Relatie redden, hoe?

Ik voel me echt heel erg kut nu. Ik wil terug wat ik had. Waarom kan dat niet?

Muisje, de link die je stuurde, dit slast zo op mijn ex:

Tot slot zijn er mensen die gewoon niet gemaakt zijn voor een relatie. Misschien willen ze het ergens wel, maar ergens ook niet. Het zijn de mensen die hun vrijheid niet kunnen en willen opgeven, zelfs als ze van je houden. Ze hechten meer aan de eindeloze wereld der mogelijkheden, dan aan de veiligheid van een relatie. Misschien dat het ooit anders wordt, misschien ook niet. Waarschijnlijk weten ze dat zelf ook niet.

PJ, is er een reden voor dat je je juist nu op dit moment even heel erg kut voelt?

Ik heb ook een goed nummer trouwens, niet zo zeer een meeschreeuwnummer, maar beschrijft wel goed hoe ik me soms voel: Anouk & Kane - My best wasn't good enough..

Zit alleen thuis, krijg geen vriendinnen te pakken en mijn part-time bedrijfje loopt niet lekker. Maar vooral het alleen thuis zitten valt me zwaar. Een avond duurt zo lang... En k wil graag uitgaan, nergens aan denken, maar niemand kan/wil mee.. En haat sngle zijn.

De taxi is onderweg

Maar even zonder gekheid, ik snap hoe je je voelt, en dat voelt kut! Je moet nu weer een eigen leven opbouwen.. Zonder ex waarmee je 's avonds op de bank kon hangen, filmpje kijken, of gewoon niets te doen..

Je moet het weer leuk gaan vinden om in je 1tje op de bank te hangen, in je 1tje te kooken, af te ruimen, lekker te rommelen! En dat is heel moeilijk.. Er is niemand thuis tegen wie je aan kan kletsen, je ergernissen van de dag uit kan spreken enz.



Maar hoe dat op te lossen? Daar ben ik zelf nog niet zo goed achter.. Forummen helpt, kansloos internetten ook.. Alleen, tja voelt dat zo kansloos en alleen..

Wijntje pakken en filmpje kijken dan maar? En kijken of dat alleen ook fijn en relaxed kan zijn?

hee paarsjurkje (en anderen), al lang niet meer gereageerd, sorry, wel (bijna) alles gelezen, maar het was op een gegeven moment zo veel en er werden al zulke goede dingen gezegd dat ik niet wist wat ik nog toe kon voegen.

Maar PJ, wat rot dat je je zo rot voelt. Ik weet niet goed wat ik kan zeggen om je op te vrolijken (en misschien is er ook wel niets wat je kan opvrolijken), maar misschien moet je eens kijken naar onderstaand filmpje op youtube http://www.youtube.com/watch?v=7qSdZPAybf0

Het is een Amerikaanse psycholoog die vertelt over wat mensen gelukkig maakt en dat is niet perse een relatie, maar goede banden met mensen om ons heen (familie, vrienden) en dingen doen waar je voldoening uithaalt (en nog meer, kijk maar!). Ik vind dit zelf een heel inspirerend filmpje.

veel sterkte!

Is wel bemoedigend, dat filmpje. Nog even tv kijken en dan deze ellendige dag afsluiten.

En dan morgen weer een nieuwe dag! En elke dag ga je je weer een beetje fijner voelen!

@muisje; dat je dit als een leermoment ziet voor jezelf, om minder te analyseren en te piekeren, dat is goed om daaraan te werken. Maar dit gedrag komt nu voort uit een situatie, waarin je gewoon niet jezelf kunt zijn, waarin jij je kunt vinden. Wat je ex nu voorstelt, dat gaat hem niet worden voor jou denk ik. Ik zou er ook weinig mee kunnen. Wat is dat nou? 1x in de 3 weken, alsof het de bingo-avond is op de bejaardensoos. Rustig aan doen is 1 ding, maar dit is wel een ruim en raar voorstel. Denk echt goed na of dit voor jou gaat werken en kap het anders af! Hier ga je niet blij van worden vrees ik, hoe graag je het ook zou willen.



@ paarsjurkje; wat verdrietig dat je je zo voelt. Ik ben zelf gewend om alleen te wonen. Heb wel met mijn vriend samengewoond, maar we wisten dat het niet voor vast zou zijn (vanwege zijn toen op handen zijnde vertrek naar baan in buitenland). Maar ik kan goed alleen zijn, past wel bij mij. Als je gewend bent om samen te wonen en je vond dat gezelschap heel fijn, dan is dit even een flinke stap. Ik hoop dat je steeds minder dit soort avonden gaat krijgen, dat je ook zonder een gevulde agenda lekker thuis op je bank kan ploffen en geniet van een momentje rust zonder een gemis te voelen.



@vuurvliegje ik zwaai even naar je Ben nieuw in het topic, en ook jou heb ik eerder gelezen hier.



Ik zit nog zo laat achter de comp. omdat ik net terug ben van een diner van mijn werk. Ik heb daarna afgesproken met iemand, die ik al een jaar geleden heb ontmoet. We hebben al eens gedate vorig jaar. Voor morgen hebben we al een afspraak staan, maar had even zin om een slaapmutsje te doen in de buurtkroeg (hij woont in dezelfde buurt) na het diner. Jullie zullen denken: wat, die is toch nog bezig met de situatie met haar vriend? Nu al een date!? Dit speelt al wat langer, en ik haal het contact ook wat aan om voor mezelf de daad bij het woord te voegen; afstand van mijn vriend. Mijn mantra: afstand.... en godsamme wat is dat kl*te en moeilijk. Maar dit is echt even het beste. Voor de feestdagen kwam ik met mijn vriend in gesprek over onze situatie. En we kwamen tot de conclusie, dat het misschien beter was afstand te nemen. Goed, leuk en gezellig in die tijd van het jaar . Maar ik had snel de knop om gezet, laat me dan maar met rust (=geen contact opnemen). Na een paar dagen was het al 'ik mis je, en ik mis jou, voel me kl*te en wat ben ik stom bezig' (van zijn kant). We spraken af, zagen elkaar, omhelsden elkaar en lieten niet meer los. Hij was zo verdrietig geweest, had rotdagen gehad en huilde. Maar na een week, afgelopen weekend dus, zwakte hij dat ineens heel erg af. Maar zat ondertussen weer enorm te huilen op de bank. Dikke tranen, geen krokodillentranen, tranen van verdriet en verwarring en (naar mijn idee) ook schuldgevoelens. Voor mij werd me dat een beetje te veel. Voorheen was zijn gedrag consistent, liefdevol en allesbehalve twijfelachtig. Maar nu werd het me toch te wispelturig. Afstand nemen, missen, tranen, afzwakken en weer verdriet. Nee sorry, ik trek dan heel snel mijn grens nu. Ik heb mijn energie heel hard nodig voor mijn werk op dit moment, en uberhaupt wil ik geen al te ingewikkeld gedoe voor mezelf. Dus nu houd ik afstand, terwijl ik het liefste wil bellen. Maar ik doe het niet. Wat ga ik doen als hij er komend weekend weer is....? Ik hoop dat ik sterk genoeg ben om niet te bellen en als hij dat doet niet te reageren. Pfffffff.....



Sorry ladies, lang verhaal van mij, lijkt wel alsof ik dit topic kaap muisje! Een goedenacht toegewenst!

quote:muisje23 schreef op 12 januari 2011 @ 00:31:

Sorry moest het ff kwijt. We zouden er allebei over nadenken en morgen laat ie het me weten.Morgen laat hij het aan jou weten? Morgen laat jij het aan hem weten zul je bedoelen, niet zo afwachten wat hij nou wil hoor!

@muisje: je geeftal aan dat je je niet prettig voelt bij zijn voorstel. Waar zou jij je wel prettig bij voelen? Krijg helder wat jouw voorwaarden zijn. Helaas kan ik niet zo goed advies geven in deze situatie omdat ik met een nogal zwarte bril naar de wereld kijk vandaag. Mis ex supererg, vooral het gezelschap, samen op de bank, en het lichamelijke, knuffelen, iemand die me vasthoudt. Helaas ziet de wereld er vandaag niet zonniger uit. Zou dit de start zijn van de befaamde dipweek? Muisje, ben skeptisch over of deze situatie je gaat brengen wat je hoopt, maar vergeet niet dat ik op dit moment nergens echt positief over ben...



@avril: Aantrekken en afstoten hoort volgens bij uit elkaar gaan, heel heftig en verschrikkelijk piinlijk. Ik vind het echt niet belachelijk maar juist begrijpelijk dat je contact zoekt en date. Ik had zelf ook heel sterk de behoefte om iemand tussen mij en mijn ex te zetten en heb met oudjaar iemand gezoend en loop al de hele week rond met hetidee hem te smsen.

In feite is dat wat ex deed, hij had na drie weken al een nieuwe, dus misschien moet ik er begrip voor hebben.. Alleen hij vertelde hetme per mail en sprak over liefde voor haar en bovendien zijn wij niet uit gebrek aan liefde uit elkaar gegaan, dat maakt het zo wrang. Bovendien, beetje daten na een lange relatie is prima, maar echt serieus liefde vinden terwijl ie nog kapot bent van een relatie van tien jaar, lijkt me onwaarschijnlijk. Nouja, ik zal dan wel een makkelijk te vergeten persoon zijn of hij heeft nooit zoveel van me gehouden als ik dacht/voelde.



Zo en nu ga ik een potje janken..

quote:paarsjurkje schreef op 12 januari 2011 @ 09:28:

@muisje: je geeftal aan dat je je niet prettig voelt bij zijn voorstel. Waar zou jij je wel prettig bij voelen? Krijg helder wat jouw voorwaarden zijn. Helaas kan ik niet zo goed advies geven in deze situatie omdat ik met een nogal zwarte bril naar de wereld kijk vandaag. Mis ex supererg, vooral het gezelschap, samen op de bank, en het lichamelijke, knuffelen, iemand die me vasthoudt. Helaas ziet de wereld er vandaag niet zonniger uit. Zou dit de start zijn van de befaamde dipweek? Muisje, ben skeptisch over of deze situatie je gaat brengen wat je hoopt, maar vergeet niet dat ik op dit moment nergens echt positief over ben...Ja, het kan zijn dat je even een dip hebt. Niet leuk, wat zeg ik niet leuk, verschrikkelijk kl***. Enige positieve is dat je na een dip altijd weer eruit komt, en dat lucht dan weer even enorm op. Het grijze weer werkt geheel niet mee vandaag. Vanavond het eruit stampen in de sportschool, of thuis met harde muziek op? Even heel hard vloeken, met iets gooien? Wat helpt voor jou?quote:@avril: Aantrekken en afstoten hoort volgens bij uit elkaar gaan, heel heftig en verschrikkelijk piinlijk.Als dat het is wat er nu gebeurt, daar doe ik niet aan mee.quote:Ik vind het echt niet belachelijk maar juist begrijpelijk dat je contact zoekt en date. Ik had zelf ook heel sterk de behoefte om iemand tussen mij en mijn ex te zetten en heb met oudjaar iemand gezoend en loop al de hele week rond met hetidee hem te smsen.En dat doe je tot nu toe noch niet omdat....?quote:In feite is dat wat ex deed, hij had na drie weken al een nieuwe, dus misschien moet ik er begrip voor hebben.. Alleen hij vertelde hetme per mail en sprak over liefde voor haar en bovendien zijn wij niet uit gebrek aan liefde uit elkaar gegaan, dat maakt het zo wrang.Via email.... tjeesis dat is niet echt okay.quote:

Bovendien, beetje daten na een lange relatie is prima, maar echt serieus liefde vinden terwijl ie nog kapot bent van een relatie van tien jaar, lijkt me onwaarschijnlijk. Nouja, ik zal dan wel een makkelijk te vergeten persoon zijn of hij heeft nooit zoveel van me gehouden als ik dacht/voelde.

Zo en nu ga ik een potje janken..Dat is voor jou niet te begrijpen en moeilijk te accepteren, je weet niet wat hij denkt en voelt nu. Een ander maakt het makkelijker om een nieuwe stap te maken voor hem? Ach, daar moet je eigenlijk niet eens over nadenken... daar ga je inderdaad een flink potje van janken.

Paarsjurkje: twijfel niet aan jezelf of aan wat jullie hadden.

Het is duidelijk dat hij verder probeert te gaan, maar dat wil niet zeggen dat hij probeert te verloochenen wat er tussen jullie was.

En liefde... ach. Jij zoent met iemand, misschien houdt hij zichzelf voor dat het liefde is omdat ie dat graag wil. Wil niet zeggen dat ie niet bij haar kan blijven, omdat de band dieper kan worden de komende tijd, maar het heeft helemaal NIETS te maken met wat jullie hadden.

Iedereen gaat andersom met het verwerken van een verlies. De een baalt, de ander probeert gelijk weer verder te gaan.



Respecteer dat hij het zo wil zien en voelen, maar ga niet aan jezelf twijfelen nu hoor!!!



(maar tis niet leuk om te horen nee... t doet echt pijn!. Sterkte... )

Wat jou het meeste rust biedt, en waar jij denkt je het beste aan te kunnen houden.

@Brugge, dat niet kunnen slapen, spanning in je lijf voelen, malen en piekeren.... Dat heb ik de afgelopen nachten ook, vooral vroeg wakker worden met een steen op je maag. Bah!

@muisje. Ik denk dat je je nu zo rot voelt omdat je wellicht nu toch weer voelt dat het niet in orde is en je vriend wel degelijk twijfelt. En dat is gewoon moeilijk en doet pijn, maar wel de situatie. En ik denk dat je omdat je wel contact hebt en communiceert dat je wellicht "even" niet wilde zien dat er wel degelijk een probleem is. Ik denk dat je hem gewoon die ruimte moet geven(hij twijfelt namelijk) en gewoon even je eigen leven moet leiden met de gedachte, ja mn vriend twijfelt het kan dus over zijn of goed komen. Meer kun je er gewoon niet van maken en je moet juist de controle loslaten, want dit soort dingen kun je niet controleren. Ik zie het een beetje als je net een relatie begint, dan heb je ook geen garanties of hij jou net zo leuk vind als jij hem, maar dan ga je ook gewoon je eigen dingen doen en kijk je hoe het zich ontwikkeld. Tis moeilijk maar ik zou het helemaal loslaten , dat is volgens mij de enigste manier.

Heej allemaal! Dank voor de bemoedigende woorden. Sleep me zo de dag maar weer door.



@muisje: meid, ja het is echt moeilijk, of je nou ergens nog hoop hebt, zoals jij, of helemaal niet zoals ik.



Je gaat nu door een losmaakproces heen. Dit duurt al drie maanden en met de huidige afspraak ben je ook niet blij. Ik gun je zo erg iemand die wel 100 procent voor je gaat. Hier ga je toch aan onderdoor? Kom je je bed nog wel uit, kun je je nog wel concentreren op je werk?

Dubbel post..