Relatie redden, hoe?

Ik weet niet wie van de 2 bij jullie het contact in stand houdt Mootje?

hoi brugge, mootje, muisje23, amygdala, pj, en anoniem1 (sorry als ik iemand vergeten ben) om even te refereren naar de titel van dit topic: mijn relatie kan helaas niet meer gered worden, maar ik heb wel jullie topic vanaf het begin al gevolgd en herken toch wel wat dingen, vandaar dat ik - als jullie het goed vinden - ook even van de gelegenheid gebruik maak om mijn verhaal te doen. Jullie geven elkaar zulke goede adviezen dat ik hoop dat jullie dat voor mij ook willen doen...

Afgelopen september hebben mijn inmiddels ex-vriend en ik na ruim 4 jaar relatie uitgesproken twijfels te hebben over of we met elkaar verder moeten. Ik heb toen aangegeven dat ik het graag nog een kans wilde geven (omdat ik wel een idee had waar de pijnpunten zaten en wat we daar aan konden doen. Hij was het eens met die punten) Ik heb toen ook aan hem gevraagd of er iemand anders was. Dat was niet zo zei hij. wel gaf hij aan tijd nodig te hebben om alles op een rijtje te zetten. Die tijd en ruimte heb ik hem gegeven: we woonden wel in hetzelfde huis, maar buiten de boodschappen deden we niets meer samen en we spraken (op zijn verzoek) niet over 'ons'. Ongeveer anderhalve maand later hadden we weer een gesprek en vroeg ik nogmaals of er iemand anders was. Toen bleek dat hij in het voorjaar/zomer intensief email contact had met een meisje/vrouw (ik ken haar ook) en ook een keer met haar had afgesproken en gezoend. Ook tijdens onze 'nadenk' periode had hij nog contact met haar (wel minder dan voorheen zei hij). Ik voelde me toen zo verraden! Om het 'vreemdgaan', maar vooral over het liegen daarover op zo'n cruciaal punt in onze relatiecrisis: ik geef hem ruimte om na te denken, maar ondertussen ontnam hij mij de kans op basis van volledige informatie hetzelfde te doen. Zo hebben we nog een tijdje doorgemodderd, waarbij hij niet wilde praten en ik me diep ongelukkig voelde van het 'verraad', zijn houding in het hele proces (passief) en ook mijn eigen twijfel of ik nog met hem verder wilde gaan. Uiteindelijk hebben we eind november weer gepraat en toen hij nogmaals aangaf 'de overtuiging' te missen heb ik op een gegeven moment gezegd dat we er dan maar mee moesten stoppen.

We wonen nu nog steeds samen in hetzelfde huis, ik ben bezig een appartement te kopen, sfeer is eigenlijk best ok, maar af en toe word ik overvallen door gevoelens van boosheid (over zijn contact met die ander, over het feit dat hij NIETS maar dan ook NIETS heeft gedaan om onze relatie een kans te geven. Dat geeft hij zelf ook toe trouwens, dat hij niets heeft gedaan) en teleurstelling en jaloezie (op 'de ander' met wie hij nu hoogstwaarschijnlijk een relatie gaat beginnen). Die laat ik echter zo min mogelijk aan hem merken. En ik wil me ook niet zo voelen: ik wil verder!!

Ik vind het zo rot! Ik ben 31 en wil zo graag een man en kinderen en in plaats daarvan moet ik weer helemaal opnieuw beginnen Ben zo ontzettend bang dat ik nooit meer iemand anders ontmoet en word echt gek bij het idee dat hij straks vrolijk verder gaat met 'haar'. Andere momenten probeer ik mezelf te troosten met de gedachte dat ik niet eens zou moeten willen samen zijn met iemand die NUL moeite doet om onze relatie te redden (maar die momenten duren helaas maar kort...).

Ik weet eigenlijk ook niet zo goed wat ik hiermee wil, maar hoop dat iemand van jullie toch iets 'opbeurends' ofzo kan zeggen of een tip heeft om dit af te sluiten. Ben ook wel benieuwd hoe erg jullie het verhaal van 'de ander' zouden vinden.

groetjes en welterusten!

Lief Vuurvliegje,

Ik zie dat het je nog steeds hoog zit. Ik vind het heel naar dat je je zo voelt.

Dat jullie nog steeds in hetzelfde huis wonen helpt waarschijnlijk niet.



Je zegt dat je verder wil. Het klinkt heel simpel, maar DOE DAT DAN!

Het voelt niet zo, maar hoe het nu met je gaat is een keuze. Je ex heeft bepaalde dingen gedaan waardoor jij je nu zo rot bent gaan voelen, maar je bent er zelf bij in hoeverre je je dat aantrekt.

Stop daar nu mee. Pak jezelf weer bij elkaar. Hou de eer aan jezelf.



Ja, je mag m een ontzettende lul vinden. Het is schofterig dat hij achter je rug om met een ander rommelt en er nog over liegt ook. Totaal respectloos. Ja, klopt.

Maar kijk jezelf aan in de spiegel. Wees trots op jezelf. Jij bent eerlijk, jij kunt jezelf nog aankijken. Jij doet dat niet. Niets mis met jou.

Ga positieve dingen doen.



Je zegt dat je verder wil. Dat je bang bent dat je nooit meer iemand anders ontmoet.

Maar dat geloof ik niet. Ik weet wel dat als jij zielig in een hoekje gaat zitten, mannen dat hoopje ellende absoluut niet aantrekkelijk vinden. Je hebt de neiging om dan te gaan claimen, met de verkeerde mannen om te gaan, mannen te paaien met sex, zodat je ze maar niet kwijt raakt of wat dan ook. IN ieder geval allemaal slechte bases voor een relatie.



Maar als jij je focust op positieve dingen, verder gaat met je leven en deze situatie overwint, dan staat daar straks een stralende, prachtige vrouw met voldoende zelfvertrouwen. Sowieso ben je dan niet meer afhankelijk van welke man dan ook. Bovendien ben je veel aantrekkelijker als je zelfvertrouwen uitstraalt en ben je beter in staat een goede relatie op te bouwen als je je eigen kwaliteiten en grenzen kent.



Vergis je niet. Als je 20 bent wil je wel minstens jaren samen zijn voor je over kinderen denkt. Als je ouder wordt en weet hoe je in het leven staat kunnen dingen veel sneller gaan. Het is echt nog niet te laat.

vuurvliegje9 welkom hier

Ik hoop voor je dat je snel je appartementje heb en dus ook je eigen plekje.



Ik ga me maar eens voorbereiden op een drukke dag, misschien kom ik vanavond nog even kijken hier.

denk dat ik het ind maar gewoon ga doen, afstand bewaren! als hij dan vraagt waarom ik zo doe kan ik het alsnog uitleggen. ik begin nu al een beetje weer het gevoel te krijgen van, als hij het zo wilt dan moet dat maar. maar dan ben ik er wel klaar mee! hoewel ik me ergens nog steeds wel druk maak over dat hij niet teruggesmst heeft en over hoe het morgen gaat als ik hem zie. bij ons zoeken we eigenlijk beide nog contact. ik, maar hij zeker ook. de vorige x toen ik meer afstand hield, smste hij juist weer.. denk dat we beide niet zo goed zijn in het loslaten van elkaar...



en vuurvliegje! wat een rotsituatie ook! en dat jullie nog steeds samen wonen, heel moeilijk! je schrijft dat je momenten hebt dat je niet eens samen wilt zijn met iemand die geen enkele moeite doet voor jullie. hou je daar aan vast! die momenten zullen vaker komen en langer blijven! en goed dat je sterk bent voor jezelf! jij bent de goede hier, hou je daaraan vast! verder sluit ik me aan bij amy, want jou tijd komt weer!

probeer je zelf te blijven, je sterke zelf. ga je eigen leven leven, en ja je mag je af en toe kut voelen, graag zelf. omdat je aan die momenten weet dat je je ook weer beter gaat voelen! er zijn pieken en dalen, en die dalen heb je gewoon nodig om te weten dat er ook weer piekmomenten zullen zijn!

Dankjewel voor jullie reacties!

Het klopt wat je zegt Amygdala (is dat niet het stuk in de hersenen dat de emoties regelt?), hij heeft iets gedaan maar het is aan mij hoe in hoeverre ik me er nog door laat beinvloeden.

Rationeel weet ik dat, maar ik vind het zo moeilijk te begrijpen en te accepteren dat iemand NUL moeite wil doen voor een relatie, mij maanden in mn sop laat gaarkoken, en zo oneerlijk is terwijl ik dacht hem te kunnen vertrouwen. Misschien moet ik proberen te accepteren dat er toch geen antwoorden komen. Iemand tips voor hoe ik dat kan doen?

Ik heb wel een lijstje gemaakt met redenen waarom het goed is dat we uit elkaar zijn en als ik me rot voel dan lees ik dat en dan gaat het weer ff beter. Hij is nu een weekend 'alleen' weg maar ben bang dat hij eigenlijk met 'haar' is

Moet maar proberen kalm te blijven.

Fijn weekend allemaal!

O en muisje23: succes/plezier morgen! En jij ook mootje, lijkt me echt vreselijk om je ex samen met 'haar' tegen te komen...

Even snel reactie aan vuurvliegje; wat een kutsituatie, herken er veel in..

Was vandaag al wat spullen aan t overhuizen, vandaar weinig feedback vandaag!

Vuurvliegje: misschien moet je stoppen met het willen accepteren.

Laat het los. Het is niet aan jou om zijn fouten te accepteren. Hij maakt ze, hij is verantwoordelijk. Als jij het accepteert leg je je erbij neer dat hij die fouten naar jou toe maakt.

Door afstand ervan te nemen, trek je voor jezelf een grens. 'Dit pik ik niet, dit accepteer ik niet. Zo hoor jij niet met mij om te gaan. Ik hou nu afstand van je'.

Je mag het accepteren, maar als jullie toch je relatie niet meer willen redden kun je dit maar beter zo min mogelijk aandacht schenken. Denk terug aan fijne dingen die jullie wel hadden en realiseer je dat jullie tijd samen voorbij is.



Maar... vreemdgaan doe je nooit zomaar. Ergens in de relatie is iets mis gegaan. Dat is niet jouw schuld of zijn schuld, maar ergens zijn jullie elkaar uit het oog verloren (of is het er nooit geweest). Probeer in je nieuwe relatie hier bewuster mee om te gaan (zie tips die ik eerder gaf).Ga die nieuwe liefde dan niet controleren en verstikken, maar zorg dat jij jezelf op orde hebt.

Vuurvliegje: nog maar eens wat een kutsituatie en ik begrijp je angsten voor wat betreft nieuwe liefde vinden en je kinderwens. Ben zelf bijna 29 en was ook helemaal klaar voor een gezin, maar ex niet en misschien wel nooit.. Dat is ook de reden van de breuk. Toch hebben we nog lamg gepraat, hielden we het open of het goed kon komen en gingen we in relatietherapie en hij ook alleen, omdat hij met meer issues rondliep die mogelijk ook tem grondslag lagen aan het geen kinderen willen.

I tussen was hij een meid tegemgekomen, uiteraard veel jonger dan ik en met niet zo'n acute kinderwens en hoewel hij bezweert dat het nogniets was tijdens onze relatie en daaropvolgende 'kunnen we het nog redden' periode, heeft het er keihard ingehakt. Ik vraag me ook steeds af of hij harder gevochten zou hebben als hij haar niet had ontmoet. Ik vind het onverstandig dat hij na tien jaar zo het een voor het andere bed verruilt, respecloos en pijnlijk. Omdat het niet chic is hem de huid vol te schelden (en vooral omdat ik de eer aan mezeld wil houden) heb ik het contact geheel verbrOken. Ik benijd je dan ook niet, in een huis met je ex, hie houd je het vol??? Ik ga zelf morgen verhuizen, en tot die tijd logeerden ex en ik ombeurten in ons huis. Kun je niet bij een vriendin of familie terecht? Ik vind het knap dat je niet doordraait!

Heej! Ben hey een keer niet eens met amy

Vreemdgaan doe je nooit zomaar zeg je, en het is niet de schuld van vuurvliegje of haar ex, maar er is iets mis in de relatie als zoiets gebeurt.

Dat kan, maar het is een keuze of je een monogame relatie begint en een keuze of je die afspraak wenst te schenden. Vreemdgaan in een relatie is vind ik wel degelijk de vreemdganger aan te rekenen. En los daarvan hoeven mensen om zoiets nie uit elkaar en zal ervast aan de relatie gwerkt moeten worden, maar dat de vreemdganget geen schuld heeft, gaat mij echt te ver.

Meiden succes allemaal morgen! Ben druk en dekomende weken nog internetloos, dus kan niet vaak lezen, maar probeer via iphone opdehoogte te blijven!!

Hoi! Fijn hoor zo'n forum...Amy, wat een goede opmerking van het niet hoeven accepteren, ik dacht steeds dat dat moest, maar dat lukt dus niet. Het is een heel verhelderend inzicht om het andersom te bekijken (dat ik daar zelf niet op gekomen ben).

Wat betreft dat vreemdgaan: mijn idee is dat er heel veel leuke mensen op de wereld rondlopen, dat je best verliefd op een van deze mensen kunt worden en dat dat niet per se hoeft te betekenen dat je relatie niet goed is (kan ik uit eigen ervaring zeggen obv mijn eerdere relatie van 10 jaar). Ik denk wel dat je meer open staat voor anderen als je relatie niet goed zit, maar hoe je daar mee omgaat is imho nog altijd je eigen keuze. Mijn ex had er ook voor kunnen kiezen om in het voorjaar (toen het begon te spelen met die ander) open kaart te spelen en zijn twijfels naar mij te uiten. Dus ik vind zijn vreemdgaan (ook al is het 'alleen' zoenen, in combinatie met het intensieve mailcontact zie ik het toch echt als vreemdgaan) niet een voorbeeld van 'waar er twee vechten hebben er twee schuld'. Ala je een greintje fatsoen hebt dan doe je dat niet. Punt. (word weer boos als ik er aan denk).

Dus ik sluit me wat dit betreft aan bij Paarsjurkje.

Paarsjurkje, ik heb destijds als meelezer je eerdere topic gevolgd, had echt met je te doen. Jullie zijn uit elkaar gegaan terwijl jullie nog zo veel van elkaar hielden, en dat je ex zo snel met iemand anders intiem is, verschrikkelijk, echt bah.

Hoe ik het samen in huis wonen volhoud? Ja, het gaat het grootste deel van de tijd best ok, we doen ons eigen ding en meestal is een van ons het weekend weg. Klinkt misschien gek, maar de sfeer is nu beter dan in de 'twijfelperiode'. Ik merk wel dat het de verwerking vertraagt nu ik hem nog vrijwel elke dag zie. Dus ben blij als ik mijn eigen plek heb (vandaag bod gedaan op appartement, ben benieuwd...) Als een van mijn ouders in de buurt zouden wonen, zou ik wel een tijdje daar zijn gaan logeren, maar die wonen op minimaal 3 uur reizen afstand dus dat is geen optie.

Hoe hou jij het vol om geen contact te hebben? lijkt me zo moeilijk als je 10 jaar lang alles gedeeld hebt. En wat doe jij om ervoor te zorgen dat je niet instort bij het idee dat je ex met een ander is?

Ik zoen met andere jongens.

Ha nee alle gekheid op een stokje, mijn remedie:

Zo min mogelijl contact, geen informatie zoeken over haar (ken haar niet), flink schelden met vriendinnen, merken dat onze gezamenlijke vrienden er geen zak van begrijpen en het nigal een sneue rebound actie vinden, haar erg zielig vinden (zij denkt dat ze hem kan 'redden' maar komt er nig wel achter) en verder net doeb alsof hij niet bestaat, algehele ontkenning dus.



Dat helpt, want ben best jaloers aangelegd maar voel me minder jaloers nu dan ik dacht, maar komt vast nog wel als ik ze samen ga zien of van gezamenlijke vrienden ga horen dat zij best ok us ofZo.



Zoenen met leuke mannen (walgde ik een paar weken geleden nog van, alsof ik me zou verlagrn naar ex' niveau en hield nog teveel van hem) helpt wel! Was vergetwn hoe leuk het was en voel me 'losser' en verder verwijdwrd vanmijn ex.



Verder bedenk ik dat ik het veel beter voor mekaar heb dan hij, mer mijn gave baan, nieuwe huis, steun van vrienden en verder in het verwerkingsproces, terwijl hij niet zijn droombaan heeft, geen poot uotsteekt om die te vinden, een rebound liefde heeft en intusseb zijn relatie met mij niet verwerkt en straks in ons halflege huisje achterblijft.



Oef wat klink ik hard. Ik denk dat ik hard word om hiermee te dealen. Anders stort ik in.

Respect Paarsjurkje, ik ga dit onthouden voor als ik in mijn eigen huis woon. Geen contact, geen info opzoeken en afleiding.

En zoenen met anderen Kan me er nu (nog) niets bij voorstellen (zonder overdrijven: het aantal mannen/jongens met wie ik gezoend heb is op een hand en een beetje te tellen, heb sinds mn 17e bijna altijd relaties gehad). Maar kan me voorstellen dat dat een goede en positieve afleiding kan zijn...

Als ik een positieve bui heb, dan kan ik ook de voordelen zien van deze situatie: voor het eerst van mn leven (en hopelijk ook voor het laatst) genieten van het vrijgezellenbestaan, het heeft ook wel iets (gelukkig heb ik ook een aantal vrijgezelle vriendinnen en degenen met een relatie zitten niet aan hun vriend/man vastgeplakt).

Hoho... ik zeg niet dat vreemdgaan goed te praten is hoor! En zeker niet dat hij geen schuld heeft aan het vreemdgaan.

Ik weet alleen zeker dat vreemdgaan te maken heeft met iets in je relatie wat niet goed zit, en dat is doorgaans beide partijen aan te rekenen. Geen schuld, vaak een kwestie van niet weten.

Verschillende behoeftes en dat niet aan elkaar communiceren. Ergens zal de vreemdganger iets gemist hebben in de relatie. Dat kan heel goed de schuld van de vreemdganger zelf zijn. Hij/zij moet namelijk zelf aangeven wat hij of zij wil in een relatie, en wat hij/zij niet wil in een relatie.

Het is echt niet de partner die telkens maar niet geeft waar de behoefte aan is.



Vreemdgaan is sowieso respectloos naar je partner, en daarom te allen tijde fout.

Maar het komt zelden uit de lucht vallen ('goh, wat zal ik vanmiddag ns doen, kom ik ga ns even vreemd'). Er is altijd een aanleiding, die te vinden is op het gebied van onderlinge communicatie.

En het geniet natuurlijk altijd de voorkeur dat je je partner vertelt dat je iets mist in je relatie, dat je partner zijn/haar best doet voor hele andere dingen dan jij wilt/nodig hebt etc.



En je kan er niet altijd wat aan doen dat je verliefd op een ander wordt, maar je kan er wel altijd wat aan doen wat je daarmee doet en hoe je dat communiceert.



Ik zeg alleen dat er altijd een aanleiding is. Voor vrouwen vaak gebrek aan een maatje, aan liefde, begrip, troost, steun etc. Voor mannen vaak de ongedwongen sex zonder verplichtingen en gezeur.

Maar wat men daarbij doorgaans vergeet is dat je dat maatje, die liefde, het begrijp, de troost en de steun, evenals de sex zonder gezeur uitstekend in je relatie kunt vinden als je goed met elkaar omgaat.



Dus je kunt boos op je partner worden als die is vreemdgegaan... heel begrijpelijk. Je kunt het jezelf verwijten... dat is niet nodig. Vreemdgaan was een foute handeling van de vreemdganger zelf. Je kunt hooguit leren wat je in je relatie goed kan doen, zodat je samen gelukkig bent en wederzijdse verleidingen niet zo snel zullen voorkomen. Tis een harde les, die de meesten van ons een keer moeten leren.

Maar boos worden heeft na de eerste afreageertijd weinig zin meer. Je kunt mijns inziens beter je energie steken in dingen waar je WEL wat aan kunt doen. Dus na de eerste woede en het eerste verdriet, moet je toch proberen verder te gaan met wie JIJ bent.

... Zonder overdrijven was zoenjongetje de zesde in mijn leven waar ik mee zoende. Waarmee ik maar wil zeggendat dit dus voor mij ook nogal nieuw is allemaal.

Morgen verder nu echt slapem!!!

Succes meiden, met jullie spannende afspraken van vandaag.

Veel succes allemaal vandaag.



Bij mij eindelijk eens iets positiefs

Kan zeer binnenkort komen tekenen bij de notaris.

Dan kan ik op zoek naar een eigen huisje

Tjemig meiden wat een bijlees werk!! En een aantal nieuwe forummers, gezellig.



Ik heb geen tijd om nu alles bij te lezen maar zag het oproepje van Amy met de vraag hoe het met mij gaat dus vandaar toch even een korte reactie. Hoop morgen wat tijd te hebben om bij te lezen.



Weinig nieuws onder de zon hier. Ex nog strak uit beeld en man2 af en toe in beeld. Begint zo na de feestdagen wel allemaal in te zinken en voel me dan soms ook ontzettend eenzaam. Het zal het staartje van de verwerking zijn. Ben erover aan het nadenken om gesprek aan te gaan met Man2 omdat ik begin te merken dat de vrijblijvendheid in onze relatie niet helemaal goed meer voelt. Oef... daar gaan we weer .



En ben benieuwd naar de verhalen van de spannende afspraken die jullie vandaag hebben!

Even een kort berichtje! Verhuizing ging goed en ben nu spullen op hun plek aan het zetten. Ben superopgelucht weer mijn eigen plekje te hebben!

Anoniempje, wat een goes noeuws!! Succes met uets leuks voor jezelf vindeb.

Ragazza: ja inzinken, af en toe krijg Ik ook zo'n besef ineens en voel me dan best eenzaam. Kon altijd goed alleen zijn zonder me eenzaam te voelen, maar nu voel ik me echt eenzaam af en toe.. Ik spreek maar veel af met vriendinnen en hoop dat ik op een gegeven moment wel weer alleen kan zijn en me niet zielig en alleen voelen.

Mootje en muis: whats new? Ben heel benoeuwd hoe het gisteren ging!!

Heey dames! Ik leef ook weer (nouja, leef haha). Had feestjes vrijdagavond en gister de hele dag, en tja hakt er best in..

Ik weet nu wel dat ik echt helemaal klaar met ex moet zijn.. En mn gevoel wil dat nu ook een beetje meer.. Komt mede door gesprekken met zijn vrienden, werkt verhelderend.. Omdat zij hem anders (beter?) kennen dat k hem ken..

En dat ze zijn scharrel aan elkaar voorstellen als: Heb je al kennis gemaakt met de nieuwe ex van 'ex'? Doet me toch wel goed! En ook fijn om te horen dat mn relatie toch wel wat voorgesteld heeft, omdat hij dat wel zo uitte naar hun toe. (Omdat ik daar soms aan twijfel, domme gedacht, maar dat gaat vanzelf).



Ik moet ergens maar gaan accepteren dat hij is zoals hij is.. Op zich geen verkeerd persoon, maar wel ontzettend stom! (Ik vind hem bij vlagen dan ook meer een lul dan op andere momemten). Hij kiest er zelf voor om zijn leven te leven op de manier hoe hij het doet.. En ik moet zelf afstand bewaren, want hij kan/wil/doet dat niet.. Heb hem heel even gesproken gister, en weer doet hij dat op een flirterige manier, bah! Dus tja, dan hem maar niet zo vaak spreken, helpt waarschijnlijk..



Vind het wel lastig hoe ik tegen zijn scharrel (mijn teamgenootje) moet doen.. Moet ik het haar zeggen van mijn laatste ontmoeting met ex? Ik weet sowieso niet of ex haar verteld heeft dat ik langs geweest ben.. Aan de ene kant wil ik haar graag hetzelfde als mij besparen (of ik dat gewoon het niet willen dat hun relatie kans van slagen heeft)..



Nya, vandaag voel ik me weer sterker, dus het komt wel goed met mij (en ja ook met jullie).. Mn dipweek is voor nu weer even over, ik ga mn eigen ding doen!



Oh en heb gister ook gezoend, voelde niet heel goed, maarja beetje drank erin, en het gaat wat makkelijker.. Maar vind het wel goed van mezelf

Wel lastig.. is een scharrel van 6 jaar geleden, komt zelf uit relatie van 5,5 jaar, en tja.. Voelde me op een gegeven moment niet zo fijn, want ging denken aan ex. En hij had het door en was heel lief haha! (En nee, ik wil verder niet wat met hem, maar was gewoon fijn om te weten dat k het niet verleerd ben..) Want in tegenstelling tot jullie heb ik dan waars. wel een uitgebreide jeugd gehad, niet dat ik daar naar terug wil (helemaal niet), maar het idee dat het nog kan haha!



En PJ, je zit nu dus in je nieuwe appartement! Lekker!! Beetje aanrommelen, echt leuk voor je! En ik denk dat ik ook jou tactiek ga volgen ivm ex.. Geen contact (ben alleen bang dat ik het af en toe checken van zn hyvespagina niet kan laten haha).. En nog weer contact gehad met zoenjongetje??



En Ragazza, leuk dat je even wat laat horen! Je begint dus gevoelens te krijgen voor man2? Wel spannend ofniet?



En vuurvliegje, wat een verhaal ook! Hoop snel dat je eigen appartementje krijgt en je leven weer een beetje op orde! Maar je zegt het zelf al heel goed, ga wel genieten van je leven zoals het nu is.. het vrijgezellenleven dus!

En nee moet je nu nog niet aandenken, maar als het zover is dat je er wel 'klaar' voor bent.. Geniet! Voor je het weet is het weer afgelopen



En anoniempje, gefeliciteerd! Goed nieuws!



Amy, weer helemaal beter? Fijne woorden weer! Bij deze ben je uitgeroepen tot de wijste vrouw van dit forum!



Muisje, bne je nog bij ex? Kom! We willen weten hoe het was... Heb gister veel aan je gedacht!!

Heej mootje, goed om te lezen dat er vooruitgang zit in je verwerkingsproces! Je klinkt/leest in ieder geval een stuk rustiger en opgrwekter. Alsof er meer lucht is!

Ik zou niet gaan praten met de nieuwe lief van je ex. Het lijkt wel heel nobel om haar te gaan waarschuwen voor je ex, maar zij is geen vriendin van je en je doe je het misschien niet vooral om je zelf 'de betere' te voelen? Zo van, wacht maar meisje? Ik denk (maar kan niet in je hoofd kijken natuurlijk) dat je dat zou doen om haar te laten voelen dat zij voor je ex echt niet zoveel betekent. En jij wel.

In iedergeval vind ik t een slecht idee om met haar te praten hierover. Radiostilte met ex lijkt me prima!



Intusseb wordt het avond en voel ik me steed kleiner en eenzamer in mijn geweldige maar zonder iemand om me heen zo lege appartementje... Iemand tips eenzame winteravonden door te komen? Heb het gevoel dat de komende periode, hoewel t een nieuwe start is, nog wel eens moeilijker wordt dan de vorige. Hoe leef ik alleen - en blij??!