Burnout?

Jullie kerstdagen klinken goed (op de eerste kerstdag van Lief na dan). Volgens mij hebben we deze kerst allemaal voor onszelf gekozen en gedaan waar wij ons goed bij voelen. We leren het nog wel eens .



Is het goed gekomen met je gourmet, Toffe?



Wij hebben gister een leuke dag gehad. De verjaardag 's morgens was best gezellig. Ik kan niet zoveel met die kant van de schoonfamilie, maar het viel me echt 100% mee. Op de een of andere manier ben ik zelf nu gewoon zo ontspannen en relaxed dat ik ook de minder leuke dingen veel beter kan verdragen. Normaal zat ik mezelf echt dagen van tevoren al op te vreten als we daarheen moesten, maar nu helemaal niet.



Ik zei gister nog tegen mijn vriend dat ik nu de laatste week echt het gevoel heb dat het goed gaat. Ik voel me licht en relaxed, licht voelen klinkt misschien heel raar, kan ook niet zo goed uitleggen wat ik daarmee bedoel, maar misschien snappen jullie het zo wel. We snappen hier immers zoveel dingen van elkaar die anderen misschien niet snappen.



Het kerstbuffet bij mijn zus gister was heerlijk en veel te veel. Er konden echt nog minstens zes mensen van eten volgens mij. Ze hadden allerlei kleine hapjes gemaakt, bladerdeeghapjes, miniquiches, salades, rauwkost vissandwiches, mini empanada. Echt heel lekker allemaal.



Komende dagen lekker rustig aan doen, beetje huishouden, nieuwe telefoon uitzoeken en uitproberen daarna en dan komend weekend lekker naar de zee. Vriend is helaas deze week toch aan het werk (hij zou vakantie hebben, maar deadline dus toch werken) dus ik heb alle rust om bij te komen van de kerst en me voor te bereiden op Oud & Nieuw.



Het sporten ging goed vanmorgen. Ik kon heel moeilijk mijn bed uitkomen en mijn neus zit nog steeds vol, maar ik kon alle cardio's goed volhouden en heb zelfs hogere weerstand gehaald dan anders. Was ik echt heel blij mee.



Gewone zoutoplossing of stomen werkt niet bij mij voor mijn verkoudheid. Ik heb neusspray van de huisarts en dat werkt wel, maar op de een of andere manier zit alles 's morgens zo vast en vol dat ik er wakker van word. In de loop van de dag gaat het wel beter gelukkig.

Gister was heerlijk, wat een contrast met eerste kerstdag. Heb de hele dag bij beetjes alles gesneden en in schaaltjes gedaan en voor elk recept de schaaltjes bij elkaar gezet dus toen we begonnen was het vrij eenvoudig. De terrine was goed gelukt Terrine en de soep was in één woord geweldig en heel simpel. Toen kwamen we in tijdnood want we wilden nog de Muppets kijken èn Home Alone, dus het hoofdgerecht hebben we samen gemaakt en daarna opgegeten voor de TV. De kaasplank kwam dus heel laat en omdat we zo gespreid aten, lustten we ook nog wel het toetje dat ik voor 1e kerstdag had gemaakt en waar ik heel veel van over had. Dus we begonnen met het eerste gerecht om half vijf en het toetje was pas om 2200 op. Maar heerlijk, zo ongedwongen. Als we trek kregen, maakten we het volgende gerecht, echt super.

Volgend jaar gaan we het weer doen.



De dag na Kerst vind ik altijd zo raar. Dan is er een soort van climax geweest en dan loop ik altijd een beetje te draaien, wat moet ik nu doen? Dit keer ben ik ook best wel moe dus het wordt wel flink hangen denk ik. Misschien nog even naar buiten maar misschien ook niet. Man is ook niet erg aktief dus lekker in trainingsbroek.



Dankjewel voor al julie medeleven over de 1e dag. Zelfs als je geen idee hebt wat er is gebeurd leven jullie mee, en dat is geweldig.

Maris? Recept van de bitterbal van jouw eerste Kerstdag?

Bitterbal met geitenkaas:



Goeie, stevige geitenkaas (ik heb die van president) prakken met tijm en pijnboompitjes. Balletjes van rollen ter grootte van een walnoot. Even op laten stijven in de vriezer. De ballen rollen in geklutst ei (op smaak gebracht met wat peper en zout) en daarna door de paneermeel. De gepaneerde ballen weer even op laten stijven in de vriezer. Dit paneer-ritueel in ieder geval nog twee keer herhalen, evt. zelfs 3x. Iedere keer de ballen tussendoor op laten stijven in de vriezer.

Daarna de ballen klaarmaken in de frituur in ong. 5 minuten. Nog 2 minuten in het mandje boven het warme vet laten hangen.

Sorry, druk met vanalles en nog wat. Nou ja, niets bijzonders eigenlijk, maar kreeg telefoon, en visite, moest stofzuigen, en moet me nu gaan aankleden want ga bij een vriendin eten en daar moet ik over een uurtje zijn. Kom vanavond weer, en dan uitgebreider

Veel plezier maris!

Dankjewel voor het recept, ziet er echt heel lekker uit. Is gisteren ook alles gelukt?



Margriet, wat goed dat je voor jezelf hebt gekozen. Dat neemt niemand je meer af!



Toffe, oud en nieuw blijven wij traditioneel thuis. De deur staat open voor eenieder die bij ons wil zijn, maar wij blijven thuis. Vaak komt er nog wel ineens een vriendin langs, en de buren kleven vaak nog even aan na 00.00. Komt wel goed.



Abc, fijn dat je toch nog redelijk kon bewegen vandaag ondanks je volle hoofd. Beterschap, hoe lang duurt dat meestal? Ook heel goed om te horen dat je voelt dat het nu echt echt echt beter lijkt te gaan.



annemie, je hebt dus toch een beetje kunnen genieten van de dagen waar je zo tegenop zag. Leuk, met van die kwieke oudjes erbij.



Ik heb niks gedaan vandaag, alleen een beetje afwas nog en een broodje gebakken. Man heeft gestofzuigd en dat was het. Straks ga ik de kliekjes opwarmen

Abc: Jammer dat je vriend toch moet werken, maar misschien voor jou wel beter. Dan kan je misschien beter je rust pakken? Bij ons is dat tenminste wel zo, als mijn man thuis is, gaan we toch sneller weer ergens heen of zo.

Weet je al welke telefoon je gaat kiezen?

Wat mij opviel in je verhaal is dat je zei dat je schoonfamilie meeviel. Ik heb al van een paar mensen gehoord dat ik anders geworden ben, milder. Kan het bij jou ook zoiets zijn, dus dat mensen zich ook anders naar jou toe opstellen?

Wat het ook is, het is in ieder geval fijn dat je een goede dag hebt gehad.



Toffe: Leuk dat het toch nog goed is gekomen. Ik begrijp je verhaal van oud en nieuw helemaal. Ik had dat dus heel erg met kerst, daarom was ik ook zo blij dat wij ook nog visite kregen. Want idd, alleen met je ouders is er geen klap aan. Ik kreeg 's avonds ook een hele dikke knuffel van mijn dochter, en ze fluisterde in mijn oor: Mam het was echt een kei leuke, gezellige dag. Daar doe je het dan voor he?

Grappig dat die van jou ook zo bezig is met vuurwerk. Wij doen het eigenlijk nooit. Omdat onze beesten het niet echt leuk vinden, maar voor haar had ik een kinderpakket gekocht. Komt ze van de week thuis, zegt ze: Mam ik mis nog rotjes! Wat denk je dan???

Wij blijven thuis met oud en nieuw, we kunnen onze dierentuin niet onbeheerd achter laten. (Hond, twee poezen en een papagaai) Mijn ouders zijn er idd niet meer. Mijn vader overleden toen ik acht was, en mijn moeder op mijn vijftiende.

Mijn man zijn ouders zijn er nog wel, maar daar heb ik niet zo veel mee, zijn nu ook op vakantie.



Marriss: Veel plezier met je vriendin!



Lief: Kan je het gebeuren van eerste kerstdag een beetje loslaten? Als ik het zo lees is het het niet waard om er nog gedachten aan te spanderen, maar helaas werkt dat meestal niet zo he?

Ik ben in ieder geval wel heel blij dat de tweede kerstdag wel een fijne dag is geweest.

Het voordeel van vrijdag een hele dag keuken is nu in ieder geval wel dat je alleen maar kliekjes op hoeft te warmen.



Ik ben vanmorgen naar pmt geweest. Was weer wel heftig. Ik vind het net als jullie allemaal heel moeilijk, als ik op een telefoontje of mailtje zit te wachten, als het dan niet komt. Ik kan me dan zo ongeloofelijk afgewezen voelen. Daar zijn we mee aan de slag gegaan. Ik heb dan het gevoel dat ik het niet waard ben om terug gebeld te worden ofzo. Dus of ik dan heel klein ben.

Ze heeft me heel hard tegen een kussen laten duwen, net zo lang totdat ik zelf voelde dat ik helemaal niet klein ben, en dat ik helemaal niet op mijn kop hoef te laten zitten. En dat ik er gewoon recht op heb om voor mezelf op te komen. Maar wel op een structurele volwassen manier.

quote:annemie800 schreef op 27 december 2010 @ 18:24:

Lief: Kan je het gebeuren van eerste kerstdag een beetje loslaten? Als ik het zo lees is het het niet waard om er nog gedachten aan te spanderen, maar helaas werkt dat meestal niet zo he?

Ik ben in ieder geval wel heel blij dat de tweede kerstdag wel een fijne dag is geweest.

Het voordeel van vrijdag een hele dag keuken is nu in ieder geval wel dat je alleen maar kliekjes op hoeft te warmen.





Fijn dat pmt je wel helpt, stukje bij beetje.



Ik probeer me vast te houden aan de inzichten die ik, ondanks de nare dag, wel heb gekregen en dat zijn echte eye-openers. Waarom ik conflicten vermijd, en dus altijd doe wat anderen willen (of wat ik denk dat ze willen), waarom ik altijd volledig over mijn grenzen ga voor externe waardering die ik toch niet krijg, dat soort dingen. Vreemd genoeg helpt me dat wel. Dat komt ook omdat ik gisterochtend een hele tijd met man heb zitten praten over het voorval, over hoe het voor mij (helaas) bekend terrein is, en over hoe hij zich heeft zitten verbazen.

En het feit dat mijn man ineens veel beter mijn gedrag kan begrijpen. Niet dat hij dat voorheen niet probeerde, maar hij heeft het nu zelf meegemaakt en hij snapt nu het gevoel dat erbij hoort.

Nou ja, vaag verhaal.

Annemie, zo jong al je beide ouders kwijt is heftig. Heb je het daar moeilijk mee? Het lijkt me dat dat een heel grote invloed op je jeugd heeft. Mijn vriend was 20 toen zijn vader overleed en dat heeft al heel veel impact.



Ergens vind ik het inderdaad niet zo erg dat vriend moet werken nu. Voor mij geeft dat wel meer rust, samen doen we toch veel meer. Voor hem is het niet zo goed denk ik. Hij heeft het zo druk en is aldoor zo moe als hij wel thuis is, dat ik me echt wel zorgen over hem maak. Hij heeft deze week ook al elke avond iets gepland, wel allemaal dingen die hij leuk vindt, maar in mijn ogen te veel voor nu. Als ik dat tegen hem zeg, dan zegt hij dat hij bewust nu doorgaat omdat hij instort als hij tot rust komt en dat vind ik een slecht teken. Hij is nu naar de bioscoop met zijn neefje (12 jr), ze zijn naar die film van de New Kids. Lijkt me vreselijk, maar vriend houdt daar wel van en neefje wou er ook heel graag heen.



Dat ik het minder erg vond bij mijn schoonfamilie ligt in dit geval echt aan mij volgens mij. We waren bij een tante van mijn vriend en zij was niks anders dan anders (een vreselijke zeur die zichzelf heel zielig vind), maar ik kon er gewoon beter tegen. Ik werd niet boos, irriteerde me niet, ik keek er na, luisterde braaf maar hoorde eigenlijk niet wat ze zei en liet het gezeur en de verwijten zo allemaal van me af glijden.



Ik lees vaak je verhalen over de pmt, maar ergens snap ik nog niet hoe het werkt. Wat maakt het dat jij je minder klein voelt door in een kussen te drukken? Je bewust worden van een lichamelijke reactie bij een moeilijk verhaal of slecht gevoel dat snap ik, maar sommige oefeningen die je beschrijft zijn voor mij redelijk vaag.



Wat ongelooflijk fijn dat je dochter zo blij was met hoe de kerstdagen verlopen zijn. Dat doet je enorm goed lijkt me.



Lief, het mag dan een vaag verhaal zijn uiteindelijk heb jij er zo te lezen wel positieve dingen uit gehaald en dan is het toch een beetje goed. Vandaag restjes is wel makkelijk, dat is dan weer het voordeel van uitgebreid koken, vaak is dat teveel en kun je er een dag extra van eten.



Mijn volle hoofd blijft meestal niet heel lang, vaak gaat het redelijk snel (binnen een week) over naar mijn longen, maar nu blijft het lang in mijn hoofd hangen. Mijn longen zijn tot nu toe schoon deze herfst/winter. Ik durf het haast niet 'hardop' te schrijven, maar het is wel zo. Het is jaren geleden dat ik om deze tijd van het jaar nog geen bronchitis gehad heb. De rust die ik nu heb doet mijn lichaam blijkbaar ook goed, mijn weerstand is beter dan het in jaren geweest is.



Toffe, verstandig dat je een afspraak hebt gemaakt bij de huisarts. Zo'n bult op je knie klinkt niet echt goed. Sport je nog? Kan het zijn dat je daarbij je knie overbelast hebt?



Leuk dat je kinderen zo genoten hebben van de kerst en aan de eettafel wilden eten. Vuurwerk vind ik ook altijd wat eng bij kinderen, maar met je vader erbij is er in ieder geval een volwassene bij en hij zal vast goed zijn kleindochter in de gaten houden.



Ik heb in de loop van de dag steeds meer hoofdpijn gekregen (blijkbaar heeft de drukte van afgelopen weekend dus toch nog wel invloed), dus ik heb niet veel meer gedaan vandaag. Ga straks dus vroeg naar bed en nu lekker voor de tv hangen. Morgen is er weer een dag, dan ga ik wel een poging doen om het huis weer netjes en schoon te krijgen.

Abc: Goed om te lezen, dat rust nemen zich ook positief uit in je lichamelijke klachten. Jammer dat het misschien van het weekend toch nog te druk is geweest, even weer een stap terug.

Dat mijn vader dood ging, vond ik niet zo erg, sterker nog het werd er voor ons wel beter op. Het was geen fijne man.

Mijn moeder mis ik wel heel erg, maar echt last heb ik er geloof ik niet meer van, het is nu bijna twintig jaar geleden. Het feit dat ik dus op mijn vijftiende alleen op de wereld stond, heeft er wel heel diep ingehakt, en dat is ook wel iets wat me nog steeds heel veel pijn kan doen.



Ik snap dat pmt heel vaag voor je klinkt, je moet het ook eigenlijk ervaren. De therapeut vraagt aan mij, waar ik in het hier en nu tegen aanloop. Ik zeg dan, zoals vanmorgen bijvoorbeeld dat ik me heel erg afgewezen voel als ik bijv niet teruggebeld word. Zij gaat dan doorvragen, wat voor gevoel ik daar bij krijg. Voor mij was het dus het gevoel dat ik in een hoek geduwd word. Zij heeft me dus letterlijk in die hoek geduwd, en me daarvandaan terug laten vechten.

Zij zegt dat je op deze manier beter met je gevoel om leert gaan, omdat je ook echt letterlijk voelt wat er gebeurt. Snap je het nog?





Lief: Tussen de regels door, kan ik wel een beetje snappen wat je bedoelt. Gelukkig dat het positieve er uit kan halen. Vind ik wel heel knap van je. Fijn ook dat je er met je man over kan praten. Bij mij is het idd ook zo, dat sommige dingen voor mijn man al lang duidellijk waren voordat ik ze inzag. Dat komt toch ook wel omdat zij er toch meer als buitenstaander naar kijken, terwiil wij onderdeel zijn van.

De pmt wordt zo wel iets duidelijker. Vooral door die laatste zin, je gevoel en de werkelijkheid komen bij elkaar. En daar leer je mee om gaan.



Op je vijftiende alleen op de wereld is heel jong. Gelukkig dat je er niet heel veel last van hebt. Dat het nog steeds pijn doet is heel logisch. Volgens mij blijft het altijd pijn doen om te beseffen dat je ouders er niet meer zijn, hoe lang geleden ze ook overleden zijn en hoe oud je ook bent.



Ik heb nog steeds last van mijn hoofd. Mijn keel en oor doen ook (weer) pijn, dus ik doe heel rustig aan de komende dagen en hoop heel hard dat ik niet echt ziek word. Ik heb me zo verheugd op een weekendje weg, ik wil daar niet ziek zijn/worden. Mijn twee weeekendjes weg dit jaar en de zomervakantie zijn allemaal min of meer verpest door ziekte (2x bo en 1x oorontsteking) en daar heb ik niet weer zin in.

Pfff... ik voel me helemáál niet oke. Weet gelukkig dondersgoed hoe het komt: vorige week de hele week spanning opgebouwd omdat ik vrijdagavond zoo graag mee wilde eten met de vriendengroep, vrijdag was dat natuurlijk op z'n hoogtepunt, daardoor enorme ruzie gemaakt met vent (mn tijdbom was ontploft) met als gevolg hoofdpijn, huilen, diarree... en dus besloten niet mee te gaan uit eten (teleurgesteld!) daarna nog die paniekaanval, met daar opvolgend 2 kerstdagen, gisteren kwam eerst een vriendin op de koffie, toen kwam mn broer even langs, tussendoor even stofzuigen en keuken schoonmaken, daarna bij vriendin eten waar ook nog weer twee (gezamelijke) vrienden spontaan langskwamen. Gisteravond dus met knallende hoofdpijn naar bed gegaan en slecht geslapen. Het is gewoon te veel!! Heb daarom nu drie dagen van RUST afgekondigd. Ben ook nog ongesteld geworden en heb onwijse buikkrampen en rugpijn. *zucht*



Heb tot 12u in bed gelegen, top 2000 luisteren. Nu in pyjama op de bank, beetje aanrommelen en luieren én top 2000 luisteren



Oh ja, ondertussen loop ik alweer spanning op te bouwen voor oud&nieuw. Ik weet namelijk niet wat ik moet... wij zijn altijd met onze vriendengroep bij elkaar, tussen de 30 en 40 man. Beginnen rond 21.00 uur met borrelen, muziek, dansen, feesten... en dat gaat normaal gesproken door tot een uurtje of 4, 5 in de ochtend. Nou ja, dat dát er dit jaar niet inzit is niet zo erg (tis altijd dodelijk vermoeiend maar oh zo gezellig...) maar ik zie het ook niet zitten om met z'n 2tjes thuis te zitten. Ik wil wel graag even heen, paar uurtjes, even mn vrienden een gelukkig nieuwjaar wensen, maar met de paniekaanval van afgelopen vrijdag in mn achterhoofd word ik alweer zenuwachtig bij het idee.

Oooohhww en nu zit ik alweer te huilen van de stress en ellende. Ik baal er zo van, ben er zo zat van....

Maris, speciaal voor jou even een

Het wordt je gewoon eventjes teveel. Goed van je, dat je nu ook even een paar dagen rust neemt. Je lichaam geeft nu ook aan, dat er teveel stress is.

Het is zo lastig als je zo graag zo veel meer wil doen, dan dat je nu aankan. En dan is het keuzes maken.... wat misschien helemaal niet zo leuk is.

Kan me wel voorstellen, dat je nu al druk aan het maken bent voor O&N. Ben je nog naar de huisarts geweest vanwege je paniekaanval? Misschien dat die wel goede tips kan geven hoe er mee om te gaan als dat nog een keer gebeurt.

Marriss, Het viel me al op dat je zo vreselijk veel deed. Doe de komende dagen maar echt heel rustig aan, dan kun je misschien een paar uurtjes weg met Oud & Nieuw.



Ik hang ook nog steeds in mijn badjas op de bank met laptop en tv, maar bij mij is dat vooral ivm snothoofd.

Abc: Misschien kan je het proberen los te laten, dat je echt niet ziek mag worden dit weekend. Alleen die gedachte kan je al zo veel energie kosten. Ik snap het wel hoor, zeker omdat je al een paar keer eerder af hebt moeten zeggen.



Marriss: De terugslag is idd niet zo heel gek. Iedereen die spontaan langs komt, is hartstikke gezellig, maar kost ook heel veel. En ik weet wel, als ik zo een paniekaanval gehad had, moest ik daar echt een aantal dagen van bij komen, omdat ik dan het gevoel had, dat ik een flink pak op mijn donder had gehad. (Zowel lichamelijk als geestelijk)

Verstandig dat je drie dagen rust afgekondigd hebt, nu ook jezelf er aan houden he?



Wat oud en nieuw betreft, moet je echt wel gaan, maar geen hele avond/nacht. Zeker met die paniekaanval in je achterhoofd is het belangrijk dat je gaat.

Klinkt misschien heel raar, maar als je er bang voor word kan je ze steeds vaker krijgen. Misschien een idee, dat je er pas om een uur of elf heengaat, dan valt het niet meer op dat jij er opeens bij bent, en misschien om een uur of een weer stilletjes weggaan. Dan heb je voor jezelf in ieder geval het gevoel dat je geweest bent.

Ik denk dat het wel verstandig is, om het van te voren goed te bespreken met je vriend, dat je bang bent dat het mis gaat, en wat je in dat geval wil dat hij doet.

Probeer goed je ademhaling onder controle te houden. Wat ook een idee kan zijn, is in overleg met je huisarts een oxazepam innemen, dat maakt je wat rustiger en relaxter, maar misschien is dat nu nog niet aan de orde.

Rustig aan meis. Het is dat je zover weg woont, anders zou ik zeggen, kom maar lekker samen hier naar toe.



Hier vandaag wel een rustige dag, Morgen ga ik samen met mijn dochter voor het eerst sinds hele lange tijd proberen echt een middag te winkelen. Moet wel, want ze is overal weer uitgegroeit. Ergens heb ik er zin in, maar toch vind ik het ook wel spannend. Zij verheugd zich er zo op, dat ik het echt vreselijk zou vinden, als ik na andrhalf uur moet zeggen dat we naar huis gaan. Ik zie wel hoe het gaat.

Het heeft hier net geregend, nu weer droog, dus ik ga eerst mijn km's weer maar lopen.

Annemie, de oxazepam is inderdaad een goeie, die hou ik in mn achterhoofd. Volgens mij heeft mn moeder daar nog wel wat van. Ik wil ook graag heen, om de reden die jij geeft, en omdat ik me anders zo kl*te ga voelen, ik thuis en al mn vrienden nog geen km verderop aan het feesten. Klinkt wat stom, maar ik vind het echt verschrikkelijk dat al die leuke dingen gewoon doorgaan zonder mij. De etentjes, uitstapjes, stapavonden, leuke dingen doen, spontane borrelavonden in de kroeg... dat mis ik enorm.

Ik heb het er best veel over met vriend, hij weet dat ik er tegenop zie en ook dat ik het wel wil proberen. Hij zegt ook steeds dat als het niet wil, we gewoon direct weer naar huis gaan. Ik had in de planning om net voor of net na middernacht binnen te glippen Misschien 'savonds even lekker kaasfonduen ofzo, beetje afleiding om de avond door te komen.



Abc, heel herkenbaar. Wij gaan over een paar weken op vakantie (10 dagen afrika) en ik zie daar ook tegenop, ik word vaak ziek op vakantie (diarree, overgeven, heb nogal gevoelige maag/darmen) en iedere keer als we nu op vakantie gaan maak ik me daar druk om. Ik merk nu ook dat als ik aan die vakantie denk, ik gedachtes heb als: lukt het me wel? en: als ik maar niet ziek word!! Ipv dat ik denk: wow ik ga lekker naar de zon, 10 dagen in de zon, luieren, zwemmen, lezen... Ik moet echt die knop proberen om te zetten in mn hoofd, anders lig ik van tevoren waarschijnlijk plat van de spanning en kunnen we alles annuleren. Ik probeer die knop om te zetten door op zoek te gaan naar tips en adviezen van hoe maag/darmklachten te voorkomen. Verder kijk ik foto's van de mooie stranden enzo

Ik hoop dat jij het ook een beetje los kan laten en kunt genieten van je uitstapje.



Annemie, lief je aanbod zal wel een gezellige boel worden als wij met z'n allen op oudjaarsavond bij elkaar gaan zitten, waarschijnlijk een heleboel tranen (én een heleboel herkenning)

veel plezier en succes met winkelen morgen, werkt wel een beetje als bij abc en mij he: probeer je niet te druk te maken dat je misschien na 1,5uur 'op moet geven', want alleen die gedachte al kost ook energie. Misschien is het een idee dat je, zodra je een dipje op voelt komen, even een rustig plekje zoekt in een brasserie en even gaat bijkomen met een kopje thee en een stuk appeltaart?



Abc, vervelend je snothoofd. Kan je wel slapen? De huis-tuin en keukenmiddeltjes werken bij jou niet zo goed toch?



Lief, hoe is het bij jou vandaag? De 'rare' afterkerstdag overleefd en het 1e kerstdaggebeuren wat naast je neer kunnen leggen?



Zonnestraaltje, nee ik ben niet naar de ha geweest na de paniekaanval... zou ik dat moeten doen denken jullie? Ik moet volgende week weer naar mw, dan ga ik het in ieder geval wel met haar bespreken.

Hoe is het met jou?



En toffe, houw aar joe toedeei?



Ik heb nu al een hele tijd last van mn schouders, rug en nek (vooral één schouder, trekt helemaal door in mn arm, heb ik al een paar weken, heel vervelend) Denk dat ik naar shiatsu ga hiervoor, heb ik wel eens vaker gehad en vond dat toen wel fijn (werkt met drukpunten) moet me er alleen nog even toe zetten om daarheen te gaan en te informeren.

Maris, ik vind de optie van Annemie heel goed: 2300 heen, 0100 weer weg, en dan met vriend afspreken dat hij om 0100 de jassen gaat pakken zodat je een stok achter de deur hebt.

Verder zou ik als ik jou was een dutje doen vooraf, van 2000 tot 2100 ofzo, beetje voorslapen kan geen kwaad en de avond gaat iets sneller voor je.

Rot is het he, dat je ook de leuke dingen moet laten staan. Helaas wordt een burnout niet alleen door je werk veroorzaakt, vaak is een druk sociaal leven ook trigger. Als ik je zo lees, heb je een heel druk sociaal leven, en je wilt het vast niet horen, maar ook dat kost bergen met energie.

Denk aan je lepels...



Abc, goed rusten en goed voor jezelf zorgen hoor. Het zou zo jammer zijn van je weekendje weg.....



annemie, hoe ging het shoppen?



Toffe, toch wel fijn dat er een aanwijsbare reden is toch, dat je last van je knie hebt. Dan kan je er tenminste wat aan doen. Moeilijk ook met je baas, op die manier kun je niet een vlijmscherp gesprek voeren, als hij zo poeslief doet. Frustrerend lijkt het me.



Hier een lekkere dag, ben de hele dag buiten geweest en nu wel rozig maar niet extreem moe (en dus chagrijnig) geworden. Overwinning op mezelf.

Ai, dat is inderdaad lastig dat ie ineens zo onaangekondigd belt en op de stoep staat... en dan ook nog poeslief doet terwijl je eigenlijk harstikke pissig bent. voor jou, kan me voorstellen dat je van slag bent. Wat is actieplan tav knie?



Lief, geniet van je goeie dag!

Vriend stelde net voor om oudjaarsavond samen te gaan gourmetten. Vind ik wel een goed idee. Geen moeilijkdoenerij, gewoon een gourmetpakket van de supermarkt, salade erbij en klaar. Ik zal ook even met vriend bespreken dat hij inderdaad maar om een bepaalde tijd de jassen moet gaan pakken, goeie tip!

Marriss: Dat je zo veel last hebt van je schouder, wat helemaal uitstraalt, klinkt wel heel bekend. Een vriendin van mij doet dan ook wel eens siathsu, maar de fysio vind ik voor de langere termijn wel fijner. Heb toch het idee dat het dan langer goed blijft gaan.

Ik vind het wel een goeie dat je mij met mijn eigen woorden terugfluit, wat morgen betreft. Stom he, dat als een ander het zegt het dan echt zo een eyopener kan zijn. Maar ik denk dat daarom dit forum zo goed werkt.



Toffe: Aan de ene kant fijn, dat je baas onverwachts kwam, kan je je er ook niet druk over maken. De andere kant is dat je nu misschien heel veel gedachten hebt, van ik had dit of dat willen zeggen.

Die knie blessure klinkt heftig, ging je nog steeds naar de sportschool? Is daar ook een fysio?

Bromazepam, is ook wel een heftig middel, moet je ze iedere dag slikken? Of alleen indien nodig? En wat was de achterliggende gedachte van je ha om een benzo voor te schrijven ipv antidepressieva?



Lief: Fijn dat je een fijne dag hebt vandaag, probeer het vast te houden. Ik ga morgen pas shoppen, met mijn dochter. Dus dan kan ik je pas vertellen hoe het gegaan is.



O ja marriss: Ik zou nu niet gelijk naar de ha gaan voor die paniekaanval, hij/zij kan er nu toch niks meer aan doen. Zeker wel bespreken volgende week met de mw.

Hier gaat alles prima. Onze oudste logeert bij opa en oma en dat is super voor haar en rustig voor ons. Het verschil tussen het hebben van een kind of twee vind ik erg groot.

Ik heb de rust in mijn lijf weer te pakken die ik voor het afbouwen van de Venlafaxine ook had, met het verschil dat mijn lijf nu ook nog eens heel licht voelt. (van 225 naar 37.5)

Vanmiddag brengen we een bezoek aan mijn vader. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan. Meestal kost me dat erg veel energie, omdat ik m'n aandacht zo moet verdelen over de kinderen en vader. Een normaal gesprek voeren is bijna niet mogelijk. Daar komt bij dat mijn vader klein behuisd is, de muren komen dan letterlijk en figuurlijk op mij af.

Even ego.

Ik ben zo vreselijk moe. Mijn ogen vallen bijna dicht. Kan mijn ene voet niet voor de andere krijgen. Niet echt chagrijnig hoor, maar zo vreselijk moe gewoon. Zou dat dan toch nog van gister komen? Of toch van emoties? 1e Kerstdag heeft een enorme impact op mij gehad, de luiken zijn van mijn ogen gevallen en jemig wat een indruk maakt dat op een mens.

Mensenkinderen. Ik wilde vandaag even naar de stad voor een nieuwe agenda maar dat wordt niks hoor. En de kapper komt ook wel een andere keer...... Ik word al moe als ik eraan denk dat ik eten moet maken vanavond....



En ik wil zo graag weer even aan het leven meedoen. Even buiten de deur, andere mensen spreken.