Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
vrijdag 21 januari 2011 om 15:04
vrijdag 21 januari 2011 om 20:44
Anoniem, ik denk dat het vanaf nu vast beter zal gaan. Inderdaad afsluiting is moeilijk,
Polly, heel veel succes dit weekend. Weet niet wat ik kan zeggen, behalve sterkte..
Dames, sorry voor het akkefietsje hier op het topic.
Ronnie Mitchell, als je nog eens leest, bedankt voor je knuffel, het deed me veel goed
Vandaag geverfd, het wordt mooi. En wat die kleuren betreft, heb het nu iets rustiger gehouden, maar ik heb gewoon echt altijd al van kleurrijk gehouden(en dat geel/groen verhaal, dat was mijn oude huis, waar ik nu nog even inzit) en daarom is mijn nieuwe huis ook weer kleurvol.
Succes allemaal.
Polly, heel veel succes dit weekend. Weet niet wat ik kan zeggen, behalve sterkte..
Dames, sorry voor het akkefietsje hier op het topic.
Ronnie Mitchell, als je nog eens leest, bedankt voor je knuffel, het deed me veel goed
Vandaag geverfd, het wordt mooi. En wat die kleuren betreft, heb het nu iets rustiger gehouden, maar ik heb gewoon echt altijd al van kleurrijk gehouden(en dat geel/groen verhaal, dat was mijn oude huis, waar ik nu nog even inzit) en daarom is mijn nieuwe huis ook weer kleurvol.
Succes allemaal.
vrijdag 21 januari 2011 om 23:16
Kun je het unquoten? ik wilde het namelijk weghalen, en nu jij het gequote hebt gaat dat niet want dat staat al die prive info alsnog in jouw post.
Ik zoek geen excuses, ik kan deze discussie gewoon niet met je aan, en dat je me geloept had was me al duidelijk. Ik doe mijn best, en volgens mij ben ik dus nu keihard bezig om er iets aan te doen met therapie, maar dat was volgens jou eerst nog de reden om me knettergek te noemen.
Ik zoek geen excuses, ik kan deze discussie gewoon niet met je aan, en dat je me geloept had was me al duidelijk. Ik doe mijn best, en volgens mij ben ik dus nu keihard bezig om er iets aan te doen met therapie, maar dat was volgens jou eerst nog de reden om me knettergek te noemen.
vrijdag 21 januari 2011 om 23:29
Yellow...
Ik vind het juist heel mooi dat iedereen hier zo open en eerlijk over haar verdriet verteld.
Ik ben juist het tegenovergestelde,hard voor mezelf,niet klagen maar dragen etc en niemand ziet ooit aan mij wat ik nou echt voel.
Dat maakt het soms heel moeilijk,altijd alles zelf willen doen en altijd alles zelf 'dragen'.
Hoe geschift is dát?
Ik vind het juist heel mooi dat iedereen hier zo open en eerlijk over haar verdriet verteld.
Ik ben juist het tegenovergestelde,hard voor mezelf,niet klagen maar dragen etc en niemand ziet ooit aan mij wat ik nou echt voel.
Dat maakt het soms heel moeilijk,altijd alles zelf willen doen en altijd alles zelf 'dragen'.
Hoe geschift is dát?
vrijdag 21 januari 2011 om 23:36
Dat is niet geschift hoor superstar
Ik heb dat ook wel in real life, maar hier op het forum voelde ik me TOT VOOR KORT wel veilig om gewoon mijn 'werkelijke' verhaal te doen.
Maar als je wat kwijt wil mag dat altijd hoor, ik geloof namelijk oprecht dat het niet goed is om alles op te kroppen. Soms kun je even niet voor een ander alleen maar klaarstaan, je moet ook goed voor jezelf zorgen. In ieder geval, als je wilt, mag het altijd, maar als jij het fijn vindt om het zo te doen moet je het natuurlijk zo doen. Zolang het je niet belemmerd, want mensen vinden je ook leuk en lief als ze dat soort dingen wel over je weten, en het kan soms gewoon opluchten om je verhaal te doen.
Ik heb dat ook wel in real life, maar hier op het forum voelde ik me TOT VOOR KORT wel veilig om gewoon mijn 'werkelijke' verhaal te doen.
Maar als je wat kwijt wil mag dat altijd hoor, ik geloof namelijk oprecht dat het niet goed is om alles op te kroppen. Soms kun je even niet voor een ander alleen maar klaarstaan, je moet ook goed voor jezelf zorgen. In ieder geval, als je wilt, mag het altijd, maar als jij het fijn vindt om het zo te doen moet je het natuurlijk zo doen. Zolang het je niet belemmerd, want mensen vinden je ook leuk en lief als ze dat soort dingen wel over je weten, en het kan soms gewoon opluchten om je verhaal te doen.
vrijdag 21 januari 2011 om 23:58
Ik scheld niet op je, ik vroeg of je je quote van mij weg wilde halen. Ik begrijp niet waarom dat zo'n verschrikkelijk verzoek is, echt niet.En al helemaal niet waarom je dat niet gewoon doet.
Jij bent wie jij bent, en ik ben wie ik ben. En ik leid mijn leven op mijn manier, en jij hebt daar een probleem mee. Ik kan dat niet voor je oplossen.
Jij bent wie jij bent, en ik ben wie ik ben. En ik leid mijn leven op mijn manier, en jij hebt daar een probleem mee. Ik kan dat niet voor je oplossen.
zaterdag 22 januari 2011 om 00:35
Yellowlove, ik vind het vervelend dat je privacy niet wordt gerespecteerd. Wat je ook doet, sta hier boven en laat je niet op je kop zitten. Mail even Viva@forum.nl of ze het kunnen aanpassen, ok meid? Ik weet dat je je opvreet, maar niet doen! Misschien voor de privacy toch beter om over jullie issues een mailing op te starten vanaf een fake emailadres? Je weet dus nooit wie er meeleest...
zaterdag 22 januari 2011 om 07:38
Hallo Nesbojofan,
Dank je wel voor je verfrissende kijk op het geheel. Maar meid, wat kom jij stevig uit de hoek.
Ik zou je willen vragen je opmerkingen anders te formuleren. Ik ben bang dat er hier anders een ruzie-achtige sfeer ontstaat. De meiden hier komen juist uit een nare situatie en proberen de kracht te vinden om de boel weer op de rit te krijgen. Een veilig plekje waar ze hun verhaal kunnen doen is dan juist zo fijn.
Je bood je excuses al aan, dus ik denk dat je me begrijpt.
Dank je wel.
Dank je wel voor je verfrissende kijk op het geheel. Maar meid, wat kom jij stevig uit de hoek.
Ik zou je willen vragen je opmerkingen anders te formuleren. Ik ben bang dat er hier anders een ruzie-achtige sfeer ontstaat. De meiden hier komen juist uit een nare situatie en proberen de kracht te vinden om de boel weer op de rit te krijgen. Een veilig plekje waar ze hun verhaal kunnen doen is dan juist zo fijn.
Je bood je excuses al aan, dus ik denk dat je me begrijpt.
Dank je wel.
zaterdag 22 januari 2011 om 07:50
Meiden, haal even diep adem.
Er ontstaat hier een nare sfeer door het gehakketak. Ik vind dat heel jammer en het leidt af van onze eigenlijk gesprekken.
Ik denk dat jullie beter de nare posts (niet qua inhoud, maar qua manier van communiceren) zouden kunnen negeren, of zouden kunnen proberen door tussen de regels door te lezen.
Nou ja, tis maar een tip.
Yellow: ik denk dat je dit het beste kunt proberen via de Angels.
Er ontstaat hier een nare sfeer door het gehakketak. Ik vind dat heel jammer en het leidt af van onze eigenlijk gesprekken.
Ik denk dat jullie beter de nare posts (niet qua inhoud, maar qua manier van communiceren) zouden kunnen negeren, of zouden kunnen proberen door tussen de regels door te lezen.
Nou ja, tis maar een tip.
Yellow: ik denk dat je dit het beste kunt proberen via de Angels.
zaterdag 22 januari 2011 om 13:23
Nieuwe poging?
Ik ben weer teveel aan het denken. Ik baal er zo van dat ik mijn hersenen weer niet kan uitzetten.
Hij SMSde gisteren, of hij gisteravond al kon langskomen, ik was aan het werk, dus kon niet, maar nu vraag ik af waarom hij vrijdag wilde langskomen. Je gaat toch niet 6 uur rijden voor een boor...
Maar waarvoor dan wel? Zal hem ook niet zomaar ons/mijn bed in laten, dus waarom op een avond...
Nu komt hij morgen....
YL - je hebt meer meegemaakt dus dan dit, en iedere keer komt het weer boven, maar iedere keer kom je er toch ook weer overheen? Wees gewoon trots op jezelf!
Ik ben weer teveel aan het denken. Ik baal er zo van dat ik mijn hersenen weer niet kan uitzetten.
Hij SMSde gisteren, of hij gisteravond al kon langskomen, ik was aan het werk, dus kon niet, maar nu vraag ik af waarom hij vrijdag wilde langskomen. Je gaat toch niet 6 uur rijden voor een boor...
Maar waarvoor dan wel? Zal hem ook niet zomaar ons/mijn bed in laten, dus waarom op een avond...
Nu komt hij morgen....
YL - je hebt meer meegemaakt dus dan dit, en iedere keer komt het weer boven, maar iedere keer kom je er toch ook weer overheen? Wees gewoon trots op jezelf!
zaterdag 22 januari 2011 om 16:29
hmm, als ik heel eerlijk ben is het eerste wat ik denk; de duimschroeven aandraaien. Maar ik heb echt geen idee wat je daarmee zou bereiken. Ik weet ook niet zo goed waar je wel wat mee zou bereiken. Ik weet alleen dat ik zo langzamerhand wel een beetje zou doordraaien van de zenuwen en de onwetendheid waardoor ik toch liever de eer aan mezelf zou houden. Ik word al gek van 1 week onzekerheid. Misschien is het goed om voor jezelf eens op te schrijven wat jij denkt dat deze man jou kan bieden wat je nergens anders kan vinden en waarom het toch zo’n ramp zou zijn als je nu met hem zou breken. Probeer je vooral niet af te vragen waarom hij zo doet (hij weet t schijnbaar zelf niet eens) je kan er toch geen invloed op uitoefenen. Dat is wel gebleken. Probeer je vooral te richten op waarom JIJ zo doet. Dat kan je beinvloeden en is denk ik toch de hamvraag in deze.
Sterkte!
Sterkte!
zaterdag 22 januari 2011 om 16:41
Verder bedankt voor je advies Advies! Ik word er ook helemaal gek van en dacht daarom: ik ga gewoon in standje negeer. Ik kan hier namelijk wel weer vanalles op gaan antwoorden, maar ja, kom er niet verder mee. Ik krijg heel erg het gevoel dat hij wil kijken wat er verder nog op de markt is en hoe hij in die markt ligt. Mocht het niks worden dan wil hij mij misschien wel weer terug ooit...zoiets. Denk toch dat dat vaak de basis van de twijfel is. Is dit het?!
zaterdag 22 januari 2011 om 16:57
Niet op reageren. Dit is zo makkelijk van hem. Jou een beetje hoop geven zonder dat hij er zelf ook maar een beetje moeite voor te moeten doen.
Het heeft geen zin om nu er op te reageren, het helpt je toch niet. Als hij je (nog) wilt dan moet hij meer daden tonen, toch?
En bedenk inderdaad goed waarom jij zo doet en wat jij wilt.
Je hebt eerder toch al een keer geschreven dat je gevoel was veranderd tijdens jullie weekend samen?
Het heeft geen zin om nu er op te reageren, het helpt je toch niet. Als hij je (nog) wilt dan moet hij meer daden tonen, toch?
En bedenk inderdaad goed waarom jij zo doet en wat jij wilt.
Je hebt eerder toch al een keer geschreven dat je gevoel was veranderd tijdens jullie weekend samen?
zaterdag 22 januari 2011 om 17:07
Hallo allemaal,
Sorry dat ik niet alles gelezen heb (95 pagina's is wel wat érg veel), maar veel van wat ik gelezen heb, lijkt zó op mijn situatie op dit moment. Ik weet niet of het goed is om op een forum je hart te luchten omdat je soms zo verkeerd begrepen kan worden en mensen hier natuurlijk maar één kant zien. Zoals iemand het hier zo mooi omschreef: net dat ene stukje waar je anoniem over wilt praten.
Afgelopen weekend ging het mis tussen mijn vriend en mij. Ook veel communicatieproblemen, eigenlijk al zo lang als we elkaar kennen, maar ook zó ontzettend veel mooie, fijne, bijzondere en spannende momenten samen gedeeld. Maar eens in de zoveel tijd ontstaat er een ruzie/meningsverschil en zijn reactie daarop is weggaan met opmerkingen als: ik ben er helemaal klaar mee, het is helemaal over. Vervolgens hoor ik dagenlang helemaal niks van hem en opeens is hij weer boven water en doet alsof er niks aan de hand is. Praten is geen optie, hij houdt niet van terugkijken. Wat gebeurd is, is gebeurd. Gelukkig komen zulke situatie niet heel vaak voor, maar voor mij altijd erg heftig en ook moeilijk om mee om te gaan omdat er niks wordt uitgesproken en die voorvallen bij mij dan toch ergens bijven hangen, merk ik. Afgelopen weekend gebeurde er iets en hij boos weg, dat hij er helemaal klaar mee was (terwijl hij degene was die iets heel stoms had gedaan) en dat hij deze week zijn spullen wel kwam halen. Afgelopen donderdag kwam ik thuis uit mijn werk, notabene de dag waarop wij elkaar exact drie jaar kennen, en heeft hij schoenen en kleren opgehaald, dus kast half leeg, zonder eerst te bellen of smsje of briefje achter te laten. Ik naar zijn huis gegaan en heb mijn sleutel terug geëist. En nu is het over en ik weet dat het beter is, maar zo voelt het niet.
Hmmm, ik vind het soms moeilijk om een lang verhaal kort te maken, terwijl een kort verhaal lang maken geen enkel probleem is
Mijn verstand zegt: het is beter zo. Mijn gevoel zegt: ik wil dit niet, ik wil hem terug. Mijn voorgevoel zegt dat het me niks zal verbazen al hij hier binnen nu en een week op de stoep staat alsof er niks gebeurd is.
Dit forum helpt me misschien om te voorkomen dat ik hem bel of sms of wat dan ook, want dat wil ik niet. Ik wil net als muisje in standje negeer, maar dat is een lastig standje...
Sorry dat ik niet alles gelezen heb (95 pagina's is wel wat érg veel), maar veel van wat ik gelezen heb, lijkt zó op mijn situatie op dit moment. Ik weet niet of het goed is om op een forum je hart te luchten omdat je soms zo verkeerd begrepen kan worden en mensen hier natuurlijk maar één kant zien. Zoals iemand het hier zo mooi omschreef: net dat ene stukje waar je anoniem over wilt praten.
Afgelopen weekend ging het mis tussen mijn vriend en mij. Ook veel communicatieproblemen, eigenlijk al zo lang als we elkaar kennen, maar ook zó ontzettend veel mooie, fijne, bijzondere en spannende momenten samen gedeeld. Maar eens in de zoveel tijd ontstaat er een ruzie/meningsverschil en zijn reactie daarop is weggaan met opmerkingen als: ik ben er helemaal klaar mee, het is helemaal over. Vervolgens hoor ik dagenlang helemaal niks van hem en opeens is hij weer boven water en doet alsof er niks aan de hand is. Praten is geen optie, hij houdt niet van terugkijken. Wat gebeurd is, is gebeurd. Gelukkig komen zulke situatie niet heel vaak voor, maar voor mij altijd erg heftig en ook moeilijk om mee om te gaan omdat er niks wordt uitgesproken en die voorvallen bij mij dan toch ergens bijven hangen, merk ik. Afgelopen weekend gebeurde er iets en hij boos weg, dat hij er helemaal klaar mee was (terwijl hij degene was die iets heel stoms had gedaan) en dat hij deze week zijn spullen wel kwam halen. Afgelopen donderdag kwam ik thuis uit mijn werk, notabene de dag waarop wij elkaar exact drie jaar kennen, en heeft hij schoenen en kleren opgehaald, dus kast half leeg, zonder eerst te bellen of smsje of briefje achter te laten. Ik naar zijn huis gegaan en heb mijn sleutel terug geëist. En nu is het over en ik weet dat het beter is, maar zo voelt het niet.
Hmmm, ik vind het soms moeilijk om een lang verhaal kort te maken, terwijl een kort verhaal lang maken geen enkel probleem is
Mijn verstand zegt: het is beter zo. Mijn gevoel zegt: ik wil dit niet, ik wil hem terug. Mijn voorgevoel zegt dat het me niks zal verbazen al hij hier binnen nu en een week op de stoep staat alsof er niks gebeurd is.
Dit forum helpt me misschien om te voorkomen dat ik hem bel of sms of wat dan ook, want dat wil ik niet. Ik wil net als muisje in standje negeer, maar dat is een lastig standje...