Burnout?

Ik bedoelde dan ook niet zozeer om dan de persoonlijke problemen/gevoel van jezelf te behandelen maar eerder over: hoe om te gaan met een bo als partner.



Mijn ex was zwaar depressief en ik vond het zelf ontzettend moeilijk om steeds maar hem positief te benaderen.

Zeker omdat hij op dat moment ook niks positiefs wilde zien.

Vond het toen erg lastig om daarmee om te gaan.

quote:zonnestraaltje1 schreef op 09 januari 2011 @ 14:46:

Wat ik me afvraag of dat jullie ook een keer therapiesessie hebben gehad samen met je partner?Nee, nog niet. De CSR coach heeft dat wel voorgesteld, maar ik heb het nog niet aan mijn vriend gevraagd. Ik weet eigenlijk niet of ik dat wel wil, net als Lief wil ik eigenlijk niet dat hij weet hoe diep het echt zit en hoe moeilijk ik het heb. Het is nu al moeilijk genoeg voor hem.

dubbel

Stomme rus.

Potverdikkie, knap hoor van Skobrev.



Ik zie ook niet altijd dat het goedkomt met me, zoals de laatste dagen. Dan denk ik dat het een soort van mijn lot is om ongelukkig door het leven te gaan. Dat ik er zo één ben die altijd met depressies aan het vechten is. En dat wil ik niet. Teleurgesteld dus.

quote:lief_29 schreef op 09 januari 2011 @ 15:12:

Potverdikkie, knap hoor van Skobrev.



..Jij zegt het iets genuanceerder dan ik . Wel heel knap van hem inderdaad. Hopelijk wordt de 5km straks ook zo spannend, hoewel de nederlanders daar veel minder kans hebben om te winnen. Daar ook 2, 3 en 4 (en 5) zit er misschien nog wel in.

quote:zonnestraaltje1 schreef op 09 januari 2011 @ 15:01:

Ik bedoelde dan ook niet zozeer om dan de persoonlijke problemen/gevoel van jezelf te behandelen maar eerder over: hoe om te gaan met een bo als partner.



Mijn ex was zwaar depressief en ik vond het zelf ontzettend moeilijk om steeds maar hem positief te benaderen.

Zeker omdat hij op dat moment ook niks positiefs wilde zien.

Vond het toen erg lastig om daarmee om te gaan.



Oh zo. Goh, ik vind het wel rot voor hem, maar zo heb ik het nog niet bekeken. Zal het eens vragen, maar denk niet dat hij er behoefte aan heeft. De laatste weken is het best wel goed gegaan met me, dat ziet hij heel goed. Hij ziet ook wel een stijgende lijn (en ik nu dus niet, maar anders wel).

Ik ben bang dat mijn menstruatie er ook mee van doen heeft. Of nou ja, bang... Dat ik het dus elke maand ga hebben, maar aan de andere kant dat het dus volgende week weer beter met me gaat. Laten we het hopen.

Vannacht was vriend ook weer zo lief, zette thee, pakte mn pilletjes, troostte me, knuffelde me, stelde me gerust... vanmorgen moest hij er al vroeg af om te werken en toen heb ik hem nog even een berichtje gestuurd dat ik heel veel steun aan hem heb en blij ben dat hij zo lief voor me is. Dat is dan mijn manier om hem het gevoel te geven dat hij het goed doet, want hij zegt ook wel eens dat ie niet weet wat ie moet en zich inderdaad zo machteloos voelt als hij mij ziet worstelen. Kreeg terug dat ie blij was om dat te horen



Ik heb me in de kleren gehezen (en schaatsen dus gemist, het staat wel op maar ik krijg er echt 0,0 van mee) vriend komt zo thuis en dan gaan we nog even de deur uit, lopen even naar goede vrienden voor een kop koffie.

Ga nu toch echt, dit luie vel even onder d'r kont schoppen!

De was is klaar, nog even in de droger stoppen en dan toch echt beginnen met de verhuisdozen.

Heb wat papieren nodig en weet niet in welke doos ze zitten.

Dat wordt een mega puinhoop... vrees ik!

Fijne middag meiden.

Veel plezier bij je vrienden Marriss. En Zonnestraaltje veel succes met je verhuisdozen.

Hallo hee, ben ik er even een dagje niet heb ik gelijk een uur nodig om alles te lezen. .

Ik moet wel zeggen dat ik heel veel goede dingen heb gelezen.



Als eerste welkom 5x5, die verdien je. Knap dat je durft toe te geven dat het niet langer kan zo. En dat je eindlijk de beslissing genomen hebt, dat je het waard bent om voor jezelf te zorgen.

Alle dingen die je noemt zijn zo herkenbaar, schrijf het hier maar lekker van je af, vaak scheeld dat al heel veel. Ik heb het al eens eerder gezegd geloof ik, het is een beetje als een dagboek wat antwoord geeft, en dat kan heel fijn zijn. Is het voor mij meestal wel in ieder geval.



Lief: Als eerste je moet je mail nog even nakijken. Jammer meis dat je tranen vandaag weer zo makkelijk vallen, maar laat het er maar uit komen. Het was vooral emotioneel een enorm heftige week voor je. Is het verstandig om naar je werk te gaan voordat het gesprek heeft plaatsgevonden?

Wat een super leuke hobby heb je trouwens, daar heb ik dus echt geen geduld voor.



Abc: Niet de moed opgeven hoor meis, het komt goed. Ik herken het wel heel erg, dat je zegt dat je niet meer bent die je was, maar is dat heel erg? ik durf wel te zeggen dat ik er uiteindelijk beter van geworden ben. Luister nog eens naar dat nummer van Blof: De Storm.

Wat relatie betreft, tussen mij en mijn man is het vorig jaar echt een tijd heel erg moeilijk geweest, hij trok het moeilijk dat er al zo lang alleen maar tijd en aandacht naar mij toe ging. Gelukkig hebben we elkaar weer wel terug gevonden vorig jaar tijdens de zomervakantie, en ook dat is beter geworden dan het was. Na 17 jaar wil ik hem nog steeds niet kwijt.



Zonnestraaltje: Fijn dat het ondanks de moeilijke tijd, toch redelijk positief kan blijven. Misschien dat toch de emdr wat op gaat leveren? Mijn man is alleen mee geweest toen ik ging melden dat ik ging stoppen met de deeltijd. Moet er niet aandenken dat hij mee zou gaan naar de therapie, net als bij de andere bespreek ik soms dingen op therapie, waar ik hem denk ik alleen maar mee zou belasten.



Maris: Wat een heldere goede posts schrijf je vandaag. Ik denk dat je vakantie wel goed komt. Gisteren moet je je masker opzetten, maar op vakantie ben je alleen maar samen met je vriend, dus mag je zijn wie je bent. Een masker dragen kost energie. Het zal ongetwijfeld een andere vakantie worden dan je gewend was, maar daarom hoeft het nog geen mindere vakantie te worden. Sexueele dip klinkt ook weer wel heel erg bekend. Eerst was het echt geen optie door de pijn, toen kwam de bo, toen kwam de baarmoederverwijdering, nu begint het af en toe te komen, maar ik heb ook het gevoel dat ik daar zwaar in tekort geschoten ben de afgelopen jaren. Maar ik kan er inmiddels ook wel nuchter naar kiijken, ook dat kan alleen maar beter worden.

Wat leuk werk heb je, maar ook wel heel verantwoordelijk. Die studie zou ik me nu helemaal even niet druk over maken, dat komt vanzelf weer wel.



Ik ben vandaag een beetje aan het rommelen, mijn dochter heeft stevig de griep, dus die vraagt wat meer aandacht dan nomaal.

Ben wel blij, dat ik inmiddels zo ver bent dat ik nu ook in staat ben om haar dat te geven, een half jaar geleden had ik dat dus echt niet gekund.

........

Ik vind het niet erg dat ik verander. Ik vind het wel heel moeilijk dat ik op dit moment niet weet wie ik ben, wie ik wil zijn en wie ik zal worden. Ik weet dat verandering nu nodig is en goed.



Zielig dat je dochter ziek is, Annemie. Wel fijn dat je nu wel voor haar kunt zorgen.



Lief, zou je de bmw kunnen bellen? Misschien kun je je dillema over wel of niet gaan dinsdag dan bespreken. Pva zou ik wel over nadenken en eventueel voor jezelf op papier zetten, maar eerst versie vsn ke lg afwachten. Lijken wat hij etvan gemsakt heeft. De ingoud van het pva geeft denk ik wel aan of hij er iets van snapt en een reeel beeld heeft van je reintegratie.

quote:abc schreef op 09 januari 2011 @ 19:04:

maar eerst versie vsn ke lg afwachten. Lijken wat hij etvan gemsakt heeft. De ingoud van het pva geeft denk ik wel aan of hij er iets van snapt en een reeel beeld heeft van je reintegratie.Galaxy heeft kuren abc?

Met je phone getypt Abc? Of wijntje gehad?



Lief, ik vind het lastig... maar ik denk dat je eerlijk moet zijn naar jezelf en naar je werkgever (en dus ook bmw en ba) toe... als jouw lichaam schreeuwt dat het niet wil, dat je niet kan werken, dat je rust moet hebben, dan denk ik dat je daar naar moet luisteren. En dat een werkgever, bmw en ba niets anders kan/mag dan jou daar serieus in nemen. Overigens is mij duidelijk verteld dat een plan van aanpak een richtlijn is, en te allen tijde kan worden bijgesteld. Niks definitiefs of bindends. Het is toch ook lastig plannen als je niet weet hoe je herstel verloopt?

Oh sorry abc, je bedoelt het zo goed, maar mèn wat ben jij grappig met je typefouten!



Ja, plan van aanpak is een richtlijn ja waar vrijwel niets in staat, maar ik moest dus een ander plan maken. Met de snelheid van uren opbouwen, en de inhoudelijkheid van het werk, dus een toename van de complexiteit zeg maar. En dat laatste vooral, daar doet lg erg moeilijk over. Elk voorstel dat ik doe vwb werk dat me geschikt lijkt, wijst hij af. Hij zegt dan dat het te stressvol voor me is, of te complex, of niet nodig. En dan komt hij zelf met een soort tegenbod, dat ik dan weer te stressvol vind, enzenzenz. Je kunt je voorstellen dat als ik een inhoudelijke planning ga maken en hij gaat al niet akkoord met het soort werk, dat dan mijn hele planning de vuilnisbak in kan. En dat voelt bij mij nog wel als een afwijzing en omdat ik wil voorkomen dat ik er weer zo aan toe ben als ik naar huis rijd, overweeg ik gewoon niet met ideeen te komen. Dan krijg ik ook geen afwijzing. Want zijn stopwoordje is nee, dat is me nu wel duidelijk.

Lief: Ben je niet geneigd om te zeggen: Weet je wat stressvol voor me is? Alleen in een hok gezet worden, mijn werk afkraken, en me constant op mijn huid zitten. Dit is wat ik graag wil, dat jullie daar rekening mee gaan houden. Als dat zou kunnen, ben ik in staat om weer normaal mijn werk te gaan doen.

Toffe: We hadden crosspost. Jammer dat het nog steeds niet lekker met je gaat. Ik denk dat je die pillen wel kan nemen hoor voordat je gaat slapen. Ze werken ongeveer een uur of acht. Dus eer dat je met de auto weggaat zijn ze al lang weer uitgewerkt. En anders toch even overleggen met de ha voor een meer structurele oplossing?



Aan de ene kant fijn dat je gaat werken, maar pas je op dat je goed naar jezelf blijft luisteren. Ik hoop echt dat de bedrijfspsych je kan helpen, en misschien wat kan bemiddelen. Ennu geen zorgen voor morgen hoor. Als er een nieuwe baas komt, dan zie je dat vanzelf.



Maris: Gaat het bij jou weer wat beter. Hoe was het om er vanmiddag even lekker uit te zijn?



Abc: Ga je morgen toch thuiswerken?



Margriet: Al een tijdje niet gehoord, hoe is het?

Ben super moe nu. Wat valt het tegen om iets te doen.

Nadat ik de was opgehangen had, ben ik de verhuisdozen gaan uitspitten. En na een klein uurtje had ik het eigenlijk al helemaal gehad. Uiteindelijk toch nog een aantal uren door gegaan. Ben op zoek naar wat papieren en die heb ik op zeer korte termijn nodig. Lees: eigenlijk gisteren al.

Heb van alles gevonden, behalve datgene waar ik naar op zoek ben. Baal daar dan zo van.

Hoe doen jullie dat toch? Hoe werk je aan je vermoeidheid?

Ik heb nog twee weken de tijd om hier iets aan te doen, daarna moet ik weer gaan werken voor een paar uur per dag.

Maak me daar toch best wel wat zorgen over.



Morgen weer verder met de rest uitzoeken, afspraken maken voor therapie de komende weken, koken voor een paar dagen, gesprek met lg en misschien daarna nog even naar mijn collega's.

Dinsdag: puinruimen, boodschappen doen en muziek maken.

Woensdag: EMDR

Donderdag: rustdag

Vrijdag: bijzondere dag voor me....

quote:zonnestraaltje1 schreef op 09 januari 2011 @ 20:48:

Ben super moe nu. Wat valt het tegen om iets te doen.

Nadat ik de was opgehangen had, ben ik de verhuisdozen gaan uitspitten. En na een klein uurtje had ik het eigenlijk al helemaal gehad. Uiteindelijk toch nog een aantal uren door gegaan. Ben op zoek naar wat papieren en die heb ik op zeer korte termijn nodig. Lees: eigenlijk gisteren al.

Heb van alles gevonden, behalve datgene waar ik naar op zoek ben. Baal daar dan zo van.

Hoe doen jullie dat toch? Hoe werk je aan je vermoeidheid?

Ik heb nog twee weken de tijd om hier iets aan te doen, daarna moet ik weer gaan werken voor een paar uur per dag.

Maak me daar toch best wel wat zorgen over.



Morgen weer verder met de rest uitzoeken, afspraken maken voor therapie de komende weken, koken voor een paar dagen, gesprek met lg en misschien daarna nog even naar mijn collega's.

Dinsdag: puinruimen, boodschappen doen en muziek maken.

Woensdag: EMDR

Donderdag: rustdag

Vrijdag: bijzondere dag voor me....



Daar ging het mis. Je hebt er niet bewust voor gekozen om extra energie te spenderen aan het doorgaan, je hebt het gedaan en beseft nu dat je niet meer terug kan, dat je die energie hebt gebruikt en dat die weg is. En nu besef je dus dat je er andere dingen voor moet laten staan. Probeer het eens te zien als een keuze. Je hebt ervoor gekozen om door te gaan, daar ben je energie mee kwijtgeraakt, maar daardoor raak je morgen minder energie kwijt. Dus wellicht heb je dan wat over.



Hier heb ik erg veel aan. Lees voor "Lupus" maar eens "burnout"

http://www.stomaatje.nl/spoontheory.html

quote:annemie800 schreef op 09 januari 2011 @ 19:31:

[...]





Galaxy heeft kuren abc?



Even heel snel tussendoor een berichtje typen is toch niet zo'n goed idee. Beter controleren dus voor ik op verzenden druk .



Ik ga morgen niet werken, ik ga de tandarts voor woensdag afbellen en dan gewoon woensdag thuiswerken. Ik moet nu geloof ik even geen twee dingen op één dag doen. Ik moet dinsdag ook al twee dingen, dus het lijkt me beter om morgen geen twee dingen te doen.



Toffe, succes met werken komende week. Een andere baas kan gunstig zijn, maar hij krijgt inderdaad wel eerst informatie van je huidige baas. Probeer je daar nog maar niet druk over te maken, wie dan leeft, dan zorgt.



Schrikken als je man je dat vraagt, maar het geeft volgens mij wel aan dat het nog niet goed gaat. Je man kent je waarschijnlijk beter dan wie ook en dit is dan denk ik wel een signaal dat je serieus moet nemen.



Zonnestraaltje, het omgaan met de vermoeidheid vind ik op dit moment het allermoeilijkst. Ik vind het heel moeilijk om mijn energie te verdelen en ik ben heel vaak eerder door mijn lepels dan ik door heb.

Ik heb met m'n leidinggevende gesproken. Ze belde zelf toen ze nog maar net weer op Schiphol was geland, zo lief! Maar ik krijg de ruimte nu om m'n rust te pakken en even tot mezelf te komen. In ieder geval tot ik het kastje gehad heb. Ze had alle begrip voor mijn situatie, dat is een hele zorg minder! Vanavond ook nog met een goede kennis gesproken, die 2 x hetzelfde als ik (alleen dan andere klachten) heeft meegemaakt. Hij heeft me ook benadrukt om goed op mezelf te passen en alleen te doen wat goed voelt. Ik ben zo blij met mijn omgeving! Echt geweldig al die steun!



Ik praat gelukkig ook wel makkelijk met mensen (heb ik dit weekend ook veel gedaan), en ik kan dingen wel positief bekijken, ik denk dat dat wel een beetje mijn redding is. Maar misschien is dat tegelijkertijd ook weer een valkuil, want ik ben snel geneigd om weer alle oude dingen op te pakken.



Verder voel ik me flink tekort geschoten als moeder, ik moet maar proberen te accepteren dat dat nu zo is, gelukkig zijn kinderen wel flexibel en nemen ze iets gewoon aan zoals het is. Eerst maar even aan mezelf denken, gelukkig is mijn man er helemaal voor de kinderen, hij vangt de boel goed op en neemt me veel uit handen, ook al zo fijn! Ik was blij dat ik vandaag weer even uit bed kwam, gedoucht heb en beneden heb gezeten om te eten vanavond, dat was een hele overwinning! En verder knuffel ik wel veel met de kinderen en lees boekjes voor, maar de drukke dingen kan ik niet opbrengen en ook als de kinderen druk zijn vind ik dat moeilijk. Ik hoop ook dat dat snel een beetje beter gaat.

Zonnestraaltje: Jammer, dat het je zoveel energie gekost heeft, en uiteindlijk ook nog eens niet het gewenste resultaat heeft.

Hoe ga ik met de extreme vermoeidheid om?

Lief zijn voor mezelf, er aan toe geven. Ik probeer wel te kijken of ik een oorzaak kan vinden, en daar weer wat van te leren. Dus hoe ik een volgende keer beter mijn lepels kan verdelen.

Maar soms kan die vermoeidheid echt als een deken over me heen ploffen, en kan ik ook echt geen oorzaak aanwijzen.



Abc; Wat goed van je dat je voor jezelf durft te kiezen. Wijs dat je morgen niet gaat werken. Dus ook niet stiekum even inloggen he?

Ik liep ook al bij een psycholoog, daar ben ik wel blij om. Heb vorig jaar een hoop meegemaakt, en afgelopen najaar besefte ik dat bepaalde dingen zo niet langer konden dus sinds oktober loop ik bij de psycholoog. In december kwam ik wel tot besef dat ik er nog niet was, dat klopt ook want ik was ontzettend moe de afgelopen weken, en de hartkloppingen kwamen weer opzetten (heb ik afgelopen jaar ook een periode last van gehad). Zo zie je maar, op een gegeven moment kom je jezelf toch weer tegen.