv. het slaapritueel van de oudste belachelijk lang geworden en krijgen we dat er maar zeer moeilijk uit. Kijk daar dus wel voor uit bij het pick-your-battles-verhaal.
..
dinsdag 28 december 2010 om 21:14
O, wat fijn om te lezen dat dit geen rare uitzondering is *opgelucht ademhaalt*
Krokusje; ja graag! Mail even naar laiste@mac.com als je wilt!
De strijd kiezen is al een goede, ik ben niet zo superstreng, maar ik hou wel een paar basisdingen aan waarin ik gehoorzaamheid verwacht, zoals niet je zusje slaan of pijn doen, geen spullen opzettelijk stukmaken en - pfff - even dertig seconden stil blijven staan om aan te kleden.
Leuke dingen doen blijf ik wel proberen ja, hoe moeilijk het soms ook is om gezellig te zijn! Tekenen, verven, kleien, wandelen, rennen, huppelen, duplogarages bouwen en nog veel meer doen we samen en dat is vaak ook wel leuk.
Hij gaat wel naar de PSZ, en dat kostte een hoop wen-tijd, maar gaat nu heel goed!
Ik geloof dat ik maar gewoon reikhalzend moet uitkijken naar het vierde jaar :-/
Krokusje; ja graag! Mail even naar laiste@mac.com als je wilt!
De strijd kiezen is al een goede, ik ben niet zo superstreng, maar ik hou wel een paar basisdingen aan waarin ik gehoorzaamheid verwacht, zoals niet je zusje slaan of pijn doen, geen spullen opzettelijk stukmaken en - pfff - even dertig seconden stil blijven staan om aan te kleden.
Leuke dingen doen blijf ik wel proberen ja, hoe moeilijk het soms ook is om gezellig te zijn! Tekenen, verven, kleien, wandelen, rennen, huppelen, duplogarages bouwen en nog veel meer doen we samen en dat is vaak ook wel leuk.
Hij gaat wel naar de PSZ, en dat kostte een hoop wen-tijd, maar gaat nu heel goed!
Ik geloof dat ik maar gewoon reikhalzend moet uitkijken naar het vierde jaar :-/
dinsdag 28 december 2010 om 21:17
dinsdag 28 december 2010 om 21:21
quote:sari1975 schreef op 28 december 2010 @ 20:55:
Krokusje, ik zie jou aanbod over de triple p methode. Ik zou die dvd ook graag willen zien, en wil je daar best voor betalen. Wil je mij anders een mailtje sturen naar lievelaure@live.nl
Groetjes sariis goed hoor. Mail je adres maar even naar vivakrokus op hotmail. Ik ga m'n best doen om het deze week te versturen (had nl ook iemand anders er 1 beloofd). Geldt ook voor TO trouwens, mail je adres maar naar dat account
Krokusje, ik zie jou aanbod over de triple p methode. Ik zou die dvd ook graag willen zien, en wil je daar best voor betalen. Wil je mij anders een mailtje sturen naar lievelaure@live.nl
Groetjes sariis goed hoor. Mail je adres maar even naar vivakrokus op hotmail. Ik ga m'n best doen om het deze week te versturen (had nl ook iemand anders er 1 beloofd). Geldt ook voor TO trouwens, mail je adres maar naar dat account
dinsdag 28 december 2010 om 21:23
Jaaaaaaaa, bleegh. Herkenbaar. Vooral nu het vakantie is en de peutergroep waar Madam 2 ochtenden speelt gesloten is.
Niet overal strijd over aangaan helpt hier ook. Wil geen muts/handschoenen aan/ sjaal om/sokken aan, dan maar niet. Ervaar zelf de koude handjes maar.
Vooral het zich overal mee bemoeien, jankbuien en op de grond werpen en het N-woord drijft mij zo nu en dan tot wanhoop.
Het gaat over, zegt men.
Niet overal strijd over aangaan helpt hier ook. Wil geen muts/handschoenen aan/ sjaal om/sokken aan, dan maar niet. Ervaar zelf de koude handjes maar.
Vooral het zich overal mee bemoeien, jankbuien en op de grond werpen en het N-woord drijft mij zo nu en dan tot wanhoop.
Het gaat over, zegt men.
dinsdag 28 december 2010 om 21:24
quote:Hangmat schreef op 28 december 2010 @ 21:20:
O Bergje, dát klinkt hoopvol! Wie weet komt het hier in huis dan ook ooit wel weer goed
Zeker weten! Het mooiste van alles is dat ze nu samen om hun "fratsen van vroeger" in een deuk kunnen liggen...
Af en en toe denk ik zelfs met weemoed terug aan de tijd dat ze nog afhankelijk van me waren. Dat hun kleine knuisjes de mijne zochten bij onzekerheden en dat ik "God" was in hun ogen.
Zucht........
O Bergje, dát klinkt hoopvol! Wie weet komt het hier in huis dan ook ooit wel weer goed
Zeker weten! Het mooiste van alles is dat ze nu samen om hun "fratsen van vroeger" in een deuk kunnen liggen...
Af en en toe denk ik zelfs met weemoed terug aan de tijd dat ze nog afhankelijk van me waren. Dat hun kleine knuisjes de mijne zochten bij onzekerheden en dat ik "God" was in hun ogen.
Zucht........
dinsdag 28 december 2010 om 21:39
Hier ook heel herkenbaar! En idd het gaat over...
wat ik deed:
- Pick your battles! als je overal wat van gaat zeggen voel je je idd alleen maar een politieagent
- negatief gedrag negeren.
- 's ochtends als je opstaat bedenken: vandaag ga ik er een leuke dag van maken! Klinkt heel gek ik weet het, maar bij mij hielp het vaak wel, je zorgt er zo voor dat je met een positieve gedachte de dag begint, en dan ben je minder geneigd om in dezelfde negatieve spiraal te komen. Jouw humeur is nl van grote invloed op het gedrag van je kind!
- ik heb een cursus Omgaan met peuters (of zoiets) gedaan via het CB, en die hielp ook goed om inzicht te krijgen in gedrag van peuters.
sterkte ermee!
wat ik deed:
- Pick your battles! als je overal wat van gaat zeggen voel je je idd alleen maar een politieagent
- negatief gedrag negeren.
- 's ochtends als je opstaat bedenken: vandaag ga ik er een leuke dag van maken! Klinkt heel gek ik weet het, maar bij mij hielp het vaak wel, je zorgt er zo voor dat je met een positieve gedachte de dag begint, en dan ben je minder geneigd om in dezelfde negatieve spiraal te komen. Jouw humeur is nl van grote invloed op het gedrag van je kind!
- ik heb een cursus Omgaan met peuters (of zoiets) gedaan via het CB, en die hielp ook goed om inzicht te krijgen in gedrag van peuters.
sterkte ermee!
dinsdag 28 december 2010 om 21:44
@ Bergje ooo dank! Hoop gloort 
duurt nog wel even. Ik wil ze ook niet gelijk groot hebben, alsjeblieft niet, maar een beetje meer die oren gebruiken, heeel soms, voor belangrijke dingen, dat zou zo fijn zijn! En niet meer die meekrijsbuien. Mijn trommelvliezen zijn allang stuk!
@nastik ochja, ook zo een. Ja, de dagen zonder PSZ zijn wel wat lang ja, zeker met dit weer en veel binnenzitten. Over wanten enzo maak ik ook geen druktes meer. Dat scheelt al aardig.
duurt nog wel even. Ik wil ze ook niet gelijk groot hebben, alsjeblieft niet, maar een beetje meer die oren gebruiken, heeel soms, voor belangrijke dingen, dat zou zo fijn zijn! En niet meer die meekrijsbuien. Mijn trommelvliezen zijn allang stuk!@nastik ochja, ook zo een. Ja, de dagen zonder PSZ zijn wel wat lang ja, zeker met dit weer en veel binnenzitten. Over wanten enzo maak ik ook geen druktes meer. Dat scheelt al aardig.
dinsdag 28 december 2010 om 22:04
Wat ik goed vind werken is om de peuter zich 'nodig' te laten voelen door 'belangrijke' klussen in huis te laten doen. Zoals koffiecupjes ordenen in de doos, of wc-rollen om de verticale houder te doen. En er dan een heel nummer van maken hoe goed het werk is uitgevoerd, bedanken voor de hulp etc. en een doosje rozijntjes geven omdat ze zo hard gewerkt heeft. Dat doet wonderen voor het humeur van de peuter.
Waarschijnlijk geldt voor ieder mens dat hij of zij liever 'nodig' is dan als 'last' wordt ervaren.
Waarschijnlijk geldt voor ieder mens dat hij of zij liever 'nodig' is dan als 'last' wordt ervaren.
dinsdag 28 december 2010 om 23:17
Sientje,
Dus je geeft toe?!
Ik maak ook niet overal strijd van maar ga ook niet toegeven!
Als ik zeg dat mijn kind nu die kleren aan moet doen, dan moet dat ook! en ga ik niet iets anders aan doen omdat hij/zij dat beter vind!
Ze moeten ook weten wie de baas is, het begint met kleding maar straks heb ik bij de supermarkt dat hij/zij liever chocola heeft dan rozijnen! (bijv)
Dan is toch het eind zoek!?
Dus je geeft toe?!
Ik maak ook niet overal strijd van maar ga ook niet toegeven!
Als ik zeg dat mijn kind nu die kleren aan moet doen, dan moet dat ook! en ga ik niet iets anders aan doen omdat hij/zij dat beter vind!
Ze moeten ook weten wie de baas is, het begint met kleding maar straks heb ik bij de supermarkt dat hij/zij liever chocola heeft dan rozijnen! (bijv)
Dan is toch het eind zoek!?
woensdag 29 december 2010 om 11:22
quote:Mieomij schreef op 28 december 2010 @ 22:04:
Wat ik goed vind werken is om de peuter zich 'nodig' te laten voelen door 'belangrijke' klussen in huis te laten doen. Zoals koffiecupjes ordenen in de doos, of wc-rollen om de verticale houder te doen. En er dan een heel nummer van maken hoe goed het werk is uitgevoerd, bedanken voor de hulp etc. en een doosje rozijntjes geven omdat ze zo hard gewerkt heeft. Dat doet wonderen voor het humeur van de peuter.
Waarschijnlijk geldt voor ieder mens dat hij of zij liever 'nodig' is dan als 'last' wordt ervaren.Dit is ook een goeie inderdaad! werkt hier ook goed..
Wat ik goed vind werken is om de peuter zich 'nodig' te laten voelen door 'belangrijke' klussen in huis te laten doen. Zoals koffiecupjes ordenen in de doos, of wc-rollen om de verticale houder te doen. En er dan een heel nummer van maken hoe goed het werk is uitgevoerd, bedanken voor de hulp etc. en een doosje rozijntjes geven omdat ze zo hard gewerkt heeft. Dat doet wonderen voor het humeur van de peuter.
Waarschijnlijk geldt voor ieder mens dat hij of zij liever 'nodig' is dan als 'last' wordt ervaren.Dit is ook een goeie inderdaad! werkt hier ook goed..
woensdag 29 december 2010 om 14:50
@ kwebbel en mieomij ooja, das ook een goede! Peuter mag hier wel vaak boodschapjes mee helpen inruimen (hahaha, nouja, dat helpt vaak niet veel, maar dat vindt ie inderdaad prachtig), was 'ophangen' en vaatwasser uitruimen. Maar die van de koffiecupjes en de wc rollen vind ik ook wel goeie!
Vind het dan weer wel lastig om mijn dreumesje van 1 ook iets te laten doen, vaatwasser komen toch vaak ietwat dure kopjes uit en madam is nogal een kluns... maar dan wilt ze ook heel graag helpen... Wasjes vindt ze nog niet zo interessant, dus dan hangt ze er een beetje bij. Das dan weer sneu voor haar. Misschien haar dan de koffiecupjes maar geven
Vind het dan weer wel lastig om mijn dreumesje van 1 ook iets te laten doen, vaatwasser komen toch vaak ietwat dure kopjes uit en madam is nogal een kluns... maar dan wilt ze ook heel graag helpen... Wasjes vindt ze nog niet zo interessant, dus dan hangt ze er een beetje bij. Das dan weer sneu voor haar. Misschien haar dan de koffiecupjes maar geven
