Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
donderdag 20 januari 2011 om 16:48
Hallo dames.
Keihard ego:
Kutdag. Dan sta je zo te verven, en dan denk je; ehm dit zouden we samen gaan doen, samenwonen en samenverven. (ok niet die belachelijke kleurencombinaties, het gaat echt te ver, zelfs ik twijfel op dit moment over hoe het eruit ziet haha maar ik haat verven dus ik ga niet weer oververven)
En gewoon, dat ik denk, ook over die opname, wat heb jij mij eigenlijk allemaal aangedaan KUTgast. Ik ben ook heel emotioneel, en kan slecht met mijn heftige emoties omgaan, dat ligt aan mij. Maar ik sprak een psychiater en die zei: Ik heb mensen aan minder onderdoor zien gaan. Als je maandenlang wordt voorgelogen, en dat je zelf maar uit moet zoeken hoe het zit, dan gaat dat knagen .En dan zijn er genoeg mensen die dat helemaal niet aankunnen. Dat luchtte wel een beetje op, dat ik toch niet helemaal knettergek ben . Maar ik weet dan ook niet wat ik hier nu mee moet, ik ben gewoon ook boos op hem omdat het zo'n groot effect op mijn leven heeft, mijn studie (nu niet bestaand meer), mijn werk (geen werk meer) en mijn toekomst. Straks kan ik nooit babies krijgen omdat ik geen geld heb om ze te onderhouden omdat ik geen studie heb afgerond en een torenhoge studieschuld heb....Sorry hoor, weet het allemaal even niet meer.
Keihard ego:
Kutdag. Dan sta je zo te verven, en dan denk je; ehm dit zouden we samen gaan doen, samenwonen en samenverven. (ok niet die belachelijke kleurencombinaties, het gaat echt te ver, zelfs ik twijfel op dit moment over hoe het eruit ziet haha maar ik haat verven dus ik ga niet weer oververven)
En gewoon, dat ik denk, ook over die opname, wat heb jij mij eigenlijk allemaal aangedaan KUTgast. Ik ben ook heel emotioneel, en kan slecht met mijn heftige emoties omgaan, dat ligt aan mij. Maar ik sprak een psychiater en die zei: Ik heb mensen aan minder onderdoor zien gaan. Als je maandenlang wordt voorgelogen, en dat je zelf maar uit moet zoeken hoe het zit, dan gaat dat knagen .En dan zijn er genoeg mensen die dat helemaal niet aankunnen. Dat luchtte wel een beetje op, dat ik toch niet helemaal knettergek ben . Maar ik weet dan ook niet wat ik hier nu mee moet, ik ben gewoon ook boos op hem omdat het zo'n groot effect op mijn leven heeft, mijn studie (nu niet bestaand meer), mijn werk (geen werk meer) en mijn toekomst. Straks kan ik nooit babies krijgen omdat ik geen geld heb om ze te onderhouden omdat ik geen studie heb afgerond en een torenhoge studieschuld heb....Sorry hoor, weet het allemaal even niet meer.
anoniem_71971 wijzigde dit bericht op 20-01-2011 17:49
Reden: mailadres weggehaald
Reden: mailadres weggehaald
% gewijzigd
donderdag 20 januari 2011 om 17:14
Hee Yellow: ik heb het misschien gemist, maar waarom kun je je studie niet afronden en heb je geen werk meer? Is dat door die opname gekomen?
Overigens fijn om te horen dat die psychiater mensen aan minder eraan onderdoor heeft zien gaan toch? Ook voor mij! Fijn dat hij begrijpt dat voorgelogen worden door je allerbeste maat (in onze ogen dan) heeeeel klote is en ontzettend veel bij effecten met zich meebrengt. Je merkt ook heel goed het verschil in reacties tussen mensen die het wel en mensen die het niet meegemaakt hebben (vind ik). Overigens gaat dit dan wel over de mensen die het recent meegemaakt hebben, dat merk je goed en dat vind ik dan weer een goed teken!!! Want: het gaat over en het slijt en je vergeet de pijn dus blijkbaar!!
Overigens fijn om te horen dat die psychiater mensen aan minder eraan onderdoor heeft zien gaan toch? Ook voor mij! Fijn dat hij begrijpt dat voorgelogen worden door je allerbeste maat (in onze ogen dan) heeeeel klote is en ontzettend veel bij effecten met zich meebrengt. Je merkt ook heel goed het verschil in reacties tussen mensen die het wel en mensen die het niet meegemaakt hebben (vind ik). Overigens gaat dit dan wel over de mensen die het recent meegemaakt hebben, dat merk je goed en dat vind ik dan weer een goed teken!!! Want: het gaat over en het slijt en je vergeet de pijn dus blijkbaar!!
donderdag 20 januari 2011 om 17:38
Hoi Amy, ik zal het zo kort mogelijk proberen uit te leggen. Zondag barstte de bom. Ik was boos, had weer even rust nodig, heb uiteindelijk weer eens geroepen dat het uit was, ben even weggegaan om tot rust te komen, kwam thuis, hij vroeg of we niet nog even moesten praten, nee dat wilde ik niet, hij ging ff een stukje fietsen om na te denken, bleef 3 uur weg, kwam terug, pakte zn kussen en ging in de logeerkamer liggen. Wat hem betreft was het genoeg geweest, ik wilde het uitmaken en hij kon t niet meer opbrengen dus dan was het uit. Ik heb ter plekke geprobeerd hem op andere gedachten te brengen want dit was echt heus niet mijn bedoeling, ik wilde eigenlijk gewoon praten (heeeele slechte communicatie van mijn kant dus), heb de volgende dag dit topic gelezen, zag t licht, heb een brief aan m geschreven dat ik vond dat we t eigenlijk nooit ECHT geprobeerd hadden om de situatie daadwerkelijk te veranderen, had gedacht dat ie inmiddels wel een beetje tot rust zou zijn gekomen en wat meer open stond, stond ie dus niet, hij was vastberaden, het was hem allemaal te veel geworden en hij kon de energie niet meer opbrengen om elke keer dat gevecht aan te gaan, ik was radeloos, stond uiteindelijk klaar met mn spullen om weg te gaan en toen bond ie ineens in. Hij wist niet of ie over een paar weken nog wel hetzelfde dacht dus misschien moesten we dan nog maar kijken, want hij vond t heus echt heel moeilijk ook al kwam dat niet zo over. Ik heb aangegeven dat ik niet zomaar ging wachten tot hij eens een keer zou bedenken of ie dit misschien toch niet wilde terwijl ik niet eens weet of ie wel trouw blijft. En toen is zijn vastberadenheid omgezet in de bereidheid om er vier weken over na te denken en te bepalen of hij de moeite er nog in wilde steken.
Ik overweeg eigenlijk om je misschien even te mailen omdat ik nogal lang van stof ben . Maar ik weet niet of anderen de goede adviezen van Amy ook graag willen lezen?
Ik overweeg eigenlijk om je misschien even te mailen omdat ik nogal lang van stof ben . Maar ik weet niet of anderen de goede adviezen van Amy ook graag willen lezen?
donderdag 20 januari 2011 om 17:52
Ik zou natuurlijk gewoon moeten kunnen werken en studie afronden, maar het gaat gewoon niet zo best eigenlijk. Ik zat echt vrij diep, en nu krijg ik straks intensieve therapie, waardoor ik niet naar mijn studie kan (is overdag) om beter met mijn emoties te leren omgaan, want het is natuurlijk niet helemaal 'normaal' om zo je leven overhoop te laten gooien door zoiets als dit. En werken hetzelfde, ik ben gewoon een beetje labiel nu. Maar misschien ziet het er straks wel beter uit, ik weet het niet. Moet nu denk ik echt aan mezelf werken, want anders kwakkel ik zo mijn leven door met die heftige emoties van me. Is het zo duidelijker? Misschien is het een beetje gek hoor, maar ik zit er gewoon beetje doorheen.
donderdag 20 januari 2011 om 18:44
@Yellowlove: Klote zeg...Maar supergoed dat je ermee aan de slag gaat, dan kan het vanaf nu alleen maar beter gaan! Jij gaat je straks beter voelen dan ooit denk ik, zonder deze breuk was je misschien wel nooit zo sterk geworden als je nu gaat worden (even een staaltje huishoud-psychologie hoor, maar ik denk wel echt dat je hier hartstikke sterk uit gaat komen en er veel van gaat leren als ik het zo lees).
donderdag 20 januari 2011 om 19:03
quote:_avril_ schreef op 20 januari 2011 @ 18:04:
Zou je later toch niet wat aan al die kleuren op je muren doen. Nu is het misschien even lollig, maar straks denk je misschien: dat was ik die aan het doordraaien was... Alhoewel je tegen die tijd natuurlijk ook alles aan de kant kunt schuiven en over schilderen.
Ik moest een beetje grinniken. Ik ben wel altijd al een zeer kleurrijk persoon geweest, mijn huiskamer nu is knalgeel met groen(geen wit te vinden) en mijn keuken knalpaars met grijs. En mijn badkamer is beplakt met my little pony stickers....
Maar het is meer dat ik 'goedkope' verf had gekocht, en dan neem je toch genoegen met net een tint ernaast dan je wilde, en dat allemaal bij elkaar is een beetje zo van, hmm, sjah, net niet wat ik wilde. Maar ik ben nog lang niet klaar, dus ik had bedacht dat ik nu gewoon alle muren 1 kleur ga verven, de verwarmingen en deuren zijn wel allemaal verschillende kleuren in de diverse kamers, dan valt het allemaal nog best mee
En ik heb net besloten dat ik gewoon 1 essay ga schrijven, ik heb zo mijn best gedaan voor dat vak, dit weekend even knallen, dan heb ik weer 5 studiepunten. ZO.
En muisje, je huishoudpsychologie doet het goed bij me hoor!
Zou je later toch niet wat aan al die kleuren op je muren doen. Nu is het misschien even lollig, maar straks denk je misschien: dat was ik die aan het doordraaien was... Alhoewel je tegen die tijd natuurlijk ook alles aan de kant kunt schuiven en over schilderen.
Ik moest een beetje grinniken. Ik ben wel altijd al een zeer kleurrijk persoon geweest, mijn huiskamer nu is knalgeel met groen(geen wit te vinden) en mijn keuken knalpaars met grijs. En mijn badkamer is beplakt met my little pony stickers....
Maar het is meer dat ik 'goedkope' verf had gekocht, en dan neem je toch genoegen met net een tint ernaast dan je wilde, en dat allemaal bij elkaar is een beetje zo van, hmm, sjah, net niet wat ik wilde. Maar ik ben nog lang niet klaar, dus ik had bedacht dat ik nu gewoon alle muren 1 kleur ga verven, de verwarmingen en deuren zijn wel allemaal verschillende kleuren in de diverse kamers, dan valt het allemaal nog best mee
En ik heb net besloten dat ik gewoon 1 essay ga schrijven, ik heb zo mijn best gedaan voor dat vak, dit weekend even knallen, dan heb ik weer 5 studiepunten. ZO.
En muisje, je huishoudpsychologie doet het goed bij me hoor!
donderdag 20 januari 2011 om 21:36
Bah, weten jullie waar ik nog het meeste last van heb nadat het uit gegaan is? Van het feit dat ik me zo onzeker voel!! Hebben jullie dat nou ook? Onzeker over mijn uiterlijk, mijn persoon, mijn kunnen, mijn karakter, gewoon ALLES!!
Vooral dat ik niet knap/lekker genoeg zou zijn speelt maar de hele tijd door mijn hoofd. BAH
Vooral dat ik niet knap/lekker genoeg zou zijn speelt maar de hele tijd door mijn hoofd. BAH
donderdag 20 januari 2011 om 22:03
Amy, ik heb via de mail even op je gereageerd. Ik ga nu even op zoek naar een hotelletje. Goede ideeen hier allemaal.
Muisje, ik ben even zo moe dat ik niks zinnigs meer kan zeggen maar het is niet zo. sowieso niet. Tuurlijk ben je wel leuk! maar dat je ineens onzeker bent over alles, ja dat herken ik wel.
Muisje, ik ben even zo moe dat ik niks zinnigs meer kan zeggen maar het is niet zo. sowieso niet. Tuurlijk ben je wel leuk! maar dat je ineens onzeker bent over alles, ja dat herken ik wel.
donderdag 20 januari 2011 om 22:35
Muisje toch. Ik snap het wel, ik herken het ook maar feitelijk ben je natuurlijk niet opeens minder lekker/leuk/lief/sexy geworden in een paar weken. Dat kan helemaal niet. Het komt doordat je je rot voelt, dat je daaraan gaat twijfelen. Maar ik kan je zeggen, dat dat echt over gaat. Ik voel me ook nog vaak shit, maar ik ben wel lekker. Dat dan wel
donderdag 20 januari 2011 om 23:12
donderdag 20 januari 2011 om 23:31
quote:nesbojofan schreef op 20 januari 2011 @ 23:28:
@avril tthe truth hurts......
Hopeloze gevallen tenzij ze zichzelf eens heeeeel flink beetpakken.
eerst even
Heb je dit topic wel goed gelezen? Wat denk je nou, dat jij de eerste bent die tegen haar zegt dat ze los moet laten en door moet gaan? Je bent spuit 11 hier wat dat betreft. En daarnaast heeft ze het zelf ook al 100x gezegd, en ze doet haar best. Lukt nog niet helemaal, maar ze weet in ieder geval wel dat ze eraan moet werken. Dus dergelijke opmerkingen zijn echt rijp voor een dikke bitterbal erbij.
@avril tthe truth hurts......
Hopeloze gevallen tenzij ze zichzelf eens heeeeel flink beetpakken.
eerst even
Heb je dit topic wel goed gelezen? Wat denk je nou, dat jij de eerste bent die tegen haar zegt dat ze los moet laten en door moet gaan? Je bent spuit 11 hier wat dat betreft. En daarnaast heeft ze het zelf ook al 100x gezegd, en ze doet haar best. Lukt nog niet helemaal, maar ze weet in ieder geval wel dat ze eraan moet werken. Dus dergelijke opmerkingen zijn echt rijp voor een dikke bitterbal erbij.
donderdag 20 januari 2011 om 23:42
Wat maakt jou dat nou uit hoe zij haar leven inricht? Ze is straks afgestudeerd, heeft ze een baan en zoekt ze haar eigen huis. Daarnaast is ze niet de enige op de wereld met een studieschuld, kun jij op schijten, prima, maar abnormaal is het ook weer niet. Een gebroken hart en daar verdrietig over zijn is ook niet zo raar. Maar kennelijk schep je er genoegen in om iemand weg te zetten als dom. Lucht het op? Geeft het je een lekker gevoel?
donderdag 20 januari 2011 om 23:45
quote:_avril_ schreef op 20 januari 2011 @ 23:42:
Wat maakt jou dat nou uit hoe zij haar leven inricht? Ze is straks afgestudeerd, heeft ze een baan en zoekt ze haar eigen huis. Daarnaast is ze niet de enige op de wereld met een studieschuld, kun jij op schijten, prima, maar abnormaal is het ook weer niet. Een gebroken hart en daar verdrietig over zijn is ook niet zo raar. Maar kennelijk schep je er genoegen in om iemand weg te zetten als dom. Lucht het op? Geeft het je een lekker gevoel?Nee beste meid helemaal niet, vind het sneu dat zoveel jonge meiden zo'n slappe houding hebben. Welterusten
Wat maakt jou dat nou uit hoe zij haar leven inricht? Ze is straks afgestudeerd, heeft ze een baan en zoekt ze haar eigen huis. Daarnaast is ze niet de enige op de wereld met een studieschuld, kun jij op schijten, prima, maar abnormaal is het ook weer niet. Een gebroken hart en daar verdrietig over zijn is ook niet zo raar. Maar kennelijk schep je er genoegen in om iemand weg te zetten als dom. Lucht het op? Geeft het je een lekker gevoel?Nee beste meid helemaal niet, vind het sneu dat zoveel jonge meiden zo'n slappe houding hebben. Welterusten