Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
woensdag 29 december 2010 om 11:52
woensdag 29 december 2010 om 12:42
Gedver, binnen een uur drie vriendinnen die bellen/smsen omdat ze langs willen komen vanmiddag....ik wil niet! Ik wil niks, ik wil rust, ik wil alleen zijn, en ik wil zeker niet praten over hoe het met me gaat, hoe ik me voel, en wat er allemaal wel niet gebeurd. Maar ik heb natuurlijk weer niet de ballen om ze dat te zeggen, dus ik neem mn telefoon niet op en stuur daarna een smsje met daarin een k*t smoes dat ik vanmiddag al wat heb. Om vervolgens weer te balen van mezelf dat ik zo doe...
Zucht!!
Zucht!!
woensdag 29 december 2010 om 12:46
Maris,
En als je dat nou eens bespreekbaar maakt op een dag dat je ze wel spreekt? Dus als ze een keer op de koffie komen als je er wel zin in hebt, en dat je dan iets zegt over deze dag? Dat je graag alleen wilde zijn en dat dat niet om hun gaat, maar om jou? Zou dat de drempel voor jou verlagen om de volgende keer "eerlijk" te zijn?
En als je dat nou eens bespreekbaar maakt op een dag dat je ze wel spreekt? Dus als ze een keer op de koffie komen als je er wel zin in hebt, en dat je dan iets zegt over deze dag? Dat je graag alleen wilde zijn en dat dat niet om hun gaat, maar om jou? Zou dat de drempel voor jou verlagen om de volgende keer "eerlijk" te zijn?
woensdag 29 december 2010 om 13:15
Echte vriendinnen zullen daar echt super veel begrip voor hebben. Misschien dat je kan aangeven, dat je gewoon even geen zin hebt om over je problemen te praten.
Maar dat je het wel fijn vind, als ze naar je willen luisteren als je daar wel behoefte aan hebt. Dat je het gewoon het liefste even zelf aan wil geven en nu te moe bent en daardoor graag even alleen wil zijn.
Soms stuur ik naderhand een sms of mail, waarin ik het probeer uit te leggen. Maar ja, ik ben zelf ook iemand die gewoon de telefoon niet oppakt....
Baal je nu het allermeeste, dat je het niet aan anderen toe durft te geven?
Maar dat je het wel fijn vind, als ze naar je willen luisteren als je daar wel behoefte aan hebt. Dat je het gewoon het liefste even zelf aan wil geven en nu te moe bent en daardoor graag even alleen wil zijn.
Soms stuur ik naderhand een sms of mail, waarin ik het probeer uit te leggen. Maar ja, ik ben zelf ook iemand die gewoon de telefoon niet oppakt....
Baal je nu het allermeeste, dat je het niet aan anderen toe durft te geven?
woensdag 29 december 2010 om 14:03
IIk weet het niet zo goed... het is wat dubbel. Vind het fijn dat ze aan me denken en wil ze dus niet kwetsen door te zeggen dat ik geen zin in ze heb. Maar ik wil ze ook niet afschrikken, ben bang dat de drempel voor hun hoger wordt om contact met me te zoeken als ik zeg dat ik wat anders heb, dan wanneer ik zeg dat ik het ff niet trek (zo zou het denk ik wel voor mij werken) Om die reden weet ik ook niet of ik het alsnog bespreekbaar ga maken. Nou ja, ik probeer nu maar te 'genieten' van mn rustdag... ook al voel ik me zo down als wat. Dat zal wel een combi zijn: naweeen van de kerst, spanning voor oud&nieuw, ongesteld en daardoor zere buik en rug... BLUGH!!!
Zo, genoeg geklaagd. Hoe is het met de rest vandaag?
Zo, genoeg geklaagd. Hoe is het met de rest vandaag?
woensdag 29 december 2010 om 14:23
Weet je wat vaak mijn grootste valkuil is?
Dat ik voor een ander ga invullen wat die denkt, terwijl ik dat helemaal niet weet. Ga me helemaal suf piekeren en voel me daarna vaak ontzettend rot. En ben dan ook nog eens ontzettend moe omdat ik weer eens te veel aan het piekeren ben geweest.
En achteraf blijkt dan ook nog eens dat die gedachten behoorlijk irrieëel waren.
Heb vanmorgen weer EMDR gehad. Was alleen veel te vroeg, ben nu al niet meer gewend om zo vroeg op te staan. Ahum... dat wordt wat als ik weer ga werken.
Ben daar eigenlijk nu al mee bezig, wat doe ik volgende week.
Er is helemaal niks te doen. Blijf ik dan thuis of ga ik toch nog een paar dagen aanwezig zijn op mijn werk?
Heb die woensdag weer EMDR en donderdag gewone therapie en daarna gelijk naar de bedrijfsarts.
Wil eigenlijk toch nog even naar de winkels. Ben weer eens vergeten om kerstkaarten te versturen en kan ze hier niet vinden. Ze zitten nog ergens verstopt in al mijn dichte verhuisdozen. Het wordt toch eens tijd, dat ik die eens ga uitpakken. Kan er alleen de energie nog niet voor vinden......
Dat ik voor een ander ga invullen wat die denkt, terwijl ik dat helemaal niet weet. Ga me helemaal suf piekeren en voel me daarna vaak ontzettend rot. En ben dan ook nog eens ontzettend moe omdat ik weer eens te veel aan het piekeren ben geweest.
En achteraf blijkt dan ook nog eens dat die gedachten behoorlijk irrieëel waren.
Heb vanmorgen weer EMDR gehad. Was alleen veel te vroeg, ben nu al niet meer gewend om zo vroeg op te staan. Ahum... dat wordt wat als ik weer ga werken.
Ben daar eigenlijk nu al mee bezig, wat doe ik volgende week.
Er is helemaal niks te doen. Blijf ik dan thuis of ga ik toch nog een paar dagen aanwezig zijn op mijn werk?
Heb die woensdag weer EMDR en donderdag gewone therapie en daarna gelijk naar de bedrijfsarts.
Wil eigenlijk toch nog even naar de winkels. Ben weer eens vergeten om kerstkaarten te versturen en kan ze hier niet vinden. Ze zitten nog ergens verstopt in al mijn dichte verhuisdozen. Het wordt toch eens tijd, dat ik die eens ga uitpakken. Kan er alleen de energie nog niet voor vinden......
woensdag 29 december 2010 om 14:31
Heb je niet iemand die je kan helpen met het uitpakken van die dozen Zonnestraaltje? Of wil je dat graag alleen doen? Ik weet niet of je ouders of broers/zussen hebt, maar dat zou wel een klusje zijn wat ik bijv. even met mn moeder zou doen.
en ja, invullen wat een ander denkt.... is herkenbaar. Want eigenlijk doe ik dat nu ook he? Ik zeg mensen af met een smoesje omdat ik denk dat zij denken dat...
Zojuist vriendin nummer 4 die smste of ze morgen langs kon komen. Ook die afgezegd met smoesje Maar ik zie haar vrijdag sowieso, dan heb namelijk een bepaalde verplichting waar ik heen moet/ga, en daar is zij ook (is maar een paar uurtjes, in de ochtend. Ga dan smiddags uitrusten, savonds gourmetten met vriend, en dan savonds nog even naar mn vrienden. Gisteren, vandaag en morgen niks, dus dat moet lukken. Denk ik. Hoop ik.)
en ja, invullen wat een ander denkt.... is herkenbaar. Want eigenlijk doe ik dat nu ook he? Ik zeg mensen af met een smoesje omdat ik denk dat zij denken dat...
Zojuist vriendin nummer 4 die smste of ze morgen langs kon komen. Ook die afgezegd met smoesje Maar ik zie haar vrijdag sowieso, dan heb namelijk een bepaalde verplichting waar ik heen moet/ga, en daar is zij ook (is maar een paar uurtjes, in de ochtend. Ga dan smiddags uitrusten, savonds gourmetten met vriend, en dan savonds nog even naar mn vrienden. Gisteren, vandaag en morgen niks, dus dat moet lukken. Denk ik. Hoop ik.)
woensdag 29 december 2010 om 15:09
Wel fijn, dat je zulke lieve vriendinnen hebt. Die gewoon allemaal graag naar je toe komen.
Goed, dat je nu even lekker rustig aan doet dan is het vrijdag vast wat beter vol te houden. Zeker ook omdat je wat rustmomenten er tussen hebt zitten.
Ik zeg altijd, dat ik gewoon even mijn schoonheidsslaapje ga doen. Dat maakt het wat luchtiger maar iedereen begrijpt wel wat ik bedoel.
Mmm.. die dozen, ze staan al sinds een half jaar op mij te wachten. Alleen was ik tijdens het verhuizen al zo aan het stressen, dat ik toen vergeten ben om op te schrijven wat erin zit. Hoezo erg.....hahahaha
Dat wordt dus echt iedere keer een leuke verrassing voor me.
Heb helaas geen broers of zussen en mijn ouders hebben geen goede gezondheid.
Goed, dat je nu even lekker rustig aan doet dan is het vrijdag vast wat beter vol te houden. Zeker ook omdat je wat rustmomenten er tussen hebt zitten.
Ik zeg altijd, dat ik gewoon even mijn schoonheidsslaapje ga doen. Dat maakt het wat luchtiger maar iedereen begrijpt wel wat ik bedoel.
Mmm.. die dozen, ze staan al sinds een half jaar op mij te wachten. Alleen was ik tijdens het verhuizen al zo aan het stressen, dat ik toen vergeten ben om op te schrijven wat erin zit. Hoezo erg.....hahahaha
Dat wordt dus echt iedere keer een leuke verrassing voor me.
Heb helaas geen broers of zussen en mijn ouders hebben geen goede gezondheid.
woensdag 29 december 2010 om 16:06
woensdag 29 december 2010 om 16:27
Marriss, kun je niet tegen je vriendinnen zeggen wat je hier net schreef, dat je het heel lief vind dat ze aan je denken en dat je op dit moment even geen energie hebt om met ze te theeleuten? Geen energie klinkt nog net even vriendelijker dan geen zin. Wel heel fijn dat je zoveel vriendinnen hebt die aan je denken.
Annemie, hoe was het winkelen? Is het gelukt om leuke kleren voor je dochter te vinden?
Toffe, hoe is het met je knie? Is er een oorzaak voor dat je nu die ontsteking hebt, of is dat gewoon een kwestie van pech?
Zonnestraaltje, heb je veel spullen gemist in de afgelopen maanden? Als je niks gemist hebt, dan zitten er blijkbaar geen belangrijke dingen in de onuitgepakte dozen. Dus lekker op zolder/schuur/waar dan ook zetten en uitpakken als je er een keer echt zin in hebt.
Margriet, hoe was het bij je vader? Ging het beter nu je maar één kind bij je had?
Lief, zo'n emotionele dag als jij 1e kerstdag hebt gehad kost gewoon zoveel energie, het is heel logisch dat je daar nu nog last van hebt. Op zo'n dag gebruik je je voorraad lepels voor de hele week .
Mijn moeder is vandaag geweest. We hebben gewiid en we hebben haar oude iPhone simlockvrij gemaakt zodat ik die kon testen. Ik weet nog niet of zo'n iPhone wel wat voor mij is hoor, wat onhandig te bedienen. Ik kon niet eens bluetooth contact maken met mijn oude samsung toestel. Nou heb ik daar even op gegoogled en dat schijnt vaker problemen te geven. Ik wil graag een nieuwe telefoon waarmee ik ook makkelijk op internet kan en twijfel tussen een iPhone en een Samsung Galaxy S. Heeft één van jullie ervaring met deze toestellen? Ik wou naar de winkel gister om daar te vragen en te testen, maar ik heb ooit de telefoon van mijn vriend ingepikt en mijn abonnement staat dus nog op zijn naam en die kan ik dus niet alleen verlengen/veranderen.
Annemie, hoe was het winkelen? Is het gelukt om leuke kleren voor je dochter te vinden?
Toffe, hoe is het met je knie? Is er een oorzaak voor dat je nu die ontsteking hebt, of is dat gewoon een kwestie van pech?
Zonnestraaltje, heb je veel spullen gemist in de afgelopen maanden? Als je niks gemist hebt, dan zitten er blijkbaar geen belangrijke dingen in de onuitgepakte dozen. Dus lekker op zolder/schuur/waar dan ook zetten en uitpakken als je er een keer echt zin in hebt.
Margriet, hoe was het bij je vader? Ging het beter nu je maar één kind bij je had?
Lief, zo'n emotionele dag als jij 1e kerstdag hebt gehad kost gewoon zoveel energie, het is heel logisch dat je daar nu nog last van hebt. Op zo'n dag gebruik je je voorraad lepels voor de hele week .
Mijn moeder is vandaag geweest. We hebben gewiid en we hebben haar oude iPhone simlockvrij gemaakt zodat ik die kon testen. Ik weet nog niet of zo'n iPhone wel wat voor mij is hoor, wat onhandig te bedienen. Ik kon niet eens bluetooth contact maken met mijn oude samsung toestel. Nou heb ik daar even op gegoogled en dat schijnt vaker problemen te geven. Ik wil graag een nieuwe telefoon waarmee ik ook makkelijk op internet kan en twijfel tussen een iPhone en een Samsung Galaxy S. Heeft één van jullie ervaring met deze toestellen? Ik wou naar de winkel gister om daar te vragen en te testen, maar ik heb ooit de telefoon van mijn vriend ingepikt en mijn abonnement staat dus nog op zijn naam en die kan ik dus niet alleen verlengen/veranderen.
woensdag 29 december 2010 om 17:58
Abc, dat is een goeie zeg. Ik heb geen energie klinkt inderdaad heel anders dan geen zin... die ga ik onthouden. Net als een schoonheidsslaapje doen!
Oh trouwens, ik heb een samsung galaxy S en vind het een geweldig toestel. Alles zit erop en eraan en makkelijk in gebruik. Het was even wennen natuurlijk, maar dat is met ieder toestel zo lijkt me. Alleen de accu gaat vrij snel als je 'm intensief gebruikt (veel op internet bijv.)
Annemie, heel benieuwd hoe het winkelen is gegaan, hopelijk was het een gezellige dag met je dochter.
Oh trouwens, ik heb een samsung galaxy S en vind het een geweldig toestel. Alles zit erop en eraan en makkelijk in gebruik. Het was even wennen natuurlijk, maar dat is met ieder toestel zo lijkt me. Alleen de accu gaat vrij snel als je 'm intensief gebruikt (veel op internet bijv.)
Annemie, heel benieuwd hoe het winkelen is gegaan, hopelijk was het een gezellige dag met je dochter.
woensdag 29 december 2010 om 19:28
abc,ik heb een iphone en ik vind hem geweldig. maar volgens mij lijken de samsung en i phone erg op elkaar, maar ik ken de samsung alleen van hoe ie er uit ziet, dus niet gebruikt. ikhebover de iphone geenklachten en zelfde als maris batterij is erg snel leeg, moet hem echt elke nacht opladen hoor anders is ie de volgende middag leeg. maar ikgebruik hm veel,mail checken ff forum checken hyves enzenz.
vandaag ben ik dood moe.zal wel van de spanning komen van gisteren.
ik denk dat de ontsteking in mn knie komtdoor de gladheid,verkeerdebeweeging gemaakt ofzo. heb er niet heel veel last van alleen als ik erg veel doe op eendag dan word ie erg dik en doet het pijn.
vandaag ben ik dood moe.zal wel van de spanning komen van gisteren.
ik denk dat de ontsteking in mn knie komtdoor de gladheid,verkeerdebeweeging gemaakt ofzo. heb er niet heel veel last van alleen als ik erg veel doe op eendag dan word ie erg dik en doet het pijn.
woensdag 29 december 2010 om 20:18
Hallo allemaal
Ik heb een heerlijke dag gehad. Het was zo leuk samen met mijn meissie. Ik kan aan alles merken dat ze ouder word, was echt winkelte in, winkeltje uit. En ik heb zo van haar lopen genieten, dat alleen dat me volgens mij al energie gaf.
Alleen al het feit dat ik weer van haar kan genieten.
We hebben 7 nieuwe shirts en twee broeken voor haar gekocht, dus voorlopig kan ze er weer even tegen. Ik kan wel merken dat ze wel steeds meer haar eigen smaak gaat krijgen, zo is alles waar ook maar een streepje roze aan zit, echt fout. Nu is het zo wiezo geen meisje meisje, dus het moet allemaal lekker stoer zijn, dus vooral geslaagd bij coolcat.
Voor mezelf ook nog een paar leuke dingetjes, bij h&m en miss etam, o.a zo een lekkere stoere poncho, dus kan er ook weer even tegen.
Marriss: Herkenbaar hoor, ik vind het ook nog steeds moeilijk om nee te zeggen. Wel fijn dat ze nog steeds niet vergeten zijn. Dat zou ik ze ook wel zeggen denk ik, idd wat de andere ook al zeggen, ik trek het nog niet, om een bakkie te doen, maar wat ben ik blij dat jullie nog steeds aan me denken.
Dan stimuleer je toch, dat ze wel contact met je blijven zoeken.
Margriet: Wat fijn dat je weer even in evenwicht bent wat afbouwen betreft. Als je af gaat bouwen merk je pas wat sommige medicijnen met je doen he? Ik moet nog een week, dan ben ik er als het goed is helemaal van af. Fijn dat de oudste aan het logeren is, heb je toch je handen wat meer vrij. Is het goed gegaan bij je vader?
Zonnestraaltje: Als er toch niets te doen is op je werk, zou ik me daar ook niet te druk over maken, ik denk dat je je energie nu beter even kan gebruiken voor je therapie. Zeker na zo een emdr behandeling kan ik me voorstellen dat je daar wel even van bij moet komen.
Lief: Het is echt niet gek dat je nu zo doodmoe bent, meis je hersens werken nu op topsnelheid, er zijn zoveel dingen die opeens in een ander licht komen te staan. En dat moet je wel verwerken. Geef het maar de tijd. Het komt wel goed.
Abc: Wouw, wat klinkt dat gezellig, zo een middag samen met je moeder. Welk spel speel je dan op de wii?
Ik heb trouwens een nokia E75. Zit zo een toetsenbordje op, is wel reuze handig om te internetten. Verder ben ik ook niet zo een ster in mobiele telefoons hoor.
Toffe: Ik denk idd dat het bezoekje van je baas toch meer gedaan heeft dan je denkt. Wanneer ga je voor het eerst sporten met je knie? Is het een idee om er zo een sportbrace om te doen? Dat geeft in ieder geval steun, en hij word misschien wat minder snel dik?
Ik heb een heerlijke dag gehad. Het was zo leuk samen met mijn meissie. Ik kan aan alles merken dat ze ouder word, was echt winkelte in, winkeltje uit. En ik heb zo van haar lopen genieten, dat alleen dat me volgens mij al energie gaf.
Alleen al het feit dat ik weer van haar kan genieten.
We hebben 7 nieuwe shirts en twee broeken voor haar gekocht, dus voorlopig kan ze er weer even tegen. Ik kan wel merken dat ze wel steeds meer haar eigen smaak gaat krijgen, zo is alles waar ook maar een streepje roze aan zit, echt fout. Nu is het zo wiezo geen meisje meisje, dus het moet allemaal lekker stoer zijn, dus vooral geslaagd bij coolcat.
Voor mezelf ook nog een paar leuke dingetjes, bij h&m en miss etam, o.a zo een lekkere stoere poncho, dus kan er ook weer even tegen.
Marriss: Herkenbaar hoor, ik vind het ook nog steeds moeilijk om nee te zeggen. Wel fijn dat ze nog steeds niet vergeten zijn. Dat zou ik ze ook wel zeggen denk ik, idd wat de andere ook al zeggen, ik trek het nog niet, om een bakkie te doen, maar wat ben ik blij dat jullie nog steeds aan me denken.
Dan stimuleer je toch, dat ze wel contact met je blijven zoeken.
Margriet: Wat fijn dat je weer even in evenwicht bent wat afbouwen betreft. Als je af gaat bouwen merk je pas wat sommige medicijnen met je doen he? Ik moet nog een week, dan ben ik er als het goed is helemaal van af. Fijn dat de oudste aan het logeren is, heb je toch je handen wat meer vrij. Is het goed gegaan bij je vader?
Zonnestraaltje: Als er toch niets te doen is op je werk, zou ik me daar ook niet te druk over maken, ik denk dat je je energie nu beter even kan gebruiken voor je therapie. Zeker na zo een emdr behandeling kan ik me voorstellen dat je daar wel even van bij moet komen.
Lief: Het is echt niet gek dat je nu zo doodmoe bent, meis je hersens werken nu op topsnelheid, er zijn zoveel dingen die opeens in een ander licht komen te staan. En dat moet je wel verwerken. Geef het maar de tijd. Het komt wel goed.
Abc: Wouw, wat klinkt dat gezellig, zo een middag samen met je moeder. Welk spel speel je dan op de wii?
Ik heb trouwens een nokia E75. Zit zo een toetsenbordje op, is wel reuze handig om te internetten. Verder ben ik ook niet zo een ster in mobiele telefoons hoor.
Toffe: Ik denk idd dat het bezoekje van je baas toch meer gedaan heeft dan je denkt. Wanneer ga je voor het eerst sporten met je knie? Is het een idee om er zo een sportbrace om te doen? Dat geeft in ieder geval steun, en hij word misschien wat minder snel dik?
woensdag 29 december 2010 om 20:29
Het was goed te doen nu bij mijn vader. Toch is en blijft ieder bezoek beladen. Elke keer krijg ik weer een trap na: 'Gaan jullie nu al weer weg? + sneu gezicht. Het is nooit goed genoeg. En tot mijn eigen verbazing heb ik dat vanmiddag maar eens tegen hem gezegd. Daar ben ik dan bijna 36 jaar voor! (ik heb nog nooit gehoord: 'Leuk dat jullie er waren'.)
Ik merk dat ik me nu toch weer druk ga zitten maken.
Mariss, lastig is dat he, om naar jezelf te luisteren. Misschien helpt het om andersom te denken. Zou jij het erg vinden als je vriendin liever heeft dat je een andere keer langs komt, omdat....?
Zonnestraaltje, invullen voor een ander, daar was ik ook een ster in. Hele scenario's spookten er door mijn hoofd. Inmiddels heb ik het wel wat afgeleerd, omdat het zo veel energie kost en mijn humeur er niet beter op werd. En ik realiseerde me dat mensen hun eigen dingen hebben en eigenlijk maar weinig met mij bezig waren, dus waarom zou ik me dan zo druk maken om die ander?
Ik merk dat ik me nu toch weer druk ga zitten maken.
Mariss, lastig is dat he, om naar jezelf te luisteren. Misschien helpt het om andersom te denken. Zou jij het erg vinden als je vriendin liever heeft dat je een andere keer langs komt, omdat....?
Zonnestraaltje, invullen voor een ander, daar was ik ook een ster in. Hele scenario's spookten er door mijn hoofd. Inmiddels heb ik het wel wat afgeleerd, omdat het zo veel energie kost en mijn humeur er niet beter op werd. En ik realiseerde me dat mensen hun eigen dingen hebben en eigenlijk maar weinig met mij bezig waren, dus waarom zou ik me dan zo druk maken om die ander?
woensdag 29 december 2010 om 20:30
Het was goed te doen nu bij mijn vader. Toch is en blijft ieder bezoek beladen. Elke keer krijg ik weer een trap na: 'Gaan jullie nu al weer weg? + sneu gezicht. Het is nooit goed genoeg. En tot mijn eigen verbazing heb ik dat vanmiddag maar eens tegen hem gezegd. Daar ben ik dan bijna 36 jaar voor! (ik heb nog nooit gehoord: 'Leuk dat jullie er waren'.)
Ik merk dat ik me nu toch weer druk ga zitten maken.
Mariss, lastig is dat he, om naar jezelf te luisteren. Misschien helpt het om andersom te denken. Zou jij het erg vinden als je vriendin liever heeft dat je een andere keer langs komt, omdat....?
Zonnestraaltje, invullen voor een ander, daar was ik ook een ster in. Hele scenario's spookten er door mijn hoofd. Inmiddels heb ik het wel wat afgeleerd, omdat het zo veel energie kost en mijn humeur er niet beter op werd. En ik realiseerde me dat mensen hun eigen dingen hebben en eigenlijk maar weinig met mij bezig waren, dus waarom zou ik me dan zo druk maken om die ander?
Ik merk dat ik me nu toch weer druk ga zitten maken.
Mariss, lastig is dat he, om naar jezelf te luisteren. Misschien helpt het om andersom te denken. Zou jij het erg vinden als je vriendin liever heeft dat je een andere keer langs komt, omdat....?
Zonnestraaltje, invullen voor een ander, daar was ik ook een ster in. Hele scenario's spookten er door mijn hoofd. Inmiddels heb ik het wel wat afgeleerd, omdat het zo veel energie kost en mijn humeur er niet beter op werd. En ik realiseerde me dat mensen hun eigen dingen hebben en eigenlijk maar weinig met mij bezig waren, dus waarom zou ik me dan zo druk maken om die ander?
woensdag 29 december 2010 om 20:46
Margriet: Je hoeft je niet schuldig te voelen dat je het gezegd hebt, het is juist hartsikke goed. Je bent volwassen, en je mag je grenzen aangeven.
Is je vader maar alleen? Het is logisch dat hij het gezellig vind, dat je er bent, (en dat vind hij, anders zou hij het niet erg vinden dat je weer al weggaat) Maar hij kan er zelf voor kiezen om minder afhankelijk te zijn van jou.
Is je vader maar alleen? Het is logisch dat hij het gezellig vind, dat je er bent, (en dat vind hij, anders zou hij het niet erg vinden dat je weer al weggaat) Maar hij kan er zelf voor kiezen om minder afhankelijk te zijn van jou.
woensdag 29 december 2010 om 21:00
quote:margrietalicia schreef op 29 december 2010 @ 20:30:
...
Het is nooit goed genoeg. En tot mijn eigen verbazing heb ik dat vanmiddag maar eens tegen hem gezegd. Daar ben ik dan bijna 36 jaar voor! (ik heb nog nooit gehoord: 'Leuk dat jullie er waren'.)
Ik merk dat ik me nu toch weer druk ga zitten maken.
...
Oh, dan hoef ik nog maar anderhalf jaar te wachten totdat ik ook zo wijs word
...
Het is nooit goed genoeg. En tot mijn eigen verbazing heb ik dat vanmiddag maar eens tegen hem gezegd. Daar ben ik dan bijna 36 jaar voor! (ik heb nog nooit gehoord: 'Leuk dat jullie er waren'.)
Ik merk dat ik me nu toch weer druk ga zitten maken.
...
Oh, dan hoef ik nog maar anderhalf jaar te wachten totdat ik ook zo wijs word
woensdag 29 december 2010 om 21:48
quote:margrietalicia schreef op 29 december 2010 @ 21:41:
Lief, en ik maar denken dat ik de enige was................
(die niet goed voor zichzelf op kan komen)
Mmm..... is dat ook niet één van de oorzaken van een burnout, niet goed je grenzen aan durven geven en ze daardoor steeds weer verleggen net zolang tot.......
Goed van je, dat je het nu wel tegen je vader hebt gezegd. Wat Annemie zegt, is helemaal waar. Je kan er ook op een andere manier tegen zijn opmerking aan kijken.
Komt de wijsheid echt met de jaren?
Gaat het bij mij dan ook nog goed komen
Lief, en ik maar denken dat ik de enige was................
(die niet goed voor zichzelf op kan komen)
Mmm..... is dat ook niet één van de oorzaken van een burnout, niet goed je grenzen aan durven geven en ze daardoor steeds weer verleggen net zolang tot.......
Goed van je, dat je het nu wel tegen je vader hebt gezegd. Wat Annemie zegt, is helemaal waar. Je kan er ook op een andere manier tegen zijn opmerking aan kijken.
Komt de wijsheid echt met de jaren?
Gaat het bij mij dan ook nog goed komen
woensdag 29 december 2010 om 21:56
Annemie, wat fijn dat je middagje winkelen zo leuk was. Goed gescoord zo te lezen en nog veel belangrijker, lekker genoten van je dochter. Super.
Margriet, heel goed dat je eindelijk eerlijk bent geweest tegen je vader. Was het nu wel iets beter te doen nu er maar één kind bij was?
Toffe, zo'n bezoek van je baas kost gewoon vreselijk veel energie het is heel logisch dat je daar nu heel moe van bent.
Ik ben er ook heel goed in om voor anderen te denken, maar ik merk gelukkig ook dat ik me dat steeds beter besef en daardoor wordt het wel beter en vraag ik gewoon wat anderen ergens van vinden. Dat levert soms wel verrassende antwoorden op trouwens, soms positief soms negatief.
Ik vond het van de iPhone vanmiddag vooral irritant dat alles via iTunes moet en dat er geen gewone mp3'tje op kunnen. Mijn vriend roept aldoor al dat een iPhone niks voor mij is en ik vrees dat hij gelijk heeft. Ik wil een telefoon met internet, maar het moet wel simpel blijven. Dat de accu snel leeg is, is volgens mij een 'probleem' van alle smartphones. Toffe, kun jij makkelijk iets via bluetooth versturen/ontvangen met jouw iPhone? Dat kan met die van mijn moeder dus echt niet, zowel haar oude 3g model niet, als haar nieuwe 4.
Vanmiddag hebben we Mario Party Wii gespeeld. Ik ben erg van de Mario spelletjes, dat zijn eigenlijk de enige spelletjes die ik op de Wii speel. De gewone 'simpele' spelletjes, Mario Galaxy is me al te moeilijk. Ik wil gewoon 2d spelletjes waar het duidelijk is wat ik moet doen en waar ik heen moet. Ik ga niet zo mee met mijn tijd geloof ik op dat gebied. Als ik zo'n nieuw spel speel waarin je gewoon vrij kunt rondlopen in een spel, dan kan ik echt zo'n paniekgevoel krijgen dat ik ook krijg als ik ergens ben met de auto en niet weet waar ik ben en waar ik heen moet (leve de TomTom, dat scheelt me heel veel stress in de auto).
Ik had gisteravond in bed ineens een inzicht waarom sommige dingen nu zo hard aankomen en me echt raken. Ook dingen waar ik me eerst nooit zo druk om kon maken. Ik had een enorme muur om mezelf heen gebouwd en doordat ik me nu open stel voor mezelf en mijn eigen gevoel beginnen er gaten in die muur te komen en komen sommige dingen echt heel hard binnen en doen me pijn, maken me boos, maken me verdrietig of maken me echt blij. Tot nu toe komen vooral de negatieve gevoelens beter binnen, maar heel af en toe komt ook de echte blijheid en ontroering echt binnen. Ik vind het fijn om te merken dat ik mijn gevoel begin te voelen en te herkennen, maar ik vind het ook wel moeilijk om daar mee om te gaan. Ik word makkelijker boos bijvoorbeeld, maar weet niet goed hoe ik daar mee om moet gaan (levert nu nog vaak tranen op). Ik ben snel ontroerd en ook dat kan de tranen los maken. Zodra ik echt iets voel, schiet ik ook snel vol of barst ik echt in tranen uit. Herkennen jullie hier iets van?
Zondag bijvoorbeeld, we waren bij mijn zus en mijn nichtje (die hangt momenteel erg aan haar mama) klom bij mijn vriend op schoot. Ze was niet echt in een goed humeur, maar kwam helemaal tot rust bij mijn vriend. Hij was lekker over haar rug aan het wrijven en ze kroop steeds dichter tegen hem aan. Ik vond dat zo mooi om te zien, ik kreeg er echt een brok van in mijn keel. Ze genoten er beide van en daar genoot ik dan weer van. Dat is voor mij zo'n nieuw gevoel, daar kan ik nog heel moeilijk mee om gaan.
Margriet, heel goed dat je eindelijk eerlijk bent geweest tegen je vader. Was het nu wel iets beter te doen nu er maar één kind bij was?
Toffe, zo'n bezoek van je baas kost gewoon vreselijk veel energie het is heel logisch dat je daar nu heel moe van bent.
Ik ben er ook heel goed in om voor anderen te denken, maar ik merk gelukkig ook dat ik me dat steeds beter besef en daardoor wordt het wel beter en vraag ik gewoon wat anderen ergens van vinden. Dat levert soms wel verrassende antwoorden op trouwens, soms positief soms negatief.
Ik vond het van de iPhone vanmiddag vooral irritant dat alles via iTunes moet en dat er geen gewone mp3'tje op kunnen. Mijn vriend roept aldoor al dat een iPhone niks voor mij is en ik vrees dat hij gelijk heeft. Ik wil een telefoon met internet, maar het moet wel simpel blijven. Dat de accu snel leeg is, is volgens mij een 'probleem' van alle smartphones. Toffe, kun jij makkelijk iets via bluetooth versturen/ontvangen met jouw iPhone? Dat kan met die van mijn moeder dus echt niet, zowel haar oude 3g model niet, als haar nieuwe 4.
Vanmiddag hebben we Mario Party Wii gespeeld. Ik ben erg van de Mario spelletjes, dat zijn eigenlijk de enige spelletjes die ik op de Wii speel. De gewone 'simpele' spelletjes, Mario Galaxy is me al te moeilijk. Ik wil gewoon 2d spelletjes waar het duidelijk is wat ik moet doen en waar ik heen moet. Ik ga niet zo mee met mijn tijd geloof ik op dat gebied. Als ik zo'n nieuw spel speel waarin je gewoon vrij kunt rondlopen in een spel, dan kan ik echt zo'n paniekgevoel krijgen dat ik ook krijg als ik ergens ben met de auto en niet weet waar ik ben en waar ik heen moet (leve de TomTom, dat scheelt me heel veel stress in de auto).
Ik had gisteravond in bed ineens een inzicht waarom sommige dingen nu zo hard aankomen en me echt raken. Ook dingen waar ik me eerst nooit zo druk om kon maken. Ik had een enorme muur om mezelf heen gebouwd en doordat ik me nu open stel voor mezelf en mijn eigen gevoel beginnen er gaten in die muur te komen en komen sommige dingen echt heel hard binnen en doen me pijn, maken me boos, maken me verdrietig of maken me echt blij. Tot nu toe komen vooral de negatieve gevoelens beter binnen, maar heel af en toe komt ook de echte blijheid en ontroering echt binnen. Ik vind het fijn om te merken dat ik mijn gevoel begin te voelen en te herkennen, maar ik vind het ook wel moeilijk om daar mee om te gaan. Ik word makkelijker boos bijvoorbeeld, maar weet niet goed hoe ik daar mee om moet gaan (levert nu nog vaak tranen op). Ik ben snel ontroerd en ook dat kan de tranen los maken. Zodra ik echt iets voel, schiet ik ook snel vol of barst ik echt in tranen uit. Herkennen jullie hier iets van?
Zondag bijvoorbeeld, we waren bij mijn zus en mijn nichtje (die hangt momenteel erg aan haar mama) klom bij mijn vriend op schoot. Ze was niet echt in een goed humeur, maar kwam helemaal tot rust bij mijn vriend. Hij was lekker over haar rug aan het wrijven en ze kroop steeds dichter tegen hem aan. Ik vond dat zo mooi om te zien, ik kreeg er echt een brok van in mijn keel. Ze genoten er beide van en daar genoot ik dan weer van. Dat is voor mij zo'n nieuw gevoel, daar kan ik nog heel moeilijk mee om gaan.
woensdag 29 december 2010 om 22:02
Ik ben nu echt van alles door mekaar aan het doen. Gaat weer lekker zo ...hahaha
Probeer Nanny McPhee te volgen, ondertussen af en toe spieken op het Viva forum en wil al een uur opstaan om wat drinken te pakken. Was net mijn frustratie op een positieve manier in een mail te verwerken omdat ik zoals gewoonlijk weer eens niet eens ben met de gang van zaken.
En ben eigenlijk ook gewoon moe van die sessie van vanmiddag. Gelukkig niet zo erg als de andere keren.....
Annemie, kleine meisjes worden echt al snel groot. Leuk dat je samen zo genoten hebt. Je hebt haar en jezelf lekker verwend.
Vind het trouwens wel pittig hoor, dat je ouders er niet meer zijn.
Toffe, hopelijk gaat die ontsteking snel weg. Zodat je weer als een jonge hert lekker alles kan doen wat je wil....
Lief, ben eigenlijk wel nieuwsgierig naar de andere mooie spreuken die er in je boekje staan. Of misschien heb je er zelf nog wel meer gevonden?
Abc, die verhuisdozen moet ik toch echt een keertje uit gaan pakken. Ben best wel veel kwijt. Heb nu één kamer gereserveerd als verhuisdozenkamer. Echt een puinhoop met dozen, die half open staan.
Wel grappig eigenlijk, dat we mekaar zo goed kunnen spiegelen. Ieder ander kunnen we helpen met de juiste woorden maar bij ons zelf word het al een stuk moeilijker.
Heb toen straks maar even online wat nieuwjaarskaarten gemaakt en daarbij een mooie wens gezet.
Had toch geen zin meer om nog naar de winkel te gaan.
Probeer Nanny McPhee te volgen, ondertussen af en toe spieken op het Viva forum en wil al een uur opstaan om wat drinken te pakken. Was net mijn frustratie op een positieve manier in een mail te verwerken omdat ik zoals gewoonlijk weer eens niet eens ben met de gang van zaken.
En ben eigenlijk ook gewoon moe van die sessie van vanmiddag. Gelukkig niet zo erg als de andere keren.....
Annemie, kleine meisjes worden echt al snel groot. Leuk dat je samen zo genoten hebt. Je hebt haar en jezelf lekker verwend.
Vind het trouwens wel pittig hoor, dat je ouders er niet meer zijn.
Toffe, hopelijk gaat die ontsteking snel weg. Zodat je weer als een jonge hert lekker alles kan doen wat je wil....
Lief, ben eigenlijk wel nieuwsgierig naar de andere mooie spreuken die er in je boekje staan. Of misschien heb je er zelf nog wel meer gevonden?
Abc, die verhuisdozen moet ik toch echt een keertje uit gaan pakken. Ben best wel veel kwijt. Heb nu één kamer gereserveerd als verhuisdozenkamer. Echt een puinhoop met dozen, die half open staan.
Wel grappig eigenlijk, dat we mekaar zo goed kunnen spiegelen. Ieder ander kunnen we helpen met de juiste woorden maar bij ons zelf word het al een stuk moeilijker.
Heb toen straks maar even online wat nieuwjaarskaarten gemaakt en daarbij een mooie wens gezet.
Had toch geen zin meer om nog naar de winkel te gaan.
woensdag 29 december 2010 om 22:08
Ik had gisteravond in bed ineens een inzicht waarom sommige dingen nu zo hard aankomen en me echt raken. Ook dingen waar ik me eerst nooit zo druk om kon maken. Ik had een enorme muur om mezelf heen gebouwd en doordat ik me nu open stel voor mezelf en mijn eigen gevoel beginnen er gaten in die muur te komen en komen sommige dingen echt heel hard binnen en doen me pijn, maken me boos, maken me verdrietig of maken me echt blij. Tot nu toe komen vooral de negatieve gevoelens beter binnen, maar heel af en toe komt ook de echte blijheid en ontroering echt binnen. Ik vind het fijn om te merken dat ik mijn gevoel begin te voelen en te herkennen, maar ik vind het ook wel moeilijk om daar mee om te gaan. Ik word makkelijker boos bijvoorbeeld, maar weet niet goed hoe ik daar mee om moet gaan (levert nu nog vaak tranen op). Ik ben snel ontroerd en ook dat kan de tranen los maken. Zodra ik echt iets voel, schiet ik ook snel vol of barst ik echt in tranen uit. Herkennen jullie hier iets van?
Om eerlijk te zijn herken ik alles. Als je je jezelf eenmaal hebt toegestaan om weer echt te mogen voelen, kan alles heel heftig zijn. Na een tijdje wen je er wel weer aan. Ik vond het heel bijzonder en merkte hoe dik die muur wel niet geweest was.
En dan die boosheid. Wat ben ik boos geweest. Woedend, soms zelfs agressief, die kant kende ik niet van mij zelf. Ik en de rest van de wereld.
Om eerlijk te zijn herken ik alles. Als je je jezelf eenmaal hebt toegestaan om weer echt te mogen voelen, kan alles heel heftig zijn. Na een tijdje wen je er wel weer aan. Ik vond het heel bijzonder en merkte hoe dik die muur wel niet geweest was.
En dan die boosheid. Wat ben ik boos geweest. Woedend, soms zelfs agressief, die kant kende ik niet van mij zelf. Ik en de rest van de wereld.
