Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
woensdag 19 januari 2011 om 12:23
Ik ben het met je eens Avril, het was niet aan mij om de grenzen te stellen. Ik weet hoe belangrijk werk voor hem is. En hij weet dat ook van mij. Daarom kon ik nu nog niet mee, en wilde hij ook dat ik zou blijven waar ik was, totdat het kon.
Denk dat onze eerste keer ver uit elkaar toch anders was, toen hadden we echt een datum waarop dat over zou zijn. Nu zijn er beloftes van tijd, maar de eerste belofte is al verbroken, omdat er te weinig vastigheid werd geboden.
En mannen zijn eigenlijk dus net vrouwen, ook zo gecompliceerd, ook al zeggen ze van niet!
Waarom ben je eigenlijk zo voorzichtig met vakantie? Heb je het idee dat hij het voor de vakantie zou zijn nog kapot zou kunnen maken? Of heb je niet zo'n behoefte aan zijn vriendengroep?
Wij zijn allebei rond de 30, en tijd samen is ook vergelijkbaar met jouw situatie. Ook hier dus al serieuzere gedachtes en plannen. We hadden het al gehad over trouwen en kinderen krijgen - als er meer vastigheid zou zijn. En zelfs over dat bejaardehuis Samen gezellig op 2 schommelstoelen naast elkaar op een veranda
Denk dat onze eerste keer ver uit elkaar toch anders was, toen hadden we echt een datum waarop dat over zou zijn. Nu zijn er beloftes van tijd, maar de eerste belofte is al verbroken, omdat er te weinig vastigheid werd geboden.
En mannen zijn eigenlijk dus net vrouwen, ook zo gecompliceerd, ook al zeggen ze van niet!
Waarom ben je eigenlijk zo voorzichtig met vakantie? Heb je het idee dat hij het voor de vakantie zou zijn nog kapot zou kunnen maken? Of heb je niet zo'n behoefte aan zijn vriendengroep?
Wij zijn allebei rond de 30, en tijd samen is ook vergelijkbaar met jouw situatie. Ook hier dus al serieuzere gedachtes en plannen. We hadden het al gehad over trouwen en kinderen krijgen - als er meer vastigheid zou zijn. En zelfs over dat bejaardehuis Samen gezellig op 2 schommelstoelen naast elkaar op een veranda
anoniem_116596 wijzigde dit bericht op 19-01-2011 12:25
Reden: leesbaarheid
Reden: leesbaarheid
% gewijzigd
woensdag 19 januari 2011 om 12:32
quote:muisje23 schreef op 19 januari 2011 @ 10:59:
De reactie van mensen uit mijn omgeving hebben ook meegespeeld. Het lijkt alsof iedereen hem de hand boven het hoofd houdt. Zeker zijn eigen familie, maar dat is misschien ook wel logisch? "Als je verliefd wordt op iemand anders, dan zit er ook iets niet goed". "Het enige wat ie verkeerd heeft gedaan is dat hij alles heeft opgekropt".
Muisje, weet je nog wat ik een keer schreef over waarom mensen vreemdgaan?
Ja, dan is er in de basis inderdaad iets mis, en dat is doorgaans aan beide partners te wijten.
Maar vreemdgaan is een keuze die je niet goed kan praten naar je partner toe. Je had niet vreemd hoeven gaan. Je had met je partner moeten praten over wat er mis was en moeten proberen dit op te lossen. Of er een punt achter moeten zetten, als je dat niet wilde, voor je er met een ander vandoor ging. Vreemdgaan is respectloos en niet netjes naar je partner, ook al ben je niet gelukkig in je relatie. Bovendien lost het je relatieproblemen niet op, het schaadt alleen het wederzijdse vertrouwen in je relatie en in elkaar.
Kwalijk nemen dat hij in de verleiding kwam --> nee
Kwalijk nemen dat hij het deed --> zeker wel
De reactie van mensen uit mijn omgeving hebben ook meegespeeld. Het lijkt alsof iedereen hem de hand boven het hoofd houdt. Zeker zijn eigen familie, maar dat is misschien ook wel logisch? "Als je verliefd wordt op iemand anders, dan zit er ook iets niet goed". "Het enige wat ie verkeerd heeft gedaan is dat hij alles heeft opgekropt".
Muisje, weet je nog wat ik een keer schreef over waarom mensen vreemdgaan?
Ja, dan is er in de basis inderdaad iets mis, en dat is doorgaans aan beide partners te wijten.
Maar vreemdgaan is een keuze die je niet goed kan praten naar je partner toe. Je had niet vreemd hoeven gaan. Je had met je partner moeten praten over wat er mis was en moeten proberen dit op te lossen. Of er een punt achter moeten zetten, als je dat niet wilde, voor je er met een ander vandoor ging. Vreemdgaan is respectloos en niet netjes naar je partner, ook al ben je niet gelukkig in je relatie. Bovendien lost het je relatieproblemen niet op, het schaadt alleen het wederzijdse vertrouwen in je relatie en in elkaar.
Kwalijk nemen dat hij in de verleiding kwam --> nee
Kwalijk nemen dat hij het deed --> zeker wel
woensdag 19 januari 2011 om 12:36
Hoe is jullie situatie dan nu? Je vertelde iets over je opleiding, instituten, wisselende locaties. Kun je daar iets mee over vertellen en hoe dit verband houdt met jullie relatie (kun je daarna weer verwijderen).
Ik ben voorzichting met vakantieplanning, omdat ik misschien tegen die tijd ben doorgeslagen met mijn twijfel. Dat kan, ik heb gemerkt dat je plots na een tijdje iets gevoeld te hebben, zo maar ineens kan doorslaan naar 1 kant van de balans. Ergens ben ik bang dat bij hem dit ook kan gebeuren. Ook al zegt hij van niet. Daarnaast ben ik bang dat ik me te veel aan hem ga hechten door zo'n vakantie. Vanwege mijn situatie eerder in de relatie hebben we weinig kunnen ondernemen en genieten samen. Hij ging vaak alleen op vakantie/reis omdat ik niet mee kon. Nu zouden we dan eindelijk wel weer eens samen iets kunnen ondernemen, al dan niet met een groep, maar toch. En k ben bang dat ik daardoor hechter raak met hem, en dan wordt het straks moeilijker los laten als dat zou moeten. Ik ben gewoon heel voorzichtig nu, ik merk dat dit ook zijn weerslag heeft op hem. Maar ik ben nou eenmaal rationeel geworden in die dingen. Alles afwegen.
Ik ben voorzichting met vakantieplanning, omdat ik misschien tegen die tijd ben doorgeslagen met mijn twijfel. Dat kan, ik heb gemerkt dat je plots na een tijdje iets gevoeld te hebben, zo maar ineens kan doorslaan naar 1 kant van de balans. Ergens ben ik bang dat bij hem dit ook kan gebeuren. Ook al zegt hij van niet. Daarnaast ben ik bang dat ik me te veel aan hem ga hechten door zo'n vakantie. Vanwege mijn situatie eerder in de relatie hebben we weinig kunnen ondernemen en genieten samen. Hij ging vaak alleen op vakantie/reis omdat ik niet mee kon. Nu zouden we dan eindelijk wel weer eens samen iets kunnen ondernemen, al dan niet met een groep, maar toch. En k ben bang dat ik daardoor hechter raak met hem, en dan wordt het straks moeilijker los laten als dat zou moeten. Ik ben gewoon heel voorzichtig nu, ik merk dat dit ook zijn weerslag heeft op hem. Maar ik ben nou eenmaal rationeel geworden in die dingen. Alles afwegen.
woensdag 19 januari 2011 om 12:38
quote:muisje23 schreef op 18 januari 2011 @ 22:58:
Logische vraag hierop: Waarom accepteerde je hem dan niet zoals hij was?
Door bepaalde situaties word je wakkergeschud en vanaf dat moment realiseer je je dat je al heel lang over je grenzen laat gaat. Niet dat je het nu niet meer accepteert is verkeerd, maar dat je zijn gedrag ooit wel hebt geaccepteerd is verkeerd. Maar door dat al die tijd te doen heb je wel bepaalde verwachtingen geschapen. Grenzen zijn verlegd en het is moeilijk je relatie dan weer om te turnen naar gezonde onderlinge verhoudingen.
Een wake-up call en daarna samen de schouders eronder is het enige dat helpt...
Logische vraag hierop: Waarom accepteerde je hem dan niet zoals hij was?
Door bepaalde situaties word je wakkergeschud en vanaf dat moment realiseer je je dat je al heel lang over je grenzen laat gaat. Niet dat je het nu niet meer accepteert is verkeerd, maar dat je zijn gedrag ooit wel hebt geaccepteerd is verkeerd. Maar door dat al die tijd te doen heb je wel bepaalde verwachtingen geschapen. Grenzen zijn verlegd en het is moeilijk je relatie dan weer om te turnen naar gezonde onderlinge verhoudingen.
Een wake-up call en daarna samen de schouders eronder is het enige dat helpt...
woensdag 19 januari 2011 om 12:47
Advies, wat een goede opmerking van je collega.
Ik ken je situatie niet, maar begin met jezelf niets te verwijten. Je mag boos zijn, je mag verdriet hebben. Dat voor jezelf te erkennen maakt misschien dat je je niet gaat verzetten tegen je emoties, maar dat je ze onder ogen gaat zien.
Let op: dit is niet hetzelfde als je mee laten slepen in een bodemloze put, een zwart gat.
Probeer een stapje terug te doen.
Even een stapje achteruit en dan kijken naar jullie relatie. Open, nuchter.
Wat trok je in hem aan. Op welk moment kwam je hem tegen en zochten jullie toenadering. Hoe heb je je ontwikkeld sinds jullie samen zijn gekomen?
Het kan zijn dat jullie bij elkaar zijn gekomen toen jij nog een onzeker meisje was, en dat jij nu inmiddels een volwassen vrouw bent geworden. Mannen blijven vaak jongetjes en kunnen die groei soms niet bijbenen, zeker niet als je door onvoldoende / onjuiste communicatie die groei niet samen doormaakt.
Misschien kun je zo accepteren dat jullie je los van elkaar ontwikkeld hebben en daarom elkaar nu niet meer kunnen bereiken.
En als je op onjuiste gronden ooit aan hem bent blijven plakken, zou je kunnen overwegen of je nu wel weer met hem zou willen proberen (nog even los van zijn mening).
Op deze manier krijg je inzicht in jezelf. Jij bent namelijk de enige die altijd bij je is. Je moet vriendjes met jezelf zijn en jezelf leren kennen.
Wat je huisje betreft: natuurlijk mis je dat ontzettend. Misschien kun je het proberen te zien als een noodzakelijke stap naar de volgende fase in je leven (ongeacht of die met je vriend/exvriend is of niet). Je gaat nu een nieuwe fase in. Je bent met je neus op de feiten gedrukt en er gaan veranderingen plaatsvinden.
Hoe pijnlijk en eenzaam ook, deze periode kan onwijs nuttig zijn. Probeer je er niet tegen te verzetten, want dat kost energie die je veel beter aan andere dingen kunt besteden.
Volhouden, meid!
Ik ken je situatie niet, maar begin met jezelf niets te verwijten. Je mag boos zijn, je mag verdriet hebben. Dat voor jezelf te erkennen maakt misschien dat je je niet gaat verzetten tegen je emoties, maar dat je ze onder ogen gaat zien.
Let op: dit is niet hetzelfde als je mee laten slepen in een bodemloze put, een zwart gat.
Probeer een stapje terug te doen.
Even een stapje achteruit en dan kijken naar jullie relatie. Open, nuchter.
Wat trok je in hem aan. Op welk moment kwam je hem tegen en zochten jullie toenadering. Hoe heb je je ontwikkeld sinds jullie samen zijn gekomen?
Het kan zijn dat jullie bij elkaar zijn gekomen toen jij nog een onzeker meisje was, en dat jij nu inmiddels een volwassen vrouw bent geworden. Mannen blijven vaak jongetjes en kunnen die groei soms niet bijbenen, zeker niet als je door onvoldoende / onjuiste communicatie die groei niet samen doormaakt.
Misschien kun je zo accepteren dat jullie je los van elkaar ontwikkeld hebben en daarom elkaar nu niet meer kunnen bereiken.
En als je op onjuiste gronden ooit aan hem bent blijven plakken, zou je kunnen overwegen of je nu wel weer met hem zou willen proberen (nog even los van zijn mening).
Op deze manier krijg je inzicht in jezelf. Jij bent namelijk de enige die altijd bij je is. Je moet vriendjes met jezelf zijn en jezelf leren kennen.
Wat je huisje betreft: natuurlijk mis je dat ontzettend. Misschien kun je het proberen te zien als een noodzakelijke stap naar de volgende fase in je leven (ongeacht of die met je vriend/exvriend is of niet). Je gaat nu een nieuwe fase in. Je bent met je neus op de feiten gedrukt en er gaan veranderingen plaatsvinden.
Hoe pijnlijk en eenzaam ook, deze periode kan onwijs nuttig zijn. Probeer je er niet tegen te verzetten, want dat kost energie die je veel beter aan andere dingen kunt besteden.
Volhouden, meid!
woensdag 19 januari 2011 om 12:52
Ik zou ook niets liever willen dan zonder mijn twijfels en gepieker gewoon meegaan op vakantie. Maar ik ben misschien te 'oud' (volwassen) en ervaren om zo naief erin te staan. Ik neem mezelf in bescherming denk ik.... of hoop dat zo een beetje te kunnen doen.
Moet je even nog toelichten, wat bedoel je met die opleiding in 1 keer kunnen doen als je dichterbij hem komt te wonen. Verkort die lokatie de opleiding dan? Of doe je het dan voltijd in 1 jaar in plaats van verspreid over meerdere jaren?
Moet je even nog toelichten, wat bedoel je met die opleiding in 1 keer kunnen doen als je dichterbij hem komt te wonen. Verkort die lokatie de opleiding dan? Of doe je het dan voltijd in 1 jaar in plaats van verspreid over meerdere jaren?
woensdag 19 januari 2011 om 12:54
quote:advies schreef op 19 januari 2011 @ 07:49:
[...]...Ook al zei ik dat ik daar behoefte aan had, ook al vroeg ik wel eens; wat is er nu niet goed in onze relatie? Waar stoor jij je nu echt aan? in mij? En dan zei hij; niks, het is goed zo. Leugenaar.
En juist doordat hij steeds roept dat ie heel hard zn best heeft gedaan roept ie bij mij een bepaald schuldgevoel op, omdat ik ondanks al zijn moeite maar hetzelfde intolerante en vervelende gedrag bleef vertonen. Ikzelf had ook iets moeten veranderen maar in een goede gelijkwaardige relatie kan je elkaar daar naartoe helpen.
Twee dingen:
Mannen zijn niet zo met gevoelens enzo bezig als wij vrouwen. Ik heb het eerder weleens gehad over emotionele behoeften. Als zijn emotionele behoeften zijn, dat jij voor zn natje en zn droogje zorgt, dat ie een maatje heeft om lekker mee te lachen en naar de film gaat, en dat ie sex wil, en jij voorziet in die dingen allemaal keurig, dan IS hij gelukkig met de situatie. Alleen is het wel vervelend dat jij vaak zo loopt te zeuren over wat jij allemaal niet goed vindt. Niet zijn probleem, hij vindt t prima gaan.
Maar jij hebt ook je emotionele behoeften. En als jij graag wil dat hij voor je zorgt, met hem wil praten en je geborgen bij hem wil voelen en hij voorziet daar allemaal niet in, dan voel jij je onprettig. Dan word jij ongelukkig.
Vervolgens ga je proberen het erover te hebben, maar je doet dat met hints. Overduidelijk volgens jou, en volgens alle vrouwen. Maar aangezien jij chinees spreekt (heel goed en duidelijk chinees) en hij russisch, snap hij echt geen bal van wat jij zegt. De boodschap komt niet over.
Jij raakt gefrustreerd, hij vindt jou een zeur. Je bljift er over beginnen en hij wil alleen dat je nou eens even een hobby gaat zoeken, want dit is wel heel irritant.
Je zult dus een manier moeten vinden om elkaar te bereiken. Je moet allebei Nederlands gaan praten.
Dit begint bij luisteren en praten vanuit jezelf (niet met een vingertje naar de ander wijzen). En het begint bij tijd voor elkaar nemen en er vanuit gaan dat de ander geen onzin uitkraamt, maar echt meent wat hij/zij zegt. Neem elkaar serieus en respecteer elkaar.
Jullie hadden beiden wat moeten veranderen, maar waarschijnlijk wisten jullie allebei niet wat en hoe.
[...]...Ook al zei ik dat ik daar behoefte aan had, ook al vroeg ik wel eens; wat is er nu niet goed in onze relatie? Waar stoor jij je nu echt aan? in mij? En dan zei hij; niks, het is goed zo. Leugenaar.
En juist doordat hij steeds roept dat ie heel hard zn best heeft gedaan roept ie bij mij een bepaald schuldgevoel op, omdat ik ondanks al zijn moeite maar hetzelfde intolerante en vervelende gedrag bleef vertonen. Ikzelf had ook iets moeten veranderen maar in een goede gelijkwaardige relatie kan je elkaar daar naartoe helpen.
Twee dingen:
Mannen zijn niet zo met gevoelens enzo bezig als wij vrouwen. Ik heb het eerder weleens gehad over emotionele behoeften. Als zijn emotionele behoeften zijn, dat jij voor zn natje en zn droogje zorgt, dat ie een maatje heeft om lekker mee te lachen en naar de film gaat, en dat ie sex wil, en jij voorziet in die dingen allemaal keurig, dan IS hij gelukkig met de situatie. Alleen is het wel vervelend dat jij vaak zo loopt te zeuren over wat jij allemaal niet goed vindt. Niet zijn probleem, hij vindt t prima gaan.
Maar jij hebt ook je emotionele behoeften. En als jij graag wil dat hij voor je zorgt, met hem wil praten en je geborgen bij hem wil voelen en hij voorziet daar allemaal niet in, dan voel jij je onprettig. Dan word jij ongelukkig.
Vervolgens ga je proberen het erover te hebben, maar je doet dat met hints. Overduidelijk volgens jou, en volgens alle vrouwen. Maar aangezien jij chinees spreekt (heel goed en duidelijk chinees) en hij russisch, snap hij echt geen bal van wat jij zegt. De boodschap komt niet over.
Jij raakt gefrustreerd, hij vindt jou een zeur. Je bljift er over beginnen en hij wil alleen dat je nou eens even een hobby gaat zoeken, want dit is wel heel irritant.
Je zult dus een manier moeten vinden om elkaar te bereiken. Je moet allebei Nederlands gaan praten.
Dit begint bij luisteren en praten vanuit jezelf (niet met een vingertje naar de ander wijzen). En het begint bij tijd voor elkaar nemen en er vanuit gaan dat de ander geen onzin uitkraamt, maar echt meent wat hij/zij zegt. Neem elkaar serieus en respecteer elkaar.
Jullie hadden beiden wat moeten veranderen, maar waarschijnlijk wisten jullie allebei niet wat en hoe.
woensdag 19 januari 2011 om 12:58
*deleted*
Oftewel, ben zo'n prototype hoogopgeleide vrouw die alles wil, zowel werk en prive, en die zolang ze de touwtjes in handen heeft gewoon door kan gaan, maar waar alles wel met heel veel moeite altijd net geregeld kan worden.
Wat in de relatie dan nog versterkt was door vriend met ook heel veel ambities.
Oftewel, ben zo'n prototype hoogopgeleide vrouw die alles wil, zowel werk en prive, en die zolang ze de touwtjes in handen heeft gewoon door kan gaan, maar waar alles wel met heel veel moeite altijd net geregeld kan worden.
Wat in de relatie dan nog versterkt was door vriend met ook heel veel ambities.
woensdag 19 januari 2011 om 13:09
Wat is zijn idee over het wisselen van instituut om dichterbij te komen wonen. En wil jij dat? Zou jij willen wisselen? Heb je het nu naar je zin waar je zit, wil je daar verandering in brengen. Als je het zou doen, en jullie blijven toch niet bij elkaar, is het dan erg dat je van instituut bent veranderd en je daar zit zonder hem in de buurt?
Je doet een opleiding plus werk plus aan het promoveren, dat je nog tijd hebt voor een relatie
Je doet een opleiding plus werk plus aan het promoveren, dat je nog tijd hebt voor een relatie
woensdag 19 januari 2011 om 13:17
Opleiding en werk gaat hand-in-hand.
Hij vindt dat ik waar ik nu zit betere kansen heb, is waarschijnlijk ook zo. Maar ik heb altijd gezegd dat ik dat voor hem over zou hebben. Zou niet mijn gehele carriere weggooien, en misschien inderdaad wel iets minder mooie kansen, maar denk wel betere contacten om dan later ook daar in de buurt aan de slag te kunnen, dus dat zou een pre kunnen zijn.
Waar ik nu zit zit ik al enkele jaren, heb hier leven opgebouwd. Ben dus wel bang om te veranderen als laatste redmiddel voor relatie. Voordat ik daar alleen en zielig in een nieuwe stad zit, met mindere kansen, zonder vrienden. Geen familie in de buurt, overigens nu ook niet.
Of het blijft goed gaan, maar hij krijgt andere baan dan zouden we weer een situatie met afstand krijgen en zou ik niet nog een keer kunnen overstappen.
Hij vindt dat ik waar ik nu zit betere kansen heb, is waarschijnlijk ook zo. Maar ik heb altijd gezegd dat ik dat voor hem over zou hebben. Zou niet mijn gehele carriere weggooien, en misschien inderdaad wel iets minder mooie kansen, maar denk wel betere contacten om dan later ook daar in de buurt aan de slag te kunnen, dus dat zou een pre kunnen zijn.
Waar ik nu zit zit ik al enkele jaren, heb hier leven opgebouwd. Ben dus wel bang om te veranderen als laatste redmiddel voor relatie. Voordat ik daar alleen en zielig in een nieuwe stad zit, met mindere kansen, zonder vrienden. Geen familie in de buurt, overigens nu ook niet.
Of het blijft goed gaan, maar hij krijgt andere baan dan zouden we weer een situatie met afstand krijgen en zou ik niet nog een keer kunnen overstappen.
woensdag 19 januari 2011 om 13:25
Ik weet niet of ik in jouw situatie dan een overstap zou maken, niet als het alleen om de relatie gaat. Want inderdaad, daar zit je dan als hij daar weg moet of het over is tussen jullie.
Geen optie dus, rationeel gezien Maar deze afstand, jullie kunnen elkaar in het weekend zien. Maar dat is dus niet genoeg voor hem? Ik ben wel benieuwd naar jullie afspraak komend weekend, volgens mij is er te veel onduidelijkheid nu over wat hij nu wil en bedoelt. Of is jou dit wel duidelijk? Hoe is het tot een afspraak gekomen voor dit weekend, alleen een smsje van hem?
Geen optie dus, rationeel gezien Maar deze afstand, jullie kunnen elkaar in het weekend zien. Maar dat is dus niet genoeg voor hem? Ik ben wel benieuwd naar jullie afspraak komend weekend, volgens mij is er te veel onduidelijkheid nu over wat hij nu wil en bedoelt. Of is jou dit wel duidelijk? Hoe is het tot een afspraak gekomen voor dit weekend, alleen een smsje van hem?
woensdag 19 januari 2011 om 13:32
Rationeel inderdaad momenteel geen opties. En kan ik voor mezelf ook niet de overstap maken, ik kan het gewoon niet. Het is allemaal te onzeker.
In principe kunnen we elkaar in de weekenden zien, of tijdens compensaties aangezien we af en toe ook in weekenden werken. Maar momenteel is dat dus niet genoeg voor hem. Hij is doodongelukkig in zijn eentje in het dorp waar hij woont... Zijn nu wel bezig met nieuw huisje voor hem, want hij woonde op kamers waar ik net echt mocht komen als hospita aanwezig was, dus dan vervlogen er af en toe wat compensatiedagen dat ik daar heen wilde maar niet kon. Dus hoopte dat dat alweer wat extra lucht kon geven. Maar het is hem allemaal teveel geworden.
En over de afspraak, heb hier post van hem, dus had hem gevraagd of ik dat moest opsturen, langs kon komen brengen of dat hij het wilde halen, en hij heeft gekozen voor het laatste...
In principe kunnen we elkaar in de weekenden zien, of tijdens compensaties aangezien we af en toe ook in weekenden werken. Maar momenteel is dat dus niet genoeg voor hem. Hij is doodongelukkig in zijn eentje in het dorp waar hij woont... Zijn nu wel bezig met nieuw huisje voor hem, want hij woonde op kamers waar ik net echt mocht komen als hospita aanwezig was, dus dan vervlogen er af en toe wat compensatiedagen dat ik daar heen wilde maar niet kon. Dus hoopte dat dat alweer wat extra lucht kon geven. Maar het is hem allemaal teveel geworden.
En over de afspraak, heb hier post van hem, dus had hem gevraagd of ik dat moest opsturen, langs kon komen brengen of dat hij het wilde halen, en hij heeft gekozen voor het laatste...
woensdag 19 januari 2011 om 14:01
Fijn dat hij koos voor het laatste, het is toch prettig om elkaar nog even te spreken. Zie je dat zitten? Of is het echt definitief over.
Ik begin wel de indruk te krijgen dat hij gewoon niet gelukkig is, en het feit dat jij hem niet met regelmaat gezelschap kan houden, maakt het ook ongelukkig in jullie relatie. Maar het feit is: hij kan zijn geluk en ongeluk niet ophangen aan een relatie. Als hij zich ellendig voelt in dat dorp, is het geen oplossing om jou daar maar naar toe te halen in de hoop dat het dan wel leuk wordt voor hem. Zo werkt een relatie niet mijns inziens, je kunt een hoop voor elkaar betekenen, maar niet wezenlijk iemands ongelukkig zijn oplossen.
Ik begin wel de indruk te krijgen dat hij gewoon niet gelukkig is, en het feit dat jij hem niet met regelmaat gezelschap kan houden, maakt het ook ongelukkig in jullie relatie. Maar het feit is: hij kan zijn geluk en ongeluk niet ophangen aan een relatie. Als hij zich ellendig voelt in dat dorp, is het geen oplossing om jou daar maar naar toe te halen in de hoop dat het dan wel leuk wordt voor hem. Zo werkt een relatie niet mijns inziens, je kunt een hoop voor elkaar betekenen, maar niet wezenlijk iemands ongelukkig zijn oplossen.
woensdag 19 januari 2011 om 18:22
hey meiden.
Avril ik vind het lastig om je te kunnen adviseren (ik heb het idee dat het lijkt alsof ik niet reageer op je situatie) maar dat komt meer omdat ik het overzicht een beetje kwijt ben. Ik begrijp iig dat vriend ver weg is , dat problemen veroorzaakt en jij even rust wilde om na te denken die je zelf ingepland hebt in een tijd dat jullie elkaar toch nog zagen. Klopt dit? Voor ik complete onzin loop te blaten...
Als ik iets kan doen voor je moet je het zeggen, want ik vind dat je echt hele goede adviezen geeft hier!
Verder heb ik vandaag mijn nieuwe huis geschilderd (ehm ok 2 verwarmingen en 2 deuren en een plafond...het begin is er) had even een instortmomentje omdat we dit samen zouden doen (ex en ik) maar ik sla me er doorheen. Het huis gaat er echt belachelijk uitzien alsof er een 7 jarige inwoont met die 8 kleuren die ik lukraak overal op smeer, maar ik vind het mooi, en nu ik toch alleen woon kan ik dat gewoon maken ook!
ZO!
Avril ik vind het lastig om je te kunnen adviseren (ik heb het idee dat het lijkt alsof ik niet reageer op je situatie) maar dat komt meer omdat ik het overzicht een beetje kwijt ben. Ik begrijp iig dat vriend ver weg is , dat problemen veroorzaakt en jij even rust wilde om na te denken die je zelf ingepland hebt in een tijd dat jullie elkaar toch nog zagen. Klopt dit? Voor ik complete onzin loop te blaten...
Als ik iets kan doen voor je moet je het zeggen, want ik vind dat je echt hele goede adviezen geeft hier!
Verder heb ik vandaag mijn nieuwe huis geschilderd (ehm ok 2 verwarmingen en 2 deuren en een plafond...het begin is er) had even een instortmomentje omdat we dit samen zouden doen (ex en ik) maar ik sla me er doorheen. Het huis gaat er echt belachelijk uitzien alsof er een 7 jarige inwoont met die 8 kleuren die ik lukraak overal op smeer, maar ik vind het mooi, en nu ik toch alleen woon kan ik dat gewoon maken ook!
ZO!
woensdag 19 januari 2011 om 18:26
Hoi Amy, Ik vind het eigenlijk heel leuk dat je er weer (even) bent. Heb veel gehad aan je adviezen naar anderen.
Mijn verhaal is nogal een lang verhaal en staat inmiddels alweer zo’n 5 tot 6 pagina’s terug.
Ik zie heel veel in je bericht staan, maar ik merk dat ik geestelijk gewoon een beetje op ben. Ik kan nauwelijks nog echt nadenken en dat is eigenlijk ook het probleem. Niet de eenzaamheid, juist niet zelfs. Afgezien van het feit dat ik mn huis mis en mn huisdieren, daar kan ik prima overheen komen. Probleem is alleen dat ik geen goede vervanging heb van die veilige haven. Ik heb een hele hoop om over na te denken maar totaal geen privacy. Ik heb geen eigen plek, kan me niet terugtrekken, kan niet gewoon even de tijd nemen om mn tranen er even flink uit te gooien enz enz waardoor het allemaal in mn hoofd blijft zitten.. Ik begin de controle een beetje te verliezen. Ik zit vast. Dus ik neem avril’s advies van harte aan en ga opzoek naar een andere oplossing.
Wat ik wel weet is dat je gelijk hebt over die emotionele behoefte.. Ik had een hele andere behoefte dan hij. En dat was ook te merken. Ik kocht bloemetjes voor m omdat ik dat leuk vond en hij kocht een sporttas voor me omdat ie er zelf graag tiptop bij loopt en mn oude sporttas maar shabby vond. Om maar kleine voorbeelden te noemen. Wat vervelend was was dat als ik feitelijk aangaf dat ik niet tevreden was, me niet gelukkig voelde (en dan ook echt in die exacte bewoording, vrij duidelijk dus), hij dat ging bestrijden. Volgens hem was het niet zo want dat zag ie aan me. En dat frustreerde enorm, waardoor ik nog bozer werd.
Misschien rij ik vanavond wel even ergens heen, even een rustig plekje opzoeken, om eens goed na te denken wat mij nou in hem aantrok. Maar tellen dingen als dat hij mij een heel goed gevoel over mezelf kon geven ook? Vind ik lastig he. ik heb altijd het idee dat het karakter eigenschappen van de ander moeten zijn waar je op valt, maar ik heb me eigenlijk gewoon altijd heel prettig en veilig gevoeld bij hem.
Oh ja, welke opmerking van mn collega bedoel je eigenlijk?
Mijn verhaal is nogal een lang verhaal en staat inmiddels alweer zo’n 5 tot 6 pagina’s terug.
Ik zie heel veel in je bericht staan, maar ik merk dat ik geestelijk gewoon een beetje op ben. Ik kan nauwelijks nog echt nadenken en dat is eigenlijk ook het probleem. Niet de eenzaamheid, juist niet zelfs. Afgezien van het feit dat ik mn huis mis en mn huisdieren, daar kan ik prima overheen komen. Probleem is alleen dat ik geen goede vervanging heb van die veilige haven. Ik heb een hele hoop om over na te denken maar totaal geen privacy. Ik heb geen eigen plek, kan me niet terugtrekken, kan niet gewoon even de tijd nemen om mn tranen er even flink uit te gooien enz enz waardoor het allemaal in mn hoofd blijft zitten.. Ik begin de controle een beetje te verliezen. Ik zit vast. Dus ik neem avril’s advies van harte aan en ga opzoek naar een andere oplossing.
Wat ik wel weet is dat je gelijk hebt over die emotionele behoefte.. Ik had een hele andere behoefte dan hij. En dat was ook te merken. Ik kocht bloemetjes voor m omdat ik dat leuk vond en hij kocht een sporttas voor me omdat ie er zelf graag tiptop bij loopt en mn oude sporttas maar shabby vond. Om maar kleine voorbeelden te noemen. Wat vervelend was was dat als ik feitelijk aangaf dat ik niet tevreden was, me niet gelukkig voelde (en dan ook echt in die exacte bewoording, vrij duidelijk dus), hij dat ging bestrijden. Volgens hem was het niet zo want dat zag ie aan me. En dat frustreerde enorm, waardoor ik nog bozer werd.
Misschien rij ik vanavond wel even ergens heen, even een rustig plekje opzoeken, om eens goed na te denken wat mij nou in hem aantrok. Maar tellen dingen als dat hij mij een heel goed gevoel over mezelf kon geven ook? Vind ik lastig he. ik heb altijd het idee dat het karakter eigenschappen van de ander moeten zijn waar je op valt, maar ik heb me eigenlijk gewoon altijd heel prettig en veilig gevoeld bij hem.
Oh ja, welke opmerking van mn collega bedoel je eigenlijk?
woensdag 19 januari 2011 om 18:32
Hey advies ,
ik vrees dat ik niet zo'n topper ben als relatiegoeroe Amy (dit meen ik echt, fantastische posts keer na keer Amy, superlief dat je de tijd neemt voor iedereen), maar ik wilde toch even reageren op je stukje over aantrekkingskracht.
Ik denk dat het soms heel onduidelijk is, wat het nou precies is. Een 'gevoel' van veiligheid, en ontspannen kunnen zijn bij iemand, jezelf kunnen zijn. Zoiets?
En persoonlijk vind ik dat ook heel belangrijk, het allerbelangrijkste zelfs. Daarna krijg je karaktereigenschappen, en gewoon hoe iemand in elkaar steekt. En daar kan het fout gaan omdat iemand ook maar is wie hij is, en dan kunnen bepaalde eigenschappen voor mij toch niet het zijn. (ehm, wacht, bij mij is het eigenlijk altijd omgekeerd..) Maar goed, snap je een beetje wat ik bedoel? Beetje wazig verhaal, kan het niet goed uitleggen zo typend...
ik vrees dat ik niet zo'n topper ben als relatiegoeroe Amy (dit meen ik echt, fantastische posts keer na keer Amy, superlief dat je de tijd neemt voor iedereen), maar ik wilde toch even reageren op je stukje over aantrekkingskracht.
Ik denk dat het soms heel onduidelijk is, wat het nou precies is. Een 'gevoel' van veiligheid, en ontspannen kunnen zijn bij iemand, jezelf kunnen zijn. Zoiets?
En persoonlijk vind ik dat ook heel belangrijk, het allerbelangrijkste zelfs. Daarna krijg je karaktereigenschappen, en gewoon hoe iemand in elkaar steekt. En daar kan het fout gaan omdat iemand ook maar is wie hij is, en dan kunnen bepaalde eigenschappen voor mij toch niet het zijn. (ehm, wacht, bij mij is het eigenlijk altijd omgekeerd..) Maar goed, snap je een beetje wat ik bedoel? Beetje wazig verhaal, kan het niet goed uitleggen zo typend...
woensdag 19 januari 2011 om 18:33
heel veel yellow, daarnaast paars, mintgroen , appeltjesgroen , roze en toch blue(babyblauw, dat dan weer wel) Het is belachelijk want als je daaraan begint moet je dus ook alles doen, kun je niet toch nog wit erin hebben..En mijn plafond in de slaapkamer is zwart, en ik heb van die glow in the dark sterren en dan heb ik het heelal in mijn kamer. (ben een star trek fan, jep)
woensdag 19 januari 2011 om 18:42
hahaha, Yellow, ik weet niet hoe oud je bent maar het klinkt alsof je je jeugd aan het herbeleven bent. Gewoon lekker doen waar je zin in hebt! Paars? ja paars. Sterrenhemel? ja sterrenhemel. Fuck iedereen ik doe het gewoon! Geweldig!
Thanks voor je antwoord hoor. Hij is hartstikke welkom. Je hebt er tenminste een beetje een duidelijk idee bij. En dat helpt mij weer op weg. Daarnaast denk ik ook dat t voor iedereen anders kan zijn. Maar zoals jij het nu verwoord, ik denk ook dat dat het is geweest. Ik kan me niet herinneren in het begin echt heel erg verliefd te zijn geweest maar ik heb me gewoon meteen prettig bij hem gevoeld. Hij is ondertussen heel veel veranderd maar dat gevoel is daardoor eigenlijk alleen maar sterker geworden. Tot ik na een paar jaar ineens wel heel erg verliefd werd bedenk ik me net… Maar dan merk ik de vermoeidheid dus heel goed; ik kan me dingen maar slecht herinneren. Goed nadenken dus waarom die verliefdheid zo ineens oplaaide. Ik weet alleen wel dat dat niet eens zo heel erg lang geleden was. De slechte communicatie is eigenlijk begonnen toen we gingen samenwonen… Weird.
Ik ga nog even verder nadenken… en eten. Want dat doe ik heel slecht de laatste paar dagen.
Thanks voor je antwoord hoor. Hij is hartstikke welkom. Je hebt er tenminste een beetje een duidelijk idee bij. En dat helpt mij weer op weg. Daarnaast denk ik ook dat t voor iedereen anders kan zijn. Maar zoals jij het nu verwoord, ik denk ook dat dat het is geweest. Ik kan me niet herinneren in het begin echt heel erg verliefd te zijn geweest maar ik heb me gewoon meteen prettig bij hem gevoeld. Hij is ondertussen heel veel veranderd maar dat gevoel is daardoor eigenlijk alleen maar sterker geworden. Tot ik na een paar jaar ineens wel heel erg verliefd werd bedenk ik me net… Maar dan merk ik de vermoeidheid dus heel goed; ik kan me dingen maar slecht herinneren. Goed nadenken dus waarom die verliefdheid zo ineens oplaaide. Ik weet alleen wel dat dat niet eens zo heel erg lang geleden was. De slechte communicatie is eigenlijk begonnen toen we gingen samenwonen… Weird.
Ik ga nog even verder nadenken… en eten. Want dat doe ik heel slecht de laatste paar dagen.
woensdag 19 januari 2011 om 18:50
Ik ben 27 (en ik doe idd aan een herbeleving van mijn jeugd, ik wou eigenlijk als vloer zo'n vloer met een weg erop en park enzo waar jongetjes met hun autootje op kunnen spelen whahaha maar dat was te duur)
Succes met alles , en je moet idd goed eten. Ik eet nu zelf vaak van die maaltijdsalades en stoommaaltijden. Ja vast duur, maar dan krijg ik iig mijn vitamientjes binnen denk ik dan maar.
Succes met alles , en je moet idd goed eten. Ik eet nu zelf vaak van die maaltijdsalades en stoommaaltijden. Ja vast duur, maar dan krijg ik iig mijn vitamientjes binnen denk ik dan maar.