Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
dinsdag 1 februari 2011 om 11:25
5x5, ook onbelangrijke dingen mag je delen hoor!!!
Fijn dat je ietsjepietsje beter hebt geslapen, ook al is het maar ietsjepietsje, ook dat is vooruitgang... Ik reageer later nog even op hyves op je bericht.
Ik moet vandaag niks!
Ik wil vandaag heel veel:
- inpakken (ik heb zondag in mn boze bui de koffer leeggehaald, omdat ik niet meer op vakantie wilde)
- wasje draaien
- beetje opruimen (staan paar morsdooie bloemen...)
- lekker koken
Ik ga nu eerst wat reclamefoldertjes doorbladeren met een grote mok latte machiato en een broodje.
Kom later weer!
Fijn dat je ietsjepietsje beter hebt geslapen, ook al is het maar ietsjepietsje, ook dat is vooruitgang... Ik reageer later nog even op hyves op je bericht.
Ik moet vandaag niks!
Ik wil vandaag heel veel:
- inpakken (ik heb zondag in mn boze bui de koffer leeggehaald, omdat ik niet meer op vakantie wilde)
- wasje draaien
- beetje opruimen (staan paar morsdooie bloemen...)
- lekker koken
Ik ga nu eerst wat reclamefoldertjes doorbladeren met een grote mok latte machiato en een broodje.
Kom later weer!
dinsdag 1 februari 2011 om 11:27
5x5, heerlijk hé dat je nu iets beter geslapen hebt. Dan zie je de dingen meteen weer iets positiever. Wat slecht slapen toch allemaal met je kan doen....
Jouw psych zal net zoals je huisarts een standaardlijst hebben m.b.t. depressie. Aan de hand van de score kan ze dan meteen zien in welke mate je depressief bent.
Heb eind vorig jaar zelf ook dat soort vragenlijstjes voor me neus gekregen. En toen ging het erg slecht met me maar ondanks dat ik nogal desastreuze gedachten had op dat moment, had ik toch maar een milde depressie.
Bij mij was ook de vraag of ik medicijnen wilde of zelfs opgenomen wilde worden. Maar ik heb beiden geweigerd.
Medicijnen lossen niks op voor me en ik wil zo min mogelijk chemische rotzooi in mijn lijf hebben. Zo denk ik erover hé.
En een opname zag ik al helemaal niet zitten.
Xou ook niet zomaar aan AD beginnen, pas als het echt te zwaar voor je wordt. Je steeds maar somber blijft, de dagen heel erg lang voor je zijn, je de hele dag aan het malen bent, geen fut meer hebt om je bed uit te komen en je het liefste in je huis verstopt, dan kan AD een perfect hulpmiddel zijn naast je therapie.
Annemie, het lijkt wel of je nu energie voor 10 hebt!
Let wel goed op jezelf hoor. Want je gaat nu opeens zo hard. Nieuwe baan, nieuwe collega's, studie en dan ook nog sporten en je gezin. Dus 's avonds laat niet meer zo lang hier op forum rondhangen maar op tijd je bedje in
Had aan de hand van de situatie vorige week ook een mail naar de psych gestuurd. Haar advies was dan ook om me in mijn uren te beperken. En als werken al lukt om dit dan maar voor max. 2 uur te doen. En zelfs dan nog pauze te nemen.
Zij neemt ook hierover contact op met de bedrijfsarts.
De Emdr is echt zwaar en het put mij totaal uit. Alle herinneringen/gevoelens/emoties, die zo goed weggestopt waren komen door zo'n sessie naar boven.
Wat dat betreft is het een hele verstandige keuze geweest Annemie om dit voorlopig maar niet te doen.
Hoe is het met de rest van de gezellige bende?
Jouw psych zal net zoals je huisarts een standaardlijst hebben m.b.t. depressie. Aan de hand van de score kan ze dan meteen zien in welke mate je depressief bent.
Heb eind vorig jaar zelf ook dat soort vragenlijstjes voor me neus gekregen. En toen ging het erg slecht met me maar ondanks dat ik nogal desastreuze gedachten had op dat moment, had ik toch maar een milde depressie.
Bij mij was ook de vraag of ik medicijnen wilde of zelfs opgenomen wilde worden. Maar ik heb beiden geweigerd.
Medicijnen lossen niks op voor me en ik wil zo min mogelijk chemische rotzooi in mijn lijf hebben. Zo denk ik erover hé.
En een opname zag ik al helemaal niet zitten.
Xou ook niet zomaar aan AD beginnen, pas als het echt te zwaar voor je wordt. Je steeds maar somber blijft, de dagen heel erg lang voor je zijn, je de hele dag aan het malen bent, geen fut meer hebt om je bed uit te komen en je het liefste in je huis verstopt, dan kan AD een perfect hulpmiddel zijn naast je therapie.
Annemie, het lijkt wel of je nu energie voor 10 hebt!
Let wel goed op jezelf hoor. Want je gaat nu opeens zo hard. Nieuwe baan, nieuwe collega's, studie en dan ook nog sporten en je gezin. Dus 's avonds laat niet meer zo lang hier op forum rondhangen maar op tijd je bedje in
Had aan de hand van de situatie vorige week ook een mail naar de psych gestuurd. Haar advies was dan ook om me in mijn uren te beperken. En als werken al lukt om dit dan maar voor max. 2 uur te doen. En zelfs dan nog pauze te nemen.
Zij neemt ook hierover contact op met de bedrijfsarts.
De Emdr is echt zwaar en het put mij totaal uit. Alle herinneringen/gevoelens/emoties, die zo goed weggestopt waren komen door zo'n sessie naar boven.
Wat dat betreft is het een hele verstandige keuze geweest Annemie om dit voorlopig maar niet te doen.
Hoe is het met de rest van de gezellige bende?
dinsdag 1 februari 2011 om 13:29
Oohw shit, het vliegt me allemaal even onwijs aan. Was koffer aan het inpakken, toen zocht ik een bepaald kledingstuk in mn kast, kon het niet vinden (kast is een ROTZOOI) toen wist ik dat het tijd was om die bende op te ruimen, maar bij die gedachte zonk de moed me al in de schoenen. Dus maar even pauze ingelast en achter de laptop gekropen.
En gaan googlen... op onze vakantiebestemming, restaurantjes in de buurt... daar kreeg ik al wat hartkloppingen van... toen gegoogled op burnout en vakantie. Kwam op een aantal forums terecht. 90% van de schrijvers gaven aan dat ze zich echt stukken beter voelden op de plek van bestemming... alleen de week ervoor, de reis, en de dagen erna waren erg rot. Maar er staan ook reacties van mensen die op vakantie zijn gegaan tijdens een bo die het verschrikkelijk vonden, en die berichten komen bij mij 10x harder binnen dan die andere 90%.
Vriend huilend opgebeld (tegen mn principes, hij is aan het werk en ik wil hem niet lastigvallen tijdens zn werk, maar ik begon wat te hyperventileren en hij kan mij altijd goed geruststellen) en nu dus weer wat kalmer.
Vriend zegt dat het misschien beter is om de knoop door te hakken dat we niet gaan. Hij vindt het vreselijk dat ik er zoveel stress van heb. Maar ik geloof niet dat ik het wil annuleren. Als we dat doen, ben ik wel van deze reis-stress af, maar daarvoor in de plaats komt geheid schuldgevoel, verdriet, boosheid, frustratie... ik weet nu al dat ik dan een week huilend op de bank zit.
En ik heb zo'n goeie hoop dat ik me goed voel daar... niets hoeven, zon, warmte, 30c... daar kan ik zó van genieten, dus ik hoop en geloof dat ik dat nu ook wel kan (misschien in iets mindere mate dan normaal) maar is het die stress, die paniek, die spanningen van nu waard??
En gaan googlen... op onze vakantiebestemming, restaurantjes in de buurt... daar kreeg ik al wat hartkloppingen van... toen gegoogled op burnout en vakantie. Kwam op een aantal forums terecht. 90% van de schrijvers gaven aan dat ze zich echt stukken beter voelden op de plek van bestemming... alleen de week ervoor, de reis, en de dagen erna waren erg rot. Maar er staan ook reacties van mensen die op vakantie zijn gegaan tijdens een bo die het verschrikkelijk vonden, en die berichten komen bij mij 10x harder binnen dan die andere 90%.
Vriend huilend opgebeld (tegen mn principes, hij is aan het werk en ik wil hem niet lastigvallen tijdens zn werk, maar ik begon wat te hyperventileren en hij kan mij altijd goed geruststellen) en nu dus weer wat kalmer.
Vriend zegt dat het misschien beter is om de knoop door te hakken dat we niet gaan. Hij vindt het vreselijk dat ik er zoveel stress van heb. Maar ik geloof niet dat ik het wil annuleren. Als we dat doen, ben ik wel van deze reis-stress af, maar daarvoor in de plaats komt geheid schuldgevoel, verdriet, boosheid, frustratie... ik weet nu al dat ik dan een week huilend op de bank zit.
En ik heb zo'n goeie hoop dat ik me goed voel daar... niets hoeven, zon, warmte, 30c... daar kan ik zó van genieten, dus ik hoop en geloof dat ik dat nu ook wel kan (misschien in iets mindere mate dan normaal) maar is het die stress, die paniek, die spanningen van nu waard??
dinsdag 1 februari 2011 om 13:33
Het zou het voor mij wel waard zijn ja, maar ik kan en mag niet voor jou denken.
Die kast ga je dus niet opruimen hè. Je gaat je koffer inpakken en dan doe je snel de kastdeur dicht zodat je de troep niet ziet. Je ziet het al wéken niet dus deze twee weken kunnen er ook nog wel bij.
Vwb het slagen van de vakantie: Je wéét het niet, je komt er deze week ook niet achter, dus waarom zou je je daar druk om maken? Wat is het ergste wat er kan gebeuren? Dat je je daar een dag schuldig voelt omdat je moet huilen? Dat is beter dan je hier een week lang schuldig voelen terwijl je niet eens weet of dat nodig was.
Die kast ga je dus niet opruimen hè. Je gaat je koffer inpakken en dan doe je snel de kastdeur dicht zodat je de troep niet ziet. Je ziet het al wéken niet dus deze twee weken kunnen er ook nog wel bij.
Vwb het slagen van de vakantie: Je wéét het niet, je komt er deze week ook niet achter, dus waarom zou je je daar druk om maken? Wat is het ergste wat er kan gebeuren? Dat je je daar een dag schuldig voelt omdat je moet huilen? Dat is beter dan je hier een week lang schuldig voelen terwijl je niet eens weet of dat nodig was.
dinsdag 1 februari 2011 om 13:40
Ik denk dat ik wel zou gaan. Je weet niet hoe het loopt natuurlijk, maar dat weet je toch nooit van te voren, en dan kan je je achteraf niet schuldig voelen dat je niet bent gegaan.
(en dat zeg ik, terwijl ik over een weekendje weg met m'n eigen lief zit te twijfelen en over een weekendje weg met goeie vrienden die eind maart zou plaats vinden, bloos)
(en dat zeg ik, terwijl ik over een weekendje weg met m'n eigen lief zit te twijfelen en over een weekendje weg met goeie vrienden die eind maart zou plaats vinden, bloos)
dinsdag 1 februari 2011 om 13:46
Wat is voor jou het het grootste verschil tussen nu thuis blijven en op vakantie gaan?
Waar krijg je voor jezelf het meest positieve gevoel bij?
Zelf zou ik er ook voor kiezen om toch ondanks de stress op vakantie te gaan. Je eigen rot/verdrietig/moe voelen kan thuis ook maar als ik dan moet kiezen voor het zonnetje of hier in de kou.... dan me maar zo voelen in de zon.
Gewoon niet al te hoge verwachtingen hebben maar het zien als een "bijtetankenrelaxteniksmoetenallesmagzonvakantie"
Waar krijg je voor jezelf het meest positieve gevoel bij?
Zelf zou ik er ook voor kiezen om toch ondanks de stress op vakantie te gaan. Je eigen rot/verdrietig/moe voelen kan thuis ook maar als ik dan moet kiezen voor het zonnetje of hier in de kou.... dan me maar zo voelen in de zon.
Gewoon niet al te hoge verwachtingen hebben maar het zien als een "bijtetankenrelaxteniksmoetenallesmagzonvakantie"
dinsdag 1 februari 2011 om 13:49
Hoe zit dat uberhaupt met de regels omtrent vakantie en in de ziektewet zitten? Wij willen wat boeken voor juni of juli (een week) en dat is natuurlijk nog ver weg (misschien ben ik dan allang weer -gedeeltelijk- beter) maar wat mag wel/wat mag niet?
Moet er wel op tijd bij zijn, want meestal wordt er bij ons aan het begin van het jaar geinventariseerd wie er wanneer weg wil.
Moet er wel op tijd bij zijn, want meestal wordt er bij ons aan het begin van het jaar geinventariseerd wie er wanneer weg wil.
dinsdag 1 februari 2011 om 13:51
Ik weet het niet zo goed Zonnestraal. Bij mn vertrouwde omgeving heb ik sowieso een goed gevoel. Ik heb niet dat de muren op me af komen ofzo.
Ik krijg wel een goed gevoel bij de gedachte aan zon, lekker met z'n 2en zijn, veel lezen en luieren. Maar ik krijg geen goed gevoel bij de reis er naar toe, de angst om ziek te worden (van bijv. spanningen, of van maag/darmen, heb ik vaak last van op vakantie) en het idee dat ik dan in een hotelkamer in Afrika zit ipv in mn eigen bed lig... dat benauwd me.
Maar de spanningen kan ik hopelijk binnen de perken houden met oxazepam en valeriaan, en ik heb verschillende maatregelen getroffen voor evt. maag/darmproblemen. Maar ja, ik weet niet hoe het loopt... en misschien is dat wel de grootste stressfactor: niet weten hoe het loopt, waar ik terechtkom, of het goedkomt, etc.
(sorry dat ik steeds zo ego ben, zaterdagavond draaide het ook al zo om mij....)
Ik krijg wel een goed gevoel bij de gedachte aan zon, lekker met z'n 2en zijn, veel lezen en luieren. Maar ik krijg geen goed gevoel bij de reis er naar toe, de angst om ziek te worden (van bijv. spanningen, of van maag/darmen, heb ik vaak last van op vakantie) en het idee dat ik dan in een hotelkamer in Afrika zit ipv in mn eigen bed lig... dat benauwd me.
Maar de spanningen kan ik hopelijk binnen de perken houden met oxazepam en valeriaan, en ik heb verschillende maatregelen getroffen voor evt. maag/darmproblemen. Maar ja, ik weet niet hoe het loopt... en misschien is dat wel de grootste stressfactor: niet weten hoe het loopt, waar ik terechtkom, of het goedkomt, etc.
(sorry dat ik steeds zo ego ben, zaterdagavond draaide het ook al zo om mij....)
dinsdag 1 februari 2011 om 14:01
Lieve maris, je bent gewoon bang voor het onbekende. En dat mag. Zeker als je een controlfreak bent burnout hebt.
Je zegt dat je bang bent ziek te worden van spanningen, maag/darmen. Je zegt ook dat je dat vaak hebt op vakantie. Dus je kent het al en ondanks dat je er altijd last van hebt ben je altijd gegaan en heb je altijd genoten.
Je hebt kalmeringsmiddelen ingeslagen, darmspullen, paracetamol..... Je bent goed voorbereid.
Je weet niet hoe het gaat lopen maar dat weet je nooit als je op vakantie gaat, dus dat is niet anders dan anders.
Zet je tanden op elkaar, nog een paar dagen en dan zit je in goddelijk weer met een goddelijke cocktail en een goddelijke man om naar te kijken naast je.
http://www.youtube.com/watch?v=WztUZ4-_p2w
Je zegt dat je bang bent ziek te worden van spanningen, maag/darmen. Je zegt ook dat je dat vaak hebt op vakantie. Dus je kent het al en ondanks dat je er altijd last van hebt ben je altijd gegaan en heb je altijd genoten.
Je hebt kalmeringsmiddelen ingeslagen, darmspullen, paracetamol..... Je bent goed voorbereid.
Je weet niet hoe het gaat lopen maar dat weet je nooit als je op vakantie gaat, dus dat is niet anders dan anders.
Zet je tanden op elkaar, nog een paar dagen en dan zit je in goddelijk weer met een goddelijke cocktail en een goddelijke man om naar te kijken naast je.
http://www.youtube.com/watch?v=WztUZ4-_p2w
dinsdag 1 februari 2011 om 14:07
5x5, je moet met je ba overleggen of je tijdens ziekmelding op vakantie mag. Meestal doen ze er niet zo heel moeilijk over omdat het goed is voor je herstel.
Verder is het netjes om met je baas even te overleggen.
Meestal valt het onder ziekmelding en als je gedeeltelijk beter bent gemeld, gaan alleen die uren van je vrije dagen saldo af.
Verder is het netjes om met je baas even te overleggen.
Meestal valt het onder ziekmelding en als je gedeeltelijk beter bent gemeld, gaan alleen die uren van je vrije dagen saldo af.
dinsdag 1 februari 2011 om 14:13
Even snel....
Mariss, misschien doet de vakantie en dan vooral de zon je juist wel heel goed.
Ik zelf het normaal al last van een winterdipje, alles is zo grauw en koud. Van de week scheen het zonnetje (oke was nog erg koud, maar het oogde zo lekker zonnig) en leek het een beetje voorjaar en ik voelde me heel goed.
Misschien als je straks lekker in de zon ligt kan je lekker opladen. wil niet zeggen dat je da helemaal weer beter terug komt, maar misschien tja..ietsjes beter??
ik kom later ff bijlezen en schrijven ben nu moe en hoofdpijn
Mariss, misschien doet de vakantie en dan vooral de zon je juist wel heel goed.
Ik zelf het normaal al last van een winterdipje, alles is zo grauw en koud. Van de week scheen het zonnetje (oke was nog erg koud, maar het oogde zo lekker zonnig) en leek het een beetje voorjaar en ik voelde me heel goed.
Misschien als je straks lekker in de zon ligt kan je lekker opladen. wil niet zeggen dat je da helemaal weer beter terug komt, maar misschien tja..ietsjes beter??
ik kom later ff bijlezen en schrijven ben nu moe en hoofdpijn
dinsdag 1 februari 2011 om 14:24
Maris: Lief, zegt het precies goed je bent bang voor het onbekende. Dat is inderdaad lastig als je wel heel erg graag overal de controle op wil hebben. Hoezo herkenbaar
Je hebt al je problemen tijdens de vakantie altijd voor lief genomen en ondanks dat toch een geweldige vakantie gehad.
Dus dat gaat je nu ook lukken! En je kan daarna iedereen jaloers maken met je heerlijke gebruinde kleur. Het zal je vast goed doen. Laat je nu maar extra verwennen door je vriend.
Misschien een idee om nu ook samen alle voorbereidingen te doen? Als het je dan eventjes teveel wordt,dan kan hij je meteen even troosten.
En anders stop ons maar in je koffer, dan troosten wij je wel.
Je hebt al je problemen tijdens de vakantie altijd voor lief genomen en ondanks dat toch een geweldige vakantie gehad.
Dus dat gaat je nu ook lukken! En je kan daarna iedereen jaloers maken met je heerlijke gebruinde kleur. Het zal je vast goed doen. Laat je nu maar extra verwennen door je vriend.
Misschien een idee om nu ook samen alle voorbereidingen te doen? Als het je dan eventjes teveel wordt,dan kan hij je meteen even troosten.
En anders stop ons maar in je koffer, dan troosten wij je wel.
dinsdag 1 februari 2011 om 15:03
Ik wil ook wel in die koffer. Een week niks doen in de zon, daar heb ik op het moment wel heel veel zin in.
Volgens mij ben ik weer eens te hard van stapel gelopen. Ik ben echt zo moe. Vanmorgen op mijn werk kon ik me niet concentreren en kreeg maar weinig mee van wat er gezegd werd. Nog wel één goed overleg gehad waarbij ik mijn baas heb kunnen overtuigen van een idee, maar verder was het redelijk nutteloos.
Nu ben ik weer eens duizelig en heb ik hoofdpijn. Vanavond yoga en daarna ga ik meteen mijn bed in denk ik. Gisteravond was het ook weer veel te laat.
Volgens mij ben ik weer eens te hard van stapel gelopen. Ik ben echt zo moe. Vanmorgen op mijn werk kon ik me niet concentreren en kreeg maar weinig mee van wat er gezegd werd. Nog wel één goed overleg gehad waarbij ik mijn baas heb kunnen overtuigen van een idee, maar verder was het redelijk nutteloos.
Nu ben ik weer eens duizelig en heb ik hoofdpijn. Vanavond yoga en daarna ga ik meteen mijn bed in denk ik. Gisteravond was het ook weer veel te laat.
dinsdag 1 februari 2011 om 15:09
5x5, ik moest toestemming vragen aan mn lg en de ba om op vakantie te gaan tijdens ziekte. Beide hebben akkoord gegeven. Ba heeft lg geadviseerd met mij te overleggen over het opnemen van vakantiedagen, ik heb de CAO gecheckt en daar staat in dat werkgever tijdens ziekte max. 3 vakantiedagen in kan houden. (weet niet of dat standaard is, of per cao verschilt)
Ik heb mn lg hier nog niet over gesproken (uberhaupt al weken niet gesproken!) maar ik wacht wel af wat hij ervan zegt. Als hij 3 vakantiedagen in wil houden, prima. Als hij minder dan 3, of zelfs helemaal geen dagen in wil houden, ook prima....
In jouw geval zou ik gewoon boeken, en tegen die tijd overleggen hoe je dat doet met vakantiedagen. Want je weet nu nog niet in hoeverre je dan herstelt bent.
(in de tussentijd mn ouders op bezoek gehad, weer een enorm potje zitten janken, dus waarschijnlijk als ik dit bericht post zitten er alweer een aantal nieuwen tussen)
Ik heb mn lg hier nog niet over gesproken (uberhaupt al weken niet gesproken!) maar ik wacht wel af wat hij ervan zegt. Als hij 3 vakantiedagen in wil houden, prima. Als hij minder dan 3, of zelfs helemaal geen dagen in wil houden, ook prima....
In jouw geval zou ik gewoon boeken, en tegen die tijd overleggen hoe je dat doet met vakantiedagen. Want je weet nu nog niet in hoeverre je dan herstelt bent.
(in de tussentijd mn ouders op bezoek gehad, weer een enorm potje zitten janken, dus waarschijnlijk als ik dit bericht post zitten er alweer een aantal nieuwen tussen)
dinsdag 1 februari 2011 om 15:13
inderdaad een aantal berichten gemist. Het klopt Lief, dat mn grootste angst het onbekende is. Ik denk ook steeds: als ik naar Aruba zou gaan, zou ik volgens mij veeeel minder stress hebben. Daar heb ik een jaar gewoond, dan zou ik weten waar ik terechtkwam en wat ik kon verwachten.
Maar ook de angst om -ondanks dat ik de complete inboedel van de apotheek in huis heb- ziek te worden, van spanningen of maag.
Zojuist toch ook nog maar malariapillen besteld, wilde het eigenlijk niet doen (bang voor bijwerkingen en we gaan het binnenland niet in, dus risico op muggen vrij klein) maar ja.... beter wat bijwerkingen van de pillen dan met malaria thuiskomen, ook al is het maar een kleine kans dat we muggen tegenkomen.
Maar ook de angst om -ondanks dat ik de complete inboedel van de apotheek in huis heb- ziek te worden, van spanningen of maag.
Zojuist toch ook nog maar malariapillen besteld, wilde het eigenlijk niet doen (bang voor bijwerkingen en we gaan het binnenland niet in, dus risico op muggen vrij klein) maar ja.... beter wat bijwerkingen van de pillen dan met malaria thuiskomen, ook al is het maar een kleine kans dat we muggen tegenkomen.
dinsdag 1 februari 2011 om 15:17
quote:_maris_ schreef op 01 februari 2011 @ 11:25:
Ik moet vandaag niks!
Ik wil vandaag heel veel:
- inpakken (ik heb zondag in mn boze bui de koffer leeggehaald, omdat ik niet meer op vakantie wilde) Heeel klein beetje gedaan, totdat ik mn kast opentrok en ik lichtelijk in paniek raakte
- wasje draaien - nope
- beetje opruimen (staan paar morsdooie bloemen...) - nope, en mn moeder heeft zonet die dooie bloemen in de container gedonderd
- lekker koken - totaal geen puf voor
Ik moet vandaag niks!
Ik wil vandaag heel veel:
- inpakken (ik heb zondag in mn boze bui de koffer leeggehaald, omdat ik niet meer op vakantie wilde) Heeel klein beetje gedaan, totdat ik mn kast opentrok en ik lichtelijk in paniek raakte
- wasje draaien - nope
- beetje opruimen (staan paar morsdooie bloemen...) - nope, en mn moeder heeft zonet die dooie bloemen in de container gedonderd
- lekker koken - totaal geen puf voor
dinsdag 1 februari 2011 om 15:20
Ook zo stom, zit hier in mn pyjama op de bank te huilen, ouders bij me op de koffie, mascara op mn wangen, haar alle kanten op, zie ik ineens twee mensen naar mn voordeur lopen... ik riep naar mn ouders: 'ik ben er niet hoor!!' Ik dacht dat het misschien jehova's waren ofzo... dus mn vader naar de deur, kwamen ze om wat op te halen van marktplaats. Had ik verkocht aan hem, en hij zou het vanmiddag op komen halen. Straaaaaaaaaaaal vergeten Schaamde me dood! Ik stamelde iets in de trant van: sorry, was het eerlijk gezegd vergeten en ik ben een beetje ziek... oh zei ie: griep?? Euhm, ja. Zoiets.
(zegt mn moeder: goh maris, dat is echt niets voor jou, dat je dat vergeet... nee mam, dat klopt.)
(zegt mn moeder: goh maris, dat is echt niets voor jou, dat je dat vergeet... nee mam, dat klopt.)
