Relatie redden, hoe?

Muisje, ik hoor je steeds over grote beslissingen.

Waarom laat je het niet even? Probeer je hoofd even leeg te krijgen en even niet met hem bezig zijn. Het wordt groter en groter in je hoofd. Straks zet je er geen punt achter omdat je denkt dat je leven zonder hem niets meer voorstelt (PERTINENT NIET WAAR), of ga je juist met hem breken omdat je onmogelijk nog bij hem kan zijn (ook niet waar).



Die uitersten komen doordat je jezelf gek zit te maken.

Trek je eigen plan, meissie. Ga dingen doen doe voor jou belangrijk en fijn zijn, en die even niets met hem te maken hebben.

Misschien komt de oplossing vanzelf, en misschien komt hij dan wel eens met een goede opmerking.

Je probeert de situatie heel erg zelf te regelen, maar je kunt niet alles regelen en sturen. Komt tijd, komt raad. Zoek afleiding, focus je even op wat anders!



Sterkte meid...

Hoi Muisje vervelend dat je ex nog steeds niet weet wat hij wil.



Mijn ex wist dat ook niet , maar bleef wel volhouden dat ie hoopte dat alles goed zal komen en dat ik vertrouwen moest hebben.

Na 4 maanden liet hij me vallen als een baksteen :s



Wat ik bedoel te zeggen : bescherm jezelf alsjeblieft een beetje.

Ik heb dat niet gedaan en toen hij eindelijk de beslissing nam ben ik compleet ingestort omdat alles al die tijd om heb had gedraaid en de rest van mijn leven dus stilstond.

Hee meiden! wat een rotdag he!

pj. het is moeilijk. je ex gaat verder met zn leven alsof er niet iets geweest is. en ik kan natuurlijk niet in zn hoofd kijken, maar denk net dat wat muisje zegt, zijn manier van verwerken/overleven is!maar pijn doet het wel! en aan je dipmomentjes is maar 1 ding positief, ze gaan namelijk weer over! daar heb je nu nog niet veel aan. op dit moment mag je je gewoon kut voelen en je daar ook naar gedragen! huil, schreeuw, vloek! stort je op je werk, zoek afleiding, ga snacken, sporten, maakt niet uit! doe waar jij je nu goed bij voelt! (en ga maar niet met dingen gooien, toch jammer van je net nieuwe appartement .



oh en muisje, waarom doet je ex gewoon niet hoe jij het wilt? ik zou het ook niet kunnen hoor. 1x in de 3 weken.. bedenk heel goed of jij hiermee kunt leven. of jij iemand wil die al zo lang twijfelt over jullie en op dit moment niet vol voor je durft te gaan.. of je hem qua gevoel weer kunt vertrouwen? er op durft te vertrouwen dat hij straks wel weer voor 200%

Hoi muisje,



Ik heb een jaar samen gewoond met iemand. Na een heleboel ruzies en gedoe, ben ik bij hem uit huis gegaan. Op zijn verzoek. Daarna heeft het 2 jaar geduurd dat hij het niet wist. Je zult nu denken..knettergek ben je..en ja, ik doe het ook nooit weer zo. Er speelden bij hem een hoop dingen waardoor hij op dat moment geen relatie aan kon, maar hij hield wel van me. Vaak laaide bij mij de hoop op, hij doet er wat aan, praat met iemand, nu moet ik wachten tot hij er wel aan toe is. Ondertussen spraken we wel af. Bij hem zijn was geweldig. En ik was altijd bang van, als ik er nu een punt achter zet, blijf ik me altijd af vragen wat was er gebeurd als ik het wel af gewacht had. Maar hoe lang kun je wachten? Ik heb te lang gewacht. Hij ook. Hij heeft me niet aan het lijntje gehouden, ik was het constant die zei; nee ik wil dit zelf. Ondertussen zat hij vol met schuldgevoelens, en was eigelijk meer daar mee bezig dan met zichzelf weer op de rails krijgen. Sliep er niet om, en ging eraan onderdoor. Ik ook. Het is zo verschrikkelijk moeilijk om een relatie te willen, bij iemand te willen zijn, in de wetenschap dat die ander dat niet kan/maar heel weinig. Uiteindelijk hebben we er een paar dagen voor kerst echt een punt achter gezet. Wat heb ik een kut kerst gehad. Soms mis ik hem zo verschrikkelijk. Maar ik weet wel dat het beter is. Voor ons allebei. Ik kan weer adem halen. En ja, ik hoop dat de tijd ons goed doet. We allebei de dingen weer op een rijtje kunnen zetten. En later nog een kans krijgen.

Mijn punt is, bij jou is dit nu ook al een paar maanden aan de gang. Voor je het weet is dat een jaar, en daarna 2 jaar. Wat hij nu niet weet, weet hij over een poosje ook niet. Niet als jullie elkaar nog blijven zien. Waarvan ik heb begrepen dat hij nu wil dat dat 1 keer in de 3 weken is..dat ging bij ons ook zo. En als het dan zo is dat je het daar allebei mee eens bent, hij omdat hij dat wil, en jij omdat je niet anders kan.. niet doen! Des te minder je hem ziet, des te meer je met hem bezig bent. Met wat van hem willen horen, met denken wat hij aan het doen is, met hem missen. Zet er een punt achter. Het doet pijn, maar op deze manier beheerst het je hele leven. Ook al doe je je eigen dingen, hij, en zijn leven, zitten constant in je achterhoofd. Naast de pijn en het gemis als je er een punt achter zet, komt ook de opluchting dat je niet meer in deze rot situatie zit. Geloof me.



Sterkte(H)

voor jou gaat. Want zo iemand verdien je!! misschien toch tijd om het een beetje los te laten en afstand te nemen? omdat je dat zelf nu nodig hebt denk ik!



en avril, tegen jou wil ik nog zeggen dat je goed overkomt, afstand nemen en je eigen leven leven en keuzes maken. top!



Hm mn telefoon stond in de wachtstand dus heb een paar berichten gecrosst, sorry voor de wazigheid hierdoor..

@muisje: snap dat het moeilijk is ,maar vergeet niet dat mochten jullie er beide weer voor willen gaan dat deurtje makkelijker weer opengezet kan worden.



Het gaat je steeds meer pijn doen om die deur te sluiten en nu maar open blijven houden heeft ook geen zin.

Vandaar ook mijn reactie probeer nu die deur dicht te gooien.

Op een kier zetten kan je altijd weer doen

muisje.. je ex wil het/kan het niet echt proberen? omdat hij dan niet gelukkig is. wat is dat nu weer van bullshit?!! net of jij nu wel gelukkig bent? ik weet niet hoor, klinkt waars heel lullig, maar nu ben jij hem dus niet waard. jij wilt niemand die je constant moet overtuigen van jullie liefde.. hij kan het nu niet echt proberen. jij kan het niet op zijn manier. het gaat nu dus gewoon niet. jullie willen beide wat anders en kunnen je niet zetten naar de gedachte van de ander.

hard, moeilijk, niet wat je wilt, maar zo komt het nu wel op me over. sorry!

Hoezo push je hem? En waarom zou hij dan niet gelukkig zijn? Waarom is hij vrijheid nodig? En op wat voor manier?

Heeee meiden,

Wat een activiteit weer! Hebben jullie geen banen ofzo??? 



PJ: Moest vanochtend in de auto nog aan je denken! Ineens was daar het ongelofelijk, inmiddels wat ouder en afgezaagde: Ik leef niet meer voor jou van MB! Pffff, precies wat ik nodig had kan ik je zeggen! Ik denk dat dat maar ons nieuwe strijdlied moet worden dan!

En ooooo, ik vind het echt rot voor je dat je je zo naar voelt als je alleen bent in je huisje.Maar echt, het is gewoon even een ding waar je doorheen moet. Straks gaat het helemaal voelen als jouw huisje. Ik zou graag bij je langs komen voor een borrel maar ja...moet je maar niet helemaal in het oosten gaan wonen! Beetje ver! 

Weet je misschien moet je niet uit het oog verliezen dat het samenwonen ook niet altijd alleen maar koek en ei was. Misschien moet je juist wel hier even een enorme lijst met ergernissen van die tijd op het forum kwakken! Zoiets als... eeeeh... rondslingerende sokken waar je nu geen last meer van hebt?

Scheten laten onder de deken! En snurken! En nooit de vuilniszak willen wegbrengen!



Ooo muisje, ik begrijp helemaal dat je je zo rot voelt hoor...  Wat is dat nou? Ik dacht dat hij eerst voorstelde om 1x in de 2 weken af te spreken? En nu wordt het alweer 1x in de 3 weken?

Ik ben het wel eens met Wolkje, maar ik weet hoe moeilijk je het vindt om het los te laten. Dat is ook verschrikkelijk moeilijk, want alles in je schreeuwt het tegenovergestelde.

Je zegt dat je ex hoopt dat het “vanzelf” weer goed komt. Persoonlijk geloof ik hier niet zo in. Ik denk dat als je iets wilt je eraan moet werken, niks gaat vanzelf.



He Avril, you’re back!

Pfff, jij zit ook in een moeilijke situatie. Maar je klinkt wel heel sterk moet ik zeggen. Heel rationeel ook. Knap van je. Je hebt gelijk, mijn ex was ook wispelturig in zijn gedrag, wilde ook 1 x in de 2 weken afspreken maar wel contact houden, maar ondertussen kwam er niks van zijn kant. Tja... dan moet je toch een keer je conclusie’s trekken, toch? En toen had ik ook snel zoiets van: oke, dat gaat niet werken. Je wilt, of je wilt niet. En ik vind het heel moeilijk om los te laten (de ene keer gaat het beter dan de andere keer) maar besef wel dat het uiteindelijk beter is. En het gaat me nog veel meer verdriet opleveren als ik WEER een jaar zo doormodder en sta te trekken aan een dood paard.



Meiden, jullie hebben allemaal een rotdag! Ik ben geloof ik de uitzondering vandaag, want ik heb nl als een zonnetje geslapen (sorry Avril) en ik voel me wel ok vandaag. Misschien helpt het te weten dat ik een paar dagen geleden er ook effe helemaal doorheen zat weten jullie nog? Gewoon kwestie van de dag “uitzitten”, morgen weer een dag.

Maar zolang niemand afkapt blijf je in cirkels draaien.



Lieve Muisje hoelang wil je nog zo leven?

Ik begrijp het hoor dat je de knoop niet door wilt hakken en blijft hopen, maar kijk alleen uit dat je hier niet aan onderdoor gaat oke.

hee muisje23, wat rot dat je nog steeds in zo'n vervelende en onzekere situatie zit. Heel kort mijn eigen verhaal, misschien heb je er iets aan: ex en ik hebben in september uitgesproken twijfels te hebben. Ik wilde nog proberen, want had wel een idee waar de pijnpunten zaten. Hij wilde niet de relatie beeindigen maar had ook niet 'de overtuiging' voor ons. Afgesproken dat hij er over na zou denken, was echt rottijd, hij wilde letterlijk niet praten ('dat kan ik er niet bij hebben' 'ik wil geen stressvol gesprek'). tot ik het helemaal zat was en hem een brief heb geschreven waarin ik vertelde hoe ik me voelde onder de situatie. Nav deze brief eindelijk wel gepraat en toen hij in dat gesprek weer aangaf de overtuiging te missen, maar..blablabl Had ik op een gegeven moment zoiets van weet je wat dan kappen we er gewoon mee en dat was toen echt een opluchting, echt raar ik voelde op dat moment letterlijk alsof ik weer kon ademen. En weet je, zijn hele houding in de twijfelperiode (niet praten, niet beseffen wat het met mij doet, liegen over contact met een andere dame etc) zorgt er voor dat ik hem ook helemaal niet meer wil (althans 90% van de tijd). Wat moet je met iemand die niet wil vechten als het moeilijk is? Een relatie /jij/ik zijn toch geen wegwerpartikelen?

Veel sterkte. Ik denk dat je je misschien wel beter voelt als je zelf een beslissing neemt, ipv het aan hem over te laten.

@muisje, dan hoop ik dat je rust kunt vinden bij het feit, dat je even zijn reactie afwacht en je ondertussen niet half jezelf opvreet van het gewacht en gepieker (mantra: let go let go let go



@Brugge, fijn dat jij goed hebt geslapen. Heb ik ook wel weer zin in, en vooral met energie en frisse moed opstaan en geen zwaar gevoel. (denk dat het stukje aan mij gericht verder over muisje's ex gaat? Ik heb met vriend gelukkig verder geen gedoe als meer vrijheid willen, geen voorstellen als bij muisje; 'we spreken alleen 1x in de zoveel tijd af'. Als hij zich zo zou opstellen haak ik snel af, daar zou ik niets mee kunnen. Ik heb meer naar aanleiding van afgelopen weekend wat eenzijdig en zonder hem te vertellen afstand genomen. Daar merkt hij doordeweeks natuurlijk nog weinig van, want hij werkt niet in NL. Maar het weekend straks wordt een andere verhaal...).



Houd je goede gevoel vast Brugge, on your way up!

quote:muisje23 schreef op 12 januari 2011 @ 16:44:

@Ashley:



Waarom push jij hem? Omdat hij aangeeft het niet te weten en ik voortdurend blijf vragen om een keuze. Ik kan hem moeilijk met rust laten als ik niet weet waar ik aan toe ben. Hij houdt dat zelf echter enorm in stand door gewoon niet te kiezen en te zeggen het te willen proberen. Ik wil dat ook, maar heb ergens het gevoel dat hij het eigenlijk helemaal niet wil, dus blijf maar vragen naar zijn motivaties, gedachten, gevoelens, ideeen. Terwijl hij steeds maar zegt: Ik WEET het niet!! Ik kan er niet eens over nadenken. Elk besluit is kut (sorry voor het woord).



Waarom zou hij dan niet gelukkig zijn? Hij wil vrijheid (zijn woorden) en heeft (in mijn ogen) moeite om zijn grenzen aan te geven aan mij. Muisje, dat is misschien ook omdat jij zijn grenzen niet respecteert/accepteert? Hij zegt rust te willen, afstand, geeft wel degelijk aan wat hij wilt, alleen kun jij daar niet zo goed mee omgaan. Jij wilt duidelijkheid zeg je zelf al. Dus eigenlijk ga jij contastant over zijn grenzen heen. Eigenlijk wil hij best afspreken, maar ik denk dat hij bang is weer een situatie terecht te komen die hij zelf niet fijn vindt. Waarschijnlijk heeft zijn conflictvermijdende gedrag hiermee te maken. Hij vindt het gewoon moeilijk bij zijn eigen standpunt te blijven en gaat liever een discussie uit de weg (ben er zeker van dat het hierdoor tussen ons ook misgegaan is). Jij wilt van hem horen dat hij het "ineens" weer weet. JIj bent het helemaal, hij gaat helemaal voor jou en hij heeft er alle vertrouwen in dat het weer goed komt, want hij houd zoveel van je... ik ben bang dat dat niet gaat gebeuren meis. Je kunt iemand niet dwingen zich zo te voelen naar je toe.

Waarom heeft hij vrijheid nodig? Geen idee, om te bedenken wat hij wil en nu alleen aan zichzelf te denken denk ik? Aangezien hij bepaalde karaktereigenschappen heeft (zie hierboven) is hij zijn grenzen in onze relatie ver over gegaan. Ik wist dat natuurlijk niet.



Op wat voor manier? Gewoon rust. Om met zijn vrienden dingen te doen, lekker filmpjes te kijken alleen, niemand die commentaar op je heeft etc. Het heeft niks met andere vrouwen te maken zegt hij en dat geloof ik ergens ook wel. Wat niet wil zeggen dat die niet op zijn pad komen natuurlijk of dat hij helemaal niet meer om zich heen kijkt.

Ik vind dat hij goed zijn grenzen aangeeft, hij wilt geen verplichtingen en verwachtingen, het rustig aan doen en 1 x in de 3 weken afspreken. Duidelijker kan bijna niet! De vraag is alleen in hoeverre jij dit wilt. (niet dus) Jij wilt meer. En hij kan dat niet geven. Hij wilt niet "meer" geven en jij niet "minder"... meer keuze's zijn er niet. Jullie willen allebei iets van de ander wat de ander niet kan en wil geven... en nu? Jullie zitten op een dood punt.

Ik denk dat jij het geprobeert hebt om "minder" te geven, maar uit de praktijk blijkt dat het niet werkt voor je.

Kortom: alles wijst erop dat het beter is helemaal te stoppen. Alleen durft hij dat ook niet helemaal. En ik wil het niet. Hij zegt het ook niet te willen, want afkappen is zo rigoureus.

Moeilijk allemaal he?