Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
maandag 31 januari 2011 om 12:01
Wat een rust hier vanmorgen. Ik verveel me, maar ik ben ook moe dus ik wil eigenlijk niks doen wat me energie kost.
Ik heb al wel iets nuttigs gedaan vandaag. Ik moet woensdag naar de tandarts en daar heb ik helemaal geen zin in, ik vind het zo zonde dat ik voor tien minuten tandarts (ik moet een gaatje laten vullen) totaal ruim een uur moet rijden. Ik had de neiging om de afspraak te verzetten, maar dat had ik de vorige keer ook al gedaan en dan moet ik de volgende keer natuurlijk net zo ver rijden. Ik heb dus een tandarts hier in de buurt gebeld en me daar aangemeld. Meteen de eerst die ik belde had nog plek en die zit op zo'n vijf minuten rijden. Woensdag neem vraag ik mijn dossier dus mee en dan hoef ik nooit meer terug naar mijn geboortedorp.
Hoe voel jij je vandaag, Marriss?
Ik heb al wel iets nuttigs gedaan vandaag. Ik moet woensdag naar de tandarts en daar heb ik helemaal geen zin in, ik vind het zo zonde dat ik voor tien minuten tandarts (ik moet een gaatje laten vullen) totaal ruim een uur moet rijden. Ik had de neiging om de afspraak te verzetten, maar dat had ik de vorige keer ook al gedaan en dan moet ik de volgende keer natuurlijk net zo ver rijden. Ik heb dus een tandarts hier in de buurt gebeld en me daar aangemeld. Meteen de eerst die ik belde had nog plek en die zit op zo'n vijf minuten rijden. Woensdag neem vraag ik mijn dossier dus mee en dan hoef ik nooit meer terug naar mijn geboortedorp.
Hoe voel jij je vandaag, Marriss?
maandag 31 januari 2011 om 12:25
hallo allemaal,
vorige week gepost.. en toen kwam het er gewoon niet van. Moe en nog eens moe, maar dan alleen lichamelijk. Ik heb het gevoel dat ik geestelijk nu wel stabiel ben, maar ja slik paroxetine dus daar zou dat aan moeten liggen.
Alleen heb enorm slaapgebrek.. ben tig keer wakker per nacht. Morgenochtend weer terug naar de huisarts en dat maar weer eens overleggen evenals de kilo's die eraan vliegen!
Maar doordat ik geestelijk beter ben, heb ik wel beslissingen kunnen maken. Hierdoor heb ik wel het gevoel dat ik weer een beetje omhoog ga.
Vorige week bij bedrijfsarts geweest, over 4 weken terug. Dus voorlopig nog 4 weken om verder aan mezelf te werken en bij te komen.
Annemie, las dat je vandaag weer gestart bent met fulltime werken, succes! Goed van je hoor! hoop dat het allemaal lukt.
Ook ik hoop dit over een tijdje te kunnen zeggen....
Probeer wel weer regelmatig hier te lezen.. maar vergeef me als mijn reactie iets later is
wens jullie allemaal een fijne dag vandaag en weet.. "alles komt goed schatje!!"
groetjes Sandra
vorige week gepost.. en toen kwam het er gewoon niet van. Moe en nog eens moe, maar dan alleen lichamelijk. Ik heb het gevoel dat ik geestelijk nu wel stabiel ben, maar ja slik paroxetine dus daar zou dat aan moeten liggen.
Alleen heb enorm slaapgebrek.. ben tig keer wakker per nacht. Morgenochtend weer terug naar de huisarts en dat maar weer eens overleggen evenals de kilo's die eraan vliegen!
Maar doordat ik geestelijk beter ben, heb ik wel beslissingen kunnen maken. Hierdoor heb ik wel het gevoel dat ik weer een beetje omhoog ga.
Vorige week bij bedrijfsarts geweest, over 4 weken terug. Dus voorlopig nog 4 weken om verder aan mezelf te werken en bij te komen.
Annemie, las dat je vandaag weer gestart bent met fulltime werken, succes! Goed van je hoor! hoop dat het allemaal lukt.
Ook ik hoop dit over een tijdje te kunnen zeggen....
Probeer wel weer regelmatig hier te lezen.. maar vergeef me als mijn reactie iets later is
wens jullie allemaal een fijne dag vandaag en weet.. "alles komt goed schatje!!"
groetjes Sandra
maandag 31 januari 2011 om 13:47
Goed zo Lief en Abc!!! Ben trots op jullie
Ik ben ook heel dapper vandaag: vanmorgen koffie drinken met vriend, hij had allerlei plannen en ik ook, zouden beide rond 15u weer thuis zijn. Kregen het over het avondeten, en hebben afgesproken dat hij het regelt en koopt en klaarmaakt, en ik me er niet mee mag bemoeien. Vinniklastig
Ik ben weer bij body&mind geweest, was fijn. Daarna nog half uurtje cardio gedaan. Toen broodje eten bij mn ouders, kregen we het over een theatervoorstelling waar we wel heen willen met elkaar. Kaartverkoop start morgen. Normaal regel ik dat altijd, en nu heb ik tegen mn moeder gezegd dat zij het maar even moet doen. Ze was wat verbaasd (hoe moet dat dan? hoe werkt dat dan? kan jij dat niet doen?) maar ik heb gezegd dat ze maar even op internet moet kijken hoe & wat. Vind ik heel brutaal knap van mezelf, dat ik het nu dus een keertje niet regel allemaal.
Maar voel me wel schuldig dat ik mn moeder er nu mee opzadel
Ik ga zo naar shiatsu, baaaai!
Ik ben ook heel dapper vandaag: vanmorgen koffie drinken met vriend, hij had allerlei plannen en ik ook, zouden beide rond 15u weer thuis zijn. Kregen het over het avondeten, en hebben afgesproken dat hij het regelt en koopt en klaarmaakt, en ik me er niet mee mag bemoeien. Vinniklastig
Ik ben weer bij body&mind geweest, was fijn. Daarna nog half uurtje cardio gedaan. Toen broodje eten bij mn ouders, kregen we het over een theatervoorstelling waar we wel heen willen met elkaar. Kaartverkoop start morgen. Normaal regel ik dat altijd, en nu heb ik tegen mn moeder gezegd dat zij het maar even moet doen. Ze was wat verbaasd (hoe moet dat dan? hoe werkt dat dan? kan jij dat niet doen?) maar ik heb gezegd dat ze maar even op internet moet kijken hoe & wat. Vind ik heel brutaal knap van mezelf, dat ik het nu dus een keertje niet regel allemaal.
Maar voel me wel schuldig dat ik mn moeder er nu mee opzadel
Ik ga zo naar shiatsu, baaaai!
maandag 31 januari 2011 om 14:03
Goed bezig, Marriss!!
Je niet bemoeien met iets wat jij normaal altijd doet is lastig. Mijn vriend had zaterdagavond toen ik al sliep de was opgevouwen. Heel lief van hem, maar hij had sommige dingen wel anders opgevouwen dan ik altijd doe. Normaal zou ik dat dan overdoen, maar nu heb ik het gewoon in de kast gelegd en de rare stapeltjes genegeerd.
Is het een idee dat jij niet in de keuken komt als hij aan het koken is? Misschien kun je in die tijd even in bad gaan, een hete douche nemen, iets leuks kijken op tv? Iets wat je afleidt van wat hij aan het doen is. Wat je niet ziet kan je ook niet irriteren....
Je niet bemoeien met iets wat jij normaal altijd doet is lastig. Mijn vriend had zaterdagavond toen ik al sliep de was opgevouwen. Heel lief van hem, maar hij had sommige dingen wel anders opgevouwen dan ik altijd doe. Normaal zou ik dat dan overdoen, maar nu heb ik het gewoon in de kast gelegd en de rare stapeltjes genegeerd.
Is het een idee dat jij niet in de keuken komt als hij aan het koken is? Misschien kun je in die tijd even in bad gaan, een hete douche nemen, iets leuks kijken op tv? Iets wat je afleidt van wat hij aan het doen is. Wat je niet ziet kan je ook niet irriteren....
maandag 31 januari 2011 om 14:50
quote:abc schreef op 31 januari 2011 @ 14:03:
Mijn vriend had zaterdagavond toen ik al sliep de was opgevouwen. Heel lief van hem, maar hij had sommige dingen wel anders opgevouwen dan ik altijd doe. Normaal zou ik dat dan overdoen, maar nu heb ik het gewoon in de kast gelegd en de rare stapeltjes genegeerd.
Ik moet hier zó om lachen, wàt een herkenning! Die stapeltjes die nèt niet omvallen, en die hemdjes die tussen de lange mouwen zijn terecht gekomen....
Mijn vriend had zaterdagavond toen ik al sliep de was opgevouwen. Heel lief van hem, maar hij had sommige dingen wel anders opgevouwen dan ik altijd doe. Normaal zou ik dat dan overdoen, maar nu heb ik het gewoon in de kast gelegd en de rare stapeltjes genegeerd.
Ik moet hier zó om lachen, wàt een herkenning! Die stapeltjes die nèt niet omvallen, en die hemdjes die tussen de lange mouwen zijn terecht gekomen....
maandag 31 januari 2011 om 15:17
Oh hahah, Abc, hier ook herkenning. Vent legt mijn hemdjes ook altijd op een ander stapeltje, en legt mn pyjamabroek tussen mn gewonen broeken Goed dat je je erbij neer hebt gelegd, dan accepteer je dus dat iemand anders het óók goed doet, ook al is zijn manier anders (ánders, niet minder goed) dan de jouwe.
Weten jullie nog dat vriend laatst de administratie ging opruimen terwijl ik dat altijd doe? Ik heb de dag erna ook voor de kast gestaan met alle mappen, met als doel de mappen te gaan controleren... heb mezelf toen even teruggefloten. Intern dialoog ging zo: 'wat is het ergste wat er kan gebeuren?' 'Dat er een papiertje in een andere map zit dan waar het hoort.' 'En hoe erg is dat? Vallen er dan dooien ofzo?' 'Nee.'
Kast weer dicht, niets gecontroleerd, en prima geslapen snachts
*ik ben zo benieuwd hoe het annemie vergaat op haar nieuwe werkplek!*
Weten jullie nog dat vriend laatst de administratie ging opruimen terwijl ik dat altijd doe? Ik heb de dag erna ook voor de kast gestaan met alle mappen, met als doel de mappen te gaan controleren... heb mezelf toen even teruggefloten. Intern dialoog ging zo: 'wat is het ergste wat er kan gebeuren?' 'Dat er een papiertje in een andere map zit dan waar het hoort.' 'En hoe erg is dat? Vallen er dan dooien ofzo?' 'Nee.'
Kast weer dicht, niets gecontroleerd, en prima geslapen snachts
*ik ben zo benieuwd hoe het annemie vergaat op haar nieuwe werkplek!*
maandag 31 januari 2011 om 15:27
Ohja, ik hoop ook zo dat annemie een sprankje energie overheeft om vanavond even te laten weten hoe ze zich voelt.
Ik heb zojuist anderhalf uur gewerkt. Ging erg goed. Heel erg goed zelfs. Had moeite ermee te stoppen. Dus nu maar even forummen, haha.
Je klinkt een stuk luchtiger maris. Heb je nou ook het gevoel dat je het door en door hebt meegemaakt en dat het er nu allemaal uit is? Of zit er nog iets?
Ik heb zojuist anderhalf uur gewerkt. Ging erg goed. Heel erg goed zelfs. Had moeite ermee te stoppen. Dus nu maar even forummen, haha.
Je klinkt een stuk luchtiger maris. Heb je nou ook het gevoel dat je het door en door hebt meegemaakt en dat het er nu allemaal uit is? Of zit er nog iets?
maandag 31 januari 2011 om 15:30
quote:lief_29 schreef op 31 januari 2011 @ 14:50:
[...]
Ik moet hier zó om lachen, wàt een herkenning! Die stapeltjes die nèt niet omvallen, en die hemdjes die tussen de lange mouwen zijn terecht gekomen....
En dan waren het alleen nog maar handdoeken, keukendoeken, vaatdoekjes enz . Kleren van mij opvouwen begint hij nog helemaal niet aan en de opgevouwen spullen opruimen ook niet. Elke keer als ik nu het keukenkastje open doe om een bord te pakken zie ik de stapel vaatdoekjes op de plank erboven die nergens op lijkt en de theedoeken die niet goed op elkaar liggen. En elke keer kijk ik erna en doe ik snel het deurtje maar weer dicht .
Mijn administratie uit handen geven is voor mij nog een stap te ver hoor. Dat is echt mijn ding (en dat vind ik ook heel leuk) dus dat wil ik helemaal niet dat hij dat doet. Hij zag vanmorgen een rekening liggen die we nog moeten betalen en hij zei dat hij dat wel even zou doen vanavond . Het is ook echt een rekening van iets van hem, maar dan nog, dat doe ik altijd gewoon via zijn rabobankieren. Ik weet zijn pincode dus ook, hij die van mij niet. Ik moet hem zelfs geregeld de pincode van zijn pas van onze gezamenlijke rekening vertellen. Die gebruikt hij zelden en vergeet de pincode dus altijd. Ik zit ook met smart te wachten op zijn jaaropgave, dan kan ik de belastingaangifte gaan invullen. Mijn jaaropgave en die van de hypotheek zijn al binnen, dus met die van hem erbij heb ik alles compleet.
[...]
Ik moet hier zó om lachen, wàt een herkenning! Die stapeltjes die nèt niet omvallen, en die hemdjes die tussen de lange mouwen zijn terecht gekomen....
En dan waren het alleen nog maar handdoeken, keukendoeken, vaatdoekjes enz . Kleren van mij opvouwen begint hij nog helemaal niet aan en de opgevouwen spullen opruimen ook niet. Elke keer als ik nu het keukenkastje open doe om een bord te pakken zie ik de stapel vaatdoekjes op de plank erboven die nergens op lijkt en de theedoeken die niet goed op elkaar liggen. En elke keer kijk ik erna en doe ik snel het deurtje maar weer dicht .
Mijn administratie uit handen geven is voor mij nog een stap te ver hoor. Dat is echt mijn ding (en dat vind ik ook heel leuk) dus dat wil ik helemaal niet dat hij dat doet. Hij zag vanmorgen een rekening liggen die we nog moeten betalen en hij zei dat hij dat wel even zou doen vanavond . Het is ook echt een rekening van iets van hem, maar dan nog, dat doe ik altijd gewoon via zijn rabobankieren. Ik weet zijn pincode dus ook, hij die van mij niet. Ik moet hem zelfs geregeld de pincode van zijn pas van onze gezamenlijke rekening vertellen. Die gebruikt hij zelden en vergeet de pincode dus altijd. Ik zit ook met smart te wachten op zijn jaaropgave, dan kan ik de belastingaangifte gaan invullen. Mijn jaaropgave en die van de hypotheek zijn al binnen, dus met die van hem erbij heb ik alles compleet.
maandag 31 januari 2011 om 15:38
Ik ben ook heel erg benieuwd naar Annemie haar dag. Ik heb echt al regelmatig aan haar gedacht vandaag.
Thuiswerken gaat soms zoveel makkelijker dan op kantoor. Heerlijk vind ik dat. Kun je niet met je lg afspreken dat je tijdens je re-integratie één dag(deel) per week thuis werkt. Dat heb ik de afgelopen weken ook gedaan en dat is me goed bevallen. Deze week werk ik voor het eerst dit jaar drie keer op kantoor.
Ik zat net in een boek te lezen dat ik vorige week in een impuls gekocht heb, de titel sprak me wel aan en de omslag heeft van die vrolijke kleuren, en daar staan echt interessante dingen in. Een paar dingen die ik tot nu toe heb gelezen en die zijn blijven hangen zijn:
- mensen zijn niet bang voor veranderingen maar voor verliezen
- iets verliezen komt tweeënhalve keer harder aan dan iets winnen. (voorbeeld daarbij: iemand wil wel een kilometer lopen om 100 euro te verdienen en diezelfde persoon wil wel 2,5 km lopen om geen 100 euro te verliezen)
- drie beloningen vallen weg tegen één straf (en dan kunnen kleine dingen zijn, iemand die zijn wenkbrauwen optrekt als je iets zegt telt al als 'straf').
- 95% van ons gedrag is automatisch onbewust gedrag en juist dat gedrag moet veranderen als we echt willen veranderen en dat is moeilijk.
Thuiswerken gaat soms zoveel makkelijker dan op kantoor. Heerlijk vind ik dat. Kun je niet met je lg afspreken dat je tijdens je re-integratie één dag(deel) per week thuis werkt. Dat heb ik de afgelopen weken ook gedaan en dat is me goed bevallen. Deze week werk ik voor het eerst dit jaar drie keer op kantoor.
Ik zat net in een boek te lezen dat ik vorige week in een impuls gekocht heb, de titel sprak me wel aan en de omslag heeft van die vrolijke kleuren, en daar staan echt interessante dingen in. Een paar dingen die ik tot nu toe heb gelezen en die zijn blijven hangen zijn:
- mensen zijn niet bang voor veranderingen maar voor verliezen
- iets verliezen komt tweeënhalve keer harder aan dan iets winnen. (voorbeeld daarbij: iemand wil wel een kilometer lopen om 100 euro te verdienen en diezelfde persoon wil wel 2,5 km lopen om geen 100 euro te verliezen)
- drie beloningen vallen weg tegen één straf (en dan kunnen kleine dingen zijn, iemand die zijn wenkbrauwen optrekt als je iets zegt telt al als 'straf').
- 95% van ons gedrag is automatisch onbewust gedrag en juist dat gedrag moet veranderen als we echt willen veranderen en dat is moeilijk.
abc wijzigde dit bericht op 31-01-2011 15:43
Reden: Eerst nalezen en dan pas op versturen klikken.....
Reden: Eerst nalezen en dan pas op versturen klikken.....
% gewijzigd
maandag 31 januari 2011 om 15:43
maandag 31 januari 2011 om 15:47
Dat is dus nog 'zwaarder' gesteld dan in dit boek. In de volgende hoofdstukken komt aan de orde hoe je dat onbewuste gedrag toch kunt veranderen. Ik ben benieuwd of ik daar ook iets mee kan. Ik merk namelijk de laatste tijd dat ik met sommige dingen weer in oude gewoontes begin te vervallen. Ik wil dan iets perse doen terwijl ik moe ben en eigenlijk geen zin heb omdat het dan maar af is en dan hoeft het morgen dus niet en kan ik morgen lekker niks doen. Maar morgen is er dan wel weer iets anders dat ik dan 'moet' doen zodat ik het overmorgen niet hoef te doen en zo loop ik heel makkelijk mezelf dus weer voorbij.
Maar ik ben me hier al wel van bewust, dus ik ben al van onbewust onbekwaam naar bewust onbekwaam gegaan. Nog twee stappen te gaan en dan is het automatisch gedrag geworden.
Kennen jullie die theorie? Dat er vier fases van gedrag zijn.
- Onbewust onbekwaam
- Bewust onbekwaam
- Bewust bekwaam
- Onbewust bekwaam
Zodra je onbewust bekwaam bent is iets een automatisme geworden en kost het je geen energie om zo te doen als je doet.
Maar ik ben me hier al wel van bewust, dus ik ben al van onbewust onbekwaam naar bewust onbekwaam gegaan. Nog twee stappen te gaan en dan is het automatisch gedrag geworden.
Kennen jullie die theorie? Dat er vier fases van gedrag zijn.
- Onbewust onbekwaam
- Bewust onbekwaam
- Bewust bekwaam
- Onbewust bekwaam
Zodra je onbewust bekwaam bent is iets een automatisme geworden en kost het je geen energie om zo te doen als je doet.
maandag 31 januari 2011 om 15:52
Ja ik merk ook dat de moeten willen kunnen lijstjes een beetje versloffen bij me. Ik wil nog altijd graag de was opvouwen want ik hoef niet te koken vandaag dus ik heb toch een taak over dan, maar ik verplicht mezelf om nu even niks te doen. Kan wel even een warme douche nemen, de kou zit in mijn botten zeg.
maandag 31 januari 2011 om 15:56
Die moeten willen kunnen lijstjes zijn hiervoor inderdaad heel nuttig. Sommige dingen worden voor mij weer te makkelijk moeten terwijl ze dat helemaal niet zijn.
Kou is irritant. Ik heb de afgelopen dagen aldoor ijskoude handen gehad en nu hebben die een beetje normale temperatuur vandaag en zijn mijn voeten koud. Mijn bloeddruk zal wel laag zijn, dan worden mijn uiteinden koud. Ben ook weer regelmatig duizelig, ook een teken van lage bloeddruk of oververmoeidheid, ben er nog niet uit welke van de twee de oorzaak is. Ik vrees eigenlijk de laatste.....
Kou is irritant. Ik heb de afgelopen dagen aldoor ijskoude handen gehad en nu hebben die een beetje normale temperatuur vandaag en zijn mijn voeten koud. Mijn bloeddruk zal wel laag zijn, dan worden mijn uiteinden koud. Ben ook weer regelmatig duizelig, ook een teken van lage bloeddruk of oververmoeidheid, ben er nog niet uit welke van de twee de oorzaak is. Ik vrees eigenlijk de laatste.....
maandag 31 januari 2011 om 15:56
Interessante punten Abc, en zo wáár ook allemaal....
Overigens vind ik jouw laatste post (15.47u) heel knap. Want dat is allemaal inzicht, zelfkennis, je valkuilen herkennen. En dat is zo belangrijk!
Wat voor boeken lezen jullie? (wat inspiratie voor als ik weer naar de bieb ga )
Ik heb vanmorgen besloten dat ik echt beter voor mezelf ga zorgen. Ik wil, als alles weer 'normaal' is (en ik dus weer volledig werk) in ieder geval 2 tot 4x per maand body & mind blijven doen, en ik wil 1x per 6 weken naar shiatsu blijven gaan. Ook wil ik gem. elke 6 weken een bezoek aan de sauna plannen.
Door zo aandacht aan mn lichaam (en de ontspanning ervan) te blijven schenken, hoop ik dat ik nooit van mn leven mezelf weer zo ga verwaarlozen als ik heb gedaan.
Overigens vind ik jouw laatste post (15.47u) heel knap. Want dat is allemaal inzicht, zelfkennis, je valkuilen herkennen. En dat is zo belangrijk!
Wat voor boeken lezen jullie? (wat inspiratie voor als ik weer naar de bieb ga )
Ik heb vanmorgen besloten dat ik echt beter voor mezelf ga zorgen. Ik wil, als alles weer 'normaal' is (en ik dus weer volledig werk) in ieder geval 2 tot 4x per maand body & mind blijven doen, en ik wil 1x per 6 weken naar shiatsu blijven gaan. Ook wil ik gem. elke 6 weken een bezoek aan de sauna plannen.
Door zo aandacht aan mn lichaam (en de ontspanning ervan) te blijven schenken, hoop ik dat ik nooit van mn leven mezelf weer zo ga verwaarlozen als ik heb gedaan.
maandag 31 januari 2011 om 15:58
Oh, je hebt inmiddels je post van 15.47u al aangepast, hahaha! Nou, dat bedoelde ik dus ook te zeggen.
Lief, ik moet mezelf ook geregeld dwingen om niets te doen. Dan jeukt het me om even wat op te ruimen ofzo, maar dan dwing ik mezelf op de bank met een kopje thee. Het lukt me gelukkig steeds beter het klusje dan te vergeten en te denken: hoe erg is het als dat niet nú gebeurd maar morgen? Of overmorgen?
Lief, ik moet mezelf ook geregeld dwingen om niets te doen. Dan jeukt het me om even wat op te ruimen ofzo, maar dan dwing ik mezelf op de bank met een kopje thee. Het lukt me gelukkig steeds beter het klusje dan te vergeten en te denken: hoe erg is het als dat niet nú gebeurd maar morgen? Of overmorgen?
maandag 31 januari 2011 om 16:01
Klinkt interessant dat boek, Abc. Misschien wel leuk om elke dag een goede tip uit je boek hier neer te zetten.
Een uur rijden voor een tandarts is ook wel heel erg ver. Fijn dat je nu er bijna te voet naar toe kan gaan, ben je ook meteen sportief geweest
Maris, goed van je! Toch wel lastig hé, je grenzen aangeven?
Sandra, lekker dat je nog eventjes thuis mag blijven.
Jullie zijn erg hoor met je stapeltjes was...hahahaha.
Een uur rijden voor een tandarts is ook wel heel erg ver. Fijn dat je nu er bijna te voet naar toe kan gaan, ben je ook meteen sportief geweest
Maris, goed van je! Toch wel lastig hé, je grenzen aangeven?
Sandra, lekker dat je nog eventjes thuis mag blijven.
Jullie zijn erg hoor met je stapeltjes was...hahahaha.
maandag 31 januari 2011 om 16:04
maandag 31 januari 2011 om 16:04
quote:lief_29 schreef op 31 januari 2011 @ 15:27:
Je klinkt een stuk luchtiger maris. Heb je nou ook het gevoel dat je het door en door hebt meegemaakt en dat het er nu allemaal uit is? Of zit er nog iets?
Klopt Lief, ik voel me ook een stuk luchtiger, haha. Heb echt goed met vriend gepraat en hij kan me goed helpen om dan even te relativeren en me uit die negatieve spiraal te trekken. En heb gisteren alle berichten van zaterdagavond en zondag ook nog even terug gelezen, mn eigen berichten en jullie reacties. En dat helpt mij ook erg goed.
Vriend had gisteren z'n sportwedstrijd afgebeld met als reden dat het niet goed met mij ging (was toen even compleet overstuur) en dat hij mij niet alleen wilde laten (lief) en nu heb ik een mail van een teamgenootje hoe het met me gaat... ik vind het heel lief dat ze informeert maar ik heb niet zo'n zin om het hele verhaal uit de doeken te doen... zit dus nog even te puzzelen met mn mail terug. Zij is wel heel lief en betrokken dus wil haar ook niet afschepen met een mailtje van 2 zinnetjes.
Je klinkt een stuk luchtiger maris. Heb je nou ook het gevoel dat je het door en door hebt meegemaakt en dat het er nu allemaal uit is? Of zit er nog iets?
Klopt Lief, ik voel me ook een stuk luchtiger, haha. Heb echt goed met vriend gepraat en hij kan me goed helpen om dan even te relativeren en me uit die negatieve spiraal te trekken. En heb gisteren alle berichten van zaterdagavond en zondag ook nog even terug gelezen, mn eigen berichten en jullie reacties. En dat helpt mij ook erg goed.
Vriend had gisteren z'n sportwedstrijd afgebeld met als reden dat het niet goed met mij ging (was toen even compleet overstuur) en dat hij mij niet alleen wilde laten (lief) en nu heb ik een mail van een teamgenootje hoe het met me gaat... ik vind het heel lief dat ze informeert maar ik heb niet zo'n zin om het hele verhaal uit de doeken te doen... zit dus nog even te puzzelen met mn mail terug. Zij is wel heel lief en betrokken dus wil haar ook niet afschepen met een mailtje van 2 zinnetjes.
maandag 31 januari 2011 om 16:07
