Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
zaterdag 22 januari 2011 om 23:46
quote:yellowlove schreef op 22 januari 2011 @ 17:50:
Dames, ik wil jullie allemaal heel veel succes wensen met alles. Ik denk dat het handiger is voor de rust als ik wegga, want dat gedoe de hele tijd schiet ook niet op. Ik ken nesbo verder niet, maar ik denk dat ik het voor jullie lastiger maak om gewoon fijn je verhaal kwijt te kunnen.
Heel veel succes met alles, bedankt voor het luisteren, en ik zie jullie vast nog wel ronddwalen op topics.
Doe niet zo dramatisch joh, heel typerende reactie, zielig doen!!!
Kom op YL you can do better than this, sort your life out, be happy and then perhaps you'll find love.....
En Advies, je hebt mijn mail en facebook , en mijn aanbod staat natuurlijk gewoon nog steeds!
x
Dames, ik wil jullie allemaal heel veel succes wensen met alles. Ik denk dat het handiger is voor de rust als ik wegga, want dat gedoe de hele tijd schiet ook niet op. Ik ken nesbo verder niet, maar ik denk dat ik het voor jullie lastiger maak om gewoon fijn je verhaal kwijt te kunnen.
Heel veel succes met alles, bedankt voor het luisteren, en ik zie jullie vast nog wel ronddwalen op topics.
Doe niet zo dramatisch joh, heel typerende reactie, zielig doen!!!
Kom op YL you can do better than this, sort your life out, be happy and then perhaps you'll find love.....
En Advies, je hebt mijn mail en facebook , en mijn aanbod staat natuurlijk gewoon nog steeds!
x
zondag 23 januari 2011 om 03:10
zondag 23 januari 2011 om 09:24
@Alice
Een aantal jaren geleden hebben mijn man en ik zelf ook een relatiebreuk meegemaakt. Wij hebben ook alle fases meegemaakt... de fijne tijden, langzaam in een sleur komen, uit elkaar groeien, broer-zus gevoel, irritaties, voelen dat je niet meer van elkaar houdt... noem maar op.
Nadat bij ons de bom gebarsten was hebben we besloten dat wij meerdere malen voor elkaar gekozen hadden (in het begin, bij het samenwonen, trouwen) en dat dat ook wat waard is.
We zijn toen aan onze relatie gaan werken, zoals ik her en der in dit topic al beschreef.
Inmiddels zijn we alweer drie jaar terug bij elkaar en hartstikke gelukkig. En een voordeel: iedere relatie kent zijn momenten waarop je elkaar goed leert kennen. We zijn blij dat wij dit moment al zo vroeg in onze relatie hebben gehad.
Ik weet dus dat relaties ook hersteld kunnen worden. Behalve uit eigen ervaring weet ik beroepsmatig ook het een en ander over communicatie en psychologie. En op basis daarvan weet ik dat er mogelijkheden zijn om relaties weer te herstellen als je allebei wil en op de juiste manier te werk gaat.
Maar: ik had er toen ook geen vertrouwen in en geen zin in. Het enige dat ik toen gedaan heb, is me ervoor open stellen dat het niet zo erg was als het misschien goed zou komen. Ja, zo voorzichtig.
En langzaamaan herstelde het vertrouwen.
Alice, wat betreft jouw verhaal:
Geef het even wat tijd. De bom is gebarsten. Jullie hebben even heftig gereageerd naar een hele tijd van allerlei frustraties. Dat hoort erbij.
Bedenk of er in jullie relatie dingen zijn die het waard zijn nog eens je best voor te doen. En vraag hem of hij dat ook zo ziet.
Zo niet, dan moet je je er bij neerleggen, maar zo wel, dan zijn er mogelijkheden om te zorgen dat het in de toekomst beter met jullie gaat.
Wat je in ieder geval niet moet doen is hem pushen achter hem aanlopen. Maar... als je hem niet kwijt wil, moet je ook het contact niet volledig verbreken. Zorg dat de momenten waarop je nog contact hebt, vriendelijk, belangstellend en netjes houdt. Geen verwijten.
@Shinystar:
Het is logisch dat je (zijn) gevoelens minder worden door de irritaties. MAar ze kunnen ook weer terugkomen als je de communicatie verbetert samen.
Ruimte is natuurlijk goed, als je elkaar hiervoor teveel op de lip zat. Maar hetzelfde als ik Alice adviseer: als je wel wil proberen verder te gaan. Anders vervreemd je verder van elkaar.
Misschien kun je teruglezen naar het begin van het topic. Pagina 7 ofzo. Ik heb wat dingetjes uitgelegd over psychologische processen en stappen om je relatie opnieuw te beginnen, maar nu goed.
Misschien heb je er wat aan.
En anders mag je me altijd mailen.
Een aantal jaren geleden hebben mijn man en ik zelf ook een relatiebreuk meegemaakt. Wij hebben ook alle fases meegemaakt... de fijne tijden, langzaam in een sleur komen, uit elkaar groeien, broer-zus gevoel, irritaties, voelen dat je niet meer van elkaar houdt... noem maar op.
Nadat bij ons de bom gebarsten was hebben we besloten dat wij meerdere malen voor elkaar gekozen hadden (in het begin, bij het samenwonen, trouwen) en dat dat ook wat waard is.
We zijn toen aan onze relatie gaan werken, zoals ik her en der in dit topic al beschreef.
Inmiddels zijn we alweer drie jaar terug bij elkaar en hartstikke gelukkig. En een voordeel: iedere relatie kent zijn momenten waarop je elkaar goed leert kennen. We zijn blij dat wij dit moment al zo vroeg in onze relatie hebben gehad.
Ik weet dus dat relaties ook hersteld kunnen worden. Behalve uit eigen ervaring weet ik beroepsmatig ook het een en ander over communicatie en psychologie. En op basis daarvan weet ik dat er mogelijkheden zijn om relaties weer te herstellen als je allebei wil en op de juiste manier te werk gaat.
Maar: ik had er toen ook geen vertrouwen in en geen zin in. Het enige dat ik toen gedaan heb, is me ervoor open stellen dat het niet zo erg was als het misschien goed zou komen. Ja, zo voorzichtig.
En langzaamaan herstelde het vertrouwen.
Alice, wat betreft jouw verhaal:
Geef het even wat tijd. De bom is gebarsten. Jullie hebben even heftig gereageerd naar een hele tijd van allerlei frustraties. Dat hoort erbij.
Bedenk of er in jullie relatie dingen zijn die het waard zijn nog eens je best voor te doen. En vraag hem of hij dat ook zo ziet.
Zo niet, dan moet je je er bij neerleggen, maar zo wel, dan zijn er mogelijkheden om te zorgen dat het in de toekomst beter met jullie gaat.
Wat je in ieder geval niet moet doen is hem pushen achter hem aanlopen. Maar... als je hem niet kwijt wil, moet je ook het contact niet volledig verbreken. Zorg dat de momenten waarop je nog contact hebt, vriendelijk, belangstellend en netjes houdt. Geen verwijten.
@Shinystar:
Het is logisch dat je (zijn) gevoelens minder worden door de irritaties. MAar ze kunnen ook weer terugkomen als je de communicatie verbetert samen.
Ruimte is natuurlijk goed, als je elkaar hiervoor teveel op de lip zat. Maar hetzelfde als ik Alice adviseer: als je wel wil proberen verder te gaan. Anders vervreemd je verder van elkaar.
Misschien kun je teruglezen naar het begin van het topic. Pagina 7 ofzo. Ik heb wat dingetjes uitgelegd over psychologische processen en stappen om je relatie opnieuw te beginnen, maar nu goed.
Misschien heb je er wat aan.
En anders mag je me altijd mailen.
zondag 23 januari 2011 om 10:55
hoi Amy,
ik heb een paar berichtjes geplaatst op dit topic maar ben verder vooral een meelezer. Ik vind jouw inzichten heel waardevol en deze zetten me ook echt aan het denken. Maar wat ik me afvroeg is het volgende: als ik het goed begrijp zeg jij dat het voor een succesvolle relatie belangrijk is dat je duidelijk communiceert, dingen bij jezelf houdt, niet probeert de ander te veranderen/verwijten te maken, en weet wat elkaar behoeften zijn en hoe je daar op in kunt gaan (als ik iets vergeet hoor ik het graag) en dat je - als je je daar aan houdt - met meerdere mensen een goede relatie kunt opbouwen. Maar moet er niet ook een soort 'niet onder woorden te brengen' klik zijn, ofzo? Want als ik puur rationeel kijk dan denk ik dat mijn ex en ik in veel van elkaars behoeften voldoen, dat communicatie voor verbetering vatbaar is (hij praat niet en ik durf vaak niet te praten omdat ik bang ben dat hij boos wordt), maar toch denk ik niet dat wij 'de besten' voor elkaar zijn. Ik heb het idee dat - hoe gek we ook op elkaar waren - er (bijna) altijd een stemmetje in mij achterhoofd is geweest dat deze relatie niet 'het' is/was. Maar hoe kan dat dan als het 'objectieve' lijstje wel klopt? (we waren echt verliefd op elkaar, vonden elkaar aantrekkelijk, lief voor elkaar, geinteresseerd in elkaar, rekening houden met elkaar, elkaar steunen, veel dezelfde interesses en geinteresseerd in de andere interesses van de ander, elkaar stimuleren etc).
Ik hoop dat je snapt wat ik bedoel en dat je daar iets over wil zeggen (ik zit nu heel erg in de fase 'heb ik wel genoeg gevochten?' Maar aan de andere kant, ik heb zo lang en zo vaak voorgesteld aan de relatie te werken en als er dan 0 reactie komt voor maanden lang dan houdt het natuurlijk ook een keer op. Helaas).
@PJ: had jij niet een date dit weekend met zoenjongetje? Ik hoop dat het leuk was!
@Muisje23: veel sterkte met alles! Kan me voorstellen dat het lastig is dat je steeds geen definitieve 'nee' te horen krijgt, maar misschien weet hij het echt niet (dat was bij mijn ex ook zo). Misschien helpt het als je het van dag tot dag bekijkt: niet ik zie/spreek/mail hem NOOIT meer, maar VANDAAG ga ik er een goede dag van maken zonder contact met ex...
@yellowlove: wat ben jij sterk zeg! ik vind het super moedig dat je zo kwetsbaar durft te zijn op dit forum, maar tegelijkertijd spat te levenslust uit je berichten. Succes met verven
!
@de anderen: sterkte!
ik heb een paar berichtjes geplaatst op dit topic maar ben verder vooral een meelezer. Ik vind jouw inzichten heel waardevol en deze zetten me ook echt aan het denken. Maar wat ik me afvroeg is het volgende: als ik het goed begrijp zeg jij dat het voor een succesvolle relatie belangrijk is dat je duidelijk communiceert, dingen bij jezelf houdt, niet probeert de ander te veranderen/verwijten te maken, en weet wat elkaar behoeften zijn en hoe je daar op in kunt gaan (als ik iets vergeet hoor ik het graag) en dat je - als je je daar aan houdt - met meerdere mensen een goede relatie kunt opbouwen. Maar moet er niet ook een soort 'niet onder woorden te brengen' klik zijn, ofzo? Want als ik puur rationeel kijk dan denk ik dat mijn ex en ik in veel van elkaars behoeften voldoen, dat communicatie voor verbetering vatbaar is (hij praat niet en ik durf vaak niet te praten omdat ik bang ben dat hij boos wordt), maar toch denk ik niet dat wij 'de besten' voor elkaar zijn. Ik heb het idee dat - hoe gek we ook op elkaar waren - er (bijna) altijd een stemmetje in mij achterhoofd is geweest dat deze relatie niet 'het' is/was. Maar hoe kan dat dan als het 'objectieve' lijstje wel klopt? (we waren echt verliefd op elkaar, vonden elkaar aantrekkelijk, lief voor elkaar, geinteresseerd in elkaar, rekening houden met elkaar, elkaar steunen, veel dezelfde interesses en geinteresseerd in de andere interesses van de ander, elkaar stimuleren etc).
Ik hoop dat je snapt wat ik bedoel en dat je daar iets over wil zeggen (ik zit nu heel erg in de fase 'heb ik wel genoeg gevochten?' Maar aan de andere kant, ik heb zo lang en zo vaak voorgesteld aan de relatie te werken en als er dan 0 reactie komt voor maanden lang dan houdt het natuurlijk ook een keer op. Helaas).
@PJ: had jij niet een date dit weekend met zoenjongetje? Ik hoop dat het leuk was!
@Muisje23: veel sterkte met alles! Kan me voorstellen dat het lastig is dat je steeds geen definitieve 'nee' te horen krijgt, maar misschien weet hij het echt niet (dat was bij mijn ex ook zo). Misschien helpt het als je het van dag tot dag bekijkt: niet ik zie/spreek/mail hem NOOIT meer, maar VANDAAG ga ik er een goede dag van maken zonder contact met ex...
@yellowlove: wat ben jij sterk zeg! ik vind het super moedig dat je zo kwetsbaar durft te zijn op dit forum, maar tegelijkertijd spat te levenslust uit je berichten. Succes met verven
!@de anderen: sterkte!
zondag 23 januari 2011 om 11:02
Yellow, als jij je fijn voelt om hier je verhaal te doen, zeg k gewoon blijven doen! Vind het een nare discussie, maar dat is niet jou schuld en jou probleem! Laat het, je kunt en weet beter! (Hoe gaat het met je huisje? Vind het wel leuk die kleurtjes, krijg er een vrolijk gevoel van! )
En PJ, gister je date met zoenjongetje toch? Vertel!!!
En Muisje, niet reageren.. Hij weet het zelf niet, dus daar kun jij niets mee, en ga je dus ook niets mee doen! Kies voor jezelf, laat het even.. Net wat Amy zegt, laat zien hoe je ook kunt reageren, goede nieuwe voornemens! Hoe was je weekend?
En Brugge, hoe is het met jou??
En Ragazza, lees jij hier nog wel mee? Ben benieuwd hoe het met je gaat! (En met man 2
)
En voor de rest, sorry.. Ik heb besloten niet overal meer op te reageren, kan het niet bijbenen, en merk dat het voor mn eigen gemoedsrust niet goed is.. Wordt dan weer teruggeslingerd naar een paar maandjes terug, en dat wil ik niet! Want ik klim juist omhoog! En dat ga ik zo volhouden!
En als ik wel wat zinnigs/nuttigs te melden heb, doe ik dat zeker
En ik weet niet of het jullie helpt? Maar ook ik heb in een voor mij behoorlijk diep dal gezeten, ben mezelf behoorlijk tegengekomen.. Wist niet dat ik zo kon zijn en kon reageren.. Maar het positieve eraan is, dat ik daar nu klaar mee ben.. Er komt een punt dat je voor jezelf kiest en daarmee bezig gaat..
Ook voor jullie komt dat punt.. Wat niet wil zeggen dat jullie situaties nu allemaal stuk voor stuk niet behoorlijk kut zijn!!! Niet leuk, hoop dat het snel wat fijner gaat!
En PJ, gister je date met zoenjongetje toch? Vertel!!!
En Muisje, niet reageren.. Hij weet het zelf niet, dus daar kun jij niets mee, en ga je dus ook niets mee doen! Kies voor jezelf, laat het even.. Net wat Amy zegt, laat zien hoe je ook kunt reageren, goede nieuwe voornemens! Hoe was je weekend?
En Brugge, hoe is het met jou??
En Ragazza, lees jij hier nog wel mee? Ben benieuwd hoe het met je gaat! (En met man 2
)En voor de rest, sorry.. Ik heb besloten niet overal meer op te reageren, kan het niet bijbenen, en merk dat het voor mn eigen gemoedsrust niet goed is.. Wordt dan weer teruggeslingerd naar een paar maandjes terug, en dat wil ik niet! Want ik klim juist omhoog! En dat ga ik zo volhouden!
En als ik wel wat zinnigs/nuttigs te melden heb, doe ik dat zeker
En ik weet niet of het jullie helpt? Maar ook ik heb in een voor mij behoorlijk diep dal gezeten, ben mezelf behoorlijk tegengekomen.. Wist niet dat ik zo kon zijn en kon reageren.. Maar het positieve eraan is, dat ik daar nu klaar mee ben.. Er komt een punt dat je voor jezelf kiest en daarmee bezig gaat..
Ook voor jullie komt dat punt.. Wat niet wil zeggen dat jullie situaties nu allemaal stuk voor stuk niet behoorlijk kut zijn!!! Niet leuk, hoop dat het snel wat fijner gaat!
-
zondag 23 januari 2011 om 11:23
quote:vuurvliegje9 schreef op 23 januari 2011 @ 10:55:
hoi Amy,
ik heb een paar berichtjes geplaatst op dit topic maar ben verder vooral een meelezer. Ik vind jouw inzichten heel waardevol en deze zetten me ook echt aan het denken. Maar wat ik me afvroeg is het volgende: als ik het goed begrijp zeg jij dat het voor een succesvolle relatie belangrijk is dat je duidelijk communiceert, dingen bij jezelf houdt, niet probeert de ander te veranderen/verwijten te maken, en weet wat elkaar behoeften zijn en hoe je daar op in kunt gaan (als ik iets vergeet hoor ik het graag) en dat je - als je je daar aan houdt - met meerdere mensen een goede relatie kunt opbouwen. Maar moet er niet ook een soort 'niet onder woorden te brengen' klik zijn, ofzo? Want als ik puur rationeel kijk dan denk ik dat mijn ex en ik in veel van elkaars behoeften voldoen, dat communicatie voor verbetering vatbaar is (hij praat niet en ik durf vaak niet te praten omdat ik bang ben dat hij boos wordt), maar toch denk ik niet dat wij 'de besten' voor elkaar zijn. Ik heb het idee dat - hoe gek we ook op elkaar waren - er (bijna) altijd een stemmetje in mij achterhoofd is geweest dat deze relatie niet 'het' is/was. Maar hoe kan dat dan als het 'objectieve' lijstje wel klopt? (we waren echt verliefd op elkaar, vonden elkaar aantrekkelijk, lief voor elkaar, geinteresseerd in elkaar, rekening houden met elkaar, elkaar steunen, veel dezelfde interesses en geinteresseerd in de andere interesses van de ander, elkaar stimuleren etc).
Ik hoop dat je snapt wat ik bedoel en dat je daar iets over wil zeggen (ik zit nu heel erg in de fase 'heb ik wel genoeg gevochten?' Maar aan de andere kant, ik heb zo lang en zo vaak voorgesteld aan de relatie te werken en als er dan 0 reactie komt voor maanden lang dan houdt het natuurlijk ook een keer op. Helaas).
Ik denk dat je inderdaad met goede communicatie en goed begrip voor elkaar, en dat begrip krijg je alleen door helder uiteen te zetten wat je graag uit een relatie zou willen halen, een stevige relatie kunt opbouwen. Maar er zit een niet-tastbaar element bij, en dat zit wel in gevoel, je moet een bepaald gevoel hebben bij en met elkaar. Als dat niet helemaal wederzijds klopt, dan vraag ik me ook af of het wel zou kunnen werken.
hoi Amy,
ik heb een paar berichtjes geplaatst op dit topic maar ben verder vooral een meelezer. Ik vind jouw inzichten heel waardevol en deze zetten me ook echt aan het denken. Maar wat ik me afvroeg is het volgende: als ik het goed begrijp zeg jij dat het voor een succesvolle relatie belangrijk is dat je duidelijk communiceert, dingen bij jezelf houdt, niet probeert de ander te veranderen/verwijten te maken, en weet wat elkaar behoeften zijn en hoe je daar op in kunt gaan (als ik iets vergeet hoor ik het graag) en dat je - als je je daar aan houdt - met meerdere mensen een goede relatie kunt opbouwen. Maar moet er niet ook een soort 'niet onder woorden te brengen' klik zijn, ofzo? Want als ik puur rationeel kijk dan denk ik dat mijn ex en ik in veel van elkaars behoeften voldoen, dat communicatie voor verbetering vatbaar is (hij praat niet en ik durf vaak niet te praten omdat ik bang ben dat hij boos wordt), maar toch denk ik niet dat wij 'de besten' voor elkaar zijn. Ik heb het idee dat - hoe gek we ook op elkaar waren - er (bijna) altijd een stemmetje in mij achterhoofd is geweest dat deze relatie niet 'het' is/was. Maar hoe kan dat dan als het 'objectieve' lijstje wel klopt? (we waren echt verliefd op elkaar, vonden elkaar aantrekkelijk, lief voor elkaar, geinteresseerd in elkaar, rekening houden met elkaar, elkaar steunen, veel dezelfde interesses en geinteresseerd in de andere interesses van de ander, elkaar stimuleren etc).
Ik hoop dat je snapt wat ik bedoel en dat je daar iets over wil zeggen (ik zit nu heel erg in de fase 'heb ik wel genoeg gevochten?' Maar aan de andere kant, ik heb zo lang en zo vaak voorgesteld aan de relatie te werken en als er dan 0 reactie komt voor maanden lang dan houdt het natuurlijk ook een keer op. Helaas).
Ik denk dat je inderdaad met goede communicatie en goed begrip voor elkaar, en dat begrip krijg je alleen door helder uiteen te zetten wat je graag uit een relatie zou willen halen, een stevige relatie kunt opbouwen. Maar er zit een niet-tastbaar element bij, en dat zit wel in gevoel, je moet een bepaald gevoel hebben bij en met elkaar. Als dat niet helemaal wederzijds klopt, dan vraag ik me ook af of het wel zou kunnen werken.
zondag 23 januari 2011 om 12:03
Mootje, ik herken wat je zegt over het reageren op anderen. Jij bent wat verder en wordt misschien terug geslingerd, ik heb het zo ontzettend druk met mezelf en mn eigen gedachten dat ik eigenlijk bijna geen zinnig woord kan uitbrengen.
Verder dan: sterkte en laat je niet kisten kom ik even niet. Zo vreemd. Ben benieuwd hoe dat deze week op mn werk gaat.
Ik weet wel dat Polly vandaag een gesprek heeft en ik wil je daar heel heel heel veel succes mee wensen Polly. Ik hoop dat het je wat brengt.
Ik lees nog elke dag mee, maar heb voor mn gevoel weinig toe te voegen voor jullie. Ik ben nogal op mezelf gericht momenteel. Maar ik leef met jullie mee en ben jullie niet vergeten hoor. Volgens mij zijn er meer meelezers en meelevers dan we denken.
Verder dan: sterkte en laat je niet kisten kom ik even niet. Zo vreemd. Ben benieuwd hoe dat deze week op mn werk gaat.
Ik weet wel dat Polly vandaag een gesprek heeft en ik wil je daar heel heel heel veel succes mee wensen Polly. Ik hoop dat het je wat brengt.
Ik lees nog elke dag mee, maar heb voor mn gevoel weinig toe te voegen voor jullie. Ik ben nogal op mezelf gericht momenteel. Maar ik leef met jullie mee en ben jullie niet vergeten hoor. Volgens mij zijn er meer meelezers en meelevers dan we denken.
zondag 23 januari 2011 om 14:03
So iedereen is errug geinteresseerd in mijn date! Was eigenlijk heel gezellig, gekletst enzo. Wat mij betreft blijft t hier bij. Hij was wel aardig, maarrrr hier komt de maar, toch niet echt mijn type en voel me nu eigenlijk best wel kut en moet nu steeds aan mijn ex denken.
Zucht.. En ik wil liever niet meer afspreken. Hopeloos!!!
Zucht.. En ik wil liever niet meer afspreken. Hopeloos!!!
zondag 23 januari 2011 om 14:40
Het was... vreselijk...
Ten eerste was hij er al heel vroeg, half 10, terwijl ik nog in pyjama was (hij zou eind van de ochtend komen), maar goed, een jurkje verder was ik er ook klaar voor.
Hij zat op de bank met een gezicht van een oorwurm. Klagen over alles wat er momenteel misloopt in zijn leven. Werk, wonen, relatie, allemaal ellende aldus hem. Hij voelt zich een beetje een zwerver, en heeft idee dat hij faalt.
Al met al heb ik op gegeven moment dat gesprek onderbroken omdat het mij niet hielp. Ik heb er niet voor gekozen dat hij niet meer een relatie met me wil, en dat hij dus nu alleen een ander huis moet zoeken en inrichten -hij woonde nu op een kamer-, ik had het graag met hem samen willen doen.
Uiteindelijk ook nog over gesproken waarom het nu over tussen ons is.
"Nee, er is geen ander." - dat vermoeden had ik namelijk omdat het zo abrupt was.
Maar... Het komt eigenlijk omdat hij "teveel van me houdt". En dat het hem zoveel pijn deed dat ik niet iedere dag bij hem was en hij niet meer geloofde dat het ooit zou gebeuren dat we weer samenkomen, dat hij dacht dat we dan beter uit elkaar zouden kunnen gaan. Dat hij zich dan beter zou voelen.
Blijkt dus niet waar te zijn, hij voelt zich nog rotter...
Toen barstte ik dus in tranen uit - terwijl ik nog zo voor had genomen om dat niet te doen. Stortte eigenlijk gewoon helemaal in.
Als hij van een ander zou houden of niet meer voldoende van mij zou houden, dan kan ik nog iets accepteren. Maar breken omdat je teveel van iemand houdt? Zonder dat van tevoren aan te geven? Zonder de ander kans te geven om een oplossing te zoeken? Want die was er...
Heb hem nog naar zijn 5 punten van wensen in relatie gevraagd; hij kwam tot 4: van elkaar houden (check), elkaar vertrouwen (check), bij elkaar zijn, niet het gevoel hebben uit elkaar te groeien.
Maar gaf ook aan dat hij wel altijd met mij wilde oud worden. Hij wilde trouwen, een kind, dat was zo mooi geweest aldus hem.
Tja, en hoe verder...
Hij geeft aan dat hij niet meer terug wil naar situatie zoals het was. Hij wil zelf de pijn niet, en de pijn ook niet meer voor mij. Hij geeft verder aan dat hij nu eerst tegen zichzelf moet vechten, wil geen professionele hulp. Hij heeft spijt, wil me niet kwijt, maar kan niet voor me vechten.
En waar ik erg van schrok; hij heeft het idee dat hij faalt. Dat hij zijn leven laat mislukken. Dat hij niets bereikt heeft... Wat onzin is, hij heeft heel veel bereikt, zullen veel mensen jaloers op hem zijn, maar hij ziet het niet.
En ik weet niet wat ik kan en moet doen.
Ja, afstand nemen en voor mezelf zorgen.
Ten eerste was hij er al heel vroeg, half 10, terwijl ik nog in pyjama was (hij zou eind van de ochtend komen), maar goed, een jurkje verder was ik er ook klaar voor.
Hij zat op de bank met een gezicht van een oorwurm. Klagen over alles wat er momenteel misloopt in zijn leven. Werk, wonen, relatie, allemaal ellende aldus hem. Hij voelt zich een beetje een zwerver, en heeft idee dat hij faalt.
Al met al heb ik op gegeven moment dat gesprek onderbroken omdat het mij niet hielp. Ik heb er niet voor gekozen dat hij niet meer een relatie met me wil, en dat hij dus nu alleen een ander huis moet zoeken en inrichten -hij woonde nu op een kamer-, ik had het graag met hem samen willen doen.
Uiteindelijk ook nog over gesproken waarom het nu over tussen ons is.
"Nee, er is geen ander." - dat vermoeden had ik namelijk omdat het zo abrupt was.
Maar... Het komt eigenlijk omdat hij "teveel van me houdt". En dat het hem zoveel pijn deed dat ik niet iedere dag bij hem was en hij niet meer geloofde dat het ooit zou gebeuren dat we weer samenkomen, dat hij dacht dat we dan beter uit elkaar zouden kunnen gaan. Dat hij zich dan beter zou voelen.
Blijkt dus niet waar te zijn, hij voelt zich nog rotter...
Toen barstte ik dus in tranen uit - terwijl ik nog zo voor had genomen om dat niet te doen. Stortte eigenlijk gewoon helemaal in.
Als hij van een ander zou houden of niet meer voldoende van mij zou houden, dan kan ik nog iets accepteren. Maar breken omdat je teveel van iemand houdt? Zonder dat van tevoren aan te geven? Zonder de ander kans te geven om een oplossing te zoeken? Want die was er...
Heb hem nog naar zijn 5 punten van wensen in relatie gevraagd; hij kwam tot 4: van elkaar houden (check), elkaar vertrouwen (check), bij elkaar zijn, niet het gevoel hebben uit elkaar te groeien.
Maar gaf ook aan dat hij wel altijd met mij wilde oud worden. Hij wilde trouwen, een kind, dat was zo mooi geweest aldus hem.
Tja, en hoe verder...
Hij geeft aan dat hij niet meer terug wil naar situatie zoals het was. Hij wil zelf de pijn niet, en de pijn ook niet meer voor mij. Hij geeft verder aan dat hij nu eerst tegen zichzelf moet vechten, wil geen professionele hulp. Hij heeft spijt, wil me niet kwijt, maar kan niet voor me vechten.
En waar ik erg van schrok; hij heeft het idee dat hij faalt. Dat hij zijn leven laat mislukken. Dat hij niets bereikt heeft... Wat onzin is, hij heeft heel veel bereikt, zullen veel mensen jaloers op hem zijn, maar hij ziet het niet.
En ik weet niet wat ik kan en moet doen.
Ja, afstand nemen en voor mezelf zorgen.
zondag 23 januari 2011 om 14:54
Ik denk dat je inderdaad niets anders kan doen dan wat je zelf al zegt Polly. Ik heb het idee dat waar jouw vriend mee zit veel verder gaat dan alleen jullie relatie. En het klinkt ook niet alsof hij jou steeds bij je wil hebben uit pure liefde, want liefde kent toch ook wel ruimte en afstand? Hij baalt van bepaalde dingen in zijn leven, is depressief en hoop dat door jou steeds bij hem te hebben, dat het dan beter met hem gaat? Dat kan niemand van een geliefde verwachten, dat is enorm verstikkend! Dat je op de lange termijn uitzicht wil hebben op een andere situatie, prima. Maar als je het geduld niet hebt om daar naar toe te werken, wat is je liefde dan nog waard? Heel lastig Polly, want dit is niet te snappen. Hij zal zijn eigen onvrede met zijn leven moeten oplossen, voordat hij gelukkig kan worden met een ander.
@PJ; daten kan ook confronterend zijn. Het bendrukt het gemis van die ene, wat niet op te vullen is met een date. Het kan wel heel gezellig zijn en een leuk spel, beetje flirten en zoenen. Maar soms werkt je gevoel gewoon niet mee.
@PJ; daten kan ook confronterend zijn. Het bendrukt het gemis van die ene, wat niet op te vullen is met een date. Het kan wel heel gezellig zijn en een leuk spel, beetje flirten en zoenen. Maar soms werkt je gevoel gewoon niet mee.
zondag 23 januari 2011 om 16:06
quote:PoIIy schreef op 23 januari 2011 @ 15:13:
Het gaat ook om meer dan alleen ons.
Maar ik voel me zo weggeduwd...
Alsof ik helemaal niet belangrijk ben en niets beteken.
Hij zegt dat hij van me houdt, maar heeft me geen enkele kans gegeven.
Wat betekent houden van dan?Voor hem misschien iets anders dan voor jou?
Het gaat ook om meer dan alleen ons.
Maar ik voel me zo weggeduwd...
Alsof ik helemaal niet belangrijk ben en niets beteken.
Hij zegt dat hij van me houdt, maar heeft me geen enkele kans gegeven.
Wat betekent houden van dan?Voor hem misschien iets anders dan voor jou?
zondag 23 januari 2011 om 17:39
Vuurvliegje:Communicatie is alles in een relatie, verbaal en non-verbaal.
Ik lees dat je vindt dat jullie in je relatie al veel hebben samen. Dat is goed om te horen.
Maar die klik die jij beschrijft, maakt het vooral een stuk makkelijker. Ook zonder de klik waarom je precies aanvoelt wat de ander wil kun je prima een relatie hebben. Je zult alleen meer onder woorden moeten brengen.
Maar er vanuit gaan dat je wel weet wat de ander wil, is wel een enorme valkuil. Je kunt het heel goed mis hebben.
Natuurlijk raak je in de loop van de jaren echt wel op elkaar ingespeeld en heb je aan een half woord genoeg. Maar toch zal je - zeker bij belangrijke zaken - toch terugkoppeling moeten krijgen of je boodschap wel is aangekomen en begrepen.
Je zegt: 'hij praat niet en ik praat vaak niet omdat ik bang ben dat hij boos wordt'. Boosheid is vaak een uiting als gevolg van onbegrip of frustratie. Of hij dacht wat anders en is nu teleurgesteld dat hij het mis had, of hij vindt je gezeur vervelend en heeft er geen zin in...
Maar praat je wel op de goede manier? Als je bijvoorbeeld zegt: 'ja, maar jij doet altijd...' dan wijs je met een vingertje naar hem. Veel partners houden de ander verantwoordelijk voor hun verdriet. Want: als hij dat of dat niet had gezegd, dan...
Maar jij bent zelf de baas over jouw gevoel. Je kunt hem zeggen dat zijn opmerkingen je pijn doen en dat je dat niet wil. Je kunt weglopen bij een ruzie, en zeggen: ik vind dit gesprek niet opbouwend en ik word er verdrietig van. Ik loop nu weg en wil er graag met je over praten als we beiden rustig zijn. (en niet: als jij eindelijk weer normaal doet)
En dat is wat ik bedoel met vanuit jezelf praten en geen verwijten.
Maar: voor alles geldt, dat je een relatie met zijn tweeen hebt. Als de een echt niet wil dan wordt het wel heel erg moeilijk. Jij kunt uiteraard wel op de juiste manier communiceren. Daarmee kun je veel ruzies al counteren, of tenminste minder uit de hand laten lopen. Daarmee kun je wel duidelijk aangeven wat jouw wensen en verlangens zijn en ook goed proberen te vragen wat de zijne zijn.
Maar als hij je weg blijft duwen, dan wordt het wel heel moeilijk.
Het kan heel goed dat hij geen idee heeft waar hij moet beginnen. Het kan ook zijn dat hij dit erg zwevering vindt overkomen. Als je om je heen kijkt praat bijna niemand zo bewust met een ander. Veel mensen flappen er maar wat uit en denken niet na over de consequenties, over de impact van hun woorden op een ander.
Het is dus haast normaal om 'maar wat te doen'.
Maar als je een sales-training krijgt, of een assertiviteitstraining, komen dergelijke technieken ook echt weer langs. Het zijn hele algemene communicatievormen. Je moet alleen maar net willen leren en willen veranderen. VOor hun werk zijn veel mensen hiertoe wel bereid. Maar thuis wil je gewoon graag jezelf zijn. Dus geen gedoe, geen rare gesprekken, geen moeilijke technieken.
Wat ze vergeten is dat dit gewoon handvatten zijn om juist jezelf te kunnen leren zijn in een relatie... en te blijven, want je laat niet over je heenlopen.
Ik zie het als leren praten, maar dan een hoger niveau. Praten heeft je ook al veel gebracht. Vroeger kon je alleen brabbelen. Dan had niemand je begrepen. Praten was stap 1... communiceren is stap 2.
Ik lees dat je vindt dat jullie in je relatie al veel hebben samen. Dat is goed om te horen.
Maar die klik die jij beschrijft, maakt het vooral een stuk makkelijker. Ook zonder de klik waarom je precies aanvoelt wat de ander wil kun je prima een relatie hebben. Je zult alleen meer onder woorden moeten brengen.
Maar er vanuit gaan dat je wel weet wat de ander wil, is wel een enorme valkuil. Je kunt het heel goed mis hebben.
Natuurlijk raak je in de loop van de jaren echt wel op elkaar ingespeeld en heb je aan een half woord genoeg. Maar toch zal je - zeker bij belangrijke zaken - toch terugkoppeling moeten krijgen of je boodschap wel is aangekomen en begrepen.
Je zegt: 'hij praat niet en ik praat vaak niet omdat ik bang ben dat hij boos wordt'. Boosheid is vaak een uiting als gevolg van onbegrip of frustratie. Of hij dacht wat anders en is nu teleurgesteld dat hij het mis had, of hij vindt je gezeur vervelend en heeft er geen zin in...
Maar praat je wel op de goede manier? Als je bijvoorbeeld zegt: 'ja, maar jij doet altijd...' dan wijs je met een vingertje naar hem. Veel partners houden de ander verantwoordelijk voor hun verdriet. Want: als hij dat of dat niet had gezegd, dan...
Maar jij bent zelf de baas over jouw gevoel. Je kunt hem zeggen dat zijn opmerkingen je pijn doen en dat je dat niet wil. Je kunt weglopen bij een ruzie, en zeggen: ik vind dit gesprek niet opbouwend en ik word er verdrietig van. Ik loop nu weg en wil er graag met je over praten als we beiden rustig zijn. (en niet: als jij eindelijk weer normaal doet)
En dat is wat ik bedoel met vanuit jezelf praten en geen verwijten.
Maar: voor alles geldt, dat je een relatie met zijn tweeen hebt. Als de een echt niet wil dan wordt het wel heel erg moeilijk. Jij kunt uiteraard wel op de juiste manier communiceren. Daarmee kun je veel ruzies al counteren, of tenminste minder uit de hand laten lopen. Daarmee kun je wel duidelijk aangeven wat jouw wensen en verlangens zijn en ook goed proberen te vragen wat de zijne zijn.
Maar als hij je weg blijft duwen, dan wordt het wel heel moeilijk.
Het kan heel goed dat hij geen idee heeft waar hij moet beginnen. Het kan ook zijn dat hij dit erg zwevering vindt overkomen. Als je om je heen kijkt praat bijna niemand zo bewust met een ander. Veel mensen flappen er maar wat uit en denken niet na over de consequenties, over de impact van hun woorden op een ander.
Het is dus haast normaal om 'maar wat te doen'.
Maar als je een sales-training krijgt, of een assertiviteitstraining, komen dergelijke technieken ook echt weer langs. Het zijn hele algemene communicatievormen. Je moet alleen maar net willen leren en willen veranderen. VOor hun werk zijn veel mensen hiertoe wel bereid. Maar thuis wil je gewoon graag jezelf zijn. Dus geen gedoe, geen rare gesprekken, geen moeilijke technieken.
Wat ze vergeten is dat dit gewoon handvatten zijn om juist jezelf te kunnen leren zijn in een relatie... en te blijven, want je laat niet over je heenlopen.
Ik zie het als leren praten, maar dan een hoger niveau. Praten heeft je ook al veel gebracht. Vroeger kon je alleen brabbelen. Dan had niemand je begrepen. Praten was stap 1... communiceren is stap 2.
zondag 23 januari 2011 om 17:43
quote:_avril_ schreef op 23 januari 2011 @ 16:06:
[...]
Voor hem misschien iets anders dan voor jou?
Voor mij is een relatie iets tussen 2 personen, en dan kan je niet in je eentje de ander wegduwen, en dat is wat ik voel.
En misschien voelt het misschien voor hem wel anders dan voor mij. Maar ook vandaag vertelde hij weer dat hij graag had willen trouwen, graag een kind had willen krijgen. Hij wil alleen die afstand niet.
[...]
Voor hem misschien iets anders dan voor jou?
Voor mij is een relatie iets tussen 2 personen, en dan kan je niet in je eentje de ander wegduwen, en dat is wat ik voel.
En misschien voelt het misschien voor hem wel anders dan voor mij. Maar ook vandaag vertelde hij weer dat hij graag had willen trouwen, graag een kind had willen krijgen. Hij wil alleen die afstand niet.
zondag 23 januari 2011 om 17:45
Polly, meid wat zul jij er emotioneel moe van geworden zijn. Heftig gesprek meid!
Maar wel goed dat jullie die frustraties hebben uitgesproken, wat goed dat je weet dat hij het gevoel heeft dat hij faalt.
Mijn voorstel is dat je hem even een dagje met rust laat. En dat je hem maandagavond, of dinsdag ofzo even belt (niet mailen/smssen enzo) en aangeeft dat het gesprek er wel ingehakt heeft, maar wel veel duidelijk heeft gemaakt. Dat je het met hem eens bent dat je niet terug wil naar hoe het was, maar dat je wel wil kijken hoe jullie hier goed mee om kunnen gaan, als twee individuen naast elkaar, met beiden eigen wensen, verlangen en gevoelens.
Dat gevoel van falen komt waarschijnlijk doordat jij toch het gevoel hebt dat je wat tekomrt komt, en hij dat ook wel ziet, maar niet weet wat hij moet veranderen.
Overigens: die top 5 gaat om een top 5 uit 10 categorien, die je in de juiste (voor jou) volgorde moet zetten. Dat zijn eigenlijk de hoofdcategorien van emotionele behoeften. Ik denk dat dat jullie nog wat meer inzicht zal geven. Ik heb ze ergens wel gepost in dit topic.
Sterkte meid. Diep ademhalen. Probeer dit als verhelderend te zien...
Maar wel goed dat jullie die frustraties hebben uitgesproken, wat goed dat je weet dat hij het gevoel heeft dat hij faalt.
Mijn voorstel is dat je hem even een dagje met rust laat. En dat je hem maandagavond, of dinsdag ofzo even belt (niet mailen/smssen enzo) en aangeeft dat het gesprek er wel ingehakt heeft, maar wel veel duidelijk heeft gemaakt. Dat je het met hem eens bent dat je niet terug wil naar hoe het was, maar dat je wel wil kijken hoe jullie hier goed mee om kunnen gaan, als twee individuen naast elkaar, met beiden eigen wensen, verlangen en gevoelens.
Dat gevoel van falen komt waarschijnlijk doordat jij toch het gevoel hebt dat je wat tekomrt komt, en hij dat ook wel ziet, maar niet weet wat hij moet veranderen.
Overigens: die top 5 gaat om een top 5 uit 10 categorien, die je in de juiste (voor jou) volgorde moet zetten. Dat zijn eigenlijk de hoofdcategorien van emotionele behoeften. Ik denk dat dat jullie nog wat meer inzicht zal geven. Ik heb ze ergens wel gepost in dit topic.
Sterkte meid. Diep ademhalen. Probeer dit als verhelderend te zien...
zondag 23 januari 2011 om 17:53
Hij wil niet Amy...
Hij wil totale isolatie. Niet over mij nadenken.
Hij wil eerst zichzelf redden.
Dat gevoel van falen in het leven is van hem, niet van mij. Ik was (ben) gelukkig. Hij voelt zich ongelukkig. Ongelukkig met het werk en wonen. En uiteindelijk dan ook met de relatie omdat we elkaar niet dagelijks zagen door de afstand.
Ik heb al gezegd dat ik er nog wel toekomst in zie, en dat ik naar hem toe wil op het moment dat hij vast contract heeft. Maar hij staat er niet open voor. Hij wil zich niet weer zo ongelukkig voelen door de afstand. Hij wil iemand die er altijd voor hem is. En dat kan ik momenteel gewoon niet. Ik heb veel voor hem over, maar kan nu niet naar hem toe verhuizen.
Ik durf gewoon niet nog een keer te bellen en weer nul op request te krijgen. Het doet gewoon iedere keer weer zo'n pijn. En hij gaf 2 weken geleden aan dat hij niet door mij gepushed wil worden omdat dat alleen maar tegen werkt.
Dit 5 uit 10 categorieen wist ik, maar dacht dat dat niet zo in gesprek paste. Wat hij nou precies van mij verlangde wel...
Hij verlangt dus van me dat ik bij hem ben. Ook al weet hij niet of dat nu is, omdat nu hij ook met zichzelf in de knoop zit.
Misschien moet die knoop er eerst wel uit...
En moet ik me in die tijd ook gewoon verder ontwikkelen.
En dan zien we wel.
Beetje chaotisch... sorry...
Hij wil totale isolatie. Niet over mij nadenken.
Hij wil eerst zichzelf redden.
Dat gevoel van falen in het leven is van hem, niet van mij. Ik was (ben) gelukkig. Hij voelt zich ongelukkig. Ongelukkig met het werk en wonen. En uiteindelijk dan ook met de relatie omdat we elkaar niet dagelijks zagen door de afstand.
Ik heb al gezegd dat ik er nog wel toekomst in zie, en dat ik naar hem toe wil op het moment dat hij vast contract heeft. Maar hij staat er niet open voor. Hij wil zich niet weer zo ongelukkig voelen door de afstand. Hij wil iemand die er altijd voor hem is. En dat kan ik momenteel gewoon niet. Ik heb veel voor hem over, maar kan nu niet naar hem toe verhuizen.
Ik durf gewoon niet nog een keer te bellen en weer nul op request te krijgen. Het doet gewoon iedere keer weer zo'n pijn. En hij gaf 2 weken geleden aan dat hij niet door mij gepushed wil worden omdat dat alleen maar tegen werkt.
Dit 5 uit 10 categorieen wist ik, maar dacht dat dat niet zo in gesprek paste. Wat hij nou precies van mij verlangde wel...
Hij verlangt dus van me dat ik bij hem ben. Ook al weet hij niet of dat nu is, omdat nu hij ook met zichzelf in de knoop zit.
Misschien moet die knoop er eerst wel uit...
En moet ik me in die tijd ook gewoon verder ontwikkelen.
En dan zien we wel.
Beetje chaotisch... sorry...
zondag 23 januari 2011 om 18:56
Oh polly, wat een kutsituatie zeg! En zo bizar ook, dat hij zoveel van je houdt dat hij geen dag zoder he kan en het daarom maar afbreekt.
Klinkt trouwens ook wel een beetje als te ergr afhankelijkheid en niet zozeer veel liefde.. Therapie lijkt mij juist nuttig als hij zo met zichzelf in de knoop zit. Waarom wil hij niet?
@brugge: zeg eens iets positiefs!!! Voel me nog steeds rot, vrijdag met vrienden gesproken die ook vrienden zijn met ex en er dient zich echt een probleem aan. Onze hele vriendengroep is gezamenlijk en zij willen (gelukkig!) niet tussen ons kiezen. Maar het idee dat ik ex weer moet zien is te veel voor mij. Hij is vast zo netjes om nieuw lief het eerste halfjaar niet mee te nemen dat is het ook niet. Maar door daar iver na te denken brak er iets in mij, voelde me zo kit en voelde weer gevoelens voor hem. Dat was onbewust weggedrukt vorige week en voelde echt goed, ik kon weer lachen! En nu voel ik me weer kut. Ik wil en kan hem niet terug en het komt nooit meer goed, maar vrijdag was het even of ik weer drie maanden terug was, zo veel pijn. Onze vrienden praten met mij niet over ex, of ze hem hebben gezien of gesproken hebben, omdat ik dat niet wil/te verdrietig van word. Maar ze beginnen het erg moeilijk te vinden, en hebben het idee dat ze tegen me liegen of iets achterhouden.
Ben bang dat als ik niet binnen een paar maanden on speaking (being in te same room) terms met ex ben, het me vrienden gaat kosten.
Maar ik kan kan kan het niet. Enige manier om hier mee te dealen is doen alsof ex niet bestaat..
Klinkt trouwens ook wel een beetje als te ergr afhankelijkheid en niet zozeer veel liefde.. Therapie lijkt mij juist nuttig als hij zo met zichzelf in de knoop zit. Waarom wil hij niet?
@brugge: zeg eens iets positiefs!!! Voel me nog steeds rot, vrijdag met vrienden gesproken die ook vrienden zijn met ex en er dient zich echt een probleem aan. Onze hele vriendengroep is gezamenlijk en zij willen (gelukkig!) niet tussen ons kiezen. Maar het idee dat ik ex weer moet zien is te veel voor mij. Hij is vast zo netjes om nieuw lief het eerste halfjaar niet mee te nemen dat is het ook niet. Maar door daar iver na te denken brak er iets in mij, voelde me zo kit en voelde weer gevoelens voor hem. Dat was onbewust weggedrukt vorige week en voelde echt goed, ik kon weer lachen! En nu voel ik me weer kut. Ik wil en kan hem niet terug en het komt nooit meer goed, maar vrijdag was het even of ik weer drie maanden terug was, zo veel pijn. Onze vrienden praten met mij niet over ex, of ze hem hebben gezien of gesproken hebben, omdat ik dat niet wil/te verdrietig van word. Maar ze beginnen het erg moeilijk te vinden, en hebben het idee dat ze tegen me liegen of iets achterhouden.
Ben bang dat als ik niet binnen een paar maanden on speaking (being in te same room) terms met ex ben, het me vrienden gaat kosten.
Maar ik kan kan kan het niet. Enige manier om hier mee te dealen is doen alsof ex niet bestaat..
zondag 23 januari 2011 om 19:51
quote:Amygdala schreef op 23 januari 2011 @ 09:24:
@Shinystar:
Het is logisch dat je (zijn) gevoelens minder worden door de irritaties. MAar ze kunnen ook weer terugkomen als je de communicatie verbetert samen.
Ruimte is natuurlijk goed, als je elkaar hiervoor teveel op de lip zat. Maar hetzelfde als ik Alice adviseer: als je wel wil proberen verder te gaan. Anders vervreemd je verder van elkaar.
Misschien kun je teruglezen naar het begin van het topic. Pagina 7 ofzo. Ik heb wat dingetjes uitgelegd over psychologische processen en stappen om je relatie opnieuw te beginnen, maar nu goed.
Misschien heb je er wat aan.
En anders mag je me altijd mailen.
we willen zeker proberen verder te gaan.. we willen elkaar weer opnieuw hervinden.. en proberen zo weinig mogelijk druk op de relatie te zetten en het tijd te geven
voor nu is t ruimte geven en beiden goed nadenken over alles. wanneer we beiden onze gedachten op een rij hebben praten we over waar we over nagedacht hebben.. daarnaast gewoon proberen meer leuke dingen te doen die we t afgelopen jaar amper hebben gedaan om meer 'lol' in onze relatie terug te brengen.. ik hoop dat de betere communicatie en het meer op 1 lijn zitten en de meer leuke dingen zijn gevoelens weer terugbrengen?
ik zal ff kijken op pagina 7 trouwens
en bedankt!
@Shinystar:
Het is logisch dat je (zijn) gevoelens minder worden door de irritaties. MAar ze kunnen ook weer terugkomen als je de communicatie verbetert samen.
Ruimte is natuurlijk goed, als je elkaar hiervoor teveel op de lip zat. Maar hetzelfde als ik Alice adviseer: als je wel wil proberen verder te gaan. Anders vervreemd je verder van elkaar.
Misschien kun je teruglezen naar het begin van het topic. Pagina 7 ofzo. Ik heb wat dingetjes uitgelegd over psychologische processen en stappen om je relatie opnieuw te beginnen, maar nu goed.
Misschien heb je er wat aan.
En anders mag je me altijd mailen.
we willen zeker proberen verder te gaan.. we willen elkaar weer opnieuw hervinden.. en proberen zo weinig mogelijk druk op de relatie te zetten en het tijd te geven
voor nu is t ruimte geven en beiden goed nadenken over alles. wanneer we beiden onze gedachten op een rij hebben praten we over waar we over nagedacht hebben.. daarnaast gewoon proberen meer leuke dingen te doen die we t afgelopen jaar amper hebben gedaan om meer 'lol' in onze relatie terug te brengen.. ik hoop dat de betere communicatie en het meer op 1 lijn zitten en de meer leuke dingen zijn gevoelens weer terugbrengen?
ik zal ff kijken op pagina 7 trouwens
en bedankt!
zondag 23 januari 2011 om 21:33
[quote]paarsjurkje schreef op 23 januari 2011 @ 18:56:
Therapie lijkt mij juist nuttig als hij zo met zichzelf in de knoop zit. Waarom wil hij niet?
[quote]
Trotse man die denkt dat hij alles zelf kan...
[quote]paarsjurkje schreef op 23 januari 2011 @ 18:56:
Maar door daar iver na te denken brak er iets in mij, voelde me zo kit en voelde weer gevoelens voor hem. Dat was onbewust weggedrukt vorige week en voelde echt goed, ik kon weer lachen! En nu voel ik me weer kut. Ik wil en kan hem niet terug en het komt nooit meer goed, maar vrijdag was het even of ik weer drie maanden terug was, zo veel pijn.
[quote]
Er is dit weekend gewoon teveel gebeurd. Morgen is een nieuwe dag, laat vandaag dat verdriet maar komen, is het morgen misschien weer beetje minder...
Therapie lijkt mij juist nuttig als hij zo met zichzelf in de knoop zit. Waarom wil hij niet?
[quote]
Trotse man die denkt dat hij alles zelf kan...
[quote]paarsjurkje schreef op 23 januari 2011 @ 18:56:
Maar door daar iver na te denken brak er iets in mij, voelde me zo kit en voelde weer gevoelens voor hem. Dat was onbewust weggedrukt vorige week en voelde echt goed, ik kon weer lachen! En nu voel ik me weer kut. Ik wil en kan hem niet terug en het komt nooit meer goed, maar vrijdag was het even of ik weer drie maanden terug was, zo veel pijn.
[quote]
Er is dit weekend gewoon teveel gebeurd. Morgen is een nieuwe dag, laat vandaag dat verdriet maar komen, is het morgen misschien weer beetje minder...